Αγαπητή Α, μπα;

Στο σημερινό «Α μπα»: απάτη

Επίσης: χωρίς ελπίδα

Το 'α μπα' θα επιστρέψει την Τρίτη. Καλό Πάσχα σε όλους!

 

__________________
1.

Αγαπητή Α μπα,

τώρα που σου γράφω η διπλανή συνάδελφος τρώει (μασουλάει θα το έλεγα καλύτερα) χαζεύοντας την οθόνη του υπολογιστή. Το πρόβλημά μου είναι ότι πάντα τρώει με ανοικτό το στόμα, χτυπώντας χείλη και δόντια και αυτό χειροτερεύει γιατί σχεδόν καθημερινά θα φάει και κάτι τραγανό (φρυγανιά, παξιμάδι, πατατάκια κλπ). Ένα 20λεπτο χριτσι-χριτσι που μου τεντώνει τα νεύρα.
Το ξέρω ότι είναι τραβηγμένο αλλά ο τρόπος της και αυτή η αδιαφορία που εκπέμπει με ενοχλούν. Και δεν είμαι η μόνη. Όλοι τη θεωρούν αφόρητη, ειδικά την ώρα του φαγητού. Τον τελευταίο καιρό έγιναν χωρικές ανακατατάξεις στη μικρή μας εταιρία και βρεθήκαμε στον ίδιο χώρο οι δυο μας. Όλοι οι άλλοι σε άλλο όροφο. Η αναισθησία που τη διακατέχει νομίζω πως θα φανεί από τα δυο γεγονότα που θα σου πω παρακάτω. 1. Όταν της ζήτησα ευγενικά "μπορείς σε παρακαλώ να τρως με κλειστό το στόμα γιατί ο θόρυβος από τα παξιμάδια με αποσυντονίζει;", έλαβα την απάντηση "Ωωω, τι να κάνω; Αφού εγώ έτσι τρώω!". Συζητώντας το με παλαιότερους συναδέλφους μου ανέφεραν ότι σε παρόμοιες παρατηρήσεις έδινε την ίδια απάντηση, αν και ίσως μαζευόταν για λίγο καιρό. 2. Εκτός από το φαγητό, ακούγονται και όλοι μα όλοι οι ήχοι όταν πηγαίνει τουαλέτα! Επειδή ο χώρος έχει ησυχία, ακούω τα πάντα! Δεν είναι βέβαια ότι προσέχει κιόλας. Δηλ. όταν πάμε τουαλέτα εγώ και όλες οι άλλες συνάδελφοι δεν ακούγεται τίποτα γιατί προσέχουμε πχ τα ούρα να μην πέσουν όσο είναι δυνατόν απευθείας στο νερό της λεκάνης (για να μην κάνουν θόρυβο αφού γνωρίζουμε το πρόβλημα ηχομόνωσης) ή προσέχουμε με τα αέρια κλπ. Δυστυχώς στην προκειμένη περίπτωση πάει μέσα και τα αμολάει όλα λες κι είναι σπίτι της. Ή βγαίνει μετά την αφόδευση και αφήνει ανοιχτή την πόρτα ή δε βάζει ανεμιστηράκι γιατί την ενοχλεί ο θόρυβος.
Αυτά για να καταλάβετε ότι αναφέρομαι σε άνθρωπο χωρίς τακτ, για να το θέσω ευγενικά.
Καταλαβαίνω ότι για τους ήχους στην τουαλέτα δε μπορούμε να κάνουμε κάτι αλλά για το μάσημα τι θα μπορούσα να της πω;; Σαν άνθρωπος ενοχλούμαι από το μάσημα με ανοικτό το στόμα - δεν ξέρω αν πάσχω από αυτό που είναι της μόδας τελευταία, η μισοφωνία. Όμως εδώ πιστεύω ότι ο συνδυασμός όλων των συμπεριφορών με αποκορύφωμα αυτό με βγάζει από τα ρούχα μου. Έχετε καμιά συμβουλή για το πώς να αντιμετωπίσω την κατά γενική ομολογία ενοχλητική συνάδελφο; Ίσως να μην της ξαναδώσω σημασία και να ακούω μουσική όσο τρώει..; Ευχαριστώ!
-Bugs bunny


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Της έχεις πει να μην το κάνει. Της έχουν πει κι άλλοι να μην το κάνει. Της έχουν πει και άλλοι που δεν ξέρεις να μην το κάνει. Συνεχίζει να το κάνει. Λες να υπάρχει κάτι άλλο που μπορείς να κάνεις για να μην το κάνει;


Δυο πράγματα μπορείς να κάνεις εσύ. Ένα, να δεις πώς θα γίνει να μην είσαι στον ίδιο χώρο μαζί της. Μπορεί να μην γίνεται τώρα, αλλά πρέπει να το έχεις πάντα στον ορίζοντα και να είσαι σε εγρήγορση. Κάποτε θα γίνει. Δύο, να μην την ακούς. Πάρε ακουστικά, ωτοασπίδες, γύρνα την πλάτη σου, και ταξίδεψε σε μέρη μακρινά μέχρι να τελειώσει το μαρτύριο.

 

 

__________________
2.


Βρε Α,μπα μου, τόσο δύσκολο είναι να μου στείλει ένα λουλουδάκι/γλυκάκι/κάρτα/ό,τι άλλο συμβολικό του έρθει, του Αγίου Βαλεντίνου; ή όταν έχουμε τσακωθεί; Ή όταν έχω γενέθλια;
Είμαστε μαζί δυο χρόνια, το χουμε συζητήσει τόσες φορές, έχει πει ότι ποτέ δεν τα γιόρταζε αυτά με την οικογένειά του και δεν καταλαβαίνει το νόημα. Και του έχω πει ότι για μένα είναι σημαντική η χειρονομία και συμφωνούμε ότι θα προσπαθήσει να είναι πιο ρομαντικός αλλά πάλι τα ίδια. Έχω φτάσει στο σημείο να εκνευρίζομαι εκ των προτέρων όταν πλησιάζει ανάλογη περίσταση. Είμαι στο γραφείο (14.02) και έχουν στείλει τα αγόρια τους μπουκέτα σε τόσα κορίτσια και εγώ τίποτα. ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΩ ΕΓΩ?
-Δεν αρκεί να είσαι ερωτευμένος, πρέπει και να το δείχνεις (;)


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Το να ζητάς από αυτόν να είναι «πιο ρομαντικός» είναι σα να σου ζητάει αυτός να είσαι εσύ «λιγότερο ρομαντική» για να βολεύεται περισσότερο, γιατί αυτό ξέρει και αυτό περιμένει, και να εκνευρίζεται που δεν το κάνεις. Μπορείς; Γίνεται; Είναι σωστό να σου ζητάει να αλλάξεις τον τρόπο που εκφράζεται για να ταιριάζει με τον δικό του;


Γιατί έχεις εσύ δίκιο που περιμένεις λουλούδια στο γραφείο και δεν έχει αυτός δίκιο που δεν σταματάς να περιμένεις λουλούδια στο γραφείο, εφόσον σου έχει πει και ξαναπεί ότι δεν καταλαβαίνει το νόημα;


Δεν σου δείχνει ότι είναι ερωτευμένος με κάποιον τρόπο; Αν όχι, αυτό είναι το πρόβλημα. Αν σταματήσεις να τον πιέζεις να το δείξει με τον τρόπο που φαντάζεσαι, θα δεις πόσο ρομαντικός μπορεί να γίνει και με ποιον τρόπο. Αν εσένα σου αρέσουν τα λουλούδια, στείλε του εσύ. Μπορεί να του ανοίξει η όρεξη αν καταλάβει πώς είναι να σου στέλνουν λουλούδια.

 

 

__________________
3.


Γεια σου Α,μπα!
Μου συμβαίνει κατά καιρούς να γνωρίζω άτομα στο φιλικό είτε επαγγελματικό περιβάλλον, τα οποία κατά τη διάρκεια της γνωριμίας μας βλέπω ότι προσπαθούν να τεστάρουν τα όριά μου. Διαφορετικοί άνθρωποι μου λένε παρόμοιες ατάκες του τύπου ¨Εγώ έτσι είμαι και δεν αλλάζω¨ (άρα ότι είμαι υποχρεωμένη να τους δεχτώ), ¨Δε θα έρχομαι κάθε χρόνο στην Ελλάδα για διακοπές¨(άρα τη φορά που θα έρθει, θα είναι μια μοναδική ευκαιρία (!) για μένα για να προγραμματίσω κι εγώ τις διακοπές μου τότε για να είμαστε μαζί), μου μιλάνε με υποτιμητικό τρόπο, μου κάνουν κακόβουλα σχόλια...Τι φάση; Όταν τους λέω όχι ή τους απομακρύνω, αυτοί πέφτουν από τα σύννεφα. Μα καλά, είναι τόσο κουτοπόνηροι που δεν καταλαβαίνουν ότι η συμπεριφορά τους με διώχνει μακριά; Κι εγώ έχω σκοτεινές πτυχές στο χαρακτήρα μου, μπορεί να σκεφτώ κάτι αρνητικό για κάποιον, αλλά νιώθω ότι δε με συμφέρει καθόλου να το πω. Αντίθετα, αυτοί οι άνθρωποι όχι μόνο θα βγάλουν τον κακό τους εαυτό, αλλά θεωρούν μάλιστα δεδομένο ότι θα τους δεχτώ και εξακολουθούν να προσπαθούν να με προσεγγίσουν κοινωνικά, να κάνουμε πράγματα μαζί κλπ. Δεν είναι παράλογο όλο αυτό;


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν είναι ιδιαίτερα παράλογο που συναντάς ανθρώπους με τους οποίους δεν ταιριάζεις ή αντιπαθείς για οποιονδήποτε λόγο, ούτε είναι παράλογο που οι άνθρωποι φέρονται όπως φέρονται περιμένοντας ότι οι άλλοι θα συμφωνήσουν μαζί τους, ότι θα τους αποδεχτούν. Είμαστε όπως είμαστε όσο καταφέρνουμε να έχουμε κάποια κοινωνική ζωή. Αλλάζουμε μόνο όταν φτάνουμε σε σημείο να έχουμε μόνιμο πρόβλημα με τους άλλους, με όλους τους άλλους, συνέχεια, σε σημείο που να δυσκολευόμαστε να ζήσουμε. Δεν είναι κουτοπόνηροι όλοι αυτοί. Ο εαυτός τους είναι.


 

__________________
4.

 

Αγαπητή Α μπα,

Νομίζω ότι απλά είμαι λίγο κακομαθημένη και τα περιμένω όλα εύκολα και σωστά. Μπορεί απλά να σκέφτομαι υπερβολικά το τι μου συμβαίνει. Γεγονός είναι ότι κάθε μέρα είμαι σε μια κατάσταση άγχους. Μόλις λυθεί το θέμα για το οποίο είμαι αγχωμενη τσουφ εμφανίζεται το επόμενο μέσα σε λίγες ώρες. Μπορεί να αγχωθω για τον τόνο του αφεντικού μου, για το ύφος με το οποίο μου μίλησε ο τάδε συνάδελφος, με την κατάσταση της υγείας μου αν δω κάτι λίγο έξω από τα συνηθισμένα, αγχωνομαι όταν τηλεφωνώ στους δικούς μου και δεν το σήκωνουν- και ο νους μου πάει πάντα στο χειρότερο. Αγχωνομαι για τα οικονομικά των γονιών μου (όχι τόσο για τα δικά μου για την ώρα) και για το εάν είμαι εντάξει με τις υποχρεώσεις μου με το Δήμο και το Κρατος. Εαν θα εχω σπιτι σε λιγο καιρο ή αν αποφασισει ο ιδιοκτητης πως το θελει για εκεινον. Αν συμβεί καμία βλάβη στο σπιτι- πανικός!! Επίσης σκεφτομαι υπερβολικα την εντυπωση που δίνω στους ανθρώπους γύρω μου, κυρίως στη δουλειά-αν θα με αναγνωρίσουν για την αξία μου (εάν όντως έχω αξία γιατί αγχώνομαι και ότι δεν κάνω αρκετά τη δουλειά μου). Φοβαμαι μήπως όλο αυτό το άγχος μου εκνευρίζει το σύντροφό μου. Οι ανησυχίες μου με κάνουν νευρική, συχνά μιλάω και λέω πράγματα που δεν "βγαίνουν" όπως θα ήθελα να βγουν με αποτέλεσμα να νομίζω ότι με παρεξήγησαν ή με πιάνει φλυαρία προσπαθώντας να εξηγήσω όλη μου τη σκέψη και ή δεν βγάζει νόημα ο λόγος μου ή πετάω και πληροφορίες που δεν χρειάζονται. Επίσης έχω παρατηρήσει πως δεν μου αρέσει καθόλου να παιρνω ευθύνες πάνω μου- όσο πιο μεγάλες τόσο χειρότερα. Δεν αντέχω το βάρος της ευθύνης- ακόμα και για κάτι φαινομενικά ασήμαντο και μικρο. Σπάνια παιρνω πρωτοβουλίες. Θέλω πάντα κάποιον να με καθοδηγεί η απλά να με επιτηρεί εάν αυτό που κάνω το κάνω σωστά. Έχω προβλημα; Μου βγαίνει επίσης σωματικα όταν είμαι στα φόρτε μου... Πρέπει να δω ψυχολόγο ή είμαι υπερβολική και για άλλη μια φορά υπεραγχωδης και υπεραναλυτικη;


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αν είσαι υπερβολική, υπεραγχώδης και υπεραναλυτική δεν χρειάζεται να δεις ψυχολόγο; Θα παραμείνεις έτσι;


Σε γενικές γραμμές ο ψυχολόγος χρειάζεται σε αυτή την περίπτωση.

