Η δυσκολία του να κρατήσεις την ψυχραιμία σου στα social media

Για τη σιωπηλή πλειοψηφία που βιώνει με αμηχανία τα περί αναρχίας / αστυνομίας, και βρίσκεται στη μέση άφωνη - και τρομαγμένη
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ
6.2.2013

 

 

Υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων –μάλλον είναι η πλειοψηφία, σίγουρα πάντως είναι σιωπηλή– που βιώνει με αμηχανία τα περί τρομοκρατίας, αναρχίας κ.λπ. Και στην εποχή της φαστ-φουντ άποψης αυτό είναι το πιο δύσκολο αλλά και το πιο άχαρο.


Με το που ανέβαινε μια είδηση στο facebook του LIFO.gr, τα απόλυτα, πολωμένα, πολεμικά σχεδόν σχόλια έπεφταν βροχή, δευτερόλεπτα μετά την ανάρτηση. Με ένα κλικ μπορείς να βροντοφωνάξεις «ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΡΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΑ ΚΩΛΟΠΑΙΔΑ» ή το αντίθετο «ΜΠΑΤΣΟΙ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΡΕΜΑΛΕΣ, ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ 4», έχοντας προαποφασίσει ποια είναι η αλήθεια, χωρίς καν να διαβάσεις.


Αναρωτιέμαι αν ζω σε άλλο κόσμο. Σε αυτόν που πολύ κακώς η αστυνομία βασάνισε (αν βασάνισε) και πολύ κακώς οι συλληφθέντες ήταν μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης (αν ήταν). Διαβάζοντας, όμως, tweets και status και σχόλια –όλα τηλεγραφικά, χωρίς μεγάλο βάθος σκέψης–, αισθάνομαι ότι όλος ο κόσμος χωρίζεται στα δύο. Σε αυτούς που είναι έτοιμοι να δικαιολογήσουν ακόμα και δολοφονία, αρκεί να την έχουν κάνει οι αστυνομικοί, και σε αυτούς που είναι έτοιμοι να τη δικαιολογήσουν, αρκεί να την κάνουν οι αντίπαλοι των αστυνομικών.


Κάθε φορά που προκύπτει ένα σημαντικό θέμα η πόλωση απλώνεται ως αιθαλομίχλη πάνω από το ελληνικό  Ίντερνετ. Υποψιάζομαι ότι η πόλωση αυτή είναι πλασματική. Μια εικονική διχοτόμηση, που με το «πες-πες» τελικά πείθει και σε βάζει κι εσένα στο παιχνίδι. Η υποστήριξη απόψεων με τον πιο εξωφρενικά υπερβολικό τρόπο (με κεφαλαία γράμματα που ουρλιάζουν, με κλισέ εκφράσεις για φασισμό και γκεμπελίσκους, με προτροπές για κρέμασμα των όποιων αντιπάλων) πωρώνουν τους μεν, αλλά εξοργίζουν τους δε και τους κάνουν να απαντούν ανάλογα.


Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι του μίσους και της υπερβολής στην αρένα του facebook. Και παρότι δεν είναι όλοι έτσι –απλώς αυτοί ακούγονται πιο πολύ, ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή–, ακόμα και αν προτείνεις να γίνει μια κόσμια συζήτηση, πέφτεις στον τοίχο των στερεοτυπικών απαντήσεων: «Τι πολιτισμένη συζήτηση θέλετε, ρε; Εδώ μας ρουφάει το αίμα η κυβέρνηση / μας βάζουν βόμβες οι αριστεροί / μας μαχαιρώνει η Χρυσή Αυγή». Και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται, εμμονικά και σχεδόν σαδομαζοχιστικά.


Τους κατανοώ. Η οργή είναι μεγάλη, και δικαιολογημένη. Και όπως και στο γήπεδο, είναι καλό να ελευθερώνεται η οργή με βρισιές, τσακωμούς και τσιτάτα. Η έλλειψη αυτογνωσίας όμως και η αίσθηση ότι κατέχουμε την Απόλυτη Αλήθεια δεν οδηγεί σε λυτρωτική ή δημιουργική απελευθέρωση της οργής. Αντίθετα, δημιουργεί ξερόλες (λες και δεν είχαμε αρκετούς) με κωμικοτραγικά αποτελέσματα.

