Αγαπητή Α, μπα;

Στο σημερινό «Α μπα»: όλοι οι άλλοι

Επίσης: χάσιμο χρόνου

__________________

1.


Αγαπητη αμπα και αναγνώστες,
Με το αγόρι μου μένουμε μακριά από το κέντρο της πόλης και ετσι περνάμε τουλάχιστον μία ωρα στο αμάξι κάθε μερα. Για να περάσει η ωρα ευχάριστα βάζουμε μουσικουλα. Το αγόρι μου πορωνεται με τα περισσότερα τραγούδια και τραγουδάει πολύ δυνατά και άφωνα. (Γενικά έχει ωραία φωνή μπορω να πω αλλά τις ψηλες νότες δε τις πολυπιάνει και ούτως η άλλως το κάνει για πλάκα τις περισσότερες φορές) Από τη μια μου αρέσει να τον βλέπω να εκφράζεται αλλά από την άλλη δεν απολαμβάνω τα κομμάτια και δε ξέρω, μου μένει και ένα βάρος μετά. Πώς μπορώ να του πω ευγενικά να τραγουδάει πιο σιγά για να απολαύσουμε το τραγούδι? Έχετε άλλες ιδέες για το τι μπορούμε να κάνουμε εν ώρα οδήγησης για να περνάει η ώρα?
-alalala

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Audiobooks!

 

__________________
2.

 

Τους μισώ τους μισώ τους μισώ!
Συγνώμη βρε παιδιά για το ξέσπασμα, δεν είμαι συνήθως έτσι, αλλά πόση υπομονή να κάνεις..;
Πριν 5 χρόνια έπιασα δουλειά σε μια εταιρεία με πάρα πολύ καλό μισθό για τα δεδομένα και ακριβώς πάνω στην ειδικότητά μου αμέσως μόλις αποφοίτησα. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Μόνο που σ'αυτή τη δουλειά είμαι η μόνη γυναίκα ανάμεσα σε 5 άντρες, σε ένα εντελώς ανδροκρατούμενο αντικείμενο (μηχανολόγος μηχανικός σε γραμμή παραγωγής), και μερικά παραδείγματα των όσων ακούω καθημερινά από όλους είναι τα εξής: «να ανάψουμε μια φωτιά, πάλι κρυώνει η γυναίκα», «πες μας τη γνώμη σου τι να παραγγείλουμε εσύ που ξέρεις από μαγείρεμα», «μηηη, μην το σηκώνεις αυτό, οι γυναίκες δε σηκώνουν βάρη!», άσε που για οτιδήποτε θέλουν να μου εξηγήσουν χρησιμοποιούν παραδείγματα με φούρνο, κουζίνα, μαγείρεμα. Η αφορμή για να στείλω αυτό το μήνυμα ήταν η απάντηση του ενός από τους εργοδότες σε έναν υπάλληλο όταν ζήτησε άδεια επειδή είναι άρρωστο το παιδί του: «κι εσύ γιατί θες να φύγεις, να πας να κάνεις τη μανούλα;» Σοβαρά, το είπε! Αυτά, όπως καταλαβαίνετε, είναι το 1% από όσα έχω ακούσει.
Όταν πρωτοήρθα εδώ επειδή συνειδητοποίησα πόσα έχει να μου προσφέρει η δουλειά από πλευρά εμπειρίας και φυσικά χρημάτων, αποφάσισα να το ράψω και να μη λέω τίποτα, γιατί αυτά είναι τεράστια θέματα, ούτε να βάλεις μυαλό σε κανέναν μπορείς, ούτε να συζητήσεις φιλοσοφία με τον εργοδότη και τους συναδέλφους σου. Οπότε κάνω απλά τη δουλειά μου, δε μιλάω ποτέ και εξαφανίζομαι μόλις σχολάω. Άλλωστε δεν υπάρχει ήπιος και πλάγιος τρόπος να απαντήσεις σε ανθρώπους τέτοιας νοοτροπίας, σωστά; Όμως τελευταία αρχίζω και σκέφτομαι, μήπως όλη αυτή η κακοποίηση (γιατί έτσι το νιώθω στον εγκέφαλό μου και στην ψυχική μου ηρεμία) δεν αξίζει να συμβαίνει για οποιαδήποτε καλή δουλειά και για οποιαδήποτε καριέρα; Μήπως προέχει να μην τρελαθείς τελικά;
- καθαρίστρια, μαγείρισσα, χαζή


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Τι εννοείς; Να παραιτηθείς για να γλιτώσεις; Και πού θα πας; Πού δεν είναι έτσι;


Όταν αρχίζεις και προσέχεις τέτοια πράγματα στην ακραία τους μορφή, μετά οξύνεται το μάτι σου και αρχίζεις να τα βλέπεις παντού, επειδή είναι παντού. Μπορεί αλλού να είναι πιο ενταγμένα, αλλά μπορεί τα πιο ενταγμένα να αρχίζουν να σε ενοχλούν ακόμη περισσότερο.


Φυσικά υπάρχει ήπιος και πλάγιος τρόπος για να απαντήσεις σε ανθρώπους τέτοιας νοοτροπίας. Αυτοί οι πέντε άντρες εκτός από άντρες είναι και άνθρωποι. Εξαρτάται για ποιο λόγο έχουν αυτή τη νοοτροπία. Το γεγονός ότι βρισκόσαστε σε γραμμή παραγωγής αναγκάζει μερικούς να φέρονται με μάτσο τρόπο αντανακλαστικά, για να δείξουν την ένταξη τους σε ομάδα, χωρίς να καταλαβαίνουν ακριβώς τι κάνουν. Άλλοι ίσως να θέλουν να σου δείξουν ότι δεν είσαι ίση γιατί απλούστατα αυτό τους συμφέρει επαγγελματικά. Άλλοι μπορεί να διαφωνούν και να μην μιλάνε, όπως κάνεις κι εσύ. Δεν είναι υποχρεωτικό να ασχοληθείς μαζί τους για να καταλάβεις, μπορείς να μη μιλάς και να εξαφανίζεσαι για πάντα. Αλλά στην ατάκα «τι να φάω, πες μου εσύ που ξέρεις από μαγείρεμα» υπάρχουν πολλές καλές απαντήσεις. Είναι τόσο εξοργιστικά αστείο και προφανές το πατρονάρισμα που πραγματικά δίνει πάσα για σκετς.

 

 

__________________
3.

 

Επειδή μέχρι τώρα δεν είχα και πολύ επαφή με τα social media, καθώς βρισκόμουν για 8 χρόνια σε έναν σχεδόν καταπιεστικό γάμο, πλέον δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω αν π.χ. ένα like σημαίνει φλερτ. Δηλαδή, είμαι τον τελευταίο χρόνο σε σχέση με τον αγόρι μου (ηλικίες 36, 37) και τον βλέπω να κρατά επαφή με παλιά του φλερτ κάνοντάς τους like ή μιλώντας με chat μαζί τους (δεν ξέρω τι γράφουν αλλά μου έχει πει μιλούν φιλικά). Είναι γενικά ενεργός στα social, δηλαδή και με φίλους του, αλλά και πάλι αναρωτιέμαι πώς πρέπει να τα αξιολογήσω. Γενικά, είμαι προτεραιότητά του, δηλαδή όλη η υπόλοιπη ζωή μας είναι πως είμαστε ένα νέο ζευγάρι, ώριμο, γονείς και οι δύο, που ακόμα γνωρίζεται και τα καταφέρνει καλά. Δεν έχω καταλάβει αν εγώ σκέφτομαι παιδιάστικα επειδή ήμουν εκτός εποχής, ή το φλερτ έχει αλλάξει πλέον μορφή και άρα τα likes και τα μηνύματα είναι πλέον τα νέα δείγματα φλερτ, και ίσως πρώιμης απιστίας. Σε ευχαριστώ τόσο πολύ που διάβασες την ιστορία μου.
- Ξαναμπαίνω στην εποχή μου


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Τα λάικς και τα τσατ δεν είναι καινούριος κώδικας συμπεριφοράς που πρέπει να αποκωδικοποιήσεις. Ο νυν σου κρατάει επαφές με τις πρώην του (υποθέτω ότι αυτό εννοείς όταν λες «φλερτ»). Αυτό είναι το δεδομένο που χρειάζεσαι. Τι μπορεί να σημαίνει; Πάρα πολλά πράγματα θα μπορούσε να σημαίνει, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Θα το αξιολογήσεις σύμφωνα με τον χαρακτήρα του, τη γενικότερη συμπεριφορά του, με την συχνότητα και την ποιότητα των επαφών, με την στάση του απέναντι στις δικές σου παλιές ιστορίες, γενικώς, θα καταλάβεις όταν καταλάβεις και τον ίδιο.

 

 

__________________
4.

 

Αγαπητή Αμπα,
Θα ήθελα τα φώτα και τη γνώμη σου πάνω στο εξής θέμα:
Τελευταία, μια σκέψη τριγυρίζει το μυαλό μου σχετικά με το κίνημα του αντισπισισμού ως πολιτικής τρόπον τινά πεποίθησης που ξεφεύγει από τα πλαίσια της διατροφικής επιλογής.
Προσωπικά, δεν έχω σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο να απέχω από την κατανάλωση κρέατος, πόσο μάλλον όλων των ζωικών προϊόντων, για διάφορους λόγους.
Δεν το θεωρώ εφικτό για ανθρώπους όλων των εισοδημάτων και όλων των κοινωνιών. Δεν θεωρώ ότι είναι αυτή η λύση στην παγκόσμια περιβαλλοντική κρίση - το φρένο στην καπιταλιστική υπερπαραγωγή και υπερκατανάλωση, κατά τη γνώμη μου, θα ήταν αρκετό για να μικρύνει τις περιβαλλοντικές πληγές και να εξασφαλίσει την καλύτερη αντιμετώπιση των ζώων που προορίζονται για κατανάλωση.
Δεν μπορώ με τίποτα να εξισώσω ή να βάλω στην ίδια μοίρα τα ζώα συντροφιάς με τα ζώα που καταναλώνουμε. Δεν μιλάω καν για την ιδέα ότι κάθε μορφή ζωής αξίζει το ίδιο.
Θεωρώ ότι ο σεβασμός στη ζωή σημαίνει μεταξύ άλλων να μην προβάλεις ανθρώπινες ιδέες πάνω στον υπόλοιπο φυσικό κόσμο, αλλά να σέβεσαι την τάξη του κατά το μέτρο του εφικτού, να μην προκαλείς πόνο όσο μπορείς και να μην καταστρέφεις αλόγιστα, θέτοντας και τη δική σου επιβίωση σε κίνδυνο.
Με λίγα λόγια η θεώρησή μου είναι κυρίως ανθρωποκεντρική και δεν πιστεύω ότι θα μπορούσε να μην είναι. Η δε ερώτηση είναι η εξής: υπάρχει κάποιος τρόπος να ξέρω πως δεν είμαι στη λάθος πλευρά της ιστορίας σε αυτό το ζήτημα;
Σκέφτομαι ότι ενδεχομένως παρόμοιες με εμένα πεποιθήσεις είχαν όλοι όσοι αντιτάχθηκαν σε διάφορα ρεύματα αλλαγής στο παρελθόν. Υπάρχει τρόπος να ξέρω ότι δεν είμαι μια από αυτούς;
Σε φιλώ και θα χαρώ πολύ να μου απαντήσεις.
- Lora