 

__________________
5.


Α. Μπα,
Ειμαι 30 ετών και μόλις τον έστειλα στη μαμά του! Και να φανταστείς ΕΓΩ ήμουν η τρελά ερωτευμένη! Η αιτια ήταν 3 χαστούκια (σε διαφορετική φάση το καθένα) και το γεγονός ότι δεν έχανε ευκαιρία να μιλάει με τις περισσότερες πρώην του. Υπεμεινα πολλά και κατάντησα ζηλιάρα και κτητική. Αυτός έκανε τις ατασθαλίες, εγω όμως έβγαινα η υπολογη. Με γέμιζε με τύψεις κι ενοχές, με χειριζόταν... Ήμουν το παιχνίδι του. Όταν στο κινητό του είδα φωτογραφίες και μηνύματα με μια με τα μισά του χρόνια επιβεβαιώθηκα κι απογοητεύτηκα. Τον παράτησα φυσικα(και πολύ άργησα), όμως τώρα, μετά από 6 μήνες επέστρεψε. Μου τηλεφώνησε να ενημερώσει πως με θέλει πίσω και πως ήμουν ότι καλύτερο του είχε συμβεί και αναγνώρισε τα λάθη του. Το ξέρω ότι δεν πρέπει να γυρίσω. Άραγε όμως θα μπορούσε πράγματι να το έχει σκεφτεί και να το έχει μετανιώσει ώστε να μην τα ξανακάνει και τα δυο (χαστούκια, κέρατο); θα άξιζε μια δεύτερη ευκαιρία ή θα ειμαι αξια της τύχης μου; Αλλάζει ο άνθρωπος; Να σημειώσω πως σαφώς κι έκανε πολλά πράγματα για μένα και όταν ήθελε ήταν πολύ καλός. Είχαμε και πολύ ωραίες στιγμές. Όπως καταλαβαίνεις ειμαι ακόμα ερωτευμένη μαζί του, όσο κι αν προσπαθώ να το καταπνιξω και να το ξεπεράσω. Ειμαι χαζή!! Αλλά το συναίσθημα μου μου θολώνει τη λογική... Μήπως αξίζουμε όλοι μια δεύτερη ευκαιρία;;;
-Μ. Αναποφασιστη


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Όχι, δεν αξίζουμε όλοι μια δεύτερη ευκαιρία.


Δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις αν όντως έχει αλλάξει, και δεν είναι ανάγκη να τα φτιάξετε για να το διαπιστώσεις. Δοκίμασε να του προτείνεις να κάνετε πρώτα παρέα για να γνωρίσεις τον καινούριο του εαυτό και θα δεις.


 

__________________
6.


Γεια σε όλους,
Θέλω να θέσω έναν προβληματισμό που έχω εδώ και πολύ καιρό. Με ενοχλεί παρά πολύ όταν απευθυνόμαι σε κάποιον στον πληθυντικό και μου απαντάει στον ενικό. Δεν το κάνω λόγω διαφοράς ηλικίας, αλλά επειδή το βρίσκω ευγενικό και σωστό. Το βλέπω παντού, στις τράπεζες στις υπηρεσίες, στα καταστηματα...Και άντε, εγώ ίσως λόγω του νεαρού της ηλικίας μου δεν το εμπνεω στον ταμία της τράπεζας, η μαμα μου ομως; Μου ακούγεται πολύ αγενές. Να τους το επισημαίνω ή ειναι μια δική μου παραξενιά και πρέπει να συμβιβαστω?
-- Πίτα γύρο απ'ολα

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν είναι δική σου παραξενιά. Μπορεί πράγματι να υπάρχει προσπάθεια πατροναρίσματος από πίσω. Πώς προσπαθεί ο Τραμπ να επιβληθεί τραβώντας τα χέρια του κόσμου στις χειραψίες; Κάτι ανάλογα κομψό είναι. Όταν αντιλαμβάνεσαι κάτι τέτοιο να το επισημαίνεις. Το κάνουν συχνά διάφοροι – σε υπηρεσίες, καταστήματα – σε ανθρώπους μεγάλης ηλικίας για να τους αφοπλίσουν.

 

 

_________________
7.


Δεν το αντεχω αυτο. Τον γνωρισα στα 20 μου, αυτος ηταν 33. Μια σχεση καλη σε γενικες γραμμες, με πολυ παθος και χημεια στο σεξ. Μετα απο 6 χρονια παντρευτηκαμε και τωρα εχουμε και ενα παιδακι 2 χρονων. Η σχεση μας με τα πανω της και τα κατω της, οπως συνηθιζεται σε μακροχρονιες σχεσεις. Που ειναι το θεμα... Τον επιασα με αλλη. Με αυτη δουλευαν μαζι. Οταν γνωριστηκαν, ειχαμε σχεση περιπου 2 χρονια. Ειχαμε βγει καποιες φορες, εγω, αυτος, αυτη και αλλα ατομα απο τη δουλεια τους. Ειχα αντιληφθει καποιο φλερτ απο την πλευρα του προς εκεινη, ειχαμε τσακωθει για αυτο, με διαβεβαιωσε οτι δεν τον ενδιαφερει εκεινη και οτι με θελει και με αγαπαει. Του ειπα οτι δεν θελω να ξαναβγουμε μαζι της. Το δεχτηκε. Και ναι, 7 χρονια μετα, τον επιασα μαζι της. Γκρεμιστηκαν ολα. Δεν το γνωριζω, αλλα αναρωτιεμαι αν με απατουσε απο τοτε, και πιστευω πως ναι αφου υπηρχε κατι στην ατμοσφαιρα. Γιατι ομως; Γιατι τοση κοροιδια τοσα χρονια; Γιατι αποφασισε να με παντρευτει αφου ειχε αλλη και ηθελε και εκεινη; Και εκεινη, τι θα σκεφτοταν για μενα; Βεβαια, μπορει και να ξεκινησε προσφατα αυτο, αλλα και παλι, δεν με παρηγορει ακομα και αν μου ηταν πιστος ολα τα προηγουμενα χρονια. Αυτος ειπε οτι πρωτη φορα εγινε, οτι ειχαν χαθει για χρονια, συναντηθηκαν τυχαια και σε μια στιγμη αδυναμιας εγινε οτι εγινε. Νιωθω απογοητευση και προδοσια απο εναν ανθρωπο που αγαπουσα και εμπιστευομουν. Νομιζω οτι για μενα τελειωσε η σχεση μας. Αυτος κανει οτι μπορει για να με κρατησει και οι γονεις μου λενε οτι συμβαινουν αυτα σε ολα τα σπιτια, να μην χαλασω το σπιτι μας για μια ξεπετα και να σκεφτω και το παιδι. Το θεωρεις τοσο απλο; Πως αντεχε τοσα χρονια να με κοροιδευει; Πως μπορουσε να μου λεει οτι με αγαπαει; Και το ενιωθα οτι με αγαπουσε; Διχασμενη προσωπικοτητα; Νομιζα οτι τον ηξερα. Γιατι να με παντρευτει; Για να μου καταστρεψει τη ζωη;
- απατημένη


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Πολυαγαπημένη φίλη, δεν σου κατέστρεψε τη ζωή. Αυτό το έγραψες σε συνθήκες δύσκολες, αλλά ό,τι και να έκανε, δεν αφαιρεί ούτε από εσένα, ούτε από τις εμπειρίες σου, ούτε από τις κατακτήσεις σου. Όταν αγαπάς, κερδίζεις, γεμίζεις, ολοκληρώνεσαι, το τι κάνει ο άλλος δεν είναι δικό σου θέμα. Η αγάπη δεν ακυρώνεται με τη συμπεριφορά του άλλου. Η σχέση σας, η χημεία σας, το πάθος σας, ο γάμος σας και το παιδί σας είναι εδώ, είναι δεδομένα, και δεν αλλάζουν ό,τι και να κάνει αυτός. Δεν τα έβγαλες από το μυαλό σου. Είναι γεγονότα.


