ΚΡΙΤΙΚΗ

Ένα Καλοκαίρι

Mud

 Ένα Καλοκαίρι
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Δραματική
ΕΤΟΣ: 2012
ΧΩΡΑ: ΗΠΑ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 130
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Τζεφ Νίκολς
Πρωταγωνιστούν: Τάι Σέρινταν, Μάθιου Μακόναχι, Ρις Γουίδερσπουν
Η κριτική του Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλου για την ταινία της εβδομάδας, με τους Μάθιου Μακόναχι και Ρις Γουίδερσπουν
ΚΡΙΤΙΚΗ:
18.7.2013

Ο 14χρονος Έλις ζει σε ένα πλωτό σπίτι, στις όχθες ενός ποταμού στο Άρκανσο, με τους γονείς του. Ένα πρωί το σκάει από το σπίτι για να συναντήσει τον καλύτερό του φίλο, Νέκμπον. Τα δυο αγόρια λαχταρούν να εξερευνήσουν μια βάρκα που είδαν ψηλά στα δέντρα, στις όχθες του Μισισιπή, απομεινάρι μιας τρομερής πλημμύρας. Σκαρφαλώνουν για να ανακαλύψουν ότι κάποιος ήταν εκεί πριν από αυτούς: βρίσκουν φρέσκο φαγητό μέσα στη βάρκα. Ακολουθούν τα χνάρια στην παραλία και κάπως έτσι γνωρίζουν το Μαντ. Η εμφάνισή του προδίδει ότι χρειάζεται βοήθεια∙ υπόσχεται στα νεαρά αγόρια να τους δώσει τη βάρκα με αντάλλαγμα φαγητό. Κάπως έτσι θα ξεκινήσει μια φιλία μεταξύ τους. Θα μάθουν ότι ο Μαντ καταζητείται για φόνο, αλλά το μόνο που τον απασχολεί είναι να βρει την παλιά του αγάπη, Τζούνιπερ, την οποία θα τον βοηθήσουν να συναντήσει ξανά.

 

Μπορεί οι πρωταγωνιστές να είναι ηχηροί και το στόρι διανθισμένο με εκδικητικό κυνηγητό κι έναν αυτοκαταστροφικό έρωτα, αλλά η καρδιά της ταινίας ανήκει στον λογοτεχνικό Τομ Σόγιερ. Από το μυθιστόρημα του Μαρκ Τουέιν εμπνεύστηκε ο Τζεφ Νίκολς και ο μικρός που υποδύεται τον Έλις, ο Τάι Σέρινταν, που είδαμε και στο Δέντρο της Ζωής κρατάει το έργο χωρίς περιττά τσαλίμια και τραβηγμένες προφορές, αφού κοιτάζει με το βλέμμα ενός αυθεντικά πληγωμένου ρομαντικού και οδηγείται από την επικίνδυνη, και δραματικότατη, παρόρμηση της φτώχιας και της περιπέτειας - μια σαφής αναβάθμιση της παιδικής σκανταλιάς και της απλής ζωηράδας του βιβλίου σε νωχελική γνώση της πιάτσας στην πολυπλοκότερη σημερινή εποχή.

 

Στον ανεξάντλητο Μισισιπή της ραστώνης και της εργατιάς, το νεαρόν της ηλικίας γεννάει την περιέργεια κι έτσι οι δυο έφηβοι, ανήσυχα αγόρια με εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες, αλλά φίλοι καρδιακοί, μπλέκουν σε περιπέτειες εξαιτίας ενός μυστηριώδους φυγά με άγνωστη προέλευση, που διηγείται φουσκωμένες ιστορίες και ψέματα ανάκατα με δεισιδαιμονίες του Νότου και μερικές πικρές αλήθειες. Τα ενήλικα πρότυπα δεν διεκδικούν δάφνες αγιοσύνης, σφύζουν από ατέλειες και τρύπες.

 

Το Ένα Καλοκαίρι δεν φιλοδοξεί να είναι εκρηκτικό ούτε αλληγορικό όπως τα Μυθικά πλάσματα του Νότου. Κινείται σαν παραπόταμος στη δράση που λειτουργεί ως προκάλυμμα για τη σπουδή των χαρακτήρων και του διάχυτου αισθήματος και ο σκηνοθέτης Τζεφ Νίκολς αναιρεί την πλήρη ματαίωση της αγάπης με ένα απροσδόκητο, ανοιχτό, αισιόδοξο φινάλε, πιστεύοντας στη δύναμη της καρδιάς, αφού πρώτα αποδέχεται τη σκληρότητα της ζωής. Μια ενδιαφέρουσα, κάθετη αντίθεση στα καλοκαιρινά blockbusters, με επίσημη συμμετοχή στο περσινό Φεστιβάλ Καννών.

4 Σχόλια
avatar
Ανώνυμος/η 19.7.2013 | 16:29
Αγαπητε Θοδωρη, απο το αρθρο-κριτικη μου εδωσες την εντυπωση οτι ειναι καλη ταινια, αλλα απο την αλλη τα τρια αστερια την κανουν να μοιαζει μετρια, αν φανταστω οτι απο τα δυο και κατω ειναι κακη. Ειναι καλη η μετρια?
Ανήθικος αυτουργός 1.8.2013 | 21:11
Η ταινία ήταν εξαιρετική και με άνεση θα έλεγα η καλύτερη που είδα φέτος.
Γιατί μόνο 3 αστέρια?
avatar
erotevmenos sxisofrenis 2.8.2013 | 11:33
εμενα μου τραβηξε το ενδιαφερον καλη ταινα τα 3 αστερια νομιζω ειναι καλη βαθμολογια
avatar
Cinefil mama 9.8.2013 | 01:17
poly endiaferousa tainia...oti prepei gia therino cinemadaki me apopsi....oraios o pitsirakas!!

ΣΗΜΕΡΑ 28.3.2020

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