Αναφορά σχολίου
1. Το απλό: Οποτε κάνει κάποιος κριτική στον καπιταλισμό, δεν υποστηρίζει αναγκαστικά την παλιά ΕΣΣΔ. Ελεος πια με τον φόβο των "γκομμουνιστών με τα κονσερβοκούτια και τις Σιβηρίες". Αυτό το καθεστώς ψόφησε (και πολύ καλά έκανε) εδώ και 30 χρόνια.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το σημερινό οικονομικό μας μοντέλο είναι υπεράνω κριτικής.

Ιδίως μάλιστα με το εγγενές, δομικό έγκλημα που περιέχει και που δεν είναι άλλο από την ιδιωτικοποίηση των ατομικών κερδών, αφήνοντας τα κόστη - περιβαλλονιτκά, ανθρωπιστικά κ.α. - στους πιο αδύναμους.

Αυτό το έγκλημα δεν έχει καμία σχέση με το πόσο κακή ήταν η ΕΣΣΔ. Ούτε με το πόση ελευθερία λόγου επέτρεπε.

2. Το πολύπλοκο: Η Παιδεία και η Ατομική Ευθύνη (λέγεται και Καντιανή Λογική) είναι αυτονόητα κλισεδάκια που θεραπευουν πάσα νόσον και πάσαν μ...

Ναι, είναι σωστές προτροπές. Ποιός θα μπορούσε να αρνηθεί ότι η Παιδεία - όπως και το να κάνουμε όλοι το "σωστό" - θα μας έλυνε όλα τα προβλήματα;

Αλλά επειδή ακριβώς πρόκειται για αυτονόητα και αφηρημένα πολυεργαλεία, μετατρέπονται σε μετάθεση ευθυνών. ΟΤΑΝ αποκτήσουμε Παιδεία και ΟΤΑΝ όλοι κάνουν σωστά πράγματα, θα λυθούν τα προβλήματα. Μέχρι να γίνει όμως αυτό, εμείς μπορούμε να αράξουμε, μη κάνοντας τίποτα συγκεκριμένο.

Σαν γνήσιο παιδί της εποχής μου, δεν παραγνωρίζω την μεγάλη σημασία της ατομικής ευθύνης. Σαφώς και καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις κάθε μέρα. Και οι αποφάσεις μας έχουν αντίκτυπο και στο περιβάλλον και στα ζώα και στους πιο αδύναμους ανθρώπους.
Αρα _οφείλουμε_ να προσμετράμε τον αντίκτυπο της κάθε επιλογής μας.

Υπάρχει όμως και ένα Αλλά: Οι εταιρείες σαν την Ζαρα κ.α. έχουν 100Χ ισχυρότερους μηχανισμούς για να επηρεάσουν - και επιβάλλουν - την θέληση τους. Που δεν είναι άλλη από την μεγιστοποίηση των κερδών τους.

Το ξέρεις ότι για κάθε εκλεγμένο εκπρόσωπο στις Βρυξέλλες υπάρχουν 100 λομπίστες;
Εμείς ( = ο λαός, οι καταναλωτές, ο απλός κόσμος) εκλέγουμε ΕΝΑΝ για να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα μας και οι εταιρείες πληρώνουν ΕΚΑΤΟ για να εκπροσωπήσουν τα δικά τους.

Ποιός πιστεύεις ότι θα κερδίσει;

Να μην μιλήσω για δισεκατομμύρια (υπόγειας) διαφήμισης, καθαρή διαστρέβλωση και απόκρυψη στοιχείων όπου συμφέρει, δικά τους ΜΜΕ, προπαγάνδα κλπ. κλπ. κλπ.

Είναι λοιπόν εντελώς 2 μέτρα και 2 σταθμά όταν ζητάς από ένα κοριτσάκι να αναλάβει τις ευθύνες του όταν θέλει να αγοράσει ένα βρακάκι από τα Oysho και ταυτόχρονα να παραβλέπεις τα δισεκατομμύρια που έχει ρίξει η βιομηχανία της "γρήγορης μόδας" για να του πλύνει το μυαλό (και να φτιάξει και νόμους υπέρ της).

Ναι, το κάθε κοριτσάκι έχει ευθύνες για τις επιλογές του, όπως όλοι μας. Αλλά που είναι η σύγκριση με τις ευθύνες αυτών που καθορίζουν συμπεριφορές, νόμους και οικονομικά στοιχεία;

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