ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Οι Δώδεκα Ένορκοι

Twelve Angry Men

 Οι Δώδεκα Ένορκοι
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Δραματική
ΕΤΟΣ: 1957
ΧΩΡΑ: ΗΠΑ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 96
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Σίντνεϊ Λιούμετ
Πρωταγωνιστούν: Χένρι Φόντα, Μάρτιν Μπάλσαμ, Τζον Φέντλερ, Λι Τζέι Κομπ
Η ταινία ξεκινάει στην αίθουσα ενός δικαστηρίου όπου ένα 18χρόνο αγόρι από την Ισπανία καταδικάζεται με θανατική ποινή σε ηλεκτρική καρέκλα για την δολοφονία του πατέρα του. Ο δικαστής καλεί τους δώδεκα ένορκους να αποσυρθούν για να βγάλουν την ετυμηγορία τους.

Η ταινία ξεκινάει στην αίθουσα ενός δικαστηρίου όπου ένα 18χρόνο αγόρι από την Ισπανία καταδικάζεται με θανατική ποινή σε ηλεκτρική καρέκλα για την δολοφονία του πατέρα του. Ο δικαστής καλεί τους δώδεκα ένορκους να αποσυρθούν για να βγάλουν την ετυμηγορία τους. Για να "εκτελεστεί" ο 18χρονος κατηγορούμενος θα πρέπει να συναινέσουν και οι 12. Μέσα σε ένα ψυχρό, αλλά αποπνικτικό δωμάτιο με ένα μεγάλο τραπέζι και δώδεκα καρέκλες διαδραματίζεται όλη υπόθεση της ταινίας. Στην αρχή της συνεδρίας δείχνουν ότι οι ένορκοι είναι πεπεισμένοι πως ο νεαρός είναι ένοχος. Καλούνται να ψηφίσουν. Όλοι ψηφίζουν ότι είναι ένοχος εκτός από τον 8ο ένορκο (Χένρι Φόντα), ο οποίος διατηρεί αμφιβολίες για την ενοχή του νεαρού και προσπαθεί να πείσει τους υπόλοιπους έντεκα ενόρκους ότι τα στοιχεία δεν είναι τόσο ξεκάθαρα όσο φαίνονται. Μέσα από διάφορες συζητήσεις μεταξύ τον ενόρκων ξεδιπλώνονται μπροστά μας δώδεκα διαφορετικές προσωπικότητες και η ταινία καταλήγει σε μια αποκάλυψη των αδυναμιών, των προκαταλήψεων και των προβλημάτων του κάθε ενόρκου. Πόσο εύκολα μπορείς να αποφασίσεις να στείλεις στο θάνατο έναν άνθρωπο; Πόσο αδιάσειστες μπορούν να είναι κάποιες μαρτυρίες; Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η υποκειμενικότητα, οι προκαταλήψεις ακόμη και η ανευθυνότητα του καθενός από τους δώδεκα;

16 Σχόλια
 (13 Ψήφοι)
12
avatar
car der ine 27.8.2013 | 12:59
Το έργο μου φάνηκε μια απλή σεναριακή διεκπεραίωση . Είχα δει πιτσιρικάς στο θέατρο της Δευτέρας την Ελληνική version με τον Σπύρο Καλογήρου να δίνει ρέστα κάθε φορά που το πρόσωπό του έτρεμε και έκανε συσπάσεις μη αποδεχόμενος την αθωότητα του κατηγορουμένου. Αντίθετα εδώ είδα ένα καουμπόυ ολίγο μεθυσμένο να φωνάζει δυνατά στο διπλα σαλούν του δικαστηριου.
avatar
Ανώνυμος/η 3.10.2013 | 03:45
Συγκρινεις ανομοια πραγματα. Στο θεατρο ο ηθοποιος απευθυνεται σε ενα κοινο ποσα μετρα μακρυα. Οι εκφρασεις του και η φωνη του πρεπει να φτασουν στον τελευταιο θεατη στη γαλαρια. Στον κινηματογραφο βλεπεις την παραμικρη λεπτομερια στο προσωπο του ηθοποιου σε ενα τεραστιο πανι-δεν κρυβεται τιποτα.

Επιπλεον η Ελληνικη και Αμερικανικη εκδοχη απευθυνονται σε διαφορετικο κοινο. Ο σκηνοθετης ενδεχομενως να ηθελε ο ηθοποιος του να μοιαζει με συντηρητικο καουμπου του Τεξας που συμπεριφερεται στο δικαστηριο λες και ειναι στο Σαλουν.

Θεωρω την ταινια αριστουργηματικη και υποδειγμα του πως πρεπει να ειναι σεναριακα οι ταινιες, ιδιαιτερα τετοιες εποχες που δεν υπαρχουν budget. Ολη ειναι γυρισμενη σε ενα μονο δωματιο και σε κραταει καθηλωμενο/η απο την αρχη μεχρι το τελος
avatar
car der ine 28.1.2016 | 19:32
https://www.youtube.com/watch?v=ldGCymMWbik
avatar
Ανώνυμος/η 20.9.2013 | 19:29
funky-loser 4.10.2013 | 19:57
Θεωρείται κλασσική και είναι. Αλλά λίγο έχει γεράσει.
12
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