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αυτά τα θέματα τα έχουν σκεφτεί πολλοί άνθρωποι πριν από εμάς. Δεν χρειάζεσαι την δική μου απάντηση, χρειάζεσαι τις απαντήσεις των εκπροσώπων όλων των πλευρών. Εφόσον νιώθεις ότι ταυτίζεσαι με αυτή την πλευρά, διάβασε αυτό και αυτό και θα καταλάβεις πού βρίσκεσαι και γιατί. Η γνώμη μου για το θέμα είναι ότι αυτό που ρωτάς είναι να ξέρεις ποιος έχει δίκιο. Δεν λειτουργεί έτσι η φιλοσοφία. Δεν ξέρουμε τι θα πιστεύουν οι κοινωνίες του μέλλοντος για το θέμα, υπάρχει όμως τρόπος στο μέλλον να πεις «ήμουν με αυτή την πλευρά διότι τότε που τα σκεφτόμουν είχα καταλήξει σε αυτά τα συμπεράσματα για αυτούς τους λόγους» και όχι «έτσι έκαναν όλοι». Ο τρόπος είναι το διάβασμα.

 

Πάντως, η ιστορία λειτουργεί και με παλίρροια και άμπωτη. Σε κάποιο μέλλον μπορεί να ισχύει η μία άποψη, σε κάποιο άλλο μέλλον η άλλη. Δεν βγαίνουν νικητές εις τους αιώνες των αιώνων. Όλες οι απόψεις κάποια στιγμή υπό διωγμό θα είναι (ξανά).

 

 

__________________
5.

 

Περίπου 2 μήνες μετά από σένα, απέκτησα κι εγώ μια μικρούλα. Πριν λίγο καιρό μία πρώην συνάδελφος με παιδιά κοντά στα 30 (όπως εγώ) με ρώτησε αν ένιωσα να ολοκληρώνομαι με τη γέννηση του μωρού όπως μου χε πει κι εκείνη ότι ένιωσε με το γιο της. Αιφνιδιάστηκα γιατί δεν ήξερα τι να απαντήσω. Είπα κάτι γενικά τύπου δεν το χω συνειδητοποιήσει ακόμα για να πάρω πάλι την απάντηση "ίσως παίζει ρόλο που έκανες καισαρική". Όπου θέλω να αρχίσω να αναλύω την άποψή μου αλλά μιλούσαμε στο Viber και δεν είχα όρεξη να γράφω. Δύο στερεότυπα μέσα σ ένα λεπτό συζήτηση. Αργότερα σκεφτόμουν αυτό με την ολοκλήρωση κι έλεγα κάτι δεν πάει καλά με μένα, γιατί δεν ολοκληρώθηκα; Μέχρι που κατάλαβα πως δεν περίμενα το παιδί για να αυτοπροσδιοριστω ή να ολοκληρωθώ. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν το λατρεύω. Κι έπειτα η καισαρική, δεν ήταν επιλογή μου αλλά ελάχιστα μ ένοιαζε ο τρόπος που θα γεννούσα, μου αρκούσε να γεννήσω με τον ιδανικότερο τρόπο για το μωρό. Αλλά κι επιλογή μου να ήταν, γιατί τόσος "ρατσισμός" σ εμάς που γεννήσαμε έτσι; Το τι έχω ακούσει δεν περιγράφεται. Κ εξηγώ πάντα ότι αν κάποια γυναίκα δεν έχει γεννήσει κ με τους δύο τρόπους, πώς είναι δυνατόν να έχει άποψη κ για τους δύο; Μου λένε "ε, άλλη αίσθηση ο φυσιολογικός". ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ;; Αφού δεν έχεις γεννήσει με καισαρική, πώς γίνεται να ξέρεις με ποιο τρόπο διαφέρει; Εγώ γιατί δεν ακούω μπράβο που γέννησα με καισαρική; Που υπέμεινα πόνους εβδομάδων λόγω της πληγής; Επίσης έχω δει γυναίκες να κλαίνε για χρόνια μετά τη γέννηση του παιδιού τους γιατί ονειρευονταν φυσιολογικό και κατέληξαν με καισαρική, γιατί πρέπει να ξύνουμε την πληγή αυτών των γυναικών; Στα μαμαδοφορουμ δεν μπαίνω ούτε για πλάκα γιατί μου προκαλούν αναγούλα, γι αυτό και στέλνω σε σένα. Η ερώτησή μου είναι πώς χειρίζομαι όλα αυτά περί καισαρικής και περί ολοκλήρωσης;


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ένας τοκετός λέγεται «φυσιολογικός». Αυτός ο όρος πρέπει να αλλάξει (στα αγγλικά ας πούμε είναι περιγραφικός χωρίς την συναισθηματική βαρύτητα του "φυσιολογικού"), και θα αλλάξει όταν αλλάξουν τα μυαλά όλων μας για την θέση της γυναίκας και τον ρόλο της στην κοινωνία, δηλαδή σε καμία πεντακοσαριά χρόνια πάνω κάτω, αν είμαστε αισιόδοξοι.


Φαντάζομαι, ή ελπίζω, ότι δεν ρωτάς στ' αλήθεια γιατί υπάρχει αυτός ο ανταγωνισμός για το ποια είναι η καλύτερη μανούλα που έχει κάνει τις περισσότερες θυσίες με την περισσότερη αυταπάρνηση. Ας μην λέμε τα ίδια και τα ίδια, ας προσθέτουμε μόνο μικρά καινούρια στοιχεία εδώ κι εκεί όταν μπορούμε. Αυτό που λες είναι κλασικό και παλιό, όσο υπάρχουν οι καισαρικές. Η μάχη δεν θα κερδηθεί σε αυτόν αιώνα, οπότε δες όλο αυτό από απόσταση και μην σκας που δεν έχεις πάντα την τέλεια απάντηση που θα αλλάξει την κσομοθεωρία του οποιοδήποτε – δεν υπάρχει αυτή η απάντηση. Να λες ό,τι σε βολεύει κάθε φορά, ανάλογα με το άτομο και την περίσταση και τον χρόνο που έχεις. Το τίποτα είναι απολύτως ενδεδειγμένο στην πρώην συνάδελφο που βασικά βιαζόταν να σου πει πόσο ολοκληρωμένη είναι η ίδια, χωρίς να την ρωτήσεις. Για τον εαυτό της ήθελε να μιλήσει. Δεν είχε σχέση με σένα η κουβέντα.

 

 

__________________
6.


Ακούστε τι έπαθα! Γνωρίζω έναν τύπο και αρχίζουμε να κάνουμε παρέα. Έχουμε βγει που λέτε 2 ραντεβού. Δεν έχει γίνει πρακτικά κάποια ερωτική κίνηση, ούτε έχει υποθει κάτι ξεκάθαρο λεκτικά. Απλά περνάμε ωραία, γελάμε αλλά από τη στιγμή που δεν ειμαστε φιλοι από πριν και βγαίνουμε οι δυο μας, εγώ το λέω πιθανό φλερτ. Στο δεύτερο ραντεβού που λέτε, κατά τύχη γνώρισα εναν φίλο του, που ήταν στον χώρο και ήρθε και κάθισε στο τραπέζι μας. Ε λοιπόν απ όσο τους ξέρω και τους 2 που είναι πολύ λίγο θέλω τον φίλο του! Τι να κάνω για να σταματήσω να βγαίνω με αυτόν και να αρχίσω να βγαίνω με το φίλο του χωρίς μπερδέματα; Ποια είναι η πιο ξεκάθαρη στάση από τη μεριά μου;
ΥΓ. Όλα αυτά έγιναν χθες, όποτε δεν έχω ακόμα καμία επικοινωνία και με τους 2!
- Πες μου πως θα ξεγλιστρήσω


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αν θέλει η νύφη και ο γαμπρός, τρόπος βρίσκεται. Αλλά, εχμ, ο φίλος του φίλου είναι ενημερωμένος; Σα να λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο μου ακούγεται.


 

_________________
7.

 

Αγαπητή Α, μπα,

Μπαίνοντας στον λογαριασμό μου ώστε να κάνω σχόλιο σε σημερινή καταχώριση είδα ότι είχα κάνει μια ερώτηση σε σχόλιο παλιότερα σε σχέση με την ερ.7 από 16/2/2017. Διάβασα το σχόλιο και αναζωπυρώθηκε η περιέργεια που είχα τότε. Στο σχόλιο λοιπόν, ρωτάω τι εννοείς όταν λες "Η σχέση είναι εντελώς άλλο πράγμα, γιατί σε αντίθεση με τον έρωτα, δεν αρκεί να είναι μόνο στο κεφάλι μας. Χρειάζεται και συνεργασία, και αναγνώριση από τους γύρω. " Ποιοι είναι αυτοί οι γύρω; Τον κοινωνικό περίγυρο; Θεωρείς οτι ειναι τοσο σημαντικός για μια σχέση; με εντυπωσιάζει η βαρύτητα που δίνεις σε αυτό. Αν μπορούσες να το αναλύσεις λίγο παραπάνω θα το διάβαζα με πολύ ενδιαφέρον!

Σε ευχαριστώ!


