Αγαπητή Α, μπα;

Στο σημερινό «Α μπα»: όχι άλλος πόνος

Επίσης: ο διασημότερος ψυχίατρος

__________________

1.


Α,μπα μου τι γνώμη σχηματίζεις διαβάζοντας τις απόψεις του κυρίου D. Lauru εδώ 
Μου άρεσε όπως το περιέγραψε για τον κεραυνοβόλο έρωτα και συμφωνώ ότι ο καλύτερος τρόπος να τελειώσει ο έρωτας είναι η συντροφική αγάπη και κυρίως συμφωνώ για τη μοναξιά στον έρωτα και στον θάνατο. Όλα τα άλλα όμως α, μπα μου φάνηκαν υπερβολικά και παρωχημένα ιδίως αυτά που λέει για το βλέμμα του πατέρα και τη θηλυκότητα. Σχεδόν θύμωσα. Δεν αναφέρει τίποτα αντίστοιχο για τη μητέρα και τον ανδρισμό. Εννοείται οι πρωταρχικές μας επιρροές είναι από τους γονείς μας, είτε είμαστε άνδρες είτε γυναίκες. Αλλά «o πατέρας δίνει διαβατήριο για τη γυναικεία θέση;» Και από που προκύπτει ότι στη γυναίκα αρέσει να αγαπιέται, ενώ στον άνδρα να αγαπά; Σαν αφορισμοί προηγούμενων αιώνων μου φάνηκαν, τα επιχειρήματα δεν με έπεισαν (αλήθεια θεωρείς ότι υπήρξαν επιχειρήματα; γιατί μου φάνηκε αποψάρα καφενείου!). Δεν τον ξέρω τον κο D. Lauru. Εσύ που διαβάζεις περισσότερο τον ξέρεις; Έχει όντως τόση αποδοχή στον χώρο του, άρα μάλλον έχει δίκιο; Και μία έξτρα αφελής ερώτηση (είμαι της θετικής κατεύθυνσης, δεν έχω γνώσεις ψυχολογίας): Πώς διαμορφώνονται οι ψυχολογικές θεωρίες, δηλαδή πως οι γνώστες του αντικειμένου (όπως ο παραπάνω κύριος) ξέρουν ότι αυτά που λένε είναι σωστά; (Στις θετικές επιστήμες υπάρχει το πείραμα, η εφαρμογή και η επανάληψη, εδώ;)
Πάντα μου αρέσει να σε διαβάζω και να σε ρωτάω α, μπα μου!
-παπαρούνα


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Βρε παπαρούνα μου, είσαι και της θετικής κατεύθυνσης οπότε με στενοχωρείς διπλά. Ούτε εγώ τον ήξερα τον κύριο, αλλά δεν χρειάζεται να τον ξέρω εγώ για να βγάλεις συμπέρασμα, υπάρχει το Google. Από όλα αυτά μπορείς να βγάλεις ένα συμπέρασμα για το αν έχει τόση αποδοχή στον χώρο του ώστε να πρέπει να τον διαβάζουμε με σεβασμό. Εγώ έβγαλα. Εσύ μπορεί να κάνεις άλλο ψάξιμο στο google και να βγάλεις άλλα συμπεράσματα. Αλλά και Νόμπελ ψυχιατρικής να είχε πάρει, αν υπήρχε, και πάλι θα είχες το δικαίωμα να τον αμφισβητήσεις με την ψυχή σου.


Και στην ψυχιατρική υπάρχει το πείραμα, η εφαρμογή και η επανάληψη, η ψυχιατρική είναι ιατρική. Και στην κλινική ψυχολογία υπάρχει το πείραμα, η εφαρμογή και η επανάληψη. Προφανώς δεν τα έχουν βγάλει από το μυαλό τους όλοι αυτοί που ασχολούνται με όλα αυτά. Έχουν κάνει παρατηρήσεις και συνεχίζουν να κάνουν εδώ και χρόνια. Όσο για το πόσο αξιόπιστα είναι τα πειράματα, οι εφαρμογές τους και οι επαναλήψεις τους, και πάλι με στενοχωρείς εφόσον είσαι της θετικής κατεύθυνσης. Η έρευνα και επιστήμη δεν πραγματοποιούνται σε κενό αέρος. Χρηματοδοτείται αυτό που αναμένεται να ισχύει, τα αποτελέσματα ερμηνεύονται σύμφωνα με αυτό που αναμένεται να ισχύει, ηθελημένα ή λόγω προκαταλήψεων των επιστημόνων, και αυτό που αναμένεται να ισχύει επηρεάζεται σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό από την εξέλιξη της κοινωνίας, από τα ταμπού, από τις προσδοκίες, από τη θρησκεία, είτε μιλάμε για ψυχιατρική, είτε για εφαρμοσμένη φυσική. Και πάλι, μην πιστεύεις εμένα, ψάξε το μόνη σου.

 

 

__________________
2.


Γεια σου Αμπα!
Ενώ μου αρέσει η στήλη σου τον τελευταίο καιρό πιάνω τον εαυτό μου να θυμώνει ενώ σε διαβάζω!
Γιατί ρε Αμπα τους στέλνεις όλους σε ψυχολόγους και ψυχιάτρους? Από τους 10 τους 8 τους στέλνεις εκεί! Μερικούς σίγουρα θα τους βοηθήσει αλλά μερικούς θα τους κάνει χειρότερα! Δεν είναι όλοι για εκεί! Δεν είναι αυτή η λύση ούτε τα φάρμακα (σε περιπτώσεις ψυχιατρικής). Ζούμε σε μια υπέροχη χώρα με ήλιο θάλασσα και άπειρες επιλογές που μπορούν να μας βοηθήσουν να βρούμε τον καλό μας εαυτό!
-Μαργαρίτα


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

To τσίπουρο ξέχασες.


 

__________________
3.

 

Εάν ο Κάνυε πραγματοποιήσει την απειλή του και κατέβει στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, λες να βγει; Θα τον ψηφίσει ο κόσμος;
-Αδαμάντιος


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Νομίζω ότι δεν θα τον ψηφίσει ούτε η Κιμ.

 

 

__________________
4.


Αμπούλα αγαπητή,

Θεωρείς ότι παίζει ρόλο το χρονικό διάστημα που είσαι με κάποιον πριν αποφασίσεις συγκατοίκηση. Είμαι περίπου 4 μήνες με ένα παιδί τον ήξερα χρόνια αλλά δεν κάναμε ποτέ παρέα τον πετύχαινα μέσω κοινών γνωστών αλλά πρακτικά κι οι δύο είμαστε στα πατρικά μας. οικονομικοί λόγοι κτλ. γύρω στα 30 και όπως καταλαβαίνεις πρακτικά υπάρχουν θέματα... πάει πολύ καλά το πράγμα αλλά φοβάμαι ότι ενώ από τη μια θα ήταν μια καλή λύση μήπως είναι επιπόλαιο και χαλάσει κάτι που δείχνει να κυλάει καλά και να είναι υγιές.
-ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Ή ΝΑ ΣΥΖΕΙ


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν χαλάνε οι σχέσεις από την συγκατοίκηση. Αν χαλάσουν κατά τη διάρκεια της συγκατοίκησης, δεν φταίει η συγκατοίκηση, η σχέση φταίει, και τα προβλήματα που βγήκαν φυσικά όταν προέκυψε μεγαλύτερη τριβή. Το «μυστήριο» που χαλάει είναι η άγνοια κινδύνου. Αν δεν συγκατοικήσετε, θα καθυστερήσετε την ουσιαστική γνωριμία, και θα ανακαλύψετε τι έχετε κάπως αργότερα – πάντως, το ίδιο αποτέλεσμα θα βγει.


Το πόσο υγιές είναι το πράγμα θα φανεί τον πρώτο μήνα οπότε θα έλεγα ότι θα κερδίσετε και οι δυο πολύ χρόνο. Και μην ανησυχείς τόσο. Την συγκατοίκηση μπορείς να την πάρεις πολύ εύκολα πίσω. Το πολύ πολύ να χάσεις κανένα πλυντήριο.

 

 

__________________
5.

 

Γειά σου Λένα!! Είμαι 34 χρονών με δική μου δουλειά που αγαπώ. Αυτό που συμβαίνει είναι πως έχω γίνει αρκετά σκληρός τα τελευταία χρόνια. Κυρίως πάνω στο συναισθηματικό κομμάτι. Όταν αποφασίζω να κάνω σχέση είμαι εκεί γιατί έχω ερωτευτεί συνήθως ή γιατί είμαι σε φάση σχέσης . Όταν χωρίζω όμως είτε από κοινή απόφαση είτε δική μου ή δική της γίνομαι ένας κακιασμένος τύπος που μιλάει απότομα σε όποια είναι υποψήφια για να περάσουμε καλά. Χρειάζομαι κάποια για να κάνω σεξ και να μην είμαι μόνος χωρίς όμως να νιώθω κάτι άλλο και πάντα έχω μια κοπέλα μέχρι που να αποφασίσω να κάνω σχέση. Είμαι πολύ ξεκάθαρος αλλά παρολαυτά είμαι μ@κας. Εγώ δεν αισθάνομαι ότι αυτό θέλω να το αλλάξω γιατί εμένα με βοηθάει, μου πάει και επίσης είμαι πολύ ξεκάθαρος οπότε εκείνες επιλέγουν να ζήσουν αυτό το νταβαντούρι. Ξέρω όμως πως δεν είναι σωστή η συμπεριφορά μου . Είμαι αρκετά εγωιστής όταν όμως αισθανθώ προσπαθώ να είμαι εντάξει . Καταλήγω λοιπόν. Συνήθως λες (θα δώσω παράδειγμα ) αν κάποιος είναι παχύς δεν είναι πρόβλημα αν δεν τον ενοχλεί τον ίδιο . Είναι όμως πρόβλημα αν τον ενοχλεί και δεν κάνει κάτι για αυτό . Εμένα η συμπεριφορά μου με βοηθάει να προχωράω είναι όμως κακή .. Εσύ λενα θεωρείς πώς πρέπει να τη διορθώσω διότι ενοχλώ τους άλλους ανθρώπους και να σταματήσω να κοιτάω τον εαυτό μου; σε ευχαριστώ εκ των προτέρων! Με ενδιαφέρει αλήθεια πολύ η άποψη σου !!
-Πάνος


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αυτό που δεν κατάλαβα βρε Πάνο είναι το τι θα πει «είμαι σε φάση σχέσης» και «δεν είμαι σε φάση σχέσης». Δηλαδή αν δεν είσαι σε φάση σχέσης και συναντήσεις μια με την οποία θα μπορούσες να κάνεις σχέση, τι γίνεται; Πρέπει να πας σε δικηγόρο για να αλλάξουν οι ρήτρες;


Φυσικά θα μου πεις ότι δεν έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, εξ' ου και το «φάση σχέσης». Και θα σου πω γιατί δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Επειδή θεωρείς ότι οι κοπέλες που κάνουν σεξ μαζί σου όταν τους έχεις εξηγηθεί ότι «δεν θέλεις σχέση» δεχόμενες αυτόν τον όρο, έτσι κι αλλιώς δεν κάνουν για «σχέση», διότι πώς να το κάνουμε, δεν είναι για σπίτι. Είναι μόνο για διασκέδαση. Μια σωστή κοπέλα δεν θα το δεχόταν. Δεν ξέρω τι θα κάνεις για να λύσεις μέσα σου το σύνδρομο Αγίας-Πόρνης που έχεις για τις γυναίκες. Δεν ξέρω και αν θέλεις, ή αν χρειάζεται, γιατί αυτό επικρατεί αυτή τη στιγμή. Μπορώ να σου πω όμως ότι δεν είσαι «κακός» όταν λες σε μια κοπέλα ότι θέλεις σεξ, εκτός αν το λες βρίζοντας. Από μόνο του το μήνυμα δεν είναι ούτε καλό, ούτε κακό. Εσύ το θεωρείς υποχρεωτικά κακό γιατί είσαι άντρας και «θέλεις να περάσεις ωραία», ενώ η γυναίκα αποκλείεται να θέλει απλώς να περάσει ωραία μαζί σου. Γυναίκα είναι, υποχρεωτικά θα θέλει σχέση. Μαζί σου.


Αν δεν θέλεις να είσαι μ@λ@κ@ς, μην φέρεσαι σαν μ@λ@κ@ς. Πες ότι δεν είσαι σε φάση σχέσης, δεν υπάρχει γυναίκα που δεν το έχει ακούσει, σιγά τα αβγά. Μπορείς να ανακοινώσεις τους όρους συνεργασίας και παρόλα αυτά να παραμείνεις ευγενής, σοβαρός, διασκεδαστικός και αξιόπιστος, να μείνεις μια ευχάριστη ανάμνηση. Καλή τύχη.

 

 

__________________
6.


Είμαι λυπημένη. Ξέρω πως η επιλογή μου είναι σωστή αλλά στο συναίσθημα μου δεν με βοηθάει . Έχω ένα φίλο πολλά χρόνια !! Τον θαυμάζω και τον αγαπώ πολύ και έχουμε περάσει πολλά μαζί !! Πριν κάποιους μήνες αρχίσαμε να βλέπουμε αλλιώς ο ένας τον άλλον . Αλλά είχαμε σχέση και οι δύο .Οπότε είπαμε ότι πρέπει να σεβαστούμε όλους τους ανθρώπους και αραιώσαμε κάπως . Τώρα χώρισε αυτός και εγώ πριν λίγο καιρό και μιλήσαμε για εμάς ! Εγώ νιώθω πολλή αγάπη και θα ήθελα να δοκιμάσουμε τη σχέση μας σε αυτόν τον τομέα ! Και αυτά του είπα επακριβώς τι αισθάνομαι για αυτόν !! Και ότι τόσο καιρό τον σκεφτόμουν και μου έλειπε πολύ ! Και ότι πολλές φορές τα έβαλα με τον εαυτό μου που άλλαξαν τα συναισθήματα μου και χάσαμε τη επαφή μας !! Εκείνος μου είπε ότι είναι τοσο λυπημένος που χώρισε γιατί ήταν απανωτά τα λάθη στη σχέση του που δεν θέλει να ξανακάνει και πρέπει να χωρίσει για να προχωρήσει αλλά ότι αυτή τη στιγμή δεν θέλει σχέση και με μένα θα ήθελε αυτό και ότι αν κάνουμε κάτι θα πρέπει να ξέρω ότι τις περισσότερες φορές θα είμαι στεναχωρημενη γιατί ξέρει τι θέλω , πως είμαι , τι δίνω και αυτός δεν νιώθει έτσι τώρα . Μου είπε έτσι είμαι όταν χωρίζω ( το ξέρω το έχω δει και στο παρελθόν μόλις χώριζε απλά έβρισκε μια κοπέλα και μόνο τηλέφωνο για σεξ την έπαιρνε κάθε φορά γιατί λέει έτσι ξεσπάει μέχρι να του περάσει και να είναι πάλι σε θέση για σχέση). Εγώ λοιπόν του είπα πως δεν μπορώ να είμαι η πατερίτσα του !δεν μπορώ γιατί νιώθω άλλα, θέλω άλλα. Μου είπε το καταλαβαίνει αλλά ωστόσο δεν θέλει να με χάσει , θέλει να είμαι δίπλα του όσο γίνεται . Εγώ όμως δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω αυτό . Απλά νιώθω πως τα έκανα όλα λάθος . Πως τον έχασα ούτως ή άλλως! ! Είναι μια κατάσταση εδώ που μπορώ να πω πως υπάρχει αρκετή δόση ειλικρίνειας αλλά αυτή η ειλικρίνεια εμένα με έκανε να χάσω κάποιον που αγαπω πολλά χρόνια τώρα !! Κ η ερώτηση είναι αξίζει λοιπόν να λέμε την αλήθεια ή να τα κάνουμε και ότι γίνει ? Πιστεύεις πως έκανα λάθος ? Γιατί εγώ έτσι νιώθω ..σε ευχαριστώ που το διάβασες ακόμα και αν δεν το δημοσιεύσεις!!
- Βαλια


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Μήπως τον λένε Πάνο;


Βρε Βάλια. Βρε Βάλια. Σου είπε ότι σε θέλει, και όταν βρέθηκε η ευκαιρία να είσαστε μαζί σου είπε ότι τελικά δεν θέλει (δεν αναλύω τον λόγο λόγω τεράστιου ποσοστού μπούλσιτ και κινδυνεύουμε να ψάχνουμε υδραυλικό μέσα στη νύχτα). Θέλει όμως να σε έχει εκεί γύρω, δεν έχει πρόβλημα, εντάξει, δεν θα κόψετε και την καλημέρα επειδή δεν ξέρει τι του γίνεται.


Και εσύ στενοχωριέσαι γιατί νιώθεις ότι ΕΣΥ τα έκανες όλα λάθος; Δηλαδή, τι έκανες λάθος; Τι από όλα αυτά ήταν στο χέρι σου;


Αν θέλεις να είσαι το κατοικίδιό του, μπορείς. Σου είπε ότι δεν τον πειράζει. Αν θέλεις να βρεις κανέναν σοβαρό άνθρωπο να συναναστρέφεσαι, κόψε του την καλημέρα για έξι μήνες και αναθεώρησε μετά κατά πόσο ήταν τόσο καλός σου φίλος τότε και τώρα.


 

_________________
7.

 

Φίλη Μου,
Με εκνευρίζει πάρα πολύ όταν ακούω από φίλες μου που λένε για τους γκόμενους ή πρώην τους που έχουν πολλά θέματα, που έχουν περάσει πολύ δύσκολα, που τους έχουν δημιουργηθεί ψυχολογικά και ότι είναι πονεμένες ιστορείς και τι έχουν περάσει ξέρω γω, βαρύ παρελθόν.
Πρώτα απ όλα γιατί έχω ακούσει για πολλούς άντρες και σχεδόν ποτέ για γυναίκα; δηλαδή όλες τις τραυματικές εμπειρίες οι άντρες τις έχουν βιώσει;
Ή μήπως όταν τις μοιράζονται γυναίκες δεν έχουν τον ίδιο ρομαντισμό στα αυτιά του κόσμου; ξέρεις, του σκοτεινού "καλλιτέχνη".
Έχω καταλήξει στα εξής τρια: ή αυτοί οι άντρες κλαίγονται για να φαίνονται σημαντικοί/διαφορετικοι/ιδιαιτεροι ή το κανουν για να δικαιολογούν συμπεριφορές τους ή κάποιες έχουν το σύνδρομο του να "σώσουν" έναν άντρα.
Επίσης υπάρχει και το 4 να είμαι εγώ κακιστρω και να αντιμετωπίζω ειρωνικά κάτι που δεν ξέρω.
Το παρελθόν μας όμως δεν μπορεί να δικαιολογεί την (κακη)συμπεριφορά μας στο σήμερα . Ή μπορεί;
- No more pain


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Οι άντρες και οι γυναίκες έχουν μάθει να διαχειρίζονται διαφορετικά την απόρριψη. Όταν ένας, άντρας απορριφθεί από γυναίκα, πιστεύει ότι φταίει αυτή (που δεν εκτίμησε, δεν κατάλαβε, δεν δεν δεν, έχει αποτυπωθεί σε πολλά λαϊκά άσματα) και μετά πρέπει να το πληρώσει μια άλλη στη θέση της, παρέχοντας σεξ, αλλά οι βασανισμένοι είναι οι ίδιοι (βλέπε παραπάνω). Όταν μια γυναίκα απορριφθεί από έναν άντρα, πάλι φταίει αυτή. Κάθεται και αναρωτιέται τι έκανε λάθος (βλέπε παραπάνω). Εξ' ου και οι άντρες που πιστεύουν ότι έχουν βαρύ παρελθόν, και οι γυναίκες που κάθονται και τους πιστεύουν ενώ αναλύουν χρόνια ατελείωτα τι έκαναν λάθος γενικότερα στη ζωή τους (βλέπε παραπάνω).


