Αγαπητή Α, μπα;

Στο σημερινό «Α μπα»: κατανόηση υπό όρους

Επίσης: όχι ο ορισμός του αδιέξοδου

__________________

1.


Α μπα μου να σας ζησει η μικρη!! Εύχομαι οτι καλυτερο στην οικογένεια σου!! Στο δια ταυτα λοιπόν: Ειμαι χοντρός. Από την εφηβεία ήμουν με παραπάνω κιλά με αποτελεσμα να χανω πολλα πραγματα. Οταν ημουν φοιτητής έκανα μια προσπάθεια (μεταξύ πολλω ν πολλών άλλων), έχασα 40 κιλά και ήρθα στα φυσιολογικά μου. Κρατήθηκα για 2 χρόνια περίπου και μετά σταδιακά πήρα πάλι τον ανηφορο. Αυτό για 2 λόγους: πρώτον μετακομισα σε φοιτητικές εστίες (άρα δεν εχω πλέον ούτε δικό μου ψυγείο ούτε την ευχέρεια να πηγαίνω συχνά για ψώνια) καθώς πλέον οικονομικά ειναι πολύ δύσκολα τα πράγματα, και επειδή το "υγιεινο" φαγητό κοστίζει, μου ειναι πιο οικονομικό να παραγγελνω πίτες και σουβλάκια (ενδεικτικά λεω οτι δυο πίτες κοστίζουν 3.60 και μια σαλάτα 5.50 ευρώ απο το κυλικειο του πανεπιστημίου). Δεύτερος λόγος είναι οτι πλέον κάνω διδακτορικό με αποτέλεσμα και οι ώρες που έχω για να μαγειρεψω- κάνω οτιδήποτε ειναι μειωμένες αλλά και επειδή σαν άνθρωπος όταν είμαι στρεσσαρισμενος ξεσπαω στο φαγητό. Όλα αυτά με οδήγησαν ξανά στην αρχή. Η κοπέλα μου ειναι αδύνατη προς κανονική, χωρις να εχει παχυνει ποτέ και να χρειαστεί να χάσει κιλά. Συνεχώς μου το αναφέρει για το καλό μου οτι πρέπει να προσπαθήσω και με βοηθάει και αυτή αλλά όταν της εξηγώ πόσο δύσκολο μου είναι, δεν το καταλαβαινει. Θεωρεί πως ειναι εύκολο, γιατι απλα κόβεις το υπερβολικό φαγητό και ολα καλά. Δεν λεω οτι ειναι ακατόρθωτο, το κατάφερα κάποτε κατω απο αλλες συνθήκες. Πως θα μπορούσα να της το εξηγήσω και να καταλαβει ουσιαστικα τη δυσκολία?
- Ένας υπερβαρος ακόμα


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αγαπητέ υπέρβαρε, αυτό ίσως να γίνει, ίσως και να μη γίνει, σίγουρα προϋπόθεση είναι να καταλάβεις εσύ μέσα σου τη δυσκολία. Ο χρόνος, οι συνθήκες και τα χρήματα είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες, αλλά δεν είναι οι καθοριστικοί. Το καθοριστικό είναι τι νιώθεις μέσα σου ότι σε χορταίνει με την έννοια της παρηγοριάς, αυτό που λες «όταν είμαι στρεσαρισμένος ξεσπάω στο φαγητό». Όταν είσαι στρεσαρισμένος, κάνεις αυτό που κάνεις και όταν δεν είσαι στρεσαρισμένος, αλλά σε μεγαλύτερη ένταση. Αυτό που σε παχαίνει είναι αυτό που έχεις μάθει να βλέπεις νόστιμο, ο συμβολισμός δηλαδή και όχι το φαγητό το ίδιο.


Αν η φίλη σου θεωρεί εύκολο να χάσεις κιλά δεν σε καταλαβαίνει καθόλου μα καθόλου και ελπίζω να είναι αδυναμία κατανόησης λόγω έλλειψης προσωπικής εμπειρίας. Το ότι το αναφέρει «για το καλό σου» εμένα μου ανάβει λίγο τα λαμπάκια. Δεν θέλω να ρίξω λάδι στη φωτιά, αλλά το ότι της εξηγείς και εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει μου ανάβει κι άλλα λαμπάκια. Ας το αποδώσουμε στο ότι ούτε εσύ μπορείς να εξηγήσεις γιατί είναι τόσο δύσκολο.


Mεταφράζω από εδώ, διάβασε το κι εσύ και η φίλη σου και γενικώς, διαβάστε σχετικά. Ή μάλλον άσε τη φίλη σου. Διάβασε εσύ, ξέρεις τι να ψάξεις και πώς, αφού κάνεις διδακτορικό.

 

Αυτό που οδηγεί τη συμπεριφορά μας δεν είναι η λογική, αλλά η βιοχημεία του εγκεφάλου, οι συνήθειες και ο εθισμός, οι καταστάσεις συνείδησης, και αυτό που βλέπουμε οι άνθρωποι γύρω μας να κάνουν. Είμαστε συναισθηματικά όντα με την ικανότητα να εξορθολογίζουμε - όχι ορθολογικά όντα με συναισθήματα. Αν έχουμε άγχος, κατάθλιψη ή κάποιον εθισμό, ανεξάρτητα από το πόσο καλή είναι η συμβουλή που μας δίνεται, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα μπορέσουμε να δράσουμε επ 'αυτής. Ο πιο πρωτόγονος, συναισθηματικός εγκέφαλος γενικά έχει προτεραιότητα έναντι του πιο πρόσφατου.

 

 

__________________
2.


Ναι, είναι σίγουρο! Δε ξέρω πώς να ζητάω βοήθεια ή συμπαράσταση. Όχι μόνο στα μεγάλα θέματα, αλλά και στα επουσιώδη. Αναφέρομαι σε μια εκ βαθέων συζήτηση, μια καλή κουβέντα, μια χρήσιμη συμβουλή. Το προσπαθώ, αλλά δε μου κάθεται! Έμαθα να εκφράζω το συναίσθημά μου και το λόγο που μπορεί να είμαι εκνευρισμένος, αγχωμένος ή λυπημένος.

Αναμένω από εκείνους που έχω αφιερώσει χρόνο στα δικά τους προβλήματα να μου το ανταποδώσουν, όταν με τη σειρά μου χρειάζομαι τη βοήθειά τους. Ακούγεται σαν η δική μου συμπαράσταση να έχει ανταλλακτική αξία και ως ένα βαθμό ισχύει. Δεν είμαι κανένας άγιος, ούτε αυτάρκης. Οι σχέσεις μου θέλω να είναι αμφίδρομες, να δίνω αλλά και να παίρνω. Ωστόσο το feedback που λαμβάνω δε με ικανοποιεί. Το αισθάνομαι άλλοτε χλιαρό και άλλοτε επιφανειακό. Αισθάνομαι ότι είμαι καλύτερος στο να παρέχω συμπαράσταση παρά να τη ζητάω ή να τη λαμβάνω.

Άμα ρωτούσες τους φίλους μου, θα σου έλεγαν πόσο υποστηρικτικός έχω υπάρξει για εκείνους. Το αναγνωρίζουν, αλλά δε μπορώ να πω και εγώ το ίδιο για αυτούς. Έχουν καλές προθέσεις, αλλά κάτι συμβαίνει και κάπου κάπως χαλάει το γλυκό όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται και είμαι εγώ εκείνος που θέλει να μιλήσει και όχι να ακούσει.

Πριν με παραπέμψεις στο μάντρα σου, έχεις καμιά ιδέα;
- Σωσίβιο


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Πριν σε παραπέμψω στο μάντρα σου, θα σου πω ότι δεν κατάλαβα για τι παραπονιέσαι.


Στην αρχή λες ότι δεν ξέρεις να ζητάς βοήθεια. Μετά λες ότι ζητάς, αλλά δεν σου φαίνεται αρκετά ικανοποιητική η συμπαράσταση των φίλων σου. Αυτά τα δύο είναι πάρα πολύ διαφορετικά μεταξύ τους.


Ας πούμε ότι εννοείς το εξής: ότι προσπαθείς να ζητήσεις βοήθεια, αλλά δεν λαμβάνεις, άρα δεν ξέρεις πώς να ζητάς; Και πάλι. Δεν βγάζεις πολύ ξεκάθαρο νόημα.


Ας πούμε ότι εννοείς το εξής: δεν σου αρέσουν οι φίλοι σου. Τότε δεν χρειάζεσαι το μάντρα. Χρειάζεται να βρεις άλλους φίλους.


Θα σε ρωτήσω όμως το εξής. Για ποιο λόγο καταβάλεις προσπάθεια να βοηθήσεις, όταν σου ζητάνε βοήθεια; Επειδή πιστεύεις ότι όσο πιο καλή δώσεις, τόσο πιο καλή θα πάρεις; Βλέπεις ότι αυτό δεν ισχύει. Άρα γιατί συνεχίζεις να το κάνεις;


Επειδή αγαπάς τους φίλους σου; Επειδή δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς; Ή επειδή σου αρέσει να νιώθεις ότι είσαι καλύτερος από αυτούς;

 

 

__________________
3.

 

Αγαπητή Αμπα,

Σου γράφω γιατί πραγματικά νιώθω ότι τον τελευταίο καιρό ζω σε ένα παράλογο παράλληλο σύμπαν και δεν ξέρω που αλλού να απευθυνθώ . Όλοι γύρω μου παντρεύονται Α,μπα μου. Και αυτό δεν θα ήταν βεβαίως προβλήμα, καλά κάνουν τα παιδιά και να ζήσουνε. Αλλά αυτό που δεν άντεχω είναι αυτό το αφοπλιστικό 'άντε και στα δικά σου', 'εσύ για πότε με το καλό;', 'μην αφήνεις τα χρόνια να περνάνε έτσι πρέπει να σοβαρευτείς και να κάνεις παιδιά μικρή'. Είμαι 25 και αυτά τα ακούω από συνομηλίκους μου εν το μεταξύ. Αν μου τα έλεγε η θεία μου η Σούλα νομίζω δεν θα με πείραζε τόσο πολύ (εννοείται πάλι θα με ενοχλούσε σαν σχόλιο αλλά αν μη τι αλλό αν το περίμενεις από κάπου, αυτό το κάπου είναι συνήθως η θεία σου η Σούλα). Και θέλω να σε ρωτήσω με τη σειρά μου, γιατί τόσο τρέντι ο γάμος και τα παιδιά πλέον απο τα 20κατι εν έτει 2018; Να φταιει η Kylie Jenner; Πραγματικά με θλίβει το γεγονός ότι παιδιά της ηλικίας μου το αντιμετωπίζουν πλέον σαν να είναι ένα cult που πρέπει οπωσδήποτε να ακολουθήσεις πριν τα 30.
- διοπτροφόρα μέλλουσα γεροντοκόρη


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Είναι απολύτως βέβαιο ότι υπάρχουν εικοσιπεντάχρονοι που δεν έχουν κανέναν φίλο παντρεμένο και δεν έχουν ούτε ένα φίλο που σκοπεύει να κάνει παιδιά πριν τα τριάντα.


Θέλεις να είσαι τέτοια εικοσιπεντάχρονη για να μη νιώθεις ότι ζεις σε κάποιο παράλογο παράλληλο σύμπαν; Πρέπει να βρεις άλλες παρέες, ή έστω, κι άλλες παρέες.


 

__________________
4.


Δεν έχω παιδιά κι μιας κι έχεις εσύ τώρα (να σας ζήσει!), είπα να σε ρωτήσω: πώς παίρνεται μια απόφαση από το ζευγάρι, όσον αφορά στο τέκνο τους, όταν οι γνώμες του ζευγαριού είναι διαφορετικές σε ένα θέμα και δεν υπάρχει μέση λύση; Π.χ. το παιδί λέει ότι κάποιο άλλο παιδί το έβρισε αισχρά κι ο ένας γονέας θέλει να πάει στο δάσκαλο πρώτα να βρουν μια «πολιτισμένη» λύση κι ο άλλος να πάει να βρει τους γονείς του άλλου παιδιού πρώτα να κάνει τσαμπουκά. Ή η έφηβη κόρη θέλει να ξεκινήσει την ερωτική της ζωή, έχει το θάρρος να μιλήσει στους γονείς κι ο ένας‚ γονέας προτιμάει να της επιτρέψουν να γίνεται το σεξ στο δωμάτιό της κι ο άλλος γονέας προτιμάει η κόρη να πηγαίνει στα πάρκα.


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Γιατί έχεις απορία μόνο για το συγκεκριμένο; Τι γίνεται σε ένα ζευγάρι αν ο ένας θέλει να πηγαίνει κάθε Κυριακή στους γονείς για να τρώει παστίτσιο, ενώ ο άλλος θέλει να πηγαίνει για καφέδες με φίλους; Τι γίνεται αν ο ένας θεωρεί μονόδρομο τη μετανάστευση ενώ ο άλλος δεν μπορεί με τίποτα να φανταστεί την ζωή του αλλού; Τι γίνεται αν ο ένας θέλει το ακριβό μαλακτικό και ο άλλος δεν ξέρει καν τι είναι το μαλακτικό και το θεωρεί σπατάλη; Και πάει λέγοντας.


Θα μου πεις, ναι, αλλά όταν υπάρχει παιδί στη μέση, μιλάμε για έναν άνθρωπο. Όντως, αλλά θα εκπλαγείς για το πόσο λίγη σημασία έχει αυτό για ορισμένους ανθρώπους, ειδικά αυτούς που βλέπουν τα παιδί τους ως προέκταση του εαυτού τους. Όσα ζευγάρια δυσκολεύονται να βρουν μια λύση για το μαλακτικό, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο δυσκολεύονται και στην ανατροφή των παιδιών τους. Η αδυναμία κατάστρωσης κοινού οράματος δεν ξεπερνιέται μόνο και μόνο επειδή θα έπρεπε να ξεπεραστεί.

 

 

__________________
5.


Σε διαβάζω σε όλη μου τη φοιτητική πορεία και βρίσκομαι αισίως(ή όχι και τόσο) στο έβδομό μου έτος. Πάντα επέστρεφα σε σένα στις σκοτεινές μου περιόδους, όταν έψαχνα ένα παράθυρο νηφαλιότητας και ισορροπίας. Πρώτη φορά όμως σου γράφω. Δύο Νοεμβρίους πίσω γνώρισα τον Φ., στην επαρχιακή πόλη που σπούδαζα μέσω κοινής παρέας. Αυτός οκτώ χρόνια μεγαλύτερος, κάποτε κι αυτός φοιτητής εδώ, τώρα έμενε πια στην Αθήνα και δούλευε εκεί. Αφού ρώτησε για μένα τους κοινούς μας φίλους, με πλησίασε σε ένα πάρτυ, την επόμενη μέρα έφυγε και μετά από λίγο ήρθε το add στο facebook. Αρχίσαμε να μιλάμε, αυτός εδειχνε να καταναλώνει χρόνο κι ενεργεια για να με εντυπωσιασει και όντως το χιουμορ του και το πνευμα του με ειχαν ενθουσιασει. Μετά από ένα μήνα ψησίματος, κατέβηκα κι εγώ Αθήνα και με δική του πρωτοβουλία βρεθήκαμε. Ήταν από τις πιο ωραίες βραδιές της ζωής μου. Επιστράτευσε όλη του τη γοητεία και πέτυχε διάνα. Στην ουσία από τότε ξεκινήσαμε τη σχέση μας. Ακολούθησαν πολλά ταξιδάκια, πολλά τηλέφωνα, ενθουσιασμός εκατέρωθεν και έντονα συναισθήματα. Όταν είπαμε ότι είμαστε πλέον μαζί, σε ένα ταξίδι μας 20 μέρες μετά το πρώτο μας ραντεβού, αυτός μου είπε ότι είχε 5 χρόνια να κάνει σχέση και ότι ήμουν η πρώτη κοπέλα που ένιωσε έτσι και που ανοίχτηκε μετά από αυτό το διάστημα (εκείνος 31 εγώ 23). Αρχικά η σχέση μας ήταν από απόσταση, αφού εγώ ακόμα έμενα στην πόλη που σπούδαζα, κατέβαινα βέβαια πάρα πολύ συχνά στην Αθήνα. Είχα λίγα μαθήματα και από το φθινόπωρο θα γύριζα πλέον μόνιμα Αθήνα. Όντως τελείωσα με τα μαθήματα το Σεπτέμβρη και ξενοίκιασα, εκκρεμούσε όμως η διπλωματική. Το σχέδιο ήταν ότι θα τελείωνα και με αυτή μέχρι τα Χριστούγεννα, θα ορκιζόμουν και από Σεπτέμβρη μεταπτυχιακό. Τα πράγματα όμως δεν έγιναν έτσι. Κατεβαίνοντας από το Βορρά, έχανα το σπίτι μου, την ανεξαρτησία που είχα 6 χρόνια, το γνώριμο περιβάλλον μου και κυρίως τους φίλους μου, κανένας από τους οποίους δεν είναι από την Αθήνα. Θα έμενα με τους γονείς μου για τουλάχιστον ένα χρόνο και θα έχανα την παλιά μου καθημερινότητα. Το μόνο θετικό σ αυτό το ζοφερό τοπίο ήταν ο Φ. Θα ήμασταν επιτέλους μαζί. Θα οργώναμε την Αθήνα. Ακολούθησε ένα διάστημα όπου τη μέρα μου έτρωγε το πηγαινέλα στο σπίτι του Φ. στο κέντρο, μία ώρα με τα μέσα από το δικό μου. Τη διπλωματική δεν την προχώρησα, δεν είχα κανένα κίνητρο. Καθόμουν και βυθιζόμουν στο πολύ λεπτομερές και δυσνόητο θεωρητικό υπόβαθρο και σκεφτόμουν πόσο πολύ δε νοιάζει κανέναν εργοδότη όλο αυτό. Δεν έβρισκα νόημα σε όλο αυτό, αν και ήξερα ότι έπρεπε να τελειώνω για να κλείσω έναν κύκλο. Κι ας μην νοιάξει κανέναν εργοδότη η διπλωματική μου. Παράλληλα βλέποντας αγγελίες για το επάγγελμά μου (πολιτικός μηχανικός) έβλεπα το τέρας "εμπειρία" γραμμένο παντού, να υψώνεται απειλητικό και να γελάει χαιρέκακα. Και το κωλόχαρτο να είχα, έλεγα, δουλειά πάλι δε θα βρισκα. Την ίδια στιγμή έβλεπα τον Φ. κυνηγάει τα δικά του όνειρα επαγγελματικά, να τα πηγαίνει καλά, να έχει προοπτικές και άνεση. Έπεφτα κάθε φορά που μου εξιστορούσε τα σχέδιά του γιατί αισθανόμουν τόσο μακριά από αυτή την κατάσταση. Του το είχα πει, αφού έβλεπε κάθε φορά τον εκνευρισμό μου και μια αδικαιολόγητη επιθετικότητα. Μετά από καιρό μου είπε ότι έχει σταματήσει να μου λέει πολλές λεπτομέρειες, γιατί έβλεπε ότι με στεναχωρούσε. Το θέμα της ανεξαρτησίας με βασάνιζε, ονειρευόμουν να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη, να μπορώ να συνεισφέρω σε κάποια κοινή μας συγκατοίκηση. Στην ουσία έμενα στο σπίτι του τα περισσότερα βράδια και αισθανόμουν να μας χωρίζει μια άβυσσος στη φάση ζωής. Παράλληλα με τη διπλωματική καθηλωμένη. Αυτό με έριχνε φυσικά χειρότερα. Το είχαμε συζητήσει πολλές φορές και μου έλεγε πως δεν πρέπει να νιώθω ένοχη, πως κι αυτός στην ηλικία μου δεν είχε δουλέψει ουσιαστικά ποτέ, μόλις είχε κατέβει από πάνω και δεν ήξερε κι αυτός τι να κάνει με τη ζωή του. Άλλες εποχές όμως και άλλα ποσοστά ανεργίας. Εμείς όμως ήμασταν ζευγάρι στο εδώ και τώρα, στη δεδομένη στιγμή των ζωών μας συναντηθήκαμε κι ένιωθα ότι δεν μπορεί η σχέση μας ν αντέξει αυτή μου την ανασφάλεια για την ανισότητά μας. Το Δεκέμβρη αρχίσαμε να μαλώνουμε συχνά, επειδή εγώ στεναχωριόμουν κάθε φορά που υποψιαζόμουν ότι με παραμελεί, ότι δε θέλει να περάσει χρόνο μαζί μου, κάθε φορά που ένιωθα ότι δε μου παραχωρεί κάτι, είτε αυτό ήταν ο χρόνος του, είτε παραπάνω χάδια ή σεξ. Μετά τα Χριστούγεννα, που είχαμε πάει μαζί Θεσσαλονίκη και είχαμε περάσει υπέροχα, άρχισα να αισθάνομαι ότι δίνει πλέον πολύ λίγα στη σχέση. Δεν ήταν ενθουσιώδης στην επικοινωνία μας, δεν τρελαινόταν να κάνουμε πράγματα μαζί, δεν περνούσαν πια εύκολα οι δικές μου προτάσεις για να κάνουμε ο,τιδήποτε. Κάποια στιγμή σε έναν τσακωμό μας μου είπε ότι μ αγαπάει και νιώθει τρυφερότητα αλλά ότι το ερωτικό κομμάτι προς εμένα νιώθει να του αδειάζει. Όλοι αυτοί οι τσακωμοί όλο και τον άδειαζαν. Πρότεινε να βρισκόμαστε πιο αραιά για ένα διάστημα, μήπως και φύγει ο εκνευρισμός. Όντως αυτή η ένταση μας είχε κάνει και τους 2 να μην είμαστε οι εαυτοί μας, ή μάλλον να μην έχουμε διάθεση να ξεδιπλώσουμε τον εαυτό μας ένας στον άλλον όπως παλιά. Μετά από 2 βδομάδες κι αφού τα πράγματα σέρνονταν, του είπα πως νιώθω να χωρίζουμε, τον νιώθω απόμακρο και λιγότερο «μέσα» στη σχέση. Το σκέφτηκε για λίγο, μου είπε πως δε νιώθει ερωτευμένος, νιώθει να έχει φύγει το πάθος. Θέλω να καταλάβω μου λέει αν είναι παρωδικό ή μόνιμο, είμαι μπερδεμένος. Συνεχίζουμε για άλλες 2 βδομάδες, όπου εγώ τον είχα αφήσει να δίνει αυτός το ρυθμό της επικοινωνίας. Αν δε βρισκόμασταν, στέλναμε κάποια μηνύματα μέσα στη μέρα και αυτός με έπαιρνε κάποια στιγμή ένα τηλέφωνο όπου... μιλούσαμε σχεδόν όπως παλιά, όταν δεν ήμουν Αθήνα και πήγαινε το τηλέφωνο σύννεφο. Τον έβλεπα όμως ζορισμένο, δεν κοιμόταν τα βράδια, ξεφυσούσε. Ένα Σάββατο, καθώς ξυπνάμε από το μεσημεριανό μας ύπνο τον ακούω να ξεφυσάει. Τον ρωτάω αν είναι κάτι που τον απασχολεί, μου λέει είναι αυτά που έχουμε συζητήσει. Δεν το βλέπω να αλλάζει, νιώθω ότι έχει κάνει τον κύκλο του, ότι δεν έχει πια νόημα. Το συζητήσαμε για ώρες. Παραδέχθηκε ότι είμαι από τους λίγους ανθρώπους που τον ξέρουν πολύ καλά. Ότι περάσαμε υπέροχες στιγμές, ότι αισθάνθηκε να παίρνει πολύ τρυφερότητα από μένα. Χωρίσαμε με μια πολύ έντονη αγκαλιά, εγώ να κλαίω, να του λέω ότι είναι ο άνθρωπός μου και ότι δεν ξέρω πώς από τη μία μέρα στην άλλη πρέπει να το ξεχάσω αυτό. Συμφωνήσαμε να κάνουμε ο,τι νιώθουμε από δω και πέρα. Δηλαδή η επικοινωνία να συνεχιστεί όπως και όσο τη θέλει ο καθένας. Από τότε δεν έχουμε ξαναμιλήσει. Έχουν περάσει 10 μέρες που κρατιέμαι με νύχια και με δόντια να μην επικοινωνήσω. Για να νιώσει και να μετρήσει την πλήρη απουσία μου(έχω ανέβει κιόλας πάνω να δω τους φίλους μου και να ασχοληθώ με τη διπλωματική και το ξέρει). Κάποια στιγμή θα επικοινωνήσει γιατί έχω πράγματα ακόμα στο σπίτι του κι ελπίζω ως τότε να μην έχω λυγίσει και τον έχω πάρει εγώ πρώτη τηλ. Η ερώτηση μου είναι: εγώ αφού κάνω την αυτοκριτική μου για την εγκληματική μου αδράνεια, τη μιζέρια που έβγαλα, την απαγκίστρωση πάνω του, αφού κάνω τις κινήσεις που πρέπει να κάνω για να νιώσω λίγο πιο βολικά με τον εαυτό μου, μπορώ να ελπίζω ότι υπάρχει περίπτωση να το μετανιώσει; Είναι πάρα πολύ ξεχωριστός άνθρωπος και μαζί είχαμε στιγμές «ουράνιες» βαθιάς επικοινωνίας. Μοιραζόμαστε την ίδια αίσθηση για τον κόσμο, έχουμε τους κοινούς μας κώδικες, καταλαβαινόμαστε. Η τρέλα που κουβαλάει στο κεφάλι του με κάνει να αναβλύζω συνεχώς φρέσκο έρωτα γι αυτόν. Ποτέ ξανά δεν έχω νιώσει ότι βρήκα το περίεργο ζώον αυτό που θα κοιτούσε μέσα μου και θα αναγνώριζε όλο μου το σύμπαν. Ξέρω ότι αφού δε βγήκε με τον Φ. δεν έχω ελπίδα για συντροφικότητα ποτέ πια. Αυτός ήταν για μένα. Πώς γινεται όλο αυτό, που ξέρω ότι ήταν αμφίδρομο και αληθινό, να ξεθύμανε μέσα σ ένα μηνα;


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Το περίεργο ζώον που κοιτούσε μέσα σου και αναγνώριζε το σύμπαν είναι αυτό που έβλεπες ανταγωνιστικά επειδή αυτός είχε καλή δουλειά και πετύχαινε επαγγελματικά, ενώ εσύ πάλευες με μια διπλωματική και φοβόσουν ότι δεν θα βγάλεις ποτέ λεφτά. Ωραία τα στόλισες όλα με διάφορα γύρω γύρω, αλλά δεν βλέπω να βλέπεις τι σε έκανε να διαλύσεις αυτή τη σχέση, γιατί μόνη σου την διέλυσες, με τα χεράκια σου. Μιλάς για αυτοκριτική. Πού είναι; Έβγαλες μιζέρια. Γιατί; Γιατί δεν μπορούσες να χαρείς με τις επιτυχίες του και το μόνο που έβλεπες είναι η ζωή του σε σχέση με την δική σου, ειδικά ενώ δεν υπάρχει κανένας τρόπος σύγκρισης, εφόσον έχετε τόση διαφορά ηλικίας;


Το πρόβλημα που βλέπω εγώ ξεκινάει από αρκετά πιο πίσω. Από τα εφτά χρόνια σπουδών, από την ομφαλοσκόπηση της διπλωματικής – ας είμαστε λίγο σοβαροί, είναι αρκετά σπάνιο να είναι καθοριστική η διπλωματική για οτιδήποτε – για την παγωμάρα στις αγγελίες που ζητούν προϋπηρεσία – κάπως όμως όλοι από κάπου ξεκινούν, και εντυπωσιάζομαι που έστω βρήκες αγγελίες για πολιτικούς μηχανικούς, και τελικά το μεταπτυχιακό, τι έγινε; Και σου φαίνεται πολύ μια ώρα πήγαινε έλα από σπίτι σε σπίτι μέσα στην Αθήνα; Εμένα μέτριο προς λίγο μου φαίνεται. Ήθελες να μένεις στο διπλανό διαμέρισμα;


Η ζωή σου ήταν πολύ πιο ωραία από όσο είχες καταλάβει. Πολύ φοβάμαι ότι και τώρα το ίδιο μπορεί να συμβαίνει. Αυτός, τι να μετανιώσει; Εσύ είσαι που πρέπει να αλλάξεις.


 

__________________
6.


Σαγαπώ, με αγαπάς? Θα με αγαπάς για πάντα? Δεν με αγαπάς..εγω σε αγαπώ. Ένα ρήμα σε πολλές κλισεις, χρόνους πρόσωπα κτλ ακούω καθημερινά απο τη κοπέλα μου. Απο το πρωί μεχρι το βράδυ, κάθε μέρα, χωρίς σταματημο, κάθε στιγμή που θα μείνουμε μόνοι κτλ.
Δεν ξερω πως να το χειριστω πλέον. Στην αρχή μου φαινόταν τόσο ρομαντικό.. Στη πορεία κάπως μετριασε και τώρα πλέον έχω αρχίσει και δυσανασχετω σε βαθμό που φαίνεται και πληγώνει περισσότερο. Το έχω εξηγήσει με το καλό ποοοοσες φορές οτι την αγαπώ αλλά πάλι τα ίδια. Είμαστε 3 χρόνια μαζί. Τον 1ο χρόνο δεν το είπα ούτε μια φορά, αλλα μετά αφου ένιωσα πιο σίγουρος για τα συναισθήματα μου το λεω πιο συχνά. Μπορεί να εχει παίξει και αυτό ρόλο, μπορεί και οχι. Η ερώτηση μου ειναι πως να το διαχειριστω αυτο?
- Βυθισμενος στην αγάπη


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Ρώτα την, όσο πιο απαλά γίνεται, μια στιγμή που θα είσαστε μόνοι σας και ωραία, τι είναι αυτό που θέλει να ακούσει για να σταματήσει να ανησυχεί, και μετά, τι είναι αυτό που την ανησυχεί τόσο πολύ που χρειάζεται τόσο συχνά επιβεβαίωση. Θέλει εγγυήσεις για το μέλλον; Τι είδους;


Θα είναι δύσκολη κουβέντα. Αλλά είναι προτιμότερη από την έκρηξη που θα έχεις σύντομα αν δεν το συζητήσετε.


 

_________________
7.

 

Αγαπητή Αμπα!
Είμαι 30 χρονών και εκείνος 39. Δουλεύουμε και οι δύο νυχθημερόν. 4 χρόνια και κάτι μαζί. Έρωτας, πάθος, θαυμασμός. Τα πρώτα 2 χρόνια. Γιατί μετά μας έφαγε η δουλειά. Και το να μαζεύουμε χρήματα. Για να μείνουμε μαζί. Και μαζεύουμε, και δεν φτάνουν, και φτου και από την αρχή. Και εγώ δεν είμαι καλά. Και όπως πάντα, κάνω τον καραγκιόζη. Μεσα μου νιώθω μπουχτισμένη από ρουτίνα και έξω μου είμαι τρελό παιδί χαρά γεμάτο. Για να μην τον στεναχωρήσω. Δεν του έχω δώσει το παραμικρό δείγμα. Αυτός νομίζει πως όλα είναι τέλεια, γιατί έτσι του τα παρουσιάζω. Γιατί δeν είμαι καλά? Γιατί επεξεργαζομενη τα όσα έχω ζήσει γενικά ως τώρα, εφτασα στο σημείο να δω ξεκάθαρα τον εαυτό μου. Και κατέληξα στο ότι μέχρι τώρα, 30 χρόνια τώρα, ζω στο πρέπει και ζω την ζωή των αλλων ,του κάθε συντρόφου που επέλεγα. Όμως τώρα, ο σύντροφος μου χτίζει τη ζωή του εξολοκλήρου πάνω μου. Να μείνουμε μαζί, να κάνουμε οικογένεια, να παντρευτουμε, να ζήσουμε στο μέλλον οσα στερηθηκαμε μέχρι τώρα. Και να σου πω κάτι Α μπα μου? Στερηθηκαμε πολλά. Από την έξοδο, από την ανεμελιά, από την εκδρομή, από το δέσιμο που μπορεί να δώσει μια στιγμή, ένα χάδι, ένα ηλιοβασίλεμα. Γιατί τα στερηθηκαμε? Γιατί έπρεπε πάντα μαζί να είμαστε στημένοι. Ραντεβού προγραμματισμενο σε ώρα και μέρος για σεξ, συνάντηση προγραμματισμένη στο ίδιο καφέ για να τον δω μέσα στην εβδομάδα ένα 2ωρο με τη συζήτηση να κινείται γύρω από τις δουλειές μας και από το πόσα χρήματα θα βάλουμε στην άκρη για να μείνουμε επιτέλους μαζί, και πως όλα θα αλλάξουν όταν μείνουμε μαζί. Και ρωτάω αγαπημένη μου, γιατί να μην είναι τώρα διαφορετικά και να περιμένω ένα σπίτι να μου τα αλλάξει όλα? Κάθε φορά η απάντηση διφορούμενη. Τον αγαπάω, αλλά νιώθω ότι δεν ζω. Και ειλικρινά δεν ζητάω μεγαλεία. Ποτέ δεν με ενδιέφεραν. Μια βόλτα στη θάλασσα, να ερθει να με πάρει απροειδοποιητα από τη δουλειά, ένα τηλέφωνο να μου λέει ότι με σκέφτηκε και όχι "άσε τί έγινε σήμερα στη δουλειά". Πώς αυτά θα μου τα αλλάξει ένα σπίτι, δεν το καταλαβαίνω. Ναι, πράγματι τον θαυμάζω και τον νοιάζομαι, ναι πράγματι τον λαχταρώ, τον σκέφτομαι, ό,τι έχω του το δίνω με όλη μου τη καρδιά και ξέρω ότι όλα όσα σου γράφω τώρα είναι αμοιβαία και από την πλευρά του. Αλλά φοβάμαι.. Ότι δεν θα πετύχει. Και τον φόβο μου... δεν του τον έχω πει ποτέ. Γιατί επενδύει σε εμένα. Και όντως χτίζει τη ζωή του σε εμένα. Μοιάζει άδικο αυτό, γιατί και εγώ τα θέλω όλα αυτά. Αλλά για να φοβάμαι μήπως απλά θέλω έναν χώρο δικό μου που ποτέ δεν είχα και όχι έναν χώρο μαζί του. Με τρελαίνουν αυτές οι σκέψεις. Γιατί μου δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά μέσα μου. Πώς μπορώ να τον φρενάρω όταν εκείνος μόνο για το σπίτι μιλάει? Πώς να του πω ότι φοβάμαι μήπως δεν αλλάξει τίποτα όταν μαζεύουμε τόσο καιρό χρήματα για να μείνουμε μαζί? Πώς λες σε καποιον που αγαπάς ότι ναι, κάνουμε σχέδια τόσο αιρό αλλά τελικά φοβάμαι ότι στο σπίτι μας απλά θα συνεχίσει να κυλάει η ζωή μας έτσι και δεν θα αλλάξει κάτι? Σε μπέρδεψα. Και εγώ μπερδεμένη είμαι. Και μάλιστα πολύ. Παρεμπιπτόντως, όλα τα θέλω του τα έκανα δικα μου, με αποτέλεσμα να υποχωρω και να συμβιβάζομαι σε καταστάσεις. Και το έκανα τόσο αβίαστα, χωρίς να έχει καταλάβει ακόμα ότι κάποια πράγματα με ενοχλούν. Εθελοτυφλω δηλαδή. Από την άλλη, όλοι γύρω μου λένε ότι βρήκα επιτέλους έναν άνθρωπο που μου ταιριάζει. Και το βλέπω και εγώ. Αλλά αυτή η ρημαδα η ρουτίνα μας έκανε να ζούμε βδομάδα τη βδομάδα τα ίδια σκηνικά. Μου λείπει η ανεμελιά. Το εδω και το τώρα. Οι στιγμές. Τί να κάνω μου λες? Νιώθω ότι είμαι σε αδιέξοδο. Και δεν έχω πού να μιλήσω. Σε διαβάζω και σκέφτομαι μήνες να σου γράψω. Πραγματικά, μόνο αν μπορούσα να τα βγάλω από μέσα μου. Απάντησε μου σε παρακαλώ. Σε ευχαριστώ.
-Confused


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν είσαι σε αδιέξοδο. Ακόμα δεν μπορείς να φανταστείς τι είναι αδιέξοδο,, και ευτυχώς, καλύτερα να μη μάθεις ποτέ. Δεν έχεις δεσμευτεί για τίποτα, νομικά. Όλα στον αέρα είναι. Ούτε καν συμβόλαιο σπιτιού. Ούτε πλυντήριο δεν έχετε πάρει μαζί. Δεν λέω ότι δεν υπάρχει συναισθηματικό δέσιμο ή υπόσχεση για το μέλλον, αλλά είσαι πολύ μακριά από αδιέξοδο.