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Ναι, οι γύρω είναι ο κοινωνικός περίγυρος. Ναι, είναι πολύ σημαντικός σε μια σχέση. Δεν δίνω εγώ βαρύτητα, η βαρύτητα των γύρω είναι δεδομένη. Δεν γίνεται να μην δίνεις σημασία στους γύρω γιατί δεν ζεις μόνη σου, ούτε ζεις μόνο με τον σύντροφο σου. Έχεις συγγενείς και φίλους. Τους χρειάζεσαι. Τους χρειάζεσαι για πολλούς λόγους, είναι ζήτημα επιβίωσης να κρατάς ένα κοινωνικό δίχτυ γύρω σου. Αν για κάποιο λόγο οι συγγενείς και οι φίλοι δεν εγκρίνουν τη σχέση σου μπορούν να σου κάνουν τη ζωή πάρα πολύ δύσκολη χωρίς να προσπαθήσουν καθόλου. Το πιο εύκολο είναι η κοινωνική απομόνωση, και είναι κάτι πολύ βαρύ, πολύ δύσκολο, και δεν επιβιώνει ζευγάρι έτσι. Δεν είναι απλά δύσκολο να ζεις χωρίς συμμάχους, χωρίς άλλους ανθρώπους γύρω σου. Είναι επικίνδυνο για την ψυχική σου υγεία.


Πολλά ζευγάρια δεν δημιουργήθηκαν καν γιατί κανείς από τους δύο δεν άντεχε τον πόλεμο και την αποδοκιμασία, και πολλά ζευγάρια συνεχίζουν να υπάρχουν παρά την αμοιβαία δυστυχία, επειδή στα χαρτιά και τους εξωτερικούς παρατηρητές φαίνεται να υπάρχει συμβατότητα. Ηλικία, κοινωνική θέση, επάγγελμα, μόρφωση, εμφάνιση, όλα αυτά είναι κουτάκια που πρέπει να τσεκάρουν οι παρατηρητές για να δώσουν έγκριση. Και όσο πιο καθολική η έγκριση, τόσο πιο περιζήτητο και ισχυρό το ζευγάρι. Τόσο περισσότεροι οι σύμμαχοι.


Είναι αφέλεια το «ας πουν ό,τι θέλουν οι άλλοι» όταν οι άλλοι είναι όλοι, μα όλοι οι άλλοι. Αυτή η φράση είναι καλή όταν οι άλλοι είναι κάποιοι άλλοι που είναι μακριά μας και δεν επηρεάζουν τη ζωή μας με άμεσο τρόπο. Όταν οι άλλοι είναι οι γονείς, οι κολλητοί, τα αδέρφια, οι συνάδελφοι, δεν γίνεται να αγνοούμε τι λένε.


ΥΓ. Εξαιρέσεις είναι οι άνθρωποι που θέλουν να είναι μόνοι τους σε σημείο ερημίτη, και οι πάρα πολύ πλούσιοι. Εξαιρέσεις είναι επίσης οι άνθρωποι που έχουν το σθένος να επιβάλουν την διαφορετικότητα τους στους άλλους, τόσο σθένος που οι άλλοι δεν έχουν επιλογή παρά να υποκύψουν. Παίρνει πάρα πολύ χρόνο και ενέργεια που θέτει σε κίνδυνο την επιβίωση του ζευγαριού.

 

 

107 Σχόλια
1234
Franny 11.4.2018 | 09:23
#1
βαλτε ορχηστρικη μουσικη.
ευκαιρια να γνωρισετε τον πλουτο της κλασσικης μουσικης.
αν το τραγουδαει κι αυτο, βαλτε μουσικη για ασανσερ...
Συννεφιά 11.4.2018 | 13:27
Δεν σου έχει τύχει να τραγουδάνε οι διπλανοί σου στην όπερα? Δεν έχω χειρότερο!
Kαραβάν' 11.4.2018 | 16:51
Η έμφαση (operative word) είναι στο "ορχηστρική". :)
Franny 11.4.2018 | 17:46
Ορχηστρικα εργα, οχι οπερα.
avatar
Loysi 11.4.2018 | 09:31
#2 Και που να είσαι η μόνη γυναίκα ανάμεσα σε 1000 άντρες ναυπηγούς να δεις πως είναι.Να ισχυροποιήσεις τη θέση σου,αντί να παραιτηθείς.Και να μην τσιμπάς σε ότι σου λένε.
Varaw myges* 11.4.2018 | 12:36
@loysi: και άλλη ναυπηγος??
avatar
MagosTouOzz 11.4.2018 | 15:51
Πολύ καλή μου φίλη, είχε κάνει το εξής επικό. Ίδια περίπτωση σε ανδροκρατούμενο χώρο, αρχιτέκτονας (όταν ακόμα χτίζανε στην Ελλάδα) και μικροκαμωμένη, της την λέγανε συνέχεια και τι δεν είχε ακούσει. Ε και κάποια στιγμή έκανε το μπαμ, από τα νεύρα της ούρλιαζε φώναζε και τους πέταγε πέτρες (από την οικοδομή που χτιζόταν). Μετά από αυτό σούζα όλοι, με το σεις και με το σας, τώρα την φοβήθηκαν, την πέρασαν για τρελή; Δεν ξέρω, αυτό που σίγουρα ξέρω ότι παρέμειναν μισογυνηδες, απλά σε αυτή δεν το δείχνανε πια. Ακραία μέθοδος αλλά άμα ξεμένει κανείς από όπλα...
Haifischnet 11.4.2018 | 17:18
Μια χαρά όπλα. Του επαγγέλματος!
Franny 11.4.2018 | 17:46
Να εισαι βεβαιη οτι μεταξυ τους ελεγαν οτι θα ειχε περίοδο...
Franny 11.4.2018 | 09:36
#2
καλωσηρθες στον κοσμο των ενηλικων!

ο καιρος του σχολειου αλλα και των σπουδων, μας δημιουργει την ψευδαισθηση οτι η η κοινωνια μας ειναι αξιοκρατικη σεξιστικα, γιατι στις σπουδες, πραγματι ειναι.

ΜΟΛΙΣ μπεις στον χωρο της εργασιας, σε ΟΠΟΙΟΝ τομεα κι αν ειναι, συνειδητοποιεις την πικρη αληθεια.
θα τα βρεις κι εσυ τα πατηματα σου. δεν ειναι παντα το να φευγεις χωρις να μιλας, αλλα σιγουρα ειναι πολλες φορες κι αυτο.

φυσικα και η λυση δεν ειναι η παραιτηση, γιατι οπου και να πας τα ιδια θα αντιμετωπισεις. εκτος αν αποφασισες να τα παρατησεις ολα και πας να γινεις πρικγιπισα

οπωσδηποτε, η καλυτερη απαντηση ειναι η επιτυχια, αλλα ειναι μεγαλη καταδικη να πρεπει να γινεις επιτυχημενος για να διεκδικησεις τα αυτονοητα, ασε που μπορει να μην γινεις ποτε, ασε που θα σου στοιχισει την διπλη (τουλαχιστον) προσπαθεια απο οτι σε εναν κατα πολυ χειροτερο σου ανδρα...
BabyDoll 11.4.2018 | 13:33
Franny δεν νομίζω οτι στο σχολείο υπάρχει πάντα αξιοκρατία. Πόσοι δάσκαλοι έχουν αγαπημένους μαθητές που τους βάζουν υψηλότερους βαθμόυς πχ; Και όλη η τάξη το ξέρει.

Ομως δεν νομίζω οτι το πρόβλημα εδώ είναι η έλλειψη αξιοκρατίας αλλά η συμπεριφορά των συναδέλφων. Ο τρόπος που της μιλάνε και της συμπεριφέρονται. Δεν μας λέει οτι ο υπεύθυνός της δεν αναγνωρίζει τη δουλειά της ή δεν της δίνει ευκαιρίες, απλά οτι οι συνάδελφοι είναι σεξιστές (εμμέσως ίσως να την υποτιμούν και ως επαγγελματία αλλά αυτό είναι δική μας υπόθεση) και η συμπεριφορά τους σε προσωπικό επίπεδο (κι όχι επαγγελματικό) την ενοχλεί.
Haifischnet 11.4.2018 | 17:19
Δεν κατάλαβα προς τι οι αρνητικές.
Franny 11.4.2018 | 17:44
Μιλησα για " σεξιστικη αξιοκρατια", οχι για αξιοκρατια, γενικοτερα.
BabyDoll 12.4.2018 | 11:55
Franny και στα σχολεία υπάρχει πάντως σεξιστική αξιοκρατία. Τα κορίτισια είναι πιο μελετηρά, καλύτερες μαθήτριες και τους συγχωρούν κάποιες παρατυπίες, τα αγόρια πιο ατίθασα με χειρότερους βαθμούς και οι βαθμοί μοιράζονται ανάλογα (και το λέω από προσωπική εμπειρία ως μελετηρό κορίτσι που μου συγχωρούνταν κάποιες παρατυπίες).

Ομως και πάλι επαναλαμβάνω η κοπέλα δεν μας λέει οτι επειδή είναι γυναίκα το αφεντικό της την υποτιμά και δεν αναγννωρίζει την δουλειά της (σεξιστική αξιοκρατία) αλλά οτι οι συνάδελφοί της είναι ολίγον σεξιστικά γουρούνια και μιλούν απαξιωτικά για τις γυναίκες (σεξισμός). Αν υπήρχε σεξιστική αξιοκρατία δεν θα την είχαν προσλάβει καν ως κοπέλα, νέα και χωρίς προυπηρεσία.

Haifischnet ούτε εγώ το κατάλαβα όμως ο καθένας έχει την άποψή του. Ισως να είμαι αφελής που πιστεύω οτι όλοι ανεξαίρέτως οι κλάδοι και εταιρείες επομένως, δεν είναι σάπιοι σεξιστικοί οργανισμοί που κακοποιούν λεκτικά τις γυναίκες και δεν τους δίνουν ευκαιρίες. 'Η ίσως επειδή δουλεύω στην μοναδική εταρεία στον κόσμο που η διευθύντρια και οι περισσσότεροι μάνατζερ είναι γυναίκες.
Minion1 12.4.2018 | 16:23
Babydoll, δεν υπάρχει " σεξιστική αξιοκρατία"!! Είναι δυο λέξεις με εντελώς αντίθετο νόημα που ακυρώνουν η μία την άλλη!
Franny 11.4.2018 | 09:50
#3
"Γενικά, είμαι προτεραιότητά του, δηλαδή όλη η υπόλοιπη ζωή μας είναι πως είμαστε ένα νέο ζευγάρι, ώριμο, γονείς και οι δύο, που ακόμα γνωρίζεται και τα καταφέρνει καλά. Δεν έχω καταλάβει αν εγώ σκέφτομαι παιδιάστικα "

παιδιαστικα, δεν σκεφτεσαι, οντως αυτες οι επαφες μπορει να σημαινουν κατι παραπανω απο μια επικοινωνια. μπορει και οχι, ομως.
οταν τον γνωρισες, ειχε εναν τροπο ζωης και επικοινωνιας με τους γνωστους (και τις γνωστες) του. μπαινοντας σε μια σχεση δεν αλλαξε τον τροπο αυτον, απ οτι φαινεται.
TGProject 11.4.2018 | 09:52
#7 Πάρα πολύ σωστά τα λέει η Αμπα. Εξάλλου αυτή η πίεση απόρριψης του ζευγαριού μας είναι το βασικό όπλο των δυσλειτουργικών και καταπιεστικών οικογενειών. ΄Έτσι ωραια ωραία γίνονται όλοι δυστυχισμένοι. Μας αρέσει να δυσκολεύουμε τη ζωή μας είναι γνωστό αυτό.
TGProject 11.4.2018 | 10:05
#3 Τώρα ξέρω θα με μαυρίσετε, αλλά θα το πω: δεν μου αρέσει καθόλου να είναι ο άλλος ενεργός στα social media. Μπορεί επειδή είμαι αντίκα. Όμως δεν μου αρέσει. Σχεδόν ποτέ δεν είναι αθώο, για διάφορους λόγους. Επίσης επειδή είναι μια παράλληλη ζωή δεν σχετίζεται απαραιτήτως με τη συμπεριφορά του άλλου καθημερινά. Πρόσφατα πέθανε ξαφνικά ο άντρας μιας γνωστής και σοκαρίστηκε με τα ευρήματα του facebook. Τίποτα καλό δεν προκύπτει από εκεί μέσα
Kαραβάν' 11.4.2018 | 16:54
To είχα πει και πριν τα Cambridge Analytics. Tα ψωμιά του Facebook είναι μετρημένα. Οι έφηβοι δεν το χρησιμοποιούν. (Εξ ου κι ο Zούκεμπεργκ αγόρασε το Instagram). Περιμένετε και θα δείτε.
To Facebook είναι του διαβόλου που λέει κι η Λουκά. (δεν το λέω αλλά το λέω εγώ)
Franny 11.4.2018 | 10:06
#5
"Εγώ γιατί δεν ακούω μπράβο που γέννησα με καισαρική; Που υπέμεινα πόνους εβδομάδων λόγω της πληγής; Επίσης έχω δει γυναίκες να κλαίνε για χρόνια μετά τη γέννηση του παιδιού τους γιατί ονειρευονταν φυσιολογικό και κατέληξαν με καισαρική, γιατί πρέπει να ξύνουμε την πληγή αυτών των γυναικών; "

χωρις να το καταλαβαινεις, πεφτεις κι εσυ στην ιδια λογικη ομως.
προσπαθεις να αποδειξεις ποσο καλη μανα εισαι και ποσο αξιολογη γυναικα, με επιχειρημα το ποσο πολυ πονεσες..
ΔΕΝ ειναι ο πονος το κριτηριο της αξιοσυνης, αδερφες!!!!
η αειμνηστη μαλβινα, επελεξε να κανει καισαρικες συνειδητα, γιατι δεν αντεχε αισθητικα για τον εαυτο της την εικονα του ζωου που σφαδαζει απο τον πονο και ουρλιαζει για να γεννησει .
αντε να παει η φιλη σου η μαγδαλω να της πει οτι την βρισκει υποδεεστερη μανα, αφου δεν εσκουξε (η σε οτιδηποτε αλλο, υποδεεστερη).

καλα το πηγαινες οταν μας ελεγες οτι εσυ δεν περιμενες να γεννησεις για να αυτοπροσδιοριστεις και να "ολοκληρωθεις".
απλα υπαρχουν γυναικες που δεν εχουν κανει και δεν θα κανουν τπτ σημαντικο στην ζωη τους εκτος απο αυτο και το εχουν κανει σημαια για να υπαρξουν σε αυτον τον κοσμο, με κοινωνικη αποδοχη.
καλα που δεν επεσες και στο κινημα των βυζαρουδων να τους πεις οτι δεν θελεις/ μπορεις να θηλασεις , να σε βαρανε στο κεφαλι με τα πρησμενα τους βυζγια.

αλλη δεν εκανε παιδι, μον η μαριω, τον γιαννη...
avatar
Ανώνυμος/η 11.4.2018 | 13:18
Απέκτησα δυο παιδιά με καισαρική, μέσα σε ένα χρόνο και δεν επικρίθηκα γι'αυτό, εκτός από κάποια συνάδελφο που μου είπε ότι γέννησα παρά φύσιν και δεν έχω την εμπειρία του τοκετού. Είχε κι ένα δίκιο, δε μ'ενόχλησε.

Αυτό που με πλήγωσε πολύ ήταν η αδιακρισία να με ρωτάει, επίμονα, ο κάθε άσχετος, αν θηλάζω και αν θήλασα -για χρόνια αργότερα- και μετά να με κοιτάει με ύφος αποδοκιμασίας, σαν σκουπίδι.

Δεν είχα γάλα, το προσπάθησα πάρα πολύ, ιδίως στο δεύτερο παιδί αλλά δεν είχα. Θυμάμαι, όταν άνοιγα το κουτί από το γάλα σκόνη για να το αραιώσω με νερό, έπεφτε πάντα το μάτι μου εκεί που έλεγε: ο θηλασμός είναι ό,τι καλύτερο για το βρέφος σας και η διατροφή με γάλα σε σκόνη μπορεί να βλάψει το μητρικό θηλασμό (κάπως έτσι, δε θυμάμαι και ακριβώς). Μετά έριχνα πάντα το κλάμα της αρκούδας, τάιζα το μωρό και το δάκρυ έπεφτε κορόμηλο. Έπαιζαν ταυτόχρονα και τα ορμονικά, PPD και όλα τα συναφή.

Θυμάμαι και το βιβλίο ενός παιδιάτρου που διάβαζα και έδινε συμβουλές πως να ταϊσεις με μπιμπερό ένα μωρό που -επί λέξει- "έχει τη δυστυχία να μην θηλάζει". Κλάμααααα
avatar
Λουλού 11.4.2018 | 15:30
Το διάβασα και μου ήρθε να σε πάρω μια αγκαλιά, με το συμπάθειο. Τι είναι αυτά ρε παιδιά;;; Τι "παρά φύσιν"; Τα περισσότερα πράγματα που κάνουμε στη ζωή μας σαν άνθρωποι του 21ου αιώνα παρά φύσιν είναι. Το ότι έχουμε υπολογιστές και ίντερνετ παρά φύσιν είναι. Όχι αγαπητή μου, δεν είχε δίκιο, και σε ενόχλησε και σε πλήγωσε γιατί για αυτό το λόγο το είπε.

Η δική μου εμπειρία από τον τοκετό δια της κολπικής οδού μου στέρησε την αξιοπρέπειά μου. Ήθελα πάρα πολύ από πριν να κάνω καισαρική για να γλιτώσω από όλο αυτό το μαρτύριο, αλλά με έπεισε η γιατρός να μην κάνω. Αυτά που έχουν μείνει πιο έντονα στη μνήμη μου είναι να ουρλιάζω, να πονάω σαν να με κόβουν στη μέση, να παρακαλάω να επισπεύσουν την επισκληρίδιο και να χαμογελάω σαν ζόμπυ όταν μου την έκαναν και μειώθηκε η αίσθηση του πόνου (δεν ήμουν πολύ καλή μανούλα όπως βλέπεις). Ελπίζω κάποια στιγμή να μπορέσω να ξεχάσω το πόσο πρωτόγονη ένιωθα εκείνες τις ώρες.

Έχω ακούσει πάρα πολλές κοπέλες να απελπίζονται σε σχέση με το θηλασμό, να κλαίνε και να νομίζουν ότι είναι ανεπαρκείς και ότι δεν κάνουν ό,τι καλύτερο για το μωρό τους και απέναντι είναι πάντα κάποιος με σηκωμένο το δάχτυλο να τις επικρίνει που δεν προσπάθησαν όσο θα έπρεπε, και να τους λέει ότι ΟΛΕΣ οι γυναίκες έχουν γάλα και θα μπορούσαν να θηλάσουν άμα ήθελαν και προσπαθούσαν.

Δεν είναι έτσι όμως, δεν υπόκεινται όλα ούτε στη θέληση ούτε στην προσπάθεια, και υπάρχουν άπειρες μαρτυρίες γυναικών που απλά δεν μπορούσαν ή και απλά δεν ήθελαν. ΚΑΙ;;;

Όσον αφορά τις εταιρείες, μπορείς να διαβάσεις τα σκάνδαλα που έχουν συμβεί στο παρελθόν, με την προώθηση του συσκευασμένου γάλακτος εις βάρος του θηλασμού, και θα καταλάβεις γιατί αναγράφουν αυτό που διαβάζεις πάνω στη συσκευασία.

Δεν μπορείς να ελέγξεις τι θα λέει ο καθένας, αλλά μπορείς να θωρακίσεις τον εαυτό σου ώστε να μη σε αγγίζουν σε τέτοιο βαθμό όλα αυτά.

