Σε τι διαφέρουν τα ελληνικά από τα αμερικανικά πανεπιστήμια;

Μία συζήτηση με το φοιτητή Αντώνη Χαρίτων για όσα μπορούν ν' αλλάξουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο.
21.4.2015

Όταν αποφοιτήσω, θα ήθελα να εργαστώ σε κάποια εταιρεία πληροφορικής πάνω σε κάτι που με ενδιαφέρει ή να προσπαθήσω να ιδρύσω μια δική μου εταιρεία με μια καινοτόμο ιδέα...

 

Πες μας, Αντώνη, τι είδες στην Αμερική;
Στο πλαίσιο του Educational Trip 2015 επισκέφθηκα φέτος το MIT και το Χάρβαρντ, όπου είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω πώς λειτουργεί το σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης των ΗΠΑ.. Με την ομάδα μου επισκεφθήκαμε τα εργαστήρια, παρακολουθήσαμε μαθήματα, συναντηθήκαμε και ανταλλάξαμε απόψεις με καθηγητές που είχαν εμπειρίες και από ελληνικά πανεπιστήμια –είτε ως φοιτητές, είτε ως καθηγητές– και είδαμε πώς είναι η ζωή ενός προπτυχιακού κι ενός μεταπτυχιακού φοιτητή. Επίσης, είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε εταιρείες και να συζητήσουμε ώστε να μάθουμε και τις δικές τους απόψεις όσον αφορά τη σχέση ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων.

 

Στην Ελλάδα μέχρι στιγμής κανένας φοιτητής δεν καλείται να πληρώσει δίδακτρα για να λάβει την ίδια εκπαίδευση με κάθε άλλον σε δημόσιο πανεπιστήμιο. Κάτι τέτοιο στο MIT δεν ισχύει, καθώς κάθε φοιτητής, εκτός αν έχει κάποια υποτροφία, πληρώνει δίδακτρα βάσει του εισοδήματος των γονιών του.

 

Πώς πήγες εκεί;
Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του Educational Trip που διοργανώνεται από το Corallia και τους συλλόγους Ελλήνων φοιτητών των πανεπιστημίων Stanford (Hell.A.S.), UC Berkeley (Hestia), MIT (HSAMIT), Georgia Tech (GTHS) και UC San Diego (HSAUCSD), το οποίο αξιοποιεί χρήματα από χορηγίες εταιρειών για να στέλνει Έλληνες και Κύπριους φοιτητές σε γνωστά πανεπιστήμια των ΗΠΑ (MIT, Stanford, Berkeley, UCSD, Georgia Tech) με σκοπό να αλλάξουν τα ελληνικά πανεπιστήμια όταν επιστρέψουν. Η διαδικασία περιλαμβάνει την αποστολή αίτησης στους διοργανωτές, στην οποία ο υποψήφιος καλείται να απαντήσει μερικές ερωτήσεις που αφορούν θέματα όπως τα προβλήματα του πανεπιστημίου του. Στη συνέχεια, σε περίπτωση που ο υποψήφιος προκριθεί στην επόμενη φάση, καλείται να δώσει μία με δύο συνεντεύξεις μέσω Skype, διάρκειας μιας ώρας. Σε αυτές δέχεται ερωτήσεις από άτομα του πανεπιστημίου το οποίο θα επισκεφθεί. Εάν περάσει και από αυτήν τη φάση, τότε δέχεται το τελικό e-mail με περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα και τα διαδικαστικά. Να σημειωθεί πως ο φοιτητής δεν επιλέγει το πανεπιστήμιο στο οποίο θα πάει, αλλά αυτό γίνεται από τους φοιτητές-οργανωτές στα πανεπιστήμια υποδοχής βάσει των ενδιαφερόντων.

 

Τι έμαθες;
Το ταξίδι για μένα πέτυχε τον σκοπό του, καθώς όλοι μας μάθαμε καινούργια πράγματα. Στο MIT είδα μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Από τον τρόπο διδασκαλίας, τη διεξαγωγή έρευνας, τη ζωή των φοιτητών και τις εγκαταστάσεις έμαθα πως ένα πανεπιστήμιο που αφιερώνει όλους τους πόρους του στην παροχή ενός καλού επιπέδου μόρφωσης, στην προσπάθεια δημιουργίας ενός περιβάλλοντος που να εμπνέει τους φοιτητές και το προσωπικό και γενικά ενδιαφέρεται για όλα τα άτομα που το απαρτίζουν έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα που είναι σχεδόν αδύνατο να το ανταγωνιστούν άλλα «ανταγωνιστικά» εκπαιδευτικά ιδρύματα, με άλλες μεθόδους. Μια άλλη βασική κατάσταση η οποία επικρατεί είναι η σχέση πανεπιστημίου και εταιρείας, που είναι αρκετά στενή στην Αμερική. Φαίνεται πως έχουν βρει την κατάλληλη ισορροπία ώστε να κερδίζουν και οι δύο, χωρίς όμως ο ένας να επηρεάζει το έργο του άλλου.

