ΚΡΙΤΙΚΗ

Jumanji: Η Επόμενη Πίστα

Jumanji: The Next Level

Jumanji: Η Επόμενη Πίστα
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Περιπέτεια
ΕΤΟΣ: 2019
ΧΩΡΑ: ΗΠΑ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 123
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Τζέικ Κάσνταν
Πρωταγωνιστούν: Ντουέιν Τζόνσον, Τζακ Μπλακ, Κέβιν Χαρτ
Επιστρέφοντας πίσω στο Jumanji για να σώσουν έναν δικό τους, οι παίκτες θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν άγνωστες και ανεξερεύνητες πίστες από τις άγονες ερήμους μέχρι τα χιονισμένα βουνά, για να μπορέσουν να δραπετεύσουν και να βγουν νικητές.
ΚΡΙΤΙΚΗ: -
2.1.2020

Μια πρόταση που αποδείκνυε πως το Χόλιγουντ έχει στερέψει οριστικά από νέες ιδέες, το ριμέικ του Jumanji αποδείχθηκε τελικά χρυσοφόρο, αλλάζοντας lοοκ για να είναι πιο ταιριαστό στη ψηφιακή εποχή μας.

 

Η οικογένεια μετατράπηκε σε μια παρέα αταίριαστων εφήβων, τα avatar τους δούλεψαν καλά και ο Ντουέιν Τζόνσον έδειξε για μια ακόμη φορά την άμεση επαφή που έχει με το ταβάνι του box-office. To σίκουελ της απρόσμενης αυτής επιτυχίας κρατά τη συνταγή και πλαισιώνει την ομάδα με ηλικιωμένους που θέλουν να ξανανιώσουν παιδιά (Ντάνι Ντε Βίτο και Ντάνι Γκλόβερ στους αντίστοιχους ρόλους) και ο Τζέικ Κάσνταν κατορθώνει να κρατήσει ακόμη καλύτερες ισορροπίες ανάμεσα σε χιούμορ, περιπέτεια και εμφανή CGI, δίνοντας μικρό προβάδισμα στο πρώτο χάρη και στους ψημένους από το πρώτο φιλμ Τζόνσον και Μπλακ.

 

Το αποτέλεσμα είναι μια αξιοπρεπέστατη οικογενειακή περιπέτεια, που δε νοιάζεται να βγει από το focus group για το οποίο σχεδιάστηκε, με δημιουργικές και αφηγηματικές εμπνεύσεις που προδίδουν ότι το franchise αυτό θα συνεχιστεί

1 Σχόλια
Ο Νοών... νοείτω 6.1.2020 | 18:53
Πήραν τον τίτλο μια αγαπημένης, κλασικής ταινίας (στο είδος της), «Jumanji» του 1991, που ακόμη και σήμερα παρακολουθείται ευχάριστα με εξαιρετικά, πετυχημένα οπτικά εφέ για την εποχή της, με τον θαυμάσιο και αξέχαστο Robin Williams και την μετέτρεψαν σε μια (ανεπιτυχώς ξαναζεσταμένη) σούπα οπτικής μπουρδολογίας με ολίγον απ΄όλα...
Όλο το καστ ηθοποιών πολύ συμπαθητικό εκτός αυτού του μυώδους τύπου, του Ντουέιν Τζόνσον (που ποτέ δεν πρόκειται να θυμηθώ το όνομα του αν δεν τον γκουγκλάρω μέσω ενός τίτλου γκακούρικης ταινίας, μέχρι να δω την φωτογραφία του), του παλαιστή που (επειδή έκανε πολλά λεφτά), θέλησε να γίνει (και) ηθοποιός...
Ας του πει κάποιος, του ατάλαντου (και των παραγωγών του), ότι ποτέ δεν πρόκειται ποτέ να φτάσει τους πρωτοπόρους στο είδος τους (πρότυπο για εκείνον όπως έχει δηλώσει), τους ταλαντούχους-ατάλαντους, Σιλβέστερ Σταλόνε και Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, πρωτίστως γιατί αυτό το συγκεκριμένο, κινηματογραφικό πρότυπο (της δεκαετίας του '80), των εξωπραγματικά μυωδών-μπρουτάλ αντρών έχει πια, εδώ και πολλά χρόνια, κουράσει, σχεδόν, ακόμα και αν πρόκειται για αγώνες της κατηγορίας αυτής, του «Bodybuilding» (σκουροβερνικωμένων, υπερμυωδών σωμάτων με χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων)...
Οι παραγωγοί και οι σεναριογράφοι του Hollywood καλό είναι να σκεφτούν και να δημιουργήσουν νέες κινηματογραφικές ιδέες και να αφήσουν τις παλαιότερες επιτυχίες εκεί που βρίσκονται.
Πάλι καλά που μέσω διαδικτυακών πλατφορμών (και όχι μόνο...), μπορούμε να παρακολουθούμε ταινίες χωρίς μετά τα κλαίμε τα λεφτά μας που πετάχτηκαν σε ένα ταμειακό γκισέ ως άλλος κάδος αχρήστων.
Δυστυχώς εγώ τα έκλαψα γιατί τα δύο ανιψάκια μου, μέρες εορτών, ήθελαν κινηματογράφο.

σ.σ.: Ούτε σε εκείνα άρεσε η ταινία!... (Ουφ, ευτυχώς τα μικρά έχουν καλό κριτήριο!).
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΣΗΜΕΡΑ 20.10.2020

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