Α-Τιμη Παραγωγικότητα

Τρία παραδείγματα που εξηγούν τα προβλήματα που υπάρχουν στη μέτρηση και την κατανόησή της.
8.10.2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η παραγωγικότητα είναι το ήμισυ της ευημερίας. Το άλλο μισό, βεβαίως, αφορά το τι παράγουμε (π.χ. πραγματικά αγαθά ή τοξικά απόβλητα) και το πώς διανέμονται τα παραχθέντα προϊόντα μεταξύ των πολιτών. Όπως, όμως, και να έχει το πράγμα, σε τελική ανάλυση, ευημερία χωρίς παραγωγικότητα δεν γίνεται. Μια ευημερούσα κοινωνία έχει να δείξει υψηλό παραγόμενο πλούτο ανά κάτοικο. Αλλά κάπου εδώ αρχίζει το πρόβλημα μέτρησης και κατανόησης της παραγωγικότητας: με το που αρθρώνουμε τη φράση «παραγόμενος πλούτος ανά κάτοικο», αυτόματα έρχεται στον νου ένα κλάσμα όπου ο αριθμητής είναι η παραγωγή, ο πλούτος που παρήχθη, και στον παρονομαστή βρίσκεται ο αριθμός των κατοίκων, των εργαζομένων, των πολιτών.

 

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι δεν αυξάνεται η παραγωγικότητα επειδή δεν βγαίνουμε από την ύφεση!


Γιατί είναι προβληματικό αυτό το κλάσμα όσον αφορά την κατανόηση και μέτρηση της παραγωγικότητας των μελών μιας κοινωνίας; Ας πάρουμε το εξής παράδειγμα: έστω μια ασφαλιστική εταιρεία που εξειδικεύεται σε ασφάλειες ζωής απασχολεί εκατό πωλητές. Η παραγωγικότητά τους μετριέται, απλώς, ως ο αριθμός των συμβολαίων που «κλείνει», κατά μέσον όρο, ο κάθε πωλητής. Αν, δηλαδή, πέρσι έκλεισαν δέκα χιλιάδες συμβόλαια, το κλάσμα της παραγωγικότητας ισούται με εκατό συμβόλαια ανά εργαζόμενο. Έστω, όμως, ότι πέρσι η ζήτηση ασφαλειών ζωής έπεσε στον Καιάδα της ύφεσης. Οι εκατό πωλητές δούλευαν πιο σκληρά από ποτέ, μέχρι αργά το βράδυ, δεν άφηναν ευκαιρία να πείσουν πελάτη ανεκμετάλλευτη μήπως και καταφέρουν να κρατήσουν τον τζίρο της εταιρείας ψηλά, αλλά φευ: η εταιρεία κατάφερε να κλείσει μόνο τέσσερις χιλιάδες συμβόλαια. Σε όρους παραγωγικότητας έπεσαν από τα εκατό στα σαράντα συμβόλαια ανά εργαζόμενο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η παραγωγικότητα των εργαζομένων αυτών μειώθηκε; Όχι βέβαια. Το αντίθετο συνέβη: η παραγωγικότητά τους αυξήθηκε, αλλά αυτό δεν έφτανε, καθώς ήρθαν αντιμέτωποι με σπανίζουσα ζήτηση. Να γιατί είναι λάθος αυτό που ακούγεται ότι δεν βγαίνουμε από την ύφεση επειδή δεν αυξάνεται η παραγωγικότητα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι δεν αυξάνεται η παραγωγικότητα επειδή δεν βγαίνουμε από την ύφεση!

 


Πάμε τώρα σε έναν άλλον χώρο, όπου η παραγωγικότητα φαίνεται να αυξάνεται. Στις διεθνείς χρηματαγορές, για παράδειγμα. Όπου και να κοιτάξουμε, στη Γουόλ Στριτ, στο Σίτι του Λονδίνου, στη Φρανκφούρτη, θα δούμε υψηλή κερδοφορία ανά εργαζόμενο σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ο ίδιος αριθμός ντίλερ φέρνει στην εταιρεία του πιο πολλά χρήματα. Ε, και; Αν μελετήσουμε πιο προσεκτικά αυτές τις αγορές, θα δούμε καταστάσεις όπως η εξής: επενδυτικά ταμεία επενδύουν σε μετοχές εταιρειών οι οποίες χρησιμοποιούν οι ίδιες τη ρευστότητά τους όχι για να επενδύουν σε παραγωγικές διαδικασίες και μηχανήματα (τα οποία θα αύξαναν την παραγωγικότητα των εργαζομένων σε αυτές τις εταιρείες) αλλά για να αγοράζουν τις ίδιες τους τις μετοχές! Έτσι, καθώς οι ίδιες οι εταιρείες αγοράζουν τις δικές τους μετοχές, την ώρα που τις αγοράζουν και τα επενδυτικά ταμεία, η τιμή των μετοχών αυτών αυξάνεται, τα μπόνους των διευθυντών των εταιρειών αυτών ανεβαίνουν (καθώς είναι διασυνδεδεμένα με την τιμή της μετοχής) και τα επενδυτικά ταμεία (ακόμα και να βαράνε μύγες τη μισή μέρα) εμφανίζουν αυξανόμενα κέρδη ανά ντίλερ. Ραγδαία αύξηση «παραγωγικότητας» στα χαρτιά, την ώρα που η πραγματική οικονομία φθίνει, καθώς πραγματικές επενδύσεις σε μηχανήματα, προϊόντα και ανθρώπους δεν γίνονται.

 

Κλείνω με το τρίτο παράδειγμα, όπου το κλάσμα της παραγωγικότητας είναι άκρως παραπλανητικό: στην παιδεία, στην υγεία, στο δικαστικό σύστημα ακόμα. Ξεκινώ με τον χώρο που γνωρίζω καλύτερα, την παιδεία. Όποιος προσπαθήσει να σκεφτεί με όρους παραγωγικότητας για την παιδεία είναι σίγουρο ότι θα της κάνει ανεπανόρθωτο κακό. Θυμάμαι, όταν δίδασκα στο Κέμπριτζ, την εντύπωση που μου είχε κάνει η παράδοση του tutorial. Κάθε εβδομάδα έβλεπα στο γραφείο μου έξι φοιτητές, τον καθένα ξεχωριστά, για μία ώρα. Αυτό ήταν το μάθημά τους. Ούτε διαλέξεις, ούτε τίποτα. Τους έδινα ολόκληρα βιβλία και άρθρα, εκείνοι τα διάβαζαν και μετά ερχόντουσαν στο γραφείο και τα συζητούσαμε. Αν μετρήσουμε την παραγωγικότητα της εργασίας μου εκεί και τη συγκρίνουμε με την παραγωγικότητά μου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου σε μια εξέταση ερχόντουσαν έως και επτακόσιοι φοιτητές, στοιβαγμένοι σε δεκαπέντε αίθουσες στο κτίριο της οδού Σίνα, είναι ξεκάθαρο ποιο από τα δύο κλάσματα παραγωγικότητας υπερτερεί: των Αθηνών βέβαια. Ε, και;


Για να το πω απλά: πρέπει να απαιτούμε χαμηλότερη παραγωγικότητα στα πανεπιστήμιά μας, ώστε να προσφέρουμε υψηλότερη μόρφωση. Και όσοι από τους κρατούντες διαφωνούν, επιχειρηματολογώντας ότι τα πανεπιστήμια και τα νοσοκομεία μας πρέπει να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους, να τους θυμίζουμε ότι για τα δικά τους τα παιδιά, όταν οι ίδιοι αρρωσταίνουν, απαιτούν χαμηλής παραγωγικότητας, και υψηλής ποιότητας, παιδεία και υγεία.

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
5 Σχόλια
ΠαύλοςΠ 8.10.2014 | 14:17
Σε ποιόν ορισμό η παραγωγικότητα είναι το αποτέλεσμα του παραγόμενου πλούτου ανά κάτοικο?

Έκτός και αν θέλατε να μιλήσετε για την παραγωγικότητα της εργασίας (και όχι της κοινωνίας όπως λέτε στην πρώτη παράγραφο) η οποία μετρέται μέσω του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) μιας χώρας ανά ενεργό άτομο. Αν, λοιπόν, αυτό θέλατε να μας πείτε τότε θα πρέπει να μιλήσουμε για την παραγωγικότητα της εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων (ή έστω των καθηγητών των πανεπιστημίων) και ας αποφύγουμε τις γενικεύσεις στην κοινωνία. Θα είχε ενδιαφέρον λοιπόν η αντίστοιχη ανάλυση της παραγωγικότας της εργασίας (μετρώντας το προϊόν που παράγετε σε σχέση με το πόσοι καθηγητές είστε).
avatar
Mstrog 8.10.2014 | 21:17
Δεν μάθαμε ποτέ γιατί είχε 100 πωλητές η εταιρεία και τι οδήγησε την οικονομία στην ύφεση.
Και τι ακριβώς ασφάλιζε; Μια εταιρεία πέφτει έξω επειδή δεν πουλάει αυτό που ζητά η αγορά, δεν εκπαιδεύει επαρκώς τους εργαζομένους της, δεν τους ανταμοίβει δίκαια, αντί για επενδύσεις σπαταλάει κλπ κλπ.
Όσα λεφτά και να πέσουν στην οικονομία, πάλι δεν θα ορθοποδήσει.
avatar
iakovos 9.10.2014 | 09:05
μαλλον πρεπει να ξαναδιαβασετε το κειμενο του κου ΓΒ ...
avatar
Don K 9.10.2014 | 14:22
Καταρχάς, σχετικά με τα παραδείγματά σας οφείλω να τονίσω ότι θα πρέπει να μετράτε ίδια μεγέθη, ειδάλλως είναι εύκολο να οδηγηθεί ο κόσμος σε λάθος συμπεράσματα. Για να γίνω ποιο σαφής και αναφορικά με τα παραδείγματα που δόθηκαν:
Α. Ασφαλιστική εταιρία.
Η παραγωγικότητα των ασφαλιστών είναι συγκρίσιμη μεταξύ των ασφαλιστών. Έτσι το financial turn down θα είναι φανερό σε όλους τους ασφαλιστές. Η μέτρηση του πόσο effort καταβλήθηκε για την υπογραφή ενός συμβολαίου και το πόσο σκληρά δούλεψαν οι εργαζόμενοι θα φανεί από την διασύνδεση με τους μακροοικονομικούς δείκτες και την ιστορικότητα, τα συνολικά ετήσια χαρτοφυλάκια και παράλληλα και κυρίως από την καταγραφή του χρόνου που αφιέρωσε ο κάθε εργαζόμενος για να επιτύχει την υπογραφή του συμβολαίου σε σχέση με τον όγκο του συμβολαίου.
Β. Hedge Fund
Η αγορά ιδίων μετοχών από funds και τράπεζες είναι σπεκουλάρισμα της μετοχής/αγοράς και τιμωρείται από τον Αμερικάνικο ομοσπονδιακό νόμο. Για αυτό τον λόγο εφαρμόζονται κανόνες διαχείρισης στα συστήματα των εταιριών ώστε εάν εργαζόμενος προσπαθήσει να αγοράσει μετοχές ίδιας εισηγμένης εταιρίας ή μητρικής/ θυγατρικής να του απαγορεύεται ( συνεπώς δεν προσμετράτε στην αποδοτικότητα) . Σε περίπτωση που παράτυπα συμβεί αυτό δεν αποτελεί κανόνα. Ειδικά οι Αμερικανοί κάνουν πολλούς ελέγχους σχετικά με την προέλευση των χρημάτων αγοράς των μετοχών καθώς και στην περίπτωση που ανεβαίνει απότομα η τιμή μιας μετοχής άνευ λόγου.
Β. Πανεπιστήμια
Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν θέματα σχετικά με τον αριθμό των φοιτητών ανά μάθημα και όχι μόνο. Αλλά ακόμη και εάν εφαρμόζαμε την ίδια διαδικασία που κάνατε στο Cambridge στην Ελλάδα και την ίδια ώρα είτε ο καθηγητής δεν ασχολούνταν με τους φοιτητές είτε οι ίδιοι οι φοιτητές δεν έδιναν την απαραίτητη συνδρομή για τα 7-1 sessions η ουσιαστική παραγωγικότητα παραμένει 0.

Η αύξηση της παραγωγικότητας δεν σημαίνει ότι έχουμε χαμηλότερη ποιότητα. Εάν ο δείκτης μου είναι να παράγω προϊόντα ΑΑΑ άρα μετράω πόσα προϊόντα παράγω την ημέρα τότε η αύξηση της παραγωγικότητας μου σημαίνει από τα 100 που παράγω σήμερα να ανέβω στα 110 προϊόντα ΑΑΑ την ημέρα. Αν ο κανόνας ήταν να πάω στα 110 και να παράγω προιόντα Α ποιότητας αυτό θα ήταν μείωση της ποιότητας.

Βασικός κανόνας της αριθμητικής και άρα των κλασμάτων είναι η σύγκριση ομοίων πραγμάτων. Ειδάλλως καταλήγουμε σε λάθος συμπεράσματα.
Αυξηση της παραγωγικότητας θα μπορούσε , ειδικά στην Ελλάδα , να σημαίνει αύξηση της ποιότητας παιδείας, νοσηλείας κτλ.

avatar
litoandre 11.10.2014 | 19:57
Απλώς -για να ξεκαθαρίσουν λίγο τα πραγματα- ας ορίσουμε ως παραγωγικότητα των αριθμό των συμβολαίων = ευρω -που εισρέουν στην ασφαλιστικη εταιρεια-, και ας βαλουμε απο την άλλη και την παραμετρο μοχθος των εργαζομένων. Ολοι καταλαβαίνουμε ότι σε πάρα πολλες περιπτώσεις η παραγωγικότητα δεν ειναι ευθέως ανάλογη του μόχθου. Πρέπει το προιον που θα μοχθήσεις για να το παραγεις, να εχει και ζητηση. Αλλιως τζάμπα κόπος.
"Το άλλο μισό, βεβαίως, αφορά το τι παράγουμε"

"Να γιατί είναι λάθος αυτό που ακούγεται ότι δεν βγαίνουμε από την ύφεση επειδή δεν αυξάνεται η παραγωγικότητα."
Παραγωγικότητα είπαμε -για την περίπτωση της ασφαλιστικής εταιρείας- ειναι ο αριθμός των συμβολαίων= ευρω που μπαίνουν στην εταιρεια. Στην περίπτωση της Ελλαδας, ως παραγωγικότητα πρεπει να ορίσουμε την εισροή συναλλάγματος απο εξαγωγές. Αυτού του είδους η παραγωγικότητα θα αυξήσει και τον αριθμό συμβολαίων της ασφαλιστικής εταιρείας= θα αυξήσει την παραγωγικότητα της. (Απο τη στιγμή που δεν ειμαστε καθόλου μα καθόλου αυτάρκης χωρα). Αρα αυξηση της Ελληνικής παραγωγικότητας δεν ειναι να προσπαθεις να πουλήσεις προιοντα στους ανεργους -για την ώρα Ελληνες- αλλα να τα πουλήσεις σε αυτους που παραγουν και πουλάν προιοντα= διαθέτουν χρηματα= εξαγωγές. . Ετσι εισρεουν στη χωρα χρηματα για να κινηθει και η εσωτερικη οικονομια= να αυξηθουν και τα συμβόλαια της ασφαλιστικής= να βγουμε απο την ύφεση.Στην Ελλάδα μιλάμε κυρίως για αύξηση της ανταγωνιστικότητας, παρα της παραγωγικότητας.

"Έτσι, καθώς οι ίδιες οι εταιρείες αγοράζουν τις δικές τους μετοχές, την ώρα που τις αγοράζουν και τα επενδυτικά ταμεία η τιμή των μετοχών αυτών αυξάνεται,.....τα μπόνους των διευθυντών των εταιρειών αυτών ανεβαίνουν "
Με αυτη τη λογική η δουλεια των αγορών ή ακομα και των εταιρειων θα ήταν πολυ απλη και καθε φορα θα κερδιζαν, αγοραζοντας μαζικα μετοχες μιας η περισσότερων εταιρειων. Όμως αν αγορασαν με χ ευρω/μετοχη και μετα την μαζική αγορα η τιμή της μετοχής ανεβηκε πχ στα 2χ € για να ειναι πραγματικά κερδισμενοι -κι οχι στα χαρτια- πρεπει να ξαναπουλήσουν τις μετοχες σε τιμη μεγαλύτερη των χ €/μετοχή. Τότε θα αξίζουν τα μπονους τους και οι ντίλερ. Πρεπει να βρεθει και ο επενδυτής που θα αγορασει τις μετοχες στην φουσκωμένη αυτη τιμή. Δηλαδή όλη αυτη η αγοροπωλησία περιέχει ρισκο. Στο τέλος σε καποιου επενδυτη τα χερια θα σκάσει η φουσκα.Δηλαδή κάποιος επενδυτής θα χάσει. Απο την άλλη αν η εταιρία που παραγει το προιον βλέπει ότι η ζητηση για το προιον της δεν φαίνεται να αυξανεται- λογω παγκοσμιας οικονομικής κρίσης ή για αλλους λόγους- το να επενδήσει σε εξοπλισμο, αυξηση εργατικου δυναμικού κτλ = στην πραγματική οικονομια- θα είναι "πεταμένα λεφτά" οπότε καλύτερα να "τζογάρει" αγοράζοντας μετοχές. Όμως για ένα προιον που εχει ζητηση, που αυξανονται καθε χρόνο οι πωλήσεις του, αξίζει να επενδύσει χρήματα, και τότε ίσως το ρίσκο να ειναι μικρότερο απο το να αγοράζει μετοχές.

Παραγωγικότητα στην παιδεια= μετάδοση γνωσεων, ικανοτητων κτλ/ μονάδα χρονου
παραδειγμα : Το πανεπιστημιο του Τεξας για εναν συγκεκριμένο φοιτητη του τμήματος χημικων μηχανικών-ορισμενης ικανότητας, ευφυΐας, εργατικότητας κτλ- χρειαζεται χ διδακτικες ωρες για πιστοποιησει το πτυχιο του. Ο συγκεκριμένος φοιτητής εστω ότι αξιολογειται με βαθμό 8 (με αριστα το 10) στο χωρο δουλειας του (μετα το πτυχιο).
Αν το πανεπιστημιο Αθηνών καταφερει τα ιδια ακριβως αποτελεσματα για τον ιδιο φοιτητη σε χ/2 διδακτικες ωρες τοτε εχει διπλασια παραγωγικότητα απο το πανεπιστημιο του Τεξας.
Δεν μπορεί δηλαδή η παραγωγικότητα να μην σχετίζεται και με την ποιοτητα και με την ταχύτητα.
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια