Και το Νομπέλ Οικονομίας πάει...

Άξιζε ή όχι το μεγάλο βραβείο της ειρήνης η Ευρωπαϊκή Ένωση;
ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
17.10.2012

Η πρόσφατη βράβευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το Νομπέλ Ειρήνης έγινε αντικείμενο σφοδρής κριτικής στη Νορβηγία και σε όλο τον κόσμο, αλλά έχει και τα θετικά της: με τη συμβολική της απόφαση η επιτροπή των βραβείων επιδιώκει να ενισχύσει την προσπάθεια οικοδόμησης σχέσεων ειρήνης και αλληλεγγύης σε μια ήπειρο που τον προηγούμενο αιώνα αποτέλεσε το επίκεντρο δύο καταστροφικών παγκόσμιων πολέμων.

 

Όμως, το κακό με αυτές τις βραβεύσεις «εικονικής πραγματικότητας», που με τη βράβευση εκφράζεται απλώς μια ευχή, είναι ότι πολλές φορές έχουν μηδαμινά ή και αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκουν.

 

Η απονομή του Νομπέλ Ειρήνης στον Μπαράκ Ομπάμα, παραδείγματος χάριν, μόλις έναν χρόνο μετά την εκλογή του, καθόλου δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει τους πολέμους στο Αφγανιστάν και στη Μέση Ανατολή, όπου τα μη επανδρωμένα αμερικανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν συχνά αμάχους ή δολοφονούν διάφορους θεωρούμενους υπόπτους, κατά παράβαση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου. Για να μη μιλήσει κανείς για τον οικονομικό πόλεμο εναντίον των φτωχών μέσα στις ΗΠΑ, που ο Ομπάμα καθόλου δεν τελείωσε, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του 2008, μεαποτέλεσμα να κινδυνεύει να χάσει την προεδρία από τους ημίτρελους Ταλιμπάν του Κόμματος του Τσαγιού.

 

Πέρα από τις φιλονικίες που αμέσως ξέσπασαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το ποιος θα παραλάβει το βραβείο (ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Βαν Ρομπέι, της Επιτροπής, Μ. Μπαρόζο, ή μήπως κάτι δικαιούται και ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Μ. Σουλτς, όπως έσπευσε να διεκδικήσει με ανακοίνωσή του), το πρόβλημα με την πορεία της ενωμένης Ευρώπης είναι βαθύτερο: η ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Γερμανίας-Γαλλίας, την οποία προσπάθησαν να θεσμοποιήσουν οι πατέρες της ευρωπαϊκής ιδέας με την Κοινή Αγορά που μετεξελίχθηκε σε Ε.Ε., ανατράπηκε το 1990 με την επανένωση της Γερμανίας. Εντείνοντας τις ανισορροπίες ανάμεσα στις φτωχές και τις πλούσιες χώρες, το κοινό νόμισμα βοήθησε ακόμη περισσότερο την ενωμένη Γερμανία να προαχθεί σε ηγεμονική δύναμη στην Ευρώπη.

 

Τίποτα δεν εγκρίνεται σήμερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αν το Βερολίνο δεν δώσει το πράσινο φως. Η απομάκρυνση του Σαρκοζί από την εξουσία στη Γαλλία δημιούργησε κάποιες ελπίδες ότι ο Ολάντ θα επανατοποθετούσε τις γαλλογερμανικές σχέσεις σε νέα βάση, αλλά έξι μήνες σχεδόν μετά την εκλογή του ο Γάλλος Πρόεδρος δείχνει κατώτερος των περιστάσεων: υιοθετώντας με τη σειρά του ένα νέο πακέτο λιτότητας made in Berlin, υποκλίνεται στο νεοφιλελεύθερο δόγμα της Μέρκελ, εισάγοντας και τη χώρα του στον φαύλο κύκλο λιτότητα-ύφεση-περισσότερη λιτότητα.

 

Έχει πλέον αποδειχτεί ότι αυτή η πολιτική είναι καταστροφική. Για να μαζέψει χρήματα για τους φτωχούς, ο ισπανικός Ερυθρός Σταυρός κυκλοφόρησε την προηγούμενη εβδομάδα το βίντεο μιας οικογένειας που μοιράζεται όλη κι όλη μια ομελέτα. Στην Πορτογαλία «η κατάσταση είναι εφιαλτική», μας έλεγε τις προάλλες η ευρωβουλευτής του αριστερού μπλόκου Μαρίζα Ματίας. Δεν είναι μόνο η ανεργία που αγγίζει το 20% (40% στους νέους), οι 2 μισθοί τον χρόνο που ήδη χάθηκαν, οι γνωστές περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές: κάθε μήνα 15.000 οικογένειες εγκαταλείπουν τα σπίτια τους γιατί δεν έχουν να πληρώσουν το νοίκι, ενώ 3.000 οικογένειες χάνουν την πρόσβασή τους σε πόσιμο και τρεχούμενο νερό!

 

Πρόκειται για τις συνέπειες ενός ακήρυχτου πολέμου, από τoν οποίο έχει ωφεληθεί αφάνταστα μόνο η Γερμανία, άντε και δυο-τρεις δορυφορικές χώρες του Βορρά. Λένε συχνά ότι η Μέρκελ που διεξάγει αυτό τον πόλεμο δεν μπορεί να δει πέρα από τη μύτη της, γιατί θα στραφεί σαν μπούμερανγκ εναντίον της Γερμανίας, που θα χάσει τις εξαγωγές της κ.λπ.: σωστό, αλλά αυτό δεν εμπόδισε πολέμους να διεξάγονται επί αιώνες, παρότι είναι γνωστό ότι στο τέλος όλοι οι εμπόλεμοι βγαίνουν χαμένοι.

 

Σήμερα το ευρώ έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Συχνά, η Ελλάδα, με τις ιδιαιτερότητες και το διεφθαρμένο πολιτικό της προσωπικό, θολώνει την εικόνα, αλλά το πρόβλημα είναι γενικότερο. Η βασίλισσα Μέρκελ ξέρει τι χρειάζεται, αλλά δεν παίρνει τα μέτρα που πρέπει, από τη στιγμή που η κρίση δεν έχει χτυπήσει τη Γερμανία. Ούτε πρόκειται να τα πάρει πριν από τις εκλογές σε έναν χρόνο, τότε που ίσως θα είναι πολύ αργά, και όχι μόνο για την Ελλάδα. Γι’ αυτό από τη Σύνοδο Κορυφής τις επόμενες μέρες δεν πρέπει να περιμένουμε πολλές εκπλήξεις. Εκτός πια και αν απονείμουν στην Ε.Ε. ή στη Μέρκελ και το Νομπέλ Οικονομίας.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
13 Σχόλια
avatar
Ανώνυμος/η 17.10.2012 | 15:06
bravo
ein Steppenwolf 17.10.2012 | 22:03
«έγινε αντικείμενο σφοδρής κριτικής στη Νορβηγία και σε όλο τον κόσμο»

Γιατί ειδικά «στη Νορβηγία»; Το βραβείο Νομπέλ το απονέμει η Σουηδική Ακαδημία, όχι η νορβηγική.
avatar
Imogene 18.10.2012 | 17:18
The Peace Prize is awarded in Oslo, Norway, while the other prizes are awarded in Stockholm, Sweden.

από wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Nobel_Prize
ein Steppenwolf 18.10.2012 | 18:00
Ευχαριστώ πολύ, δεν το γνώριζα.

"the Nobel Peace Prize is not awarded by a Swedish organisation but by the Norwegian Nobel Committee."
ein Steppenwolf 17.10.2012 | 22:07
Το Νομπέλ δεν το πήρε η ΕΕ διότι μετέτρεψε την Ευρώπη σ' επίγειον παράδεισο, αλλά διότι έδιωξε τον πόλεμο απ' τη Δυτική Ευρώπη. Οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί μας εξηγείτε ότι η ΕΕ δεν είναι παράδεισος, αλλά έχει φτώχεια, ανεργία, οικονομική κρίση κτλ. Στον τομέα της ειρήνης στη Δυτική Ευρώπη η ΕΕ τα έχει καταφέρει άριστα και πολύ σωστά της δόθηκε το βραβείο.
avatar
Ανώνυμος/η 20.10.2012 | 12:28
Έδιωξε τον στρατιωτικό πόλεμο από τη Δυτική Ευρώπη και τον μετέφερε κάπου αλλού που δε μας νοιάζει και πολύ μάλλον. Εδώ - "στα δυτικά" - τον μετέτρεψε σε οικονομικό οπότε είναι ok... Εύγε!
ein Steppenwolf 20.10.2012 | 18:05
Δηλαδή δεν υπήρχε πόλεμος εκτός Ευρώπης πριν την ΕΕ;

Άλλο κυριολεκτικός πόλεμος, άλλο ο μεταφορικός «οικονομικός πόλεμος». Μην παίζουμε με τις λέξεις.
avatar
Ανώνυμος/η 21.10.2012 | 02:14
Εχμ, αυτό το σχόλιο αναφέρεται στο επόμενο σχόλιο... εχμ ξανά... τα αποτελέσματα των οποιωνδήποτε ειδών πολέμου είναι τα ίδια, δεν είναι τα μεν προτιμότερα από τα δε και δεν καταλαβαίνω τι δεν καταλαβαίνεις και ποιο παιχνίδι με τις λέξεις εννοείς, αλλά εγώ δεν το αισθάνομαι καθόλου παιχνίδι και σόρρυ αλλά... WTF...
avatar
bodg 19.10.2012 | 00:17
Εγκληματίες με... Νόμπελ Ειρήνης!Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΕΕ είναι αυτή που πρωτοστάτησε στον πόλεμο και στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.
Η γενοκτονία στα Βαλκάνια και το όργωμα του Κοσσυφοπεδίου με τις χιλιάδες δέσμες βομβών απεμπλουτισμένου ουρανίου συντελέστηκαν με πρωταγωνιστές τους «κεντροαριστερούς αστέρες» της ΕΕ, τους Ντ' Αλέμα, Πρόντι, Ζοσπέν, Σρέντερ, Μπλερ κλπ.
*
Η ΕΕ είναι αυτή που πρωτοστάτησε στη σφαγή εναντίον του λαού του Ιράκ.
Στη «Δήλωση» της ΕΕ για την επέμβαση στο Ιράκ, τον Ιούνιο του 2003, διαβάζουμε ότι η εισβολή και η κατοχή, οι δολοφονίες αμάχων και τα αμέτρητα εγκλήματα, αποτελούν πρακτική που - κατά την ΕΕ - έχει στόχο
«να αποκαταστήσει ένα ασφαλές περιβάλλον» στο Ιράκ» (!)
«να δημιουργήσει ένα νέο μέλλον για τη χώρα» (!)
«και να επανενταχθεί (το Ιράκ) στη διεθνή κοινότητα»!

*
Η ΕΕ είναι αυτή που από την πρώτη στιγμή συμμετείχε στο - συνεχιζόμενο - μακελειό στο Αφγανιστάν.
*
Η ΕΕ είναι αυτή που έπαιξε και παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις σφαγές στη Λιβύη, στη Συρία και σε όλη την «ευρεία Μέση Ανατολή».
*
Η ΕΕ είναι αυτή που «δεν ιδρώνει το αυτί της» για το γεγονός ότι ένα κράτος - μέλος της, η Κύπρος, υφίσταται εδώ και σαράντα σχεδόν χρόνια καθεστώς εισβολής και κατοχής.
*
Η ΕΕ είναι αυτή που σε ό,τι αφορά στους λαούς των κρατών - μελών της έχει «κατορθώσει», σύμφωνα με την τελευταία έκθεση, να έχει εκτινάξει τους ανέργους στα 25,3 εκατομμύρια, αριθμός κατά 2,6 εκατομμύρια μεγαλύτερος από τον περασμένο μόλις Μάρτη!
*
Η ΕΕ είναι αυτή που έχει «κατορθώσει» μέσω του αδίστακτου ταξικού πολέμου που έχει κηρυχτεί στους λαούς από τον Ατλαντικό μέχρι τη Μεσόγειο και την Κασπία, μέσα στο διάστημα 2009 - 2011, να έχει μειωθεί κατά τα δυο τρίτα (!) το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών στα κράτη - μέλη της.
*
Η ΕΕ είναι αυτή που στο εσωτερικό της ο κίνδυνος της φτώχειας που αφορά σε παιδιά έχει φτάσει να κυμαίνεται από το 10% για τα παιδιά στη Δανία μέχρι το 20% και 25% για τα παιδιά σε Ισπανία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ρουμανία, Λετονία, Πολωνία, Λιθουανία και... Λουξεμβούργο.
*
Η ΕΕ είναι αυτή που στα κράτη - μέλη της ήδη το 2009 είχαν καταμετρηθεί 115 εκατομμύρια άνθρωποι να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και σήμερα άλλα 100 με 150 εκατομμύρια να έχουν πέσει ήδη ή να κινδυνεύουν άμεσα να πέσουν στον κοινωνικό «Καιάδα», με τα ποσοστά της φτώχειας να ξεκινούν από το 15% για τον «κοινωνικά ευαίσθητο» καπιταλισμό της Σουηδίας και να εκτινάσσονται σε πάνω από το 43% και από το 46% στις (...«απελευθερωμένες από τον κομμουνισμό») Ρουμανία και Βουλγαρία, αντίστοιχα.
*
Ε, λοιπόν, είναι σε αυτή την ΕΕ που πριν μερικές μέρες ανακοινώθηκε ότι απονέμεται για το 2012 το... «Νόμπελ Ειρήνης»!
Και από μια άποψη η σαπίλα του φαρισαϊσμού και η πασπαλισμένη με ευφημισμούς φρίκη της βαρβαρότητας, δεν πρέπει προκαλεί καμία έκπληξη.
Ειδικά, μάλιστα, αν σκεφτεί κανείς ότι στο «πάνθεον» των... «ειρηνιστών» που εισέρχεται η ΕΕ, πριν από αυτή έχουν εισέλθει άλλοι επιφανείς «ειρηνιστές»:
Από τον Ντε Κλερκ του απαρτχάιντ μέχρι τον (άνευ περιττών σχολίων) Κίσινγκερ...