Οι άλλοι δεν έχουν ιδέα με ποιον ταιριάζεις, ούτε ξέρουν αν σου ταιριάζει αυτός που έχεις, ούτε μπαίνουν στον κόπο να κάνουν ψυχογράφημα. Βλέπουν αυτό που δείχνετε προς τα έξω, και λες ότι είσαι άνθρωπος που μια ζωή ζεις την ζωή των άλλων, τη ζωή του συντρόφου που επιλέγεις. Άρα τους έχεις ήδη ξεγελάσει. Έχεις συμβιβαστεί με πράγματα που δεν αντέχεις χωρίς να μπορείς να πεις πότε έκανες την υποχώρηση. Οι άλλοι αυτό που θέλουν είναι τα ξεκάθαρα πράγματα. Σιχαίνονται τα διφορούμενα. Εσείς δείχνετε ξεκάθαροι: μαζεύετε λεφτά για να παντρευτείτε και να κάνετε οικογένεια. Άρα, ταιριάζετε.


Η αγάπη δεν μπορεί να είναι ο μοναδικός λόγος για να χτίσεις τη ζωή σου με αυτόν, ή με οποιονδήποτε. Για να ευδοκιμήσει μια σχέση στο μέλλον πρέπει να υπάρχει κοινό όραμα ευτυχίας. Εσύ είσαι σε θέση να περιγράψεις το δικό σου με ακρίβεια. Το δικό του ποιο είναι; Δεν το λες, αλλά το περιγράφεις έτσι ώστε να καταλαβαίνουμε ότι δεν σου αρέσει καθόλου, και παριστάνεις ότι είσαι εντάξει με αυτό επειδή έτσι έχεις συνηθίσει να κάνεις.


Άκου τώρα τι σε κρατάει να μην κάνεις αυτό που θέλεις, που είναι να ακυρώσεις τα πάντα. Ούτε η αγάπη, ούτε οι άλλοι που σου λένε ότι ταιριάζετε, ούτε το παρελθόν σας. Φοβάσαι να μην πέσεις στα μάτια του. Αν υπήρχε ένας τρόπος να φύγεις και αυτός να συνεχίσει να σε βλέπει όπως σε βλέπει τώρα – μια γυναίκα με την οποία θα μπορούσε να στήσει τη ζωή του- θα το έκανες χωρίς να νιώθεις αυτό που λες «αδιέξοδο». Φοβάσαι να γίνεις δυσάρεστη. Φοβάσαι ότι οι άλλοι θα πουν ότι έκανες λάθος. Φοβάσαι να ταράξεις να νερά της φαινομενικής ησυχίας. Σκέψου καλά αν αυτοί είναι καλοί λόγοι για να δεσμευτείς για μια ζωή.


Και το πιο προφανές: αν μείνετε μαζί, θα μάθεις αν όλα αυτά που προβλέπεις γίνουν πραγματικότητα. Τι θα σε εμποδίσει να φύγεις τότε;


 

105 Σχόλια
Συννεφιά 2.5.2018 | 09:31
#2 Νομίζω ότι το πρόβλημά του είναι η απουσία ανταπόδοσης/αμφίδρομης υποστήριξης από τους φίλους του. Αν το κατάλαβα καλά (και δεν διάβασα ότι θέλω), νομίζω ότι συμπασχω. Έχω κι εγώ τον ίδιο προβληματισμό. Έχω φίλη (οκ.. φίλη.. μεγάλη κουβέντα) η οποία είναι οριακά άφαντη, εκτός από τις περιόδους που έχει πρόβλημα (με τον γκόμενο συνήθως)! Τότε παίζει να τη βλέπω και πιο συχνά από τον άντρα μου! :) Μπορεί να μιλάει για ώρες για το θέμα της. Ώρες που δεν έχω άπλετες στη διάθεσή μου. Όμως έχω διαθέσει τις ώρες αυτές και έχω παρέχει την υποστηριξή μου αμέριστα. Αλλά δεν έχει τύχει ΠΟΤΕ ως σήμερα να μοιραστώ μαζί της κάποιο δικό μου πρόβλημα. Γιατί απλούστατα, δεν ενδιαφέρεται καθόλου. Δε ρωτάει ποτέ από μόνη της. Κι αν πάω να αναφέρω κάτι, απαντάει βιαστικά και αλλάζει θέμα. Μόλις τα δικά της θέματα λυθούν εξαφανίζεται πάλι. Στέλνει κανένα μήνυμα που και που, με τυπικές ερωτησεις και αυτό είναι όλο. Ναι. Αν τη θεωρούσα φίλη κάποια στιγμή, τώρα αυτό δεν ισχύει. Και εννοείται έχω ψιλοξεκόψει πια. Δεν είναι φίλος ένας τέτοιος άνθρωπος. Είναι βαμπίρ.
Το θέμα είναι να αναγνωρίζεις τα βαμπίρ και να τα απομακρύνεις. Αν σου συμβαίνει το αντίθετο, τότε χρειάζεσαι το μάντρα.
avatar
rosa nera 2.5.2018 | 09:37
#7 Εθελοτυφλείς και σου λείπει η ανεμελιά;Μήπως λείπουν τα όρια;Πόσο πολύ μπορεί κάποιος να παραχωρήσει έδαφος;Μέχρι του σημείου να μην έχει ζωτικό χώρο πλέον;
Το να μάθει κανείς να εκφράζει τις επιθυμίες του και να θέτει τα όριά του και να τα σέβεται ο ίδιος είναι πολύ λιγότερο τρομακτικό από το να ζει την ζωή που σχεδίασε και ονειρεύτηκε άλλος.
Τι φοβάσαι ότι θα συμβεί αν εξωτερικεύσεις τις επιθυμίες σου;Είναι κάτι που πρέπει να μάθεις να κάνεις οπωσδήποτε αν θες να δομήσεις υγιείς σχέσεις.
Ξεκίνα από κει.
Parisios 2.5.2018 | 09:38
#1
Επειδή το ανέφερες, 2 πίτες γύρο με πατάτες τηγανητές και σως έχουν ακριβώς την ίδια τιμή με 2 πίτες αλάδωτες καλαμάκι κοτόπουλο - ντομάτα - κρεμμύδι - μουστάρδα. Το δεύτερο είναι μια χαρά υγιεινό φαγητό.
Σε γενικές γραμμές όντως είναι πιο ακριβό το υγιεινό, θα φας πολύ κοτόπουλο, πολλή σαρδέλα, πολλά όσπρια αν θες να φας υγιεινό και φτηνό, αλλά παντού έτσι δεν είναι; Τα λεφτά δίνουν ευκολία. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι τόσο τα λεφτά, όσο η σχέση σου με το φαγητό. Δες μήπως στο Δήμο σου έχουν κάτι (ΚΨΥ ή διατροφολόγο) για να σε βοηθήσουν.
Haifischnet 2.5.2018 | 14:47
Παρέβλεπες ότι παραγγέλνει ΚΑΙ σαλάτα. Ή πιτόγυρα ή σαλάτα θα φας, δεν μπορείς να τα φας όλα αυτά.

Καταλαβαίνω ότι ένα παχύσαρκο σώμα θέλει πολύ φαγητό για να συντηρηθεί, αλλά θα πρέπει να μειώσει τις ποσότητες και αυτό, φυσικά, με την βοήθεια διατροφολόγου. Θα πρότεινα για αρχή να βγουν οι πίτες από το μενού - και φυσικά οι τηγανιτές πατάτες.

Μην σου πω ότι σκέτη η σαλάτα είναι ένα πλήρες γεύμα, αν έχει και τυράκι-φέτα.
mitsi 2.5.2018 | 15:16
Εγώ πάντως δεν κατάλαβα ότι παραγγέλνει και σαλάτα. Εγώ κατάλαβα ότι αντί να παραγγείλει τη σαλάτα που θα έπρεπε για λόγους οικονομίας παραγγέλνει τα πιτογυρα. Καταλαβαίνω περισσότερο από πολλούς τον Γολγοθά του να χάσεις κιλά και τον ακόμα μεγαλύτερο Γολγοθά του να τα διατηρήσεις όπως επίσης και πόσο πιο ασύμφορο οικονομικά είναι αυτο, αλλά από δική μου εμπειρία θα πω ότι αυτά δεν είναι παρά δικαιολογίες που λέμε στον ίδιο μας τον εαυτό προκειμένου να σιγασουμε τις τύψεις που νιώθουμε όταν δεν νιώθουμε καλά μέσα στο σώμα μας και με τις επιλογές μας. Είναι δύσκολο να κρατηθείς και χρειάζεσαι ισχυρό κίνητρο. Όπως όμως λέει και ο Παρισιος υπάρχουν εναλλακτικές και πιο υγιεινές επιλογές ακόμα και όταν τα οικονομικά μας μας στενεύουν ή ο τρόπος ζωής μας είναι επιβαρυντικός. Νομίζω στη συγκεκριμένη περίπτωση όλα έχουν να κάνουν με τη σχέση που έχει ο φίλος μας με το φαγητό και το πώς έχει συνδυάσει ο εγκέφαλος του κάποια πραγματα, εξ ου και μας λέει ότι πέφτει με τα μουτρα στο φαγητό,σα να είναι παρηγοριά ή επιβράβευση. Αν δεν αλλάξει αυτός ο τρόπος σκέψης καμία δίαιτα ή διατροφή δε θα έχει μακροχρόνια αποτελέσματα. Και αυτό γίνεται πολύ στενά χωρίς την καταλληκη βοήθεια ειδικού.
αμύριστο λουλούδι 2.5.2018 | 09:41
#1, Ξεκινώ λέγοντας ότι είμαι σαν και σένα: όλη μου τη ζωή υπέρβαρη με περιόδους σε κανονικά κιλά με πολλές στερήσεις όμως.
Για αυτό θα μου επιτρέψεις να μην τα ωραιοποιήσω. Τίποτα από αυτά που ανέφερες δεν συνιστά το πραγματικό σου πρόβλημα. Τίποτα.
Το βάρος ενός ανθρώπου ρυθμίζεται με τρεις παράγοντες:
1. το μεταβολισμό του (βλ. Θυρεοειδή)
2. το μήκος του εντέρου του (βλ. απορρόφηση)
3. Τη συναισθηματική του εξάρτηση από το φαγητό και την ικανοποίηση που προσφέρει.
Θεωρώ ότι δεν έχεις πρόβλημα παθολογικό με το θυρεοειδή σου, αλλιώς θα το είχες αναφέρει. Ίσως απλά να είσαι από τους άτυχους, εντός των φυσιολογικών ορίων δηλαδή αλλά κάπως αργός.
Για το μήκος του εντέρου δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Πάμε τώρα στο Νο 3 γιατί εδώ είναι το ζουμί. Είναι ουσιαστικά η σχέση σου με το φαγητό και η ικανοποίηση που αντλείς από αυτό. Αν το φαγητό είναι η τιμωρία σου αλλά και η επιβράβευσή σου, αν αντλείς ικανοποίηση και ανακούφιση, τότε πρέπει -με τη βοήθεια ψυχολόγου και μόνο- να βρεις γιατί. Να διερευνήσετε την σχέση σου με την μαμά σου (η τροφός), την επιβράβευση ίσως που (δεν) πήρες στην παιδική σου ηλικία, το πρόβλημα εξάρτησης (ναι, κι όμως) με το φαγητό.
Δεν σε ικανοποιεί η σαλάτα, γιατί πόσο χρόνο χρειάζεται να κόψεις μια ντομάτα και να βάλεις λίγη φέτα; Δεν είναι αυτό το πρόβλημα, ο χρόνος. Θέλεις να "γεμίσεις" από ικανοποίηση.
Πάω ένα χρόνο σε ψυχολόγο, έχω βρει τις αιτίες αλλά θέλει ακόμα πολλή προσπάθεια από μένα για να νικήσω συμπεριφορές και εξαρτήσεις χρόνων. Κάνε τη χάρη στον εαυτό σου και πήγαινε σε ψυχολόγο.
avatar
boxer 2.5.2018 | 09:48
#5
Tυχερός ο Φ. που την έκανε.
Haifischnet 2.5.2018 | 15:36
Όχι τυχερός. Λογικός.
avatar
leas 2.5.2018 | 09:50
Για το #1 και για όλους. Έχω βρει μια φοβερή ιστοσελίδα, όπου μπορεί κανείς να παρακολουθήσει από τον καναπέ του σπιτιού του διαλέξεις, σε πάρα πολλά θέματα. Σίγουρα και για διατροφικές διαταραχές και για πολλά.

Με έκανε πολύ χαρούμενη όταν το ανακάλυψα.

http://www.blod.gr/lectures/default.aspx

TGProject 2.5.2018 | 10:11
#7 Γιατί να μην πεις ότι δεν θέλεις να πας για καφέ και προτιμάς μια βόλτα στη θάλασσα; Γιατί να μην πεις ότι σε κούρασαν οι κουβέντες για το σπίτι; Αυτό που κάνεις είναι σαν να ζείτε δυο διαφορετικές σχέσεις. Αν κρύβεσαι τόσο πολύ δεν είναι μάγος ο άλλος να μαντέψει τι θέλεις. Μπορεί το σπίτι να είναι η δική του "Μόσχα" Έχεις δραματοποιήσει πολύ το θέμα γιατί δεν θέλεις να αλλάξεις τίποτα με δική σου προσπάθεια, θέλεις να γίνουν αυτόματα από μόνα τους. Δυστυχώς δεν γίνεται. Και αργότερα αυτό θα σου βγάλει πολλά προβλήματα.
avatar
Οχεντρα 2.5.2018 | 10:12
#7 Διαβάζοντας το 7 μου έβγαλε μια φοβερή πίκρα η όλη κατάσταση. Δεν ξέρω γιατί μπορεί να έχουν και οι 2 αυτες τις συμπεριφορές αλλά αυτο που μου έκανε εντύπωση είναι το δουλεύουμε 2 χρόνια για να μεινουμε μαζί.. Σε πύργο θα μείνετε; δεν λεω ότι δεν εχει έξοδα η ολη διαδικασία αλλα επειδη το ακούω και απο άλλα ζευγάρια που εχουν μπει σε μεγάλα έξοδα και τελικά δεν τους βγήκε η συγκατοίκηση δεν καταλαβαίνω γιατί καποιος δεν μένει αρχικά σε κατι πιο basic για να δει πως θα κυλήσει η ολη κατάσταση ειδικά σε περιπτωσεις οπως η δικη σου που υπάρχουν αμφιβολίες; Το να ταλαιπώρησε 2 και χρόνια σκεπτόμενη πως θα ήταν η κατάσταση ενω ταυτόχρονα πιέζεσαι χάνοντας σημαντικές εμπειρίες για τον εαυτό σου οπως λες στην ίδεα μιας συγκατοίκησης καπου καποιος κάποτε με στεναχωρεί. Κάποιος τρόπος θα υπάρχει να μην περιμένεις αλλα 3 χρόνια... Αν θέλεις να είσαι μαζι του μεχρι τοτε...
Påskeegg 2.5.2018 | 13:25
Δουλεύουν και οι δύο νυχθημερον δύο χρόνια για να μείνουν μαζί, δηλαδή απλά να συγκατοικησουν γιατί δεν αναφέρει τίποτα για γάμο και παιδιά. Το' χω ξαναδεί σε διάφορες περιπτώσεις αυτό και πάντα μου θυμίζει αυτό που έλεγε η γιαγιά μου "όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, 10 μέρες κοσκινίζει"
avatar
Οχεντρα 2.5.2018 | 17:15
Γενικά δεν μπορώ να καταλάβω τα τόσο περιορισμένα βήματα στην σημερινή εποχή. Αν υπήρχαν παιδιά στην μέση το καταλαβαίνω να υπάρχει ανασφάλεια και υπερπροστασία αλλά ενω ακόμα δεν γνωρίζεις αν στην ουσία ταιριάζει η καθημερινότητα σου με του άλλου να σκέφτεσαι ακριβά σπίτια ή ακομα και αγορές σπιτιών δεν το καταλαβαίνω.. Για να παντρευτείς να πρέπει πρωτα να εχεις την τραπεζαρια σετ με τον καναπε και αν δεν το αγοράσουμε οχιιι ο γαμος δεν μπορεί να γινει... Σαν να είναι το σημαντικό να χτίσουμε το τριγύρω και οχι την σχέση η οποια ειναι και η βαση του μετέπειτα γαμου
Haifischnet 2.5.2018 | 14:57
Έτσι όπως τα λέει, εμένα μου φαίνεται ότι ψάχνουν για αγορά και προχωρούν βάσει πολύ αυστηρού σχεδίου χωρίς περιθώρια χαλαρότητας.

