Μια πραγματικά ριζοσπαστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση

Aς είμαστε ρεαλιστές, αν θέλουμε να βελτιωθεί το επίπεδο των σχολείων μας.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΗ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ
15.5.2013

 

Καθώς οι πανελλαδικές εξετάσεις πλησιάζουν, μετά την επιστράτευση των εκπαιδευτικών που απείλησαν να απεργήσουν στη διάρκεια μιας τόσο κρίσιμης περιόδου για τους μαθητές της Γ' Λυκείου και τις οικογένειές τους, έχω μια απλή πρόταση που νομίζω ότι θα εκτιμηθεί από όσους πιστεύουν σε ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις.

 

Όλοι γνωρίζουν ότι η διδαχθείσα ύλη στα λύκεια της χώρας, ακόμα και αν παπαγαλιστεί απολύτως κι επιτυχώς από τους νέους και τις νέες, δεν προσφέρει πολλά στη διάπλαση του νου τους. Αντίθετα, σκοτώνει τη δημιουργικότητά τους και δολοφονεί την αγάπη τους για πραγματική γνώση. Παράλληλα, η περίοδος των εξετάσεων, από τις οποίες εξαρτώνται οι ελπίδες χιλιάδων οικογενειών για το μέλλον των παιδιών τους, αποτελούν ιδανική ευκαιρία για τους συνδικαλιστές-καθηγητές να εκβιάσουν το κράτος και την κοινωνία ώστε να πετύχουν τους ποταπούς τους στόχους, απειλώντας με απεργίες κατά τη διάρκεια των εξετάσεων.

 

Μια απλή λύση που θα προαγάγει την αποτελεσματικότητα στον εκπαιδευτικό κλάδο, καταργώντας με μια μονοκοντυλιά τόσο τη σπατάλη ενέργειας των μαθητών όσο και την εξουσία των καθηγητών-συνδικαλιστών απέναντι στην υπόλοιπη αγωνιώσα κοινωνία, είναι η εξής: άμεση κατάργηση όλων των εξετάσεων και αντικατάστασή τους από ένα έξυπνο σύστημα δημοπρασιών, όπου οι γονείς των υποψηφίων θα πλειοδοτούν για μια θέση στο πανεπιστημιακό τμήμα στο οποίο θέλει να εισαχθεί το σπλάχνο τους.

 

Αντιγράφοντας τα εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα δημοπρασιών που σχεδίασαν διακεκριμένοι παιγνιοθεωρητικοί για τη διάθεση των συχνοτήτων κινητής τηλεφωνίας 3G και 4G στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, είναι τεχνικά απλή υπόθεση: εντός μερικών ημερών, αυτομάτως και χωρίς καμία εξέταση ή διόρθωση γραπτών, οι σειριακές αυτές ηλεκτρονικές δημοπρασίες να κατανέμουν τους «επιτυχόντες» στα διάφορα ανά την επικράτεια πανεπιστημιακά τμήματα στη βάση της ζήτησης και της προσφοράς.

 

Τα θετικά μιας τέτοιας αγοραίας λύσης στο ακανθώδες θέμα των Πανελλαδικών είναι πάμπολλα. Θα αναφέρω τέσσερα. Πρώτον, οι μαθητές δεν θα χρειάζεται να παπαγαλίζουν κατεβατά που τους κάνουν να μισούν την ιστορία, τη βιολογία, τη φυσική, τα αρχαία. Δεύτερον, οι καλοί καθηγητές δεν θα χρειάζεται πλέον να καταναλώνουν τόσες ώρες διορθώνοντας μετριότατα γραπτά, και θα κερδίζουν πολύτιμο χρόνο που θα τον χρησιμοποιούν για να επιμορφώνονται. Όσο για τους κακούς καθηγητές, το να μη διορθώνουν τα γραπτά των παιδιών μας είναι μια σημαντική συνεισφορά στην κοινωνία. Τρίτον, καταργείται άμεσα η παραπαιδεία (καθώς κανείς δεν θα έχει λόγο να στέλνει το παιδί του σε φροντιστήριο) και όλα αυτά τα χρήματα θα διατίθενται στα πανεπιστημιακά τμήματα μέσω των δημοπρασιών. Τέταρτον, και σε επέκταση του τρίτου, τα πανεπιστήμια ξάφνου θα αποκτήσουν τεράστιους πόρους με τους οποίους θα μπορέσουν να προσελκύσουν καλούς καθηγητές από το εξωτερικό, να βελτιώσουν τις υποδομές, να προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες στους φοιτητές κ.λπ.

