ΚΡΙΤΙΚΗ

Να ζει κανείς ή να μη ζει; (EΠΑΝΕΚΔΟΣΗ)

To be or no to be?

Να ζει κανείς ή να μη ζει; (EΠΑΝΕΚΔΟΣΗ)
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Κωμωδία
ΕΤΟΣ: 1942
ΧΩΡΑ: ΗΠΑ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 99
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Ερνστ Λούμπιτς
Πρωταγωνιστούν: Χάλιγουελ Χομπς, Τσαρλς Χάλτον, Φελίξ Μπρεσάρτ, Χένρι Βίκτορ, Τομ Ντουγκάν, Καρόλ Λομπάρ, Ρόμπερτ Στακ, Σιγκ Ρούμαν, Μάιλς Μάντερ, Στάνλεϊ Ρίτζες, Μάουντε Έμπουρν, Τζακ Μπένι, Λάιονελ Άτγουιλ
Τον Αύγουστο του 1939, τις παραμονές της εισβολής των Γερμανών στην Πολωνία, ένα ζευγάρι ηθοποιών κάνει πρόβες με τον θίασό του στη Bαρσοβία για να ανεβάσουν μια αντιπολεμική σάτιρα με τίτλο «Γκεστάπο». Οι τοπικές αρχές όμως απαγορεύουν τελευταία στιγμή την παράσταση με τον φόβο μήπως προσβάλουν τον Xίτλερ. Ως εναλλακτική ο θίασος ανεβάζει τελικά τον «Aμλετ» του Σαίξπηρ.. Όταν τελικά ξεσπάει ο πόλεμος οι πρωταγωνιστές εμπλέκονται σε ένα κατασκοπικό παιχνίδι με αποστολή να αποτρέψουν μια προδοσία.
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
20.8.2020

Αδιανόητα κότσια είχε ο Ερνστ Λιούμπιτς να στήσει κωμωδία με αντικείμενο τη ναζιστική θηριωδία, ενώ αυτή εξελισσόταν, κάτι που η κριτική της εποχής δεν του συγχώρεσε, καταλογίζοντάς του έλλειψη ευαισθησίας. Αν όμως αυτός ο πολυτάλαντος εμιγκρές επέλεξε να μεταπηδήσει από την ελαφριά – προσοχή, όχι ασήμαντη- ρομαντική κομεντί στην αντιναζιστική σάτιρα, είναι επειδή γνώριζε ότι το χιούμορ είναι, ενίοτε, ο καλύτερος τρόπος για να αναδείξεις τη σοβαρότητα της κατάστασης. Ευφυολογήματα, σλάπστικ, ειρωνεία, μαύρο χιούμορ, ακόμα και σασπένς σε έναν από τους εμβληματικούς τίτλους των '40s.

Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΣΗΜΕΡΑ 29.10.2020

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