 

184 Σχόλια
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 09:24
#2 Πότε γράφτηκε αυτό περί φαρμάκων;Ποτέ δεν έχει γραφτεί ή υποστηριχθεί κάτι τέτοιο.
Parisios 20.4.2018 | 14:06
Όχι, δεν λέει ότι η Λένα τους λέει να πάρουν φάρμακα, λέει ότι τους στέλνει σε ψυχολόγους και ψυχιάτρους. Μετά λέει "Δεν είναι αυτή η λύση ούτε τα φάρμακα (σε περιπτώσεις ψυχιατρικής)." Υποθέτω με το "αυτή" εννοεί την ψυχανάλυση. Ότι δηλαδή οι ψυχολόγοι σου κάνουν ανάλυση, ενώ οι ψυχίατροι σου δίνουν φάρμακα.
Ενώ θα μπορούσες να κάνεις μια ηλιοθεραπεία (ή ένα παιδάκι, που λέει και η θεία από το χωριό) και να σου περάσουν όλα.
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 16:49
Pαrisie κατάλαβα τι εννοεί.Αυτό που εξακολουθεί να με εκπλήσσει είναι η παγιωμένη (από πού δεν μπορώ να καταλάβω)αντίληψη,ότι ο ψυχολόγος κάνει ψυχανάλυση και ο ψυχίατρος δίνει φάρμακα!Αυτό είναι ελληνική δοξασία.Κατ αρχήν ψυχανάλυση σημαίνει ντιβάνι.Για να κάνει κάποιος ψυχανάλυση σε άλλον πρέπει να έχει αναλυθεί ο ίδιος από συνάδερφο. Αυτό απαιτεί χρόνο,αρκετό χρόνο και χρήμα συνακόλουθα.Θα ξημερώσουμε αν αρχίζουμε να παραθέτουμε τα είδη των σχολών,όποιος ενδιαφέρεται ας το ψάξει.Υπάρχουν ψυχολόγοι αναλυτές.Υπάρχουν ψυχίατροι ψυχαναλυτές.Υπάρχουν αναλυτές ομάδων ψυχίατροι και ψυχολόγοι, υπάρχουν και διάφορα είδη θεραπειών.Το μόνο βέβαιο είναι ότι για να είναι κανείς καλός, πρέπει ο ίδιος να έχει αναλυθεί επί μακρόν,όσο χρειαστεί, προκειμένου να μπορεί να αναλύσει άλλους.Πρέπει να έχει σπουδάσει και να έχει ασχοληθεί ΠΟΛΥ σοβαρά, διαδικασία μακροχρόνια και επίπονη.Δεν αρκούν τα πανεπιστημιακά έτη σπουδών εν προκειμένω και σε κάθε περίπτωση,όσο περισσότερο έχει σπουδάσει κάποιος τόσο το καλύτερο.Τα φάρμακα πάντως δεν είναι καραμέλες για να χορηγούνται από μη γιατρούς(άποψή μου) και δεν μπορεί κανείς να συστήσει σε διεγνωσμένο ασθενή να μην πάρει φάρμακα ή να τα διακόψει επειδή είναι φάρμακα!Οπως σε κάθε περίπτωση ΔΕΝ χορηγούνται χωρίς πολύ σπουδαίο λόγο, αλλά,σ αυτούς που επιμένουν ασυζητητί κατά των φαρμάκων γενικά και αόριστα,τι να σας πω,διακόψτε αγωγή σχιζοφρενούς και πάρτε τον σπίτι σας.Απλό αυτό που λέω.Οταν κάποιος χρειάζεται βοήθεια ας την ζητάει.Δεν είναι πολυτέλεια η ψυχική υγεία,δεν σημαίνει ότι όποιος δεν πάει σε ψυχίατρο δεν είναι υγιής ή δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος.Σημασία έχει τι νιώθει.Εάν πιστεύει ότι είναι καλό να συζητήσει και να βάλει σε κάποια σειρά,με ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟ τρίτο, κάποια πράγματα ,ας το κάνει.Πολύ περισσότερο πάντως ,αν έχει καταρρεύσει ή νιώθει ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί καταστάσεις.Η ισορροπία είναι το ζητούμενο.
[Σχετικό άσχετο,είναι πολύ συχνός (και εννοείται υποχρεωτικός )ο ψυχιατρικός έλεγχος των πιλότων των στρατιωτικών αεροσκαφών.Τυχαία;
Είναι επίσης τακτικός ο αντίστοιχος έλεγχος όσων χρεώνονται εκπαιδευμένα σκυλιά της αστυνομίας για εκρηκτικά, ναρκωτικα.Ανευ λόγου;]
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 16:53
Η θάλασσα πάντως αλλάζει την χημεία του σώματος και βοηθάει στην κατάθλιψη.Βοηθάει.Δεν επαφίεται κανείς ότι θα θεραπευτεί μόνο με την θάλασσα.Το θέμα είναι ότι δεν πείθεται εύκολα ένας καταθλιπτικός να κολυμπήσει 30-40 λεπτά καθημερινά για να συνέλθει κάπως.(Μιλάμε για κολύμπι,όχι φιλοσοφική ενατένιση του θαλασσινού ορίζοντα).
Parisios 20.4.2018 | 18:38
Rosa εμένα με εκπλήσσει που σε εκπλήσσει, ειδικά με όσα διαβάζουμε εδώ.
Αυτό με την ηλιοθεραπεία εννοείται ότι δεν το είπα σοβαρά.
Haifischnet 21.4.2018 | 10:02
Αυτό που νομίζω ότι έχει γραφτεί είναι πως αν σου έχει γράψει ο γιατρός ψυχοφάρμακα πρέπει να τα παίρνεις και πως ο ασθενής δεν μπορεί να αποφασίσει μόνος του την διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής.
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 09:30
#7 Το παρελθόν δεν μπορεί να δικαιολογεί το παρόν,μπορεί όμως να το αιτιολογεί.
avatar
Ανώνυμος/η 20.4.2018 | 16:23
Καταπληκτικο σχόλιο!
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 17:40
Thanks Σούση!
caravan 20.4.2018 | 09:31
#1

H συνέντευξη του Lauru χρωματίζεται έντονα από την γαλλική κουλτούρα (η οποία είναι ακριβώς η κουλτούρα του έρωτα αλλά μην περιμένετε τον έρωτα με πεταλουδίτσες και λουλουδάκια). Και οι απόψεις που διατυπώνονται και το γενικότερο feel είναι τελείως γαλλικής κοπής, και, συνεπώς, φοβάμαι ότι αν δεν υπάρχει μια ήδη "τριβή" με αυτήν κινδυνεύουν να παρεξηγηθούν.
Συμφωνώ με αρκετά από όσα λέει επί της ρεαλιστικής βάσης (η οποία κοινωνικογενής είναι, άλλωστε, κι επηρεάζει και την ψυχολογία μας μεγαλώνοντας) και διαφωνώ με κάποια άλλα (ας πούμε ότι δεν τονίζει ότι όλα όσα λέει για τη ανάγκη της γυναίκας εμφυτεύονται κοινωνικώς παιδιόθεν)
Προβλέπω να έχουμε πολλά σχόλια σχετικώς σήμερα!
avatar
Προσωρινώς ο Ποκοπίκος 20.4.2018 | 14:12
Θα είμαι ειλικρινης, πιστευω ότι περισσότερη σημασία εχει η βιολογία παρα η κοινωνικες συμβασεις ακομα και στις εμφυλες συμπεριφορες. Την Ισότητα των Ανθρωπων δεν την βασίζω στο "αν απαλαγουμε απο τις κοινωνικες συμβάσεις σωθηκαμε και θα είμαστε Ιδιοι" αλλα στο "ανεξαρτητα ποια είναι η βιολογικη επιταγη ως κανονας, υπάρχουν εξαιρεσεις και αυτες θα πρεπει να αντιμετωπιζονται ως Ισες". Π.χ. οντως θεωρω ότι οι γυναικες εχουν βιολογικη ταση προς τις σχολες "φροντιδας" και οι αντρες στις "θετικες" σχολες, δεν με νοιαζει να "απαλαχθω" απο το φαινομενο των γυναικοκρατουμενων/ανδροκρατουμενων αλλα να επιτρεψω σε οσους κανουν διαφορετικη επιλογη να εχουν το δικαιωμα σε αυτην, για αυτο τον λογο δεν μ'αρεσει η επιθετικη συμπεριφορα απεναντι στις γυναικες που "πασχουν" απο εσωτερικευμενο μισογυνισμο και που χρειάζονται σεμιναρια συμφορφωσης (απο εμας βεβαιως, βεβαιως), η συντριπτικη πλειοψηφία των αντρων και γυναικων είναι συντιριτικοι όχι επειδη η κοινωνία τους εκπαιδευσε ως τετοιους αλλα γιατί ο συντηριτισμος είναι το πιο δυνατο ενστικτο απεναντι σε οποιοδηποτε φοβο. Το μοντελο αλφα αρσενικο/τροφος δεν θα γίνει ποτε μειοψηφικο και μαλιστα δεν χρειάζεται οσο είναι ελευθεροι οι ανθρωποι 9οσοι κι αν είναι αυτοι) να μην το ακολουθησουν.

Εδω στην Α μπα ποσες φορες γυναίκες εστηλαν ερωτηση "τα εμπλεξα με χειριστικο κτλ"; Γιατί τα εμπλεξαν εξ αρχης είναι το πιο σημαντικο ερωτημα, γιατί ενα απο τα γνωρίσματα του αλφα αρσενικου σε μια ιεραχικη αγελη (ανρωπινο ενστικτο η δημιουργία ιεραρχικων ομαδων) είναι η καθετη ασκηση εξουσίας, δηλαδη χειρισμος. Δηλαδη μαγευτικαν με την "δυναμη" του αλφα αρσενικου και διαπιστωσαν ότι αυτα που τον κανανε ελκιστικο είναι....η ιεραρχικη φιλοδοξία. Πολλα απο τα αντρικα παραπονα εχουν παρομοια εξηγηση, "είναι κουκλα! αααα", ρε συ αυτη ολη την ασχολητε με την εμφανιση της...ολα τα στερεοτυπα είναι ο καπνος μιας φωτιας η οποια εχει βαση στα ενστικτα.

Τα ανθρωπινα δικαιωματα ποτε δεν εισηχθησαν για να "διορθωθει" η κυριαρχη ανθρωπινη φυση αλλα για να μπορουν να αναπνεουν οσοι αποκλινουν απο αυτη.

Αυτο προφανως θα βρει αντιθετους όσους οραμαντιζονται τις κοινωνικες ποστοστοσεις ως φαρμακο για καθε πληγη. Πιστευω ότι η πραγματικη υγιης ισορροπία θα επελθει πολυ σιγα όχι με "διορθωσεις" αλλα με προσβαση ελευθερης βουλησης των αποκλινοντων. Για αυτο π.χ. το μοντελο συμπληρωσης μηχανογραφικου το βρίσκω απολυτα σωστο. Εσυ επιλεγεις τι θα σπουδασεις με μονο εξωτερικο κριτηριο την βαθμολογία σου σε συγκριση των αλλων, το αν προκυψουν ανδροκρατουμενες/γυναικοκρατουμενες σχολες...δεν πειραζει. Δεν πειραζει να υπάρχουν οι σχεσεις αλφα αρσενικο/τροφος αρκει να μπορουν να υπάρξουν και αλλες(μειοψηφικες).

Το Ιδιος και το Ισος δεν ειναι ταυτόσημες λεξεις απλα δεν χρειαζεται τους ανομοιους να τους αντιμετωπιζουμε ανισα.
Parisios 20.4.2018 | 14:22
Εμένα μου μύρισε λίγο Γιωσαφάτ η συνέντευξη, και νομίζω το κοινό σημείο των 2 είναι η ηλικία, όχι η γαλλική κουλτούρα.
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 16:56
Και η γαλλική κουλτούρα.
βλαχάκι (το) 20.4.2018 | 17:02
Βασικά yawn o Lauru. Αλλά εκεί που αναφέρει πως "στις μετέπειτα ερωτικές επιλογές των γυναικών, θα επιλέξουν κάποιον σε αναφορά με την πατρική φιγούρα, θετικά ή αρνητικά, δηλαδή είτε κάποιον που να του μοιάζει, είτε κάποιον διαφορετικό" μου θυμίζει κάτι που έχει τύχει να δω ορισμένες φορές σε συσκευασίες προϊόντων (μπαχαρικά κ.ά) στο σούπερ μάρκετ: "Προϊόν εντός και εκτός Ε.Ε.", που ουσιαστικά δεν σημαίνει απολύτως τίποτα.

[Επίσης πολύ ετεροκανονική (και cisκανονική) θεώρηση του πράγματος ρε παιδίμ, "μία γυναίκα θέλει να αγαπηθεί" και "ένας άντρας να αγαπήσει" (lol), τι ωραία που συμπληρώνεται το φις το θηλυκό με το φις το αρσενικό αλλά όταν -mon Dieu!- έχουμε δύο θηλυκά φις ή δύο αρσενικά, τι γίνεται;]
avatar
rosa nera 21.4.2018 | 13:38
Αυτό μας απασχολεί στα πλαίσια της θεωρίας ή επειδή νιώθουμε κάπως.Αν νιώθουμε πραγματικά καλά,
τα υπόλοιπα (και οι υπόλοιποι)περισσεύουν.Ο Dieu καμιά δουλειά δεν έχει.
βλαχάκι (το) 21.4.2018 | 20:17
Rosa, για να είμαι ειλικρινής δεν είμαι απολύτως σίγουρ@ ότι αντιλαμβάνομαι το σχόλιο σου, πάνω στο σχόλιό μου αναφορικά με μία θεωρία που μου φαίνεται -τουλάχιστον- λειψή και ανεπαρκής και αναγνωρίζοντας πάντα ότι δεν είμαι fan της ουσιοκρατίας και ειδικά σε αυτό το πεδίο. Αν νιώθουμε "πραγματικά καλά", δεν χρειάζεται να ασχολούμεθα με θεωρίες τρίτων; Ο "dieu", είναι επίσης έκφρασις και σε συνδυασμό με τα φις θα έλεγα ότι εδράζεται στο χιούμορ περισσότερο: Ελπίζω το χιούμορ να μην απαγορεύεται τουλάχιστον, αν και όπως προείπα ίσως δεν "έχω πιάσει" το τι θες να πεις ακριβώς :-)
Littlefinger 23.4.2018 | 09:24
Βλαχάκι, αυτό που συνήθως γίνεται, είναι το ένα απο τα δύο θυληκά να είναι butcher δηλαδή "αρσενικό με κλειτορίδα".
βλαχάκι (το) 23.4.2018 | 14:27
littlefinger, με σχετικά μεγάλη ασφάλεια μπορώ να σου πω ότι αυτό ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις και μόνον σε αυτές. Αν και οι μεταξύ των ανθρώπων σχέσεις δύνανται να είναι (και) "συμπληρωματικές" ...ας μην υποπίπτουμε στο σφάλμα της θεώρησης ότι είναι "συμπληρωματικές" λόγω του ότι το ένα άτομο φέρει "αρσενικές" ιδιότητες και "aura" και το άλλο "θηλυκές" ιδιότητες και "aura".
caravan 20.4.2018 | 09:42
#5

"Όταν αποφασίζω να κάνω σχέση είμαι εκεί γιατί έχω ερωτευτεί συνήθως ή γιατί είμαι σε φάση σχέσης . Πηγή: www.lifo.gr"

Kάτι τέτοια ανακυκλώνονται α-τέρ-μο-να στις εξομολογήσεις στην άλλη στήλη και έχουν χάσει τ'αυγά και τα πασχάλια άντρες-γυναίκες millenials...
To "είμαι σε φάση σχέσης" και "δεν είμαι σε φάση σχέσης" είναι μια τεράστια παπάτζα που Κύριος οίδε γιατι καθιερώθηκε. Μάλλον επειδή το "δεν σε θέλω για πολλά πολλά" πέφτει κάπως δύσπεπτο.
Δεν είμαι σίγουρη ότι η ρίζα της είναι το σύνδρομο Παναγίας-πόρνης επειδή το εμφανίζουν και γυναίκες, οι οποίες απ'όσο γνωρίζω δεν διακατέχονται από αντίστοιχο κάθετο καταμερισμό προς τον αντρικό πληθυσμό. Νομίζω είναι ανικανότητα να διαχειριστείς τα πραγματικά σου αισθήματα κι ανάγκες (τι σκ@τά θέλω;) και να τα επικοινωνήσεις με τρόπο εύληπτο και παράλληλα ευγενή.
αυτή η πράξη 20.4.2018 | 12:32
δεν είναι απλά το "είμαι πληγωμένος/η και δεν πιστεύω ότι μπορώ να δω κάτι σοβαρά αλλά θέλω σεξ με κάποιον/α που μου αρέσει" έναντι του "πήρα το χρόνο μου, αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου, πιστεύω ότι μπορώ να ξεκινήσω κάτι και να πάει καλά";
εμένα κάπως έτσι μου ακούγεται.
caravan 20.4.2018 | 14:12
Kοίτα να δεις γιατί διαφωνώ.

Το "είμαι πληγωμένος" αφορά σε συγκεκριμένες καταστάσεις με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Δεν αφορά την ανθρωπότητα όλη και τους αγνώστους ανθρώπους (αλλιώς χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας).

"Δεν πιστεύω ότι μπορώ να δω κάτι σοβαρά" σημαίνει δεν έχω την διάθεση να επενδύσω συναισθηματικά.
Αυτό με βρίσκει θεμελιωδώς κάθετη κι αντίθετη επειδή είναι πάγια πεποίθησή μου ότι οι ανθρώπινες σχέσεις δεν οφείλουν να είναι επένδυση: ούτε χρόνου κι ούτε συναισθήματος. Άμα το δούμε έτσι το πράγμα πάντα ριγμένοι θα'μαστε. Πάρ΄το αλλιώς. Δίνω επειδή θέλω να δώσω και τέρμα. Δεν δημιουργώ προσδοκίες εντός μου.

Το "θέλω σεξ με κάποιον/α που μου αρέσει" μου είναι απολύτως κατανοητό και για το δικό μου κοσμοσύστημα δεν χρειάζεται ούτε αιτιολόγηση ούτε δικαιολόγηση. Δεν το βλέπω υποδεέστερο το σεξ από τη σχέση. Τα βλέπω αλληλένδετα κι αδιαχώριστα ως προς την ποιότητά τους. Το καλό σεξ ΕΙΝΑΙ μια μορφής σχέση κι η ερωτική σχέση ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ στο καλό σεξ (αλλιώς δεν είναι ερωτική αλλά κάτι άλλο).

Επομένως θεωρώ ότι η επιχειρηματολογία αυτή (που είναι σχετικώς πρόσφατη γιατί στην υπέργηρη γενιά μου δεν υπήρχε) εδράζεται σε μια άλλη πραγματικότητα όπου ναι μεν το σεξ είναι άφθονο και για τα δυο φύλα αλλά η κοινωνική πίεση δεν το έχει αποκόψει από την "βαρύτητα" που του αποδίδει ως υποδηλωτικό άλλων πραγμάτων.

Πειραματικά πάντως η μη εγκυρότητα του άνωθεν επιχειρήματος που ανέλυσες επιβεβαιώνεται από τις πάμπολλες περιπτώσεις που "δεν ήταν σε φάση" αλλά στην επόμενη γνωριμία μέσα σε ένα μήνα είχαν παντρευτεί και σκαρώσει κι ένα κουτσούβελο ας πούμε!
avatar
Mia Idea 20.4.2018 | 15:42
Όπου "είμαι πληγωμένος" συνήθως είναι "είμαι ακόμα κολλημένος με την πρώην και δυστυχώς εσύ δεν μου αρέσεις τόσο ώστε να την ξεχάσω και να αρχίσω να ασχολούμαι μαζί σου".
Haifischnet 20.4.2018 | 13:56
Πάει πακέτο με την μόδα με τις "προγραμματικές δηλώσεις"!
Parisios 20.4.2018 | 14:09
Κοίτα, από το "στρίβειν δια του αρραβώνος" το λες και πρόοδο.
byronwilliams 20.4.2018 | 14:32
στυτικο ειναι το προβλημα.. ο τυπος δεν μπορει να αποδοσει σε καταστασεις one night stand και πουλαει χρονο δηλαδη "σχεση".. λογικο γιατι στα 34 δεν εχεις τις ορμες που ειχες στα 17 η μπορει να θελει και λιγη οικειοτητα για να "λειτουργησει".. γενικα αν ακουτε παπατζες απο αντρες μακρια γιατι το εργαλειο η θα υπολειτουργει η θα υπερλειτουργει
Haifischnet 21.4.2018 | 10:16
Αν δεν λειτουργεί το εργαλείο αυτό που φταίει σίγουρα δεν είναι τα 34. Αν λαμβάναμε ως μέτρο τις ορμές των 17 για να διαιωνίσουμε το είδος, θα είχαμε ήδη εξαφανιστεί.
avatar
Ανώνυμος/η 20.4.2018 | 09:47
@2 Οπως αλλωστε φαινεται απο την εικονα πιο κατω και σε αλλες χωρες που εχουν ήλιο και θάλασσα ειναι φανερο πως εχουν τα λιγοτερα ψυχολογικά προβληματα. (δες Μεση Ανατολη. Αστειευομαι φυσικά ) https://wapo.st/HHhywj?tid=ss_mail&utm_term=.784d2165333b
Ο ηλιος και η φυση γενικα κανουν καλο στον ανθρωπο δεν ειναι αρκετα απο μονα τους. Θυμαμαι μια φορα που ειχα παει στην εφορία και καποιος φωναζε "μα ποτε θα γινουμε Ευρωπη!!" και ακουω τον εφοριακό πισω απο το γκισε να λεεει "Γιατί να γινουμε Ευρωπη. Εμεις κυριε μου εχουμε τον ηλιο και τη θαλασσα". "Πολυ δυνατο επιχειρημα ρε φιλε" ειπα απο μεσα μου χωρις να κρυψω το γελιο μου.

caravan 20.4.2018 | 12:26
To ελληνικό κλίμα αλλάζει με ταχείς ρυθμούς "ερημοποίησης" και ¨τροπικοζωνίασης" οπότε θα καταπέσει κι αυτό το φαιδρό επιχείρημα σύντομα. *ουφ*

(άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι το επιχείρημα εκφράζεται από ανθρώπους ακριβώς σε βολεμένες θέσεις σαν τον δημόσιο υπάλληλο εφοριακό που το εκστόμισε...)
avatar
MagosTouOzz 20.4.2018 | 13:17
Οι ψυχολόγοι στην Ελλάδα κλέφτες θα γίνουν;; Να τους περνάει την πελατεία ο λαμπερός ο ήλιος και η πλανευτρα γαλάζια θάλασσα; Κάπου έλεος πχια
Haifischnet 20.4.2018 | 13:58
Κατά τα άλλα, αν δείτε τις λίστες με τις πόλεις όπου οι άνθρωποι ζουν πιο ευτυχισμένοι, καμία από αυτές δεν φημίζεται για τον ήλιο και την θάλασσά της. Κάτι βόρειες παγωμένες πόλεις είναι.
avatar
Ανώνυμος/η 20.4.2018 | 16:23
Νομιζω εδω κολλαει σφηνα και ενα μουσικό διαλειμμα https://youtu.be/qZcPysxDSJs
Parisios 20.4.2018 | 18:42
Αsd5, νόμισα ότι θα είχες βάλει το "θα πάμε στις Μπαχάμες, να μπαχαμίσουμε".
caravan 20.4.2018 | 09:52
#7

Oι άντρες που "κλαίγονται" το κάνουν εντελώς σκόπιμα και συνειδητά επειδή ποντάρουν σε 2 αδιαμφισβήτητα στην πράξη στοιχεία:

1.το μοτίβο του "καταραμένου ποιητή" είναι πολύ ελκυστικό σε αρκετές γυναίκες (ιδιαίτερα σε καλλιεργημένες/μορφωμένες/σοφιστικέ) Αυξάνουν τις στατιστικές πιθανότητες σκοραρίσματος στην εν λόγω κατηγορία έτσι. Το κατάλαβες άλλωστε κι εσύ μιας και το ανέφερες ήδη.