Επειδή ξεκίνησα από το τέλος, ας συνεχίσω ανάποδα. Οι γονείς μπορεί να είναι καλοί και χρυσοί, αλλά μερικές φορές όταν συμβαίνουν άσχημα πράγματα στα παιδιά τους, δεν σκέφτονται τι είναι καλύτερο για τα παιδιά, αλλά πώς θα γίνει να μην αλλάξει κάτι στη δική τους ζωή, αν το παιδί ξαφνικά βρεθεί απροστάτευτο. Αν χωρίσεις, θα χρειαστεί να κάνουν πολλά πράγματα που τώρα δεν κάνουν. Θα χρειαστεί να δώσουν πολλές εξηγήσεις σε πάρα πολλούς, και δεν θέλουν. Θα ξεβολευτούν με διάφορους τρόπους. Όλα αυτά, συνειδητά ή όχι, περιλαμβάνονται πακέτο στη φράση «να μη χαλάσεις το σπίτι σου». Το δικό τους σπίτι εννοούν. Και όχι, δεν συμβαίνουν αυτά σε όλα τα σπίτια. Αν είναι έτσι, για ρώτα τους πότε απάτησε ο πατέρας σου τη μητέρα σου.


Και τώρα στην ουσία. Έχει διαφορά αν ήταν μια φορά ή αν γινόταν επί εφτά χρόνια. Μεγάλη διαφορά. Ως ένα σημείο οι γονείς έχουν δίκιο – αυτά συμβαίνουν. Συνέχεια. Από σένα μέχρι τη Χίλαρι Κλίντον. Και δεν χωρίζουν όλοι. Δεν είναι όλες οι απάτες ίδιες. Δεν είναι όλες οι σχέσεις ίδιες. Είναι απαραίτητο να διερευνήσεις τι έγινε, πριν αποφασίσεις. Για ποιο λόγο έγινε; Έχει σημασία. Σημασία έχει επίσης το τι κάνει για να σε κρατήσει. Σημασία έχει αν αναγνωρίζει, παραδέχεται, ή προσπαθεί να σε βγάλει τρελή. Όλα έχουν σημασία.


Δεν ισχυρίζομαι ότι ξέρω τι πρέπει να γίνει. Ξέρω ότι την ιστορία σας θα την γράψετε μαζί. Οι άνθρωποι απατούν για πολλούς λόγους. Όμως αυτό που ξέρω στα σίγουρα είναι ότι ο γάμος είναι κάτι αρκετά πιο περίπλοκο από το «ποια μου αρέσει καλύτερα». Ο γάμος είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από το φλερτ, και πιο μόνιμο από την αγάπη. Παντρευόμαστε με άλλα κριτήρια από το ποιον επιθυμούμε για σεξ, περιστασιακό, μόνιμο ή δεσμευτικό, έστω. Μην χάνεις χρόνο να αναρωτιέσαι κάτι τέτοιο.

 

 

109 Σχόλια
12345
αμύριστο λουλούδι 5.4.2018 | 09:08
#2, χμ, το πρόβλημά σου είναι να σου δείξει εσένα ότι είναι ερωτευμένος ή να το δείξει στους άλλους; Αναφέρεις ότι όλες στο γραφείο πήραν λουλούδια και συ τίποτα.
Έχεις δώσει μεγάλη σημασία στη λεγόμενη ποπ κουλτούρα. Νομίζεις ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις έρωτα: λουλούδια και ρομαντικό εστιατόριο του Αγ. Βαλεντίνου, έκπληξη στα γενέθλια κλπ
Ρομαντικό είναι να βρίσκεις ανοιχτή την πόρτα του γκαραζ όταν γυρνάς κουρασμένη από τη δουλειά, να σου κάνει καφέ και τοστ το πρωί, όλες αυτές οι μικρές καθημερινές κινήσεις που δείχνουν ότι σε νοιάζεται.
Μια φορά μου πήρε λουλούδια, όταν τα είχα πάρει άγρια μαζί του. Δε λέω, έπιασε....
πόντια international 5.4.2018 | 13:23
Ρομαντικό είναι να βρίσκεις ανοιχτή την πόρτα του γκαραζ όταν γυρνάς κουρασμένη από τη δουλειά, να σου κάνει καφέ και τοστ το πρωί, όλες αυτές οι μικρές καθημερινές κινήσεις που δείχνουν ότι σε νοιάζεται. Πηγή: www.lifo.gr

Αχ πόσες καρδούλες πετάρισαν μέσα από τα μάτια μου να 'ξερες! <3
Έχει πλάκα όταν τον ξυπνάω μέσα στη νύχτα από την αλλεργία μου και μου λέει μέσα στο χάος του ύπνου "να σου φτιάξω κάτι;" ενώ ξέρουμε και οι δυο, και όλος ο κόσμος, ότι η αλλεργία δεν περνάει με τσάι. Ντάξει, λίγο παππουδέ θα ακούγονται στη φίλη αυτά υποθέτω, θέλει κι αυτή το λουλουδικό της. Να τη πω όμως ότι καμιά φορά, όταν διαφέρεις, μπορεί να είναι και προς τιμήν σου.
Kαραβάν' 5.4.2018 | 13:32
Mιας και λες τώρα για λουλούδια ενώ τα είχες πάρει άγρια μαζί του.
Υπήρχε ένα meme.

"Τα λουλούδια λένε 'συγγνώμη'.
Κάτι Chanel λέει 'έχω μάθει το μάθημά μου'."

https://onsizzle.com/i/funny-instagram-take-note-xx-sorry-41267

Υλιστικό μεν αλλά πανέξυπνο.

