Η αναπόφευκτη αντίφαση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.

Όταν μία κοινωνία δεν θέλει να χαρακτηριστεί ρατσιστική ενώ παράλληλα εφαρμόζει ρατσιστικές πολιτικές.
3.9.2014

 

 

 

 

 

 

 

 


Η δίψα για τον τίτλο του πιο κατατρεγμένου λαού αποτελεί μέρος της εθνικιστικής «λογικής» λαών που μάλλον απέτυχαν να ικανοποιήσουν τις ίδιες τους τις προσδοκίες. Στην περίπτωση ημών των Ελλήνων, η δίψα αυτή δεν παραμένει ποτέ κρυμμένη κάτω από την επιφάνεια και με την παραμικρή αφορμή αναδύεται άσχημη και απειλητική. Όπως, για παράδειγμα, τώρα, στο πλαίσιο της συζήτησης του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου που, μεταξύ άλλων, έδωσε το έναυσμα για συγκρίσεις μεταξύ του ολοκαυτώματος των Εβραίων από τους Ναζί και της σφαγής των Ελλήνων του Πόντου και της Μικρασίας με... «έπαθλο» το δικαίωμα στον όρο «γενοκτονία».

 

Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο καθαυτό έχει δημιουργήσει μια αντιπαράθεση που δεν αφορά τον ρατσισμό στην κοινωνία μας αλλά το δικαίωμα του ελληνικού κράτους στον επίσημο, επιλεκτικό ρατσισμό. Αν το ζητούμενο ήταν, απλώς, το να ποινικοποιηθούν οι φυλετικές διακρίσεις (κάτι που ισχύει, αν και με κακή διατύπωση, από το 1979, βλ. Ν. 927/1979 «περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών αποσκοπουσών εις φυλετικάς διακρίσεις») το πρόβλημα θα λυνόταν πολύ απλά, θέτοντας εκτός των ορίων του νόμου οποιαδήποτε διάκριση ή προσβολή που βασίζεται στη φυλετική καταγωγή, στο χρώμα του δέρματος, στο φύλο και στις σεξουαλικές προτιμήσεις των ατόμων.


Όμως, σε μια χώρα όπου θεωρείται θεμιτή η ρατσιστική νομοθεσία από το ίδιο το Κοινοβούλιο, ένα τέτοιο νομοσχέδιο θα αποτελούσε σχήμα οξύμωρο. Παραδείγματος χάριν, να σας θυμίσω ότι ζούμε σε μια χώρα όπου αν ένας, π.χ. Ουκρανός, «αποδείξει» ότι η προγιαγιά του είχε «αίμα ελληνικό», εξασφαλίζει ελληνικό διαβατήριο (τουλάχιστον πολύ πιο εύκολα από κάποιον άλλον Ουκρανό που στερείται το εν λόγω DNA, ο οποίος μπορεί μάλιστα να γνωρίζει άπταιστα αρχαία ή και νέα ελληνικά). Να σας θυμίσω ακόμα πως στη χώρα μας η πλειοψηφία της Βουλής απεφάνθη ότι δεν αρκούν η ελληνική υπηκοότητα και οι κατάλληλοι βαθμοί στις εισαγωγικές εξετάσεις για να γίνει αποδεκτός ένας νέος άνθρωπος στις στρατιωτικές ή αστυνομικές σχολές – απαιτείται να έχει και το «σωστό αίμα».

 

Zούμε σε μια χώρα όπου αν ένας, π.χ. Ουκρανός, «αποδείξει» ότι η προγιαγιά του είχε «αίμα ελληνικό», εξασφαλίζει ελληνικό διαβατήριο (τουλάχιστον πολύ πιο εύκολα από κάποιον άλλον Ουκρανό που στερείται το εν λόγω DNA, ο οποίος μπορεί μάλιστα να γνωρίζει άπταιστα αρχαία ή και νέα ελληνικά)

 

Κανείς ρατσιστής δεν αποδέχτηκε ποτέ ότι είναι... ρατσιστής. Παντού και πάντα στρέφεται σε κάποια άλλη εύσχημη επεξήγηση των ρατσιστικών του απόψεων και πρακτικών. Έτσι και η επίσημη Ελλάς ταμπουρώνεται πίσω από την έννοια της «ιθαγένειας» (που διαφέρει από την υπηκοότητα), της εθνικής μας «ιδιαιτερότητας», της «εξ ανατολών απειλής» κ.λπ. Εξού και οι ατέρμονες συζητήσεις για το περιεχόμενο ενός νομικού κειμένου, του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, που δεν μπορεί παρά να αναδείξει τον παραλογισμό και την αντίφαση μιας κοινωνίας που δεν θέλει επ' ουδενί να χαρακτηρίζεται ρατσιστική αλλά που, παράλληλα, επιμένει να υπερασπίζεται την «υποχρέωση» του κράτους της να εφαρμόζει ρατσιστικά κριτήρια και να προβαίνει συστηματικά σε ρατσιστικές διακρίσεις. Γι' αυτό και η ανόητη συζήτηση για το αν ο διωγμός και οι σφαγές των Ελλήνων της Μικρασίας είναι ή όχι γενοκτονία που πρέπει να αναφέρεται στον προς ψήφιση νόμο ως ισάξια του ολοκαυτώματος των Εβραίων.


Και μια και το έφερε ο λόγος, η περίπτωσή μας έχει ένα κοινό με το εβραϊκό κράτος αλλά και μια μεγάλη διαφορά. Ισραήλ και Ελλάδα (αλλά και Γερμανία) εφαρμόζουμε καθαρά ρατσιστική μεταναστευτική πολιτική, στον βαθμό που (όπως έγραφα πιο πάνω) η «απόδειξη» ότι στις φλέβες κάποιου προγόνου ενός ξένου τρέχει το «σωστό αίμα» αρκεί για να προαχθεί ο συγκεκριμένος ξένος στην αρχή της ουράς των υποψήφιων για διαβατήριο και υπηκοότητα.


Όσο για τη διαφορά στην οποία αναφέρθηκα, και με κίνδυνο να εξαγριώσω τους υπερπατριώτες συμπατριώτες μας, είναι η εξής: στόχος των σφαγών των Ελλήνων της Μικρασίας ήταν η εθνοκάθαρση της Τουρκίας απ' όλους τους μη μωαμεθανούς που αρνιόντουσαν να υπαχθούν στο τουρκικό έθνος. Μπορεί η σφαγή αυτή να ήταν απάνθρωπη, να είχε ποσοστό θυμάτων απερίγραπτο, να βασιζόταν σε κρατικό σχεδιασμό ακριβείας (από τον οποίο, όπως φαίνεται, εμπνεύστηκε ο Χίτλερ το ολοκαύτωμα των Εβραίων), όμως –και αυτό έχει σημασία– απώτερος στόχος των σφαγών ήταν η εθνοκάθαρση.


Στόχος των τουρκικών ορδών ήταν, πράγματι, να μη μείνει Έλληνας ή Αρμένης στον Πόντο, στη Μικρασία. Δεν ήταν να μη μείνει Έλληνας ή Αρμένης πουθενά στον πλανήτη! Και εδώ έγκειται η διαφορά με το δράμα των Εβραίων: στόχος των Ναζί ήταν να μη μείνει ζωντανός Εβραίος ούτε στην Καραϊβική, ούτε στη Χιλή, ούτε στο νησί του Ροβινσώνα Κρούσου ακόμα. Όπως γνωρίζουμε από την ιστορική μελέτη της προπολεμικής περιόδου, χρόνια πριν η ναζιστική Γερμανία εξαπολύσει τη Βέρμαχτ και τα Ες Ες στην υπόλοιπη Ευρώπη, κατέγραφε προσεκτικά όλες τις εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής με καταλόγους ονομάτων και διευθύνσεων που θύμιζαν τους πλήρεις καταλόγους συλλεκτών, φιλοτελιστών, που πασχίζουν να καταγράψουν και το τελευταίο γραμματόσημο ώστε κάποια στιγμή να το αποκτήσουν. Στόχος αυτών των καταλόγων ήταν να «συλλέξουν» και τον τελευταίο Εβραίο με σκοπό την πολτοποίηση. Αυτό είναι, λοιπόν, που καθιστά μοναδική τη σφαγή, το ολοκαύτωμα, των Εβραίων και τη διακρίνει από την τύχη των Ποντίων και άλλων λαών που δολοφονήθηκαν μαζικά με στόχο τη γεωγραφική εθνοκάθαρση – κάτι που βέβαια δεν έκανε το μαρτύριό τους λιγότερο απάνθρωπο ή περισσότερο αποδεκτό.


