ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ
Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.
30.3.2020 | 20:26

Ερώτηση..

Μέσα σε όλη αυτή τη παραζάλη...λόγο των ημερών...έχω και εγώ τους δικούς μου προβληματισμόυς(δε θα πω προβλήματα,γιατί δεν είναι).
Έστω οτι είμαστε 3 φίλοι,2 κοπέλες και ενα αγόρι,όλοι πάνω κάτω έχουμε την ίδια σχέση και οικειότητα μεταξύ μας(έχει σημασία που το αναφέρω)
για ποιο λόγο ο φίλος μας όποτε έχει κάποια απορία περι εμού,ρωτάει πάντα τη φίλη μας..και όχι εμένα απευθείας/??
Συνήθως οι απορίες κυμαίνονται στη σφαίρα του αισθηματικού(αλλα οχι πάντα),τύπου παίζει κάτι με τον τάδε,έχει βρει κάτι εκεί που βρίσκεται(κάποιες χρονικές περιόδους αναγκάζομαι λόγο δουλειάς και μένω λίγο πιο μακριά απο τη γενέτειρα μας)..
Γιατί δε ρωτάει εμένα,πιστεύει δε θα του πώ?ντρέπεται 'οντας φίλος μου.?
Πολύ σωστά θα απαντήσετε κάποιοι εδώ ο κόσμος καίγεται και εσύ χρυσή μου....
Αλλά μια απορία είχα και εγώ και θα ήθελα μια οπτική.

Ευχαριστώ πολύ και καλά κουράγια(τα πλακάκια του σπιτιού μου ειναι 132 και οι σανίδες στο ταβάνι 54_)
2
30.3.2020 | 18:41

Η εξομολόγηση μου

Είμαι στα 22 μου και θα ήθελα να γραψω για την ζωή μου. θέλω να φτάσω στο τώρα που έχω μείνει εντελώς μόνη έχασα φίλες και φίλους ή έστω εγώ τους θεωρούσα ανθρώπους μου. Πέρασα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που για 3 Χρόνια ήμουν συνεχώς στο νοσοκομείο ευτυχώς με της κατάλληλες θεραπείες το ξεπέρασα είχα δίπλα μου την μητέρα μου και κανέναν άλλο μιας και τότε φάνηκαν τα πρόσωπα τον φίλων μου κάνεις δεν μου ξαναμιλήσε προσπάθησα να επικοινωνήσω αλλά καμία απάντηση. Η μητέρα μου μου στάθηκε πάρα πολύ βυθίστηκα στην θλίψη τότε δεν έτρωγα δεν κοιμόμουν και όλη μετά έκλαιγα μια ζωή χωρίς κανένα ενδιαφέρον. Έχει περάσει 1 χρόνος που είμαι καλά στην υγεία μου αλλά χωρίς καμία φίλη κανένα φίλο και σκέφτομαι έπρεπε να αρρωστήσω για να δω την αλήθεια πολλά συναισθήματα που τα έπνιξα πίσω από ένα χαμόγελο και ένα καλά είμαι... Η μόνη πραγματική φίλη είναι η μητέρα μου μαζί κάνουμε τα πάντα μαζί βγαίνουμε μαζί πηγενουμε για καφέ για περπάτημα .. Θα ήθελα να έχω φίλες θα ήθελα να έχω μια σχέση αλλά θα ήθελα να έχω αληθινούς ανθρώπους διπλα μου πραγματικά σας το λέω μέσα από την καρδιά μου μόλις αρρωστησα έφυγαν όλοι ακόμη και το αγορι μου πόσο άδικο όλο αυτο .....
6
30.3.2020 | 18:25

Σχετικά με την απαγόρευση

Σήμερα είχαμε μόνο 56 κρούσματα και χθες 90+.
Ο μέσος όρος εμφάνισης των συμπτωμάτων του ιού είναι οι 5 μέρες, αν κάνουμε τους υπολογισμούς, όσοι νοσησαν το προηγούμενο σκ, τις τελευταίες μέρες πριν την απαγόρευση δηλαδή, μέχρι και χθες θα είχαν εμφανίσει συμπτώματα.