mitsi 5.4.2018 | 14:12
Δε θέλω ούτε λουλουδια ούτε καρτουλες ούτε τιποτα. Έναν άνθρωπο να με νοιάζεται και να με αγαπάει χωρίς φανφάρες θέλω. Να είναι δίπλα μου όταν χρειάζεται . Αυτό φτανει. Θυμάμαι ο πρώην μου μια φορά που αρρώστησα με πήγε μεν στο νοσοκομείο αλλά όση ώρα περίμενα να με δουν και να βγουν οι εξετάσεις αίματος αυτό καθόταν έξω στο αμάξι καπνίζοντας και τρωγοντας γαριδάκια. Θα είχε καμία σημασία αν μου έστελνε λουλούδια του Αγίου Βαλεντίνου όταν τη στιγμή που τον είχα ανάγκη φέρθηκε έτσι; σημασία έχει ο άλλος να σου δείχνει τα αισθήματα του με τον τρόπο του,όποιος και αν είναι αυτός και όχι να ξεπατικωνει κινήσεις από ρομαντικές κομεντί γιατί αυτές οι κινήσεις δε λένε τίποτα ουσιαστικό ούτε σημαίνουν κατι
avatar
Guardian 5.4.2018 | 16:33
Εμένα πάντως επειδή λουλούδια μου έφερναν μόνο όταν είχαν κάνει μ.......κατ΄λεηξα να τα αντιπαθώ. Καθόλου δεν τα θέλ : )
τσουμπλέκια 5.4.2018 | 20:34
αχ mitsi αχ αχ με τους κάφρους. Εμένα ένας πρώην μού φέρθηκε πολύ καλά όταν είχα ένα ατύχημα στη δουλειά κι έπρεπε να με κουβαλήσει στο νοσοκομείο, δεν μπορώ να πω. Αλλά όταν 1,5 μήνα μετά τον χώρισα, άκουσα μεταξύ άλλων και την ατάκα "κι εγώ σα μ$&@%ας σε φρόντισα όταν χτύπησες". Να τα χέσω και τα δώρα και τις εκπλήξεις που μου έκανε 5 χρόνια που τα είχαμε. Btw ΚΑΙ για τα δώρα μου την είπε "και τα δώρα σου τα είχες και όλα, τι σου έλειπε, αχάριστη είσαι". Κι από τότε μου κόπηκε οριστικά η όρεξη για δώρα, άντε τώρα να μετράς το κάθε δώρο ως επένδυση στη σχέση και να υπολογίζεις αν θα έχεις κέρδος. Ίου.
Αντιθέτως, η πιο όμορφη έκπληξη ήταν από τον άντρα μου, ο οποίος το μήνα που ήταν άνεργος έκανε για μένα όλες τις μικρές κινήσεις που έκανα εγώ για εκείνον όταν δούλευε του σκοτωμού: μου είχε έτοιμα ρούχα/εσώρουχα/πετσέτα για να κάνω ντους μόλις γυρίσω απ' τη δουλειά, άφηνε τη σοκολάτα που μου αρέσει πάνω στο λαπτοπ μου (για να διαβάσω το Α,μπα; :D), μου σιδέρωνε τα ρούχα για την επόμενη μέρα, τέτοια. Καρδούλες έκαναν τα μάτια μου, λέμε.
mitsi 6.4.2018 | 00:36
Αυτός λοιπόν τσουμπλεκια ήταν ο ίδιος άνθρωπος που ένα μήνα πριν μου ζητούσε να τον παντρευτώ,που ερχόταν σπίτι μου με την αγαπημένη μου σοκολάτα ,που μου έκανε τα πιο όμορφα και απρόσμενα δώρα, που είχε σχεδιάσει όλη μας τη ζωή. Αυτός λοιπόν ο καφρος όπως λες ένα μήνα μετά με χώρισε και μέσα σε όλα τα άλλα μου είπε ότι εκείνη τη μέρα που με πήγε στο νοσοκομείο τον πλήγωσα πολύ (η ειρωνία του θέματος είναι τραγική δλδ) επειδή του έλεγα πριν με πάει στο νοσοκομείο ότι πρέπει να βγαλουμε τον σκύλο. Τον πλήγωσα γιατί με ένοιαζε ο σκύλος παραπάνω! (Wtf δηλαδή,όταν το άκουσα κι αυτό έμεινα μαλακας). Το ότι αυτός με άφησε μόνη μου στο νοσοκομείο για καπνιζει απέξω προφανώς και δεν ήταν λόγος να πληγωθώ εγώ από την άλλη...
Αγριοκάτσικο 10.4.2018 | 02:29
Να σαι καλά ρε μίτσι με εκανες και γελασα
avatar
Λουκρητί@ 5.4.2018 | 09:40
#7 Αγαπητή μου, το μόνο που σίγουρα δεν πρέπει να κάνεις είναι να ακούσεις όλους τους υπόλοιπους και ιδιαίτερα τους γονείς για όλους τους λόγους που πολύ εύστοχα ανέφερε η Α,μπα.
Να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να το συνειδητοποιήσει και να επεξεργαστεί όλα τα δεδομένα. Σκέψου πολύ καλά τη σχέση σας και τι πράγματα σε ενοχλούν γιατί όλα τώρα θα φαντάζουν πολύ τραγικά.
Μη διστάσεις να ζητήσεις και ψυχολογική υποστήριξη - βοήθεια, και μην αφήσεις τίποτα στην τύχη του. Είσαι πολύ μικρή για να μείνεις σε ένα γάμο που ενδεχομένως να μην αισθάνεσαι καλά. Και δεν εννοώ μόνο τώρα που προέκυψε αυτό αλλά σκέψου και το μέλλον.
Υπολόγισε και στάθμισε πολύ καλά την όλη του συμπεριφορά και με ποιο τρόπο προσπαθεί να σε υποστηρίξει. Ή θα το ξεχάσεις παντελώς και θα συνεχίσεις το γάμο σου ή θα συνεχίσεις τη ζωή σου χωρίς το γάμο αυτό. Αυτά τα πράγματα δεν χωρούν πισωγυρίσματα.
Σου εύχομαι καλή δύναμη και ό,τι απόφαση και να πάρεις να είναι αυτή που αφήνει την ψυχή σου ήρεμη.
βλαχάκι (το) 5.4.2018 | 09:45
#1
"δεν ξέρω αν πάσχω από αυτό που είναι της μόδας τελευταία, η μισοφωνία"

Έχω ελαφριάς μορφής μισοφωνία, μαζί με κάποιες άλλες ακουστικές ...ευαισθησίες και δεν θα το αποκαλούσα μόδα, μόνο και μόνο επειδή έχει διαπιστωθεί και έχει μπει ένα όνομα στο φαινόμενο και τα χαρακτηριστικά του.

Το να τρώει, κανείς, με ανοιχτό το στόμα και να κάνει χλατς-χλουτς νομίζω πως είναι ενοχλητικό και χωρίς να έχει κανείς μισοφωνία, αλλά έχω την αίσθηση ότι μερικές φορές η εχμμ.. μορφή του σαγονιού-δοντιών-χειλιών έχουν να κάνουν με το πως το άτομο μασά την τροφή, οπότε δεν ξέρω αν όντως μπορεί να κάνει κάτι η τύπισσα.

Πάντως αν τρως κι εσύ παράλληλα ή αν υπάρχει κάποιο background noise ή white noise (μουσική κ.λπ.) σίγουρα βοηθά, γιατί σταματάς να εστιάζεις στην πηγή της ενόχλησης ...Kαι άσε τις απαιτητικές και πιο αγχωτικές εργασίες για κάποια άλλη στιγμή, πέραν του 20λεπτου, βοηθάει να είσαι πιο χαλαρή.
avatar
Na lola 5.4.2018 | 16:01
Το αφεντικό μου στη δουλειά αγοράζει τα βαρελάκια με τις 100 τσίχλες μέσα. Έχω ακούσει ανθρώπους να μασάνε δυνατά αλλά όχι σαν αυτόν. Αυτός ο συνδυασμός ανοιχτό στόμα, σάλια και μάσημα με κάνει να θέλω να πάρω το μολύβι και να το καρφώσω στο αυτί μου. Και δεν έχω μισοφωνία. Μακάρι να μπορούσαν οι λέξεις να περιγράψουν τον ήχο.
βλαχάκι (το) 5.4.2018 | 17:28
πίστεψέ με, σε καταλαβαίνω και εικονοποιώ, δυσφορώ με πολύ πιο ήπιους ήχους, αλλά να το έχει κανείς ώρες επί καθημερινής βάσεως αυτό το πράγμα μπρρρρρ..... να υποθέσω ότι -τουλάχιστον- δεν κάνει και αλλεπάλληλες φουσκίτσες που τις σκάει με μανία;
επίσης cracking of knuckles, no...no....nooooooo!
de sou lew 5.4.2018 | 09:47
#5 Το διάβασα δεύτερη φορά για να καταλάβω ότι μιλάμε για κυριολεκτικά χαστούκια γιατί στην αρχή νόμιζα το "χαστούκι" που τρως όταν συνειδητοποιείς ότι σου κάνανε κουτσουκέλα.

