Μια «νέα», νέα αρχή

(η αναζωογονητική ψευδαίσθηση ενός αέναου restart)
15.7.2015

E la nave va. Η Big Band στον Κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου.

 

Το ξέρω από τώρα: ό,τι διαβάζετε θα έχει ήδη ξεπεραστεί από τη διαστημική ταχύτητα του πολιτικού χρόνου /

 

ήδη, το δημοψήφισμα μου φαίνεται σαν να έγινε πριν από δύο μήνες /

 

μαζί με το διάγγελμα του Τσίπρα ή τις αψιμαχίες των «ναι» και των «όχι», τις συγκεντρώσεις και το εκατέρωθεν δηλητήριο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης /

 

από τη Δευτέρα ξυπνήσαμε σε μια άλλη χώρα, στη χώρα του τρίτου μνημονίου, και πολλοί δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε γιατί έπρεπε να περάσουν πέντε μήνες και να βρεθούμε σε ένα σημείο πολύ χειρότερο από αυτό που αφήσαμε τις παραμονές των εκλογών του Ιανουαρίου /

 

εκεί που και στα δύο επικρατέστερα σενάρια (τόσο του Σαμαρά, όσο και του Τσίπρα) το κοινό «γήπεδο» ήταν η έξοδος από τα μνημόνια, βρεθήκαμε τον Ιούλιο με τρίτο και βαρύτατο μνημόνιο, που θα μας πάει μέχρι το 2018 /

 

θα συμπληρώσουμε, δηλαδή, οκτώ χρόνια σε μνημόνιο, ενώ πριν από δέκα μήνες το ζητούμενο ήταν η ανοδική στροφή και η έξοδος από την ύφεση /

 

πολλοί υποστηρίζουν ότι το νέο πακέτο διάσωσης που θα μας στοιχίσει πανάκριβα είναι το τίμημα για τη βίαιη «ενηλικίωση» του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα /

 

και πως μαζί τους θα υποχρεωθούν σε ανάλογα απότομη προσγείωση και εκατομμύρια Έλληνες που πίστεψαν ότι υπάρχει ένας εύκολος δρόμος για την Ελλάδα /

 

προσωπικά, αυτό το τελευταίο δεν το πιστεύω /

 

ή, για να είμαι πιο ακριβής, το συμμερίζομαι εν μέρει /

 

τι θέλω να πω: η ελληνική κοινή γνώμη έχει γαλουχηθεί τόσο βαθιά στον ανορθολογισμό και στη συνωμοσιολογία, που είναι θέμα λίγων εβδομάδων οι θιασώτες του σκληροπυρηνικού «όχι» να μεταπηδήσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ που τους «πρόδωσε» σε ένα άλλο σχήμα, με έντονα αντιευρωπαϊκό λόγο /

 

ήδη υπάρχουν αρκετά πρόθυμα σχήματα, ενώ θεωρείται βέβαιο ότι ο πολιτικός χάρτης θα εμπλουτιστεί σύντομα με νέα κόμματα, με φιλοδοξία να αποσπάσουν τμήμα του ακροατηρίου του ΣΥΡΙΖΑ /

 

φυσικά, τα πράγματα δεν είναι τόσο σχηματικά /

 

το τέλος της λιτότητας είναι ένα αίτημα που διαπερνά όλες τις δυνάμεις του πολιτικού φάσματος / κανείς δεν θέλει να κόβει μισθούς και συντάξεις και όλοι επιθυμούμε να είμαστε υγιείς και όμορφοι (ούτως ή άλλως, σε αυτό απαντήσαμε στο δημοψήφισμα) /

 

κι όταν μιλάω για «ορθό λόγο» και «ωριμότητα», δεν αναφέρομαι στην τιμωρητική διάθεση μέρους του ευρωπαϊκού κατεστημένου αλλά στη διάθεση και στην προνοητικότητα του ελληνικού πολιτικού προσωπικού να αποσυνδεθεί από την αρρωστημένη διασύνδεση με την κομματική του πελατεία, να βάλει στην άκρη τα συμφέροντα μειονοτήτων που έχουν δυσανάλογα μεγάλη πολιτική δύναμη και να κοιτάξει τους πολλούς, τη σιωπηρή πλειονότητα που έχει αφεθεί στη μοίρα της και φορολογείται αγρίως /

 

αν, λοιπόν, μάθαμε κάτι από αυτή την περιπέτεια (που δεν έχει ακόμα τελειώσει) είναι ότι τα θαύματα και οι θαυματοποιοί ανήκουν σε μια χρεοκοπημένη εποχή που δυσκολευόμαστε να την αποχαιρετήσουμε /

 

έτσι, οι ανέστιοι του αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ και οι όψιμοι εραστές της δραχμής θα μετακινηθούν αριστερότερα της κυβέρνησης για να υπερασπιστούν τη συντεταγμένη επιστροφή σε εθνικό νόμισμα /

 

όλοι οι υπόλοιποι έχουμε το καθήκον να δούμε τι θα κάνουμε με τη χώρα μέσα στο ευρώ /

 

κι έχουμε να κάνουμε πολλά.

Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια