ΚΡΙΤΙΚΗ

Προσκύνημα στη Λούρδη

Lourdes

Προσκύνημα στη Λούρδη
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Δραματική
ΕΤΟΣ: 2009
ΧΩΡΑ: ΑΥΣΤΡΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 96
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Τζέσικα Χάουσνερ
Πρωταγωνιστούν: Σιλβί Τεστίντ, Μπρούνο Τοντεσκίνι, Λέα Σεντού
Η Κριστίν έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της πάνω σε μια αναπηρική πολυθρόνα, σχεδόν ανίκανη να μιλήσει, υπομονετική σε βαθμό μίζερης παθητικότητας. Όταν αποφασίζει να επισκεφτεί τη Λούρδη, τον ξακουστό τόπο προσκυνήματος στην καρδιά των Πυρηναίων, το κάνει περισσότερο για να ξεφύγει απ' την απομόνωσή της, παρά από πίστη σ' ένα θαύμα. Ένα πρωί, όμως, ξυπνάει θεραπευμένη και μπορεί ξανά να περπατήσει. Κι ενώ το θαύμα προκαλεί ζήλια και θαυμασμό, η Κριστίν προσπαθεί να επωφεληθεί απ' αυτή την απρόσμενη τύχη.
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
18.4.2019

Η Τζέσικα Χάουσνερ προτιμάει τα μεσαία πλάνα για να πάρει την απόσταση που επιθυμεί από την ασθενή και τους πιστούς, επιλέγοντας ορθότατα την παρατήρηση και παραμένει σε αυτήν, χωρίς αφυπνίζεται ποτέ στο κάλεσμα της θέσης.

 

Θα μου πείτε πως δεν πρόκειται για μια ταινία άποψης επί της πίστης σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα της ίασης, αλλά για ένα φιλμ στοχασμού, επίτηδες ψυχρό και λίγο πονηρό, γιατί ενέχει ανεπαίσθητη ειρωνεία και παιχνίδισμα ως προς τη μεταστροφή της γυναίκας που είχε σκλήρυνση κατά πλάκας.

 

Αντλώντας, ωστόσο, από το διόλου θεάρεστο θέαμα του εμπορευματοποιημένου καθολικισμού, με τα μαγαζάκια που πουλάνε αναμνηστικά, τις γεμάτες καφετέριες και τα αποστειρωμένα δωμάτια, η Λούρδη προσφέρεται για μια αφήγηση πιο μεστή και μια σκηνοθετική παρέμβαση με άξονα την ηρωίδα, τον αστυνομικό και τη νοσοκόμα, κάτι που δεν συμβαίνει ποτέ σε αυτό το παζάρι στωικότητας και ενδιαφέρουσας παγωμάρας.

 

ΣΗΜΕΡΑ 26.8.2019

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