Δηλαδή σήκωσε χέρι όχι μία φορά (έπρεπε να φύγεις τρέχονταςι), όχι δύο (έπρεπε να φύγεις ακόμη πιο τρέχοντας), αλλά τρεις φορές (και σκέφτεσαι ότι αξίζει δεύτερη ευκαιρία).

Πραγματικά σε παρακαλώ, μην τον ξαναπλησιάσεις!
avatar
MagosTouOzz 5.4.2018 | 14:07
Συμφωνώ ότι πρέπει να τρέξει μακριά και να μην κοιτάξει πίσω. Αλλά να λέμε και την αλήθεια τώρα άνδρα βαρύ, μάνγκα και καραμπουζουκλή, αρσενικό σωστό δεν βρίσκεις εύκολα στην εποχή μας. Και τι πείραζει που σου ρίχνει και καμιά ψιλή; καλό είναι για να ανάβουν τα αίματα, και οι άλλες οι σουρλουλουδες δεν πειράζει αφού πάντα γυρνάει στην φωλιά του. Σε μειώνει κιόλας, όχι όμως γιατί δεν σε αγαπά αλλά για να ξέρεις την θέση σου σαν γυναίκα, κουζίνα και παιδιά και σούζα. Υ.γ. σχωρατε με χριστιανοί μεγαλοβδομαδα... μπήκε ο Πρέκας μέσα μου ...
avatar
leas 5.4.2018 | 16:06
Πάντως εγώ όταν σε μια διαφωνία ο αδελφός του φίλου μου μου έδωσε ένα μικρό χαστουκάκι, κάπως ανεπαίσθητο, πετάχτηκα πάνω και τον άρχισα στις μπουνιές όπου έβρισκα, σε σημείο που μετά πονούσαν τα χέρια μου.

Εκείνος φώναζε θα σε χτυπήσω αλλά δεν το έκανε.

Ντρέπομαι πολύ για αυτό.

Χρόνια πριν αλλάξω εαυτό.
nansywho 5.4.2018 | 09:47
@6:Πόσο δίκιο έχεις! Δουλεύω σε δημόσια υπηρεσία που συναλασσεται με κοινό. Μιλώ πάντα στον πληθυντικό, και καθώς μάλλον μικροφερνω, πολλοί - μικρότεροι ηλικιακά κυρίως!- μού μιλούν στον ενικό. Πότε πρόλαβαν να με γνωρίσουν, ώστε να δημιουργηθεί το απαραίτητο συναίσθημα οικειότητας για να μιλήσουμε έτσι; ο πληθυντικός είναι παρεξηγημένος. Δεν είναι τυπική ευγένεια. Είναι, επίσης, ένας τρόπος για την αναγκαία απόσταση μέχρι να "μυριστείς" με έναν άγνωστο, το απαραίτητο "comfort zone". Και ειδικά για τις υπηρεσίες (δημόσιες και μη), με ποιά κριτήρια ένας υπάλληλος θα αποφασίσει σε ποιόν θα μιλήσει στον ενικό και σε ποιόν στον πληθυντικό; ηλικίας; φύλου;θέσης εξουσίας; εθνικότητας; είναι απαράδεκτο, δημιουργείται διάκριση στην - όπως οφείλουμε - ίση εξυπηρέτηση. Πέρα από τον ενικό, το άλλο που μου χτυπάει αμέσως είναι αυτό το "κοπελιά". Υποβιβαστικο και αγενές. Τα καλά νέα; επειδή στους περισσότερους εξηγώ την ενόχλησή μου, καταλαβαίνουν. Είναι αρκετοί που δεν το κατανοούσαν έτσι, το θεωρούσαν απλά χαριτωμένο και κοπλιμέντο (για το "κοπελιά"). Για τον δε πληθυντικό, τον χρησιμοποιούν ξανά, όταν βλέπουν ότι συνεχίζω να τους μιλάω στον πληθυντικό, ενώ ήδη τους έχω εξηγήσει και τον λόγο που το κάνω.
avatar
Σοκολάτα 70% κακάο 6.4.2018 | 01:26
Συμφωνώ τόσο πολύ και με την ερώτηση και με το σχόλιο! Δουλεύω ως ταμίας σε σούπερ-μάρκετ και ως υπάλληλος μιλάω πάντα στον πληθυντικό σε όλους τους πελάτες ανεξαρτήτως ηλικίας ή εθνικότητας. Είναι επαγγελματικό και κάνει ξεκάθαρα τα όρια της σχέσης πελάτη-υπαλλήλου. Δυστυχώς όμως δε λαμβάνω πάντα την ίδια αντιμετώπιση από τους πελάτες. Και είναι ακόμα χειρότερο όταν ο ενικός από πλευράς τους συνοδεύεται από επιτακτικό-αυταρχικό ύφος και χρήση προστακτικής (π.χ. έλα, άνοιξε τη σακούλα, βάλε τα πράγματα μέσα...). Νιώθω σα να εισβάλλει κάποιος στον προσωπικό μου χώρο. Από πού και ως πού τόση οικειότητα;
Μια φορά δούλευα με πυρετό και ένιωθα χάλια. Και έρχεται πελάτισσα με τέτοιο ύφος και μιλώντας μου στον ενικό. Ήταν η μοναδική φορά που μίλησα και πολύ ήρεμα της είπα: "Γιατί μου απευθύνεστε στον ενικό, ενώ εγώ σας μιλάω στον πληθυντικό;" Η απάντηση που έλαβα ήταν η εξής: "Είσαι πολύ μικρή για να σου μιλάω στον πληθυντικό. Μεγάλωσε πρώτα και τα λέμε." Έπειτα της λέω "Με κάνει και νιώθω άβολα ο ενικός, γιατί εργάζομαι εδώ". Ωστόσο εκείνη συνέχισε το τροπάρι της και δεν επεκτάθηκα άλλο. Τελικά όσο το σκέφτομαι κάθε φορά κάθε αντίστοιχο συμβάν μου χτυπά άσχημα, αλλά πλέον δε δίνω σημασία και προσπαθώ να το αγνοώ. Το τακτ, ο σεβασμός και ο τρόπος επικοινωνίας εξαρτάται από πολλά πράγματα σε όλους μας και δε θα προσπαθήσω να φτιάξω τους τρόπους του κάθε άγνωστου...
Καλές γιορτές σε όλους! Να περάσετε όσο πιο υπέροχα γίνεται!
avatar
Σοκοφρέτα 6.4.2018 | 20:49
Έτοιμη την είχε η άλλη την απάντηση, ή είσαι θρασύς άνθρωπος ή δεν είσαι..
Σε κάτι τέτοιους δεν αξίζει να τους λες ότι σε κάνουν να νιώθεις άσχημα/άβολα.Πιο πολύ ταιριάζει απάντηση του τύπου "τι να κάνουμε...ο καθένας με τους τρόπους του/την παιδεία του!".

