Ακούω φωνές

«Όποιος λέει ότι ξέρει τι θα βγάλει η κάλπη είναι βλαξ». Η άποψη του Κικέρωνα διατυπώθηκε πολύ πριν οι δημοσκοπήσεις γίνουν επιστήμη. Κατά τα άλλα, το πολιτικό σκηνικό δεν έχει αλλάξει έκτοτε. Η εφταμηνίτικη κυβέρνηση παραμένει απαθής στις κατηγορίες για κατάχρηση εξουσίας, για φίμωση της δικαιοσύνης, για σκάνδαλα.
ΑΠΟ ΤΗ ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ
17.4.2008
Πέτρος Τατούλης

Το νέο τραμπούκικο ήθος βασίζεται στην συγκάλυψη (καλή ώρα Σουφλιάς) και στους συμψηφισμούς (νέοι Κοσκωτάδες επί σκηνής). Αν συγκρίνουμε το Κοινοβούλιο με τη Σύγκλητο θα βρούμε ομολόγους. Ο Ορτένσιος, γόνος πολιτικής οικογενείας που εξαγοράζει ψηφοφόρους, υπάρχει στο πολλαπλάσιο. Ο Γάιος Βέρρης, που καταλήστευσε τη Σικελία, έχει πολλούς μιμητές (σε επίπεδο κλεφτοκοτάδων). Το είδος πολιτικού όντος που δεν ενθυμούμαστε από τη Ρώμη ήταν ένας Tatulius: είτε δεν υπήρξε όμοιος του Π. Τατούλη ή τον έφαγε η μαρμάγκα των ιστοριογράφων.

Είναι άδικο να λένε για τον Αρκάδα βουλευτή ότι ξετσούπισε τώρα, λόγω της ισχνής πλειοψηφίας στη Βουλή. Είχε δώσει δείγματα ανάλογης ευθυκρισίας και στην προηγούμενη θητεία, κάνοντας λόγο δημόσια για ολιγωρίες Βουλγαράκη στο υπουργείο Πολιτισμού. Τότε βέβαια ειπώθηκε ότι αντέδρασε ως πληγωμένος απομακρυνθείς από την κυβέρνηση. Τώρα όμως ομιλεί εφ' όλης της ύλης και θα έπρεπε να του αναγνωρίσουν το εξής: Το έπραξε στο αρμόδιο όργανο της παράταξής του, σε μια συνάντηση όπου κανονικά θα έπρεπε και άλλοι να δείξουν την ίδια παρρησία. Όμως οι διάφοροι αντιφρονούντες προτιμούν να πηγαίνουν στις τηλεοράσεις να πετάξουν κανένα βέλος και μετά, στα κομματικά όργανα, το ρίχνουν στο βελονάκι.

Ο Πέτρος Τατούλης δεν είπε καμία σοφία ούτε ανέλυσε με πρωτοτυπία τα τεκταινόμενα. Μετέφερε απλά ένα «κοινό αίσθημα», σαν να κρυφάκουσε τι λέει ο κόσμος στο καφενείο, στο σπίτι, στην παρέα. Παρ' ότι η εισήγησή του συρρικνώθηκε από τα μέσα ενημέρωσης, κυκλοφόρησαν κάποιες αποστροφές που προσυπογράφουν πολλοί. Χαρακτηριστικά: «Νομίσαμε ότι όλη η ιστορία της διαφθοράς έχει να κάνει με πέντε νταβατζήδες για να αντιληφθούμε στην συνέχεια επί των ημερών μας και από δικά μας στελέχη ότι όλο το σύστημα έχει δομηθεί σαν φυτώριο διαφθοράς». Είπε επίσης ότι ο κρατικοδίαιτος δικομματισμός τελειώνει, ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν έχουν τη σύμφωνη γνώμη της πλειονότητας και άλλα πολλά.

Η κυβέρνηση υπομένει τον Π. Τατούλη. Επιχειρεί να υποβαθμίσει την παρέμβασή του ενώ θα μπορούσε να την χρησιμοποιήσει. Πόσο διαφορετική θα ήταν η εικόνα της παράταξης αν, αντί να μουτρώνει, ο πρόεδρος χρησιμοποιούσε τον αντάρτη του, αν αναλάμβανε ευθύνες και απαντούσε στις επιθέσεις των οικείων του. Ούτως ή άλλως, τον Τατούλη και τις πιο light εκδοχές αντιφρονούντων (βλ. Γ. Μανώλης) δεν μπορεί να τις απομακρύνει, ας τους εκμεταλλευτεί για να δείξει πόσο δημοκρατικός είναι, πόσο καλός ακροατής, πόσο προβληματισμένος για όσα του σούρνουν. Οι ακκισμοί και τα ελεγχόμενα καβγαδάκια μεταξύ συναδέλφων φτιάχνουν το τέλειο προφίλ του πολιτικού άνδρα. Στο κάτω κάτω ο Τατούλης δεν είπε και κανένα ψέμα. Άρθρωσε όσα λένε οι υπόλοιποι από μέσα τους.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
1 Σχόλια
glaros 17.4.2008 | 00:35
tous ftynoume ..bgainoun sto deltio epsixalize lene.
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια