ΚΡΙΤΙΚΗ

Δεν Κρατιέμαι

Los amantes pasajeros

Δεν Κρατιέμαι
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Κωμωδία
ΕΤΟΣ: 2013
ΧΩΡΑ: ΙΣΠΑΝΙΑ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 95
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Πέδρο Αλμοδόβαρ
Πρωταγωνιστούν: Ραούλ Αρέμπαλο, Χαβιέ Καμάρα
Η κριτική του Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλου για το νέο φιλμ του Πέδρο Αλμοδόβαρ!
ΚΡΙΤΙΚΗ:
21.3.2013

 

Έστω ότι είστε αεροσυνοδός και το αεροπλάνο με το οποίο πετάτε έχει ένα «σοβαρότατο τεχνικό πρόβλημα». Οι πιλότοι –παρόλο που είναι από τους πιο έμπειρους και άριστα εκπαιδευμένους που υπάρχουν– δυσκολεύονται να βρουν μια λογική λύση μέσα σε μια καμπίνα που γεννά συνεχώς απρόβλεπτες καταστάσεις. Οι επιβαίνοντες –μια θεότρελη μείξη ετερόκλητων χαρακτήρων– δείχνουν σαστισμένοι και εμφανώς αγχωμένοι με την περίεργη εξέλιξη της πτήσης τους και η προοπτική της ασφαλούς προσγείωσης δεν φαίνεται καν στον άμεσο ορίζοντα. Εσύ είσαι ο πιο περήφανος αεροσυνοδός του κόσμου, αλλά φυσικά –ως άνθρωπος– είσαι γεμάτος προβλήματα και πίνεις ένα-δυο ποτηράκια για το στρες! Η σωτηρία, τόσο του πληρώματος όσο και των επιβατών της πτήσης 2549 για Μεξικό, περνάει από τα χέρια σου και μόνο.

 

Είχαμε πλέον ξεχάσει τι ονομάζαμε αλμοδοβαρικό φιλμ και ήλθε ο ίδιος ο Ισπανός σκηνοθέτης να μας το θυμίσει, χωρίς περιστροφές και ενοχές, επιστρέφοντας με τρέλα και χαρά στο σινεμά που τον ανέδειξε, δηλαδή στην κωμωδία με τη σεξουαλική θεματολογία και τις δραματο-κοινωνικές προεκτάσεις.

 

Κανείς δεν μπορεί να κάνει αλμοδοβαρική ταινία καλύτερα από τον Αλμοδόβαρ κι εκεί που είχαμε ξεχάσει πώς γίνεται, ακόμα και από τον ίδιο, μας θυμίζει τα βασικά στοιχεία της συνταγής, σαν να μην πέρασε μια μέρα από τα πρωτόλεια της μαδριλένικης Movida και την ορμή των ’80s που αναστάτωσαν το ευρωπαϊκό σινεμά και το απενοχοποίησαν από την πολιτική σοβαροφάνεια της προηγούμενης δεκαετίας.

 

Και είναι προς τιμήν του, που μετά από τέτοια εξέλιξη και τόσες διακρίσεις για τα υπέροχα μελοδράματα και τις μυθιστορηματικές τραγωδίες του, επανέρχεται χωρίς συμβιβασμούς και περιστροφές στο σουρεαλιστικό κλίμα των πρώτων ταινιών του, με κέφι και χαρά, τεχνηέντως ερασιτεχνικά, πολύχρωμα και ανατρεπτικά, για να μιλήσει και πάλι για τις συμφορές του μυαλού, τη σύγχυση της ταυτότητας, τις σχέσεις και την εμπιστοσύνη, τη μοίρα και την τρέλα.

 

Η business class που έχει στα χέρια του είναι μια εκρηκτική πινακοθήκη ακραίων χαρακτήρων στα πρόθυρα νευρικής κρίσης και με μπόλικο αλκοόλ, τα απαραίτητα παραισθησιογόνα για τη χαλάρωση και την εξομολογητική διάθεση αλλά και την προσθήκη των πιλότων από άλλο ανέκδοτο μοιάζει να κάνει γκέι παρωδία της Απίθανης Πτήσης των Ζούκερ-Έιμπρααμς, με τις δικές του εμμονές. Οι ηθοποιοί το διασκεδάζουν, αλλά μπορούν να υποστηρίξουν και τους ρόλους, αφού, εκτός από τις κωμικές φιτιλιές, έχουν background για να κινηθούν. 

 

2 Σχόλια
 (1 Ψήφοι)
IOANNISKO 24.3.2013 | 19:46
η ταινια βλεπεται…αλλα ειναι σαν ο Πεντρο να εβαλε στοιχημα με τους φιλους του,
"Παμε στοιχημα οτι αν κανω μια ταινια για την πλακα μου με λιγα λεφτα θα βγαλω πολλα?"
Κοινως…πολυ φλατ το αποτελεσμα! Και το λεει ενας απο τους φαν του Αλμοντοβαρ!
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