Franny 7.4.2018 | 10:01
Δυστυχως, οταν μιλας στον αλλον απο την θεση του ιδιωτικου υπαλληλου, δεν υπαρχει περιθωριο ουτε για σκηνικα, ουτε για ενικους. Η μονη λυση που βλεπω ειναι η παγωμαρα και ο πληθυντικος, αλλα αυτο θελει και λιγη εξασκηση στον διαλογισμο.
Πχ στην πελατισα " ελα, ελα τελειωνε, ανοιξε την σακουλα" δεν κοιτας στα ματια, κανεις μηχανικες κινησεις στον χρονο που θα τις εκανες ετσι κι αλλιως κι οχι στον χρονο που σε προσταζει και απαντας μονο αν κανει συγκεκριμενη ερωτηση, οχι σε τετοιες προσταγες.
luckystrike 5.4.2018 | 10:02
#5 όχι καλό μου. Δεν αλλάζει ο άνθρωπος που περιγράφεις. Οι κακοποιητικοί άνθρωποι έτσι παραμένουν κι όταν ακούω την έκφραση ήταν καλός όταν ήθελε πάντα σκέφτομαι πως πρέπει να τρέξεις προς την αντίθετη με την ταχύτητα του φωτός
Kαραβάν' 5.4.2018 | 13:59
Η καλοσύνη υπό προϋποθέσεις είναι το χειριστικότερο των χειριστικότερων ω χειριστικότατο πράγμα που μπορεί να υπάρξει.
Γιατί ακριβώς αφήνει ανοιχτό το παράθυρο να εννοηθεί ότι αν δεν είναι κάποια στιγμή καλός φταις ΕΣΥ (ερωτώσα #5) που το προκάλεσες! Όχι. Δεν πάει έτσι.
luckystrike 5.4.2018 | 14:48
Ακριβώς. Πέφτεις δε στην παγίδα χωρίς να το καταλάβεις. Το έχω δει από κοντά σε πολύ πολύ κοντινό μου πρόσωπο αλλά κι εγώ προσωπικά. Χωρίς χαστούκια ώστε να σε ξυπνήσουν. Αλλά με εφιαλτική συμπεριφορά όταν δεν ήταν όλα όπως τα ήθελε και ονειρεμένη όταν πήγαινες με τα νερά του. Πάντα όμως ήταν απρόβλεπτος. Κάτι που τον ενοχλούσε παλιά μπορεί να μην τον ενοχλούσε μετά και τούμπαλιν. Οπότε στην ουσία πάντα έπρεπε να νυχοπατάς.
avatar
tilefono 9.4.2018 | 22:57
Δε θα μπορούσα να διαφωνήσω περισσότερο με τη 2η παράγραφο της Α,μπα εδώ: "Βγες μαζί του, κάντε παρέα, δοκίμασε και θα δεις".
Γιατί να δοκιμάσει κάτι με κάποιον που "άπλωσε χέρι" τρεις φορές; Γιατί να δώσει 2η ευκαιρία σε κάποιον που της άσκησε σωματική βία; Εφόσον τη χαστούκισε τρις, ο τύπος είχε σοβαρά ψυχολογικά θέματα. Αλίμονο αν σε κάθε ζευγάρι έπεφταν σφαλιάρες έτσι απλά. Τα θέματα αυτά δε λύνονται σε 6 μήνες ούτε με τον καλύτερο ψυχολόγο, ούτε από το μεγαλύτερο καλοθελητή. Άνθρωπος που άσκησε βία μια φορά, πιθανότατα θα το ξανακάνει. Άνθρωπος που άσκησε βία 3 φορές, σίγουρα θα το ξανακάνει. Μην του δώσεις καμία ευκαιρία, για το δικό σου καλό. Δεν έχει να δοκιμάσει τίποτα καινούριο, είδες ό,τι ήταν να δεις από αυτόν, και για το καλό σου ελπίζω να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα.
Συννεφιά 5.4.2018 | 10:13
#5 γιατί τα 3 χαστούκια δεν σε κατατρόμαξαν? Δεν σε έκαναν να τον φοβηθείς και να τον αντιπαθήσεις? Σε χτύπησε. Σήκωσε χέρι πάνω σου. Όχι μία, όχι δύο, αλλά τρεις φορές (λες και η μία μόνο δεν έφτανε!!!)!!!
Μιλάς για το θέμα σαν τα 3 χαστούκια να είναι κάτι όχι σημαντικό, σαν κάτι επιπλέον στα όλα όσα μας λες. ΌΧΙ είναι το σημαντικότερο όλων. Διάβασε τι έγραψες. Σε μείωνε, σε κεράτωνε, σε έκανε να αισθάνεσαι ενοχές, σε χτύπησε για τ'ονομα του μεγάλου μακαρονοτέρατος!!! Και έχεις ακόμα επαφές μαζί του? Διανοείσαι να του δώσεις 2η ευκαιρεία? ΓΙΑΤΙ?
Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι. Ο συγκεκριμένος είναι χειριστικός, θέλει να σε ελέγχει και πιθανώς να γίνει ακόμα πιο κακοποιητικός αν του δώσεις αυτό που ζητάει. Δεν νομίζω ότι το κίνητρό του είναι ο έρωτας. Αν επιστρέψεις σε αυτόν, τα πράγματα θα είναι χειρότερα. Φύγε μακριά.
Συννεφιά 5.4.2018 | 10:34
#7 κόλησα με την συμβουλή/προτροπή των γονιών... Κολάει ο εγκέφαλός μου με τους γονείς που προτιμούν το παιδί τους να ζήσει μια ζωή γεμάτη πικρό συμβιβασμό, χωρίς αγάπη ενδεχομένως, δίπλα σ'έναν άνθρωπο που μπορεί και να την ξανα-απατήσει, μόνο και μόνο για να μην... πει ο κόσμος!! Ναι. Φυσικά και να μην ξεβολευτούν αυτοί γιατί αν η κοπέλα χωρίσει θα πρέπει να βάλουν πλάτη. Δεν είναι εύκολη η ζωή του single parent. Αλλά πιο πολύ τους καίει το τι θα πει ο κόσμος νομίζω. Πιστεύουν ότι η κόρη τους μετά θα έχει το στίγμα της χωρισμένης. Που για τη δική τους γενιά ήταν ότι χειρότερο! Το έχω ξαναδεί το έργο. Εντελώς τραγικό.
granita lemoni 5.4.2018 | 14:04
κόλησα με την συμβουλή/προτροπή των γονιών... Πηγή: www.lifo.gr
Δυστυχώς αυτή η νοοτροπία είναι βαθιά περασμένη στην ελληνική κοινωνία "να μην χαλάσεις το σπίτι σου".
Είχα πραγματικά σοκαριστεί όταν κοντινό μου πρόσωπο που ήταν στα χωρίσματα επισκέφτηκε ψυχολόγο γιατι δυσκολεύοταν να χειριστεί την κατάσταση που είχε προκύψει κι αυτός την συμβούλεψε "Να μην χωρίσει γιατί θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στα παιδιά (Δημοτικό και Γυμνάσιο)"! Το πόσο είχα θυμώσει όταν το άκουσα. Φαντάσου να στο λέει αυτό ένας επαγγελματίας (;) τον οποίο εμπιστεύεσαι (και πληρώνεις) για να σε βοηθήσει...
SailorMOUNA 5.4.2018 | 15:33
Χμ.. Βασικά Γρανίτα ο ψυχολόγοσ δεν θα έπρεπε να δώσει καθόλου συμβουλές. Ο ρόλος του δεν έιναι να πει τι πρέπει να κάνει ή να μην κάνει κάποιος.. Οπότε ή ήταν άσχετος ή αυτό ήθελε κατά βάθος η φίλη σου και ερχόταν ως αποτέλσμα της συζήτησης (και όχι ακριβώς συμβουλή).
Kαραβάν' 5.4.2018 | 14:25
Εκτός του κοινωνικού στερεοτύπου και της κακογλωσσιάς ενδέχεται να είναι και μια εσωτερικευμένη βαθιά κυνική στάση ζωής σχετικά με τα σχεσιακά και τον έρωτα που επιδεικνύουν κάποιες φορές μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι (που υποθέτω έχει καεί παράλληλα η γούνα τους)
Το θεώρημα δηλαδή "αφού όλοι έτσι κι αλλιώς απατούν τι σημασία έχει και να χωρίσεις πάλι μηδέν εις το πηλίκον και ο επόμενος τα ίδια θα κάνει και δεν υπάρχει γιατριά. Έτσι πάει".
Όπως φαίνεται άμα φάει κάποιος κάψιμο έχει φάει κάψιμο...
Πσιτ 5.4.2018 | 16:42
Εχεις απολυτο δικιο Καραβαν, πολυ συχνα τετοιου ειδους προτροπες δεν στηριζονται -εστω και υποσυνειδητα- στο ''δεν θελω το παιδι μου να ειναι καλα'', αλλα στην πεποιθηση οτι δεν υπαρχει αυτο το ''καλα'', βλεπε ισοτιμη σχεση χωρις παιχνιδια και ψεμα. Η μανα μου ετσι με μεγαλωσε, απο μικρη την ακουγα να μου λεει -με το απαραιτητο υφος αχ αυτη η παιδικη αφελεια- ποσο αναξιοπιστοι ειναι οι αντρες και ποσο ουτοπικο να ελπιζεις να ειναι πιστοι και μονογαμικοι (διοτι προφανως κι εσυ σαν γυναικα θες μονογαμικη σχεση -οπου συμπτωματικα θελω, αλλα πιστευω εχει κι αυτη η πλευρα του ζητηματος ενδιαφερον, ανοιγουμε αλλη συζητηση ομως). Sexism: served fresh daily!
Ετσι κι οι γονεις της κοπελας: επειδη οι ιδιοι κι ο περιγυρος τους απαρνηθηκαν το κυνηγι της ευτυχιας καποτε ως ανεφικτο για χιλιους δυο λογους επειδη εκριναν οτι αυτο ηταν το σοφοτερο, συμβουλευουν αναλογως και την κορη τους.
granita lemoni 5.4.2018 | 16:50
Εννοείται και ο ψυχολόγος δεν πρέπει να δίνει συμβουλές. Όταν βέβαια μιλάμε για κακοποιητικές σχέσεις (γενικά μιλάω) είναι υποχρέωσή του να επεμβαίνει. Επειδή τυχαίνει να γνωρίζω τον συγκεκριμένο ψυχολόγο (μικρή πόλη, γαρ) νομίζω ήταν ένας συνδυασμός: και η γυναίκα 45άρα μεγαλωμένη σε "παραδοσιακό" περιβάλλον δεν το ένιωθε "ηθικό" να χωρίσει, αλλά και ο συγκεκριμένος ψυχολόγος το θεωρούσε σωστό σαν στάση ζωής αυτό (και ναι, προσωπικά τον συγκεκριμένο δεν τον θεωρώ καθόλου σωστό επαγγελματία).
Αυτό το περιστατικό δεν το είπα για να στοχοποιήσω τους ψυχολόγους. Καμία σχέση. Απλά, το ανέφερα για να τονίσω ότι η κοινωνία περιμένει (από την γυναίκα) να μην χαλάσει το σπίτι της για ένα "ατόπημα".
Καραβαν' ενδεχομένως να έχεις δίκιο. Και πάλι, δεν είναι δικαιολογία για να μείνεις με έναν άνθρωπο, αν πλέον νιώθεις ότι δεν υπάρχει αλληλοσεβασμός. Γιατί η απάτη περί αυτού πρόκειται: περί έλλειψης σεβασμού.
BabyDoll 5.4.2018 | 10:40
#2 Τα γλυκά και τα λουλούδια του Αγίου Βαλεντίνου δεν δείχνουν οτι σε αγαπά περισσότερο ή λιγότερο. Δεν είναι ρομαντικός με τον τρόπο που το θες εσύ (βρίσκω απείρως πιο ρομαντικό πχ να με πάει ο σύντροφός μου στην παραλία να δούμε την πανσέληνο στην επέτειό μας από το να μου στείλει 100 λουλούδια στο γραφείο). Ισως δεν είναι καθόλου ρομαντικός όμως έτσι είναι ο χαρακτήρας του. Να γίνει κάποιος άλλος; Δηλαδή αν σου ζητούσε αυτός να είσαι εσύ λιγότερο ρομαντική γιατί αισθάνεται να πνίγεται με τις απαιτήσεις σου τι θα έκανες; Αν σου δείχνει με άλλους τρόπους την αγάπη του μην το παίρνεις τόσο βαριά.