Πέραν, όμως, αυτής της πικρής ιστορικής αλήθειας, επιστρέφοντας στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, αυτές οι αναφορές σε σφαγές ή γενοκτονίες δεν εξυπηρετούν κανέναν καλό σκοπό αλλά, απλώς, μας δίνουν την ευκαιρία να μη διακρίνουμε ότι κράτη όπως το δικό μας και το Ισραήλ αδυνατούν να νομοθετήσουν εναντίον του ρατσισμού όταν, την ίδια ώρα, απαιτούν να εφαρμόζονται απροκάλυπτα ρατσιστικές πολιτικές.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
13 Σχόλια
Μένης 3.9.2014 | 13:27
Όλα καλά αλλά εσείς γιατί 'συγκρίνετε' τη μια μαζική σφαγή με την άλλη;
Προσπαθείτε να βρείτε ποιά ήταν "πιο" γενοκτονία;
Έχει πραγματικά ουσία αυτό;

Ποιοί ειναι πιο 'νεκροί' μετά τη σφαγή;
Οι πόντιοι; οι Εβραίοι; οι Αρμένιοι; οι Ασσύριοι;
Ποιός κερδίζει τον τίτλο του πιο νεκρού;
avatar
zhufaded 3.9.2014 | 14:55
Ο κύριος, μιλώντας σωστά κατά την γνώμη μου, το λίγότερο που θα ήθελε θα ήταν να συγκρίνει ποιος θάνατος αξίζει και μετράει περισσότερο. Αρκετά με τους συναισθηματισμούς, χάνουμε το νόημα έτσι. Μάλλον θα ήθελε να διαχωρίσει δύο ιστορικά γεγονότα. Δεν είπε κανείς ότι οι Εβραίοι ήταν πιο σημαντικοί, αν είναι δυνατόν, αλλά πρέπει να είναι ξεκάθαρες οι διαφορές ανάμεσα σε ιστορικά γεγονότα. Μην γινόμαστε κ ανιστορητοι, κάπως έτσι φτάσαμε να υμνούμε την χρυσή αυγή. Ας είχαμε όλοι καθαρό μυαλό όταν διαβάζουμε ιστορία και ο κόσμος θα ήταν καλύτερος. Έναν ορισμό έδωσε ο αρθρογράφος και επισήμανε τις διαφορές, απορώ γιατί φτάσατε φίλτατε σε αυτό το συμπέρασμα εσείς. Με όλο το σεβασμό :)
Μένης 3.9.2014 | 18:14
Το πιστεύω πως δεν ήθελε, αλλά η σύγκριση έγινε.

Εφτασα σε αυτό το συμπέρασμα γιατί η συγκεκριμένη συλλογιστική μου θυμίζει άλλου τύπου συλλογιστικές όπου τα δικά μας είναι σημαντικότερα από των άλλων.
Αντίστοιχα θα με ενοχλούσε πάρα πολύ αν κάποιος προσπαθούσε να πείσει ότι οι γενοκτονίες των Ελλήνων ήταν σημαντικότερες από άλλες.


Οι Ναζι εκτέλεσαν ένα οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης πολύ συγκεκριμένο. Οδήγησε σε γενοκτονία.
Οι τουρκικές ορδές από την άλλη εκτέλεσαν ένα δικό τους οργανωμένο σχέδιο, επίσης συγκεκριμένο. Και αυτό οδήγησε σε γενοκτονία.

Η συγκεκριμένη ανάλυση παραπάνω δυστυχώς έμμεσα κάνει σύγκριση.
Όταν μιλάμε για μαζικές σφαγές, η σύγκριση των νούμερων είναι λίγο μάταιη κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Επίσης υπάρχει κατά κάποιους (δεν γνωρίζω λεπτομέρειες) η γενοκτονία των Ρομα για την οποία ουδείς ομιλεί και κανείς δεν συγκρίνει με καμία.
Μήπως είχε λιγότερη σημασία;

avatar
atman 3.9.2014 | 14:24
Χμμ στην αρχη της πολιτικης του Ολοκαυτωματος οι Ναζί δεν ηταν τοσο φιλοδοξοι. Ειχαν συμβιβαστει με το να μην μεινει κανενας Εβραιος στην Ευρωπη (προγραμματιζαν αποστολη τους στην ... Σενεγαλη, βλ Ευρωπη του Χιτλερ, Mazower).
Δεν ξέρω αν η διαφοροποιηση αυτή ειναι συνιστά από μόνη της το τι ειναι γενοκτονια και το τι όχι.

Σε σχεση με την υπηκοοτητα καθε κρατος ή συλλογικοτητα εχει το δικαιωμα να δινει ιθαγένεια σε οποιον θέλει με τα κριτηρια που θελει. Το να εισαι πολιτης μιας χωρας εχει δικαιωματα υποχρεωσεις και ειναι εξορισμου ενα κλειστο κλαμπ που η συλλογικοτητα αποφασιζει με τι κριτηρια μπαινεις και ποια οχι...

Εγω θα ηθελα να δινεται με πολιτισμικα κριτήρια (π.χ. οχι δεν θελω στην δικη μου κοινοτητα να δω ανθρωπους με μπουρκες ή να ερθει μαυροφορεμενος με κελεμπια και γυναικα και κορη με μπουρκα, να μου κανει παρατηρηση γιατι πινω μπυρα στο ... Stansted - και ναι το ειδα μπροστα μου! Δεν ειμαι ισλαμοφοβικος, οπως ομως εγω θα σεβαστω τους κανονες στην Σ.Αραβια ετσι απαιτω να σεβαστουν και οποιοσδηποτε τους πολιτισμικους κανονες στο δημοσιο μου χωρο - εκτος αν θεωρησουμε οτι δεν υπαρχει κοινος δημοσιος χωρος). Οποτε ας μην βιαζομαστε να βαλουμε τα ισως αποτυχημενα μοντελα αποδοσης ιθαγενειας της αποικιοκρατικης Μ.Βρετανιας και εδω...
Αντιστοιχα θα μπορουσα να φανταστω ευχαριστα αφαιρεση ιθαγενειας σε ναζι, αλλα αυτο δεν μπορει να γινει... Φυσικα η σημερινη κατασταση με την αρνηση ιθαγενειας (ελπιζω να αλλαξει) στην δευτερη γενια ενταγμενων ανθρωπων στην χωρα ειναι απαραδεκτη.
avatar
atman 3.9.2014 | 14:45
Οι ορισμοι πολλοι αλλα παρατηρώ στο http://en.wikipedia.org/wiki/Genocide_definitions The Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (CPPCG) was adopted by the UN General Assembly on 9 December 1948 and came into effect on 12 January 1951 (Resolution 260 (III)). Article 2: Any of the following acts committed with intent to destroy, in whole or in part, a national, ethnical, racial or religious group, as such: killing members of the group; causing serious bodily or mental harm to members of the group; deliberately inflicting on the group conditions of life, calculated to bring about its physical destruction in whole or in part; imposing measures intended to prevent births within the group; [and] forcibly transferring children of the group to another group. (Article 2 CPPCG)

βλ. το intent to destroy on whole or in part
avatar
atman 4.9.2014 | 10:57
αρνητικες ψηφοι για quoting ενα public available επισημο εγγραφο του OHE;;; Δεν συμφωνειτε μήπως;;;
Μπουχός 3.9.2014 | 14:50
Κύριε Βαρουφάκη, όλος ο κόσμος (εκτός Τουρκίας) τη γενοκτονία τουλάχιστον των Αρμενίων την αναγνωρίζει. Δεν ισχύει η διάκριση που κάνετε με βάση την εβραϊκή μόνο περίπτωση. Γενοκτονία θεωρείται η "σκόπιμη, καθολική ή μερική, καταστροφή μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας". Ακόμη και περιπτώσεις σαν τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα έχουν χαρακτηριστεί γενοκτονίες.
avatar
Γρηγορης66 3.9.2014 | 15:19
Δεν καταλαβαινω τον διαχωρισμο των γενοκτονιων που κανετε.
Ακομα & το επιχειρημα οτι ο στοχος των Τουρκων ηταν να μην μεινει Ελληνας η Αρμενης ,στην Μικρασια,& οχι στον κοσμο", ειναι πολυ αδυναμο..
Αφοι οι Τουρκοι ειχαν εξουσια μονο στην Μ.Ασια,πως θα εκαναν γενοκτονια & σε αλλες χωρες & ηπειρους? Αλλωστε & οι Ναζι εξοντωσαν τους Εβραιους της Ευρωπης ,στις κατακτημενες χωρες & οχι αλλου.
Επισης εαν το δειτε & απο την σκοπια του ποσοστου ,που εξοντωθηκε .ετσι ωστε να θεωρειται η εθνοκαθαρση, Γενοκτονια ,για τους Αρμενιους ηταν πανω απο 50% ,αφου εξοντωθηκαν 1,5 εκ.σε συνολο 3 εκατ.Αρμενιων.
Επιπλεον οι Εβραιοι, δικαιωθηκαν ηδη απο το 1948,απο την διεθνη κοινοτητα,αφου λογω του Ολοκαυτωματος τους δοθηκε η δυνατοτητα να ιδρυσουν κρατος στην Παλαιστινη, κατι που δεν ειχαν για αιωνες!
Επισης, οι Ναζι καταδικασθηκαν απο διεθνες δικαστηριο,για τα εγκληματα τους κατι που δεν συνεβη για τις Γενοκτονιες Αρμενιων & Ελληνων,της Μ.Ασιας.Ενας Αρμενιος.
avatar
ShootingStar 3.9.2014 | 16:49
Κύριε Βαρουφάκη, ο τρόπος απόδοσης ιθαγένειας λεγεται Lex/jus sanguinis, και δεν είναι ελληνική εφεύρεση και πατέντα αλλα χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες.
http://en.wikipedia.org/wiki/Jus_sanguinis
Βαγγέλης 3.9.2014 | 18:07
Και κάπως έτσι, με τον υποβιβασμό της γενοκτονίας των Ποντίων σε σφαγή, κάνατε μόλις αυτό που φοβάστε: διώξατε τη συζήτηση από κει που θα 'πρεπε να είναι: στο να αποκτήσουμε αντιρατσιστικό νόμο.

Σύμφωνα με τον αποκλειστικά δικό σας ορισμό της γενοκτονίας, και των Εβραίων ακόμη θα πρέπει να λέγεται παρολίγον γενοκτονία, αφού προφανώς δεν εξολοθρεύτηκαν όλοι. Όσοι αναγνωρίζουν ως γενοκτονία την των Αρμενίων και η Σουηδία το 2010 την των Ποντίων, έχουν άλλη άποψη.
Fantomas 3.9.2014 | 18:40
Τα μαθατε?Στην Ελλαδα του 2014 πλεον απαγορευεται δια νομου να ασκησεις βια σε lgbt ατομα.
avatar
Γρηγορης66 5.9.2014 | 12:32
Επειδή πολλοί μιλούν για Γενοκτονίες, αλλά ίσως δεν γνωρίζουμε τον σαφή ορισμό και τις επιπτώσεις από την τέλεση τέτοιων αδικημάτων, ας δούμε τι προβλέπει η Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας, όπως αυτή ορίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη.



Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας*

Εγκρίθηκε και παρέμεινε ανοιχτή για υπογραφή, επικύρωση ή προσχώρηση με την από 9 Δεκεμβρίου 1948 Νο. 260 Α (ΙΙΙ) απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών
Έναρξη ισχύος : 12 Ιανουαρίου 1951 σύμφωνα με το άρθρο ΧΙΙΙ
Κείμενο: Ηνωμένα Έθνη, Συλλογή Συμβάσεων Νο. 1021, Τόμος 78, Σελ. 177

[όπως κυρώθηκε με το Ν.Δ. 3091 της 6/12 Οκτωβρίου 1954: περί κυρώσεως της Συμβάσεως δια την Πρόληψιν και Καταστολήν του Εγκλήματος της Γενοκτονίας από 9 Δεκεμβρίου 1948 (ΦΕΚ Α' 250)]

Άρθρον ΙΙ.- Εις την παρούσαν Σύμβασιν ως γενοκτονία νοείται οιαδήποτε εκ των κατωτέρω πράξεων, ενεργουμένη με την πρόθεσιν ολικής ή μερικής καταστροφής ομάδος, εθνικής, εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής, ως τοιαύτης :

α) Φόνος των μελών της ομάδος.
β) Σοβαρά βλάβη της σωματικής ή διανοητικής ακεραιότητος των μελών της ομάδος.
γ) Εκ προθέσεως υποβολή της ομάδος εις συνθήκας διαβιώσεως δυναμένας να επιφέρωσιν
την πλήρη ή την μερικήν σωματικήν καταστροφήν αυτής.
δ) Μέτρα αποβλέποντα εις την παρεμπόδισιν των γεννήσεως εις τους κόλπους ωρισμένης
ομάδος.
ε) Αναγκαστική μεταφορά παίδων μιας ομάδος εις ετέραν ομάδα.


Διαβάστε όλη τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία στο http://www.refworld.org/cgi-bin/texis/vtx/rwmain/opendocpdf.pdf?reldoc=y&docid=4cb2fb692
avatar
Χαρά Παπά 10.9.2014 | 11:27
Κ.Βαρουφάκη, σας εκτιμώ και σας διαβαζω, αλλά η επιλεκτικότητά σας θεωρώ οτι ξεπερνά κάποια όρια. Όντας απόγονος Ποντίων, μιας οικογένειας 35 ατόμων, εκ των οποίων έφτασαν στην Ελλάδα μολις οι 7, σας πληροφορώ, ότι η "εθνοκάθαρση" των Τούρκων δεν είχε σκοπό των διωγμό των Ποντίων, αλλά την εξόντωσή τους. Δεν τους είπαν "πάρτε τα πράγματά σας και φύγετε" αλλά έσφαζαν και κατακρεουργούσαν αδιακρίτως άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Δεν προστάτευαν το μεταναστευτικό κομβόι των Ποντίων, αλλά έκαναν επίθεση σε άοπλους με σκοπό της εξόντωσή τους κι όχι απλώς τον διωγμό τους. Το ίδιο και οι Γερμανοί με τους Εβραίους. Ο ορισμός της γενοκτονίας προφανώς ειν δικός σας και είναι άκρως επιλεκτικός. Οι Γερμανοί σκότωναν Εβραίους στις χώρες που κατέκτησαν, το ίδιο θα έκαναν και οι Τούρκοι αν μπορούσαν. Αυτό δεν αλλάζει την θηριωδία.
Όσο για το σχόλιο κάποιου περί Ποντίων στη Μακεδόνια που έδιωξαν(!) τους Βούλγαρους που ζούσαν εκεί, να σας θυμίσω ότι κι οι Βούλγαροι όταν εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία, σε ελληνικές πόλεις εγκαταστάθηκαν, υπήρχαν και τότε Έλληνες στη Μακεδονία δηλαδή, δεν εμφανίστηκαν τον 20 αιώνα. Κοινώς η ιστορία δεν ξεκινάει απο εκει που σας βολεύει!
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια