Υπουργός Real Estate

Στον Γιώργο Σουφλιά ταιριάζει το παρωνύμιο «Μπετονιέρας». Έχει εθισμό στο τσιμέντο, κάτι που ίσως αποδίδεται στην ιδιότητα του πολιτικού μηχανικού. Μια ιδιότητα την οποία φέρει με παλιομοδίτικο τρόπο, με τη νοοτροπία «ε ρε αδελφάκι μου, θα σου χτίσω εγώ τετραγωνικά».
ΑΠΟ ΤΗ ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ
8.5.2008

Ο Γιώργος Σουφλιάς αποτελεί μοναδική περίπτωση υπουργού Περιβάλλοντος που πιάνει στα χέρια του πράσινο με επιδίωξη να το κάνει γκρίζο. Αν έπρεπε να επιλέξουμε το κορυφαίο σφάλμα από αυτά που έχει διαπράξει στη θητεία του, θα ήμασταν σε δύσκολη θέση. Ο άνθρωπος απλώς σκέφτεται λάθος. Το αυθαιρετάκι στο Θυμάρι είναι επουσιώδες μπροστά στα εγκλήματα που ετοιμάζεται να διαπράξει. Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε ένα deal μαζί του: να χτίσει τη βιλίτσα με τη ληγμένη άδεια, αλλά σε αντάλλαγμα να αφήσει ήσυχο τον Αχελώο και το αεροδρόμιο του Ελληνικού. Επίσης να αφήσει κάποιον άλλο να μαζέψει τα ασυμμάζευτα του Κιότο. Είναι όμως άνθρωπος για να του μιλήσει κανείς; Όταν δεν τον συμφέρει κάτι, παριστάνει τον κουφό. Νομίζει ότι έτσι γίνεται χαριτωμένος...

Ο Σουφλιάς έχει την πολιτική ευθύνη για την κόκκινη κάρτα που έφαγε η Ελλάδα από την Επιτροπή Συμμόρφωσης του ΟΗΕ. Απεβλήθη από το σύστημα ευέλικτων μηχανισμών του Κιότο. Γκρόσο μόντο, το ζήτημα έχει ως εξής: Διαθέτουμε περί τις 150 ρυπογόνες βιομηχανίες (με πρώτη και καλύτερη τη ΔΕΗ) που είχαν τη δυνατότητα να αγοράζουν «δικαιώματα μόλυνσης» από καθαρά εργοστάσια. Πάει π.χ. ένα διυλιστήριο σε κάποιον καθαρούλη και λέει: «Αφού δεν εξαντλείς το όριο των ρύπων σου, δεν μου πουλάς εμένα το περιθώριο που έχεις να βρομίζεις;». Και έτσι κρατάμε μια ισορροπία... Βάσει αυτής της ισορροπίας πάει μετά η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ινδία και την Κίνα και αρχίζει τις πιέσεις για μικρότερη εκπομπή ρύπων. Σε αυτές τις δυο χώρες ο Σουφλιάς μπορεί να βρει συναδέλφους που κουβαλάνε τα ίδια μυαλά με τα δικά του. Όχι μόνο για τη ρύπανση αλλά και για τα φράγματα. Παντού στον κόσμο υπολογίζουν τις δραματικές συνέπειες από εκείνα που ορθώθηκαν τη δεκαετία του '60, αλλά στην Κίνα, την Ινδία και τη Λάρισα κάνουν ακόμη σχέδια. Ο Σουφλιάς ανακοίνωσε ότι θα χτίσει είκοσι μεγάλα και 250 μικρά. Ένα από αυτά στον Αχελώο (στη Μεσοχώρα) παρ' ότι το έργο ακυρώθηκε 4 φορές από το ΣτΕ. Αν μπορούσε θα εγκιβώτιζε όλο τον ποταμό, να ξεραθούν τα δάση και επιτέλους αυτά τα πουλιά που τιτιβίζουν να βγάλουν το σκασμό.

Ο Γιώργος Σουφλιάς αφήνει πολύ κόσμο άφωνο στην αλλοδαπή. Για παράδειγμα στην Κομισιόν ακόμη αναρωτιούνται γιατί αρνήθηκε τη χρηματοδότηση κατά 85% για την ανάπλαση του αεροδρομίου του Ελληνικού σε πάρκο. Δεν τα θέλει τα ξένα λεφτά (από το Δ' ΚΠΣ), γιατί δεν μπορεί να υπολογίσει τα έξοδα συντήρησης του πάρκου. Προτιμάει την αντιπαροχή. Έτσι, σύμφωνα με τα σχέδιά του, από τα 5.000 στρέμματα τα 1.000 θα δοθούν στους εργολάβους, για μια «ήπια οικιστική ανάπτυξη», χωρίς όμως να ανακοινώνει τον συντελεστή δόμησης και άλλες βαρετές λεπτομέρειες. Από τα κέρδη της αντιπαροχής, λέει, θα γίνουν πάρκα και σε άλλες, υποβαθμισμένες περιοχές, αλλά δεν ανακοινώνει ούτε ποιες είναι αυτές ούτε πώς θα συντηρηθούν ούτε ποια μορφή θα έχουν. Θα είναι «πάρκα ψυχαγωγίας-τσιμενταρίας» ή αχανή λιβάδια εν μέσω Παγκρατίου και Πετραλώνων; Μήπως αντί να τα κάνει όλα αυτά ήρθε η ώρα να πάει στο εξοχικό και να «καλλιεργήσει τον κήπο του», όπως θα έλεγε ο Βολταίρος; (Ο «κήπος» του Διαφωτισμού δεν είχε -προς Θεού- ζαρζαβατικά, δεν θα λερώσει τα χέρια του με χώματα.)

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
1 Σχόλια
avatar
Κάτσε Καλά ! 18.5.2008 | 00:08
Κορυφαίο!
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια