ΚΡΙΤΙΚΗ

Η τελευταία ταινία

The last movie

Η τελευταία ταινία
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Δραματική
ΕΤΟΣ: 1971
ΧΩΡΑ: ΗΠΑ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 108
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Ντένις Χόπερ
Πρωταγωνιστούν: Ντένις Χόπερ, Στέλα Γκαρσία, Σάμουελ Φούλερ, Πίτερ Φόντα
Μετά το τέλος των γυρισμάτων ενός αμερικανικού γουέστερν στο Περού, ένα μέλος του συνεργείου παραμένει εκεί και διαπιστώνει την επιρροή που είχαν τα γυρίσματα στον ντόπιο πληθυσμό.
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
5.9.2019

Ο μύθος με την πραγματικότητα, η φαντασία με τον αληθινό κόσμο, το σινεμά με τη μίμηση, παλεύουν χωρίς χρονολογική και ενίοτε λογική σειρά στο νεολογικό, εντελώς meta με πρωθύστερους όρους γουέστερν που ο Ντένις Χόπερ τόλμησε να γυρίσει το 1970 με το 1 εκατομμύριο που του έκανε δώρο η Universal μετά την επιτυχία του Ξένοιαστου Καβαλάρη, και κρυβόταν από προσώπου Χόλιγουντ για τουλάχιστον μία δεκαετία μετά την εισπρακτική και κριτική καταστροφή που ακολούθησε αμέσως μετά την προβολή, παρά το Βραβείο Κριτικής στο Φεστιβάλ Βενετίας του 1971.

 

Βασικά, ο Χόπερ, που στα '80s ενέσκυψε σε ρόλους εκκεντρικών καθαρμάτων, έζησε την εφήμερη ψευδαίσθηση της καλλιτεχνικής ελευθερίας του επί έναν χρόνο στο Περού πάνω στην τραβηγμένη για την εποχή ιδέα μιας χειροποίητης ταινίας στο περιθώριο ενός «κανονικότερου» φιλμικού πρότζεκτ που καταρρέει άδοξα. Η συνέχεια, και με τον ανορθόδοξο τρόπο που ο Αλεχάντρο Γιοντορόφσκι ενθάρρυνε τον Χόπερ να τη μοντάρει στο σπίτι του στη Σάντα Φε, δικαιώνει το όραμα του Χόπερ για κάτι διαφορετικό από το mainstream, όχι όμως και για ένα συνεκτικό δράμα για τα πολλαπλά θέματα που πραγματεύεται.

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