Γενικώς, η όλη φάση μου έβγαλε μια καρμιριά, μια πολύ στενόχωρη κατάσταση, κι όσο συνέχιζα το διάβασμα τόσο σφιγγόταν η ψυχή μου.
avatar
Neverlander 2.5.2018 | 17:51
Ακριβώς! Όταν μείναμε πρώτη φορά μαζί με το αγόρι, δεν θέλαμε κ δεν μπορούσαμε να επενδύσουμε στα τρελά έξοδα ενός σπιτιού, οπότε νοικιάσαμε επιπλωμένο κ πήραμε μόνο στρώμα, πλυντήριο κ πιάτα. Πιστεύω πάντως οτι κ μαζί να μείνουν δεν θ'αλλάξει ο τύπος, η νοοτροπία "η ζωή είναι ένας ατελείωτος αγώνας" δεν αλλάζει με τίποτα, ωραία το αποτυπώνει κ στο Loaded στο neftlix!
φούστα κλαρωτή 2.5.2018 | 22:50
θυμήθηκα μια φίλη μου που ετοιμαζόταν να συγκατοικήσει με το αγόρι της. Εκείνος ήθελε να πάρουν έπιπλα ξύλινα, βαριά "να τους μείνουν". Η φίλη, που μάλλον είχε τις επιφυλάξεις της για αυτή τη συγκατοίκηση, επέμενε στα φτηνά σουηδικά. Πάντως είναι ακόμα μαζί (αν και δεν ξέρω τι έπιπλα έχουν τώρα)
Συννεφιά 2.5.2018 | 10:16
#7 αναγνωρίζεις με πρωτοφανή διαύγεια και σαφήνεια το πόσο πολύ δεν σου ταιριάζει αυτή η σχέση και αυτός ο άνθρωπος. Και αυτό μου δημιουργεί πολύ έντονη αντίθεση με την διστακτικότητά σου. Λες: "Τί να κάνω μου λες? Νιώθω ότι είμαι σε αδιέξοδο."! Το διάβαζα και (αλήθεια λέω) γούρλωσα τα ματια από την έκπληξη!! Ποιο αδιέξοδο? Δεν είσαι αδιέξοδο. Είσαι σε έναν μονόδρομο που οδηγεί μακριά από αυτή τη σχέση. Δεν το βλέπεις ήδη?!?!?!?!!!!
Δεν έχει σημασία τι λένε οι άλλοι. Δεν ζουν οι άλλοι τη ζωή σου, ούτε είναι σε θέση να γνωρίζουν τι είναι καλύτερο για σένα. Αγνόησέ τους παντελώς.
Αυτό όμως που δεν πρέπει επουδενεί να αγνοήσεις, είναι το γεγονός ότι ο σύντροφός σου επιμένει να ζει στην κοσμάρα του, παρόλλο που ξέρει. Ναι. Μπορεί να μην εχεις πει τίποτα και να δείχνεις ΟΚ. Αλλά αυτό που σου συμβαίνει δεν κρύβεται. Και πάω στοιχημα ότι όσο περνάει ο καιρός χωρίς να κάνεις κάτι, χειροτερεύεις!! Και αυτός το βλέπει. Μπορεί να μην έχει καταλάβει 100% τι παίζεται, αλλά βλέπει. Και το αγνοεί γιατί δεν τον συμφέρει. Αυτό είναι ακόμα πιο τραγικό από το προφίλ του, όπως μας το παρουσίασες.
Ξέρεις τι να κάνεις. Μην αργείς άλλο. Καις χρόνο που δεν γυρίζει πίσω.
αυτή η πράξη 2.5.2018 | 15:15
προσωπικά θα δήλωνα κατά των μαντεψιών (που μπορεί και να μην κατάλαβε ποτέ ο άνθρωπος εν τέλει) και υπέρ του ξεκαθαρίσματος όσο δύσκολο κι αν είναι.
"μου συμβαίνει αυτό κι αυτό και δυσκολεύομαι".
και μετά βλέπεις τι και πως.
avatar
Προσωρινώς ο Ποκοπίκος 2.5.2018 | 10:22
Τρεντι οι γαμοι στα 20-30; Στην Ελλάδα; μονο στην επαρχία ξερω ότι παντρευονται τοσο νεοι σε μεγαλο ποσοστο αλλα και παλι δεν είναι τρεντι αλλα πολυ παραδοσιακα. Τελος παντων το "και στα δικα σου" κτλ δεν είναι προσωποποιημενη "εντολη/προσταγη/μομφη" αλλα κατι που ηθιστε να λεγεται, κατι σαν το "θα τα πουμε".
Haifischnet 2.5.2018 | 15:05
Με τόση φιλολογία που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο πλέον, νομίζω ότι πολλές μπαίνουν σε έναν αγώνα δρόμου για παιδί πριν τα 28 ή κάτι τέτοιο.

Με άλλα λόγια, βάζουν έναν βραχυπρόθεσμο στόχο (γάμο και δημιουργία οικογένειας σε νεαρή ηλικία) για να εξυπηρετήσουν έναν μακροπρόθεσμο στόχο (να είναι νέοι γονείς ή νέες γιαγιάδες - ξέρω-γω αλήθεια;), χωρίς να λαμβάνουν υπόψη ότι υπάρχουν τα διαζύγια γιατί απλά δεν τους απασχολεί.

Είναι ο αντίποδας του "πρώτα φροντίζω να καταξιωθώ επαγγελματικά και μετά κάνω οικογένεια".

Κι εγώ έχω 10χρονη κόρη που με ρωτάει πώς γίνεται η μαμά της φίλης της, που τα μεγαλύτερα παιδιά της είναι μεγαλύτερα από τα δικά μου τα μεγάλα, να είναι ακόμα 38 ενώ εγώ 51, για να της εξηγήσω με μαθηματικά δημοτικού ότι η μαμά της φίλης της ξεκίνησε να κάνει παιδιά στα 20 ενώ εγώ στα 34.
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2018 | 18:14
Ειναι τωρα αυτο σοβαρο επιχειρημα για να γινεις γονιος πριν τα 30? Τι παει να πει " μα για να εχουμε μικρη διαφορα με το παιδί μας!" ?
Αντι να βαλουν ενα λογικό στοχο οπως π.χ. να βρουν εναν ισορροπημένο συντροφο που θα γινόταν τελεια μαμα/ μπαμπας του παιδιου τους, αντι να εξασφαλισουν την οικονομικη ασφάλεια του μελλοντικου παιδιου ( στο πλαίσιο του εφικτού) πανε και βρισκουν πανω στην βιασυνη τους εναν ακυρο ανθρωπο ( οπως αποδεικνυεται απο τα ποσοστα των διαζυγιων) μονο και μονο για να κανουν γρηγορα ενα παιδι πριν απο καποια ηλικια. και μετα εχεις και τους γυναικολογους που βγαινουν και λενε με στόμφο οτι το να κανεις παιδι πανω απο τα 35 ειναι πολυ επικινδυνο. Τι ειναι πιο επικινδυνο??
Δεν ειναι πιο επικινδυνο να γεννησεις ενα παιδι μονο και μονο για να φυγει και αυτο το βαρος απο πανω σου με κινδυνο να βρεις το πλεον ακαταλληλο συντροφο??
Πλεον η ιατρικη εχει τις δυνατοτητες να σε βοηθησει να κανεις υγιες μωρό σε πιο μεγαλη ηλικια γιατι μπορει να διαγνωσει πιθανα προβληματα έγκαιρα.


avatar
Προσωρινώς ο Ποκοπίκος 2.5.2018 | 15:18
HAif θα συμφωνουσα μαζί σου εαν συμφωνουσε και το δημογραφικο της χωρας, η πλειοψηφία των γυναικων ΔΕΝ κανει παιδι πριν τα τριαντα, αρα η "μοδα" αυτη είναι μειοψηφικη. Προσφατα δημοσιοποιηθηκε συνεντευξη επι τουτου εδω στην Lifo. Αν μη τι αλλο ενα απο τα προβληματα είναι οτι δεν κανουν παιδια πριν τα 30 αρκετα.
πόντια international 2.5.2018 | 20:39
Κάτσε βρε, προχθές γέννησε η Κάιλι.

Σαφώς πάντως δίνει τον τόνο, είτε πρόκειται για κραγιόν, είτε για παιδί. Παραλογίζομαι; Δε νομίζω.
Και σε καμιά 5εατία η επαρχία θα είναι μπροστά, με τον ίδιο τρόπο που ήταν μπροστά όταν ήταν τρέντι οι χίπστερ.
Όσο για το δημογραφικό, νομίζω λαμβάνονται μέτρα τα τελευταία χρόνια, απλά διαφέρουν από εκείνα που παίρνουν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
Haifischnet 3.5.2018 | 02:00
Ίσα-ίσα, η έρευνα έδειξε 1,3 παιδιά κατά μέσο όρο, δηλαδή κάνουν ένα παιδί και μετά χωρίζουν. Αν βρουν να ξαναπαντρευτούν, ίσως κάνουν και δεύτερο.

Για να λυθεί το δημογραφικό θέλει δραστικές κινήσεις. Θέλει να δοθουν κίνητρα και στήριξη, όχι μόνο οικονομική αλλά και στελεχωμένες δομές. Και η αναδοχή και η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια είναι μια καλή λύση και είναι κρίμα να σαμποτάρεται για μικροπολιτικούς λόγους. Δεν είναι απαραίτητο να γίνουμε όλες κουνέλες.
TGProject 2.5.2018 | 10:23
#5 Ο συνδυασμός drama queen και μίρλας είναι εξαιρετικά κουραστικός. Επίσης χειρότερη δικαιολογία μη ολοκλήρωσης διπλωματικής πρώτου πτυχίου δεν έχω ξανακούσει. Σοβαρέψου. Αυτό έχω να σου πω. Σε 10 και 20 μερες τι περιμένεις να γίνει; Να λύσεις όλα αυτά τα θέματα που είναι βαθιά, να κάνεις την πτυχιακή και να τρέχετε στα λιβάδια;
Εσάς παιδιά βρήκε κανα περίεργο ζώον το σύμπαν μέσα σας; Ή μόνο σε μένα δεν συνέβει ποτέ; Μήπως δεν έχω σύμπαν;
Συννεφιά 2.5.2018 | 12:30
Η αλήθεια είναι ότι αυτό με το "ζώον" που είπε, δεν το'πιασα.... Τι ζώον? Τι σύμπαν? Τι έχασα?
avatar
I_am_the_law 2.5.2018 | 12:44
Από ζώα άλλο τίποτα, κάποια είναι εκπαιδευμένα να βρίσκουν σύμπαντα όπως τα κυνηγόσκυλα τις τρούφες.
avatar
(η) Domus 2.5.2018 | 13:15
Εγώ έχω γνωρίσει πολλά ζώα αλλά κανένα δεν κοιτούσε το σύμπαν μου. Μάλλον το δικό του κοιτούσε. Κοινώς,στον κόσμο του. Χαχαχαχα
Lisa_Simpson 2.5.2018 | 14:14
Πόπο κ μενα μου έκαψε μερικά εγκεφαλικά κύτταρα αυτή η ερώτηση!

Τι ήθελε δηλαδή; Να παρατήσει ο άνθρωπος τα σχέδια που έκανε για τη δουλειά του, επειδή αυτή ΒΑΡΙΟΤΑΝ να γράψει την πτυχιακή της;

Φίλη, δε θέλω να σε στεναχωρήσω, αλλά δεν τον βλέπω τον τύπο να επιστρέφει στη σχέση. Κ έχει σοβαρότατους λόγους, η Λένα στα εξήγησε ωραία στην απάντηση της.
φούστα κλαρωτή 2.5.2018 | 15:32
έχω την αίσθηση ότι αυτό με το ζώον είναι από έντεχνο τραγούδι τύπου Παπακωνσταντίνου (θανάσης εεε), ψαρογιώργη, Χαρούλη.
Συννεφιά 2.5.2018 | 15:38
Ναι. Αυτό ήθελε. Για να μην αισθάνεται μειονεκτικά! Καλο?
avatar
Neverlander 2.5.2018 | 17:57
TGProject γέλασα πολύ με το σχόλιο σου! Όσο διάβαζα την ερώτηση σκεφτόμουν "Πωωωω να'χεις γνωρίσει 23χρονη φοιτήτρια, να λες θα περνάω χαλαρά κ θα'χω ταίρι στην ορμή που δυστυχώς χάνεται σε πολλούς μετά τα 30 κ να σου'βγει η πιο μίζερη... μη σου τυχει!" Αγαπητή φίλη, υπάρχει κ η κρίση των 23, αλλά τωρα ειναι η ωρα για φουλ ανεμελες κ τολμηρες καταστασεις!
avatar
acantholimon 2.5.2018 | 19:19
Αποφεύγω να ταλαιπωρώ τον υπεύθυνο για τα σχόλια,προκειμένου να πω απλά,ότι μου άρεσε μια τοποθέτηση.Αλλά λύγισα με το περίεργο ζώον και το σύμπαν.Πολύ καλό!
avatar
I_am_the_law 2.5.2018 | 10:31
#1 Μεγάλε, το κόστος του φαγητού δεν είναι δικαιολογία. Δεν σου ζήτησε κανείς να μαγειρέψεις παστίτσιο ούτε μοριακή κουζίνα. Με δυο πιτόγυρα κάθε βράδυ δεν αδυνάτισε ποτέ κανείς. Πάρε ένα πιτόγυρο (ή ένα καλαμάκι) και ένα κιλό ντομάτες. Κόψε δύο ντομάτες, βάλε και λίγο παξιμάδι μέσα και, πίστεψέ με θα σκάσεις από το φαί (και θα σου βγει πιο φτηνά) Δεν είναι τίποτα να κόψεις μια ντομάτα. Το ότι σου το χρεώνουν 5,5 δεν σημαίνει ότι δεν έχει 2 ευρώ το κιλό. Δεν είναι δα και τόσο φοβερό να πηγαίνεις μία φορά τη βδομάδα για ψώνια. Για να αδυνατίσεις θες διατροφή και (σε δεύτερο χρόνο) άσκηση.

Από εκεί και πέρα, φαίνεται ότι το έχεις αποδεχτεί. Να ξέρεις ότι μακροπρόθεσμα θα σου δημιουργήσει προβλήματα (υγείας) που θα είναι πολύ σημαντικότερα και ακριβότερα από τα παραπανίσια που (λες ότι) θα ξοδεύεις σε βελτιωμένη τροφή. Οπότε, όπως λέει και η Α,μπα ψυχολογικό είναι το θέμα και δεν φαίνεται να του έχεις πάρει τον αέρα, το αντίθετο, έχεις αποδεχτεί το μηχανισμό και απλά προσπαθείς να διαχειριστείς τις συνέπειες.

Η κοπέλα σου, από την άλλη, δεν φαίνεται και ιδιαίτερα ώριμη. Θα έπρεπε να σε βοηθάει έμπρακτα αν όντως θέλει να αδυνατίσεις (και λογικό είναι να θέλει να είσαι περισσότερο ελκυστικός), όχι να σε κριτικάρει και να σου δημιουργεί άγχος. Μη το κάνεις για την κοπέλα σου ή για τους άλλους, κάνε την προσπάθεια για σένα και την υγεία σου. Καλό θα ήταν να πας σε ένα διαιτολόγο, γνωρίζουν πως λειτουργεί ο μεταβολισμός και αν ακολουθείς τις οδηγίες θα σκας από το φαί και θα αδυνατίζεις κιόλας. Αν δεν σου κάνει ο πρώτος πήγαινε και σε δεύτερο. Και ξεκίνα κανά τρέξιμο ή ποδήλατο. Θα δεις ότι θα ξεσπάς εκεί πολύ πιο αποτελεσματικά. Καλή επιτυχία.
Haifischnet 2.5.2018 | 15:12
Συνταγή γιατρού για μία εβδομάδα:
7 ντομάτες
7 αγγούρια
7 κρεμμύδια
7 πιπεριές
300 γραμμάρια φέτα
ελαιόλαδο-ρίγανη-λίγο αλάτι

Οικονομικά και υγιεινά.

Υπάρχουν και τα γιαουρτάκια, υπάρχουν και τα φρούτα.

Αν έτρωγα δύο πιτόγυρα ημερησίως θα είχα φαλιρίσει!
Littlefinger 2.5.2018 | 16:27
Τώρα δεν εχει λεφτα να τα πληρώσει που δε δουλεύει. Αργότερα όταν θα έρθουν οι ασθένειες, μπορει να μπορει να πληρωσει τις καλύτερες θεραπείες.

Ναι, η διατροφή είναι πλέον ταξική και όχι δεν είναι μόνο ψυχολογικό το πάχος, είναι και θέμα χρημάτων.
φούστα κλαρωτή 2.5.2018 | 10:39
#3 στο Κολοκοτρωνίτσι ζείτε εσύ και οι φίλοι σου;
φούστα κλαρωτή 2.5.2018 | 10:43
#4 λύσε μας κι εσύ μια απορία. Πώς γίνεται ένας γονιός να έχει επιλέξει να κάνει οικογένεια με έναν άνθρωπο που ήξερε ότι διαφέρουν τόσο οι απόψεις τους και οι κοσμοθεωρίες τους;
avatar
leas 2.5.2018 | 10:46
#5. Είσαι ένας πολύ δυνατός άνθρωπος. Και βέβαια έχεις στόχους και τους πέτυχες. Να μην πάρεις πτυχίο, να καταστρέψεις τη σχέση, να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τον άλλον και πάντα, κατά βάθος, να υπολείπεσαι, να μετράς ποιός θα πάρει πρώτος τηλέφωνο, λες και αν πάρεις πρώτη εσύ θα υποστείς μια φοβερή ήττα. Δεν παίρνω τηλέφωνο λες, για να μετρήσει την απουσία μου, μέσα από την απουσία σου για τον άλλον μετράς την αξία σου.

Η ζωή δεν είναι ο ένας νικά και ο άλλος ηττάται και τούμπαλιν. Πόσο προβληματική θεώρηση! Χειρισμοί πολλοί και πετυχημένοι. Κατά τη γνώμη μου είσαι τόσο τυφλωμένη στο τι πραγματικά κάνεις και τόσο αφοσιωμένη στο 'στόχο σου', που χωρίς βοήθεια, τα πράγματα στη ζωή σου δε θα πάνε καλά.
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2018 | 19:47
Έχεις δίκιο leas.
Εμένα μου φάνηκε ότι τα απολαμβάνει αυτά που λέει.
avatar
leas 2.5.2018 | 20:42
Χμ η απόλαυση το συνοδεύει όλο αυτό το παιχνίδι του μυαλού και είναι πολύ μεγάλη, έχεις και εσύ δίκιο. Και βέβαια, πρόκειται μεγάλο αδιέξοδο αφού λέει πως κάνει ό,τι χρειάζεται για να νιώσει βολικά, ενώ το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να πάρει την απόφαση να ξεβολευτεί...
Franny 2.5.2018 | 11:01
#1
"αλλά και επειδή σαν άνθρωπος όταν είμαι στρεσσαρισμενος ξεσπαω στο φαγητό. Όλα αυτά με οδήγησαν ξανά στην αρχή ... Πως θα μπορούσα να της το εξηγήσω και να καταλαβει "

το θεμα ειναι να καταλαβει η κοπελα σου τι ακριβως σου συμβαινει και πως λειτουργει ολο το μπλοκαρισμα σου με το φαγητο, η να το καταλαβεις εσυ?

