ΚΡΙΤΙΚΗ

Μητρικό Ένστικτο

Duelles

Μητρικό Ένστικτο
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Θρίλερ
ΕΤΟΣ: 2018
ΧΩΡΑ: Γαλλία/Βέλγιο
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 97
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Ολιβιέ Μασέ-Ντεπάς
Πρωταγωνιστούν: Βέρλε Μπάτενς, Αν Κέσενς
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η Alice και η Celine ζουν με τις οικογένειές τους σε προάστιο των Βρυξελλών. Είναι αχώριστες φίλες μέχρι τη στιγμή που ένα τραγικό γεγονός κλονίζει την καθημερινότητά τους.
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΛΕΜΕΝΙΔΗΣ
29.8.2019

Σε ένα ειδυλλιακό προάστιο, τη δεκαετία του '60, μια γυναίκα παρακολουθεί κρυφά τη γειτόνισσά της. Μόλις η τελευταία φεύγει από το σπίτι, η πρώτη προσπαθεί να μπει σε αυτό, με ύφος που προμηνύει μια καταστροφή. Τελικά, της ετοίμαζε το πάρτι γενεθλίων της, καθώς φαίνεται πως, πέρα από γειτόνισσα, είναι και η κολλητή της φίλη. Μέχρι που όντως συμβαίνει μια καταστροφή.

 

Από το ξεκίνημά του το «Μητρικό Ένστικτο» παίζει με την έννοια του σασπένς και στο πρωτογενές περιεχόμενό του αλλά κυρίως σε επιπρόσθετα επίπεδα ανάγνωσης. Από τα δύο σπίτια που μοιάζουν με ένα, με τον φράχτη να λειτουργεί ως το κέντρο που δίνει τη συμμετρία και την όμοια σύσταση των οικογενειών ‒πατέρας εργάτης, μητέρα νοικοκυρά, ένας γιος ως ελπίδα για το μέλλον‒ μέχρι τις συνεχείς εναλλαγές στη στάση των δύο γυναικών που παραπέμπουν σε μια συνολική ενοχή, η ταινία, παρά την προφανή και σε στιγμές εκβιαστική προσπάθειά της να τιμήσει τη μνήμη του Χίτσκοκ και του Σαμπρόλ, παραπέμπει περισσότερο σε πικρή και υπόγεια κριτική του Ντάγκλας Σερκ. Με τρόπο αντίστοιχο με αυτόν που ο τελευταίος χρησιμοποιούσε το μελόδραμα, ο Μασέ-Ντεπάς χειρίζεται αυτό το ιδιόρρυθμο homage στο κλασικό θρίλερ σαν μια βαρυφορτωμένη βιτρίνα με δανεικά προϊόντα που φλερτάρει με την υπερβολή, κατορθώνοντας να δραπετεύει συνήθως από αυτήν με επιτυχία, εκτός από το μάλλον πιο σοβαροφανές απ' όσο έπρεπε φινάλε.

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