 

Τι σε εντυπωσίασε περισσότερο στο ΜΙΤ;
Η ελευθερία που έχουν και οι φοιτητές αλλά και οι καθηγητές να κάνουν ό,τι επιθυμούν, χωρίς περιορισμό και γραφειοκρατία, αξιοποιώντας άφθονους πόρους, είτε αυτό πετύχει είτε όχι, είτε είναι χρήσιμο είτε όχι, αρκεί να μάθουν κάτι που θα μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι ή άλλοι ερευνητές στο μέλλον.

 

Παρά το στερεότυπο που επικρατεί σε μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα, πως οι φοιτητές του MIT είναι πανέξυπνοι γόνοι πλούσιων οικογενειών, διαπιστώσαμε πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει...

 

Ο κόσμος εκεί πώς είναι; Θα μπορούσαν να είναι συμφοιτητές σου;
Παρά το στερεότυπο που επικρατεί σε μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα, πως οι φοιτητές του MIT είναι πανέξυπνοι γόνοι πλούσιων οικογενειών, διαπιστώσαμε πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Οι φοιτητές που είδαμε και γνωρίσαμε είναι απλοί έφηβοι, με μικρές διαφορές απ' όλους τους άλλους, που θα μπορούσαν κάλλιστα να φοιτούν σε ένα ελληνικό πανεπιστήμιο. Η κύρια διαφορά που παρατηρήσαμε ήταν η θέληση των παιδιών αυτών για μάθηση και η αφοσίωσή τους στο πανεπιστήμιο, κάτι που στην Ελλάδα δυστυχώς περιορίζεται σε λίγα άτομα.

 

Εδώ που σπουδάζεις, τι έτος είσαι; Τι σκοπεύεις να κάνεις όταν πάρεις το πτυχίο σου;
Σπουδάζω στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών, και είμαι στο δεύτερο έτος των σπουδών μου. Όταν αποφοιτήσω, θα ήθελα να εργαστώ σε κάποια εταιρεία πληροφορικής πάνω σε κάτι που με ενδιαφέρει ή να προσπαθήσω να ιδρύσω μια δική μου εταιρεία με μια καινοτόμο ιδέα.

 

Εκτός από τις υποδομές, ποιες είναι οι μεγαλύτερες διαφορές που εντόπισες στο ΜΙΤ σε σχέση με το πανεπιστήμιό σου;
Το ενδιαφέρον και ο σεβασμός που δείχνουν οι φοιτητές για το πανεπιστήμιό τους, η συνεργασία δημόσιων και ιδιωτικών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων με εταιρείες, οι δυνατότητες που δίνονται σε προπτυχιακούς φοιτητές για έρευνα και εκμάθηση εκτός του αμφιθεάτρου και το κλίμα ελευθερίας και καινοτομίας χωρίς περιορισμούς που επικρατεί εκεί.

 

Δεν μπορεί, θα υπάρχει κάτι που να το κάνουμε καλύτερα.
Στην Ελλάδα μέχρι στιγμής κανένας φοιτητής δεν καλείται να πληρώσει δίδακτρα για να λάβει την ίδια εκπαίδευση με κάθε άλλον σε δημόσιο πανεπιστήμιο. Κάτι τέτοιο στο MIT δεν ισχύει, καθώς κάθε φοιτητής, εκτός αν έχει κάποια υποτροφία, πληρώνει δίδακτρα βάσει του εισοδήματος των γονιών του. Επίσης, λόγω του ανταγωνιστικού κλίματος ανάμεσα στους φοιτητές υπάρχει μεγαλύτερη πίεση, η οποία επιδρά αρνητικά στην ψυχολογία τους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν αρκετά δυσάρεστα περιστατικά. Πιο συγκεκριμένα, το προηγούμενο εξάμηνο υπήρχαν 4 παιδιά που δεν άντεξαν την πίεση του MIT κι έδωσαν τέλος στη ζωή τους. Τέλος, κάτι που είναι καλύτερο στην Ελλάδα είναι, φυσικά, ο καιρός και ο ήλιος που έχουμε, σε αντίθεση με το κρύο και το χιόνι της Βοστώνης.

