ΟΙ ΣΕΛΙΔΕΣ

Η Αθηναία της Εβδομάδας: Σώτη Τριανταφύλλου

Συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Πατησίων και ζει στα Ιλίσια. Τώρα γράφει ένα δοκίμιο για τον Ψυχρό Πόλεμο.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ / ΦΩΤΟ: ΣΤΑΘΗΣ ΜΑΜΑΛΑΚΗΣ

 

  • Γεννήθηκα το 1957 στην οδό Πατησίων, πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στη Φωκίωνος Νέγρη κι αργότερα στο Πολύγωνο, μια καταθλιπτική συνοικία. Η Αθήνα των παιδικών μου χρόνων ήταν υπέροχη, γεμάτη μουσικές. Την περιγράφω σ' ένα βιβλιαράκι με τίτλο Αύριο, μια άλλη χώρα. Μετά το 1974 έγινε μια φρικτή πόλη, όπου ακούγονταν αντάρτικα. Φυσικά, έχω γράψει κι άλλες φορές γι' αυτήν. Υπάρχουν ελπίδες, υπάρχουν κι απογοητεύσεις. Κυρίως υπάρχουν ιδέες για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη. Πιστεύω στο έργο που έχει ξεκινήσει η Δημοτική Αρχή, όμως χρειάζεται τη στήριξη όλων. Όχι, δεν ξέρω να σου πω αν η Αθήνα είναι, παρ' όλα αυτά, μια πόλη «συναρπαστική»: όλα είναι συναρπαστικά, αν είσαι έτοιμος γι' αυτά. Συχνά ο συναρπαστικός χαρακτήρας μιας πόλης συνδέεται με τον τρόπο ζωής της νεολαίας: εγώ είμαι 56 ετών, δεν ζω όπως οι 20άρηδες.

 

  • Η Φαρμακευτική Αθηνών –κι όλο το πανεπιστήμιο– ήταν, για μένα, μια αρνητική εμπειρία. Ήθελα να μπω στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσω, όχι για να χάνω τον χρόνο μου σε αδιέξοδες  κι ανόητες συζητήσεις. Ούτε για να παίζω τάβλι σε ντουμανιασμένα «φοιτητικά στέκια» (γκρρρρρ!). Όχι, δεν συμμετείχα καθόλου στο φοιτητικό κίνημα. Μου φαινόταν ασυνάρτητο, οι συνδικαλιστές μού φαίνονταν μικρομέγαλα και οι πρακτικές του βάρβαρες. Εξάλλου, εργαζόμουν ήδη σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών, δεν είχα καιρό για χάσιμο. Το κλίμα γενικά ήταν «τιμημένο ΚΚΕ», μαοϊκοί και άλλα τέτοια τρελά πράγματα. Πήγα για μερικούς μήνες στην ΚΝΕ επειδή είχε πάει ο φίλος μου, με τον οποίο βρισκόμασταν τότε πάρα πολύ κοντά, κι έφυγα τρέχοντας. Χωρίσαμε και με τον φίλο μου κακήν κακώς... Ευτυχώς, αργότερα, όταν έφυγε κι εκείνος από την ΚΝΕ, γίναμε πάλι κολλητοί. Ύστερα, το 1980, πήγα στο Παρίσι, όπου χρειάστηκε να κάνω σκληρή προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα. Στο πανεπιστήμιο στάθηκα τυχερή: βρήκα έναν καθηγητή που λάτρευα και στον οποίον αφιέρωσα το βιβλίο Σπάνιες Γαίες.

 

 

  • Ναι, αυτό ήθελα να κάνω πάντα, να γίνω συγγραφέας. Αλλά χρειαζόμουν μακρά μαθητεία και το ήξερα, γι' αυτό και δεν βάλθηκα να δημοσιεύω από πολύ νεαρή ηλικία. Ήμουν και είμαι μεγάλη αναγνώστρια, άρα χρειάζομαι πολλές σελίδες για να αραδιάσω τους αγαπημένους μου συγγραφείς (Φίλιπ Ροθ, Τόμας Μπέρνχαρντ, Τζ. Μ. Κούτσι...). Άρχισα να γράφω βιβλιαράκια για τον κινηματογράφο και στη συνέχεια σύντομα κείμενα γύρω από τις περιπλανήσεις μου και το ροκ εν ρολ. Δεν ξέρω ποιος είναι ο φίλος και ο εχθρός του συγγραφέα – δεν σκέφτομαι έτσι. Προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη σ' αυτό που κάνω, αυτό είναι όλο. Διαβάζω, ξέρεις, κυρίως ηλεκτρονικά βιβλία πλέον. Όλα εξάλλου τα δικά μου κυκλοφορούν επίσης σε ηλεκτρονική μορφή. Τι γράφω αυτό τον καιρό; Ένα δοκίμιο για την αμερικανική εξωτερική πολιτική και τον Ψυχρό Πόλεμο.

 

  • Πήγα στις ΗΠΑ σε τέσσερις δόσεις για να ολοκληρώσω κάποιες διδακτορικές σπουδές. Πηγαίνω κάθε χρόνο από το 1982. Γιατί τόση Αμερική; Διότι θαυμάζω τον αμερικανικό πολιτισμό και την αμερικανική παράδοση. Γι' αυτό έγινα ιστορικός των ΗΠΑ και όχι κάτι άλλο. Ταξίδεψα πολύ εκεί, έκανα σταθερές φιλίες, είδα τις καλύτερες ροκ συναυλίες της ζωής μου. Αυτό δεν σημαίνει πως έχω μια ρομαντική εικόνα για τη χώρα – κάθε άλλο. Δεν είναι τυχαίο το ότι απέφυγα να παραμείνω στη Νέα Υόρκη, να βρω εκεί δουλειά και τα λοιπά. Ο επαγγελματικός ανταγωνισμός στην Αμερική είναι συντριπτικός για το άτομο. Αν κάτι με ανησυχεί σήμερα εκεί, είναι το χαοτικό οικονομικό κλίμα και το μίσος που καλλιεργείται εναντίον του Ομπάμα. Στη Γαλλία έχω μείνει περισσότερο – 33 χρόνια με διαλείμματα. Έχω, ωστόσο, πολλές διαφορές με το γαλλικό κατεστημένο, που μοιάζει με το ελληνικό. Δεν θα μπορούσα, ξέρεις, να ζήσω πουθενά μονίμως – η επιλογή που έχω κάνει είναι ακριβώς αυτή: να μη μένω πουθενά μόνιμα.

 

 

  • Δεν προκαλώ επίτηδες. Ούτε είμαι πνεύμα αντιλογίας. Έχω όμως μακρά πείρα στη διαφωνία και τη σύγκρουση. Ποτέ δεν θα κάτσω να συμφωνήσω με πράγματα που μου φαίνονται ανόητα ή παράλογα. Δεν πρόκειται να υποχωρήσω μπροστά σε οποιαδήποτε πίεση και μισαλλοδοξία. Αν έχω ευτυχήσει; Βεβαίως, και εξακολουθώ να ευτυχώ. Είμαι απολύτως γαλήνια και αντιμετωπίζω την κάθε φάση της ζωής, την κάθε ηλικία, με περιέργεια και προσμονή. Η επιθυμία μου είναι να παραμείνω υγιής – όλα τα άλλα θα τα δημιουργήσω μόνη μου.

 

  • Εννοείται πως έχω κάνει χιλιάδες λάθη, όπως κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Και όπως όλοι οι άνθρωποι, δεν θα μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου διαφορετικά: δεν υπάρχει ένας και μοναδικός δρόμος. Υπάρχουν πολλές επιλογές και μία μονάχα ζωή. Αυτό είναι το πρόβλημα. Αλλά δεν μπορούμε να ζούμε με «αν» και «αν δεν»... Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας για τα σφάλματά μας και προχωρούμε.

 

  • Αν μετάνιωσα ποτέ πραγματικά για κάτι; Φυσικά και ναι. Θα μπορούσα, π.χ., να έχω αποφύγει το ελληνικό πανεπιστήμιο. Έχασα πέντε χρόνια από τη ζωή μου ανάμεσα σε ανθρώπους που συνθηματολογούσαν καπνίζοντας και φυσώντας τον καπνό επάνω μου. Θα μπορούσα, επίσης, να έχω αποφύγει ανθρώπους που δεν άξιζαν τόσο τον κόπο. Φαντάζομαι ότι αυτό ισχύει για όλους μας. Αλλιώς βλέπουμε τα πράγματα εκ των υστέρων. Αυτό είναι, εξάλλου, και από ιστορικής πλευράς το στοίχημα της ζωής του ανθρώπου: να μαθαίνει από τα λάθη του και να μην τα επαναλαμβάνει μέχρι την τελική καταστροφή.

 

Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου με τίτλο «Σπάνιες Γαίες» από τις εκδόσεις Πατάκη.
23 Σχόλια
12
avatar
Χαρά 6.11.2013 | 14:29
"Μετά το 1974 έγινε μια φρικτή πόλη, όπου ακούγονταν αντάρτικα". Νοσταλγείς την Αθήνα της επταετίας, Σώτη μου, ε? Με τις μουσικές τις ωραίες, ε? Άσε μας , ρε κοπέλα μου, να χαρείς και μόλις έφαγα. (Μπάι φάρ, μία από τις αντιπαθέστερες της πιάτσας).
Ινστρούχτορας Χιπστερίδας Κομισάριος 6.11.2013 | 16:04
Μπάι φαρ, ένα απο τα πιο βαθιά σκεπτόμενα άτομα που (ευτυχώς) ακούγονται. Σπάει όμως τις ιδεολογικές αγκυλώσεις μερικών με αυτά που λέει και γράφει και σας χαλάει την σούπα. Χαλιέστε που έχει βήμα και ξυπνάει απο τον λήθαργο τους ανθρώπους που θέλουν, αλλά δεν τολμούν να εκφραστούν.
avatar
validbodies 6.11.2013 | 19:27
ολα αυτα μεσω της κινησης των 58?
Ινστρούχτορας Χιπστερίδας Κομισάριος 7.11.2013 | 08:55
@validbodies, φυσικά και όχι, δεν είπα κάτι για τους 58, μάλλον θα έπρεπε να το είχα διευκρινίσει. Σωστότερα, παρά την κίνηση των 58, όλη η υπόλοιπη πορεία της.
avatar
ΤΝΚΣ 8.11.2013 | 00:05
Η Σώτη Τριανταφύλλου έχει πρόβλημα με τις μητέρες που θηλάζουν τα μωρά τους σε κοινή θέα.

:/
Panaoto 7.11.2013 | 21:42
Αν διαβάσετε το Αυριο μια άλλη χώρα θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοεί.
Δεν είναι υπέρ της επταετίας.
avatar
naus 6.11.2013 | 15:59
Εμένα πάλι μ' αρέσει γιατί δεν την ενδιαφέρει καθόλου αν την βρίσκουν αντιπαθητική θεία και γιατί μας ξεβολεύει από πολλές προσωπικές/συλλογικές/εθνικές ευκολίες.
Αυτή δε η δυναμική αντιπάθειας που εκφράζεται τόσο πρόθυμα ειδικά προς τη Σ.Τ. δείχνει την ελάχιστη ανεκτικότητα μιας μεγάλης μερίδας πολιτών προς ο,τιδήποτε διαφορετικό και οποιονδήποτε το εκφράζει. (Ακόμη και από ανθρώπους που απαιτούν σεβασμό σε διαφόρων ειδών "διαφορετικότητες")
avatar
Daniel Deronda 12.2.2014 | 06:53
Αν παρει χαμπαρι οτι την ειπες θεια, κουνια που σε κουναγε κακομοιρη μου...
avatar
Prokopis 6.11.2013 | 16:52
"Μετά το 1974 έγινε μια φρικτή πόλη, όπου ακούγονταν αντάρτικα".
Διεισδυτική παρατήρηση, τουλάχιστον. Πράγματι, όπου κι αν καθόσουν για καφέ, από την Κυψέλη μέχρι το Παγκράτι, τα Πατήσια και την Πλάκα, οι καφετέριες έπαιζαν αντάρτικα διαπασών. Θυμάμαι τότε που έτρωγα την κερασόπιτά μου στο Ζώναρς και έπαιζε το "ήρωες, άπαρτα βουνά". Αίσχος. Νοσταλγώ την Αθήνα πριν το 74. Τα ωραία της μπετά, τα καλαίσθητα κτίρια της χούντας. Την απαγόρευση της κυκλοφορίας. Μετά μόνο αντάρτικα και δουλειά για την κομμούνα.

Σας νιώθω, καθαραόαιμη Αθηναία μου, αγαπημένη Σώτη. Και αν συνεχίσει ο δήμαρχός μας με τον ίδιο ζήλο το ξήλωμα παγκακίων από τις πλατείες για να μην κοιμούνται τα πρεζάκια και οι άστεγοι και όλοι όσοι διασαλεύουν την αισθητική αυτής της πόλης, εγώ σας εγγυώμαι πως πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ναι.
(τα παγκάκια)
avatar
marios83 6.11.2013 | 17:18
Δεν ξερω τι να πρωτοσχολιασω σε αυτο το κειμενο.. Αρχικα υποτιθετε οτι θελετε να σχολιασετε τη πρωσοπικη σας διαδρομη και παλι βγαζετε χολη για το δημοσιο πανεπιστημιο..Αμαν πια ενα χρονο τωρα με αυτο ασχολιστε. Και τι κομπλεξ ειναι αυτο με το Κκε και γενικα την αριστερα; ενα χρονο τωρα παρακολουθω αυτα που γραφετε και συνεχεια η αριστερα σας φταιει.. Ξερετε τι πιστευω; Οτι φυσικα σας φταιει η αριστερα.. Γιατι η αριστερα πραγματικα επιθυμει να αλλαξουν τα πραγματα.. Αλλα εσεις ειστε υπερασπιστης του παλιου.. αυτου που εσεις ειχατε λεφτα να πατε τα ταξιδακια σας και να σπουδασετε μια στο Παρισι μια στη ΝΥ.. Δεν θελουμε αλους μεσο αστους να μας αναλυσουνε τισ αληθειες τους.. τα πραγματα ειναι πια σκληρα και σεις ζειτε στο ροζ συνεφακι των αστων (καμια πρωσοπικη επιθεση δεν κανω..αναλυω το κειμενο σας).. Γιαυτο καθοσασταν και ουρλιαζατε ενω ενας ανθρωπος μεγαλυτερος επιστημονας φυσικα απο εσας προσπαθουσε να αναλυση τις αποψεις τους.. Που πηγε ττοτε η δυτικη σας φιλοσοφια μεσο αστη κυρια Τριανταφυλου;;
Living_in_a_material_world 6.11.2013 | 17:45
Η κ Τριανταφύλλου διαθέτει κατ εμέ έναν από τους πιό ενδιαφέροντες τρόπους σκέψης σήμερα.Ουσιαστικός λόγος,ρηξικέλευθος,ολιστικός θα μπορούσα να πω..
Τα καλύτερα της εύχομαι.
avatar
NikitasG 6.11.2013 | 20:39
'να μη μένω πουθενά μόνιμα': αυτό είναι το πρόβλημα, λέω κάποια στιγμή να αποφασίσει να μείνει κάπου μόνιμα και να πάει στην αμερική κατά προτίμηση που της αρέσει και της ταιριάζει. Άλλωστε η Αθήνα δεν της κάνει εδώ και πολλά χρόνια, τι την κρατάει εκεί;
Ινστρούχτορας Χιπστερίδας Κομισάριος 7.11.2013 | 08:59
Ή να μείνει Αθήνα και να τα χώνει συνεχώς σε αυτά που την χαλάνε. Δεν θα διώξουμε τώρα και αυτούς που λένε τα αυτονόητα επειδή νομίζουμε οτι δεν ταιριάζουνε...
avatar
ΤΝΚΣ 8.11.2013 | 00:10
Αυτό είναι περίπου και ένα ερώτημα που δεν της το έθεσε κανείς... Γιατί θέλετε να εμπλακείτε στα κοινά του τόπου;

Φυσικά είναι ένα ερώτημα που δεν έγινε και ποτέ γενικά...
ημίθεος 11.11.2013 | 01:15
Στις ΗΠΑ οι συγγραφείς (με ελάχιστες εξαιρέσεις) δεν είναι σταρ ούτε βγαίνουν κάθε λίγο και λιγάκι στα μήντια - αντιθέτως στο Παρισάκι (όπου έχει και σπιτάκι) η Σώτη θα ήτανε μια χαρά (θα συμμετείχε και με ευλάβεια στις διαδηλώσεις των ακροδεξιών εναντίον των gay γάμων - κάτι που ο δημοσιογράφος που τής πήρε την συνέντευξη θωώρησε πράπον να μην την ρωτήσει...)
Panaoto 7.11.2013 | 21:42
Σώτη γαμάς.
avatar
ΤΝΚΣ 8.11.2013 | 00:10
Έλα ρε, λες;
Aquarius 8.11.2013 | 01:00
Η Σώτη είναι ενδιαφερον τυπάκι. Κάποιες φορές συμφωνώ με τις αποψεις της, κάποιες άλλες διαφωνώ όσο δε πάει. Είναι όμως απο τα λίγα άτομα που πραγματικά δεν μπορούσα να καταλάβω από που γέρνει τελικά η πλάστιγγα. Αν τελικά υπερτερούν τα θετικά ή τα αρνητικά...Και, ξάφνου...δίνει από μόνη της την βοήθεια που περίμενα.....

Μα με το Βενιζέλο και τα τσιράκια του ρε Σώτη???
Convolutor 8.11.2013 | 22:00
Από που έβγαλες το συμπέρασμα αυτό ακριβώς; Ίσα ίσα δήλωσε επανειλλημένα ότι ειναι επιφυλακτική για τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ στην κίνηση των 58.
Convolutor 8.11.2013 | 21:59
Η χολή που βγάζουν οι περισσότεροι για την Σ. Τριανταφύλλου, οφείλεται σε κάτι που δε συγχωρεί κανείς στην Ελλάδα. Την άρνηση της να ενταχθεί και να ασπαστεί συγκεκριμένες ιδεολογίες και "στρατόπεδα". Ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που σκέφτονται πραγματικά ελεύθερα και πληρώνουν το ανάλογο τίμημα.
avatar
Diskol 9.11.2013 | 23:11
Η περίπτωση της κυρίας Τριανταφύλλου είναι μία καλή συγγραφέας αλλά και μία ενδιαφέρουσα και ενδεικτική για τον λαϊκισμό της υποτιθέμενης αποδόμησης που μαστίζει την φαινομενικά εκσυγχρονιστική ελλάδα. Η κ. ΣΤ δεν έχει δυεισδητική ματιά. Οι απόψεις της, αυτή η και καλά πίστη στην αισθητική προέρχεται όχι από μελέτη μα από οπτική παιδιού. Προφανώς και η αισθητική που υποτίθεται πως πρεσβεύει είναι καλύτερη από αυτήν που θέλει να αντικρούσει. Ναι, καλύτερο αισθητικά το Harvard από το ΕΚΠΑ. Μα ποιοι πηγαίνουν. Καλύτερη η αστική τάξη από τον λαό; Μα πως χτίζεται αυτή η σχέση. Καλύτερη το χρήμα και η άνεσε που δίνει από τα αιτήματα των εργαζομένων- όμως για να έχουν να ταισούν τα παιδιά τους, δουλεύουν ώρες επί ωρών, και πολεμούν ή πολεμήσαν εν χρόνω παρελθόντα, για να μην δουλεύουν 14 και 16 ώρες. Η κ ΣΤ δεν αποδομεί. Απλά αναπαράγει. Εϊναι το ίδιο cult με τους αριστερούς συνδικαλισταράδες. Από που αποκτά δημοσιότητα; Από τον συνδικαλιστό που κράζει, από το πανεπιστήμιο που μισεί. Με λίγα λόγια αν πεθάνει ο εχθρός, δεν έχει τίποτα να προτείνει τίποτα να πει. Με λίγα λόγια; Άλλα μία περίπτωση που μας πρέπει. Άλλη μία αμπελοφιλοσοφία καφενείου (και όχι με την χατζιδακική έννοια). Τώρα αν αντί για ελληνικός είναι βιεννουά; Και αυτό ραγιαδισμός θα είναι.
Aquarius 10.11.2013 | 04:33
+1000
12
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CULTURE ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