 

Θα μου πείτε όμως: ναι, αλλά οι δημοπρασίες δεν καταργούν την αξιοκρατία; Είναι ένα ενδιαφέρον επιχείρημα. Όμως, από την άλλη, το επιχείρημα αυτό είναι βαθιά υποκριτικό. Γιατί, δηλαδή, θα είναι καλύτερος γιατρός στα σαράντα του εκείνος που παπαγάλισε τα βιβλία βιολογίας του ΟΕΔΒ στα δεκαοκτώ του από εκείνον ή εκείνη των οποίων οι γονείς έχουν τη θέληση και τη δυνατότητα να πληρώσουν τα μέγιστα δίδακτρα ώστε το παιδί τους να μπει στην Ιατρική; Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι κάτι τέτοιο ισχύει. Όπως έχει αποδειχτεί σε έρευνες παγκοσμίως, οι επιδόσεις στην τελευταία τάξη του λυκείου δεν προβλέπουν καθόλου καλά τις επιδόσεις του τελευταίου έτους στο πανεπιστήμιο – πόσο μάλιστα τις επιδόσεις στο χειρουργείο ή στο δικαστήριο τριάντα χρόνια αργότερα.

 

Ακόμα, όμως, κι αν ισχύει ότι ο φοιτητής του 20 των Πανελλαδικών είναι εν δυνάμει καλύτερος δικηγόρος ή μηχανικός από εκείνον του 8, κάλλιστα μπορεί το σύστημα δημοπρασιών είτε να θέσει έναν ελάχιστο βαθμό ως προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή των υποψηφίων στη δημοπρασία είτε να θεσπίσει έναν διαφορετικό τιμοκατάλογο έτσι ώστε, π.χ., τα χίλια ευρώ που προσφέρει η οικογένεια ενός φοιτητή του 20 να αντιστοιχούν στα δέκα χιλιάδες ευρώ που προσφέρει η οικογένεια του φοιτητή του 10. (Βέβαια, σε αυτή την περίπτωση, τα οφέλη αποτελεσματικότητας από την παντελή κατάργηση των λυκειακών εξετάσεων χάνονται.)

 

 

Στην εποχή που ψάχνουμε απεγνωσμένα, και κάτω από την επιτήρηση της τρόικας, για λύσεις που χρησιμοποιούν την αγορά ως εργαλείο μείωσης της αναποτελεσματικότητας και κατάργησης των κρατικιστικών μηχανισμών διανομής των κοινωνικών αγαθών, η πρόταση αντικατάστασης των Πανελλαδικών από καλά οργανωμένες δημοπρασίες είναι ριζοσπαστική και εντέλει απόλυτα συμβατή με το δημόσιο συμφέρον. Όλοι γνωρίζουμε ότι η αξιοκρατία έχει προ πολλού πεθάνει στη χώρα μας και ότι οι πανελλαδικές εξετάσεις επιλέγουν τα παιδιά είτε εκείνων που είχαν τα χρήματα να τα στείλουν στα καλύτερα σχολειά-φροντιστήρια είτε που κατάφεραν να παπαγαλίσουν πράγματα των οποίων η αποστήθιση είναι απολύτως άχρηστη από επιστημονικής πλευράς και, άρα, αντίθετη με τις ανάγκες μιας πραγματικά πανεπιστημιακής παιδείας. Από τη στιγμή, λοιπόν, που οι πανελλαδικές εξετάσεις κοστίζουν απίστευτα ποσά στις ελληνικές οικογένειες, τα οποία καταλήγουν στις τσέπες φροντιστών, καλύτερα δεν είναι τα ποσά αυτά να καταλήγουν, μέσω των προτεινόμενων δημοπρασιών, στα δημόσια πανεπιστήμια;

 

Θεωρώ ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση θα χαιρετιζόταν από την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας, με εξαίρεση τις φτωχότερες οικογένειες που διατηρούν, ως επί το πλείστον ανοήτως, ελπίδες ότι το παιδί τους, παρά το γεγονός ότι στερούνται τους πόρους να το στείλουν στα καλά φροντιστήρια, θα καταφέρει, παρ' όλα αυτά, να περάσει σε μία από τις καλές σχολές. Την ίδια στιγμή νομίζω ότι και η τρόικα θα εκτιμήσει μια τέτοια ριζοσπαστική μετάβαση σε ένα αγοραίο σύστημα που θα μειώσει σημαντικά το κόστος του εκπαιδευτικού συστήματος την ώρα που εξασφαλίζει τεράστιους πόρους στα πανεπιστήμια να κάνουν τη δουλειά τους καλύτερα.

 

Νομίζω ότι δεν είναι καθόλου παρακινδυνευμένο να ισχυριστεί κανείς πως η ώρα μιας τέτοιας μεταρρύθμισης έχει έρθει!