 

Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα μόνο πράγμα στη σχολή σου, τι θα ήταν αυτό;
Θα προσπαθούσα να αυξήσω το ενδιαφέρον των φοιτητών για τη σχολή και το αντικείμενό τους με διάφορες ενέργειες, όπως η εισαγωγή ερευνητικών δραστηριοτήτων από τους προπτυχιακούς φοιτητές και η δημιουργία ομάδων ενδιαφερόντων, ώστε να ασχολούνται και στον ελεύθερο χρόνο τους με πράγματα που τους αρέσουν και τους βοηθούν στην ακαδημαϊκή τους καριέρα.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
19 Σχόλια
12
avatar
Ανώνυμος/η 23.4.2015 | 10:19
Τι σε εντυπωσίασε περισσότερο στο ΜΙΤ;
Η απουσία των γκράφιτι, των τόνων σκουπιδιών, των αφισών κολλημένων σε όλους τους τοίχους, των αναρχικών, των πασπιτων-δαπικων-κνε-κλπ, των αιώνιων φοιτητών, των γνωστών-άγνωστων... η λίστα είναι μεγάλη, όποιος δεν βαριέται μπορεί να συνεχίσει από κάτω.
k_vi 23.4.2015 | 16:41
Και ευτυχώς η κυβέρνηση μας τα έχει πιάσει ένα ένα και τα διευθετεί!
avatar
fp3690 24.4.2015 | 23:40
Ο τόνος στο μας καθιστά τον τόνο περιττό!
avatar
Ανώνυμος-η 23.4.2015 | 11:52
Τι;

Δεν είχε παρατάξεις; Αφίσες; Σκουπίδια παντού; Αναρχικούς να κάνουν κατάληψη;
Μη μου πεις ότι είχε και ιδιωτικούς φύλακες, θα πέσω απ'τα σύννεφα.

Και συνεργάζονται με τον ιδιωτικό τομέα; Άκου να δεις, οι απαράδεκτοι.

Τίποτα δεν ξέρουν τ'Αμερικανάκια, ΑΥΤΟΙ θα έπρεπε να έρχονται εδώ να μαθαίνουν ώστε να αλλάξουν τα δικά τους πανεπιστήμια στη συνέχεια....
avatar
zaratoustra 23.4.2015 | 12:51
"Σε τι διαφέρουν τα ελληνικά από τα αμερικανικά πανεπιστήμια;"

Σε τί διαφέρει η ημέρα από τη νύχτα; Το άσπρο από το μαύρο; Η Υπευθυνότητα από το "Ωχαδελφισμό"; Ο Σεβασμός από το Μπάχαλο;

Ρητορικά ερωτήματα για να περνάμε την ώρα μας...
avatar
Maria. 23.4.2015 | 17:32
Τι Λωζάνη, τι Κοζανη ένα πράγμα.
avatar
soup 23.4.2015 | 13:30
Οι καταληψεις που δν γινονται καθε χρονο, οι οργανωμενες βιβλιοθηκες που δν κλεινουν ποτε, τα οργανωμενα εργαστηρια με εξοπλισμο..
avatar
soup 23.4.2015 | 17:29
Εσεις που διαφωνειτε για γραψτε μας γιατι, πραγματικα ειμαι περιεργη...
avatar
Peacock 23.4.2015 | 18:49
Και λίγη τροφή για σκεψη.. Πως εξηγείται το γεγονός(αν δεν πρόκειται για αστικό μύθο) πως οι έλληνες φοιτητές μεταπτυχιακού ή διδακτορικού κύκλου σπουδών πετυχαίνουν και μάλιστα σε μεγάλο ποσοστό με υψηλές βαθμολογίες; Ενα κακο υπόβαθρο θα συντελούσε κατα αυτού. Το επίπεδο των μαθημάτων των πανεπιστημίων του εξωτερικού συγκριτικά με αυτο των εγχώριων σχολων πέραν του εξοπλισμού των εργαστηρίων; Αυτο με το ανάλογο εισόδημα γονιών-διδακτρων ειναι ανακριβές. Η δανειοδότηση των τραπεζών στους ίδιους τους φοιτητές γινεται με βάση το εισόδημα της οικογένειας. Αν βγαίνοντας απο τη σχολή σου χρωστουσες 30.000 δολάρια πως θα ενιωθες;
avatar
bozonio 24.4.2015 | 19:07
Δεν πρόκειται για αστικό μύθο. Ο λόγος δεν είναι ότι οι Έλληνες είναι έξυπνοι και άλλες εθνικιστικές βλακείες αλλα ο τρόπος που είναι δομημένα τα πενεπιστήμια. Στην Ελλάδα διαλέγεις αντικείμενο απο το τέλος του λυκείου και στη συνέχεια κάνεις 4 χρόνια μαθήματα επικεντρωμένα σε αυτό το αντικείμενο. Στην Αμερική διαλέγεις major αρκέτα αργότερα (μέχρι και το τρίτο έτος) και μπορεί να είναι διπλό. Οπότε ο φυσικός απόφοιτος ελληνικού πανεπιστημίου έχει κάνει περίπου 30 μαθήματα φυσικής ενώ ο αντίστοιχος του αμερικάνικου γύρω στα 10-15. Βέβαια το πλεονέκτημα του αμερικάνικου συστήματος είναι ότι έχεις μία πιο σφαιρική εκπαίδευση και μπορείς να διαλέξεις τι θα κάνεις κατά τη διάρκεια των σπουδών σου μέσα από την εμπειρία και όχι στα 16 σου κάτω από την πίεση των γονιών.
Όσο για τα δάνεια είναι επίσης αλήθεια. Έκανα προπτυχιακά στην Ελλάδα και διδακτορικό στη Βοστώνη (στο διδακτορικό πληρωνόμουν γιατι δούλευα ως βοηθός στη διδασκαλία) και όλοι οι φίλοι μου με ζηλευουν που δεν έχω δάνεια. Οι περισσότεροι ειχαν 50-100 χιλιάδες δολλάρια δάνεια όταν ξεκίνησαν να δουλεύουν. Και με τους τόκους η αποπλήρωση ουσιαστικά ξεκινάει καμια 10ετία μετά.
Να σχολίασω και για το άρθρο ότι καλό θα ήταν να μιλούσε για τις διαφορές κάποιος που έχει όντως σπουδάσει και όχι ένα παιδί που πήγε μερικές μέρες και ενθουσιάστηκε απο το ΜΙΤ (που λογικό είναι δηλαδή).
Φονιάς των λαών 26.4.2015 | 20:05
$30.000???? εννοείς το χρόνο βέβαια. $150Κ για ενα Bachelor's σε top school.
avatar
Peacock 23.4.2015 | 18:53
https://www.hitandrun.gr/fititika-dania-nea-pligi-tis-amerikis/