2.η γυναίκα λόγω του μητρικού ενστίκτου έχει μια μεγαλύτερη τάση "προστασίας" των κατατρεγμένων αυτού του κόσμου, επομένως προσπαθούν να της την τσιγκλίσουν για να καρπωθούν στοργή και Προδέρμ. Δηλαδή free τσ#μπούκια.
αυτή η πράξη 20.4.2018 | 12:37
λίγο τραβηγμένο μου ακούγεται το "εντελώς σκόπιμα και συνειδητά".
θα έλεγα ότι, είτε είναι συνειδητή είτε όχι, η "κλάψα" σίγουρα φέρνει κάποιον σε μια θέση που αποποιείται την όποια μελλοντική ευθύνη του.
και όπως έχει ειπωθεί και παλιότερα από την Α Μπα, μπορεί εύκολα στη συνέχεια ο καθένας να πει "φταις εσύ που δεν με άλλαξες, εγώ σου είπα ότι έχω πρόβλημα".
Αχ και να 'βρεχε ωριμότητα.
Ανώριμος/η 20.4.2018 | 16:18
η κλαψα δε γινεται σκοπιμα, ειναι ομως δειγμα ανισορροπιας. οποιος κλαιγεται πολυ "για την κακη του μοιρα που τον αδικησε", ειναι πολυ υπουλος παραλληλα. ειτε αντρας ειτε γυναικα
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 13:12
Καραβαν δεν παίζεσαι!
caravan 20.4.2018 | 14:19
*πεταρίζω αθώα τις βλεφαρίδες μου*
avatar
Προσωρινώς ο Ποκοπίκος 20.4.2018 | 14:16
Καραβαν'΄όταν σε πιανει το αφοριστικο σου σε λατρευω.
Parisios 20.4.2018 | 14:20
Να 'σαι καλά, θυμήθηκα εκείνη την ερώτηση που έλεγε η άλλη για τον ποιητή που γούσταρε και είχε πάρει τη μισή Θεσσαλονίκη και είχει φρικάρει η Λένα και ρώταγε "Σοβαρά τώρα, συστήνεται ως ποιητής;"
Ανώριμος/η 20.4.2018 | 16:29
τυχαινει να γνωριζω μερικους νεους ελληνες ποιητες (ο ενας μαλιστα ειναι και αρκετα γνωστος) και εχω να πω οτι οι προσωπικες τους ζωες (τουλαχιστον αυτων που ξερω καλα) ειναι γεματες ξενοπηδηματα και κλαψες.
Ανώριμος/η 20.4.2018 | 16:15
1. οχι σε σοφιστικέ γυναικες αλλα σε γυναικες που δεν ξερουν τι τους γινεται, με το μπαρδον. οι οποιες επισης κλαιγονται. δεν μπλεκει ωριμος με ανωριμο γιατι δεν αντεχει ο ενας τον αλλον. οταν δεις κορασιδα να πεφτει απο αντρα-κλάψα παει να πει οτι εχει κι αυτη τις θεματαρες της.
Double Helix 20.4.2018 | 16:31
κάνω έκκληση σε ξάδελφια να μου πουν πως γίνονται αυτά τα κόλπα γιατί όποτε παω να γκρινιάξω σαν πληγωμένη καρδιά νιώθω πολύ δήθεν...
Ανώριμος/η 20.4.2018 | 17:01
καραβαν μου δινεις την εντυπωση οτι πιστευεις πως οι γυναικες ειναι καλες και οι αντρες κακοι. για τη λενα δεν το συζηταω, στις περισσοτερες απαντησεις διακρινω σεξιστικα ξεσπασματα. και οι αντρες και οι γυναικες γινονται υπουλοι και χειριστικοι οταν φοβουνται, η "πουστια" δεν εχει φυλο. ουτε η κλαψα, αλλα ουτε και η αγαπη
Ανώριμος/η 20.4.2018 | 17:15
οχι φιλε ελικα, οι αντρες ειναι αναισθητοι, μπρατσαραδες, αψογοι και μαγκες σαν τον τζεημς ντιν. αν κλαιγεσαι παει να πει οτι κοροιδευεις. σεξιστικα προτυπα? oh wait..
Parisios 20.4.2018 | 18:44
Ξάδελφε πρέπει να δεις καλά και την υποσημείωση 1. του ανώριμου/-ης.
caravan 20.4.2018 | 19:19
Ανώριμε

αν με παρακολουθήσεις λίγο στο σχολιασμό θα διαπιστώσεις ότι στις γυναίκες κυρίως "τα χώνω". Κι αυτό επειδή πρέπει κάποιος να έχει την ευθύνη των επιλογών του.
Όχι ότι είναι άγιοι οι άντρες οπότε γίνεται κι εκεί το επιβαλλόμενο χώσιμο όπου χρειάζεται. Πάντως σε διαβεβαιώ ότι αγαπώ τους άντρες αν υπάρχει κάποια αμφιβολία περί τούτου ή πρέπει να κάνω διακήρυξη φρονημάτων προς εγκυροποίηση της persona μου. Έχω πέσει βέβαια σε πολύ καλούς πατρός αρχομένου...παίζει ρόλο κι αυτό.
Ανώριμος/η 21.4.2018 | 00:41
οκ καραβαν, παιρνω πισω την κριτικη και ζητω συγγνωμη
Haifischnet 21.4.2018 | 10:21
Είναι να το'χεις, καλέ μου. Δεν μεταδίδεται αυτό το "ταλέντο ".
caravan 21.4.2018 | 10:40
Δεκτή η συγγνώμη σου Ανώριμε. Κουβέντα κάνουμε άλλωστε. Σ'έυχαριστώ.
granita lemoni 20.4.2018 | 09:55
#5, #6 και #7: Μήπως να ενηλικιωθούμε όλοι και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, αντί να δικαιολογούμε τη συμπεριφορά μας ή τη συμπεριφορά του άλλου βασιζόμενοι σε ένα "ξανθοπουλικό" πρότυπο; Που και τώρα που το σκέφτομαι ο Ξανθόπουλος ήταν τίμιο, λαϊκό παιδί και ντόμπρο παιδί.
Παιδιά, αν δεν μπορείτε να τα βρείτε με τον εαυτό σας (φταίει και η πατριαρχία γι' αυτό-ξεκάθαρα πατριαρχικά πρότυπα: πληγωμένος άντρας/γυναίκα αγία/φροντιστική μητέρα) γρήγορα για ψυχοθεραπεία (αυτό πάει για τη #2)
Δεν φταίνε οι άλλοι τίποτα να τους βασανίζετε, ενόσω εσείς το παίζετε πρωταγωνιστές σε αρχαία τραγωδία.
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 09:56
#5 Το Λένα,ως όνομα,γράφεται με κεφαλαίο.Οι γυναίκες δεν είναι χρήσιμα ή χρηστικά πράγματα.Το ότι είσαι ξεκάθαρος δεν σημαίνει ότι αυτό που κάνεις είναι οκ επειδή και ο ίδιος δεν νιώθεις καλά, ρωτάς.Αυτές που υποκύπτουν στην γοητεία σου, αν και διαλαμβάνουν τα μηνύματα, είναι άλλο κεφάλαιο (ταιριαστό με το δικό σου).Έχω ομως την αίσθηση ότι δεν επιλέγεις γυναίκες που έχουν τις ίδιες επιθυμίες με σένα,δηλ. καλά να περάσουμε,μερσί και περαστικά,αλλά,γυναίκες που θα ήθελαν να επενδύσουν συναισθηματικά(παρά την δική σου ξεκάθαρη εξήγηση ευθύς εξαρχής). Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτο;
granita lemoni 20.4.2018 | 10:04
#4 Με το φίλο μου είμαστε μαζί λίγο πάνω από 2 χρόνια. Από τον πρώτο μήνα της σχέσης μας έμενα στο χώρο του (ημιαυτόνομος-δεν βόλευε για κάτι παραπάνω από έναν ύπνο). Από τους πρώτους μήνες, λοιπόν, συζητούσαμε για συγκατοίκηση. Ταιριάζαμε, περνούσαμε καλά, ήμασταν και οι 2 σε μια ηλικία κατάλληλη επιτέλους να φύγουμε από την πατρική εστία (πάνω από 25 και οι 2). Αυτό που σκεφτόμασταν ήταν αυτό που είπε και η Λένα: στη χειρότερη να μην ταιριάζαμε και το πολύ-πολύ να τσακανώνασταν ποιος θα πάρει τον καναπέ και ποιος το ψυγείο.
Αργήσαμε βέβαια λόγω πρακτικών δυσκολιών να κάνουμε πραγματικότητα τη συγκατοίκηση, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα ποτέ.
Προσωπικά, είμαι καλύτερα από ποτέ με τον σύντροφό μου και η συγκατοίκηση μου επέτρεψε να δω πλευρές του που δεν είχα δει (στην περίπτωσή μας, πλευρές που εκτιμώ και αγαπάω).
Μακάρι να συμβεί το ίδιο και με σας!
granita lemoni 20.4.2018 | 10:12
#1 Ξεκίνησα να κάνω skim-reading το άρθρο... Δεν άντεξα! "και μερικές υστερικές γυναίκες...", " τι θέλει ένας άντρας;...να αγαπήσει μια γυναίκα"
Κι αυτός ο άνθρωπος θεωρείται έγκριτος ψυχίατρος-ψυχαναλυτής; Και δουλεύει και με παιδιά και εφήβους; Έ, όχι!
mitsi 20.4.2018 | 17:01
Εντάξει ξερασα λίγο διαβάζοντας το. Ειδικά με το θέμα του σεξ,που ένας άντρας μπορεί να το καν ι χωρίς συναίσθημα ενώ μια γυναίκα χωρίς. Και αν δεν μπορεί να κάνει σεξ χωρίς την επίφαση της σχέσης ή γυναίκα δε φταίει η βιολογία της γι'αυτό αλλά η κοινωνια που της έμαθε να ζητάει σχέση δίνοντας αντάλλαγμα το σεξ. Ακούς εκεί ότι ο άντρας έχει μεγαλύτερη σεξουαλική ορμή που πρέπει κιόλας να την ικανοποιήσει και πιο άμεσα.
Υ.γ. Έτσι μου ρχεται να του στείλω του κυρίου μερικούς τύπους που για σεξ εγώ το πήγαινα και αυτοί δεν μπορούσαν να το κάνουν έτσι, στα ξερά γιατί δεν είναι τέτοιοι τύποι. Να του αναλύσω μετά του κυρίου τη δική μου σεξουαλική ορμή που μετά τα 30 έχει βαρεσει κόκκινο να κάψει μετά καμιά φλάντζα...
avatar
Το_κοτσύφι 20.4.2018 | 10:15
5,6,7 τέλειο σικουελ
Μαργαρίτα κοπέλα μου αν μας διαβάζεις, για ανθρωπους σαν κι εσενα εγώ προσωπικά ακολουθώ δυο τροπους σκεψης. Οταν με πιανει η καλοσύνη μου λεω ,το οτι δεν νιώθουν είναι καλο στην περίπτωση τους , γιατί οι συγκεκριμένοι θα ενιωθαν μονο αν ειχαν περασει κάτι αντίστοιχο.
Οταν με πιάνει η κακία μου βέβαια σκέφτομαι οτι είστε κοσμαρα και μόνο για χαβαλε. Ή μπορειτε να συνάψετε βαθιές σχεσεις (οποιουδήποτε είδους) αλλα με εξισου άνιωθους. Ευτυχως για σενα είστε πολλοι.
Υ.Γ το να μην καταλαβαίνεις τη δουλειά ενος ψυχ το καταλαβαινω.Ειναι και θέμα παιδειας και μόρφωσης στην Ελλάδα οπου θεωρείται ταμπού ή πολυτέλεια. Αλλα απο το να μην καταλαβαίνεις μέχρι να μην παραδέχεσαι τη χρησιμότητα τους (επειδή εσυ δεν εζησες κατι που να σε δυσκολεύει και να νιώθεις οτι δεν μπορείς να το αντιμετωπισεις) υπαρχει μια αποσταση.
avatar
Ανώνυμος/η 20.4.2018 | 10:22
#3 Πάλι καλά, Αμπά! Από αυτό και μόνο φαίνεται ότι δεν είναι 100% απελπισμένοι οι Αμερικάνοι (99% ίσως). Το έχουν ξεφτιλίσει με τις celebrity υποψηφιότητες!

*Και για όσους ρωτούν γιατί δεν πέφτει ο Τραμπ ακόμα, ε, ο μέσος Αμερικάνος δε νοιάζεται για το πόσα κουνελάκια έκανε στιφάδο ή για το τι λένε οι New York Times, η Washington Post και όλοι οι άλλοι πολέμιοι... Και εγώ προσωπικά έχω χάσει πάσα ιδέα για τους Δημοκρατικούς και καλά να πάθουν κιόλας! Άκου εναλλακτικές: Oprah, Tom Hanks, Alec Baldwin, Meryl Streep, "The Rock", Arnold Schwarzenegger, μέχρι και Beyonce! Φαινομενικά, ο Bernie Sanders δεν τους κάνει, πολύ γέρος και "σοσιαλιστής" και η Elizabeth Warren "πολύ φεμινίστρια".
Μίλτος Παπάρας 21.4.2018 | 03:44
Ξεχασες την Ομπάμαινα που θα σερνόταν η παραφιλολογία ως το 2020 αν δεν το διέψευδε η ιδια επανειλημμενως.Μονο ''δε με παρατάτε με την προεδρία ,έχω να χαρώ τον παιδαρά μου τωρα που τον ξαμόλησαν απο πρόεδρο'' δεν τους είπε.O Biden επίσης τους ξυνίζει.
avatar
rosa nera 21.4.2018 | 13:41
Τα παραπάνω λένε κάτι για την κουλτούρα τους.
Lisa_Simpson 20.4.2018 | 10:31
Το σερί #5,6,7 σήμερα είναι για σεμινάριο!
Λυ Τσέρυ 20.4.2018 | 10:33
#2
Μόλις έπαθα μια επιφοίτηση! Μου άνοιξαν τα μάτια! Δίδαξε φιλη 2!
Κι εγώ που πήγα σε ψυχολόγο ( σημειωτέον χωρίς κανένα ιστορικό βαριάς ψυχασθένειας στην οικογένεια) να φανταστείς, μια συμβουλή της προκοπής να με βγάλει απ τα βάσανά μου δε μου χει δώσει. Όλο τροφή για σκέψη κι αηδίες. Να πάω να χτυπησω κανα κοκτέιλ σε κάνα μπιτσόμπαρο που τα χουμε με το σωρό ούτε λόγος. Κομπογιαννίτες παιδί μου, να μας τρώνε τα λεφτά και μετά να κάνουν τον κινέζο.
alpha2zeta 20.4.2018 | 13:45
Είναι γνωστό ότι η κατάθλιψη θεραπεύεται με ήλιο και θάλασσα, το άσθμα περνάει με βαθιές εισπνοές στον αέρα του βουνού, και ο καρκίνος προλαμβάνεται με κουκούτσια από βερίκοκα.
Haifischnet 20.4.2018 | 15:17
Τα κουκούτσια από βερίκοκα έχουν κυάνιο. Πας στον άλλο κόσμο προτού πάθεις καρκίνο!
Lisa_Simpson 20.4.2018 | 15:43
Κ για ΟΛΑ τα παραπάνω, μην ξεχνάμε το χλιαρό νερό με λεμόνι κ τζίντζερ το πρωί, γιατί οι "τοξίνες" τα προκαλούν όλα αυτά κ είναι στό χέρι μας να τα γλιτώσουμε.

*Facepalm
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 17:01
Απιστες!
Mirka Janic 20.4.2018 | 15:56
Εγώ πάλι πήγα ψυχολόγο γιατί έβλεπα θάλασσα και με έπιανε υπαρξιακό συγκριο-απεραντη θάλασσα σαν την αιωνιότητα και το τίποτα- ενώ ο ήλιος μου θύμιζε μια θεωρία ότι σε κάποια εκατομμύρια χρόνια θα καταπιεί τη γη και πάλι με έπιανε υπαρξιακό-ουτε η αστρική μου σκόνη δε θα μείνει.
Για να μη μιλήσω για τα ποτάκια που τα έπινα και σκεφτόμουν θεέ μου,τόσα λεφτά για τα ποτάκια και αυτά μετά γίνονται τσισα,σαν τον άνθρωπο που ζει και μετά πεθαίνει και γίνεται βακτήριο μέσα στο χώμα.
caravan 20.4.2018 | 19:27
Για σένα απαντάει η διαφήμιση στο υπαρξιακό σου ερώτημα και το λύνει μέσα σε 1:04 μόλις λεπτά!

https://www.youtube.com/watch?v=PjzRtkt7xT0
φούστα κλαρωτή 20.4.2018 | 22:56
*μη με λιθοβολίσετε δημόσια

Εμένα τα νησιά μου προκαλούν κάποιο είδος κλειστοφοβίας (πρακτικής και υπαρξιακής) γιατί σκέφτομαι ότι δεν μπορώ να φύγω όποτε το θελήσω. Σε συνδυασμό με την ξεραϊλα των Κυκλάδων αυτό έρχεται και δένει. Αν ποτέ χρειαστεί να μετακομίσω σε τέτοιο νησί, σίγουρα θα χρειαστώ ψυχολόγο.
Haifischnet 21.4.2018 | 10:27
Φούστα, έμεινα κάποτε έναν χειμώνα σε Κυκλαδονήσι και τα είδα όλα!
avatar
ank1986 20.4.2018 | 10:44
#5 Να αγιάσει το στόμα σου ή μάλλον το χέρι σου βρε Λένα. Θα την αποθηκεύσω αυτή την απάντηση για κάθε φορά που ακούω να κάνουν προγραμματικές δηλώσεις και νιώθουν μ@λ@κες που θέλουν μόνο σεξ αλλά δε θέλουν και να σε πληγώσουν γιατί είσαι πολύ καλό παιδί και νιώθουν τύψεις μωρέ αλλά τι να κάνουμε. Λες και είναι το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου και όλες πάνε και αυτοκτονούν που δε θέλει να τις παντρευτεί. Δεν είδα πουθενά στην ερώτησή σου Πάνο να έχεις αντιμετωπίσει κάποια πληγωμένη από τη συμπεριφορά σου, το αντίθετο μάλλον, συνεπείς προς τους "όρους" σου εμφανίζονται οι κοπέλες. Χαλαρώστε λίγο τα κορμιά σας αγόρια, δεν είστε το κέντρο του κόσμου ούτε ο πρωθυπουργός που βγήκε να κάνει δηλώσεις στο Καστελλόριζο.
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 10:46
#1 Υπάρχουν πολλοί κύριοι που δεν γνωρίζουμε σε πολλούς τομείς οι οποίοι είναι(ή θεωρούνται ) αυθεντίες.Η ερώτηση είναι;
athaini 20.4.2018 | 10:53
Οχι άλλο κάρβουνο.....από τα εκνευριστικότερα
"Α μπα" που έχω διαβάσει (από άποψη ερωτήσεων).

#2
Λένα είσαι θεά
εξωγήινη 20.4.2018 | 10:55
#5
Αχ Πάνο...Πάνο....Θεωρείς πρώτα απ'όλα ότι η καλή δουλειά που έχεις σε κάνει ελκυστικό στις γυναίκες και γι'αυτό το αναφέρεις χωρίς να χρειάζεται. Χαλάρωσε λίγο. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά, έτσι καταλήγεις επηρμένος μ@λ@κας.

Το ότι σου βγαίνει κακία απέναντι στις γυναίκες μετά τον χωρισμό με κάνει να σκέφτομαι ότι δεν είσαι απόλυτα ειλικρινής. Ακούγεται σαν να σε χωρίζουν πάντα αυτές και να μην μπορείς να χωνέψεις ότι δεν εκτίμησαν αυτό το δώρο του Θεού στις γυναίκες, εσένα δηλαδή. Υποψιάζομαι ότι ούτε οι εφήμερες -μόνο για σεξ- σχέσεις σου κρατάνε, μάλλον χρειάζεσαι κάθε φορά και άλλη κοπέλα και το αποδίδεις στο ότι αυτές θέλουν κάτι παραπάνω από σένα.

Σου έχω νέα. Στο 2018 δεν έχουμε πια ανάγκη να μας αναλάβει ένας άντρας με καλή, δική του, δουλειά (κλαίω), έχουμε ανάγκη το σεξ, δικαιούμαστε επιτέλους τον σεβασμό ακόμα κι αν είναι για μια βραδιά, και δεν χρειάζεται να βασιζόμαστε σε κανέναν Πάνο εκεί έξω για να μας προσφέρει οτιδήποτε.
Franny 20.4.2018 | 11:00
#2
το ξεματιασμα, ξεχασες...
Franny 20.4.2018 | 11:03
#3
απο την αλλη, εδω ψηφισαν τον τραμπ..
are_you_talking_to_me 20.4.2018 | 11:11
#5 Στην ουσία δεν εκτιμάς ούτε σέβεσαι τις γυναίκες που απλά θέλουν να περάσουν καλά όπως εσύ, ούτε τους αναγνωρίζεις το ίδιο δικαίωμα που αναγνωρίζεις στον εαυτό σου. Έχεις κατηγοριοποιήσει λοιπόν τις γυναίκες, σε αυτές που είναι για σχέση και στις άλλες στις οποίες βγάζεις κακίες και ξινίλα, ακριβώς επειδή τις υποτιμάς. Αν όντως θες να το αλλάξεις αυτό, ξεκίνα με το να είσαι ανοιχτός με κάθε γυναίκα που γνωρίζεις, και άσε το πράγμα να δείξει πού θα πάει.
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 13:07
Θα πάει εκεί που θα το πάει αυτός. Αφού έχει συγκεκριμένα πράγματα στο κεφάλι του.
Franny 20.4.2018 | 11:21
#5
"γίνομαι ένας κακιασμένος τύπος που μιλάει απότομα σε όποια είναι υποψήφια για να περάσουμε καλά. Χρειάζομαι κάποια για να κάνω σεξ και να μην είμαι μόνος χωρίς όμως να νιώθω κάτι άλλο και πάντα έχω μια κοπέλα μέχρι που να αποφασίσω να κάνω σχέση. Είμαι πολύ ξεκάθαρος αλλά παρολαυτά είμαι μ@κας. Εγώ δεν αισθάνομαι ότι αυτό θέλω να το αλλάξω γιατί εμένα με βοηθάει, μου πάει και επίσης είμαι πολύ ξεκάθαρος οπότε εκείνες επιλέγουν να ζήσουν αυτό το νταβαντούρι. "

αρχικα, αυτο που δεν καταλαβαινω ειναι, για ποιον λογο οταν δεν θελεις σχεση με καποια, φερεσαι κακιασμενα και αποτομα.
το κακος και περιστασιακος, ταυτιζονται στο μυαλο σου?

εν τελει ομως, εφοσον εισαι ξεκαθαρος με οσες γνωριζεις, ειναι κατι πολυ σημαντικο και μπορω να πω οτι αρκει για τις υποψηφιες.
εφοσον εισαι εμφανως μ@λ@λκ@ς γιατι σ αρεσει και σου παει και δεν θελεις να το αλλαξεις, φταινε αυτες που συναναστρεφονται μ@λ@κες.
ας εβρισκαν κανεναν καλυτερο, αν μπορουσαν.
caravan 20.4.2018 | 14:23
Εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω γιατί τελικώς του κάθονται αφού τους μιλάει κακιασμένα ενόσω δηλώνει τις από κοινού προθέσεις για το μέλλον! Μήπως έγινε μια δυο φορές με κανα δυο πυροβολημένες και το έκανε κανόνα;
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 17:04
Μα dear,ακριβώς επειδή τους μιλάει κακιασμένα.
Η ψυχολογία του ενός προσγειώνεται στην ψυχολογία της άλλης και αναπαράγουν ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ αυτό που έχουν στο κεφάλι τους.
avatar
Ανώνυμος/η 20.4.2018 | 14:50
Δε θελει να δεσμευτει και σαμποταρει οποιαδηποτε σχεση.
Στην ουσια η σχεση με τη μανα ηταν προβληματική εκτός αν πληγωθηκε απο καποια αλλη σχεση στο παρελθον.
Βαζω και ενα ΜΑΛΛΟΝ γιατι δεν τον γνωριζουμε προσωπικα.
Λυ Τσέρυ 20.4.2018 | 11:25
#5
Ωπα ωπα ωπα. Δε μου φέρθηκε ποτέ κανείς σκατά επειδή ήταν παχύς. Πού κολλάει το ένα με το άλλο; Μη μπερδεύεσαι. Μια χαρά μας κάθονται βέβαια τα τσιτάτα της ποπ κουλτούρας τύπου αγάπα τον εαυτό σου όπως είναι σε ελεύθερες και κατα βούληση μεταφράσεις που βολεύουν για να αφήνουμε ακαλλιέργητο το χωράφι μας.
Εσύ κατέληξες βέβαια κιόλας οτι το να φέρεσαι σα μ@λ@κ@ς σε όλες τις κοπέλες που περνάνε το χρόνο τους μαζι σου σε βοηθάει να προχωράς και σου πάει. Και ζητάς και την επιβεβαίωση οτι αφού με βοηθάει ολα κομπλέ ε; Νταξ κ εμένα θα με βοήθαγε αυτόν τον καιρό να ληστέψω μια τραπεζούλα να λύσω κάτι θεματακια που έχω, μήπως να τ αποφασίσω τελικά; (ακραίο αλλά το κάνει λιανό)
Και να ρε ρωτήσω βρε Πάνο, τι σημαίνει δηλαδή ότι σου πάει; Κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και αρχίζεις το μάτσο ύφος το σωστό το άγριο, ρίχνεις και κανα μπινελίκι και σου φαίνεσαι σωστό ζαχαρωτό ε;
Φτου φτου. Να μη σε ματιάσω.
BabyDoll 20.4.2018 | 14:08
Το χει δει λίγο Christian Grey ο τύπος
mitsi 20.4.2018 | 17:10
Αχ αυτό με τον καθρέφτη τι μου θύμισε. Άσχετο τελείως με το θέμα του Πάνου αλλά θα το πω γιατί θα σκάσω. Κάποτε λοιπόν έκανα το λάθος να μπλέξω με έναν τύπο που το μοναδικό του ενδιαφέρον ήταν το γυμναστήριο και οι χουλιγκανισμοι στο γήπεδο. Στην πορεία αποδείχτηκε ότι ήταν πιο χαζός και από τα ραδίκια οπότε το σχολασα το πράγμα. Στην αρχή όμως που την είχαμε δει κουνέλια και δεν πολύ μιλούσαμε δεν είχα πάρει χαμπάρι τι πετριά έχει. Ήξερα απλά ότι έχει κόλλημα με το γυμναστήριο, είχε και κάτι κοιλιακούς να τρίβεις τυρί ,καταλαβαίνετε... Τον βλέπω λοιπόν μια μέρα να κοιτιεται στον καθρέφτη με ύφος αυτοθαυμασμου. Για πλάκα περισσότερο τον ρώτησα, κοιτάς τον εαυτό σου και καυλώνεις; Καθώς εκεινη την ώρα έπαιρνε πόζες μποντιμπιλντερα και και καμαρωνε. Ναι μου απαντάει πολύ φυσικά και πολύ απλά... Και μετά διαπίστωσα ότι όταν το κάναμε κοιτούσε συνέχεια τον καθρέφτη που είχα απέναντι από το κρεβάτι και κατάλαβα ότι δεν κοιτούσε εμένα η την πράξη ξέρω γω...τους κοιλιακούς του και τα μπράτσα του τα ίδια χαλβαδιαζε και φτιαχνόταν..
Haifischnet 21.4.2018 | 10:31
Αναγουλίασις μου ήρθε...
avatar
ErmaiotouPraksiteli 21.4.2018 | 11:28
Αυτό προς απάντηση των "επιστημόνων" που θεωρούν τη γυναικεία σεξουαλικότητα ναρκισσιστική και καλά λόγω βιολογικών προδιαγραφών.. πόσα φούμαρα έχουμε φάει και σε πόσα περιοριστικά καλούπια έχουμε μπει απο επαγγελματίες όπως αυτίς της ερώτησης 1...
Iris Prismatica 21.4.2018 | 11:48
Αχ αυτό μου θυμίζει κάτι σκηνές από το American Psycho!
avatar
rosa nera 21.4.2018 | 13:46
Πού είσαι βρε Ιρις;Πού ξεχειμώνιασες φέτος;Να γράφεις συχνότερα,we miss you.
Η Σουβλίτσα και ο Κάστωρ επίσης εξαφανίστηκαν.
Πού είστε κορίτσια;
caravan 22.4.2018 | 15:32
Iris
από το στόμα μου το πήρες!
(στο βιβλίο περιγράφεται ακόμη περισσότερο η ψυχοπαθολογία)

Welcome back btw!!

are_you_talking_to_me 20.4.2018 | 11:28
# Αν μεταφράζω σωστά, σου είπε ότι δεν έχει πρόβλημα να σε χρησιμοποιήσει για να ξεπεράσει το χωρισμό του, ούτε τον πειράζει που αν γίνει αυτό εσύ θα είσαι λυπημένη διότι εσύ έχεις συναισθήματα γι΄αυτόν και το βλέπεις αλλιώς, η απόφαση δική σου, αυτός στα είπε πάντως! Και αυτόν εσύ τον θεωρείς φίλο, και αναρωτιέσαι πού φταις και από πάνω! Φίλο! Όπως λέμε ο άνθρωπος που μας νοιάζεται, που μας στηρίζει, που μας αγαπά, που θέλει το καλό μας κλπ. Γκουγκλάρισε τον ορισμό της φιλίας και στείλε του το λινκ μαζί με τις ευχές σου και όσο για σένα, προχώρα σου αξίζει κάτι καλύτερο.
Franny 20.4.2018 | 11:31
#6
"Απλά νιώθω πως τα έκανα όλα λάθος . Πως τον έχασα ούτως ή άλλως! ! Είναι μια κατάσταση εδώ που μπορώ να πω πως υπάρχει αρκετή δόση ειλικρίνειας αλλά αυτή η ειλικρίνεια εμένα με έκανε να χάσω κάποιον που αγαπω πολλά χρόνια τώρα !! "

δεν τον εχασες, γιατι δεν τον ειχες, ποτε.
ολο αυτο το δραμα, εξελισσεται στο μυαλο σου μονο.
απο αυτα που λες περι "χρονων πολλων", ειναι εμφανες οτι τον τυπο τον ηθελες καιρο. δεν ησουν φιλη του. ησουνη ΣΑΝ φιλη του και τον ηθελες ερωτικα.
αυτος δεν σε ηθελε και δεν σε θελει ερωτικα. του αρεσει το ενδιαφερον σου γιατι κολακευεται, αλλα δεν σε θελει.
τοσο απλα ειναι τα πραγματα.
η δες την αληθεια και προχωρα παρακατω η κατσε να αναρωτιεσαι αλλα 10 χρονια μηπως ειχατε κατι φοβερο που το χαλασες, εσυ...

he's just not that in to you...
avatar
MagosTouOzz 20.4.2018 | 11:31
Δαιμόνια Α μπα λες και έβλεπα μεξικάνικο να εκτυλίσσεται μπροστά μου με το 5, 6,7 !!! Μακακες, κορασίδες που φταίνε για όλα τα δεινά του κόσμου και βασανισμένες ψυχές, το καλύτερο σενάριο για υψηλές τηλεθέασης !!
BabyDoll 20.4.2018 | 11:33
#4 Η συγκατοίκηση είναι ένα crash test της σχέσης. Μεσω της συγκατοίκησης καταλαβαίνεις αν μπορείς να ανεχτείς τις περιέργειες του άλλου. Οταν ο καθένας ζει σπίτι του είναι διαφορετικά γιατί τις ώρες/μέρες που είμαστε με κάποιον δείχνουμε τον καλύτερό μας μας εαυτό. Οταν συζούμε τα δείχνουμε όλα.

Ο χρόνος είναι υποκειμενικός, δεν θα χαλάσει η σχέση από την συγκατοίκηση. Αυτό που θα γίνει είναι οτι είτε θα έρθετε πιο κοντά είτε θα χωρίσετε, όμως όχι λόγω της συγκατοίκησης αυτής καθαυτής αλλά επειδή η συγκατοίκηση θα είναι ένα καταλύτης για να γνωριστείτε ακόμα καλύτερα. Το αν θα γίνει σε 5 μήνες ή σε 5 χρόνια δεν αλλάζει κάτι. Κι εφ όσον και οι δύο μένετε με γονείς αν κάτι δεν πάει καλά μπορείτε να επιστρέψετε.
avatar
Mia Idea 20.4.2018 | 15:58
Η συγκατοίκηση περιλαμβάνει αλυσιδώτά κρας τεστ που συνοψίζονται ως εξής: λήψη αποφάσεων από κοινού. Καταρχήν πρέπει να βρείτε το σπίτι. Που σημαίνει να συμφωνήσετε στα λέφτά, πόσα θα ξοδεύετε, αν η περιοχή είναι σημαντικότερη από το μέγεθος ή την ποιότητα του σπιτιού, αν θα πληρώνετε μισά μισά ή αν μπορείς να συνεισφέρεις σε παστίτσια αντί για κοινόχρηστα, κοκ. Μετά, ερχόμαστε στα έπιπλα. Ποιος θα πάρει τι πόσο θα κάνει και τι στυλ προτιμάμε. Μετά σειρα εχουν οι δουλειές του σπιτιού. Να μην τα γράφω, φανταζεσαι. Κι όλα αυτά είναο μόνο η αρχή, χωρίς να έχουμε ακόμα υπεισέλθει στο κρίσιμο ερώτημα: τι σημαίνει η συγκατοίκηση για τη σχέση μας;
Franny 20.4.2018 | 11:35
#7
"Πρώτα απ όλα γιατί έχω ακούσει για πολλούς άντρες και σχεδόν ποτέ για γυναίκα; δηλαδή όλες τις τραυματικές εμπειρίες οι άντρες τις έχουν βιώσει;"

μηπως επειδη οι φιλες σου ειναι γυναικες και συνηθως μιλατε για τα ψυχοσυναισθηματικα σας, δηλαδη για ανδρες?
λεω εγω, τωρα...
Påskeegg 20.4.2018 | 11:43
#2 Τους στέλνει όλους σε ψυχολόγο/ψυχίατρο γιατί χρειάζονται βοήθεια να καταλάβουν, να αναγνωρισουν ή να διαχειριστουν κάποια προβλήματα τους που οι ίδιοι εκφράζουν την σύγχυση ή την δυσφορια που τους προκαλούν. Είναι πάντα πιο εύκολο όταν ακούς τον προβληματισμο ενός άλλου να καταλάβεις αν χρειάζεται βοήθεια ή όχι. Όταν όμως είσαι εσύ ο ίδιος αυτός που εκφράζει τον προβληματισμο, τότε είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να καταλάβεις τι αντίκτυπο έχει αυτό στη ζωή σου, με ποιον τρόπο το συγκαλυπτεις, αν το συντηρεις γιατί παίρνεις κάποιου είδους όφελος από αυτό κλπ. Ο ήλιος, η θάλασσα, τα όμορφα τοπία, οι φίλοι, η οικογένεια και οι σύντροφοι δεν αποτελούν λύση όταν υπάρχει ένα τέτοιο πρόβλημα. Ο καθένας μπορεί να αλλάξει, να γνωρίσει, να αναπτύξει, να θεραπευσει μόνο τον εαυτό του κι αυτό είναι πραγματικά δύσκολο. Γι αυτό το λόγο χρειαζόμαστε την βοήθεια κάποιου ειδικού που ξέρει να μας καθοδηγησει ώστε να το πετύχουμε, ακόμα και αν ζούμε στον πιο όμορφο τόπο ή έχουμε πολλούς φίλους ή καλή οικογένεια.
Πρίνσες Κάρολαϊν 20.4.2018 | 11:56
Καυστικότατη σήμερα η Α Μπα, Λένα σε αγαπάμε.
Φυσικά η απάντηση στο 2 είναι η αγαπημένη μου.
BabyDoll 20.4.2018 | 11:56
#5 Πάνο από πότε το να είσαι απότομος και αγενής είναι δικαιολογημένο επειδή σε κάνει να αισθάνεσαι καλά; Αλλο να πεις σε μια κοπέλα οτι απλά θες σεξ κι άλλο να είσαι απότομος μαζί της. Το ένα δεν έχει σχέση με το άλλο. Εκτός κι αν το παίζεις ιστορία και υιοθετείς τον ρόλο του κακού κι απότομου. Το να είσαι χοντρός που λες δεν είναι πρόβλημα αν σου αρέσει κι αισθάνεσαι καλά όμως αν πχ σε εμποδίζει να βρεις δουλειά ως personal trainer προφανως και είναι πρόβλημα. Γιατί επηρεάζει κάτι που θες να κάνεις ή την σχέση σου με άλλους. Ετσι και το να είσαι κακιασμένος επηρεάζει την σχέση σου με το άλλο φύλο και είναι απλά αγενές, άρα είναι πρόβλημα.

Αν λοιπόν δεν θες να είσαι μ@κας σταμάτα να συμπεριφέρεσαι ως μ@κας. Κι επίσης σταμάτα να υποθέτεις οτι όλες οι κοπέλες θέλουν να έχουν σχέση μαζί σου, μπορεί να θέλουν απλά να περάσουν καλά, δεν είναι ανάγκη να γίνεσαι απότομος για να τις απομακρύνεις.

Και τέλος μου φαίνεται οτι έχεις λίγο σε κουτάκια τις σχέσεις. Δεν είναι ανάγκη κάθε φορα που χωρίζεις να ξεκινήσεις μια σχέση μόνο για σεξ με κοπέλες μέχρι να βρεις τη μία. Δεν υπάρχει ένα τσιπάκι που ενεργοποιείται οταν είσαι έτοιμος για σχέση οπότε όποια κοπέλα γνωρίζεις από εκείνο το σημείο πάει για σχέση. Οι κοπέλες που κάνουν one night stand ή απλά θέλουν σεξ δεν είναι ανάξιες σχέσεων, μην τις απορρίπτεις. Είναι ακριβώς στην ίδια φάση με σένα οπότε έχε ανοιχτούς τους δέκτες σου και μην απορρίπτεις έτσι τις γυναίκες.
zkonmarine 20.4.2018 | 12:09
#5#6#7
Λένα, σ' αγαπώ._

+ bonus η ατάκα στο #2. Πόσο θεά είσαι!
avatar
acantholimon 20.4.2018 | 12:35
#5.Αν εσένα δε σε ενοχλεί,να χρησιμοποιείς το σεξ σαν γιατρικό και γυναίκες,που δε σου έχουν φταίξει σε τίποτα,σαν σάκο του μποξ,τι μπορεί να σου πει ένας τρίτος;Αν πιστεύεις,ότι είναι οκ,να αντιμετωπίζεις έτσι μια σχέση,που τελειώνει,κι έτσι να ξαναστέκεσαι στα πόδια σου μέχρι την επόμενη,συνέχισε με τον ίδιο τρόπο.Μείνε και στην ίδια τακτική να αποκαλείς τον εαυτό σου μαλάκα,αλλά να μην κάνεις κάτι,για να νιώσεις περισσότερο περήφανος για σένα.
avatar
[email protected] 20.4.2018 | 12:40
#5 "Είμαι πολύ ξεκάθαρος αλλά παρολαυτά είμαι μ@κας Πηγή: www.lifo.gr"
Μπερδεύτηκα! Αν είσαι ξεκάθαρος σε τί είσαι μ@κας?
Franny 20.4.2018 | 13:06
ειναι μ@κας = ενα το κρατουμενο.
περα απο αυτο, ειναι και ξεκαθαρος.
zouker 20.4.2018 | 13:32
Σε κάποιους αρέσει να λένε είμαι μ@κας. Και τους βγάζει στο απυρόβλητο, γιατι αν προσβάλεις πρώτος τον εαυτό σου οι βολές των άλλων πιάνουν λιγότερο, και μπορει να νιώσουν λιγο το κακό και ελεύθερο πουλί, λιγο κουλ σαν τον Μπρατ Πιτ στο Θέλμα και Λουιζ. Οποτε γι' αυτό νομίζω τα λένε έτσι μπερδεμένα.
φούστα κλαρωτή 20.4.2018 | 14:05
"ααα χρυση μου, εγώ σου είχα πει ότι είμαι μαλάκας από την αρχή. Τώρα τι κάθεσαι και μου γκρινιάζεις;"
avatar
[email protected] 20.4.2018 | 14:28
Τι να πώ, εμένα ένας "πολύ ξεκάθαρος" τύπος μου φαίνεται ταμάμ για casual sex. Ακόμα και αν "μιλάει απότομα" αυτό δεν τον καθιστά μ@κα (αν έταζε αγάπες χωρίς να νοιώθει πχ θα ήταν όντως). Από την άλλη, αν (του αρέσει να) λέει σε μας (ή και στις κοπέλες) ότι είναι κακιασμένος και μ@κας, μοιάζει δικό του ψυχολογικό, που δεν επηρεάζει τις κοπέλες με τις οποίες σχετίζεται, σκοτίστηκαν, αρκεί γι' αυτές να είναι καλός στο casual sex. Άρα δεν ενοχλεί τους άλλους, αλλά εφόσον δε νοιώθει καλά ο ίδιος με τον εαυτό του, ένας ψυχολόγος δε θα του έκανε κακό ;-).
πόντια international 20.4.2018 | 13:01
Παρακαλείται ο Πάνος ν'αφήσει το τηλέφωνο του στη ρεσεψιόν, όταν δε θα είναι σε φάση σχέσης. Μόνο σεξ θα κάνουμε, ξεκάθαρη θα είμαι. Για να βεβαιωθώ ότι θα με καταλάβει αναγκαστικά θα γίνω και απότομη.
Δεν πειράζει αν με πει μαλακισμένη γιατί κι αυτός τον εαυτό του τον λέει μαλάκα, οπότε δεν θα το εκλάβω ως προσβλητικό.
Αλλά θα το πω εδώ για να έχω μάρτυρες: Αυτός θα τρέχει από πίσω μου μετά γιατί θα με καψουρευτεί αλλά εγώ, όχι μόνο σε φάση σχέσης δεν είμαι, είμαι και παντρεμένη. Ένα ψυχικό θα κάνω.
πόντια international 20.4.2018 | 13:09
Ο Πάνος είναι αυτό που λέμε, καλό παιδί αλλά μαλάκας. Και είναι κρίμα γιατί τις περισσότερες φορές είναι όντως καλά παιδιά.
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 13:10
Ψυχικό μετά του ωφελίμου!
πόντια international 20.4.2018 | 14:04
Αν ήξερα εκ των προτέρων ότι θα ωφεληθώ, δε θα λεγόταν ψυχικό αγαπητή ;) Εκ των υστέρων, αν ωφεληθώ, θα τω δω ως ανταμοιβή μου για την καλή μου πράξη. Να κλείσει ο λογαριασμός και στη μια και στην άλλη περίπτωση!
Αυτό όμως είναι το πρόβλημα των απανταχού Πάνων, θέλουν να ή νομίζουν ότι, κρατάνε μόνο εκείνοι τον λογαριασμό.
Haifischnet 20.4.2018 | 15:31
Τέλειο!
Where the wild roses grow 20.4.2018 | 13:04
#7 Hell hath no fury like a woman scorned, λένε, αλλά σαν τον αντρικό εγωισμούλη δεν έχει! Είναι απίστευτα συνηθισμένο το φαινόμενο. Χρόνια πριν, σε πρώτο ραντεβού με έναν τύπο (εξαιρετικό παιδί κατά τ' άλλα, αλήθεια), πάνω στην κουβέντα ανέφερα ότι είχα βγει από μια περίεργη κατάσταση. Ε, πήρε κι αυτός φόρα και μου άρχισε για το τί έχει περάσει από την πρώην του μέχρι την μητέρα του. Έχω καταλήξει στο ότι μάλλον πρέπει να χρησιμοποιώ την ατάκα αυτή ως τεστ για να κόβω αντιδράσεις.
Για να είμαι ειλικρινής, νομίζω ότι αυτά λειτουργούν ως προγραμματικές δηλώσεις του τύπου "έχω πληγωθεί, έχω ανάγκη από στοργή, αγάπη και προδέρμ γι αυτό θα πρέπει να ανεχθείς κάθε απαράδεκτη συμπεριφορά μου μελλοντικά".
avatar
"Σκιάς όναρ άνθρωπος" 20.4.2018 | 13:04
#2 Είσαι στην κοσμάρα σου. Καλά κάνεις αλλά κράτα το για σένα και άσε τους υπόλοιπους να το παλεύουμε όπως μπορούμε.
zouker 20.4.2018 | 13:17
#2 Ο ορισμός της αφέλειας.
Where the wild roses grow 20.4.2018 | 13:20
Ο εναλλακτικός τίτλος της #5 θα μπορούσε να είναι "Το προφίλ του βραχυκυκλωμένου millennial γκόμενου στην Ελλάδα του 2018".

φούστα κλαρωτή 20.4.2018 | 13:56
#2 όπως έχει πει και η Μπεσσάρα:

Κορμί κι αλάτι κι άσπρα πουλιά,
γαλάζια μάτια, μαύρα μαλλιά,
κόκκινα χείλη, στόμα καυτό
Τι καλοκαίρι ήταν κι αυτό!
Λυ Τσέρυ 20.4.2018 | 14:17
Χαχαχαχαχαχαχα
Τέλειο!
avatar
acantholimon 20.4.2018 | 14:30
Μ'έκανες και γέλασα πάρα πολύ!Θενξ!
avatar
Ανώνυμος/η 20.4.2018 | 15:32
Γεια σου ρε Φούστα με τα ωραία σου!!
Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου ου ου!...
Μερακλωσαμε μεσημεριατικο!!

Ωπα. Να πάνε τα φαρμάκια κάτω. Να πεθάνει ο Χάρος!
(πάντα ήθελα να το πω αυτό :))
avatar
J.Brian 20.4.2018 | 13:56
#5 Κυρ Πάνο μου, αναρωτιέσαι γιατί πρέπει να φέρεσαι καλά στους άλλους; Ναι οι γυναίκες είναι άλλοι άνθρωποι. Σοκ ;Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό.
Αφού δε λαμβάνεις κυρώσεις από τη συμπεριφορά σου, μπορείς να συνεχίσεις να συμπεριφέρεσαι σαν κάφρος. Δεν θα ηθικολογήσω, να σου πω ότι πρέπει να φέρεσαι καλά κτλ γιατί μόνος σου λες, ότι εσύ μια χαρά περνάς και κατ' εμέ ο καθένας φτιάχνει τη ζωή, που θέλει. Η καφρίλα, η αγένεια και τα συναφή, δεν διώκονται ποινικά.
Αλλά να ξέρεις ότι με βάση το γνωστό ρητό ¨όμοιος ομοίω αεί πελάζει¨ θα συσχετίζεσαι με κάφρες αντίστοιχες με εσένα, δε θα έχεις ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσεις ανθρώπους της προκοπής, αλλά και πάλι θα μου πεις ....σιγά τα αβγά. Δε σου είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο.
Πολύ σωστά σου απαντά η Αμπα, εγώ θα βάλω μία παράμετρο επιπλέον. Έχεις σκεφθεί μήπως ανήκεις στην κατηγορία των κοινωνικά ψυχοπαθών;
Μην τρομάζεις, είναι επιστημονικός όρος. Αναφέρεται σε αυτούς που δεν έχουν κοινωνική συνείδηση. Που δεν τους απασχολεί,πως συμπεριφέρονται στους άλλους, παρά μόνο το προσωπικό τους συμφέρον. Αυτοί κατέχουν το 4% του πληθυσμού. (τρομακτικό αλλά απελευθερωτικό) Υπάρχει δε μεγάλο κομμάτι με ελάχιστη συνείδηση. Μάλλον εσύ για να ρωτάς, έχεις μια μικρή επίγνωση, πως κάτι δεν κάνεις καλά. Οι αυθεντικοί social paths δεν ενδιαφέρονται καθόλου, για το πως συμπεριφέρονται.
Σήμερα η επιστήμες έχουν προχωρήσει πάρα πολύ, ώστε να λύνονται πολλές απορίες χρόνων. Παλιά ας πούμε θα μπορούσες να χαρακτηριστείς αυτό που είπες δηλ. μα@@@ας, σήμερα όμως οι προβληματικές συμπεριφορές, είναι αποδεδειγμένα ψυχικές διαταραχές. Οπότε εδώ κολλάει και το ότι δεν πρέπει παίρνουμε προσωπικά τέτοια φερσίματα σαν του κυρίου Πάνου.
Littlefinger 20.4.2018 | 14:00
Χαλαρή μέρα σήμερα και μπήκα να χτυπήσω λίγο την πατριαρχία αλλά μου προέξυψε ψυχιατρική..

#1
Καταρχάς ο καλύτερος τρόπος να τελείωσει ο έρωτας είναι το swinging.



Τώρα στο σοβαρό ερώτημα που θέτεις, εδώ είχα κάνει μια νύξη του γεγονότος.
http://www.lifo.gr/lifoland/ampa/168709#1957036

Προφανώς και δεν είναι σίγουροι, ούτε καν οι ίδιοι. Γι' αυτό θέλει πολυ μεγάλη προσοχή η χρήση τους. Γκουγκλάρισε τις συζητήσεις τους. Αν θέλεις να μιλήσουμε για τα παλιά αρκεί να διαβάσεις για το πείραμα του Ρόζενχαν και να σκεφτείς ότι μέχρι το '74 η ομοφυλοφυλία ήταν ασθένεια. Αυτή τη στιγμή, άρχισε να αμφισβητείται η ΔΕΠΥ. Και δε μιλάμε για μπλογκ της πλάκας, αλλα για το Χαρβαρντ.

http://www.efsyn.gr/arthro/i-kataskeyasmeni-astheneia-kai-farmako-tis-novartis



Τέλος, εφόσον είσαι των θετικών επιστημών, θα ξέρεις πως η άποψη ότι οι θετικές επιστήμες άγονται και φέρονται απο τις κοινωνικές συνθήκες είναι από ανόητη και αστεία εως επικίνδυνη καθώς δε γίνεται να σχετικοποιούμε τα πάντα.

Αυτή είναι και η ομορφιά τους. Δεν δεν έχει σημασία, δεν υπηρεάζεται το αποτέλεσμα για τα τα βαρυτικά κύμματα, το τελευταίο θεώρημα του Φερμά ή το DNA αν αυτός που τα θα παρατηρήσει, αποδείξει ή χαρτογραφίσει αντίστοιχα είναι αριστερός, δεξιός, άσπρος, μαύρος, άντρας ή γυναίκα, φεμινιστής ή φαλλοκράτης.
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 14:17
προέξυψε;
Littlefinger 20.4.2018 | 15:08
Επειδή είμαι δίκαιος άνθρωπος (στην πρωτεύουσα με φώναζαν "Littlefinger ο Δίκαιος") να αποδώσω τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και να πω πως η μισή απάντηση στο #1 είναι σωστή ως προς τις κοινωνικές επιστήμες. Ηταν τα γιουσουφάκια της εκάστοτε εξουσίας.

Δυστυχώς σε αυτόν τον χορό έχει μπει και η Ιατρική λόγω φράγκων. Ίσως έχετε ακούσει για την ιατρογενή ζήτηση στις εγχειρήσεις, δηλαδή έχουμε πολλούς γιατρούς και δεν ξέρουμε τι να τους κάνουμε. Ε, αλλάζουμε τα guidelines των εγχειρήσεων για να έχουν εργασία.


Επίσης, να πούμε το περίφημο "linked to" που διαβάζουμε σε άρθρα έχει να κάνει με συσχέτιση και όχι με αιτιολογική σχέση.

Εδώ μερικές ενδιαφέρουσες συσχετίσεις
http://www.tylervigen.com/spurious-correlations



Και τέλος σε πιο σοβαρές στατιστικές έρευνες που χρησιμοποιούνται τεστς, υπάρχει κάτι που λέγεται επίπεδο σημαντικότητας του τεστ. Και είναι η εκ των προτέρων πιθανότητα που αποδεχεται ο ερευνητής να κάνει λάθος (σφάλμα τύπου Ι για όποιον θέλει να το ψαξει). Συνήθως αυτό είναι 5%.
caravan 20.4.2018 | 17:02
Έχω λιώσει με το λινκ! :D
Littlefinger 20.4.2018 | 15:14
*προέξυψε
**επηρεάσει
***κύματα
κανονικό..

OCD :)
Littlefinger 20.4.2018 | 16:29
χαχαχα το ξανάγραψα λαθος.

****προέκυψε
***** επηρεάζεται

Αν είχατε αμφιβολίες για την OCD μάλλον πειστήκατε..
idril 20.4.2018 | 16:33
Ρε συ Littlefinger είναι σαν να λες ότι, επειδή η δυτική επιστήμη είχε μαύρα μεσάνυχτα πριν την αναγέννηση για βασικές αρχές λειτουργίας της φύσης, οι σημερινές γνώσεις και κατακτήσεις της επιστήμης που συνεχίζουν να εξελίσσονται και να αλληλοαναιρούνται, δεν αξίζουν τίποτε.

Η ψυχιατρική και η ψυχολογία, και η κοινωνιολογία και η ανθρωπολογία και όλες οι "ανθρωπιστικές" επιστήμες είναι σε νηπιακή ηλικία αναλογικά με τις λεγόμενες "θετικές" επιστήμες. Δεν είναι τυχαίο πως αυτά που μπορούμε να παρακολουθήσουμε γύρω μας είναι ευκολότερο να τα εξηγήσουμε και ταξινομήσουμε εν σχέσει με αυτά που συμβαίνουν μέσα σε έναν άνθρωπο ή ανάμεσα σε αυτόν τον άνθρωπο και άλλους ανθρώπους. Πήρε αιώνες και μόνο να αντιληφθεί η κοινότητα πώς επηρεάζονται οι απόψεις, αντίληψη, συμπεριφορά του καθενός ώστε να αρχίσουν να αναπτύσσονται πειραματικές μέθοδοι που εξαλείφουν σε κάποιο βαθμό το λεγόμενο observer bias. Και πάλι δεν γίνεται να το απαλείψουν τελείως γιατί θα εμφανιστεί κάπου, συνήθως στη συζήτηση των αποτελεσμάτων.

Και φυσικά όλες οι επιστήμες, θετικές ή ανθρωπιστικές επηρεάζονται από το κοινωνικοοικονομικό τους πλαίσιο. Ακόμη και στην ερώτηση "τι θέλω και μπορώ να ερευνήσω". Όταν ο Einstein σπούδαζε και άρχισε να έχει ερωτήσεις για τη λειτουργία του σύμπαντος, τού έκλεισε το στόμα το ακαδημαϊκό κατεστημένο και δεν μπορούσε να βρει κανέναν άλλον να αναρωτιέται τα ίδια. Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια και δημοσιευθούν ανακαλύψεις άλλων "αιρετικών" επιστημόνων, πολλές φορές με δικούς τους κόπους και έξοδα, για να βρει καθηγητές και επιστήμονες να τον ακούσουν και να πεισθούν για την αξία των ερωτημάτων του. Πολύ λίγα χρόνια μετά, η έρευνά του οδήγησε σε χειροπιαστή απόδειξη της θεωρίας περί σχάσης του ατόμου επειδή υπήρχε ένας πόλεμος στη μέση και ανάγκη να αναπτυχθούν υπερόπλα, επομένως και ζεστό ρευστό. Χωρίς αυτές τις συνθήκες, δεν γνωρίζει κανείς αν θα οδηγούσαν οι ονειροπολήσεις ενός απροσάρμοστου νεαρού στην κατασκευή της ατομικής βόμβας εκείνη τη χρονική στιγμή.

Δεν θέλω να σε στοχοποιήσω. Εμφανίζεσαι ως εύστροφος στα σχόλιά σου, λες ότι ενημερώνεσαι
από ευρείες πηγές, αλλά εμμένεις στις απόψεις σου που αποκλείουν τεράστιο όγκο ευρημάτων και συζήτησης. Ίσως απλά πατάς κάποιο κουμπί μου που θα προτιμούσα να απενεργοποιήσω, και να στραφώ στη λύση ποπκόρν.
Καλή συνέχεια σου εύχομαι, εφόσον φαίνεσαι να τη βρίσκεις με το να προκαλείς αντιδράσεις - και το πετυχαίνεις ωραιότατα.
Littlefinger 20.4.2018 | 17:27
Περι νηπιακής ηλικίας θα πω ότι πχ η πληροφορική είναι πολύ πιο νήπιο απο την ψυχολογία/ψυχιατρική. Βλέπεις επιστημονικές αλληλοσυγκρούσεις στους πληροφορικάριους;


Κι όταν ο Γαλιλαίος είπε ότι η γη γυρίζει παραλίγο να γίνει φλαμπέ. Τι θα πει αυτό; Θα πει ότι ανεξαρτήτως ότι αν γινόταν ή όχι η γη πάντα θα γυρίζε.


Προφανώς εκεί που κάποιος βλεπει λύση στο ενεργειακό πρόβλημα με τη σχάση άλλος φτιάχνει όπλο. Τι θα πει αυτό, ότι επηρεάζεται η σχάση απο το κοινωνικό περιβάλλον; Όχι βέβαια, αυτή είναι η χρήση του αποτελεσματος.


Δεν καταλαβαίνω γιατί δε μπορείτε να αποδεχθείτε ότι κάποια πράγματα είναι επιστήμη και άλλα (που πάνε ανάλογα με το που φυσάει ο άνεμος, το λες κι εσυ με το observer bias) δεν είναι.

Το πρόβλημα στις μέρες μας είναι ακριβώς αυτό, ότι επειδή κάποια δεν είναι τείνουμε να τσουβαλιάσουμε ότι δεν είναι όλα.

Κι, αντί να δώσουμε στα συμπεράσματα που βγαίνουν από τις ανθρωπιστικές επιστήμες τον ρόλο που τους πρέπει, την προσωρινότητα δηλαδή, πάμε να τα ενδυναμώσουμε κάνοντας τι; Αποδυναμώνοντας αποτελέσματα θετικών επιστημών κι εντάσσοντάς τα σε πλαίσο κοινωνικό.

Συγγνώμη αλλά αυτό το βρίσκω αστείο.


υ.γ. Χωρίς παρεξήγηση, αυτό με τους ανθρώπους και τη δυσκολία κλπ μην το πεις στους Κοσμολόγους, ούτε στους ερευνητές κβαντικών υπολογιστών. Θα γελάνε.
Littlefinger 20.4.2018 | 19:58
Ρε mod που είσαι το φελεκι μου.

Καταλαβαίνω άνθρωπος είσαι, ένας (did you assumed my gender?) είσαι, θες και να κατουρήσεις (δεν ακουσες φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει βιολογία γι' αυτό..) αλλά έχω απαντησει εδώ και 4 ώρες στην idril, και πουθενά η απάντηση, χαλάς τη συνέχεια της συζήτησης.
Littlefinger 20.4.2018 | 20:41
Μόνο 3 ήταν τελικά οι ώρες, τον αδίκησα τον mod..
:( :(

Λοιπές απαντήσεις στο θεμα την Κυριακή, να ρουφήξουμε λίγη ζωή να βγάλουμε μετά το απόσταγμα εδώ. Να ζήσει λίγο και ο mod.




Λοιπόν αγαπητοί φεμινιστές κι αγαπητές φεμινίστριες, αυτές τις μέρες έχει αφιέρωμα στον Ινγκμαρ Μπεργκμαν σε δυο σινεμά. Επειδή ο Νίκος αργεί με το site αν βρεθείτε αυριο ή μεθαύριο εκεί, φροντίστε να μιλάτε λίγο δυνατά και συνθηματικά βαζοντας το "Α,μπα" στις προτασεις

πχ Α,μπα, καθυστέρησαν πάλι να ξεκινήσουν;
Α,μπα, 3,5€ τα νάτσος;

και που ξέρετε μπορεί η συνεισφορά της πληροφορικής να είναι τελικά περιττή.
idril 24.4.2018 | 16:05
Αγαπητέ Littlefinger,

Δεν φταίει ο μοντ. Μέχρι να δημοσιευτεί το σχόλιό σου, άρχισε το Σαββατοκύριακο. Λυπάμαι αλλά δεν ασχολούμαι με σχολιασμό στο Α, Μπα μέχρι να ξαναρχίσω την εργασιακή εβδομάδα.

Αυτά που λέω είναι αποτέλεσμα προσωπικής παρατήρησης, προσπάθειας και αναζήτησης, ως ερευνήτρια η ίδια και διδάσκοντας σε νεαρότερους επίδοξους ερευνητές. Είναι φανερό πως δεν έχεις προσπαθήσει ποτέ να εφαρμόσεις επιστημονικές μεθόδους για να εξυπηρετήσεις την κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ως εκ τούτου δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις τη διαφορά μεταξύ κάτι που είναι χειροπιαστό και παρατηρήσιμο, ή αποδείξιμο με μαθηματικά, και κάτι που πρέπει να βρεις εσύ τρόπο να στο δείξει ο άνθρωπος που μελετάς στην πράξη και να αποφύγεις να εκλάβεις και να ερμηνεύσεις με οποιονδήποτε τρόπο ως παρατηρητής.

Από εκεί και πέρα είναι φανερό πως δεν θα συμφωνήσουμε περί του ποιος έχει περισσότερο δίκιο και αν οι ανθρωπιστικές επιστήμες είναι όντως επιστήμες.

Δεν προσπαθώ να μειώσω καμία επιστήμη, ούτε να πω ότι είναι κάτι ευκολότερο από κάτι άλλο. Προσπαθώ να επισημάνω τις ειδικές δυσκολίες αυτών που συζητάω. Είναι διαφορετικές. Κατ'εσένα αυτό κάνει κάποιες αναζητήσεις επιστήμες, και κάποιες άλλες τις μειώνει στο επίπεδο ανάγνωσης κρυστάλλινης σφαίρας. Κατά άλλους, η αναζήτηση και αποκρυστάλλωση γνώσης (see what I did there?) θεωρείται επιστημονική.

Τέλος, ακόμη φανερότερο είναι πως δεν κάνεις παρέα/δουλεύεις με "πληροφορικάριους" και δεν έχεις συμμετάσχει σε συζητήσεις που κρατούν εβδομάδες για το πώς να επιτύχεις κάτι φαινομενικά απλό με τον ευκολότερο τρόπο που μπορείς να αλλάξεις στο μέλλον για να κάνει χίλια άλλα πράγματα. Όταν αυτό το ανάγεις στο επιστημονικό πεδίο, τα άρθρα που δημοσιεύουν σε επιστημονικά περιοδικά και οι διαλέξεις σε συνέδρια είναι τρομερά μαχητικές - και οι συγκρούσεις με μεγάλο πάθος. Και πάλι, είναι κάτι που γνωρίζω από πρώτο χέρι κι έχω κάνει αγώνες να μην πιάσω το κινητό μου στο χέρι και να τους γράψω, γιατί δεν είναι ευγενικό :)

ΥΓ. Έκανα μια ακόμη εξαίρεση γιατί δεν έχω εύκαιρο ποπκορν, και επειδή δήλωσες ότι περίμενες απάντηση και δεν μ'αρέσει να σε κακοκαρδίζω. Στο εξής λυπάμαι αλλά δεν θα απαντήσω στις προσκλήσεις για ανταλλαγή και απόρριψη ιδεών. Να είσαι καλά.
φούστα κλαρωτή 20.4.2018 | 14:00
#5 ή αλλιώς ανταπόκριση από το power of love
avatar
rosa nera 20.4.2018 | 14:12
#6 Λοιπόν ο φίλος σου είπε ότι δεν θα έχεις αυτό που θες.ΠΡΙΝ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΤΙ.
Πού ακριβώς είναι το πρόβλημα;Θα ήταν καλύτερα αν το δήλωνε εκ των υστέρων; Γιατί δεν μπορείτε να μείνετε φίλοι δεν αντιλαμβάνομαι.Αφού ούτε αυτός θέλει σχέση , ούτε εσύ θες κάποιον να είναι ληξιπρόθεσμος.Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.Στο εξήγησε ο άνθρωπος.Είναι ο πρώτος ή ο τελευταίος που θα ήθελες θεωρητικά να κάνεις κάτι μαζί του και τα πράγματα πάνε διαφορετικά;Η ανεκτίμητη οικειότητα που σε ελκύει ακαταμάχητα θα πάει εντελώς στο δ αν συνεχίσεις να σκέφτεσαι μεσαιωνικά ρομαντικά.ΑΛΛΗ θέλει τώρα.Τι θα του λύσεις εσύ ως προς αυτό; Προτείνω να σου περάσει και να πάψεις να τον αντιμετωπίζεις σαν τον έρωτα της ζωής σου που δεν θα ζήσεις διότι δεν είναι ο έρωτας της ζωής σου.Και το ξέρεις. Αλλά σ αρέσει να βασανίζεσαι ή δεν έχεις κάτι άλλο καλύτερο να κάνεις αυτήν την περίοδο.Πώς νομίζεις ότι θα αντιδράσει αν του πεις ότι γνώρισες κάποιον που τον γουστάρεις πολύ;(η σωστή απάντηση είναι με ανακούφιση διότι θα βγείτε και οι δύο από μία δύσκολή θέση στην οποία δεν έχετε κανένα λόγο να βρίσκεστε,κανένα).
avatar
Aphelia 20.4.2018 | 14:42
#5 Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί παρόλο που τόσοι άνθρωποι εκδηλώνουν ότι νιώθουν ότι δεν είναι έτοιμοι για σχέση μετά από ένα χωρισμό επιμένουν τόσοι εδώ μέσα ότι αυτό δεν γίνεται, είναι απλά ένα κατασκεύασμα του μυαλού τους λόγω διαφόρων πατριαρχικών ή άλλων κοινωνικών λόγων. Κρίνουν από τις δικές τους εμπειρίες κι απαξιώνουν ότι μπορεί να πει ο άλλος για το δικό του θέμα.
Με στεναχωρεί να το βλέπω κάθε φορά γιατί είμαι από αυτούς που μου είναι αδύνατο όχι σχέση να κάνω αλλά ούτε καν απλά σεξ με άλλον για περίπου 1-2 χρόνια μετά το τέλος μιας σχέσης ανάλογα με τη διάρκεια της. Δεν έχω καθόλου λίμπιντο, δε πα να με φλερταρει ο ιδανικός μου άντρας, μόνο ενόχληση μου φέρνει. Άσε που δεν προσέχω καν τι υπάρχει γύρω μου, είναι λες και είμαι τυφλή.
Δεν είναι ότι πληγωθηκα από τις σχέσεις μου, ούτε τραυματικές ήταν, εγώ συνήθως τους χωρίζω. Ούτε νιώθω καμία υποχρέωση απέναντι τους, αν κάνουν αυτοί κάτι με άλλη κοπέλα την επόμενη μέρα δεν μου κάνει ο καμία αίσθηση,, θεωρώ ότι καλά κάνουν, μακάρι να μπορούσα να το κάνω κι εγώ (θεωρητικά).
Έχω σκεφτεί να προσπαθήσω με το ζόρι αλλά δεν μου βγαίνει.
Υπάρχει κάποια στιγμή απλά που ανάβει ένα πράσινο φως στο μυαλό μου που λέει ότι τώρα είμαι έτοιμη για οποιαδήποτε είδους επαφή, να γνωρίσω κάποιον, κι ας προκύψει οτιδηποτε.
Μου δημιουργεί πρόβλημα πίεσης χρόνου αλλά όχι ψυχολογικό, καταλαβαίνω γιατί μου συμβαίνει, δεν υπάρχει κάτι να λύσω, μια χαρά νιώθω μόνη μου. Δεν θα αναφέρω τους λόγους γιατί για τον καθένα ισχύουν διαφορετικοί. Εγώ αποδέχομαι ότι είμαι έτσι. Δεν αποδέχομαι να μου λένε άλλοι ότι παρόλο που εγώ νιώθω μια χαρά με αυτή την κατάσταση δεν έπρεπε να συμβαίνει, ότι δεν είναι έτσι όπως νομίζω.
caravan 20.4.2018 | 16:28
Ωραία. Αυτό που λες το δέχομαι. Ότι κάτι που βιώνει κάποιος δεν μπορούμε να ερχόμαστε και να του λέμε ότι δεν το βιώνει.

Αν δεν είναι όμως κάτι τρομερά προσωπικό θέλεις να μου διευκρινίσεις τους δικούς σου λόγους γιατί σου συμβαίνει;
Για λόγους κατανόησης.
Γιατί νομίζω (και το είπα) ότι σημαίνει ότι δεν έχει κάποιος ξεκολλήσει από μια προηγούμενη κατάσταση (κι ας έδωσε αυτός το μοιραίο χτύπημα) κι έχει θέματα ακόμα να διαχειριστεί όπως τι θέλει από δω και πέρα. Κι αν είναι κάτι άλλο θα ήθελα να διορθώσω το λάθος μου.

avatar
Aphelia 20.4.2018 | 17:26
Χαίρομαι που είσαι ανοιχτή να δεχτείς ότι μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Δεν είναι φοβερά προσωπικός ο λόγος, απλά κατανοώ ότι ελάχιστοι θα έχουν τον ίδιο λόγο με μένα. Και φοβάμαι ότι όσο και να το εξηγήσω αυτοί που δεν νιώθουν όπως εγώ δεν θα το κατανοήσουν.
Έχει να κάνει με την αίσθηση του εγώ μου. Όταν είμαι μέσα σε μία σχέση που δένομαι με τον άλλο, το εγώ μου αλλάζει, δεν είναι ότι γίνεται απόλυτα "εμείς" αλλά κουβαλάω τον άλλο μέσα μου. Και συνεχίζω να τον κουβαλάω ακόμα και όταν χωρίζω. Π.χ. μπορεί να έχω χωρίσει για ένα χρόνο και να συνεχίσω να αναφέρομαι σε αυτόν, αυθόρμητα, όπως θα έκανα αν ήμουν μέσα στη σχέση. Αυτό που περιμένω είναι να αναδομήσω τον εαυτό μου, να νιώσω ότι υπάρχω μόνο εγώ. Σε ερωτήσεις τύπου "ποιος σε έχει επηρεάσει περισσότερο στη ζωή σου" απαντάω οι σχέσεις μου, που φαίνεται πολύ περίεργο στους άλλους, αλλά για μένα με αλλάξανε σαν άνθρωπο περισσότερο από ότιδήποτε άλλο, ακόμα και από τους γονείς μου. Για να μπορέσω να δεθώ με τον άλλο, να τον καταλάβω κάνω χώρο μέσα μου. Σταματάω να σκέφτομαι μόνο την αντίδρασή μου, αλλά σκέφτομαι πως θα νιώσει και ο άλλος. Πονάω όταν πονάνε σαν να το νιώθω εγώ. Είναι μαζί μου συνέχεια σαν αίσθηση.
Παρεμπιπτόντως, ένα από τα συναισθήματα που νιώθω όταν χωρίζω είναι "αχ, επιτέλους, θα μείνω μόνη με τον εαυτό μου", χαίρομαι τη διαδικασία. Όταν τελειώσει νιώθω μία πληρότητα, σαν να βρήκα πάλι τον εαυτό μου, μόνο που τώρα είναι λίγο διαφορετικός από αυτό που ήταν πριν.
Αυτός ο ιδιαίτερος τρόπος του πως αντιμετωπίζω το εγώ μου και την ταυτότητά μου, επεκτείνεται σε πολλούς τομείς, δεν εκδηλώνεται μόνο στις σχέσεις. Έτσι λειτουργώ εγώ.
caravan 20.4.2018 | 19:39
Παρακαλώ Aphelia. Κουβέντα κάνουμε και να μάθω κάτι από αυτήν προσδοκώ.

Πρώτον να σχολιάσω ότι είναι ενδιαφέρον ότι πιστεύεις ότι αναδομείς τον εαυτό σου με τις σχέσεις που μπαίνεις. Παρόλο που ίσως χτυπάει σε χορδές "αυτονόμησης" κι "ανεξαρτησίας" (όπως περιμένω να σχολιάσουν άλλοι σχολιαστές ενδεχομένως από φεμινιστικό αντανακλαστικό) εγώ πιστεύω ότι το λες με την καλή την έννοια κι ότι εξελίσσεσαι ως προσωπικότητα μες τις σχέσεις σου.

Ωστόσο και πάλι δεν βλέπω πώς αυτό είναι τόσο διαφορετικό από αυτό που είπα ως πιθανότερη αιτιολογία μη σύναψης σχέσης: το ότι υπάρχουν κατάλοιπα και θέλει το άτομο να τα διαχειριστεί.

Νομίζω όμως η Mitsi το έθεσε σε ρεαλιστική βάση για όσους χρησιμοποιούν την ατάκα με πολύ συγκεκριμένο ύφος και συμπεριφορά.
Parisios 20.4.2018 | 16:36
Νιώθεις μια χαρά με το να μην έχεις καθόλου λίμπιντο και να σου φέρνει ενόχληση να σε φλερτάρει ο ιδανικός σου άντρας;
avatar
Aphelia 20.4.2018 | 17:51
Κι όμως, νιώθω μια χαρά όταν δεν έχω λίμπιντο, γιατί δεν έχω την αίσθηση ότι μου λείπει κάτι. Όταν έχω λίμπιντο και μου λείπει το σεξ τότε είναι πρόβλημα για μένα. Είναι σαν να μου υπενθυμίζει ότι έχω ανάγκη και κάποιον άλλο κι εγώ δεν θέλω να έχω ανάγκη κανέναν (ερωτικά τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή), με προδίδει το σώμα μου. Όταν λέω ότι δεν έχω λίμπιντο το γενικεύω, είναι τι συμβαίνει συνήθως, μέσα στα 1-2 χρόνια μπορεί να ξυπνήσει το σώμα μου για κανά μήνα και μετά πάλι από μερικούς μήνες, αλλά αν δεν ακολουθεί το μυαλό και έκανα κάτι θα ήταν σαν να έκανα κάτι κόντρα στον εαυτό μου, να τον πίεζα. Συνήθως το διάστημα αυτό είμαι τελείως κλειστή και αποστασιοποιημένη σε ερωτικό ενδιαφέρον και πιστεύω ότι το πιάνουν οι αντένες των άλλων. Τις ελάχιστες φορές που μπορεί να υπήρξε ένα φλερτ από κάποιον, μπορώ θεωρητικά να σκεφτώ ότι αυτός έχει διάφορες καλές ιδιότητες, ωραίος είναι, και αν είχα όρεξη να κάνω σχέση μπορεί να το επιδίωκα, αλλά δεν νιώθω λύπη ή ότι χάνω κάτι. Πάντως, όταν πια νιώθω ότι είμαι έτοιμη είναι σαν να ανοίγει η βρυσούλα, σαν να εκπέμπω πια κάτι διαφορετικό, αλλά και εγώ η ίδια επιδιώκω και δημιουργώ καταστάσεις. Έχω τη διάθεση να φλερτάρω, αλλάζει η στάση του σώματός μου, γίνομαι πιο γλυκιά, πιο δεκτική.
caravan 20.4.2018 | 21:04
Koίτα να δεις κάτι πράγματα.
Πίστευα ότι ο όρος demisexual είναι μια μεταμοντερνιστική ποπ ορολογία για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα (αντίθετα με το asexual που το κατανοώ απολύτως πίστευα ότι οι demisexual έχουν αγκυλώσεις που δεν εννοούν να παραδεχτούν) αλλά να που όπως φαίνεται έχουμε μια εκπρόσωπο εδώ. Όσο ζω μαθαίνω.

Βέβαια αν δεχτούμε τον ορισμό της demisexuality (κάνω σεξ και σχέση με κάποιον που με ελκύει σε επίπεδο συναισθηματικού δεσίματος/φιλίας πρώτα) πρέπει αναγκαστικά να αποδεχτούμε ότι πρόκειται για ένα ενδιάμεσο ανάμεσα στην καθιερωμένη (average) σεξουαλικότητα και την ασεξουαλικότητα. Δεν το λέω εγώ. Ο όρος πρωτοεμφανίστηκε στο Asexuality Visibility and Education Network πριν 10 χρόνια.

Δηλαδή μιλάμε για ανθρώπους με ούτως ή άλλως χαμηλή λίμπιντο. Γιατί το να είσαι ένα χρόνο με εκλάμψεις λίμπιντο 1 μήνα στους 12 δεν με προδιαθέτει ότι θα καίγονται οι σουμιέδες όταν θα είσαι σε σχέση. Αν κάνω λάθος παρακαλώ να με διορθώσεις.

Επίσης από στατιστικό ενδιαφέρον: Eίσαι κάτω των 35;
Απαντάς αν θέλεις. Δεν έχει κακή πρόθεση η ερώτηση ούτε είναι παγίδα. Προσπαθώ να κατανοήσω όσο καλύτερα μπορώ.

Σχετικώς με την επικαιρότητα της τάσης βρήκα την αιτιολόγηση του γιατί "μπλοκάρουν" οι demisexual στο παρακάτω άρθρο ενδιαφέρουσα επειδή ακριβώς έχει αλλάξει άρδην το φλέρτ κι η δημιουργία σχέσεων στις μέρες μας.

"The way most relationships start out these days, there is no way to set up an arrangement whereby people meet each other with the intention of being friends and then waiting for however long to see if romantic feelings crop up. If you're dating in a big city, for instance, the primary way to meet people is online or through apps. And while you can generally tell on a first date whether or not you'd want to be friends with someone, it's nearly impossible for a demisexual person to decide whether or not you'd be sexually attracted to them without the element of friendship and trust already in place — despite the fact that this seems to be the expectation of modern dating."

https://www.bustle.com/articles/155277-what-does-demisexual-mean-here-are-6-signs-that-you-may-identify-as-demisexual

avatar
Aphelia 20.4.2018 | 23:35
Δεν είμαι demisexual. Γνωρίζω τον όρο και γνωρίζω τέτοιους ανθρώπους (κυρίως νέες κοπέλες). Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έχω προσπαθήσει να υιοθετήσω κάποια συμπεριφορά χαρακτηριστική των demisezual σε κάποια στάδια, αλλά είναι από επιλογή (και είναι σε άλλα πλαίσια που ξεφεύγουν από τη συζήτηση).
Είμαι 40 χρονών. Το να μην έχει κάποιος λίμπιντο επηρεάζεται από πολλά πράγματα. Π.χ. το να μην νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, κι έτσι να μην νιώθεις επιθυμητός στα ίδια σου τα μάτια (αν η σεξουαλικότητά σου στηρίζεται σε αυτό).
Άλλες φορές η λίμπιντο κατά κάποιο τρόπο μπορεί να εκληφθεί ως απειλή, ως χάσιμο του ελέγχου του εαυτού σου.
Εγώ απλά επειδή δεν ήθελα να μπλέξω με κανέναν καταλάγιαζε μέσα μου, ήταν σαν να έλεγα μέσα μου "δεν θέλω". Πως δηλαδή οι άνθρωποι όταν θέλουν να είναι πιστοί καταλαγιάζουν σεξουαλικές επιθυμίες για άλλους ή δεν τους κάνει καν εντύπωση κάποιος, όταν είναι σε σχέση; Εγώ πάντα έλεγα σε τέτοιες φάσεις ότι είναι σαν να είμαι ακόμα μέσα στη σχέση, γιατί κουβαλάω ακόμα μέσα μου τον άλλο. Ήμουν πιστή κατά κάποιο τρόπο χωρίς να υπάρχει καμία υποχρέωση να είμαι πιστή. Έτσι μου έβγαινε.
Το να μην έχει κάποιος λίμπιντο για μερικούς μήνες ή για χρόνια δεν επηρεάζει την εκδήλωση και την ποιότητα της λίμπιντου όταν έρχεται.

Δεν έχω κατάλοιπα που πρέπει να επιλύσω, δεν χρειάζεται να είμαστε όλοι ίδιοι. Έτσι είμαι κι έτσι λειτουργώ. Είναι σαν να μου λες ότι ένας συντηρητικός άνθρωπος έχει κατάλοιπα που πρέπει να επιλύσει για να γίνει φιλελεύθερος. Ενώ έρευνες έχουν δείξει ότι ο συντηρητισμός και ο φιλελευθερισμός έχουν να κάνουν με την αντίληψη κινδύνου, το πόσο risk adverse είναι κάποιος, το επίπεδο αισιοδοξίας και το πλαίσιο των αξιών του. Πρέπει να είμαστε όλοι φιλελεύθεροι; Υπάρχει νόημα γιατί φτιαχνόμαστε διαφορετικοί. Η κοινωνία χρειάζεται και τους οραματιστές και τους πραγματιστές.
Εγώ λειτουργώ έτσι και ξέρω γιατί λειτουργώ έτσι (ευχαριστώ Πόντια) και νιώθω καλά. Ξέρω ότι έχει να κάνει με την προσωπικότητά μου, το πως είναι δομημένος ο εγκέφαλός μου, το πως επεξεργάζεται τα πράγματα, το πόσο σημασία έχει για μένα η ταυτότητά μου. Αν έχεις αυξημένη ικανότητα ενσυναίσθησης και προβολής των άλλων, πίστεψέ με, είναι πολύ σημαντικό κομμάτι ο ορισμός της ταυτότητά σου, διαφορετικά δεν ξέρεις από που ξεκινάς εσύ και που τελειώνεις. Αυτό όπως είπα το χάνω λίγο μέσα στις σχέσεις. Δεν έχει σχέση με φεμινισμό, υπάρχουν και άντρες με το δικό μου στυλ προσωπικότητας (απλά βασανίζονται λίγο περισσότερο γιατί τα πρότυπα θηλυκότητας αποδέχονται περισσότερο αυτό το στυλ σε γυναίκα) .
caravan 21.4.2018 | 11:07
Aphelia

σ'ευχαριστώ πολύ που απάντησες τόσο αναλυτικά.

Ωραία. Αυτό με τη demisexuality είναι αλήθεια ότι μου χτυπούσε περίεργα (σαν εκμοντερνισμό του "θα περιμένουμε μέχρι το γάμο") και ομολογώ ότι το βρήκα ανακουφιστικό που δεν είσαι demisexual και παράλληλα είσαι και σε ηλικία που σίγουρα γνωρίζεις την σεξουαλικότητά σου στον ύψιστο βαθμό.

Νομίζω όλοι προσπαθούμε να δομήσουμε ταυτότητα (κι αυτογνωσία) στην πορεία της ζωής κι αυτό περιλαμβάνει ΚΑΙ τις σχέσεις μας. Επομένως μου είναι απολύτως κατανοητό αυτό που λες περί ορίων εαυτού κλπ.

Βέβαια τολμώ να πω ότι δεν σε ωθεί κανένας σε υποχρεωτικό φιλευθερισμό. Ο φιλελευθερισμός δεν είναι απαραίτητα μια προσωπική εφαρμογή στην ερωτική ζωή κάποιου (Τύπου "είμαι φιλελεύθερος και υποστηρίζω το ελεύθερο σεξ άρα πηδιέμαι από δω κι από κει". Όχι. Υποστηρίζω το ΔΙΚΑΙΩΜΑ κάποιου να το κάνει χωρίς να του κρεμούν κουδούνια.)
Μάλιστα ο Ποκοπίκος είχε αναφέρει σε παλιότερο σχόλιό του κάτι πάρα πολύ ωραίο. Ότι οι περισσότεροι άνθρωποι συντηρητικοί είναι στην προσωπικότητά τους (με την έννοια της αντίστασης στην αλλαγή και στη συνήθεια) κι αυτό επομένως υπαγορεύει και αντίστοιχες συμπεριφορές. Κι εγώ αυτό το βρίσκω ότι έχει εφαρμογή στην δική μου προσωπικότητα φερ'ειπείν. Δηλαδή η φυσική μου κλίση είναι η αποφυγή κινδύνουν κι επομένως θα πρέπει με την θέλησή μου να ενεργοποιήσω το risk aversity επειδή προσδοκώ όφελος σε κάποιο επίπεδο.
Επομένως δεν βρίσκω κάποια αντίφαση: μπορώ να υπερασπιστώ το φιλευλευθερισμό χωρίς να σημαίνει ότι θα εφαρμόσω ΚΑΘΕ δικαίωμα που μου παραχωρεί προσωπικώς.

Λέγοντας "κατάλοιπα" εννοούσα συναισθηματική δέσμευση από προηγούμενη σχέση κι όχι ψυχολογικά βαρίδια που αλλοιώνουν την προσωπικότητά σου σε βάθος.


Αυτό όμως που βρήκα συναρπαστικό είναι αυτό που είπες περί ελέγχου (επειδή έχω ιδιαίτερη παρατηρητικότητα σε θέματα ελέγχου προσωπικά οπότε συγχώρεσέ μου την εμμονή).

Λες:
"Άλλες φορές η λίμπιντο κατά κάποιο τρόπο μπορεί να εκληφθεί ως απειλή, ως χάσιμο του ελέγχου του εαυτού σου. Εγώ απλά επειδή δεν ήθελα να μπλέξω με κανέναν καταλάγιαζε μέσα μου, ήταν σαν να έλεγα μέσα μου "δεν θέλω". Πως δηλαδή οι άνθρωποι όταν θέλουν να είναι πιστοί καταλαγιάζουν σεξουαλικές επιθυμίες για άλλους ή δεν τους κάνει καν εντύπωση κάποιος, όταν είναι σε σχέση;"

To ερμηνεύω σωστά ως αίσθηση ότι σε προδίδει το σώμα σου; (Ότι δηλαδή έχεις ερωτική επιθυμία που δεν θέλεις να έχεις;)
Αν αυτό εννοείς τότε για ποιούς λόγους θέλεις να έχεις τόσο έντονο έλεγχο της σεξουαλικότητάς σου και του σώματός σου; Θεωρείς ότι σε κάνει ευάλωτη; Ότι δείχνει ίσως αδυναμία; (αυτό το συγκεκριμένο το ρωτάω επειδή κάνω εξάσκηση σε κάτι που σχετίζεται με μια μορφή κατίσχυσης του σώματος στις φυσικές του εκφράσεις και το παλεύω αυτή τη στιγμή...τέλος πάντων δημοσίως δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες).
Ή απλώς δεν θέλεις να "μπλέξεις" με τα συμπαραμαρτούντα μιας σχέσης που ενέχει και υποχρεώσεις μαζί με το σωματικό ξέδωμα; Ενώ ταυτόχρονα ίσως μια εφήμερη επαφή για σωματική εκτόνωση δεν σε καλύπτει επαρκώς όπως καταλαβαίνω.

Με ενδιαφέρει ειλικρινά αν θελήσεις να απαντήσεις.
caravan 21.4.2018 | 11:54
να ΑΠενεργοποιήσω το risk aversity...

(καημό το'χω να γράψω ολόσωστο σχόλιο)
avatar
Aphelia 21.4.2018 | 13:12
Πάντως, εμένα δεν μου κάνει εντύπωση να είναι κάποιος demisexual. Προσπαθώντας να φανταστώ πως νιώθουν και πως θα ήταν στη θέση τους (όταν δηλαδή προσπαθώ να εξασκήσω ενσυναίσθηση) μπορώ να σχηματίσω ένα πλέγμα λόγων μέσα στο μυαλό μου που να το δικαιολογεί ως έκφραση.
Τα περί συντηρητισμού και φιλελευθερισμού τα ανέφερα ως παραδείγματα διαφορετικών ανθρώπων και είχα στο μυαλό μου την πολιτική, αλλά φυσικά μπορεί να επηρεάζουν και το θέμα των σχέσεων.
Τα παραδείγματα για τη λίμπιντο τα ανέφερα επίσης ως παραδείγματα, αλλά δεν είναι αυτά που ένιωθα κατά την περίοδο που αναφερόμουν, η "πίστη" είναι αυτό που την χαρακτήριζε περισσότερο, δηλαδή συναισθηματική δέσμευση όπως το κατονόμασες πιο εύλογα, μαζί με την ανάγκη να νιώσω ότι βρήκα το εγώ μου.
Όμως ανέτρεξα σε περιπτώσεις που τα έχω νιώσει αυτά και ήταν σε άσχετες φάσεις της ζωής μου. Και νομίζω ότι ισχύουν όλα αυτά που είπες εκτός του να το θεωρώ αδυναμία. Δεν θεωρώ αδυναμία κάτι που βιολογικά σου επιβάλλεται. Αν και κάνοντας τώρα συνειρμούς, αν κάποιος δεν μπορεί καθόλου να το ελέγξει, του στυλ με το που παρουσιάζεται βγαίνει κυριολεκτικά στον δρόμο και ψάχνει κάποιον να εκτονωθεί χωρίς να σκεφτεί συνέπειες, τότε ναι, θα τον χαρακτήριζα αδύναμο. Είναι ενδιαφέρον, δεν το είχα σκεφτεί έτσι μέχρι τώρα. Προφανώς σχεδόν κανένας δεν βγαίνει στον δρόμο σαν άνθρωπος των σπηλαίων, αλλά θα μπορούσε κανείς να το προεκτείνει σε διαβαθμίσεις και αρχίζω να αναρωτιέμαι πόσο αδύναμος μπορεί να χαρακτηριστεί κάποιος με πιο συμβατική συμπεριφορά αλλά παρόλα αυτά κατευθυνόμενη από την βιολογική ανάγκη; Άρα θα μπορούσα να πω ότι η βιολογική ανάγκη δεν είναι αδυναμία, το πως την διαχειριζόμαστε μπορεί να θεωρηθεί αδυναμία, ανάλογα με το πόσο σημασία δίνουμε σε άλλες ιδιότητες, όπως την επιβολή του πνεύματος. Νομίζω ότι οι περισσότεροι μπορούμε να ασκήσουμε ένα επίπεδο ελέγχου σε αυτό, δεν είμαστε τελείως έρμαια (όπως μπορούμε να ασκήσουμε έλεγχο στον θυμό, κλπ).
Αλλά, αν εσύ για χ,ψ λόγους έχεις αποφασίσει με το μυαλό ότι δεν θέλεις να κάνεις τίποτα ερωτικό σε κάποια φάση της ζωής σου, και βγαίνει έντονα η βιολογική ανάγκη, δεν είναι σαν να σε προδίδει το σώμα σου; Γιατί είναι βασανιστικό όσο προσπαθείς να του επιβληθείς.
Τέλος πάντων, και εμένα με ενδιαφέρει το θέμα τελευταία και ψάχνομαι θεωρητικά. Νομίζω έχει να κάνει με το ότι μεγαλώνω, ότι αλλάζει η ταυτότητά μου ως γυναίκα, ότι είμαι μόνη μου τα τελευταία χρόνια (αν και μου έχει περάσει προ πολλού η συναισθηματική δέσμευση), ότι υπάρχουν αντικειμενικοί παράγοντες που δεν επιτρέπουν να σκεφτώ την πιθανότητα σχέσης (βασικά είμαι αγχωμένη για άλλα πράγματα), ότι νιώθω τόσο καλά πια με τον εαυτό μου που δεν είμαι σίγουρη ότι ένα ερωτικό μπλέξιμο ή σχέση έχει κάτι να μου προσφέρει. Έχω και παράδειγμα ανθρώπου κοντά μου που είναι σε ανάλογη κατάσταση πολλά χρόνια νιώθοντας ευτυχισμένο και σε πληρότητα και δεν το αμφισβητώ, που νομίζω ότι με επηρεάζει.
Αλλά όπως είπα ψάχνομαι, δεν έχω καταλήξει σε ρητά συμπεράσματα.
avatar
Ανώνυμος/η 21.4.2018 | 14:49
χμ Κάραβαν.Δεν είναι θέμα σωστού ή λάθους μάλλον... Ειδικά σ αυτό το σχόλιο(risk aversity).
avatar
rosa nera 21.4.2018 | 17:02
Γιατί Ανώνυμη υπολογιστή;
Rosa Nera.Εγω έγραψα το σχόλιο για την φίλη Κάραβαν.
avatar
rosa nera 21.4.2018 | 17:09
Καραβαν δεν μου πέφτει λόγος,ούτε με ρώτησες,αλλά το περί (ελέγχου και) κατίσχυσης ενστικτωδώς με θορύβησε (ανησύχησε).Ελπίζω να προφυλάσσεις τον εαυτό σου (generally speaking).Καταλαβαίνεις τι εννοώ,ας μην το αναλύσουμε.Ανω τελεία στην συζήτηση(ή και full stop).
caravan 21.4.2018 | 17:19
Είδες;;; Ως και γλωσσοπλάστρια εις την αγγλικήν έγινα! Ποιός ξέρει πού είχα το μυαλό μου πάλι.
(όταν λέω ότι έχω στοιχεία ADD αυτό εννοώ)
πόντια international 22.4.2018 | 14:25
Καραβάν΄ άφησες απ'έξω όμως την εισαγωγή της παραγράφου που παραθέτεις, και που θα την παραθέσω εγώ σε λίγο.

Το να είσαι demisexual λοιπόν, σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τον καθένα ανάλογα τις εμπειρίες του ΑΛΛΑ 1. θέτουμε ως κυρίαρχο το ότι σήμερα οι άνθρωποι δεν γνωρίζονται πρώτα αλλά πηδιούνται πρώτα
2. θέτουμε ως κυρίαρχο ότι γνωρίζονται μέσω apps
3. θέτουμε ως δεδομένο ότι γενικά μπορείς να πεις στο πρώτο ραντεβού αν θες ή όχι να κάνεις σεξ με κάποιον*

για να υποστηρίξει την εισαγωγή που μας έκανε στην αρχή, όπου έλεγε:
Of course, being demisexual means different things to different people, depending on their experiences. But here's where the struggle comes in.

Συμφωνώ ότι αυτά είναι κυρίαρχα. Έτσι συναντιούνται οι άνθρωποι, και κάνουν skip στο "κάτσε να σε γνωρίσω πρώτα". Πηγαίνουν κατ'ευθείαν στο ψητό "κάτσε να σε φάω πρώτα".

Και γιατί δε βγάζουμε έναν χαρακτηρισμό γι'αυτούς, αντί να πούμε demisexual όσους δεν το κάνουν; Έχει μέχρι σήμερα επιτυχία αυτή η τάση; Δεν το λέω επειδή την απορρίψω, θα απορριφθεί μόνη της αν δεν αξίζει όντως, αλλά νομίζω πως αν είχε επιτυχία, αν δηλαδή ήταν τόσοι νέοι άνθρωποι ευτυχισμένοι σεξουαλικά, κάπως θα ξεχείλιζε αυτή η ευτυχία, κάπως δε θα ανέχονταν την υπόλοιπη δυστυχία, θα κλωτσούσε πολύ.

Γιατί το να ΜΗΝ κάνει κάποιος σεξ, ΧΩΡΙΣ να γνωρίζει πρώτα καλύτερα κάποιον ώστε να νιώσει, με λίγα λόγια, ασφάλεια, είναι αδικαιολόγητο, οφείλεται σε αγκυλώσεις και τον μπλοκάρει;

Δεν κολλάω τόσο στον όρο demisexual και την ερμηνεία του, που ο ίδιος ο αρθρογράφος διευρύνει λέγοντας ότι ερμηνεύεται ανάλογα με τις εμπειρίες του καθενός. Εκεί που κολλάω είναι στο ότι δε λέμε ότι τα dating apps είναι one night stand apps, sex apps μπας και συνεννοηθούμε.

Γιατί αν είναι αυτό που υπονοοεί το όνομα τους, υπόσχονται dating, όχι mind blowing sex και τότε δε χρειάζεται να είσαι σαΐνι για να πεις ότι απέτυχαν. Και αν πεις ότι απέτυχαν, γιατί να νιώθεις μαλάκας αν δεν υιοθετείς μια αποτυχημένη τάση που λέει "δες ποιος σου κάνει για να γνωρίσεις, αλλά τελικά, αν θελήσεις πρώτα να τον γνωρίσεις και μετά να πηδηχτείς μαζί του, δεν ακολουθείς την τάση".

*(αλήθεια, αν εννοεί το πρώτο ραντεβού μέσω γνωριμίας σε app, πού ξέρει τι έχει μεσολαβήσει μεταξύ του πρώτου κλικ και του πρώτου ραντεβού ΓΕΝΙΚΑ; )

Δεν ξέρω, εγώ βλέπω ανθρώπους να προσδοκούν να γνωρίσουν άλλους ανθρώπους μέσω των dating apps, και νιώθουν σκατά στο τέλος, γιατί νομίζω για να τους βγάλουν στραβούς έγιναν:

Καταλήγουν σε ραντεβού μετά από app, είτε γιατί θέλουν να δουν λάιβ τι παίζει, είτε επειδή σκέφτονται ότι οκ, πίνουμε ποτάκι, κάνουμε σεξάκι και βλεπουμε βρε αδερφέ, είτε επειδή ήταν οκ στο εξ'αποστάσεως και θέλουν να δουν και το σεξ.
Αν το ένα μέλος (Χ) γλυκαθεί και το άλλο (Ψ) όχι, τότε το Ψ θα πει ότι μόνο σεξ ήθελε και δεν είναι για σχέση. Αν το Ψ είναι γυναίκα και το Χ άντρας, είναι πολύ πιθανό να την πει τσούλα. Αν το Ψ γλυκαθεί και το Χ όχι, πολύ πιθανό θα τον πει μαλάκα. Σίγουρα πάντως θα νιώσουν άσχημα και οι δυο. Με τους ομοφυλόφιλους λείπει το έμφυλο βρισίδι, ελπίζω. Γιατί σαφώς και βρίζουμε λίγο όλοι όσους μας απορρίπτουν. Και παρόλα αυτά συνεχίζουν να υπάρχουν. Αναρωτιέμαι πού αποσκοπούν, γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που να ρημάζει πιο αποτελεσματικά την ψυχολογία ενός (ειδικά νέου) ανθρώπου.

Να σημειώσω ότι με τον άντρα μου γνωριστήκαμε μέσω chat, χωρίς φωτογραφίες και περιγραφές προφίλ, mIRC για τους Μαθουσάλες της στήλης, και κάναμε σεξ στο πρώτο ραντεβού.
caravan 22.4.2018 | 15:22
Rosa Nera

εσένα ειδικά σου επιτρέπω και χωρίς να σε ρωτήσω να εκφέρεις άποψη. Ξέρω επίσης ότι είναι καλοπροαίρετη.
Μείνει ήσυχη. Προσέχω. Είμαι απλά στη φάση "κόλπα ζόρικα που κάνουν στις Ινδίες" (mind over matter) ;)
Θα δούμε τι θα καταφέρω στο τέλος.
πόντια international 22.4.2018 | 16:18
Επειδή βλέπω ότι τα έκανα λίγο μπάχαλεν:
Οι προτάσεις που δίνω στα αγγλικά, είναι οι δυο πρώτες προτάσεις στο αγγλικό παράθεμα που δίνει η Καραβάν' και κατά τη γνώμη μου είναι ουσιώδεις, γιατί για να υποστηρίξει αυτό που λέει σ'αυτές τις δυο, γράφει τα υπόλοιπα, τα οποία, κατά τη γνώμη μου, είναι γενικότητες. Και επειδή όντως ο άνθρωπος είναι πολύπλοκο ον και χρειαζόμαστε συχνά γενικούς όρους για να τους κατηγοριοποιήσουμε (όπως σωστά λέει και η Aphelia), πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο τι ορίζουν και με ποια κριτήρια. Γιατί μπορεί να αδικήσουμε και έτσι να ή να "καταδικάσουμε" έναν "αθώο", στην προκειμένη να βγάλουμε προβληματικό κάποιον που απλώς δεν ακολουθεί μια τάση, ή να αφήσουμε να κυκλοφορεί ελεύθερος ένας "ένοχος", στην προκειμένη να νοείται ως τρέντι κάποιος που δεν ελέγχει τα βιολογικά του ένστικτα.

Και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων να πω ότι έχω υπάρξει θύμα ανθρώπου που γενικώς δεν ελέγχει τα ένστικτα του. Και ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή αυτός είναι, για μένα αλλά και αλλους, ένας εγκληματίας, θέλω να είμαι πολύ προσεκτική, από φόβο μηπως γενικεύοντας, βάλω δίπλα του άλλους ανθρώπους που δεν είναι σαν αυτόν. Από εκεί ξεκινάει η επιφυλακτικότητα μου με τις γενικεύσεις, από την αγάπη μου για τους άλλους.
caravan 22.4.2018 | 17:14
Πόντια

νομίζω το ίδιο λέμε.

Η νέα πραγματικότητα (τα dating apps που σωστά ονοματίζεις εναλλακτικώς sex apps) είναι η κυρίαρχη τάση.
Επομένως όσοι νέοι/millenials (γιατί οι παλιοί δεν πιανόμαστε στο target group) δεν τα γουστάρουν για όλους τους λόγους που καίρια εξέθεσες αποτελούν μια μειοψηφία. Σωστά;
Eπειδή εξίσου κυρίαρχη τάση όμως είναι κι ο σεβασμός των μειοψηφιών μορφοποιήθηκε ένας politically correct όρος για να την περιγράψει ώστε να μην αισθάνεται αυτή η μειοψηφία άσχημα: demisexual.

Απαντώ λοιπόν στο ερώτημά σου γιατί δεν βγάζουμε έναν όρο για όσους χρησιμοποιούν τα dating apps: επειδή είναι (όπως φαίνεται γιατί έχω μαύρα μεσάνυχτα προσωπικώς) η πλειοψηφία!

Όπως κάποτε -για άσχετο θέμα- επεσήμανε το Βλαχάκι για τους cis έτερο δεν αναφερόμαστε σχεδόν ποτέ περιγραφικά για την ταυτότητά τους (αντίθετα με gay/trans). Φερ'ειπείν δεν θα πούμε ποτέ "γνώρισα ένα καλό παιδί cis έτερο στη σχολή και λέμε να βγούμε με παρέα να δούμε Ορφέα-Ευρυδίκη" επειδή το θεωρούμε ψιλοαυτονόητο. (Κακώς εστιάζουμε στην σεξ.ταυτότητα των τρανς/gay αν με ρωτάς στις άλλες περιπτώσεις) Φαντάζομαι κι εδώ κάτι παρόμοιο συμβαίνει.


Γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο λέει το άρθρο ότι η demisexuality "σημαίνει διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους".

Αντίθετα η asexuality -που αποδέχομαι πλήρως ότι υφίσταται όπως ακριβώς το λένε- είναι θέμα βιοχημικό. Kι η βιοχημεία του εγκεφάλου και μετρήσιμη είναι και αποδείξιμη και δεν βασίζεται καθόλου σε observer bias. ;)

Τώρα στο αν τα dating/sex apps επιτυγχάνουν ή αποτυγχάνουν πιστεύω ότι το δια ζώσης δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Κι αυτό έχει να κάνει ΚΑΙ με το mind blowing sex. Και μάλλον πιστεύω ότι ενώ είναι ένα εργαλείο (κι όλα τα εργαλεία αξιολογούνται ανάλογα με την χρήση που τους γίνεται) τείνουν να πάρουν θέση σημαντικότερη απ'ότι τους αξίζει. Εξ ου κι η χρήση ή μη χρήση τους οριοθετεί ομάδες Ηot & Νot (για να δανειστώ ΚΛΙΚ-ορολογία...πόσο κάψιμο μας έκαναν τελικώς όλα αυτά...)

Για το τέλος ένα μικρό σχόλιο σε αυτό που λες:
"Αν το ένα μέλος (Χ) γλυκαθεί και το άλλο (Ψ) όχι, τότε το Ψ θα πει ότι μόνο σεξ ήθελε και δεν είναι για σχέση. Αν το Ψ είναι γυναίκα και το Χ άντρας, είναι πολύ πιθανό να την πει τσούλα. Αν το Ψ γλυκαθεί και το Χ όχι, πολύ πιθανό θα τον πει μαλάκα. Σίγουρα πάντως θα νιώσουν άσχημα και οι δυο. Πηγή: www.lifo.gr"

Πιστεύω ότι το Ψ που δεν θα γλυκαθεί δεν έλαβε ούτε ικανοποιητικό σεξ (δεν είναι αυτονόητο ούτε για τους άντρες). Απλώς και μόνο για το ξεκαύλωμα θα έχει το Χ...αν συνεχίσει να το βλέπει φυσικά.
Αν το Χ δεν γλυκαθεί δεν υπάρχει λόγος και συνέχισης της γνωριμίας. Θα αποδοθεί σε ακαριαίο λάθος. Μιας και εφόσον ξεκίνησε με κακό σεξ η γνωριμία δεν υπόσχεται και καλύτερη πορεία για τα υπόλοιπα (αφού τα υπόλοιπα δεν πρόλαβαν να βιωθούν και μόνο το σεξ υφίσταται ως δείγμα γραφής)
Σε οποιαδήποτε περίπτωση δηλαδή μεγάλη στατιστική πιθανότητα μοναξιάς. Αυτό κατά κάποιο τρόπο απαντά και για το αν είναι πετυχημένα ή όχι.

Πάντως θυμάμαι πάντοτε το τέλος της Annie Hall του Woody Allen:
“It reminds me of that old joke- you know, a guy walks into a psychiatrist's office and says, hey doc, my brother's crazy! He thinks he's a chicken. Then the doc says, why don't you turn him in? Then the guy says, I would but I need the eggs. I guess that's how I feel about relationships. They're totally crazy, irrational, and absurd, but we keep going through it because we need the eggs.”

Αλλά τι ξέρ'γω μαρίτσ'μ; Απ΄το χουριό είμ'.


πόντια international 23.4.2018 | 11:14
Καθόλου το ίδιο δε λέμε.
Διαστρεβλώνεις αυτά που είπα.
Όσο μπαχαλέν και να ήταν το σχόλιό μου, είναι ξεκάθαρο ότι δε λέμε το ίδιο.

Εσύ λες:
Η νέα πραγματικότητα [...] είναι η κυρίαρχη τάση. Επομένως όσοι νέοι/millenials [...] δεν τα γουστάρουν για του λόγους που καίρια εξέθεσες (ενν. στο σχόλιο μου) αποτελούν μια μειοψηφία. Σωστά;

Οχι.
Εγώ αυτό που είπα ήταν:
1. θέτουμε ως κυρίαρχο το ότι σήμερα οι άνθρωποι δεν γνωρίζονται πρώτα αλλά πηδιούνται πρώτα 2. θέτουμε ως κυρίαρχο ότι γνωρίζονται μέσω apps [...] Συμφωνώ ότι αυτά είναι κυρίαρχα. [...] Δεν ξέρω, εγώ βλέπω ανθρώπους να προσδοκούν να γνωρίσουν άλλους ανθρώπους μέσω των dating apps, και νιώθουν σκατά στο τέλος, γιατί νομίζω για να τους βγάλουν στραβούς έγιναν (ενν. δημιουργήθηκαν)
Καταλήγουν σε ραντεβού μετά από app, είτε γιατί θέλουν να δουν λάιβ τι παίζει, είτε επειδή σκέφτονται ότι οκ, πίνουμε ποτάκι, κάνουμε σεξάκι και βλεπουμε βρε αδερφέ, είτε επειδή ήταν οκ στο εξ'αποστάσεως και θέλουν να δουν και το σεξ.

ΔΕΝ αποδέχομαι ΠΟΥΘΕΝΑ ότι υπάρχει ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ, όπως λες εσύ. ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ότι η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ χρησιμοποιεί apps.
Εσύ λες, ότι όσοι από τους νέους δεν τα γουστάρουν, είναι μειοψηφία και για να μην αισθάνονται άσχημα τους λέμε demisexual. Και χρησιμοποιείς ως πηγή σχετικά με τον όρο demisexual, ένα άρθρο με τίτλο "What Does Demisexual Mean? Here Are 6 Signs That You May Identify As Demisexual" ή αλλιώς "Τι σημαίνει Βλάχος; 6 σημάδια ότι μπορεί να είσαι Βλάχος" (Όταν εμείς στιγματίζαμε, οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια.)
Και μετά παραθέτεις μια παράγραφο, από την οποία αφαιρείς την πρώτη της πρόταση και, όπως ξέρουμε όλοι που πήγαμε σχολείο ακόμη και σε ακριτικό μονοθέσιο χωριό, πόσο μάλλον εσύ που ήσουν καλή στα φιλολογικά ως αρχαιολόγος, η πρώτη πρόταση μιας παραγράφου περιέχει το ζουμί, είναι η επικεφαλίδα της πρότασης. Αλλά και χωρίς αυτήν, το παράθεμα στηρίζεται σε αυθαίρετες υποθέσεις που παρουσιάζει ως γενικές αλήθειες. Οι οποίες εξυπηρετούν στο να ειπωθεί ότι, όποιος δεν πηδιέται στο πρώτο ραντεβού μετά από γνωριμία μέσω app που είναι η κυρίαρχη, είναι μειοψηφία.
Δηλαδή, όποιος χρησιμοποιεί app, ΠΡΕΠΕΙ να πηδιέται στο πρώτο ραντεβού, για να μην είναι μειοψηφία?
Δεν μπορεί να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, να έχει ό,τι προσδοκίες γουστάρει και να μην απαιτεί από τους άλλους να έχουν τις ίδιες;
Μπορεί ο καθένας που έχει αυτοέλεγχο και επίγνωση του τι θέλει και τι όχι, να μη νιώθει μειοψηφία και προβληματικός; Και να μην του αποδίδεται ένας χαρακτηρισμός "για να μη νιώθει άσχημα", γιατί πολύ απλά ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙ ΑΣΧΗΜΑ;

Η Aphelia είναι 40 χρονών και ένας λόγος που μπορεί να πει αναλυτικά τι θέλει και τι όχι είναι και αυτός. Κάποιος που διαβάζει όμως, και όπως βλέπουμε διαβάζουν πολλά άτομα που ήδη είναι αρκετά μπερδεμένα, ίσως νιώσει ακόμα πιο μπερδεμένος, ψάχνοντας να βρει αν είναι demisexual, μειοψηφία και αδικαιολόγητος που, λόγω αγκυλώσεων, μπλοκάρει και δεν αφήνει ελεύθερα τα σεξουαλικά του ένστικτα.

Φαντάζομαι θέλεις το καλό του και θέλεις να του πεις ότι δεν είναι κακό να αφήνεις ελεύθερα τα σεξουαλικά σου ένστικτα και ν'απολαμβάνεις το σεξ.
Κι επειδή θέλω κι εγώ το καλό του, λέω να απολαμβάνει το σεξ και τη σεξουαλικότητα του όπως νιώθει εκείνος καλύτερα και πιο άνετα.

όπως κι αν προσδιορίζει τον εαυτό του ως προς το φύλο ή οτιδήποτε άλλο.

the end
mitsi 20.4.2018 | 17:24
Αυτό που προσπεράσεις χωρίς καν να του δώσεις σημασία είναι ακριβώς το ζουμί της υπόθεσης. Λες ότι δε σου βγαίνει ούτε σεξ να κάνεις. Αυτό ακριβώς είναι λοιπόν το θέμα. Εσύ όταν δεν είσαι έτοιμη για οποιαδήποτε φυσική επαφή αποστασιοποιεισαι. Δεν κάνεις σεξ,δεν φλερτάρεις. Εμείς μιλάμε για ανθρώπους που κυκλοφορούν με το πουλί σου χέρι να γαμησουν ότι κινείται αλλά κοίτα να δεις δεν είμαι για σχέσεις εγώ γιατί μόλις χώρισα και είμαι πληγωμένο πουλί αλλά κάτσε λιγο να στο βάλω να νιώσω καλύτερα. Αν δεν είσαι έτοιμος δεν είσαι έτοιμος για τίποτα. Και το τίποτα δεν περιλαμβάνει ούτε φλερτ ούτε ματιές ούτε μηνύματα ούτε μπηξιματα. Και όταν νιώθεις έτοιμος βγαίνεις από το καβούκι σου να γνωρίσεις κάποιον και από κει και πέρα όπου πάει, είτε πάει για σχέση είτε πάει για σεξ. Αυτή είναι η ειδοποιός διάφορα.
avatar
Aphelia 20.4.2018 | 19:58
Κι όμως, παρόλο που δεν λειτουργώ με τον ίδιο τρόπο όπως ο ερωτώμενος #5 θέλω να υπάρχει το περιθώριο ότι ο καθένας λειτουργεί με άλλον τρόπο. Αυτό προσπαθώ να τονίσω, όχι να βγάλω τον δικό μου τρόπο σωστό, αλλά να δείξω ότι υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις. Γιατί να απορρίπτουμε ότι κάποιος μπορεί να νιώθει και να λειτουργεί με έναν τρόπο που φαίνεται με μια πρώτη ματιά ακατανόητος;
Όταν ήμουν μικρότερη δεν καταλάβαινα πως κάποιος μπορεί να προχωρήσει γρήγορα μετά από χωρισμό και να κάνει σχέση, τους ρώταγα "μα καλά, δεν θέλεις να τα βρεις με τον εαυτό σου πρώτα;" Δεν μου το είχε πει κανένας αυτό, δεν το έμαθα από κάπου, το ένιωθα απλά σαν εσωτερική ανάγκη.
Κάποιοι άνθρωποι πιστεύω ότι μπορούν να διαχωρίσουν την ορμονική βιολογική ανάγκη αλλά να νιώθουν ότι συναισθηματικά δεν είναι έτοιμοι να δώσουν τίποτα από τον εαυτό τους. Το να μπεις στην διαδικασία να γνωρίσεις καλύτερα τον άλλον, να δεθείς μαζί του, να μπεις στη διαδικασία του συμβιβασμού, να αλλάξεις τις συνήθειές σου, να αλλάξεις λίγο από τον εαυτό σου, να δεις τον εαυτό σου από το νέα πρίσμα των ματιών του άλλου, και το σημαντικότερο από όλα το να αφήσεις τον εαυτό σου ευάλωτο ξανά σε οτιδήποτε νέο, όλα αυτά μπορεί να είναι πολλά για να τα διαχειριστεί κάποιος που μόλις βγήκε από μία σχέση (αν και προφανώς άλλους δεν τους προβληματίζουν). Που είναι το περίεργο αν κάποιοι το βλέπουν ως διαδικασία που δεν είναι έτοιμοι να την κάνουν από την αρχή, άμεσα; Δεν υπάρχουν άνθρωποι που περιφρουρούν την τρωτότητά τους, που είναι κλειστοί, που θέλουν να νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο, κι ας μην είναι το καλύτερο για αυτούς θεωρητικά;
φούστα κλαρωτή 20.4.2018 | 23:12
Να προσθέσω ότι εξίσου εκνευριστικό/βλαπτικό με τον τύπο ανθρώπου που περιγράφει η Mitsi, είναι ένας άνθρωπος που μετά το χωρισμό αφαιρεί από τον εαυτό του ευκαιρίες γιατί "κανονικά", δηλαδή σύμφωνα με την ποπ κουλτούρα, δε θα έπρεπε να είναι έτοιμος για μια νέα σχέση και για Χ χρονικό διάστημα να περιφέρεται σαν πληγωμένο κουταβάκι.

Νομίζω σήμερα δε συζητάμε για το πώς ΠΡΕΠΕΙ να νιώθει κάποι@.Λέμε για το ότι έχει επιβληθεί ένα συγκεκριμένο σετ κανόνων για το πώς να νιώθουμε μετά το χωρισμό. Πολύ ωραία κουβέντα παρεπιπτόντως, να είστε καλά όλοι οι σχολιαστές και καλό σκ.
πόντια international 21.4.2018 | 16:51
Οπότε Aphelia θα χρησιμοποιήσω τα λόγια σου
".... αν κάποιος δεν μπορεί καθόλου να το ελέγξει (ενν. τη σεξουαλική επιθυμία), του στυλ με το που παρουσιάζεται βγαίνει κυριολεκτικά στον δρόμο και ψάχνει κάποιον να εκτονωθεί χωρίς να σκεφτεί συνέπειες, τότε ναι, θα τον χαρακτήριζα αδύναμο.
.... η βιολογική ανάγκη δεν είναι αδυναμία, το πως την διαχειριζόμαστε μπορεί να θεωρηθεί αδυναμία, ανάλογα με το πόσο σημασία δίνουμε σε άλλες ιδιότητες, όπως την επιβολή του πνεύματος. Νομίζω ότι οι περισσότεροι μπορούμε να ασκήσουμε ένα επίπεδο ελέγχου σε αυτό, δεν είμαστε τελείως έρμαια (όπως μπορούμε να ασκήσουμε έλεγχο στον θυμό, κλπ)."
για να πω έχει απόλυτο δίκιο η mitsi, και όσοι εδώ μέσα επιμένουν ότι "αυτό δεν γίνεται, είναι απλά ένα κατασκεύασμα του μυαλού τους λόγω διαφόρων πατριαρχικών ή άλλων κοινωνικών λόγων"
Αν κάποιος δεν μπορεί να ελέγξει τη βιολογική του ανάγκη αλλά θέλει, προσπαθεί να το κάνει. Αυτός που δεν προσπαθεί και αφήνεται έρμαιο, θα χρησιμοποιήσει ευχαρίστως όλους τους λόγους που του δίνει η κοινωνία και η πατριαρχία για να το δικαιολογήσει:
Σαν άντρας που είναι δικαιούται να το χώσει για να ανακουφιστεί και η κοινωνία δε θα του πει ότι είναι τσούλα, δε θα τον κατηγορήσει, επειδή λόγω φύλου οφείλει να ελέγχει τις ορμές του. (Δεν οφείλουν όλοι οι άνθρωποι να ελέγχουν οποιαδήποτε ορμή τους;)
Γιατί αλλιώς πρέπει να το ψάξει. Κι όλοι ξέρουμε τι είναι πιο δύσκολο.

Αυτός που προσπαθεί να το ελέγξει, σίγουρα θα αποτυγχάνει μέχρι να το καταφέρει. Θα απογοητεύεται και θα νιώθει μαλάκας. Και μπορεί να είναι αυτός που θα πει σε κάποια ότι "δεν σου αξίζω, είμαι μαλάκας, φύγε" και θα φαίνεται από τις περιπτώσεις που έλεγε (σωστά) η Καραβάν' σε άλλο σχόλιο αλλά δε θα είναι. Για να ξεχωρίσει κανείς ποιος αδύναμος στ'αλήθεια προσπαθεί και ποιος το παίζει έρμαιο των παθών αλλά ευχαρίστως τ'απολαμβάνει, πρέπει ο ίδιος να μην είναι αδύναμος. Και τότε μπορεί ίσως και να βοηθήσει.
πόντια international 20.4.2018 | 20:54
Aphelia, εσύ ξέρεις πολύ καλά τι σου συμβαίνει, οπότε δεν ταλαιπωρείς κανέναν, περιμένεις να σου περάσει και συνεχίζεις. Έχεις μπει σ'έναν κόπο, έχεις αφιερώσει κάποιον χρόνο, έχεις κάνει μια προσπάθεια να το κατανοήσεις και να το περιγράψεις και ΑΥΤΟ κάνει το δικό σου συναίσθημα αληθινό και υπαρκτό και όχι κατασκεύασμα. Το ότι είσαι σε θέση να το περιγράψεις. Για να το αποδώσεις με δυο λέξεις, θα πρέπει ή να το έχεις φιλοσοφήσει ή να την έχεις ψωνίσει.
Είναι λεπτή η γραμμή μεταξύ σοφίας και ψώνιου, γι'αυτό και πρέπει να είναι κανείς ή διαβασμένος ή ψημένος.

Υ.γ. Μπράβο στο κουράγιο σου όμως, το λέω επειδή δε δείχνεις να σε ταλαιπωρεί αυτή η εναλλαγή. Εγώ αυτό που περιγράφεις το βίωνα καθημερινά, με όλους όσους σχετιζόμουν μέσα στη ζωή μου και τώρα που "βγήκα" από εκεί νιώθω καλύτερα από ποτέ. Ήταν εξαντλητικό.
πόντια international 21.4.2018 | 12:31
Αναρωτιέμαι αν διαβάζει η #1 και αν ναι, αν αυτός ο διάλογος δεν απαντάει στην απορία της όσον αφορά τη σχέση φυσικής/ψυχολογίας.
Θα μπω λίγο στα χωράφια της επιστήμης, ούτε θα τα καταπατήσω, ούτε θα τ’αλωνίσω, μόνο να τα θαυμάσω θέλω:
Η Καραβάν’ είναι το υποκείμενο της παρατήρησης και η Aphelia το αντικείμενο. Αν η Aphelia παρατηρηθεί με το μάτι του Νεύτωνα, τότε θα πούμε ότι είναι Γυναίκα, 40 ετών, asexual όταν βρίσκεται σε αδράνεια. Τίποτα από αυτά που την περιγράφουν δεν είναι λάθος. Αν παρατηρηθεί με την κβαντομηχανική, θα δούμε έναν συγκεκριμένο Άνθρωπο εν ζωή και θα ανακαλύψουμε το πώς αυτός ο άνθρωπος, η δική του δομή, η δική του ύλη, ΕΝΕΡΓΕΙ ακόμα και όταν, ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ (για τον Νεύτωνα) βρίσκεται σε αδράνεια. Γιατί στην κβαντομηχανική δεν υφίσταται αδράνεια.
Αν θέλουμε να μιλήσουμε ΓΕΝΙΚΑ για τη συμπεριφορά ανθρώπων σε συγκεκριμένη φάση, θα χρησιμοποιήσουμε τους γενικούς όρους Φύλο, ηλικία για να τους κατηγοριοποιήσουμε και όρους όπως sexual/asexual/demisexual για να τους αποδώσουμε ιδιότητες κ.λπ. Πόσο ασφαλή θα είναι τα συμπεράσματα μας όμως; Θα μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τη συμπεριφορά τους, εφόσον οι γενικοί όροι είναι γενικοί, περιορισμένοι; Και μπορούμε να μιλήσουμε για συμπεριφορά, για το πώς ΕΝΕΡΓΟΥΝ δηλαδή, χωρίς να λάβουμε υπόψη, αυτό που κάνει τον κάθε άνθρωπο να ενεργεί με τον τρόπο που ενεργεί; Δηλαδή τον εγκέφαλο, την καρδιά, την ψυχή, γενικώς, το είναι του; Θα μπορούσαμε, μόνο αν δεχόμασταν ότι ο άνθρωπος, δεν έχει μόνο κοινά τα χαρακτηριστικά όπως φύλο, ηλικία κ.λπ. και κατηγοριοποιείται βάση αυτών, αλλά έχει και κοινό Είναι.
Αφού ξεχάσαμε λοιπόν να ορίσουμε τι δεχόμαστε και τι όχι, τις αρχές μας δηλαδή, ας το κάνουμε τώρα: Ξεκινάμε να μιλήσουμε για τους ανθρώπους, θεωρώντας ότι οι άνθρωποι έχουν κοινό Είναι ή θεωρώντας ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του Είναι; Αν όμως μιλάμε με την αρχή ότι του κοινού Είναι, δε στερούμε την ελευθερία από έναν άνθρωπο να είναι αυτό που Είναι, να ενεργεί και να υπάρχει με τον δικό του, μοναδικό τρόπο, ελεύθερα ανάμεσα στους ελεύθερους Άλλους; [Κάτι που παρατηρώ εδώ και καιρό, είναι ότι όταν κάποιος θέλει να μιλήσει για τους Άλλους ανθρώπους, ξεκινάει, ασυνείδητα, με την αρχή ότι οι Άλλοι έχουν κοινό Είναι. Όταν όμως η συζήτηση αφορά τον ίδιο, εξαιρεί τον εαυτό του από το σύνολο και μιλάει για το δικό του, μοναδικό Είναι. ]
Είναι λοιπόν στα δικά μου μάτια ακατάλληλος ο Νεύτωνας για να δούμε με τα μάτια του την ανθρώπινη συμπεριφορά, τουλάχιστον σε συγκεκριμένη φάση (σε «δεν είμαι για σχέση» φάση).

Οπότε θα δοκιμάσουμε την κβαντομηχανική, γιατί αυτή παρατηρεί σε βάθος, παρατηρεί το μοναδικό Είναι του καθενός, αποδεχόμενη ότι ο κανένας δεν βρίσκεται σε αδράνεια ακόμα κι όταν οι άλλοι τον βλέπουν αδρανή κι εκείνος τους διαβεβαιώνει ότι δεν είναι. Είναι αδύνατον καταλήξουν οι άλλοι στο συμπέρασμα του πώς Είναι αυτός, αν είναι ή δεν είναι καλά π.χ., αν δεν εμβαθύνουν στο δικό του Είναι, παρατηρώντας το ως κάτι διαφορετικό από το δικό τους, ώστε να μπορούν να διακρίνουν τις διαφορές, όπου αυτές υπάρχουν, για να μπορούν να τις ξεχωρίσουν έτσι από τις τυχόν υπαρκτές ομοιότητες. Αμερόληπτα και ειλικρινά, ώστε να εξάγουν ασφαλή συμπεράσματα.
Εδώ είναι το σημείο που, αν ακόμα διαβάζει κάποιος, θα πει «ωωωω καλά, δεν ‘πα να ‘ναι ό,τι θέλει ο καθένας, τι με νοιάζει». Το οποίο θεωρώ μεγάλη νίκη αν το έχω καταφέρει.
Σε αυτή τη διαδικασία λοιπόν μπαίνουμε, μόνο όταν αγαπάμε. Όταν μας ενδιαφέρει τόσο ο άλλος, που του δίνουμε ό,τι πολυτιμότερο έχουμε: Τον χρόνο μας.

(Αν η σκέψη μου έχει σφάλματα, παρακαλώ διορθώστε με οι αρμόδιοι και δεσμεύομαι να ζητήσω διαγραφή του, σε περίπτωση που είναι η ντροπή της επιστήμης :D)
πόντια international 21.4.2018 | 14:10
Κι έρχεται το ίδιο το αντικείμενο και λέει: Το Είναι μου είναι έτσι, το γνωρίζω καλά, δεν νιώθω να απειλεί κάτι άγνωστο την ασφάλεια μου, δεν το φοβάμαι, δεν αισθάνομαι ότι πρέπει ν'αλλάξω κάτι σ'αυτό για να νιώθω καλύτερα γιατί ήδη νιώθω καλά. Το Είναι μου είναι καλά. Ακόμα και αν εμείς βλέπουμε ότι δεν είναι ασφαλής στην πραγματικότητα αλλά έτσι θέλει να πιστεύει γιατί έτσι νιώθει ασφαλής με τον εαυτό του, έχουμε δικαίωμα να του διαταράξουμε αυτή την ασφάλεια, αποκαλύπτοντάς του ωμά ότι ζει σ'ένα ψέμα, χωρίς ούτε να το έχουμε προετοιμάσει γι'αυτό, ούτε και να έχουμε προετοιμάσει ένα νέο ασφαλές μέρος να το πάμε;
Θα του κάνει καλό αν το βγάλουμε από εκεί που βρίσκεται, το διαβεβαιώσουμε ότι τώρα δεν απειλείται και φύγουμε, ήσυχοι ότι τώρα είναι καλά; Αν δεν αφιερώσουμε χρόνο ώστε να φροντίσουμε πρώτα να νιώσει ασφαλές και μετά να φύγουμε; Θα αναλάβουμε μόνο να το βγάλουμε, μη αναλαμβάνοντας την ευθύνη μας γι΄αυτήν την πρωτοβουλίας μας; Ή θα του πούμε να βρει μόνο του τον τρόπο που θα νιώσει ασφαλής ξανά; Θα νιώθει τη σιγουριά ότι μπορεί να κρίνει σωστά το ασφαλές, αφού πριν έκανε λάθος; Και αν αποφασίσουμε τελικά να αναλάβουμε την ευθύνη μας, θα θυμόμαστε πάντα να του υποδεικνύουμε τι πρέπει να κάνει με υπομονή και σεβασμό στην προσωπική του βούληση;

πόντια international 21.4.2018 | 12:52
Συγκεκριμένα για την Aphelia να πω ότι αυτό που καταλαβαίνω, με απλά λόγια, είναι ότι μας περιγράφει πώς πενθεί τις σχέσεις της. Το πένθος κι αν είναι από τις πλέον προσωπικές καταστάσεις που βιώνει ο καθένας με τον τρόπο που λειτουργεί πιο θεραπευτικά για εκείνον.
Η Aphelia, κλείνεται στο καβούκι της, όπως λέει η Mitsi. Κι εγώ επίσης. Η κολλητή μου που έχασε τη μαμά της θέλει κόσμο, μιλάμε ώωωωρες, δύσκολα συγκρατεί τα δάκρυα, αφηγείται τι συνέβη. Εγώ ήθελα μόνη μου, πήγα σε ψυχολόγο, δύσκολα κλαίω και προφορικά δεν ΘΕΛΩ να αφηγούμαι, παρά μόνο σε ανθρώπους που με κάνουν να νιώθω ότι καταλαβαίνουν το βάρος, σε καράτια, αυτού που νιώθω και αυτού που βίωσα. ΘΕΛΩ να γράφω χύμα σε μια στήλη, λες και νοιάζουν κανέναν, γιατί δε μου φαίνεται απίθανο να το διαβάσουν άνθρωποι που θα επέλεγα να το πω και προφορικά και που, παρά τη μοναδικότητα του καθενός μας, αυτό το κομμάτι του Είναι μας, είναι κοινό.
avatar
Aphelia 21.4.2018 | 16:11
Θα μπορούσα να θεωρήσω ότι είναι μία μορφή πένθους αλλά όχι ακριβώς για τη σχέση. Δεν λυπάμαι όταν χωρίζω, χαίρομαι συνήθως. Ναι, υπάρχει ακόμα αγάπη και πρέπει να τη διαχειριστώ, η αγάπη δεν μου τελειώνει αυτόματα με το τέλος της σχέσης. Χωρίζω παρόλο που αγαπάω ακόμη.
Και δεν είναι μόνο η αποκοπή από τον άλλον, η αλλαγή από το να είναι κάποιος ο πιο σημαντικός άνθρωπος της ζωής μου στο να μην είναι πια, είναι η αποκοπή κιόλας από ένα κομμάτι του εαυτού μου που ήταν διαφορετικό όταν ήμουν με τον άλλο.
Όλα αυτά περιέχονται δυστυχώς μέσα στο πένθος ενός θανάτου, μαζί με πολλά άλλα. Με έκανες να φανταστώ τώρα τι θα σήμαινε να μην είμαι πια η κόρη της μητέρας μου. Νομίζω ότι θα προσπαθούσα να το κράταγα μέσα μου ως κάτι νοητό, δεν θα άντεχα να το αποχωριστώ ως σχέση.

Όσον αφορά το σχόλιο αναφορικά με την επιστήμη, τελευταία έχω ενθουσιαστεί με το complexity theory, και σκοπεύω να εμβαθύνω περισσότερο σε αυτό. Ως προσέγγιση τελευταία συζητείται πολύ και προσπαθούν να την εμπλέξουν και σε επίπεδο θεωρητικής επιστήμης αλλά ακόμα περισσότερο στις κοινωνικές επιστήμες. Μπορούμε να δούμε την κοινωνία ως ένα σύστημα από πολλά επιμέρους διαφορετικά στοιχεία που αλληλοεπηρεάζονται και αλληλορυθμίζονται και συγχρόνως τον άνθρωπο ως ένα σύστημα πολλών παραγόντων και στοιχείων που τον επηρεάζουν. Η κατηγοριοποίηση έχει νόημα για να μπορέσουμε να απλουστεύσουμε κάπως και να κατανοήσουμε επιμέρους στοιχεία γιατί το να καταλάβουμε κάποιον στο σύνολο της πολυπλοκότητάς του ξεφεύγει από τα όρια του νου μας.
avatar
Aphelia 21.4.2018 | 16:29
Α, και μην ξεχνάμε και το δέσιμο, όχι μόνο στον άνθρωπο, αλλά και το τι σημαίνει ο άλλος για σένα. Φυσικά δεν συμβαίνει σε μικρές σχέσεις, αλλά όταν πια έχεις αλλάξει τη δομή μέσα στο μυαλό σου της ένωσης με τον άλλο, όταν σκέφτεται σχέση και σκέφτεσαι το συγκεκριμένο άτομο, όταν σκέφτεσαι συντροφικότητα και σκέφτεσαι το συγκεκριμένο άτομο, όταν σκέφτεσαι έρωτα, σεξ, καθημερινές συνήθειες σχέσης και σκέφτεσαι ακόμα βάσει του συγκρεκριμένου. Και πρέπει σιγά σιγά να τις απενώσεις όλες αυτές τις διασυνδέσεις (ή τουλάχιστον φαίνεται εμένα να μου παίρνει κάποιο χρόνο ή είναι πιο σημαντικές).
Θα ήθελα να πω επίσης ότι δεν κάθομαι να τα αναλύω όλα αυτά καθόλη τη διάρκεια της προκειμένης περιόδου, δεν είμαι οσιομάρτυρας, δεν κλαίγομαι τη μοίρα μου, ένα ουμφ απλά μου βγαίνει, μία αίσθηση "δεν έχω όρεξη ακόμα να εμπλακώ με άλλον". Κάποιες ελάχιστες φορές, όταν έχω όρεξη και συνήθως αφού έχει περάσει αρκετό διάστημα από τότε για να είμαι πιο αντικειμενική, κάθομαι και το αναλύω, βγάζω τα συμπεράσματά μου και τελείωσε σαν θέμα. Μετά από καιρό μπορεί να έρθει να προστεθεί κάτι άλλο γιατί έχω καινούριες εμπειρίες, γνώσεις και πληροφορίες και μπορεί να τα δω από νέο πρίσμα, κλπ.
πόντια international 21.4.2018 | 17:36
Πενθούμε κάτι που τελείωσε. Δεν είναι προϋπόθεση να λυπόμαστε ή να χαιρόμαστε που τελείωσε. Πενθούμε και κάτι που έκανε το πλήρη κύκλο του από κάθε άποψη. Το πενθούμε με τον δικό μας τρόπο και βρίσκουμε τον τρόπο να ολοκληρώσουμε και το πένθος μας γι'αυτό.
Προσωπικά με ταλαιπώρησε πάρα πολύ το να μην είμαι παιδί κανενός, αφού έχασα τους γονείς μου. Όχι πολλά χρόνια πριν, αν σκεφτόμουν όχι ότι θα τους χάσω, αλλά ότι δε θα ζω κοντά τους, πενθούσα στη σκέψη αυτής απώλειας, μιλάμε για τέτοια αδυναμία αποχωρισμού. Όταν ήμουν σε σχέση με τον άντρα μου, το πρώτο πάσχα που πέρασα μαζί του ήταν και το πρώτο μακριά από τους δικούς μου. Θρηνούσα αλλά επειδή είχα αντιληφθεί ότι τελείωσε αυτή η σχέση εξάρτησης μαζί τους, όχι επειδή ήθελα να πάω κοντά τους. Έκλαιγα επειδή δεν ήθελα κι ένιωθα καλά μ'αυτό, όχι από ενοχές αλλά από συγκίνηση. Τότε βέβαια δεν μπορούσα να το αναλύσω έτσι, όμως στο να καταλάβω που θέλω να είμαι, με βοήθησε η κουβέντα του αγαπημένου μου "αν θέλεις να γυρίσεις θα σε πάω, μην ανησυχείς για τίποτα, μόνο πες μου αν θέλεις". Και είπα όχι και από τότε ήξερα ότι με αυτόν θα περάσω τη ζωή μου, επειδή αυτός με αφήνει ελεύθερη, χωρίς να με αφήνει μόνη. Ούτε κι αυτό ήξερα να το πω, τότε ένιωσα απλώς Καλά. Σε αυτή την ευάλωτη στιγμή δεν με τρόμαξε τίποτα. Τίποτα από μέσα μου και τίποτα από έξω. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα, έφυγα από κοντά τους και μετακόμισα χωρίς να θρηνήσω κανέναν αποχωρισμό και μάλιστα όταν με ρωτήσε ο αγαπημένος μου, καχύποπτα κάπως, αν κλαίω κρυφά που δεν είμαι με τους δικούς μου, του είπα αυτή την ιστορία.
Συνήλθα από το πένθος του οριστικού αποχωρισμού, όταν συνειδητοποίησα ότι είναι αδύνατον να αποχωριστούμε, τουλάχιστον όχι όσο μπορώ να τους σκέφτομαι. Και είμαι απέραντα ευγνώμων που θέλω να τους σκέφτομαι.

Συμφωνώ με όσα λες σχετικά με την κατηγοριοποίηση, αλλά και γενικότερα.

avatar
rosa nera 21.4.2018 | 22:24
Ωραία σχόλια αγαπητή Πόντια.
πόντια international 22.4.2018 | 14:29
Σ'ευχαριστώ rosa :D
caravan 22.4.2018 | 15:19
"και από τότε ήξερα ότι με αυτόν θα περάσω τη ζωή μου, επειδή αυτός με αφήνει ελεύθερη, χωρίς να με αφήνει μόνη. Πηγή: www.lifo.gr"

Πόντια με συγκίνησες. :) *καρδούλες τα μάτια μου*
πόντια international 22.4.2018 | 16:44
Το σκέφτηκα όταν το έγραφα ότι θα σε άγγιζε Καραβάν':D
Δεν το είχα βάλει ποτέ πριν σε λίγες λέξεις αυτό το συναίσθημα αλλά όταν έλεγα "αγάπη" πάντα αυτό εννοούσα τελικά.
avatar
Ανώνυμος/η 20.4.2018 | 15:35
Ρε συ 2, θυμώνεις, λες, που διαβάζεις τη στήλη, αλλά κι εσύ δεν βγήκες στον ήλιο να βρεις τον καλό σου εαυτό.

Ερωτηση έστειλες.
Littlefinger 20.4.2018 | 16:33
Κι εγώ το βρίσκω λάθος αυτό που έκανε. Θα έπρεπε να πάει σε ειδικό για να ανακαλύψει την αλήθεια μέσα της και αν θυμώνει που δεν τη θήλασε η μάνα της κλπ.
avatar
Ανώνυμος/η 20.4.2018 | 17:44
Όχι! Όχι!
Το ότι έστειλε ερώτηση, το βρίσκω σωστό.
Τα περί ήλιου και θάλασσας βρίσκω λάθος.

Upvote είπες κι upvote δεν είδαμε, όμως.
Μόνο αρνητικές...
(... Ρε παιδιά!)
Littlefinger 20.4.2018 | 16:35
Κι ένα upvote για το εικονίδιο.
Littlefinger 20.4.2018 | 21:12
έχεις 23 θετικές ρε 'συ Σουση, που δεν είδες θετική.