Και μην ζητάς να φτάσει από το 0% ρομαντικός στο 100%. Ξεκίνα σιγά σιγά, κάνε κι εσύ ρομαντικές κινήσεις, μικρά δωράκια ή σχέδια για τους δυο σας. Ισως αν του αρέσει θα ξεκινήσει κι αυτός να το κάνει για σένα.

Δράττομαι της ευκαιρίας να κάνω μια σχετικά άσχετη ερώτηση. Δεν σας φαίνεται λίγο επιδεικτικό τα λουλούδια στο γραφείο του Αγίου Βαλεντίνου; Σαν να βροντοφωνάζει έμμεσα οτι εμένα ο άντρας/φίλος μου με αγαπά πιο πολύ γιατί μου έστειλε λουλούδια στο γραφειο, να τα δουν όλοι οι συνάδελφοι (ζήλεια ψώρα). Αν θέλει να στείλει λουλούδια δεν μπορεί να το κάνει το απογευμα στο σπίτι; Πρέπει να γίνει το πρωί στο γραφείο; Ισως το σκέφτομαι γιατί δεν είμαι οπαδός της συγκεκριμένης γιορτής ή ίσως επειδή είχα συνάδελφο που λάμβανε λουλούδια απ τον άντρα της κάθε χρόνο, πάντα έκανε την έκπληκτη και να σου οι φωτογραφίες μετά στο ίνσταγραμ με hashtags #besthusbandever #inlove κλπ
avatar
Fame 5.4.2018 | 13:52
Το γεγονός ο besthusbandever μπορεί να τα κάνει όλα αυτά για να αποφύγει τη γκρίνια;
BabyDoll 5.4.2018 | 10:45
#4 Και μόνο που το διάβασα αγχώθηκα! Εφ όσον δεν μπορείς να διαχειριστείς όλο αυτό το άγχος μόνη σου καλύτερα να δεις έναν ειδικό. Γιατί εκτός από σένα επηρεάζει και τους γύρω σου.

Η μητέρα μου είναι αγχώδης τύπος (όχι στον δικό σου βαθμό) και επηρεάζει και τη ζωή της οικογένειάς της. Αν πχ με πάρει τηλέφωνο και δεν το σηκώσω και το δω μετά από αρκετή ώρα θα αγχωθώ κι εγώ γιατί ξέρω οτι αν αργησω να την πάρω θα αρχίσει να σκέφτεται οτι κάτι έπαθα.
12345

LIFOLAND ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