 

Αυτός που εξανίσταται με την «αριστερή τρομοκρατία» και τη «βία των αναρχικών», στο επόμενο status update του γράφει για τις απειλές δολοφονίας του υπουργού Οικονομικών: «Ουστ, ρε λαμόγια, όχι μία σφαίρα, 10 πρέπει να σας φυτέψουν. Ανοίξτε τα μάτια σας πριν να είναι αργά, διότι τα ελικόπτερα δεν θα προλάβουν να σας σώσουν. Η οργή είναι μεγάλη και οργή λαού φωνή θεού». Και το αντίθετο: αυτοί που λένε πως καλός μπάτσος είναι ο νεκρός μπάτσος φωνάζουν με ηδονική απόλαυση «ΧΟΥΝΤΑ», αν γίνει κάποιος τραυματισμός συντρόφου.


Το ενδιαφέρον είναι όμως πως, σύμφωνα με τις εκλογές τουλάχιστον, αυτοί που πραγματικά είναι hardcore φαν της αστυνομίας και χαίρονται όταν δέρνει αναρχικούς και μετανάστες είναι ένα 8-9%, ενώ αναρχικοί ένα απροσδιόριστο, χαμηλό ποσοστό.


Οι σούπερ παθιασμένοι άνθρωποι είναι λίγοι, όμως κάνουν την περισσότερη φασαρία. Και ενίοτε είναι και οργανωμένοι, δίνοντας την εντύπωση μαζικότητας. Μερικές φορές το βλέπω και στα σχόλια του LIFO.gr: ένα ακροδεξιό site δίνει link μας, γράφοντας «δείτε τι γράφουν οι άπλυτοι αριστεροί», και σε δέκα λεπτά έχουν έρθει δεκάδες σχόλια υπέρ της μίας άποψης. Ή και το αντίθετο.


Αν είσαι κάπου στη μέση, δεν σημαίνει πως θεωρείς οτιδήποτε άλλο άκρο. Υπάρχουν δεκάδες διαβαθμίσεις: ούτε κάθε μορφή βίας είναι ίδια, ούτε η αλήθεια είναι πάντα στη μέση. Τη μια φορά μπορείς να εξοργιστείς με την αστυνομία, την άλλη να της πεις μπράβο, αν τυχόν κάνει κάτι σωστό.


Ο σχολιαστής sutass συμπύκνωσε την παράνοια σε ένα σχόλιο: «Και οι δύο πλευρές κάνουν το ίδιο λάθος. Οι μεν θεωρούν ότι η στάση τους θα δώσει κάποιου είδους ιδεολογική επιφοίτηση στις μάζες, ώστε να εξεγερθούν, και οι δε(νδιας) ότι θα τρομοκρατήσουν τους επίδοξους "τρομοκράτες", ώστε να αποθαρρυνθούν. Ούτε το ένα θα συμβεί, ούτε το άλλο. Οι μάζες-πρόβατα θα συνεχίσουν να βόσκουν στα δελτία των 8 και οι λύκοι-κοινωνικοί αντάρτες θα συνεχίσουν το μοναχικό τους ταξιδάκι ένοπλη πάλη-φυλακή-ψυχιατρείο. Bitches will bitch and commentators will comment».


Όλοι θεωρούμε τον εαυτό μας σωστό και τους υπόλοιπους εγκληματίες, άρα ποτέ δεν θα τους κατανοήσουμε ούτε θα τους πλησιάσουμε. Ποτέ δεν θα μονιάσουμε, ποτέ δεν θα πείσουμε κανέναν να μας ακούσει πραγματικά.