το ξερεις καλα, οτι ο μονος λογος που εχεις το προβλημα, ειναι αυτος που αναφερεται εδω. ετσι λειτουργεις σε διαφορες καταστασεις της ζωης σου.
ουτε τα οικονομικα σου φταινε, ουτε η εστια.
ιδια τιμη με ενα πιτογυρο εχει κι ενα πιο "σωστο" σαντουιτς με μαυρο ψωμι, τυρι, γαλοπουλα και σαλατα. το οτι προτιμας το πιτογυρο η την πιτα, ΔΕΝ ειναι λογω οικονομικων.
επισης, ακομα και το πιο παχυντικο φαγητο, στην σωστη ποσοτητα, δεν παχαινει. κι αποδειξη, τοσοι ανθρωποι γυρω μας που λενε και βλεπουμε οτι τρωνε "οτι ναναι" και ειναι αδυνατοι.
τρωνε οτι ναναι, αλλα ΟΧΙ "οσο ναναι".... εκει ειναι ολο το θεμα.
και θερμιδες να μετρας, παλι αδυνατιζεις, ακομα και τυροπιτες να τρως.

οποτε, ΑΝ θελεις να χασεις κιλα (που ειναι ενα ακομα ερωτημα) εχεις ενα ευκολο κομματι, δλδ να μην βρισκεις δικαιολογιες, αλλα να διευθετησεις τις ουσιαστικες δυσκολιες, κι ενα δυσκολο κομματι, που ειναι να βρεις τροπους να ξεμαθεις τον εαυτο σου να καταφευγει στο πολυ φαγητο, βρισκοντας αλλους τροπους να διαχειριζεσαι το συναισθημα σου...

για την σταση της κοπελας σου, συμφωνω σε ολα με την λενα.
muse 2.5.2018 | 11:05
#7
4 χρόνια και κάτι μαζί, μαζεύετε λεφτά για το σπίτι που θα μείνετε με στερήσεις προσωπικές και όλη μέρα δουλεύοντας. Θέλετε να το αγοράσετε το σπίτι; Αυτό όντως είναι δέσμευση. Διαφορετικά, τόσο καιρό να μαζεύετε λεφτά κι ακόμη να μη φτάνουν δεν μου κολλάει για ενοίκιο.
Θα μπορούσατε ήδη να μένετε μαζί και να έχεις τις απαντήσεις σε όλα αυτά που ρωτάς..
αυτή η πράξη 2.5.2018 | 15:23
έπεσαν κι αυτοί στη χρυσή εποχή του airbnb.
μόλις τα 'χεις μαζέψει για μεσίτη, εγγύηση, ενοίκιο, έχουν ακριβύνει κι άλλο.
έτσι, ήσυχα κι ωραία, καθόμαστε όλοι οι ενοικιαστές στ' αυγουλάκια μας και παρακαλάμε να μην έχει καμία έμπνευση ο ιδιοκτήτης.
:)
Littlefinger 2.5.2018 | 16:28
Και των ενοικιάσεων απο τον ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Να τα λέμε όλα.
TGProject 2.5.2018 | 19:22
Τα περισσότερα little finger είναι τόσο ρημαδια που πίστεψε με δεν θα εμενες ούτως ή άλλως
Franny 2.5.2018 | 11:17
#3
"Αλλά αυτό που δεν άντεχω είναι αυτό το αφοπλιστικό 'άντε και στα δικά σου', 'εσύ για πότε με το καλό;', "

επειδη φαινεται να νοιωθεις καποιου ειδους ανωτεροτητα απο τους φιλους σου που ασχολουνται με τον γαμο στα 25 τους, πρεπει να σκεφτεις, οτι εσυ ευθυνεσαι για τους φιλους που επιλεγεις, οποτε, αν ησουν για καλυτερους/πιο ενδιαφεροντες φιλους, θα τους ειχες, κι αν εισαι, μπορεις να τους βρεις...

επιπλεον, γιατι δεν το 'αντεχεις'? μια ξενη επιλογη ειναι, γιατι σε ζοριζει τοσο? μπορει να διαφωνεις, να μην θελεις να ζησεις ετσι, αλλα αν δεν το "αντεχεις" , ή το θελεις και δεν σου εχει προκυψει , οποτε δεν νοιωθεις ανωτερη τους, αλλα το αντιθετο τους ζηλευεις, ή σου φαινεται βλακωδες, οποτε θα μπορουσες να δινεις απλες απαντησεις, χωρις να φορτιζεσαι καθολου.
πχ
-εσυ ποτε με το καλο?
-αυτην την στιγμη ασχολουμαι με τις σπουδες μου/ετοιμαζομαι να γυρισω ολο τον κοσμο/φυγω στο εξωτερικο για δουλεια/μολις εκανα μια υπεροχη σχεση και εχω σκοπο να τα ζησω ανεμελα κι οχι να κλειστω στο σπιτι με μωρα...
muse 2.5.2018 | 11:20
#1
Σχετικά με το βάρος, πράγματι, όποιος δεν έχει βρεθεί σε θέση να προσπαθήσει να χάσει κιλά ή δεν έχει άτομο του οικογενειακου του περιβάλλοντος με επιπλέον κιλά, νομίζει ότι κάθε χοντρός θα έπρεπε να ελαττώσει το φαγητό του κ ότι θα αδυνατίσει. Έχω βρεθεί πολλές φορές να εξηγώ ότι δεν είναι απλώς "κόβω το φαγητό" και το πρόβλημα λύνεται. Εκτός κι αν κάποιος έχει ως χόμπι να συχνάζει σε ταβέρνες. Πόσοι είναι πραγματικά έτσι;
Ειναι πολύ δύσκολο να παλεύεις ακόμη και με 5, 10 κιλά όταν όλη η καθημερινότητά μας κ η ρουτίνα μας είναι φτιαγμένη από πολλές ώρες δουλειάς, λίγο χρόνο προετοιμασίας φαγητού, λιγότερα χρήματα διαθέσιμα για αγορές (ίσως αυτό όχι πάντα), συναντήσεις και κοινωνικές επαφές σε μέρη για φαγητό κλπ ώστε να τηρηθεί κάποιο πρόγραμμα διατροφής.
Πόσες φορές λέμε "έλα μωρέ, φάε λίγο κέικ με τον καφέ, δίαιτα από αύριο.." σε κάποιον που μας λέει ότι προσπαθεί έστω να μπει στο περσινό του τζιν.. Και από την άλλη, όταν πρόκειται για κάποιον υπέρβαρο, απορούμε "πως δεν σκέφτηκε να κόψει το πολύ φαγητό για ν'αδυνατισει".. Γάμοι, βαφτίσια, γιορτές, γενέθλια, δεν είναι απλά δικαιολογία, οταν βρίσκεσαι κι εσύ εκεί, θα φας, θα χαλάσεις το πρόγραμμα διατροφής και αυτό είναι καθημερινή πρόκληση. Θέλει υποστήριξη και από τους γύρω, πρέπει κι εμείς οι ίδιοι να ακολουθήσουμε το πρόγραμμα αυτού που μας έχει εκφράσει ότι προσπαθεί ν'αδυνατισει κι όχι οταν είμαστε μαζί εμεις να παραγγελνουμε πίτσες και μετά ν' απορούμε γιατί τρώει ενώ έχει παραπάνω κιλά.
Δεν θα αναφέρω πόσο πιο δύσκολες είναι οι περιπτώσεις που έχουν να κάνουν με ορμονικα ζητήματα ή άλλα θέματα υγείας.
mitsi 2.5.2018 | 15:23
Κανεις δεν είπε ότι είναι εύκολο. Αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο. Αν υπάρχει ισχυρό κίνητρο αφήνεις στην άκρη τις δικαιολογίες και το παλεύεις αναζητώντας την κατάλληλη βοηθεια.μ, γιατί μόνος σου πολύ δύσκολα θα αλλαξεις τη σχέση που έχεις με το φαγητό. Γιατί από εκεί ξεκινάνε και εκεί καταλήγουν ολα. Και δεν μιλάω έξω από τον χορό, το έκανα εγώ η ίδια. Θα αφήσω απέξω περιπτώσεις με ορμονικά ή άλλα θέματα υγείας γιατί εκεί δεν είναι εξαρτάται μόνο από σένα πλέον.
muse 2.5.2018 | 21:38
Συμφωνώ με το σχόλιο σου Μιτση
Lucretius 2.5.2018 | 22:24
Έχεις απόλυτο δίκιο. Πρώην υπέρβαρος εδω, μπόρεσα να αδυνατίσω μόνο όταν έφυγα από το πατρικό και ξεκίνησα να μαγειρεύω μόνος μου. Η μάνα μου πάντα μαγείρευε υπερλιπαρά φαγητά ή γλυκά, και όταν το σπίτι έχει σε μόνιμη βάση δυο πίτες και ένα σιροπιαστό, έ, άνθρωπος είσαι, θα λυγίσεις.

Και φυσικά μετά έρχεται ο ψυχολογικός πόλεμος. "πόσο πια θα αδυνατίσεις; Μήπως έχεις ανορεξία; Ονούφριος έγινες! Κάτσε να σε βάλω ένα γλυκο για το σπίτι. Δηλαδή τόσο ωραία ρούχα θα τα πετάξεις;"
avatar
acantholimon 2.5.2018 | 11:44
#7.Πόσο στοιχίζει να πάτε τώρα,αυτή τη στιγμή,να νοικιάσετε ένα διαμέρισμα;Να βάλω 350 ευρώ,για να είναι κι άνετο;Να βάλω και 1500,για να αγοράσετε τα βασικά;Χοντρά χοντρά 2500,για να μπείτε μέσα.Για δυο ανθρώπους,που δουλεύουν δυο χρόνια για αυτό,είναι 50 ευρώ στην άκρη το μήνα.Για να μη μένετε ήδη μαζί,μάλλον και οι δυο ζείτε με τους γονείς σας.Αν δε σας περισσεύουν 50 ευρώ με αρκετά από τα έξοδα σας πληρωμένα και με ζωή μετρημένη,όπως λες,όσα και να μαζέψετε τώρα,δεν μπορείτε να συντηρήσετε σπίτι στο μέλλον.Ή έχετε μπει λοιπόν σε μια μάταιη διαδικασία ή γυρεύετε κάτι εξωπραγματικό ή συμβαίνει κάτι άλλο.Και πολύ φοβάμαι,ότι είναι κάτι άλλο.Είσαι σίγουρη,ότι ο σύντροφός σου θέλει να μείνετε μαζί;Μήπως είναι μια χαρά βολεμένος και ικανοποιημένος σ'αυτή την κατάσταση;Γι'αυτό φοβάσαι,ότι και μαζί να μείνετε,δεν πρόκειται να χαρείτε τίποτα παραπάνω από τον ίδιο καφέ στο ίδιο μέρος;Αν δεν είναι το σπίτι,ίσως αργότερα να είναι το αυτοκίνητο.Και μετά κάτι άλλο.Αλλά η μιζέρια,μιζέρια.Απλά θα αλλάζει κάθε φορά η δικαιολογία.Σαφώς και δεν μπορώ να γνωρίζω τα οικονομικά σας,αλλά περισσότερο μου φαίνεται,ότι είναι η στάση ζωής του συντρόφου σου,που δε σας αφήνει να πάτε παρακάτω και να χαρείτε απλά πράγματα.Κι αυτό μάλλον δεν αλλάζει.
avatar
Mia Idea 3.5.2018 | 17:34
Επίσης ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι της μιλάει συνέχεια για τη δουλειά του και αποφεύγει εντελώς να εκφράσει τα αισθήματά του για εκείνη με γλυκόλογα κλπ, βασικά εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι δεν τη φλερτάρει, δεν τη διεκδικεί, τη συναντά σε κλίμα βαρεμάρας και ρουτίνας σαν να ήταν πχ η αδερφή του. Εγώ αυτό εντοπίζω σαν πρόβλημα σε αυτά που είπε, και μου φαίνεται δύσκολο να το συνδυάσω με αυτό που πιστεύει η κοπέλα πως αυτός έχει στηρίξει όλα τα όνειρά του πάνω της. Έτσι φέρεται κάποιος που αγαπάει? Ή μήπως είναι απλά ένας πολύυυ βαρετός χωρίς ενδιαφέροντα τύπος; είναι μια εξήγηση. Α, πάντως σπίτι με 350 ευρώ στην Αθήνα μου φαίνεται πάρα πολύ αισιόδοξο. Εγώ όλο 800άρια βλέπω.
φούστα κλαρωτή 2.5.2018 | 11:45
#5 άσε το δόλιο το Φ. λίγο να ηρεμήσει αφού τρέφεις τόσα αισθήματα. Κοίτα αυτή την περίοδο τι θα κάνεις εσυ και τα υπόλοιπα θα αποκατασταθούν. Γνώρισε τον εαυτό σου (πραγματικά όμως...άσε τα άγνωστα ζώα και λοιπές φανφάρες) και θα δεις ότι η ωριμότητα θα αντεμειφθει αναλόγως.

Χωρίς παρεξήγηση, είσαι 7 χρόνια φοιτήτρια σε άλλη πόλη και δε βλέπω να έχεις κάποιο solid plan για το μέλλον σου. Το ότι οι εργοδότες ζητούν προηγούμενη εμπειρία ισχύει σε όλους τους κλάδους, όλες τις εποχές της βιομηχανοποιημένης ανθρωπότητας. Ναι, όλοι έχουμε δυσκολίες όταν ξεκινάμε. Το θέμα είναι τι κάνουμε μπροστά σε αυτές τις δυσκολίες. Όπως καταλαβαίνεις (αλλά μάλλον δε θέλεις να παραδεχτείς) για έναν άνθρωπο 31 ετών που είναι ανεξάρτητος, δεν είναι ελκυστικό το να ασχολείται επί μονίμου βάσεως με τα παράπονα μιας αιώνιας φοιτήτριας.
avatar
(η) Domus 2.5.2018 | 13:18
Συμφωνώ απολυτα,ειδικά με την τελευταία πρόταση. Νομίζω τον μιζεριασες λίγο.
avatar
rosa nera 2.5.2018 | 11:50
# 5 Η σημερινή σου κατάσταση είναι το άθροισμα των επιλογών σου.
Δεν εξατμίστηκε ο έρωτας σ ένα μήνα.Πήρε χρόνο.
Οι μεταξύ σας εντάσεις σταδιακά αποδυνάμωσαν την ένταση του πάθους,στο είπε εξάλλου και ο ίδιος.Απλά δεν θες να το πιστέψεις και να το σκεφτείς έτσι ,επειδή εφόσον ισχύει,θα φέρεις ευθύνη.Το βασικό θέμα είναι ότι φοβάσαι να αναλάβεις την ευθύνη για το μέλλον.Η τύχη παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή μας,αλλά δεν ερχεται να μας συναντήσει μεσα στο σπίτι μας.Δες στον καθρέπτη.Οδηγός της ζωής σου είσαι εσύ σε μεγάλο βαθμό.Φοβάσαι και γι αυτό σαμποτάρεις σχέσεις και δουλειά.Η προσωπική γοητεία μετράει ως ένα σημείο.Δεν μπορείς όμως να επενδύεις μόνο σ αυτήν και την χρησιμοποιείς επ άπειρον για να φέρνεις καταστάσεις στα μέτρασου.
Το λάθος έγκειται στην βεβαιότητά σου ότι ο άλλος θα είναι εκεί ό,τι και να γίνει.Μακάρι να επιστρέψει,αλλά πιθανότατα έχει κατά νου ότι μάλλον θα επαναληφθεί το ίδιο σενάριο και άρα προσέχει.Το σενάριο επακριβώς το γνωρίζεις εσύ.Η αποχή ΕΙΝΑΙ πράξη και επιλογή.Επιλέγεις να μην κάνεις κάτι,να μην γράψεις διπλωματική,να μην επικοινωνήσεις.Κάθε μέρα επιλέγουμε πράγματα. Εμείς.όχι άλλος.Ο φόβος είναι άθλιος σύμβουλος.Δες πώς θα μπορέσεις να δεχτείς ότι συνέβαλες σε όλο αυτό για να πας παρακάτω.Πρέπει να πας παρακάτω και στην δουλειά σου και στην προσωπική σου ζωή.Εξέτασε το ενδεχόμενο να συζητήσεις κάποια πράγματα με κάποιο τρίτο που δεν θα δεχτεί τα βέλη της γοητείας σου.
Maggie 2.5.2018 | 12:23
Σήμερα τα σχόλια όλων είναι εξαιρετικά
avatar
I_am_the_law 2.5.2018 | 12:43
# Όλη αυτή η κατάσταση μου βγάζει μια εσωτερική καταπίεση.

"Στερηθηκαμε πολλά. Από την έξοδο, από την ανεμελιά, από την εκδρομή, από το δέσιμο που μπορεί να δώσει μια στιγμή, ένα χάδι, ένα ηλιοβασίλεμα"

"Και ειλικρινά δεν ζητάω μεγαλεία. Ποτέ δεν με ενδιέφεραν. Μια βόλτα στη θάλασσα, να ερθει να με πάρει απροειδοποιητα από τη δουλειά, ένα τηλέφωνο να μου λέει ότι με σκέφτηκε και όχι "άσε τί έγινε σήμερα στη δουλειά" "

Δεν είναι δύσκολο να πας μια εκδρομή, να πας στη θάλασσα ή να δεις ένα ηλιοβασίλεμα. Στην τελική μπορείτε να πατε και να πιείτε ένα καφέ στη θάλασσα και να είναι και οι δύο ευχαριστημένοι.