Η "ιδανική" οδός για τους επικριτές είναι: φυσιολογικός τοκετός ΧΩΡΙΣ επισκληρίδιο (να το νιώσει και το τελευταίο σου κύτταρο), ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΣ θηλασμός στην αρχή, και συνέχιση του θηλασμού μέχρι τουλάχιστον τα 2 (και παραπάνω αν είσαι καλή μανούλα, αλλιώς δεν είσαι). Συνάμα πρέπει να ταΐζεις μόνο με τα βιολογικότερα των βιολογικότερων, να μη δίνεις συσκευασμένες τροφές (ρυζάλευρα, κρέμες), να φτιάχνεις μόνο σπιτικά γλυκά από χαρουπάλευρο και δεν ξέρω και εγώ από τι άλλο και η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Είναι πάρα πολλές οι κοπέλες που νιώθουν σαν εσένα, δεν είσαι μόνη σου, προσπάθησε να τις βρεις και να ανταλλάσσεις με αυτές απόψεις. Με πολλή αγάπη!
βλαχάκι (το) 11.4.2018 | 16:01
Κατ' αυτήν την έννοια "παρά φύσιν" είναι ΟΛΕΣ οι εγχειρήσεις, ο γύψος και κάθε είδους νάρθηκας, τα γυαλιά οράσεως, οι μεταγγίσεις αίματος, οι βηματοδότες, η αντισύλληψη και ο οικογενειακός προγραμματισμός και πάρα, πάρα, πάρα πολλά άλλα πράγματα, που θα ήταν απλά γελοίο (και αχρείαστο) να κατονομάσουμε.
_____

Τις προηγούμενες δεκαετίες, με το "boom" της βρεφικής φόρμουλας και τροφών (και του μάρκετινγκ, που καθόριζε και τις απόψεις των ιατρών ως ένα βαθμό) δεν ήταν τόσο expected να θηλάζει μία γυναίκα(*) -τουλάχιστον δεν θα έτρωγε το bullying της "κακιάς" μάνας- εν Ελλάδι, μάλλον μέχρι και τα '80s κράτησε αυτό;

...Ουφ, κοιτάμε την δουλειά των άλλων σε θέματα που θα έπρεπε να κοιτάμε μόνο την δουλειά μας, ενώ σε θέματα που θα έπρεπε να ΜΗΝ κοιτάμε μόνο την δουλειά μας (κώλο μας) -φυσικά- και κοιτάμε μόνο την δουλειά μας.

(*) By the 1940s and 1950s, physicians and consumers regarded the use of formula as a well known, popular, and safe substitute for breastmilk. Consequently, breastfeeding experienced a steady decline until the 1970s (Fomon, 2001).
Franny 11.4.2018 | 16:33
Ελα χριστε και μπουκωνε με τον καθε βλαμμενο που σου προκαλεσαν τοση στεναχωρια σπο το πουθενα!!!
βλαχάκι (το) 11.4.2018 | 16:35
“Η "ιδανική" οδός για τους επικριτές είναι: φυσιολογικός τοκετός ΧΩΡΙΣ επισκληρίδιο”.


Η αναισθησιολογία έχει προχωρήσει και έχει βοηθήσει τους ανθρώπους αναφορικά με το pain relief, στα περισσότερα procedures. Παρ' ολ' αυτά (και χωρίς να αρνούμεθα ότι ενίοτε υπάρχουν side effects και ατυχήματα - όπως στο κάθε τι βέβαια: η άλλη πήγε για επέμβαση ρουτίνας, όλα ok, αλλά αντί μετά αντί για ορό της χορήγησαν *κατά λάθος* ....φορμαλδεΰδη) η γέννα -ίσως- είναι η μόνη που φέρει όλα αυτά τα ταμπού, δλδ ότι Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ τον ΠΟΝΟ (αλλιώς είναι ολίγον τι φυγόπονη).

Προφανώς -όμως- δεν απαιτούν, πλέον, απ’ τον άλλο να δαγκώσει ένα πανί και να πιει μισό μπουκάλι μπράντυ για να του ακρωτηριάσεις τα δάκτυλα που νεκρώθηκαν λόγω κρυοπαγήματος, έτσι δεν είναι; Εδώ για ένα σφράγισμα κάνεις αναισθησία για να μην καταλάβεις Χριστό.
Kαραβάν' 11.4.2018 | 16:59
Συμπόνια για όσα πέρασες Old Lonely Dog.
H μητρότητα φαίνεται είναι πρόσκληση για να ακούμε μαλ@κίες...

Για να γελάσουμε λίγο.

Διάλογος με την συνάδελφό σου:

-Λοιπόν γέννησες έμαθα;
-Ναι! Φοβερή εμπειρία!
-Πολλές ώρες ωδύνες ε;
-Όχι ακριβώς. Χρειάστηκε να κάνω καισαρική.
-Α μάλιστα...Γέννησες παρά φύσιν...
-Θες να μου πεις ότι έκανα ΚΩΛΟΠΑΙΔΟ;;;;;

:D

[φαντάζεστε να απαντούσαμε έτσι;]
Kαραβάν' 11.4.2018 | 17:09
Παρενθετικά στο επιχείρημα "ΟΛΕΣ οι γυναίκες έχουν γάλα" μπορείτε ανετότατα να ανταπαντάτε "αυτό θα το λέγατε σε κάποιον με διαβήτη τύπου 1; Όλοι οι άνθρωποι έχουν πάγκρεας;"
Ας σοβαρευτούμε. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Δεν τίθεται αμφιβολία ότι υπέροχος ο θηλασμός από πολλές απόψεις αλλά αντί να κάνουμε υποδείξεις στις γυναίκες και να κουνάμε το δάχτυλο πρέπει να τις ΒΟΗΘΑΜΕ να θηλάσουν. Όχι μόνο τεχνική (που δεν είναι αυτόματη!) αλλά και να μπορεί να κοιμηθεί όσο χρειάζεται η λεχώνα ή να τραφεί όπως απαιτείται (κάποιος να ετοιμάσει το φαΐ) ή να την βοηθήσει κάποιος στο σπίτι...Μην περιμένουμε να τα κάνει όλα και να συμφέρει "η καλή μας αγελάδα βόσκει κάτω στη λιακάδα". Επειδή δεν γίνεται!

Τέλος επειδή τυχαίνει να έχω και τις 2 εμπειρίες (και κολπικό τοκετό και καισαρική και παράλληλα και πετυχημένο θηλασμό μέχρι τον 7ο μήνα και μη πετυχημένο θηλασμό -πήγαινα παίρνοντας με θήλαστρο το γάλα με χίλιες δυσκολίες στην κλινική στην ΜΕΝ και ΔΕΝ το έδιναν με χιλιάδες δικαιολογίες!!! όταν πια πήρα το παιδί σπίτι μου είχε στερέψει το γάλα...) μπορώ μετά βεβαιότητας να σας πω ότι όλα αυτά είναι σαχλαμάρες. Έχω το control group στο σπίτι μου και συγκρίνω.
avatar
Ανώνυμος/η 11.4.2018 | 17:25
Δε λέω ότι κακώς γίνεται εκστρατεία υπέρ του θηλασμού και κακώς αναγράφονταν αυτές οι προειδοποιήσεις πάνω στα κουτιά. Το ίδιο ισχύει και για τα πακέτα των τσιγάρων και τις αντίστοιχες ανατριχιαστικές εικόνες. Απλά, οι επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις από διάφορους, πάνω σε ένα τόσο ευαίσθητο προσωπικό θέμα και η ανάλογη απαξίωση, ήταν κάτι που με θύμωνε. Δεν ήταν επιλογή μου, είχα ήδη περάσει μεγάλη στενοχώρια γι'αυτό. Και οι ερωτήσεις αυτές συνεχίζονταν, κατά καιρούς, μέχρι που τα παιδιά πήγαν σχολείο.

Το παρά φύσιν, δε με ενόχλησε καθόλου, για τους λόγους που αναφέρει το βλαχάκι. Σκασίλα μου. Και η σύλληψη παρά φύσιν ήταν στην περίπτωσή μου.

Αυτά που λέει η Λουλού, τα γνώριζα και γι'αυτό ζήτησα καισαρική. Είχα περάσει εξωσωματική με επιπλοκές, αποκόλληση πλακούντα και διαβήτη κύησης με ινσουλίνη από τον 5ο μήνα. Μετά από όλα αυτά, δεν άντεχα και τη διαδικασία της γέννας με τις περιγραφές και τις εμπειρίες που είχα ακούσει από φίλες. Δε με φόβιζε τόσο ο πόνος (μπορεί και να είναι φρίκη, δεν ξέρω), όσο η αγωνία, η πολύωρη αναμονή, η συχνή εξέταση για διαστολή και μετά η απαίτηση να σπρώξεις και να συνεργαστείς. Ο γιατρός στην αρχή αρνήθηκε αλλά τελικά δέχτηκε, όχι επειδή ήταν από εξωσωματική αλλά επειδή ήμουν διαβητική.

Ξέχασα να ευχηθώ στην κοπέλα, να το χαίρεται και να είναι γερό κι ευτυχισμένο.
AllesGoed 11.4.2018 | 17:34
https://fedisbest.org

Ένας οργανισμός που ιδρύθηκε μετά από αύξηση κρουσμάτων υποσιτιζόμενων παιδιών των οποίων οι μητέρες, αν και δεν είχαν αρκετό γάλα, με προσταγές των lactation consultants δεν έδιναν "ξενό γαλα" με τραγικά αποτελέσματα.
Η φύση, που πολλές φορές επικαλουνται, δεν προνοεί για την ασφάλεια και Υγεία των νεογέννητων. Μέρος τις παιδικής θνησιμότητας προηγούμενων αιώνων στη Δύση και των αναπτυσσόμενων χωρών στις μέρες μας είναι και η ελλιπής παραγωγή μητρικού γάλακτος. Αυτό που κάνουν οι lactation nazis είναι δυνητικά επικίνδυνο.
avatar
Σοκοφρέτα 11.4.2018 | 17:44
Old lonely dog από εμένα ένα τεράστιο respect για τα δύο παιδιά μέσα σε ένα χρόνο! Δε φαντάζομαι πόση δουλειά θέλει όλο αυτό.Κατά τ'άλλα, λυπάμαι πάρα μα πάρα πολύ που μαμάδες, αντί να νιώθουν τυχερές & ευγνώμονες που έχουν εναλλακτική αν δεν μπορούν/θέλουν να θηλάσουν, νιώθουν τύψεις&ενοχές.
Kαραβάν' 11.4.2018 | 21:33
Bλαχάκι

αναφέρεις "Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ τον ΠΟΝΟ (αλλιώς είναι ολίγον τι φυγόπονη)" σύμφωνα με τους υπερασπιστές του κολπικού τοκετού ΑΝΕΥ επισκληριδίου.

Κι υπάρχει υπόγειος λόγος που ήταν τόσο εύκολο να καταπωθεί ως "η μόνη ενδεδειγμένη (τολμώ να πώ θεάρεστη;) οδός"!

Για σκεφτείτε:

"Και στην Εύα είπε: «θ' αυξήσω κατά πολύ τη θλίψη και τους πόνους της κυοφορίας σου, και με πόνους θα γεννάς τα παιδιά σου. Η επιθυμία σου θα στρέφεται προς τον άντρα σου, αλλά αυτός θα σε εξουσιάζει». [Γέννεσις 3]

Όλα δένουνε γλυκά. :)

ΥΓ. Φυσικά και στον Αδάμ είπε ότι θα κοπιάζει και θα μοχθεί για να επιβιώσει. Η θρησκεία γενικώς είναι άσκηση στον μαζοχισμό. Κι επομένως η αυτοπειθαρχία στους πόνους (και κυριολεκτικά αλλά και με την αρχαιοελληνική σημασία των κόπων) είναι ένδειξη πνευματικότητας/ηθικής ανωτερότητας. (εδώ κολλάνε κι οι νηστεύσαντες κι άλλα πολλά...)
Κατά κάποιον τρόπο υποβάλλει στις μάζες να υπομένουν αγόγγυστα τα βάσανά τους και να μην διαμαρτύτονται ενάντια στις άρχουσες δυνάμεις. (Μαρξιστική θεώρηση; So be it) Όλα πρόβα κυριαρχίας είναι τελικά. Ουφ...

avatar
Loysi 11.4.2018 | 23:35
Όποιος έβαλε αρνητική στην old lonely dοg ας βγει να απαντήσει γιατί;; Μα γιατί;;
avatar
Ανώνυμος/η 12.4.2018 | 10:34
Kαραβάν', με έκανες πάλι και γέλασα, να 'σαι καλά :D

Ο διάλογος, δεν ήταν ακριβώς έτσι κι έγινε 2-3 χρόνια μετά τη γέννηση των παιδιών. Η αφορμή ήταν ένα σουηδικό ντοκιμαντέρ, σχετικό με γέννες, που είδα και το συζήτησα την άλλη μέρα. Τότε έμαθα για πρώτη φορά ότι τα ποσοστά θνητότητας των νεογέννητων από καισαρική είναι ελαφρώς υψηλότερα από αυτά των νεογέννητων από κανονική γέννα. Μέχρι τότε όλοι πίστευαν ακριβώς τα αντίθετα, ότι τα μωρά της καισαρικής είναι άθικτα, ασφαλή, δεν κινδυνεύουν καθόλου κ.λπ. Τώρα, λένε ότι το στρίμωγμα κατά το πέρασμα από τον τον πυελογεννητικό σωλήνα, βοηθάει τους πνεύμονες και το αναπνευστικό σύστημα του μωρού. Επίσης, έρχονται σε επαφή με κάποια καλά βακτήρια που ενισχύουν το ανοσοποιητικό τους. Βρήκα και στο internet σχετικές δημοσιεύσεις.

https://pdfs.semanticscholar.org/d306/2ed5a1b9b392623fa26342060b7dc1cb8aea.pdf

Ολα αυτά δεν τα γνώριζα όταν ήμουν έγκυος και κανένας γιατρός δεν με ενημέρωσε. Η πληροφόρηση ήταν πολύ περιορισμένη, πριν μπει στη ζωή μας το διαδίκτυο.

Αν διαβάζει κάποια κοπέλα, έγκυος, που πρόκειται να υποβληθεί σε καισαρική, να μην ανησυχήσει, οι διαφορές είναι ελάχιστες.

Σας ευχαριστώ όλους, Loysi, Franny, βλαχάκι, AllesGoed, Σοκοφρέτα και Λουλού :)

ΥΓ Καραβάν', το ότι γέννησα ένα κωλόπαιδο, το έλεγα συχνά στην εφηβεία που μου έψηνε το ψάρι στα χείλη. Ευτυχώς τώρα αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις.
βλαχάκι (το) 12.4.2018 | 12:35
Καραβαν'

Οι θρησκείες μοιάζουν μία άσκηση στον "μαζοχισμό" αλλά και την "τάξη" βασικά, με πλήθος άλλων στοιχείων που άπτονται του ανθρώπινου ψυχισμού και φυσικά προσθετικό accumulation δοξασιών, θεωριών και αντιλήψεων, πανάρχαιων.

Πλην της Εύας έχουμε και την Πανδώρα (*) αλλά και την Λίλιθ (**). Αναρωτιέμαι, όμως, κατά πόσο ο εν λόγω στίχος της Γενέσεως (δια μέσου της συμβολικής τιμωρίας της Εύας, που όντως φαίνεται να έδωσε, κατά τόπους, τροφή/ πάτημα στους μισογύνιδες ιεράρχες ανά τους αιώνες) περιγράφει την αδιαμφισβήτητη και αναπόφευκτη πραγματικότητα της εποχής.

Ακόμη και σήμερα, σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. το maternal mortality (**) "διεκδικεί" περί τις 830 ζωές γυναικών ημερησίως, 303.000 ζωές για το 2015. (με το 99% να συμβαίνει στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και κάτι τέτοια φαινόμενα: https://www.npr.org/2017/05/12/528098789/u-s-has-the-worst-rate-of-maternal-deaths-in-the-developed-world).Πριν την δεκαετία του '90 ο αριθμός ήταν διπλάσιος. Αν πάμε πιο πίσω (ενδεικτικά στο 1895 για την Αγγλία-Ουαλία) οι θάνατοι ανά 100.000 γεννήσεις ανέρχονταν στους 650. Πάντως, η ιστορία των καισαρικών τομών (κυρίως, όμως, όταν η γυναίκα έχει αποβιώσει ή as an ultimate resourse) μάλλον πάει αρκετά πίσω στην ιστορία (βλ. Lex Caesarea κ.ά), μεγάλη κουβέντα και αυτή και όχι τόσο ευχάριστη.


(*) Aπ' την wiki: "Όπως περιγράφει ο Ησίοδος (Η Πανδώρα) ήταν χάρμα οφθαλμών και έλαμπε με μεγάλη ομορφιά που την θαύμασαν ακόμα και οι θεοί και που δεν μπορούσε να της αντισταθεί κανένας θνητός, αφού μέχρι τότε δεν υπήρχαν γυναίκες παρά μόνον άνδρες. «Από αυτήν», γράφει ο Ησίοδος, «κατάγονται όλες οι γυναίκες και το θηλυκό γένος. Από αυτήν προήλθε το καταστροφικό γένος των γυναικών (τῆς γὰρ ὀλώιόν ἐστι γένος γυναικῶν) που ζει μεταξύ των θνητών ανδρών για να τους βασανίζει, σύντροφος μόνο στα πλούτη και ποτέ στη μισητή φτώχεια. Ο Δίας έπλασε τις γυναίκες για να βλάψει τον θνητό άνδρα.»

ὣς δ᾽ αὔτως ἄνδρεσσι κακὸν θνητοῖσι γυναῖκας
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης θῆκεν

«Και σαν να μην έφτανε αυτό», συνεχίζει ο Ησίοδος, «αν ο άνδρας δεν παντρευόταν για να αποφύγει τις πικρίες του γάμου, γερνούσε και πλησίαζε το θάνατο χωρίς κανένα να τον φροντίσει. Οπότε όταν ο άντρας επιλέγει να παντρευτεί και παίρνει καλή γυναίκα που συμφωνεί μαζί του, τότε το κακό συνεχώς αντιπαλεύει το καλό. Γιατί μπορεί να τύχει να κάνει κακά παιδιά, και τότε ζει για πάντα με θλίψη στην καρδιά και αυτό το κακό δεν μπορει να θεραπευτεί ποτέ. Ετσι δεν μπορείς να εξαπατήσεις το Δια ή να παραβείς το θέλημά του.» Ο άνθρωπος δηλαδή δεν έχει σωτηρία, ούτε με τον γάμο ούτε χωρίς αυτόν, κατά τον Ησίοδο.

(**) https://www.thoughtco.com/legend-of-lilith-origins-2076660

(***) "Maternal death" is the death of a woman while pregnant or within 42 days of termination of pregnancy, irrespective of the duration and site of the pregnancy, from any cause related to or aggravated by the pregnancy
βλαχάκι (το) 12.4.2018 | 15:43
Παρακαλούμε,

στα χρήσιμα που αναφέρεις να προσθέσω και τα εξής:

"Increasing cesarean delivery rates in the U.S. and worldwide are of intense interest and public health importance. Elective repeat cesarean delivery rates have been increasing steadily since the late 1990’s, and there may be a growing trend in cesarean delivery on maternal request. There are insufficient data on which to base conclusions regarding rates of neonatal morbidity and mortality between planned elective cesarean and planned vaginal delivery. Nevertheless, existing data suggests that elective cesarean delivery is associated with greater risk of neonatal respiratory morbidity and fetal laceration, and potentially decreased risk of brachial plexus injury, neonatal sepsis, intracranial hemorrhage, intrapartum asphyxia, and neonatal encephalopathy. Though neonatal deaths may be increased among infants delivered via elective cesarean, overall perinatal mortality may be reduced due to prevention of antepartum stillbirths. To minimize potential neonatal risks of elective cesarean, these deliveries should not be undertaken prior to 39 weeks gestation. Patients considering elective cesarean delivery should be made aware of available data on potential risks and benefits to the fetus and neonate. Further research is needed to inform these discussions".

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2475575/

Εννοείται ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ i. Προγραμματισμένης καισαρικής για ιατρικούς λόγους (high risk), ii. προγραμματισμένης καισαρικής λόγω επιλογής (low risk) και iii. emergency cesarian ...που, προφανώς, όλα συγκρίνονται διαφορετικά σε σχέση με μία προγραμματισμένη vaginal delivery.
__________

Πέντε συνάδελφοι/φίλες/συγγενείς κ.λπ. μου γέννησαν σχετικά πρόσφατα, με ηλικίες από 34 έως 39 περίπου: i. ήθελε vaginal delivery αλλά ο γιατρός της συνέστησε για ιατρικούς λόγους καισαρική από σχετικά νωρίς στην εγκυμοσύνη, οπότε προέβην σε προγραμματισμένη καισαρική (πρώτο παιδί), η ii. ήθελε vaginal delivery, αλλά είχε τυλιχτεί ο λώρος στο λαιμό οπότε έκανε emergency cesarian (πρώτο παιδί) iii. ήθελε από την αρχή καισαρική και έκανε καισαρική (πρώτο παιδί) iv. ήθελε και έκανε vaginal delivery (δεύτερο παιδί) και v. μπήκε για vaginal delivery και της έκαναν πάλι emergency καισαρική μετά από ώρες ταλαιπωρίας γιατί το μωρό έβγαινε στραβά (πρώτο παιδί).