Αντίθετα, το μίσος, το ταξικό ή το φυλετικό, θα μας ενώσει πιο πολύ με τους δικούς μας και θα μας απομακρύνει ακόμα περισσότερο απ' τους άλλους. Κατηγορούμε συνήθως τις κυβερνήσεις που προσπαθούν να μας διασπάσουν, όμως συνήθως το κάνουμε και από μόνοι μας πολύ καλά αυτό: αρκεί να ταμπουρωθούμε στην άποψή μας, αυτήν του άσπρου/μαύρου, να κλείσουμε τα αυτιά μας και να τραγουδάμε «λαλαλαλαλα» δυνατά. Και, φυσικά, να κατηγορούμε τους εχθρούς για προδοσία ή φασισμό. (Όταν η λέξη φασισμός χρησιμοποιείται τόσο συχνά, όταν επικαλούμαστε με τόση ευκολία τον Εμφύλιο, όλα αυτά χάνουν κάθε νόημα.)


Με το να συγκρατηθείς και να μην ουρλιάξεις XOYNTA, με το να μην απομακρύνεις, βρίζοντας, αυτούς με την αντίθετη άποψη, αλλά να τους εμπλέξεις στην κουβέντα, και με το να μην παθιάζεσαι για ψύλλου πήδημα, μπορεί τελικά να γίνει κάτι καλό: να έρθουν στην επιφάνεια και όλες οι άλλες ψύχραιμες απόψεις ανθρώπων που κρύβονται πίσω από τις κουρτίνες των social media και παρακολουθούν έκπληκτοι και σιωπηλοί την κλοτσοπατινάδα.


Ξέρουν ότι αν μιλήσουν θα τους χλευάσουν απ' όλες τις πλευρές, σύμφωνα με τη λογική του «αν δεν είσαι 100% μαζί μας, είσαι με τους άλλους», και θα θεωρηθούν άτολμοι και διπλωμάτες. Κι όμως, εδώ που φτάσαμε, το να σκεφτείς πριν μιλήσεις είναι ίσως το πιο τολμηρό και χρήσιμο πράγμα που μπορείς πλέον να κάνεις.

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
34 Σχόλια
12
Constantine N 6.2.2013 | 13:35
άσε ρε παπάρα που θα μου πεις ότι δεν έχω ψυχραιμία! είμαι ορθολογιστής και τεκμηριώνω τις απόψεις μου με αφοπλιστικά επιχειρήματα! αι στα διαλα! γαμώ το κέρατο! μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι! :ΡΡΡΡΡΡ (χαχαχαχα)
to mple xrusopsaro 6.2.2013 | 13:50
Μέχρι τώρα δεν έχω διαβάσει κείμενο σου που να με βρίσκει πιο σύμφωνη καθώς σήμερα έχω γράψει και σβήσει 2-3 σχόλια σε σχετικά θέματα. Εγώ είμαι απο αυτούς τους δειλούς και άτολμους που τους τρομάζει η βία. Δε μπορώ να τη δικαιολογήσω απ' όπου κ αν προέρχεται, ανεξάρτητα με το αν συμφωνώ με τις "ιδέες" πίσω απο αυτήν. Όσο με τρομάζει ο ακροδεξιός, άλλο τόσο με τρομάζει κ ο ακροαριστερός. Θεωρώ οτι τα άκρα τυφλώνουν, προωθούν κενό μίσος και πανικό. 'Αλλο τόσο με τρομάζει και η ιντερνετική βία. Η λεκτική. Αυτή που οχυρωμένη πίσω απο ενα πληκτρολόγιο βάζει ταμπέλες, κρίνει και αποφασίζει ποιός είναι ο άλλος και αν έχει δίκιο. Ψυχραιμία και κριτική σκέψη μας λείπει, απο τα άλλα χορτάσαμε.
avatar
angel exterminador 6.2.2013 | 15:00
Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε ότι ο συμψηφισμός των άκρων είναι επικίνδυνος είναι προϊόν της ολιγαρχίας. Η αναρχία δεν είναι άκρο, το ότι σε πολλούς φαίνεται ακραία ως θεωρία συνύπαρξης και συμβίωσης θα πρέπει να μας κάνει να αναρωτηθούμε αν μήπως εμείς είμαστε οι μέτριοι. Σε 100 χρόνια ίσως να φαίνεται ακόμα πιο προσιτή στις σκέψεις περισσότερων ανθρώπων. Και πριν 500 χρόνια η τωρινή "δημοκρατία"(αντιπροσωπευτική ολιγαρχία) φάνταζε ακραία.

Το αντάρτικο πόλης δεν έχει θέση στην αναρχία, καλό είναι να το καταλάβουν και κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι "αναρχικοί". Σε μαζικότητα και δράση ήδη ο αναρχικός χώρος έχει κάνει πολλά βήματα μπροστά τα τελευταία χρόνια και έχει διορθώσει πολλά από τα λάθη και έχει δρόμο ακόμη.

Η φράση "καταδικάζω τη βία από όπου και αν προέρχεται" είναι και αυτή δημιούργημα των εξουσιαστών, γιατί έχουν το προνόμιο να την ασκήσουν και να επικαλεστούν τη νομιμότητα όπως αυτοί την ορίζουν ή και να την αποκρύψουν τελείως. Αν έρθει κάποιος και προσπαθήσει να σε δείρει θα του ρίξεις και εσύ ξύλο, δε θα γυρίσεις το άλλο μάγουλο. Το να είσαι αντιβίαιος ναι, μη βίαιος όχι. Γιατί αυτό το διάστημα παρακολουθούμε τόση βία από την κυβέρνηση, αλλά αυτή δεν τιμωρείται ούτε καταδικάζεται αλλά αν το κάνει το κράτος έχει δίκιο.

Τι είναι άκρο τελικά, γιατί εμένα ακραίο μου φαίνεται να σε κοροϊδεύουν και να χρεοκοπείς, να μην έχεις δουλειά, να σου παίρνουν το σπίτι, οι τράπεζες να μας ληστεύουν, οι αυτοκτονίες να γίνονται μέρος της καθημερινότητας, ο λαϊκισμός να ανθεί. Αυτό είναι τρομοκρατία, και μην ξεχνάμε από που προήλθε ο όρος.

Και κάτι τελευταίο, για την αμήχανη πλειοψηφία, καλά θα κάνει να δρασει και να μην είναι σιωπηλή πλειοψηφία, να περιμένει να σωθεί από έναν θεό ή ήρωα ή πολιτικό. Πολίτης είναι αυτός που συμμετέχει όχι αυτός που ψηφίζει μια φορά στα 4 χρόνια. Η σιωπηλή πλειοψηφία δυστυχώς, είναι αυτή που αποφασίζει με τη ραστώνη της. Και οι μισοί Γερμανοί στη ναζιστική Γερμανία δήλωναν απολιτίκ και ότι δεν ήξεραν τι συνέβαινε, δεν τους ενδιέφερε η πολιτική, για αυτό και έπαθαν αυτό που έπαθαν.

Επίσης διαβάστε και κανένα βιβλίο για την αναρχία και τι είναι, οι περισσότεροι νομίζουν ότι αντιπροσωπεύει το χάος. Για την αυτονομία του Καστοριάδη ούτε λόγος, για τους πιο πολλούς Έλληνες.

Δυστυχώς ο γραπτός λόγος δε μας επιτρέπει να αναπτύξουμε τα θέματα κατά πολύ, αλλά κάτι είναι κι αυτό.



[Απάντηση του Άρη: Το πρόβλημα για την σιωπηλή πλειοψηφία, όπως περιγράφεται λίγο και στο άρθρο, είναι ότι πλέον όταν πάει να μιλήσει/δράσει δέχεται έξαλλο bullying και καλείται να διαλέξει ακραία μεριά - ή με μας ή μ' αυτούς.]

avatar
angel exterminador 6.2.2013 | 15:24
@Άρη
Μεγάλο θέμα συζήτησης που από το pc δύσκολα να γίνει, όπως όλα τα φιλοσοφικά κοινωνικά και πολιτικά θέματα.

Η σιωπηλή πλειοψηφία έχει φέρει αυτήν την κατάσταση, δεν ήρθε ουρανοκατέβατη. Τόσα χρόνια βλέπω τους σιωπηλούς πλειοψηφούντες να κοιτάζουν μόνο το ψωμί τους και να μην ενδιαφέρονται για το διπλανό τους. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν έχει ιδέα απο πολιτική, αν τους ρωτήσεις θα σου πουν" οι πολιτικοί τα λαμόγια, οι προδότες" κλπ. Εγώ δεν είπα να γίνουν αναρχικοί, αλλά να συμμετέχουν, με δράσεις τουλάχιστον στη γειτονιά του ο καθένας. Αντιθέτως, πολλοί κάθονται και πετάνε εξυπνάδες από τα social networks.

http://www.youtube.com/watch?v=MG-sLAubPxI
to mple xrusopsaro 6.2.2013 | 16:49
Απαντάω εδώ αλλά το σχόλιο μου αφορά στο 15.24, στο οποίο δε μου δίνεται η δυνατότητα να απαντήσω:
Γιατί πρέπει για να πάρω θέση να τα σπάσω όλα; Γιατί πρέπει να ουρλιάξω για να ακουστώ; Γιατί νομίζεις οτι η δική σου μορφή αντίδρασης είναι καλύτερη απο τη δική μου; Είμαστε nicknames σε ενα forum,κανείς δεν έχει και σίγουρα δε μπορεί να αποδείξει τη δράση και την αντίδραση του αλλά πάντα στα ίδια καταλήγουμε: "εγώ το κάνω καλύτερα απο σένα." Και απλά αυτό που λέει το άρθρο και προσωπικά συμφωνώ είναι το εξής: δεν χρειάζεται να είμαστε μόνο έτσι ή μόνο αλλιώς. Μπορούμε να κρίνουμε την κάθε περίπτωση, να την αξιολογούμε μεμονωμένα και σύμφωνα με αυτό να αντιδρούμε.
avatar
angel exterminador 6.2.2013 | 18:08
@to mple xrusopsaro
Εγώ δεν φώναξα ούτε έσπασα τίποτα, όπως και εσύ και χαίρομαι για αυτό.
Το σχόλιο μου έχει να κάνει με την ημιμάθεια ή και την αμάθεια της πλειοψηφίας για θέματα πολιτικοποίησης. Όταν συμψηφίζει κάποιος την αναρχία με το φασισμό, ε πως να το κάνουμε, κάνει λάθος. Αν θεωρούμε τους ναζί με τους αναρχικούς ίδιους, γιατί έτσι βολεύει, ότι επιχείρημα και να φέρω θα είμαι ένας ακραίος.

Γιατί εμένα μια χαρά ακραία μου φαίνεται και η κυβέρνηση, τρομοκρατεί, ασκεί βία και χαντακώνει την κοινωνία. Όπως και στο θέμα της βίας, που το έχουμε κάνει καραμέλα.

Αν σε τρομάζει ένας αναρχικός το ίδιο με ένα χρυσαυγίτη, παραιτούμαι. Πήγαινε σε ένα αυτοδιαχειριζόμενο στέκι και δες πως λειτουργεί, μίλα με τους ανθρώπους και ας διαφωνείς, και μετά πήγαινε στα γραφεία της χρυσής αυγής και έλα να μας πεις.

Πόσοι ξέρουν τι σημαίνει ταξικότητα;
Πόσοι ξέρουν τι είναι αυτονομία;
Πόσοι ξέρουν να κάνουν μια συνέλευση και να μιλήσουν σαν άνθρωποι και όχι να τους διακόπτουν συνέχεια, όπως η δημοκρατία της βουλής και των τηλεοπτικών παραθύρων.