Όσο και αν απεχθάνομαι την κατάσταση αυτή, να ξέρετε ότι όσο πιο πολύ μένουμε ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ και όχι μία στο δικό μας, μία στου δικού μας, μία στης κολλητής μας, τόσο πιο γρήγορα θα βγούμε από την απαγόρευση.

Παιδιά, μείνετε σπίτι σας, σας παρακαλώ.
Να τελειώνουμε πια...
Είμαστε πρότυπο χώρας.
Ούτε στην Κίνα, ειδικα στη Γουχαν που από εκεί ξεκίνησε ο ιός, δεν τα κατάφεραν τόσο καλα.
Ας κάνουμε όλοι μας μια συλλογική προσπάθεια, να το ξεπεράσουμε μία ώρα νωρίτερα.
Μην βγαίνετε ρε σεις έξω 3 + άτομα για βόλτες με καφέδες με αφορμή σωματική άσκηση...
Είμαστε και εμείς που μας έχει μείνει μόνο η σωματική άσκηση μόνοι μας και γύρω από το σπίτι μας για να μην "πέφτουμε".
Αν συνεχιστούν οι άσχετες έξοδοι, θα το απαγορευσουν και αυτό.

Σας γράφω για να σας εξηγήσω ότι σε αυτό είμαστε μαζί και πρέπει να σκεφτόμαστε και τον διπλανό μας.

Είμαι 22 ετών και μένω μέσα από την μέρα που έκλεισαν οι σχολές... Δεν μου επέβαλε κανένας να μείνω μεσα, αλλά σκέφτομαι όλους εσάς που αν βγαίνω και κολλήσω, ίσως κολλήσω κάποιον ηλικιωμένο, έναν με αναπνευστικά προβλήματα και ούτω καθεξής.
Έμεινα μέσα για εσάς και μόνο για εσάς, για αυτό σας ζητάω να μείνετε και εσείς μέσα, όχι για εσάς, αλλά για εμάς.

Σκεφτείτε, λοιπόν, τους ηλικιωμένους, που ίσως δεν έχουν τόσους φίλους, δεν εχουν κοντά τα παιδιά τους, ίσως δεν έχουν τον σύντροφό τους, δεν έχουν την άνεση του νετφλιξ, του κινητού, του λάπτοπ, έχουν μονο την άνεση της τηλεόρασης και ούτε αυτήν κάποιες φορές.
Βλέπω πολλούς στη γειτονιά μου να κάνουν βόλτες γύρω από το σπίτι τους και μόνο αυτό.
Τους έχει μείνει μόνο αυτό πια.

Γιατί, λοιπον, να το στερήσετε εσείς αυτό σε έναν άνθρωπο που του έμεινε μόνο αυτό;


Ευχαριστώ που αφιερώσατε λίγο χρόνο να διαβάσετε την εξομολόγησή μου.
Εύχομαι σε όλους υγεία και σωματική και ψυχική. :)
5
30.3.2020 | 17:44