Η αλλη πλευρά του νομίσματος...
avatar
Νεος 23.4.2015 | 21:17
Η ελευθερία που έχουν και οι φοιτητές αλλά και οι καθηγητές να κάνουν ό,τι επιθυμούν, χωρίς περιορισμό και γραφειοκρατία, αξιοποιώντας άφθονους πόρους, είτε αυτό πετύχει είτε όχι, είτε είναι χρήσιμο είτε όχι, αρκεί να μάθουν κάτι που θα μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι ή άλλοι ερευνητές στο μέλλον.

Χμμμ... αυτό άραγε δεν θα μπορούσε να περιγραφεί ως "ελέυθερη διακίνηση ιδεών"?
avatar
Ανώνυμος/η 25.4.2015 | 10:40
και το οτι οι ξένοι έχουν ανώτερο πνευματικό επίπεδο δεν το λέμε; γιατί; α ξέχασα είμαστε εμείς που φέραμε τον πολιτισμό κ.λ.π Ας ξυπνήσουμε κάποτε. Τα κλισέ ότι έξω διαπρεπουμε το βλέπουμε στα βραβεία νόμπελ στις θετικές επιστήμες. διαπρεπουμε . Α χαχαχαχα
avatar
silly 27.4.2015 | 17:30
Καλά βρε, και συ τα βραβεία νόμπελ έθεσες ως κριτήριο; Σοβαρά τώρα;

Δύο ενδεικτικά αντεπιχειρήματα (για τα νόμπελ, όχι ότι συμφωνώ με το συλλογισμό σου περί εθνικού αφηγήματος περιούσιου λαού) που καταδεικνύουν πολύ απλά τη σαπίλα του θεσμού.

1. Ψάξε βρες αναλογία ανδρών-γυναικών νικητών του βραβείου, σε όλες τις κατηγορίες.

2. Βρες νικητή νόμπελ λογοτεχνίας το 1974.

Όπως πρέπει να καταρρίψουμε τα ενδογενή μας στερεότυπα, έτσι ακριβώς πρέπει να αποδομήσουμε και κάθε είδους επικοινωνιακού τύπου "αξιολογητικό μέτρο" που μας έρχεται απ' έξω. Όλοι άνθρωποι είμαστε, δυνητικά το ίδιο ικανοί για το χειρότερο και το καλύτερο. Αλλού είναι το ζουμί, όχι πόσα νόμπελ πήραμε ή δεν πήραμε σαν λαός π.χ. στη φυσική και τη χημεία...
avatar
silly 27.4.2015 | 17:50
"όχι ότι διαφωνώ" ήθελα να γράψω. Ο δαίμων...
Φονιάς των λαών 26.4.2015 | 20:02
Apples and Oranges: MIT (Top Research Inst. in the world) Greek Uni. (Top Excuse in the world so you live with your parents and not get a job). I went through both and I think its not a fair comparison. Also, US vs. GR is not a fair comparison.
12