Πώς κυλούν οι μέρες στην πλατεία Βαρνάβα;

Ο τραγουδιστής Λεωνίδας Μαριδάκης ζεί σε μια γειτονιά παραδεισένια για έναν άνθρωπο που του αρέσει να περπατάει.
17.6.2015

Αν είχα μια μαγική δυνατότητα, θα ολοκλήρωνα με μια κίνηση τα έργα αναβάθμισης της πλατείας που δεν μας αφήνουν να τη χαρούμε δυο μήνες τώρα.

 

  • Μένω στο Παγκράτι, στην οδό Ευμένους. Από τη βεράντα μου τη νύχτα βλέπω την Ακρόπολη να «στέκεται» σαν installation πάνω σε μια ταράτσα πολυκατοικίας. Η γειτονιά μου, το Παγκράτι –σε έναν άξονα από τη Φιλολάου μέχρι την πλατεία Βαρνάβα–, είναι μια γειτονιά στην οποία έχεις εκατοντάδες μαγαζιά στα πόδια σου. Μπορείς να βρεις τα πάντα με μια βόλτα: από ψώνια για το σπίτι μέχρι vintage καφέ και εξαιρετικά pet shops (πράγμα που κάνει ιδιαίτερα χαρούμενους τους γάτους μου).

 

  • Μένω στο Παγκράτι 15 χρόνια. Έφτασα ως εδώ ακολουθώντας την τότε σύντροφό μου. Μου φανερώθηκε μια γειτονιά παραδεισένια για έναν άνθρωπο που του αρέσει να περπατάει. Αν και αναποφάσιστος, την επέλεξα χωρίς κόπο.

 

Οι νυχτερινές βόλτες μου περιέχουν όλους τους γύρω δρόμους της πλατείας Βαρνάβα. Δρόμους με πράσινο και απίθανη αρχιτεκτονική, δρόμους γεμάτους μεγάλες ηρωικές αλλά και μικρές προσωπικές ιστορίες.

 

  • Είναι μια καλλιτεχνική γειτονιά. Μόνο γύρω από την πλατεία Βαρνάβα μένουν γνωστοί καλλιτέχνες όπως ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Φοίβος Δεληβοριάς – μέχρι και ο νεοαφιχθείς Κωστής Μαραβέγιας, ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος αλλά και πολλοί δημοσιογράφοι, ζωγράφοι, συγγραφείς. Κατεβαίνοντας στον φούρνο για ψωμί, μια-δυο χαλαρές καλημέρες με τους αγαπημένους γνώριμους και φίλους καλλιτέχνες είναι κάτι που θα συμβεί πάντα. Μερικές φορές αλλάζουμε τα σπουδαία νέα μας «στο πόδι».

 

 

  • Οι νυχτερινές βόλτες μου περιέχουν όλους τους γύρω δρόμους της πλατείας Βαρνάβα. Δρόμους με πράσινο και απίθανη αρχιτεκτονική, δρόμους γεμάτους μεγάλες ηρωικές αλλά και μικρές προσωπικές ιστορίες, μοντέρνες πολυκατοικίες της δεκαετίας του '30 μέχρι αυλές νεοκλασικών, ιδιαίτερα κτίρια, όπως το σπίτι του Νίκου Κούνδουρου. Υπάρχει και ένα στοιχειωμένο σπίτι από το οποίο μου αρέσει να περνάω, γιατί δίνει πάντα και μια essence μυστηρίου στη βόλτα.

 

  • Ανάμεσα στα στέκια που αγαπώ να συναντάω τους φίλους μου είναι σίγουρα το Βαρνάβα καφέ, στέκι μουσικών, ηθοποιών κ.λπ., που είναι επί της πλατείας, το Colibri, 50 μέτρα πιο πέρα, επί της Εμπεδοκλέους, στο οποίο απολαμβάνεις απίθανα burgers και κρύα μπύρα κάτω από τα δέντρα, το νέο Superfly Café, το οποίο λειτουργεί και ως χρονομηχανή: μπαίνεις μέσα και μεταφέρεσαι «με ασφάλεια» στη δεκαετία του '80. Παραδίπλα είναι το καφέ μπαρ Chelsea Hotel, στο οποίο όταν πηγαίνεις πρέπει να έχεις κι ένα γούρι μαζί, αν θες να βρεις να καθίσεις.

 

  • Για να πάρει κάποιος αμέσως μια γεύση από τη γειτονιά μου, θα τον πήγαινα στον φούρνο της πλατείας Βαρνάβα και θα τον κερνούσα μια κοτόπιτα ολικής ή ένα από τα πεντανόστιμα πεϊνιρλί του.

 

Το σπίτι όπου έζησε ο Γιώργος Σεφέρης στο Παγκράτι στην οδό Άγρας 20, πίσω από το Καλλιμάρμαρο.

 

  • Κτίριο που μου κάνει πάντα εντύπωση, όταν περνάω από μπροστά του, είναι το σπίτι του ποιητή Γιώργου Σεφέρη επί της οδού Άγρας. Πρόκειται για μια κυκλαδίτικη ριπή στο αστικό τοπίο.

 

  • Μία από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές μου στην πλατεία Βαρνάβα είναι όταν πριν από 3 χρόνια τραγουδούσα εκεί, την Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής. Κόσμος γύρω μας, παιδιά, μεγάλοι, ζωντάνια και ομορφιά... Με πλησίασε ένας άστεγος της πλατείας και μου ζήτησε να του τραγουδήσω το «Να μ' αγαπάς» του Σιδηρόπουλου. Το τραγούδησα και του το αφιέρωσα. Μετά από λίγο πλησίασε ξανά πολύ συγκινημένος και προσπάθησε να μου δώσει 20 ευρώ (τα ζήτησε από κάποιον φίλο του εκείνη τη στιγμή) για να με ευχαριστήσει. Του είπα «ούτε να το σκέφτεσαι» και αυτός πήγε και τα πήρε μπίρες από το περίπτερο και κέρασε όλη την ορχήστρα. Αυτό έκανε ο άστεγος παππούλης κι εγώ ράγισα.

 

  • Από τα πιο δυσάρεστα γεγονότα τους τελευταίους μήνες ήταν ο προπηλακισμός και τραυματισμός ενός γκέι ζευγαριού που απολάμβανε καφέ και εφημερίδα στην πλατεία από μια ομάδα ομοφοβικών.

 

Το Colibri επί της Εμπεδοκλέους.

 

  • Κάτι ξεχωριστό για τη γειτονιά μου είναι η τρομπέτα του Ανδρέα Πολυζωγόπουλου, ο οποίος μένει λίγα μέτρα από το σπίτι μου. Συχνά οι χάλκινες «αναπνοές» του ξεγλιστράνε απαλά από τις πολυκατοικίες και τους ακάλυπτους τα απογεύματα, δημιουργώντας κάτι μαγικό στη στιγμή.

 

  • Αν είχα μια μαγική δυνατότητα, θα ολοκλήρωνα με μια κίνηση τα έργα αναβάθμισης της πλατείας που δεν μας αφήνουν να τη χαρούμε δυο μήνες τώρα.

 

  • Το τραγούδι μου «Κόκκοι καφέ» έχει γραφτεί στο Βαρνάβα καφέ, απολαμβάνοντας ένα φρέντο καπουτσίνο με πολλή κανέλα. Οι στίχοι είναι της Ειρήνης Σουργιαδάκη και είναι μια σκηνή αληθινής ζωής.

 

Info: O Λεωνίδας Μαριδάκης υπογράφει τη μουσική στη θεατρική παράσταση Η Πασιέντζα της Μαρίας Λαϊνά που θα ανέβει σε σκηνοθεσία του Νίκου Χατζόπουλου, 20-23 Ιουνίου, στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Φρυνίχου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Παράλληλα, προετοιμάζεται για τις καλοκαιρινές συναυλίες.

 

1 Σχόλια
Margot Tenenbaum 24.6.2015 | 17:03
To collibri της φωτογραφίας είναι επί της οδού Αναπάυσεως, στο Μετς.