ΚΡΙΤΙΚΗ

Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων (1965)

Giulietta degli spiriti

Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων (1965)
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Φαντασίας
ΕΤΟΣ: 1965
ΧΩΡΑ: Ιταλία/Γαλλία
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 137
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡ.
Σκηνοθεσία: Φεντερίκο Φελίνι
Πρωταγωνιστούν: Τζουλιέτα Μασίνα, Σάντρα Μίλο, Μάριο Πίσου
Η Ιουλιέτα είναι μια 40χρονη όμορφη, πνευματώδης κι αφελής γυναίκα. Τα οράματα, οι αναμνήσεις και ο μυστικισμός τη βοηθούν να βρει τη δύναμη να χωρίσει τον άντρα της, ο οποίος την απατάει.
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΛΕΜΕΝΙΔΗΣ
17.9.2020

Πνευματικό δώρο του Φελίνι στη σύντροφό του Τζουλιέτα Μασίνα, με την πολύ σημαντική δική της συνεισφορά όμως στην πραγματοποίησή του, η έγχρωμη Ιουλιέτα των Πνευμάτων μοιάζει με μια αισθητική επίθεση του Ιταλού σκηνοθέτη στην πρώιμη ακόμα τότε εποχή της τηλεόρασης, σαν ένα υπερθέαμα για την ανωτερότητα του κινηματογράφου.

 

Με εικόνες σαν ζωντανούς πίνακες ζωγραφικής και τον Νίνο Ρότα πλήρως εναρμονισμένο με αυτό το οπτικό ντελίριο, ο Φελίνι χρησιμοποιεί αυτήν τη φορά τη φαντασία όχι ως ένα καταφύγιο ασφαλείας γεμάτο προσωπικές μνήμες αλλά ως μια έξοδο κινδύνου για την ηρωίδα του, ένα φως προς τον δρόμο της χειραφέτησης, πολύ πριν αυτή η θεματολογία απασχολήσει τους περισσότερους Ευρωπαίους δημιουργούς.

Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΣΗΜΕΡΑ 29.10.2020

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