Τσακώθηκα με πελάτισσα

Ζω στο εξωτερικό ( εκτοσ Ευρώπης) και δουλεύω σε ένα φούρνο ελληνικό ... έχω λίγο καιρό που έχω φύγει από Ελλάδα. Με όλο αυτό που έχει γίνει με τον κορονοϊο έχουν κλείσει εστιατόρια καφέ κτλπ όμως φούρνοι σούπερ μαρκετ φαρμάκια παραμένουν ανοιχτά ... εμείς που δουλεύουμε σε όλα αυτά είμαστε σε μια θέση δύσκολη γτ ερχόμαστε σε επαφή με κόσμο καθημερινά πιάνουμε λεφτά κτλπ ... προσπαθώ να πάρω περισσότερα μέτρα κ από αυτά που μπορώ γ ν προστατέψω κ τους άλλους κ τον εαυτό μου ... χτες λοιπόν ήρθε μια γυναίκα ελληνίδα κ με τ που μπήκε μέσα άρχισε να μ μιλάει επιθετικά γ ένα τραπέζι με κάτι κουτιά μπισκότα που έχουμε μπροστά την ενοχλούσε τ ψυγείο που θα πάει να πάρει το γάλα ... είχε έρθει χωρίς γάντια εντωμεταξύ κ όπως μ έλεγε κ φώναζε ούτε εγώ καταλάβαινα τι εννοούσε της λέω εμείς κάνουμε ότι μπορούμε είμαστε περισσότερο εκτεθειμένοι αλλά κ εσείς θα πρέπει ο καθένας ατομικά να προστατευτεί δηλαδή βγαίνοντας κ εσείς από εδώ θα πάρετε τα μέτρα σας ( αντισηπτικό πλύσιμο χεριών κτλπ ) κ αρχίζει να φωνάζει κ να μ λέει πως είναι πελάτισσα κ πως όταν μιλάει θα τ βουλώνω κ βάλε μ αυτό τώρα με υφος λες κ είμαι σκουπίδι .. κ σε κάποια φάση μ λέει εσυ τ έχεις περάσει εδώ Ελλάδα ... κ επειδή τότε δεν μίλησα θέλω να πω τώρα μπας κ τ βγάλω από μέσα μ : Γιατί κυρία μου . Τι έχει η Ελλάδα .. εσυ που ζούσες πριν έρθεις εδώ γτ κάποιοι Έλληνες μ φεύγουνε γ έξω κ τ παίζουν μετά πως κάτι έκαναν ... στην Ελλάδα είχες τ θράσος να μιλήσεις σε παιδί που δουλεύει γ 400 € έτσι ... κ εγώ άμα είμασταν στην Ελλάδα θα σ έφερνα καμία τούρτα στ κεφάλι γτ είχα μάθει να ζω με λίγα ... γτ έχω σεβασμό από τ σπίτι μ κ αξιοπρέπεια ... και εδώ θα ρωτήσω μετράει σε τέτοιους ανθρώπους ν έχεις επίπεδο ; Τ εκτιμάει κανεις ... με ρώτησε κ πως με λένε ... να πει τι; Ότι της απάντησα τ αυτονόητο ενώ δεν επιτρέπεται στ δικό της κόσμο ο ύπαλληλος να έχει φωνή ... σπούδασα νοσηλευτική στην Ελλάδα ξέρω πολύ καλύτερα από σένα πως μεταδίδονται τα μικρόβια κ οι ιοί ... τ ότι έπιασες τ πόρτα χωρίς γάντια την σακούλα τα ρεστα που σ έδωσα αλλά σε ενόχλησε να πιάσεις ένα γάλα δεν σε σώζει αν δεν πάρεις τα μέτρα σ ... μήπως να ξεριζώσω κ την πόρτα στην τελική ; Τ μόνο που μ έμεινε ήταν ένας κύριος πίσω της που μ λέει μην στεναχωριέσαι κοριτσάκι μ υπάρχουν κ αυτοί κ θα δεις πολλά από τους Έλληνες εδώ πέρα ... να είναι καλά ο άνθρωπος γτ είχα βουρκώσει κ μ έδωσε μια συμπαράσταση .... άραγε πως θα ένιωθε αν μιλούσαν έτσι στ παιδί της ; Η μάνα μ που είμαι μακριά κ κάθε μέρα μ λέει σταματά την δουλειά πως θα ένιωθε αν την άκουγε να μ μιλάει έτσι ... δεν θα πω τίποτα άλλο ... της εύχομαι τα καλύτερα ...
5