…Δεδομένου αυτού του ελαχιστότατου δείγματος -που καθόλου δεν γνωρίζω αν είναι αντιπροσωπευτικό ή όχι, για να είμαι ειλικρινής- υπάρχει πάντοτε η πιθανότητα της καισαρικής έκτακτης ανάγκης ...μέχρι την τελευταία στιγμή ακόμη και αν έχει προγραμματιστεί vaginal κι όλα έχουν πάει καλά μέχρι τότε.
Kαραβάν' 12.4.2018 | 18:00
Old Lonely Dog

χαίρομαι!
Κι ευχαριστώ για το πλαίσιο της κουβέντας. Όντως έτσι είναι όπως τα λες. Κι όταν κατηγορούν το ίντερνετ βγάζω καντήλες. Την εφηβεία την έχω μπροστά συντόμως κι έτσι κάνω από τώρα ασκήσεις σκυροδέ(ρ)ματος!

Βλαχάκι

έχεις απόλυτο δίκιο για τους παράλληλους μύθους που αναφέρεις (ο Ησιόδος πολύ περιπτωσάρα γενικότερα δεδομένης της συγκυρίας που κάθισε κι έγραψε όσα έγραψε) όσο και για την επιθυμία "τάξης στο χάος" μέσω των θρησκειολογικών συμβόλων.

Καλά άμα πιάσουμε και τη Λίλιθ θα πάμε πολύ βαθιά τη συζήτηση (αν και γουστάρω υπερβολικά πολύ και σε γουστάρω κι εσένα υπερβολικά πολύ για intellectual sparring). Πολύ δαιμονοποίηση ρε παιδάκι μου. Φόβος ευνοχισμού που έλεγε κι ο θείος Φρόυντ; Φόβος πάντως. Τρόμος!
avatar
Ανώνυμος/η 12.4.2018 | 23:01
Βλαχάκι,
για μια ακόμα φορά, σ'ευχαριστώ για την εμβριθή ανάλυση και την πολύτιμη μετάδοση γνώσης. Με κάνεις σοφότερο άνθρωπο, κι ας είμαι και προχωρημένης ηλικίας :)
Εσύ πάλι είσαι στην ηλικία που ο κόσμος αναπαράγεται. Εύχομαι, για τις κοπέλες που ανέφερες και τα μωρά τους, τα καλύτερα. Δεν τις ξέρω αλλά για να είναι στον κύκλο σου, καλές θα είναι.
Ας κλείσουμε το θέμα των γεννήσεων με ένα πολύ τρυφερό τραγουδάκι που έγραψε μια πολύ νέα μητέρα για την κόρη της. Δυστυχώς, δεν είχε τη δυνατότητα να την μεγαλώσει και την έδωσε για adoption σε άλλη οικογένεια.
https://www.youtube.com/watch?v=jIzJnBWovOs

Kαραβάν'
σου εύχομαι, μέσ' απ' την καρδιά μου, τα παιδιά σου να περάσουν ήπια εφηβεία που είναι και το πιθανότερο γιατί ο πατέρας τους είναι στο σπίτι και έχετε και αρμονική σχέση :)
Σ' ευχαριστώ και σένα για τα υπέροχα σχόλιά σου που έχουν πάντα εξαιρετικό ενδιαφέρον κι ακόμα περισσότερο για το γέλιο όταν έχεις όρεξη για πλάκα.
Ολα τα ξέρεις, μα όλα όμως ... αγαπημένη, Καραβαν'- Ξερολάν ... και συμφέρεις, βέβαια.
φούστα κλαρωτή 11.4.2018 | 15:45
είναι λυπηρό ότι υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τέτοιες ερωτήσεις και σχόλια
η δική μου απάντηση (υπό μορφής ρητορικής ερώτησης) όταν μου λένε τέτοια πράγματα είναι "άραγε θα ασχολούμαστε ακόμα με το ποια θήλασε/γέννησε κολπικά κλπ όταν τα παιδιά μας μεγαλώσουν;"
ThisisPennyLane 11.4.2018 | 17:09
Εμένα με σοκάρουν αυτού του είδους τα σχόλια πάνω σε τέτοια θέματα. Δεν έχω παιδιά, αλλά θυμάμαι ότι είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό όταν φίλη (?) με τρία παιδιά επιτέθηκε κανονικότατα σε κοινή μας φίλη, γιατί δεν θήλασε το δεύτερο παιδί της. "Πώς τόλμησες να κάνεις κάτι τέτοιο", "είναι εγκληματικό" (?!) κλπ. Κάθε άλλο παρά "ολοκλήρωση" και γαλήνη δείχνουν τέτοιες συμπεριφορές. Πιο πολύ σε μιζέρια, κόμπλεξ και κακία (ω ναι) μου κάνουν.
Verni 15.4.2018 | 22:19
Δεν υπάρχει κινημα "βυζαρουδων".
Ο καθένας ταΐζει το νεογέννητο του οπως θελει. Και εσύ αν θες δώστου κοκα κολα.
Μάνα Κουράγιο 11.4.2018 | 10:10
"Εγώ που ξέρω από μαγείρεμα δεν έχω να προτείνω τίποτα γιατί πρέπει πρώτα εσείς που ξέρετε από κυνήγι να πάτε να σκοτώσετε τον βίσσωνα".
avatar
Ανώνυμος/η 11.4.2018 | 14:05
"Να, πάρε το δόρυ μου κι αιγκαμίντο".
(Α, ρε Παρίσιε...")
Franny 11.4.2018 | 10:20
#7
Μέχρι το υστερογραφο της λενας, ειχα πολυ σοβαρη αντίρρηση σε οσα διαβαζα.
Μαζι με το υστερογραφο, συμφωνω απολυτα, αλλα θα το εβαζα σε πιο μαχιμη θεση...
Συννεφιά 11.4.2018 | 10:22
#5 το τραγικό με αυτή τη διαμάχη (καισαρική vs. φυσιλογικό τοκετό) είναι ότι οι αντιμαχόμενες πλευρές μαμάδων, τσακωνονται για κάτι που δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι δική τους απόφαση/επιλογή. Αν μια εγκυμοσύνη έχει προβλήματα και επιπλοκές, οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε καισαρική, και ευτυχώς. Γιατί άλλες εποχές πέθαινε κόσμος και κοσμάκης από τις επιπλοκές μιας κακής εγκυμοσύνης. Αλλά το αν θα γίνει καισαρική ή όχι μπορεί να το αποφασίσει μόνο ο γιατρός. Εγώ τι λόγο έχω, αν ο γιατρός μου έρθει και μου πει ότι λόγω του τάδε προβλήματος θα πρέπει να γεννήσω με καισαρική? Τι θα πω? Όχι, θέλω να γεννήσω φυσιολογικά? Ποια θα ρίσκαρε (κυρίως) τη ζωή του μωρού της έτσι?
Οπότε όλος αυτός ο "διάλογος" είναι παντελώς ανούσιος, γιατί μιλάμε για μια απόφαση που δεν είναι στο χέρι σου, ούτε μπορείς να αμφισβητήσεις.
Επειδή κι εγώ έχω βρεθεί σε τέτοιες συζητήσεις, αυτό λέω πάντα: "Μιλάς επειδή δεν χρειάστηκε να πάρεις τέτοια απόφαση. Σου ήρθαν όλα ΟΚ και μπόρεσες και γέννησες με τον κανονικό τρόπο. Αν ο γιατρός σου έλεγε, πάμε για καισαρική, να δω αν θα είχες τα κότσια να του πεις όχι!!!!"
Συμφωνώ φυσικά και ισχύει ότι πολλοί γιατροί κάνουν αχρίαστες καισαρικές. Αλλά αυτό η κάθε μέλλουσα μητέρα δεν νομίζω ότι είναι σε θέση να το αξιολογήσει όταν έρθει η δική της ώρα να γεννήσει με τον δικό της γιατρό.
βλαχάκι (το) 11.4.2018 | 13:02
Συμφωνώ, αλλά καισαρική μπορείς να κάνεις και από επιλογή, χωρίς να συντρέχει "ειδικός λόγος".
avatar
ligaria 11.4.2018 | 17:44
Διαφωνω οτι ο διαολογος ειναι παντελως ανουσιος.Θα μπορουσε να ειναι κ πολυ πολυ χρησιμος κυριως για να ενημερωθουν οι γυναικες κ να διεκδικησουν τον τοκετο που επιθυμουν.Αν μια γυναικα επιθυμει καισαρικη,τη ζηταει απο το γιατρο της και σε ποσοστο 99%την εχει.
Τι γινεται ομως με τις γυναικες που επιθυμουν φυσιολογικο τοκετο κ ακριβως επειδη ειναι ανενημερωτες δειχνουν απολυτη εμπιστοσυνη στο γιατρο τους,ο οποιος προκειμενου να εχει την ευκολια του βρισκει χιλιες δυο δικαιολογιες κ προχωρα σε καισαρικη τρομοκρατωντας την επιτοκο.
Προφανως ολες οι γυναικες την ωρα της γεννας δεν εχουν ουτε τις γνωσεις ουτε την ψυχολογικη αντοχη να αμφισβητησουν τον γιατρο τους κ επιλεγουν την "ασφαλεια" της καισαρικης.
Δεν ειναι ομως κακοποιηση αυτο; Να παταει ο γιατρος πανω στην αγνοια σου κ στην συναισθηματικη σου φορτιση ,προκειμενου να ευκολυνει την δουλεια του;

Η καισαρικη διαρκει μιση ωρα..ο φυσιολογικος τοκετος ωρες ολοκληρες..

Γενικα,ενημερωθειτε ,διαβαστε κ βρειτε γιατρους που τσεκαρισμενα θα σας δωσουν την γεννα που επιθυμειτε!!
φούστα κλαρωτή 11.4.2018 | 19:54
καλά τα λέμε, βρε ligaria, στη θεωρία αλλά πρακτικά με ποιον τρόπο θα βρεις τέτοιο γιατρό; Σε ρωτάω χωρίς κανένα ίχνος ειρωνίας.
avatar
ligaria 11.4.2018 | 20:41
Φουστα κλαρωτη,εγω βρηκα!
Ειχα τραυματικη εμπειρια στην πρωτη γεννα.Γεννησα βλεπεις παραμονες δεκαπενταυγουστου κ ολως τυχαιως χρειαστηκα επειγουσα καισαρικη.(εφιαλτικη εμπειρια)
Στη δευτερη γεννα ημουν αποφασισμενη ,δεν αφησα τπτ στην τυχη.Αλλαξα τρεις γιατρους.Τελικα βρηκα απο ομαδα στο facebook(vback) τον τσεκαρα απο πολλες μεριες,διαβασα παρα πολυ κ τελικα γεννησα φυσιολογικα,οπως ακριβως ηθελα.
φούστα κλαρωτή 11.4.2018 | 23:46
Συνήθως πρέπει να "πάθεις" για να μπορέσεις να καταλάβεις ποια είναι τα σωστά ερωτήματα που πρέπει να θέσεις (στον εαυτο σου, στο γιατρό, στο νοσοκομείο και πάει λέγοντας).
Μπράβο σου που έψαξες και που έχεις την ικανότητα να φιλτράρεις όλες τις πληροφορίες!Κι εγώ έχω βρει καλή γυναικολόγο-μαιευτήρα, που αν μη τι άλλο, τη θεωρώ εκτός από καλή επιστήμονα και ειλικρινή απέναντί στις γυναίκες που παρακολουθεί.
Παρ' όλα αυτά θεωρώ ότι εσύ κι εγώ είμαστε οι εξαιρέσεις του κανόνα. Είναι τρομερά δύσκολο να βρεις γιατρό με αυτά τα κριτήρια. Οχι γιατί δεν υπάρχουν, αλλά όπως είπα, δεν ξερουμε να κανουμε τις κατάλληλες ερωτήσεις.
idril 12.4.2018 | 18:17
ligaria
θα συμφωνήσω μαζί σου για την προτροπή. Και με τη Φούστα για την επισήμανση της δυσκολίας. Στην Ελλάδα έτι περισσότερο για τους λόγους που θα αναφέρω.

Στην Αγγλία όπου γέννησα εγώ, μόνο σε εξειδικευμένα σεμινάρια για τη μέθοδο υπνοτοκετού και σε ακριβοπληρωμένες εκπαιδευτικές ημερίδες του National Childbirth Association άκουσα για τις μεθόδους τοκετού, την ιδέα του ολοκληρωμένου σχεδίου γέννας (παρόλο που το NHS σε προτρέπει να έχεις ένα, κανείς δεν σου λέει πώς να το καταρτίσεις), και τις ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ που πρέπει να μπορείς να κάνεις για να πάρεις τις σωστές αποφάσεις. Πχ. γιατί χρειάζεται αυτό, σε τι θα εξυπηρετήσει εκείνο, πότε μπορούμε να κάνουμε το άλλο. Είναι επείγον αυτό που ζητάς, ή απόφαση που μπορώ να πάρω αργότερα;
Πολύ ζωντανό στη μνήμη μου το ιταλικό σκετς που μας έδειξαν, για το πώς θα ήταν το σεξ αν υπόκειντο στις ίδιες ιατρικές παρεμβάσεις με τη γέννα. Για γέλια και για κλάματα, καμία ιδιωτικότητα και σεβασμός. Δυστυχώς δεν μπορώ να το βρω.

Ανεκτίμητη εκπαίδευση. Ιδίως όταν είσαι αντιμέτωπη με μια στρατιά μαμές που η καθεμία έχει δικές της αντιλήψεις και σου λέει τι πρέπει να κάνεις.
Πχ (μη φρικιαστικό επεισόδιο ακολουθεί): τσακώθηκα άγρια με την πρώτη μαμή που μου επέβαλε να ξαπλώσω ενώ δεν ήθελα, και είχα τόσο χώρο να περπατήσω γύρω στο δωμάτιο ενώ ήμουν συνεχώς καλωδιωμένη. Ο ανυπόφορος πόνος μου σε εκείνη τη στάση δεν είχε σημασία. Και δεν με άφηνε να σηκωθώ καθόλου, μέχρι να επέμβει ο σύντροφός μου και να πει "είτε αποσύνδεσέ την για να πάει τουαλέτα είτε φέρε την πάπια" και μόνο ΑΥΤΟΝ άκουσε. Επειδή είναι άντρας; Της το είπε αλλιώς; Δεν γούσταρε την απειλή της πάπιας; Τι;

Αλλά αν ο καλός μου δεν είχε ακούσει μαζί μου ότι μπορεί να αμφισβητήσει και να ρωτήσει γιατί κάτι μού επιβάλλεται, και να ζητήσει κάτι διαφορετικό αν δεν συντρέχει σοβαρός λόγος, παραδέχτηκε μετά ότι πιθανότατα δεν θα του περνούσε ποτέ από το μυαλό να το κάνει. Γιατί είμαστε προγραμματισμένοι να ακούμε τι μας λένε οι γιατροί/νοσοκόμες και γιατί είναι δύσκολο να είναι σίγουρος σε υψηλά φορτισμένη κατάσταση, όταν μόνο να συζητήσω δεν ήθελα, να ξέρει τι θέλω. Ήξερε μόνο επειδή μας είχαν βάλει οι παραπάνω να το συζητήσουμε και μας είχαν προετοιμάσει για το σκηνικό.

Γιαυτό κορίτσια κι αγόρια, ενημερωθείτε και μάθετε τις επιλογές (και αναγκαστικές αποφάσεις) που υπάρχουν. Ρωτήστε 2-3-5 γιατρούς πριν καταλήξετε. Μάθετε για την στάση τους απέναντι στις υπάρχουσες μεθόδους.

Κι αν σας πουν ότι η καισαρική είναι ευκολότερη, ρωτήστε για ποιον ακριβώς - γιατί για εσάς δεν θα είναι για εβδομάδες μετά, όπως επισημαίνει η ερωτώσα! Λύση ανάγκης ναι βέβαια, σώζει ζωές, και προσωπικής επιλογής μετά από ζύγισμα των εναλλακτικών, επίσης, αλλά όχι στ'αλήθεια όχι ευκολίας.

ΥΓ. Το ολοκληρωμένο σχέδιο γέννας εννοείται ότι το πετάς από το παράθυρο... στην ουσία το φτιάχνεις για να ξέρεις το κάθε τι που θες εσύ, δεν θα γίνει όπως το θες :)
idril 12.4.2018 | 18:19
ligaria θα συμφωνήσω μαζί σου για την προτροπή. Και με τη Φούστα για την επισήμανση της δυσκολίας. Στην Ελλάδα έτι περισσότερο για τους λόγους που θα αναφέρω.

Στην Αγγλία όπου γέννησα εγώ, μόνο σε εξειδικευμένα σεμινάρια για τη μέθοδο υπνοτοκετού και σε ακριβοπληρωμένες εκπαιδευτικές ημερίδες του National Childbirth Association άκουσα για τις μεθόδους τοκετού, την ιδέα του ολοκληρωμένου σχεδίου γέννας (παρόλο που το NHS σε προτρέπει να έχεις ένα, κανείς δεν σου λέει πώς να το καταρτίσεις), και τις ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ που πρέπει να μπορείς να κάνεις για να πάρεις τις σωστές αποφάσεις. Πχ. γιατί χρειάζεται αυτό, σε τι θα εξυπηρετήσει εκείνο, πότε μπορούμε να κάνουμε το άλλο. Είναι επείγον αυτό που ζητάς, ή απόφαση που μπορώ να πάρω αργότερα;

Πολύ ζωντανό στη μνήμη μου το ιταλικό σκετς που μας έδειξαν, για το πώς θα ήταν το σεξ αν υπόκειντο στις ίδιες ιατρικές παρεμβάσεις με τη γέννα. Για γέλια και για κλάματα, καμία ιδιωτικότητα και σεβασμός. Δυστυχώς δεν μπορώ να το βρω.

Ανεκτίμητη εκπαίδευση. Ιδίως όταν είσαι αντιμέτωπη με μια στρατιά μαμές που η καθεμία έχει δικές της αντιλήψεις και σου λέει τι πρέπει να κάνεις. Πχ (μη φρικιαστικό επεισόδιο ακολουθεί): τσακώθηκα άγρια με την πρώτη μαμή που μου επέβαλε να ξαπλώσω ενώ δεν ήθελα, και είχα τόσο χώρο να περπατήσω γύρω στο δωμάτιο ενώ ήμουν συνεχώς καλωδιωμένη. Ο ανυπόφορος πόνος μου σε εκείνη τη στάση δεν είχε σημασία. Και δεν με άφηνε να σηκωθώ καθόλου, μέχρι να επέμβει ο σύντροφός μου και να πει "είτε αποσύνδεσέ την για να πάει τουαλέτα είτε φέρε την πάπια" και μόνο ΑΥΤΟΝ άκουσε. Επειδή είναι άντρας; Της το είπε αλλιώς; Δεν γούσταρε την απειλή της πάπιας; Τι;

Αλλά αν ο καλός μου δεν είχε ακούσει μαζί μου ότι μπορεί να αμφισβητήσει και να ρωτήσει γιατί κάτι μού επιβάλλεται, και να ζητήσει κάτι διαφορετικό αν δεν συντρέχει σοβαρός λόγος, παραδέχτηκε μετά ότι πιθανότατα δεν θα του περνούσε ποτέ από το μυαλό να το κάνει. Γιατί είμαστε προγραμματισμένοι να ακούμε τι μας λένε οι γιατροί/νοσοκόμες και γιατί είναι δύσκολο να είναι σίγουρος σε υψηλά φορτισμένη κατάσταση, όταν μόνο να συζητήσω δεν ήθελα, να ξέρει τι θέλω. Ήξερε μόνο επειδή μας είχαν βάλει οι παραπάνω να το συζητήσουμε και μας είχαν προετοιμάσει για το σκηνικό.

Γι'αυτό κορίτσια κι αγόρια, ενημερωθείτε και μάθετε τις επιλογές (και αναγκαστικές αποφάσεις) που υπάρχουν. Ρωτήστε 2-3-5 γιατρούς πριν καταλήξετε. Μάθετε για την στάση τους απέναντι στις υπάρχουσες μεθόδους. Κι αν σας πουν ότι η καισαρική είναι ευκολότερη, ρωτήστε για ποιον ακριβώς - γιατί για εσάς δεν θα είναι για εβδομάδες μετά, όπως επισημαίνει η ερωτώσα! Λύση ανάγκης ναι βέβαια, σώζει ζωές, και προσωπικής επιλογής μετά από ζύγισμα των εναλλακτικών, επίσης, αλλά στ'αλήθεια όχι ευκολίας.

ΥΓ. Το ολοκληρωμένο σχέδιο γέννας εννοείται ότι το πετάς από το παράθυρο... στην ουσία το φτιάχνεις για να ξέρεις το κάθε τι που θες εσύ, δεν θα γίνει όπως το θες :)
1234

LIFOLAND ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