Φοβάμαι πως, ότι και να κάνει, δεν θα είσαι ευχαριστημένη. Γιατί έχεις βαθύτερο θέμα μαζί του το οποίο δεν έχεις λύσει. Ψάχνεις να βρεις κάτι να ενοχληθείς και το βρίσκεις στην έλλειψη ηλιοβασιλέματος.

Ίσως η ρουτίνα, ίσως η κούραση από τη δουλειά, ίσως ότι απλά βαρεθήκατε να αρκεί.

Πάντως: το να ζήσετε μαζί αλλάζει ουσιαστικά τη σχέση. Σε πολλά πράγματα προς το καλύτερο, καμιά φορά προς το χειρότερο, αλλά πρέπει να το δοκιμάσετε προκειμένου να εξελιχθεί η σχέση, είτε για καλό είτε για κακό. Τουλάχιστον δεν θα χρειάζεται να κλείνετε ραντεβού (αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι καλύτερα αν είναι αλλού το πρόβλημα).

Είναι δύσκολο, αλλά επικεντρώσου στα θετικά. Αν καταλάβεις ότι τελικά είναι λιγότερα από τα αρνητικά ή γενικά λίγα, θα ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Littlefinger 2.5.2018 | 12:49
Πολυ ώραία η απάντηση στην 1η ερώτηση και όντως έτσι είναι.

Αλλα όπως φαίνεται η βιοχημεία και η βιολογία παίζουν ρόλο μόνο στο φαγητό και όχι στο πως ερωτευόμαστε κι από ποιον ελκυόμεθα, γι' αυτο και μερικές μέρες πριν πήρα απάντηση ότι δεν υπάρχει βιολογία. Σε αυτό μόνο πατριαρχία.

Με λένε ρίζο κι όπως θελω τα γυρίζω.


υ.γ. Σύναντησα την παρασκευή μια φίλη βιολόγο με phd στην εξελικτική ανθρωπολογία. Ξεκίνησα να της λέω τις απόψεις του φόρουμ και μου αποκάλυψε οτι ως φεμίνίστρια έγραφε στο ναι, είσαι μισογύνης και σταμάτησε γιατί δεν την πάλευε. Αγορια και κορίτσια, ναι στην ισότητα, αλλά μην καίγεστε με ο,τι να ΄ναι θεωρίες γιατί γελάνε οι ειδικοί.


υ.γ.2. Σε αυτήν την συνάντηση, έμαθα για τα epigenetics. Το ίδιο το περιβάλλον μέσω της εμπειρίας μπορεί να διαμορφώσει γεννετικά χαρακτηριστικά. Διαφοροποιεί ενα βίωμα τη χημική σύνσταση πρωτεϊνών. Το έχουμε ανιχνεύσει εργαστηριακά στα ποντίκια, σε βάθος περίπου 10 γενεών (δεν είναι μάκρο 10 γενιές δυστυχώς ωστε να πούμε ότι παραμένει και δεν εξαλείφεται) κι έχουμε πρόβλημα λόγω της φύσης του προβλήματος να έχουμε αποτελέσματα σύντομα. Για να πάρουμε 2-3 χιλ γενιές θέλουμε αρκετές δεκαετίες. Εχει προταθεί να προσπαθήσουμε να το ανιχνεύσουμε στις μύγες, λόγω μικρότερου κύκλου ζωής.
avatar
daydreamcatcher 2.5.2018 | 15:02
Χωρίς να είμαι ειδικός, αλλά μετά από χρόνια συνεργασίας με βιολόγους και μετά από πολλές συζήτήσεις μαζί τους επί του θέματος, έχω καταλάβει οτί η εξελικτική βιολογία είναι ένας (προς το παρόν) αρκετά αμφισβητούμενος τομέας, όπου λόγω της φύσης του προβλήματος που μελετά επιδέχεται πολλών ερμηνειών, συχνά αντικρουόμενων. Είναι δύσκολο να αποδειξουν με ακρίβεια τις θεωρίες τους και γι αυτό και υπάρχουν πολλές. Take it with a pinch of salt πάντως γιατί πίστεψε με υπάρχουν πολλοί (καταξιωμένοι) βιολόγοι που ακούν εξελικτική βιολογία και γελάνε.

Κατα τ'άλλα, ασχετη η διαδικασία του φαγητού με τη διαδικασία της έλξης ...
mitsi 2.5.2018 | 15:26
Έχεις θέματα εδώ που τα λέμε αρκετά...
Littlefinger 2.5.2018 | 15:45
Να δεις πως γελάνε όταν ακουνε τους απόφοιτους των gender studies. Ή τους ψυχολόγους.


Υπάρχουν πράγματα που αποδεικνύονται στο εργαστήριο αγαπητέ. Και τα ανέφερα παραπανω στην καινούργια θεωρία μαζί με την αδυναμία της.


Ασχετα μεταξύ τους τα δυο βασικά ΕΝΣΤΙΚΤΑ. Αυτό λεω, ότι είναι ενστικτα και καποιος διαφωνουσε. Ρε τι άλλο θα ακουσω εδώ μεσα..
avatar
Ανώνυμος/η 3.5.2018 | 00:51
Mitsi , πες τα.
Προσωπικα δεν μπαινω καν στον κοπο να διαβασω σχολια του.
Μολις δω το ονομα βαζω μια αρνητικη λολ:)
Littlefinger 2.5.2018 | 16:09
Μίτση, επι της ουσίας έχεις να πεις κάτι?

Ή κανουμε προσωπική επιθεση όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα?

Εγώ αναφέρομαι σε αυτά εδώ τα σχόλια
http://www.lifo.gr/lifoland/ampa/188019/sto-simerino-a-mpa-i-psyxologia-ton-plithysmon?comments_page=3&comments_order=o#comments

στις απαντήσεις κάτω απο το σχόλιο του Ποκοπικου.


Δε γίνεται στο ένα θέμα να υπάρχει η βιοχημεία του εγκεφάλου και στο άλλο να υπάρχει μόνο η πατριαρχία. Γιατί; Γιατί είναι και τα δύο ΕΝΣΤΙΚΤΑ.


Επίσης, μπορει να είμαι ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο, αλλα εδώ δεν κανουμε προξενιά, μιλάμε για συνέπεια στις απόψεις.

avatar
daydreamcatcher 2.5.2018 | 21:12
Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό είναι και τα δύο ένστικτα. Ξέρω οτι το φαγητό είναι πρωτεύουσα βιολογική ανάγκη. Αν δε φάς πεθαίνεις μέσα σε λίγες μέρες.

Κατα τ' άλλα και τα δύο επήρρεάζονται σε μεγάλο βαθμο από τα κοινωνικά πρότυπα και συνθήκες. Γι αυτό και οι συνήθειες, οι αντιλήψεις και οι προτιμήσεις που σχετίζονται με το φαγητό αλλάζουν από περιοχή σε περιοχή. Όπως και οι αντιλήψεις σχετικά με τον έρωτα.

Επίσης η καινούργια θεωρία που ανέφερες πως σχετίζεται με τη βιοχημεία του ερωτα? Είναι τεράστια γενίκευση αυτό που λες. Το οτι κάποια γεννετικά χαρακτηριστικά αλλάζουν δε σημαίνει οτι αυτό έχει γενική εφαρμογή, και συγκεκριμένα οτι εφαρμόζεται σε ότι αφορά τις ερωτικές προτιμήσεις. Πόσο μάλλον οτι η πιθανή γονιδιακή αυτή επίδραση είναι πιο ισχυρή από τα κοινωνικά πρότυπα. Είναι πραγματικά τεράστια παγίδα η γενίκευση, όπως και η τυχαία συσχέστιση ειδικά οταν επιβεβαιώνει μια πεποίθηση μας.

Όταν ξεκίνησα το διδακτορικό μου είχαμε μια σειρά σεμιναρίων σχετικα με τις σωστές ερευνητικές μεθόδους. Πως να επεξεργαζόμαστε τα στατιστικά, πως να μην πεφτουμε στην παγίδα να πιστευουμε οτι μια συσχέτιση υποδηλώνει σχέση αίτιου-αποτελέσματος (correlation does not imply causation) κτλ κτλ. Γενικώς πως να μην παρασυρόμαστε με οτιδήποτε φαίνεται να επιβεβαιώνει την αρχική μας υπόθεση. Μας είχαν επίσης τονίσει, οτί παρ όλα αυτά πάρα πολλοι πέφτουν σε αντίστοιχες παγίδες (αναφερομαι σε δημοσιευμένες έρευνες σε κορυφαία περιοδικά).

Ίσως θα έπρεπε αυτό να διδάσκεται και στα σχολεία...
Littlefinger 3.5.2018 | 02:00
Όχι daydreamer, καμία σχέση. Τα epigenetics τα ανέφερα ως κάτι καινούργιο αιχμής, που αγνοούσα.


Από εκεί και πέρα, ότι και να λέμε εγώ κι εσύ, οι βιολογία όμως μιλάει για 2 βασικά ένστικτα. Αναπαραγωγή και επιβίωση. Και μάντεψε ποιο είναι το πιο βασικό από τα δύο. Δεν είναι η επιβίωση.

Φυσικά και αλλάζουν οι αντιλήψεις απο περιοχή σε περιοχή και απο εποχή σε εποχή. Δε μπορεί να μείνει ο παράγοντας του περιβάλλοντος απέξω. Όποιος το υποστηρίζει θα ήταν το ίδιο ανόητος με αυτούς που απορρίπτουν εντελώς τη βιολογία.


Κατά τα άλλα, μου γράφεις ακριβώς πράγματα που είχα γραψει μερικά μηνύματα πριν. Κι επειδή τα γραπτά μένουν, δες εδώ.

σελ 5, το μήνυμά μου είναι δευτερο, δες τη συζήτηση απο κάτω

http://www.lifo.gr/lifoland/ampa/189183/sto-simerino-a-mpa-oxi-allos-ponos?comments_page=5&comments_order=o#comments

Τώρα σε αυτά που λες, θα τα δεις κατά κόρον εδω μέσα, οπλίσου με υπομονη.

Αν επιτρέπεται τι σπουδάζεις;



rudi, σου τρέχουν και σαλάκια; Αν ειναι να σε πιάνει το παβλοφικό σου, να σε πιάνει σωστά.
avatar
Marcy 2.5.2018 | 13:09
# 1 Oποιαδηποτε μορφη εθισμου κρυβει βαθυτερα αιτια.Θα σου προτεινα ψυχοθεραπεια.το οικονομικο σιγουρα ειναι θεμα αλλα ειχε αναφερθει στο α μπα πως υπαρχουν και τροποι με δωρεαν ψυχολογο η πιο οικονομικο αν δεν κανω λαθος.Για αρχη τσεκαρε τον θυροειδη σου.Αν αποκλεισουμε ορμονικο προβλημα τοτε σιγουρα εχει να κανει με ψυχικα αιτια.οι λογοι ποικιλουν και ειναι διαφοροι για τον καθενα.Μπορεις ομως να κανεις μικρα πραγματα που συνολικα θα κανουν μεγαλη διαφορα.5 μικρα γευματα και νερο οσο μπορεις και μιση με 1 ωρα περπατημα καθημερινα.κανε αλλαγες σ αυτα που τρως.πχ το σουβλακι αν ξερεις πως να το ζητησεις μια χαρα υγιεινο ειναι και ειναι ενα πληρες γευμα.ο διαιτολογος μου οταν εκανα διατροφη μου το ειχε γραψει κιολας.αρκει να ειναι κοτοπουλο(οχι χοιρινο,κεμπαμπ)και χωρις πατατες.μαυρη σοκολατα η στεβια αν εχεις αδυναμια στη σοκολατα.Ολα τα παραπανω μαζι πραγματικα θα κανουν τεραστια διαφορα.Οσο για την κοπελα σου που στα λεει ''για το καλο σου'' και θελει να βοηθησει μπορει εκεινη να μαγειρευει μιας και δεν εχεις χρονο
Littlefinger 2.5.2018 | 13:10
#3

Κοπελιά, ένα σημαντικό πρόβλημα της κρίσης, που πια δεν είναι κρίση καθότι η δυνατότητα δανεισμου κράτους και επιχειρήσεων αποκαταστάθηκε απο το '17, αλλά είναιμια καινούργια εργασιακή/οικονομική πραγματικότητα, είναι ότι έβγαλε σε πολλούς όλο το συντηριτισμό που κάλυπτε το χρήμα.

Πλανήθηκε στην ατμόσφαιρα το "παλιά ήταν όλα πιο αγνα" και άρα καλύτερα, βαλε και κάτι χαζοφωτό με τον παππού και τη γιαγιά που έμειναν μαζί μια ζωή καθώς στην εποχή τους "όταν κάτι έσπαγε δεν το πετούσαν, αλλά το κολλούσαν" (κάνει και ρίμα) και έδεσε το γλυκό.

Κλείσε τα αφτιά σου. Τρόλαρε αν θες.

Σε πιο μάκρο επίπεδο έχουμε αμερικανοποίηση των ηθών, που σχέση ένω των 6 μηνων σε πάει σε γάμο κι ας χωρίσεις σε άλλους 6, αλλά εκεί είναι για να κινηθεί η αγορά.
Littlefinger 2.5.2018 | 13:14
Τι γίνεται όταν ο ένας γονιός θέλει να διδάξει τον ορθολογισμό και ο άλλος την πίστη σε φανταστικούς επουράνιους φίλους;


Δ Ι Α Ζ Υ Γ Ι Ο γίνεται. Κλεφτες θα γίνουν οι δικηγόροι;
βλαχάκι (το) 2.5.2018 | 21:04
Σαν ασπρόμαυρος ο κόσμος μοιάζει,
μέσα στο ιδιωτικό μας Aϊντάχο.
Χμμμμ... 3.5.2018 | 01:22
Άσχετο με κάθε ερώτηση αλλά μιας και το αναφέρεις. Τι ακριβώς σημαίνει η φράση "Προσωπικό Αϊντάχο"; Το έχω ακούσει και σαν " ζουν στο Αϊντάχο τους". Με μια έρευνα στο google βρήκα μόνο μια ταινία με παρόμοιο τίτλο και τίποτα άλλο.
avatar
Ανώνυμος/η 3.5.2018 | 10:38
@ χμμμμ εξισου άσχετο, τί γλυκούλι άβαταρ ειναι αυτο :p
cute<3
βλαχάκι (το) 3.5.2018 | 10:55
χμμ...θα λέγαμε ότι χρησιμοποιείται κάπως σαν το "(ζω στην) μικρο-κοσμάρα (μου)", αλλά ο ειδικός χρωματισμός της έκφρασης εξαρτάται από το context, προφανώς.


Κάποιοι έχουν επιχειρήσει και αυτά:

"own private Idaho".
This is a phrase taken directly from the 1980 dance pop song, "Your Own Private Idaho" by the outrageous party band, the B-52's.

It means "living inside an Idaho potato", or a very small space. Metaphorically, it refers to someone who is not paying attention because he is daydreaming, or under the influence, or otherwise wrapped up within his own very narrow sphere of interest or frame of reference.

https://www.urbandictionary.com/define.php?term=Own%20private%20Idaho.
_____

"private Idaho"
To live in a utopian world of your own imagination.

The term may have been coined when Idaho and the surrounding states came into U.S. possession. The area was thought as a major growth area, so lifelong dreams could be supported there.

https://www.urbandictionary.com/define.php?term=Private%20Idaho
_____

"private Idaho"
one's daydreams and the internal landscape they inhabit.

http://onlineslangdictionary.com/meaning-definition-of/private-idaho
_____

In this song, the fine state of Idaho is used to represent a case of paranoia - the lyrics "get out of that state" meaning to get out of that state of mind (...) Why Idaho? Schneider explained to the Idaho Statesman that it was the wacky reputation of the state, saying, "Idaho is pretty mysterious to all of us. I know it's a beautiful state, but then I know there's also a lot of crazy right-wingers and all that stuff." He added, "The song's about all different things. It's not like a parody of Idaho or anything."

http://www.songfacts.com/detail.php?id=24064
avatar
Ανώνυμος/η 3.5.2018 | 11:42
Την εκφραση private idaho το εχω συνδυασει στο μυαλό μου με τον River Phoenix.

My Own Private Idaho is considered a landmark film in the New Queer Cinema movement, an early 1990s movement in queer-themed independent filmmaking.[2] Since its 1991 release, the film has grown in popularity and been deemed as a cult classic, especially among queer audiences. Notably for its then-taboo subject matter and avant-garde style.
wiki
βλαχάκι (το) 3.5.2018 | 15:11
Έχω fond memories απ' αυτήν την ταινία. Εκτός των άλλων (και πολύ πιο σημαντικών), θυμάμαι τω καιρώ εκείνω, που είχα πάει να την αγοράσω σε dvd. Το παλληκάρι στο ταμείο, όταν του την έδωσα, μουρμούρησε κατιτίς, "δεν άκουσα" λέω εγώ, ξαναμουρμουράει κάτι του στυλ "μ' αρέσει αυτή η ταινία, είναι καλή την ξέρεις;". "Πώς, πως!" κάνω με περισσή χάρη (not), "έχω δει τις καλύτερες σκηνές στο ουτούμπ". Killer ατάκα! (mwhahaha …not).

https://www.youtube.com/watch?v=GNoMWEyJ2c8
Χμμμμ... 3.5.2018 | 20:34
Ευχαριστώ! Πάω να γράψω 100 φορές "ξένες φράσεις τις αναζητούμε στο google στα αγγλικά, όχι μεταφρασμένες" :p

@rudi η αδυναμία είναι στον scar αλλά μου κάνε κάτι σε πιθανό blooper.
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2018 | 13:25
1) Δεν έχω να προσθέσω τίποτα σε αυτά που είπε η Λένα και οι προηγούμενοι που τα έγραψαν τόσο ωραία. Το μόνο που ήθελα να σου προτείνω είναι να αγοράσεις ένα μικρό ψυγειάκι, mini bar που στοιχίζει γύρω στα 100 - 120 ευρω, καινούργιο, αλλά σίγουρα μπορείς να βρεις και μεταχειρισμένο, αρκετά φτηνότερο. Αν χωράει στο δωμάτιό σου, θα έχεις πολύ περισσότερες επιλογές για τα γεύματά σου και τα ενδιάμεσα snack, όπως γιαούρτια και φρούτα και άπαχο τυρί και γαλοπούλα. Καλοκαίρι έρχεται, τα πεπόνια και τα καρπούζια χορταίνουν και έχουν λίγες θερμίδες. Μπορείς να αγοράζεις ψητό κοτόπουλο και να το τρως με σαλάτα. Επίσης μπορείς να έχεις ένα ηλεκτρικό μάτι με ένα τηγάνι για να κάνεις ομελέτες. Τα αυγά είναι φτηνά, είναι μια πολύ καλή πρωτεΐνη που σε χορταίνει και νομίζω ότι έχουν κάπως απενοχοποιηθεί για χοληστερίνη και τέτοια.
Καλή επιτυχία και στο διδακτορικό σου και στην προσπάθεια για απώλεια βάρους.
Haifischnet 2.5.2018 | 15:21
Μικρό ψυγείο και μίνι μπαρ διαφέρουν. Το μίνι μπαρ δεν χωράει σχεδόν τίποτα. Στα 150 ευρώ ένα μικρό ψυγείο κάνει την δουλειά για το στοκ μιας εβδομάδας για ένα άτομο.
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2018 | 16:14
Αν έχει χώρο, φυσικά είναι προτιμότερο.
avatar
Kλεοπάτρα 2.5.2018 | 13:34
#1. Η φίλη σου δεν σου λέει μονο να αδυνατίσεις και δεν καταλαβαίνει οτι δεν μπορεις. Σου στέλνει και ξεκάθαρο μηνυμα οτι πρέπει να αδυνατίσεις για να συνεχίσετε μαζι. Ειναι σχεδόν αδύνατο να αλλάξαμε το μοτίβο των ανθρώπων που ερωτευόμαστε. Σε γνώρισε πιό αδύνατο σε θελει αδύνατο. Δεν υπαρχει κατι να καταλάβει ή καλυτερα ακομα και αν το καταλάβει με τη λογική θα εξακολουθήσει να σε θελει πιο αδύνατο. Οποτε ποτέ οξύ ανάλογα. Δεν είναι εφικτό να αλλάξουμε γούστα τα οποία διαμορφώθηκαν στην παιδική ηλικία χωρις να γνωρίζουμε κάν τους μηχανισμούς. Εγω για παράδειγμα συνειδητοποίησα το μοτίβο αντρών που με ελκύουν και δε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ειναι αθλητικοί και στα κανονικά κιλά τους !!!άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου .....
Σανάνθη 2.5.2018 | 13:42
Διαβάζοντας την 5 και την 7, νομίζω πως εντόπισα κάτι κοινό: κατά τη γνώμη μου, είστε και οι δύο σε σημαντική διαφορά φάσης με τους συντρόφους σας. Για την ακρίβεια, οι σύντροφοί σας προηγούνται εξελικτικά (κατά πολύ, ίσως) και η κοινή σας καθημερινότητα αποτελεί για εσάς ένα preview ωριμότητας και ευθύνης μέσα από τα θέλω και τους στόχους του άλλου. Και αυτό σας αποσυντονίζει, γιατί εσείς προσωπικά δεν έχετε φτάσει ακόμη "εκεί". Ισως δεν ξέρετε καν πού είστε. Η αίσθηση που αποκόμισα είναι πως δεν έχετε καν δει με τα κυάλια το δικό σας στόχο, απλώς κλεφτοκοιτάτε από τα κυάλια του διπλανού σας και...αναστενάζετε (η 7) ή μιρλιάζετε (η 5).Με αχ και βαχ, όμως, γκρίνιες και αντιγραφές οραμάτων δεν περνάει η ζωή. Βρείτε τα, κατ'αρχήν, με τον εαυτό σας, με τη ζωή σας, θέστε τους δικούς σας στόχους, τα δικά σας όρια και τις δικές σας προτεραιότητες. Δεν είναι καθόλου υγιές να κανουμε τον εαυτό μας λάστιχο για να προσαρμοστούμε στα καλούπια του ανυποψίαστου άλλου. Η δυσαρμονία θα ξεσπάσει κάποια στιγμή και όχι με όμορφο τρόπο. Ηδη το έχετε αντιληφθεί, η καθεμιά με τον τρόπο της, με τον χαρακτήρα της και με την ερώτησή της.
avatar
Kλεοπάτρα 2.5.2018 | 13:44
#7. εάν δεν εισαι αιθεροβάμων σχετικά με τα οικονομικά (θα μπορούσες να ειχες αναφέρει μισθό σας) τότε απλα θα μπορουςε να ειναι άνθρωπος τσιγκούνης σε αισθήματα και ξόδεμα χρημάτων. Αλήθεια παντως οταν πας εσυ απο τη δουλειά του για έκπληξη και καφεδάκι μετα το σχόλασμα πως αντιδράει;;;ή μήπως τα περιμένεις ολα απο αυτόν;;αν έχετε διαφορετικό τροπο έκφρασης μπορει να μην σκέφτεται να τα κανει αλλα να τα δέχεται ευχαρίστως αν τα διοργανώνει ο άλλος.
Lisa_Simpson 2.5.2018 | 14:35
Φίλε #1:

Για να αδυνατίσεις, πρέπει να ξεβολευτείς. Προσπάθησε αρχικά να καταλάβεις εάν όντως θέλεις να αδυνατίσεις για ΕΣΕΝΑ κ όχι για κάποιον άλλον.

Αν η απάντηση είναι θετική, πάμε τώρα στο ξεβόλεμα. Λες ότι είσαι παχύσαρκος από την εφηβεία. Αυτό αυτομάτως δηλώνει ότι έχεις μεγαλώσει με έναν συγκεκριμένο τρόπο διατροφής. Π.χ. δεν υπήρχε οργανωμένο πλάνο διατροφής στην οικογένεια, παίρνατε συχνά απ' έξω, οταν είχατε φακές που δεν σου άρεσαν εσένα σου εφτιαχναν αυγά με πατάτες, πριν τα αγγλικά το απόγευμα είχες χαρτζιλίκι για να πάρεις μια σοκοφρέτα κτλ. Αν είχες μάθει να τρως σωστά, ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΕΧΕΣ να τρως κάθε μέρα πιτόγυρα, πίστεψε με.

Δεύτερον, αυτό με τη συναισθηματική σχέση με το φαγητό, είναι υπέρτατης σημασίας. Αναρωτήσου ειλικρινά αν είχες περισσότερα χρήματα, πόσο πιο επιθυμητό θα σου ήταν να φας φασολάκια αντί για πίτσα; Κ οι συν-σχολιαστές έχουν δίκιο, το υγιεινό φαγητό είναι ακριβό μόνο όταν το αγοράζεις έτοιμο. Τα όσπρια τα βρίσκεις 3 ευρώ το κιλό στη λαϊκή κ 0,50 το μαρούλι.

Η κοπέλα σου ίσως δεν σε καταλαβαίνει, ναι. Στο δικό της το μυαλό όμως αναρωτιέται πώς γίνεται άλλοι άνθρωποι που ζουν μόνοι τους κ κάνουν διδακτορικό να μην είναι παχύσαρκοι, την ώρα που σε βλέπει να τρως σουβλάκια ενώ παράλληλα της εξηγείς πως θες να αδυνατίσεις, αλλά δεν μπορείς.

Θυμήσου τι έκανες όταν κατάφερες να χάσεις τόσο βάρος. Το λάθος ήταν ότι το είδες σαν "δίαιτα", αλλά όχι σαν αλλαγή (μόνιμη) της διατροφής σου. Αν δε μπορείς να ξανακάνεις το ίδιο, βρες έναν ειδικό να σε βοηθήσει για το πώς να ξεκινήσεις εκ νέου.

Κ επιμένω: μόνο αν το θες ΕΣΥ.
avatar
Fame 2.5.2018 | 16:22
Συμφωνώ σχεδόν σε όλα, με εξαίρεση ορισμένα σημεία. Τα όσπρια πχ μπορεί να είναι φτηνά αλλά για να τα μαγειρέψει (και να τρώγονται) θέλει τουλάχιστον ένα ηλεκτρικό μάτι, κάποια σκεύη, λάδια-ξίδια, καρυκεύματα, κρεμμύδια, και ψυγείο (που δεν διαθέτει) για να αποθηκεύσει ό,τι μείνει. Για να μαγειρεύεις μόνος σου χρειάζεσαι αφενός υποδομή, αφετέρου χρόνο για την αγορά, την προετοιμασία του φαγητού και το πλύσιμο μετά, τα οποία στο σύνολο είναι κάποιος χρόνος που αν γυρνάς πτώμα ή αν διαβάζεις όλη μέρα (δεν ξέρουμε τις υποχρεώσεις του στα πλαίσια του διδακτορικού) δεν είναι εύκολο να τον διαθέσεις. Συμφωνώ, όμως, ότι δεν είναι τίποτα να πάει, αν έχει τη δυνατότητα, μια φορά τη βδομάδα στο λαϊκή και να προμηθευτεί λαχανικά και φρούτα, συν ένα μικρό ψυγείο για γαλοπούλες, γιαούρτια κτλ.

Επειδή έχω περάσει-και ακόμα διανύω- μακρές περιόδους σπουδών όπου παράλληλα παλεύω με κιλά και θυρεοειδή,αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι για να χάσεις πολλά κιλά χρειάζεσαι και υποστήριξη.Ίσως είναι και στον άνθρωπο και κάποιοι να χρειάζονται περισσότερο από κάποιους άλλους, ανάλογα και στη φάση που βρίσκονται. Πάντως δεν μας λέει κάτω από ποιες συνθήκες κατάφερε όταν ήταν φοιτητής να χάσει τόσα πολλά κιλά (έστελνε υγιεινά φαγητά η μαμά του ή μόνο η υποδομή που παρείχε το φοιτητικό σπίτι και δεν έχει τώρα έκανε τη διαφορά;).

Όσον αφορά την κοπέλα, νομίζω ότι η απάντηση όσο και τα σχόλια κάλυψαν το ερώτημα, ωστόσο θεωρώ ότι αν ήθελε θα μπορούσε να βοηθήσει λίγο την κατάσταση. Η κολλητή μου παίρνει από το σπίτι της κάθε μέρα σχεδόν μαγειρευτό φαγητό και το πηγαίνει στο αγόρι της στις εστίες για να μην τρώνε κάθε μέρα σουβλάκια απ΄έξω. Αλλά ακόμα και να μην υπάρχει αυτή η δυνατότητα, τα πανεπιστήμια διατηρούν και λέσχες όπου τρώνε οι φοιτητές.

avatar
daydreamcatcher 2.5.2018 | 15:08
#2
Μηπως περιμένεις από τους φίλους σου να μαντέψουν τι θέλεις? Έχεις δοκιμάσει όντως να ζητήσεις ακριβώς τη βοήθεια που θες? Να πεις ξεκάθαρα "Έχω το τάδε θέμα και έχω ανάγκη να μιλήσω, πάμε για ένα καφε?"

Αν ναι μήπως δεν είναι οι σωστοί φίλοι? Ή μήπως δεν είσαι και εσύ ο σψστός φίλος όπως λέει και η Α,μπα? Οι βαθιές συζητήσεις συνήθως προυποθέτουν και βαθιές φιλίες/συναισθήματα.
avatar
Αμαρέττο πορτοκάλι 2.5.2018 | 15:14
Ευτυχώς που δεν θα είμαι η μόνη αυστηρή σήμερα!
#1 Το "παίρνω τον ανήφορο" από τα 40 κιλά που κατάφερες να χάσεις (και μπράβο σου!!) δεν μας το εξηγείς αρκετά. Πήρες 5 κιλά;, 10; 20; Όλα;
Γιατί καταλαβαίνω τα πρακτικά προβλήματα που υπάρχουν (πχ έλλειψη κουζίνας ή το οικονομικό), αλλά σκέψου ότι αν δεν ψάξεις για εναλλακτικές, είναι σαν να αποδέχεσαι ότι έτσι θα είναι η κατάσταση και δεν πρόκειται να αλλάξει, εκτός και αν αλλάξουν όλα τα δεδομένα της ζωής σου. η
Φρούταημητριακά για πρωινό ή ελαφρύ βραδινό πχ δεν χρειάζονται καν ψυγείο. Ή περισσότερη άσκηση, αφού με την διατροφή δυσκολεύεσαι.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο, έχω περάσει διατροφικές διαταραχές και το ξέρω πολύ καλά! Αλλά αφού θέλεις να αλλάξεις, μην δικαιολογείς την κατάσταση. Αναγνώρισέ την και ψάξε εναλλακτικές!
avatar
Αμαρέττο πορτοκάλι 2.5.2018 | 15:23
Αυστηρότητα nr 2
#5 Κουράστηκα με την περιγραφή πραγματικά, λες να μην κουράστηκε / ξενέρωσε και ο Φ που τα βίωνε αυτά;
Και τον κατηγορείς για ποιο λόγο ακριβώς; Για το ότι έχει δουλειά ενώ εσύ όχι; Για το ότι όντας μεγαλύτερος πήρε πτυχίο πιο νωρίς και "πρόλαβε" καλύτερες καταστάσεις; (Πρόλαβε ήδη; Γιατί η κρίση υπάρχει ήδη από το 2009, πάνω δηλαδή που τελείωνε από σπουδές...)
Φοβάμαι ότι βρίσκεις προφάσεις, για να μην αντιμετωπίσεις πιο σοβαρά και ώριμα την αλλαγή κάποιων συνθηκών της ζωής σου, που σε όλους μπορεί να συμβούν στην τελική.
Στρώσου στην δουλειά, τελείωνε με τις υποχρεώσεις που έχεις αναλάβει χωρίς κλάψεις και γκρίνιες και μπες λίγο και στην θέση του Φ.
KaiNaiMporeis 2.5.2018 | 15:27
#Αγαπητό 6
Είναι πολύ καλό που έχεις αναλογιστεί τα λάθη σου και είναι πολύ σωστό που δεν έχεις ενοχλήσει το πρώην αγόρι σου.Και ίσως σε στεναχωρεί αυτό το πρώην που λέω αλλά θα πρέπει να το συνηθίσεις.Διότι πρέπει να καταλάβαίνεις και να ακούς.Και εσύ δεν ακούς ακόμα τί σου έχει πει.
Σου δήλωσε ξεκάθαρα όταν κάνατε το διάλλειμα σας οτί σε αγαπάει σε νοιάζεται αλλά δεν είναι ερωτευμένος.Προς τιμή του σου μίλησε ξεκάθαρα..δεν σε κορόιδεψε πράγμα που σημαίνει οτι πραγματικά ήσουν με έναν καλό άνθρωπο.
Αφού πέρασατε το χρόνο χώρια επανήλθε και σου είπε το ίδιο.Αν ξεφυσούσε ήταν μόνο γιατί ήξερε οτι θα στεναχωρεθείς και επειδή εσύ εγκλωβίστηκες στον εαυτό σου και ξαφνικά πιάστηκες απο πάνω του ένιωθε τύψεις και φόβο μην πάθεις κάτι.Δεν είναι λύπηση αυτό.Είναι πραγματική αγάπη και ενδιαφέρον.Αλλά ξαναλέω και ελπίζω να ακούς,όχι κάτι ερωτικό.
Επίσης να μετανιώσει για πιο πράγμα;Δεν έκανε κάτι κακό.
Εγώ πιστεύω όταν έρχεται ένας χωρισμός δεν φταίει μόνο ένας.Όλοι έχουν ένα μερίδιο ευθύνης.
Εσύ είχες μεγαλύτερο με την αλλοπρόσαλη συμπεριφορά αλλά πιστεύω και αυτός όσο καλός και να ήταν δεν σε βοήθησε ή τουλάχιστον δεν ασχολήθηκε αρκετά για να σε βοηθήσει.
Πρέπει να ξαναθυμηθείς ποια είσαι.Να τελειώσεις και να κλείσεις ότι εκρεμότητες έχεις αφήσει με τα πτυχία σου αν πραγματικά σε ενδιαφέρει ακόμα και να μην ξεχνάς οταν έχεις σχέση να ζεις τη ζωή σου και όχι η κάθε σχέση να είναι η ζωή σου.
Πάμε γι'άλλά!!!
KaiNaiMporeis 2.5.2018 | 15:28
Στο #5 πήγαινε η απάντηση μου.
Συγνώμη.
avatar
Αμαρέττο πορτοκάλι 2.5.2018 | 15:32
Αυστηρότητα nr 3
#7 Να σου έχουν λείψει οι διασκεδάσεις ή τα ταξίδια πχ, για να μαζέψετε χρήματα για το σπίτι, οκ δεκτόν, αλλά το χάδι ή το ηλιοβασίλεμα γιατί;;; Τι σχέση έχει αυτό με την οικονομία;
Και τώρα ειλικρινά: τα ενοίκια σε κάποιες περιοχές έχουν πέσει, πλέον μπορείς να βρεις φθηνά έπιπλα, μεταχειρισμένες ηλεκτρικές συσκευές κλπ στο ίντερνετ...Πόσα χρήματα έχετε υπολογίσει πια ότι χρειάζεστε για αυτό το έρμο το σπιτάκι; Και αν πραγματικά θέλετε να παντρευτείτε, υπάρχει και ο πολιτικός γάμος, βρε συ confused...
Αλλά όλο αυτό μου κάνει λίγο "όποιος βαριέται να ζυμώσει κλπ"….
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2018 | 17:21
1
Σχολή Μπουκάι η φίλη σου...
Διδακτορικος εσύ...
Τι να της εξηγήσεις και τι να καταλάβει;...

(εσύ, όμως, καταλαβαίνεις τι λέω, έτσι δεν είναι;)
Littlefinger 3.5.2018 | 02:10
τι ειναι η σχολή Μπουκάι? Δωσε μια σύνοψη.
avatar
Ανώνυμος/η 3.5.2018 | 12:22
Σχολη "Χόρχε Μπουκάι".
Τα παρουσιάζει όλα εύκολα κι απλά.
Πολλοί υποστηρικτές, που, όμως πτυχίο δεν παίρνει κανεμας
avatar
Ανώνυμος/η 3.5.2018 | 12:24
Κανένας.
Littlefinger 3.5.2018 | 16:49
μαλιστα. θενξ.
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2018 | 18:07
2
Σε περιπτώσεις σαν αυτές που περιγράφεις οι αποφάσεις παίρνονται από τον ΕΝΑΝ γονιό.