Σ' αυτή την ΕΕ έδωσαν το Νόμπελ ειρήνης.......
ein Steppenwolf 19.10.2012 | 12:29
Σωστά, έπρεπε το Νομπέλ να το δώσουν στην Κούβα και τη Βόρεια Κορέα.
avatar
Ανώνυμος/η 20.10.2012 | 12:23
Ούπς! Άλλο ένα ΧΑοτικό επιχείρημα του τύπου "γιατι; καλύτεροι είναι οι άλλοι, τα κουμμούνια, οι "δημοκράτες", κ.λπ... Με αναφορά στο εξαιρετικό άρθρο του Νίκου Ζαχαριάδη ως προς αυτό το είδος επιχειρηματολογίας.
http://www.lifo.gr/team/readersdigest/33061
ein Steppenwolf 20.10.2012 | 15:21
Pantheo 20.10.2012 | 12:23

«Ούπς! Άλλο ένα ΧΑοτικό επιχείρημα του τύπου "γιατι; καλύτεροι είναι οι άλλοι, τα κουμμούνια, οι "δημοκράτες", κ.λπ...»

Μπορεί να 'χετε δίκιο, αλλά όταν ξέρω ότι τα παραπάνω τα γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος, είναι δύσκολο να κρατηθώ.
Dimitris A. 20.10.2012 | 17:31
Τέτοιου είδους σχόλια είναι πλέον πολύ κουραστικά και εντελώς εκτός θέματος. Το βραβείο το έλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι ως ευχή (για αυτά που ΘΑ καταφέρει) αλλά για αυτά που ΉΔΗ κατάφερε. Οι οικονομικές σχέσεις και η κοινή αγορά ώθησαν τους λαούς σε συνεργασία που απέτρεψε την εχθρότητα και τον πόλεμο. Ως απόδειξη, παρόλες τις αντιδράσεις στη Γερμανική λιτότητα, κανείς δεν πιστεύει ότι η Ισπανία θα βομβαρδίσει τη Φρανκφούρτη ή ότι η Πορτογαλία θα στείλει στρατό στο Αμβούργο. Αυτό και μόνο είναι απόδειξη πως η Ε.Ε. έχει κάνει πολλά για την ειρήνη. Και ας σταματήσουμε πλέον αυτήν την "πιπίλα." Τα κράτη του Νότου πρέπει να μάθουν να στηρίζονται στα πόδια τους, όχι να κλαίγονται που ο Βορράς δεν τους δίνει πλέον μεγάλο χαρτζηλίκι. Για να μη μιλήσω για τις ΗΠΑ (στις οποίες ζω και εργάζομαι τα τελευταία 5.5 χρόνια), και για τις οποίες απλώς δεν έχετε ιδέα και αναμασάτε αντιαμερικανικά στερεότυπα του 1970.