 

 

ΥΓ.: Το γεγονός και μόνο ότι κάποιοι αναγνώστες μπορεί να θεώρησαν ότι σοβαρολογώ, ίσως ότι το επιχείρημά μου έχει μια «βάση», αποδεικνύει ότι η κοινωνία μας έχει διαβρωθεί σχεδόν ανεπανόρθωτα από το δηλητήριο της ιδεολογίας της αγοράς εν καιρώ κρίσης. Τίποτε άλλο...

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
36 Σχόλια
12
Θεμος 15.5.2013 | 14:33
That's so last century, http://news.bbc.co.uk/1/hi/education/468006.stm
nikio 15.5.2013 | 14:41
Ευτυχως διαβασα το ΥΓ. Για να ειμαι ειλικρινης την πατησα. Οσο διαβαζα την αναλυση σας, μια φραση μονο ακουγα στο κεφαλι μου:

WTF!!!!
avatar
aiginitissa 24.5.2013 | 02:59
Εγω οχι! Ηταν προφανες οτι κανει πλακα απο τη δευτερη παραγραφο!
Θεμος 15.5.2013 | 14:44
Στο Ην/νο Βασιλειο, οι δημοπρασιες στη τριτοβαθμια γινονται με την αντιθετη φορα, δηλαδη, τα ιδρυματα πονταρουν. Και δε μας εχει πεσει ο ουρανος στο κεφαλι ακομα.
avatar
aiginitissa 24.5.2013 | 03:00
Πονταρουν σε τι;
avatar
flipper 15.5.2013 | 15:16
Δηλαδη δεν σοβαρολογειτε;
Κριμα...
avatar
synagonism 15.5.2013 | 15:47
Επειδή έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη απο παντού, ομολογώ ότι με τρομάξατε!!!
avatar
synagonism 17.5.2013 | 07:41
Μια πιο ΕΛΕΥΘΕΡΗ έκφραση του ίδιου νοήματος είναι:
"Επειδή έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη ακόμα και ... από "το γνωστό σημείο του σώματός μας", ομολογώ ότι με τρομάξατε!!!"
ΟΜΩΣ ο λόγος που χάνουμε την εμπιστοσύνη ΔΕΝ είναι τυχαίος. Τα ΜΜΕ με σχέδιο δουλεύουν γιαυτό.
Σήμερα (17.05.2013) που τελειώνω το διάβασμα του βιβλίου σας 'Πολιτική Οικονομια' (2007), εκ των υστέρων, λέω ότι θα καταλάβαινα ότι μπλοφάρετε!!!
avatar
Mstrog 15.5.2013 | 17:00
“... λύσεις που χρησιμοποιούν την αγορά ως εργαλείο μείωσης της αναποτελεσματικότητας και κατάργησης των κρατικιστικών μηχανισμών διανομής των κοινωνικών αγαθών, …” με λίγα λόγια έχουμε να διαλέξουμε μεταξύ του μοντέλου του κράτους π.χ. τυροκόμου (Δωδώνη), ή bookie (ΟΠΑΠ), ή των δανείων της Αγροτικής που το μόνο που χρηματοδότησαν ποτέ ήταν τα μπουρδέλα και τα σκυλάδικα του κάμπου, το κράτος όπου χαιρετίζεται σαν μεγάλη μεταρρύθμιση το γεγονός ότι αντί για 30 άδειες για να ανοίξεις καθαριστήριο τώρα χρειάζονται μόνο 25 (για κομμωτήριο ούτε κουβέντα, θες τουλάχιστον μπάρμπα απ’ την Κορώνη) από τη μια, και από την άλλη του άκρατου φιλελευθερισμού (αμερικανικού τύπου). Εκτός από την ΑΣΟΕΕ για τους “πολλούς” και το Harvard για τους “λίγους” υπάρχουν και τα δημόσια Οξφόρδη, Σορβόννη, Μπολόνια (ακόμη και σήμερα τα λεξικά τους τής ελληνικής θεωρούνται πιο έγκυρα από τα δικά μας - το λεξικό της Ακαδημίας βούλιαξε κάπου μεταξύ “Δ” και “Ε”).
Καλή η προσπάθεια του άρθρου ν’ ανοίξει ένας κάποιος διάλογος αλλά σ’ αυτή τη χώρα, όπως είπε κι ο Περάκης (δια στόματος Πουλικάκου), “αν δεν έχεις να πεις τίποτα για μισθούς, συντάξεις, νοίκια και κόμιστρα, καλύτερα μην πεις τίποτα”.
ostria 15.5.2013 | 17:22
Έλα χριστιανέ μου κι άρχισα να ανησυχώ..
Αν και μια φωνή μου έλεγε μέσα μου ότι ο Βαρουφάκης αστειεύεται.
Θεμος 15.5.2013 | 19:02
δηλαδη ολα τα αλλα τα λεει σοβαρα;;;;

σορυ, ηταν ανοιχτη εστια.
CougarFelis 16.5.2013 | 02:58
Κι εγώ ομολογώ, έπαθα ένα κοκομπλόκο προς στιγμήν και έλεγα μέσα μου, δε μπορεί, μας κάνει πλάκα ο κ. Βαρουφάκης, μετά από τόσα που έχει δει στα Πανεπιστήμια...
Ευτυχώς με επιβεβαίωσε στο τέλος... όντως μας κάνετε πλάκα κ. καθηγητά, μας λέτε όμως ταυτόχρονα και μια μεγάλη αλήθεια...Πόσο όλα έχουν γίνει στα μάτια της κοινωνίας ένα αγοραίο πάρε-δώσε. Ένα μεγάλο "ευχαριστώ" από εμένα που μας δίνετε τόσο συχνά τροφή για σκέψη. :)
avatar
Argyrio 15.5.2013 | 21:35
Βασικά τι λες;; Αφού οι σχολές τύπου ΑΣΟΕΕ θα μαζέψουν όλες τις προτιμήσεις και κανένας δεν θα δηλώσει κωλοΤΕΙ οπότε τα κωλοΤΕΙ πως θα έχουν pool?
The Financier 16.5.2013 | 01:07
Ένα απλό πράγμα είναι να αλλάξουν οι ερωτήσεις σε τεστ/εξετάσεις. Τόσο απλά. Αντί όλες οι ερωτήσεις να είναι παπαγαλίστικης φύσεως κάποιες να απαιτούν σκέψη με κριτήρια, επιχειρηματολογια κοκ.

Κατα τ'άλλα ενδιαφέρον θα είχε να υπάρχει πανεπιστήμιο που δέχεται οποιονδήποτε έχει πάρει την βάση στις πανελλήνιες αλλά μόλις 10% των εισακτέων να αποφοιτούν.
ein Steppenwolf 16.5.2013 | 18:39
@The Financier 16.5.2013 | 01:07

> Αντί όλες οι ερωτήσεις να είναι παπαγαλίστικης φύσεως κάποιες να απαιτούν σκέψη με κριτήρια, επιχειρηματολογια κοκ.

Και ποιος θα διορθώσει τα γραπτά; Πόσοι διορθωτές είναι σε θέση ν’ αξιολογήσουν ορθά την κριτική σκέψη;

Νίκος Δήμου, Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας:

> Το πρόβλημα της Ελληνικής Παιδείας είναι πρόβλημα διδασκόντων. Μόνο προσωπικότητα μπορεί να διαμορφώσει προσωπικότητες. Θα Θυμάμαι πάντα τους καθηγητές που έτρεμαν όσους μαθητές είχαν μάθει να σκέπτονται.

Έπειτα η κριτική σκέψη θέλει καλλιέργεια. Δεν αποκτάται ξαφνικά στο τέλος του Λυκείου. Λέγεται πως ο Σημίτης (ο πρώην πρωθυπουργός) είχε βάλει στις εξετάσεις στην Πάντειο κριτικά θέματα, με ανοιχτά βιβλία και χωρίς επιτήρηση. Λίγο αργότερα του χτύπησαν την πόρτα του γραφείου του· ήταν μια επιτροπή των φοιτητών, που του ζητούσαν να επιστρέψουν στον παραδοσιακό τρόπο εξέτασης…
avatar
aiginitissa 24.5.2013 | 03:03
"Πόσοι διορθωτές είναι σε θέση ν’ αξιολογήσουν ορθά την κριτική σκέψη; "

Αρκετοι. Ολοι αυτοι που χαντακωνονται διορθωνοντας τα βλακωδη γραπτα που επιτασσει το σημερινο εκπαιδευτικο συστημα.
avatar
gepan 16.5.2013 | 12:29
Όλα καλά αλλά αν κάποιοι σας πίστεψαν είναι επειδή έχουν ακούσει πολλές χαζομάρες κατά καιρούς και δεν εκπλήσσονται πλέον. Άρα, λάθος το συμπέρασμα της τελευταίας παραγράφου. Σιγά μην έχει επικρατήσει στη χώρα μας η ιδεολογία της αγοράς (υποθέτω ότι εννοείτε οικονομία της αγοράς). Αλλά το ότι εσείς θεωρείτε ότι η "λύση" που προτείνετε εκεί εντάσσεται δείχνει σύγχιση.
12