Οχι από κοινού δηλαδή.

Μετά από διαφωνίες.

Και αφού έχει ακυρωθεί ο άλλος γονιός.

(δεν πιστεύω να περίμενες να ακούσεις για αμοιβαιες υποχωρήσεις;)
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2018 | 19:26
Όχι εσύ, 2.
Το 4 εννοούσα.

(κοίτα τώρα, που ούτε εγώ σου συμπαρασταθηκα, ρε 2, είχες δίκιο, που λες δεν βρίσκεις εύκολα συμπαράσταση.
Είναι που κάνεις δεν συμπαραστεκεται σαν εσενα μάλλον.)
avatar
MagosTouOzz 2.5.2018 | 19:08
Σήμερα νομίζω οι ερωτήσεις ήταν η χαρά της μιρλας. Πόση μιζέρια μαζεμένη ρε παιδιά; Εντάξει όλοι συμφωνούμε ότι η ζωή δεν είναι εύκολη, αλλά άμα αν δεν σου κάνει κάτι ή κάποιος, ή το αλλάζεις ή φεύγεις. Το να μένεις και υπομένεις δεν οδήγησε ποτέ κανέναν σε καμία λύση, απλά σε περισσότερη μουρμούρα.
πόντια international 2.5.2018 | 19:27
#1

Το φαγητό είναι φροντίδα. Κάνεις διδακτορικό, χρειάζεσαι φροντίδα και τη δικαιούσαι. Το να φροντίσεις το στομάχι σου δίνοντας του τροφές που θα του κάνουν καλό να είναι η αντίδραση σου στο στρες. Δεν χρειάζεται να αφιερώσεις χρόνο, χρειάζεται μόνο να δίνεις στο καθετί τον χρόνο που του αναλογεί. Δεν είναι ασήμαντη υπόθεση το φαγητό αλλά δεν χρειάζεται να τη μεγαλοποιείς με τη σκέψη ότι για να μην πάρεις κιλά θα πρέπει να μαγειρεύεις. Ξεκίνα έχοντας κατά νου ότι σκοπός είναι να διατηρηθείς στα κιλά που είσαι, κι ας έχεις πάρει τον ανήφορο. Αν σταθείς στη μέση της ανηφόρας, μοιραία θα αρχίσεις να κατεβαίνεις κάποια στιγμή, νόμος. :)
Είναι κατάλληλη εποχή να πάρεις κάποιες βιταμίνες, ρώτησε στο φαρμακείο, θα σε βοηθήσουν πολύ στο διάβασμα και την κούραση.
Μπορείς άνετα να υιοθετήσεις λίγο λίγο νέες συνήθειες. Εμένα με βοήθησε πολύ η σκέψη ότι πρέπει να φάω *κάτι* για να μη με διακόψει η πείνα από αυτό που θα κάνω, π.χ. καθαριότητα, διάβασμα, βόλτα. Εστίασα στο ότι ΘΑ πεινάσω και θα σαβουριάσω, και δεν ήθελα να σαβουριάζω.
Έχει μεγάλη σημασία ο συνδυασμός τροφών και να μειώνεις τους υδατάνθρακες με στόχο το βράδυ να μη φας καθόλου από δαύτους.
Έλεγξε ό,τι μπορείς να ελέγξεις:
Το πρωινό σου μπορεί πανεύκολα και οικονομικά να είναι βρώμη (έχει και με 1,50€), σταφίδες (1€), ταχίνι (~5€ το κιλό) και κουβερτούρα (παυλίδη προτείνω 3€ προσφορά οι 3) και ένα φρουτο ή ένα ποτήρι φυσικό χυμό (το λιντλ έχει συχνά σε προσφορά). Η βρώμη τρώγεται με νερό το ίδιο ευχάριστα όπως με γάλα, εφόσον προσθέσεις και τα υπόλοιπα βέβαια.
Όχι σως, όχι πατάτες, κράτα αυτές τις θερμίδες για κανένα γεύμα της προκοπής.
Κριθαρένια παξιμάδια, βουτάς σε νερό για 2'' αφήνεις να τραβήξει, τα τρως μαζί με τη σαλάτα για βραδυνό και είναι μια χαρά χορταστικά.

Μην υποκύπτεις. Για να κάνεις διδακτορικό σημαίνει ότι έχεις δυνάμεις να επιβληθείς στον εαυτό σου, έτσι δεν είναι;


πόντια international 2.5.2018 | 20:02
#5

Συγνώμη για το στερεότυπο αλλά έχω λόγο:
Μιλάς πολύ δραματικά για μηχανικός βρε παιδί μου. Μήπως δε σου ταίριαζε αυτό το επάγγελμα; Μήπως το θεωρητικό υπόβαθρο των σπουδών αυτών δεν απαντάει στις αναζητήσεις σου και γι'αυτό το έχεις ρίξει στο μελόδραμα (δεν το λέω ειρωνικά);
Λογικό να πάθεις ντουβρουτζά ερχόμενη από επάνω, από την ανεμελιά της φοιτητικής ζωής, στην Αθήνα, που δεν τη λες και πηγή χαράς κι αισιοδοξίας αυτήν την περίοδο. Γραπώθηκες από τον Φ. και έκανες ό,τι όλοι όσοι φοβούνται ν'αντιμετωπίσουν τους φόβους τους: Μιλάς, μιλάς, μιλάς. Μιλάς ΤΟΣΟ ρομαντικά και καταλήγεις στο ν'αναρωτιέσαι αν άραγε σ'αγάπησε ποτέ, για να μη δεις το λογικό:
Πρέπει να δω τι μου φταίει και αντί να προχωράω μπροστά, πηγαίνω πίσω.
Πέρασες τα μαθήματα, έφτασες στη διπλωματική και αντί να πάρεις πτυχίο, πάγωσες.
Γνώρισες τον άνθρωπο σου και αντί να συζητάτε τον γάμο σας, χώρισες.
Τα υπόλοιπα είναι υποθέσεις, τα δεδομένα είναι αυτά.
Είναι δύσκολα τα πράγματα αυτήν την εποχή και το μέλλον είναι ζοφερούλι για τον περισσότερο κόσμο αλλά εσύ είχες έναν άνθρωπο που δεν σε παράτησε στα δύσκολα. Έφυγε όταν είδε ότι είσαι τόσο αδύναμη που ο μόνος τρόπος να είστε μαζί είναι να σηκώσει το βάρος σου. Όταν βρίσκεις έναν τέτοιον άνθρωπο που σε κάνει να νιώθεις όμορφα, γίνεσαι όμορφη για να μην τον χάσεις.
Αντί να πας κομμωτήριο, πήγαινε να λούσεις και να χτενίσεις το μυαλό σου και θα δεις τι ωραία θα είσαι φρεσκαδούρα. Περμανάντ κυριολεκτικά.
avatar
Mia Idea 3.5.2018 | 17:45
Πολύ ωραία της τα'πες. Να αγιάσει το στόμα σου.
Να σου πω όμως, για τεμπέλα ωραία γράφει. μ άρεσε όπως έρρεε ο λόγος της. Να ταλέντο μαρή, ξέρεις πόσο δυσεύρετο είναι αυτό στη σημερινή αγορά;
πόντια international 2.5.2018 | 21:02
#2
κάτι συμβαίνει και κάπου κάπως χαλάει το γλυκό όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται και είμαι εγώ εκείνος που θέλει να μιλήσει και όχι να ακούσει. Πηγή: www.lifo.gr

Καλέ ποιο μάντρα, εγώ θα σου πω:
Εφόσον είσαι εσύ αυτός που δίνει τις συμβουλές, εσύ έχεις *όλες* τις απαντήσεις. Δεν είναι συνηθισμένοι να χρειάζεσαι συμβουλή, μόνο να δίνεις. Πιθανότατα να είναι όντως φτωχές οι συμβουλές τους, να μη σε καλύπτουν ακριβώς επειδή σκέφτεσαι σε μεγαλύτερο βάθος, γι'αυτό άλλωστε ίσως καλός στο να συμβουλεύεις αποτελεσματικά. Ίσως να το καταλαβαίνουν, ίσως να νιώθουν αμηχανία, να κομπλάρουν, ίσως πραγματικά να μην έχουν την ικανότητα να συμβουλεύουν/λένε γνώμη.
Σίγουρα δεν είναι οι κατάλληλοι για να σε βοηθήσουν απ'ότι φαίνεται.
Είναι ΠΑΡΑ πολύ ενοχλητικό όταν το συνειδητοποιείς, σκέψου όμως γιατί είστε φίλοι και αν νιώθεις τη σχέση γενικά άνιση.
avatar
Aphelia 3.5.2018 | 02:24
#1. Να την ρωτήσεις αν αυτή θα μπορούσε να μειώσει στο μισό την ποσότητα που τρώει αυτή τη στιγμή για τα επόμενα 2 χρόνια. Να κάτσει δηλαδή να βρει τρόπους, μεθόδους και εναλλακτικά φαγητά από αυτά που έχει συνηθίσει ώστε να μπορεί θερμιδικά να μειώσει στο μισό τις θερμίδες που λαμβάνει αλλά να μην πεθαίνει ταυτόχρονα της πείνας και να μην νιώθει μόνιμα στερημένη, ανά πάσα στιγμή, κάθε μέρα, για 2 χρόνια που χρειάζεται τουλάχιστον για να χάσει κάποιος 40 κιλά. Η ποσότητα που τρώει αυτή τη στιγμή είναι κανονική για αυτή, αλλά το πρόβλημα είναι ότι για το σώμα σου και το μυαλό σου, κανονικές είναι και οι ποσότητες που τρως τώρα εσύ (στο τι έχει συνηθίσει και τι εκκρίνει ως προς αυτές τις ποσότητες).
Να της εξηγήσεις πως είναι όταν πας κόντρα σε έναν εθισμό, σε κάτι που το σώμα έχει συνηθίσει με αυτόν τον τρόπο να λαμβάνει ντοπαμίνη, και είναι λες και ουρλιάζει το μυαλό μέσα σου και είσαι σε κατάσταση πανικού, λες και θα πεθάνεις. Το ότι δεν αντέχεται να νιώθει κάποιος στέρηση και πίεση συνέχεια, ειδικά όταν συντρέχουν και άλλοι λόγοι που τον στρεσάρουν. Ότι οι συνήθειες είναι πολύ ισχυρές.
Θα μπορούσα να πω και άλλα πολλά. αλλά το ζήτημα είναι το εξής. Όλα αυτά μπορεί να ισχύουν, αλλά αν τα προβάλλεις ως δικαιολογίες προς τον εαυτό σου, τότε θα συνεχίσεις έτσι και ακόμα χειρότερα για όλα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής σου, όπως έχω δει άλλους να το κάνουν και σε ένα βαθμό κι εγώ.
Μόνο αν βρεις λύσεις στο κάθε ένα που σε επηρεάζει θα μπορέσεις να ξεφύγεις από τον φαύλο κύκλο. Εγώ π.χ. δεν αντέχω να νιώθω στερημένη και έπρεπε να βρω έναν τρόπο διατροφής, που θα ακολουθώ για πάντα, με τον οποίο δεν νιώθω στέρηση. Συνειδητοποίησα ότι αν θέλω να είμαι ένας κανονικός σε κιλά άνθρωπος, θα πρέπει να τρώω και σαν τέτοιον. Έπρεπε να αποδεχτώ ότι οι συνήθειες διατροφής μπορούν να αλλάξουν και είναι απλά θέμα ανατροφής, κουλτούρας και ευκολίας στο τι τυχαίνει να ισχύει για μένα. Άρα θα έπρεπε να βρω τρόπους να τις αλλάξω σταδιακά και χωρίς να νιώθω πίεση και να βρω αυτές που μου ταιριάζουν (δεν μπορώ π.χ. να τρώω συχνά μέσα στην ημέρα, με τρελαίνει) και να με βολεύουν όσο γίνεται. Έπρεπε να μάθω να συγχωρώ τον εαυτό μου, αν δεν ακολουθούσα τέλεια τον νέο τρόπο διατροφής. Το σημαντικότερο, έπρεπε να ακούσω το σώμα μου και να καταλάβω τις αντιδράσεις του. Έπρεπε να αρχίσω να ακολουθώ διατροφή χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη για να μην έχω τις λιγούρες και την αίσθηση ότι θα πεθάνω κάθε φορά που κατέβαινε το ζάχαρο απότομα στο αίμα μου. Όταν κόβεις τη ζάχαρη και τους σύνθετους υδατάνθρακες (3 μέρες για να φύγουν τα συμπτώματα στέρησης) μετά δεν έχεις επιθυμία για αυτά. Βρήκα τρόπους να ικανοποιώ την ανάγκη μου για σοκολάτα χωρίς να τρώω σοκολάτες (ωμό ανεπεξέργαστο κακάο χωρίς ζάχαρη στο πρωινό). Άλλαξα την οπτική γωνία μου, π.χ. δεν μου αρέσουν οι σαλάτες και τώρα είναι ευγνώμων να τρώω κάθε μέρα μία πράσινη ωμή σαλάτα μετά το κυρίως γεύμα γιατί εξαιτίας αυτών μπορώ να φάω μακαρονάδες και τα περισσότερα φαγητά που μου αρέσουν χωρίς να πεινάσω, για περισσότερες ώρες από αν τα έτρωγα χωρίς αυτές. Αλλά δεν ετοιμάζω ποτέ σαλάτα, παίρνω έτοιμες και πλυμένες από το σούπερμάρκετ, γιατί όποτε έχω πει ότι θα πλύνω και κόψω τα λαχανικά καταλήγω να μην το κάνω, άρα έπρεπε να βρω τον τρόπο που μου ταιριάζει εμένα. Συνειδητοποίησα ότι έχουν δίκιο στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες και τρώνε ένα κυρίως γεύμα την ημέρα και τα υπόλοιπα είναι ελαφριά. Χρειάζεται να κατανοήσεις για τα φαγητά πόσες θερμίδες έχουν, τι προκαλούν στο σώμα και το μυαλό σου (π.χ. όταν σκέφτεσαι, το μυαλό καταναλώνει πολλούς υδατάνθρακες και θα ουρλιάζει ότι θέλει κι άλλους), πόσο σε κάνουν να νιώθεις χορτασμένος, σε πόσες ώρες μετά θα πεινάσεις, αν χρειάζεσαι όλο και περισσότερες ποσότητες για να λάβεις την ντοπαμίνη που χρειάζεσαι, κλπ.
Πιάσε όλους τους λόγους λοιπόν που πιστεύεις ότι σε εμποδίζουν και βρες μόνος σου πως να τους λύσεις. Δυστυχώς, το να μας πούνε οι άλλοι έναν απλοικό τρόπο, δεν λύνει τα σύνθετα ζητήματα που ισχύουν για εμάς, το σώμα μας και το μυαλό μας.
idril 3.5.2018 | 14:02
Φοβερό σχόλιο Aphelia. Πέρα από πρακτική καθοδήγηση για αλλαγές, δείχνει και πόσο το έχεις σκεφτεί και ζυγίσει, και προσπαθήσει να βρεις λύσεις που σου ταιριάζουν... το κυριότερο: πώς δεν θα βρεις δικαιολογίες να αποφύγεις αυτά που έχεις αποφασίσει.

Οι έτοιμες σαλάτες πραγματικά είναι σωτήριες και μου προσφέρουν ένα υγιεινό κυρίως γεύμα την ημέρα με ελάχιστο κόπο :)

Ευχαριστώ που το μοιράστηκες.
avatar
makarouna 4.5.2018 | 10:39
#6 Κοίτα, θεωρώ πως είναι ανασφαλής. Το θέμα είναι τι της προκαλεί την ανασφάλεια. Θέλω να πω, είναι μήπως κάποια συμπεριφορά δική σου που δεν το συνειδητοποιείς; Είναι κάποιο στοιχείο της σχέσης σας ή είναι από μόνη της ανασφαλής σαν άτομο; Επίσης, ξέρω περιπτώσεις όπου η απέναντι μεριά ένιωθε με τη σειρά της ανασφάλεια μήπως δεν καλύπτει το άτομο που ζητά συνέχεια επιβεβαίωση. Σε κάθε περίπτωση, χρειάζεται να το συζητήσετε, να το βγάλεις και εσύ από μέσα σου και εκείνη να καταλάβει πως δεν είναι μόνο τα λόγια, είναι και οι πράξεις 

#7 Τι θα αλλάξει το σπίτι; Κατ’αρχάς, θα βλέπεστε πιο πολλές ώρες και ύστερα θα δει ο ένας πώς είναι ο άλλος στην καθημερινότητά του. Το θέμα, όμως, απ’ο,τι κατάλαβα, είναι πως κάπου μέσα σε όλο αυτό έχασες τον εαυτό σου. Καταλαβαίνω πως όλοι θέλουμε μια σχέση και πολλοί από εμάς κάνουν ο,τι περνάει απ’το χέρι τους για να μην τη χάσουν και κάποιες φορές θεοποιούν το «έτερον ήμισυ» για να συνεχίσουν να έχουν την ψευδαίσθηση της σχέσης όπως την ήθελαν αρχικά. Αλλά· να σου πω κάτι; Άνθρωπος είσαι, και οι προτιμήσεις σου θα αλλάξουν και τα θέλω σου, μες στο πρόγραμμα είναι και αυτό. Το κυριότερο απ’όλα είναι να είμαστε καλά με τον εαυτό μας. Συνεπώς, κάνε πρώτα κιόλας μια κουβέντα· με τον εαυτό σου!! Τι θέλεις; Πώς νομίζεις ότι θα νιώσεις καλύτερα; Και βγάλτο από μέσα σου! Αν καταλάβεις τι θες περισσότερο, θα το καταλάβει και αυτός που έχεις απέναντί σου και δε θα στεναχωρεθεί σε περίπτωση που το όλο πράγμα μεταξύ σας έχει μια πιο «αρνητική» έκβαση!

Υ.Γ Σε περίπτωση που δημοσιεύτηκε δυο φορές ζητώ συγγνώμη!
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

LIFOLAND ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