ΚΡΙΤΙΚΗ

Ο Σεφ που Έπαιζε με τη Φωτιά

Burnt

 Ο Σεφ που Έπαιζε με τη Φωτιά
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Δραματική
ΕΤΟΣ: 2015
ΧΩΡΑ: Η.Π.Α.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 101
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Τζον Ουέλς
Πρωταγωνιστούν: Μπράντλεϊ Κούπερ, Σιένα Μίλερ, Ούμα Θέρμαν, Έμμα Τόμσον, Λίλι Τζέιμς, Ομάρ Σι, Τζέιμι Ντόρναν, Αλίσια Βικάντερ, Ντάνιελ Μπρουλ, Μάθιου Ρις
O σεφ Άνταμ Τζόουνς τα είχε όλα – και τα έχασε. Βραβευμένος με δύο αστέρια Μισελέν και ροκ σταρ του κόσμου της γευσιγνωσίας, με πασίγνωστες κακές συνήθειες, το πρώην κακό παιδί του Παρισιού έκανε πάντα του κεφαλιού του και νοιαζόταν μόνο για την συναρπαστική στιγμή της δημιουργίας γευστικών εκρήξεων. Για να εξασφαλίσει την δική του κουζίνα, αλλά και το τρίτο αστέρι Μισελέν που του ξεφεύγει εδώ και χρόνια, θα χρειαστεί τους καλύτερους στο πλευρό του, συμπεριλαμβανομένης και της όμορφης Ελέν.
ΚΡΙΤΙΚΗ:
22.10.2015

Η σχέση του σινεμά με τη μαγειρική έχει εξελιχθεί σε έναν ιδιότυπο ακαδημαϊκό φετιχισμό: το κόψιμο ακριβείας της σάρκας του κρέατος ή του ψαριού, τα ζουμερά και εντυπωσιακά πιάτα, το καλλιγραφικό ντεκόρ τους, η παρασκευή της σάλτσας, το δέσιμο των υλικών, το παρασκηνιακό θρίλερ του συγχρονισμού της μπριγάδας στο κρίσιμο τράφικ μεταξύ της παραγγελίας και του σερβιρίσματος, η διαδικασία της αγωνίας από την όσφρηση του ισορροπημένου δημιουργήματος μέχρι την αποδοχή από τους άσχετους ή ειδικούς πελάτες, έχουν πλάσει ένα λεξιλόγιο του είδους του γαστριμαργικού δράματος ή της μαγειρικής κωμωδίας που έχει εγκαταστήσει οικειότητα. Ο Σεφ που έπαιζε με τη φωτιά δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο Μπράντλεϊ Κούπερ, υπερταλαντούχος αλλά υπερπροβληματικός σεφ, κυνηγάει άτσαλα το τρίτο αστέρι Michelin, αυτό που πολύ δύσκολα απονέμεται και ουσιαστικά σου δίνει έναν τίτλο αντίστοιχο του γιόντα στον Πόλεμο των Άστρων. Ο Κούπερ παίζει το όμορφο καθίκι, έναν πρώην εθισμένο που του έχουν μείνει χρέη, τύψεις και νεύρα από το γρήγορο και απερίσκεπτο παρελθόν του. Ο Τζον Γουέλς του August και παλιότερα του συμπαθέστατου Company Men ακολουθεί χωρίς εκπλήξεις το σενάριο, που με τη σειρά του κάνει τους αναμενόμενους σταθμούς στην πορεία αυτογνωσίας του πρωταγωνιστή, με τους εχθρούς που πρέπει να ξορκίσει και την αγάπη που οφείλει να διακρίνει. Τα ευαίσθητα στοιχεία, μαζί με το ευπρόσδεκτα ρεαλιστικό φινάλε, αντισταθμίζουν τα κλισέ, όπως προείπα, ενός είδους που πλέον είναι η χαρά των προγραμματιστών σχετικών αφιερωμάτων.

Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