Η απολιτικοποίηση είναι ένα βήμα πριν τη φασιστικοποίηση
avatar
anapofefkto 6.2.2013 | 18:47
Επειδή συμφωνώ απόλυτα angel exterminator, θέλω να σου πω πως πρώτοι από όλους οι αληθινοί αναρχικοί θα έπρεπε να απόδοκιμάζουν αυτούς που επικαλούνται την αναρχία ως πρόσχημα και κολυμπήθρα του Σιλωάμ για την τρομοκρατική τους δράση. Ειναι άδικο.
Οπως έχω αναφέρει παλιότερα, άλλο αναρχία, άλλο αναρχισμός, άλλο χάος. Δεν υπάρχει κανένας εχένους άνθρωπος που δε θα απόδεχόταν μια κοινωνία αλληλεγγύης κ αυτοργανωσης, αταξίκή κ δίκαιη (σαν αυτή που πρεσβεύει η θεωρία της αναρχίας). Απλώς, κάποιοι -ανάμεσα τους κι εγώ- πιστευουμε οτι, μαλλον, δε μπορεί να υπάρξει πρακτική εφαρμογή σε ευρεία κλίμακα επί μακρόθεν γιατί οι άνθρωποι είμαστε " καταραμενοι" με μια άσχημη φύση. Φαίνεται σαν μια ουτοπία( και πίστεψε με, το λέω με όλα τα θετικά πρόσχημα που έχει η λέξη).
Μπορούμε να προσπαθούμε όμως να μην είμαστε μισαλλοδοξοι, φανατικοί κ να προσπαθούμε να είμαστε δίκαιοι κ ακέραιοι, σύμφωνα με την φυσική ηθική, που εδώ και αιώνες συμπυκνώνεται στο "μην κανείς στους άλλους, αυτό που δε θες να σου κάνουν".
avatar
ria10 8.2.2013 | 01:46
'Οταν διατείνεσαι ότι "Η φράση "καταδικάζω τη βία από όπου και αν προέρχεται" είναι και αυτή δημιούργημα των εξουσιαστών, γιατί έχουν το προνόμιο να την ασκήσουν και να επικαλεστούν τη νομιμότητα όπως αυτοί την ορίζουν ή και να την αποκρύψουν τελείως." απλούστατα αποδεικνύεις τον απόλυτο τρόπο σκέψης που σε διέπει, ακόμα και αν εξανίστασαι εναντίον αυτών που δεν μπορούν να σκεφτούν εκτός των ορίων που θέτει το παρόν κοινωνικο-ικονομικό σύστημα οργάνωσης. να σε ενημερώσω λοιπόν: Όχι, η απέχθεια προς τη βία δεν γεννάται και δεν απορρέει από την εξουσία των κρατούνων αλλά είναι η μόνη λογική απάντηση στην ιερότητα της ανθρώπινης υπόστασης. Το παράδειγμά σου είναι παντελώς άστοχο. Το ότι το κράτος ασκεί βία και το ότι μπορεί ο πολίτης ενώ είναι επαυτού ενήμερος να μην αντιδρά, δεν σημαίνει ότι την επιδοκιμάζει. Εν πάσει περιπτώσει, αν θεωρείς ότι η αναρχία είναι ένας εφικτός τρόπος κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης και παρα ταύτα δεν καταδικάζεις τη βία σε κάθε περίπτωση, θα ήθελα πολύ να ήξερα πώς είναι η κοινωνία που οραματίζεσαι. Σε τι θα διέφερε για παράδειγμα από τραμπουκισμούς τύπου 'παίρνω το νόμο στα χέρια μου'; Η δημοκρατία δεν είναι ένας τέλειος τρόπος οργάνωσης, ακόμα και στην ιδεατή περίπτωση που το πολίτευμα δεν φαλκιδευόταν από παρανομίες και καταχρήσεις πολιτικών και πολιτών. Αλλά μέχρι τώρα δεν έχει συλληφθεί κάποια ανώτερη μορφή οργάνωσης, πόσω μάλλον θεσπιστεί. Αν σας λείπουν οι οπαδοί, ίσως είναι κάτι που θα πρέπει να αποδώσετε όχι στην εγκεφαλική πλύση την οποία έχουν υποστεί οι πολίτες, αλλά στο περιεχόμενο αυτών που πρεσβεύετε. Αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει ποτέ κάτι ξεκάθαρο σε σχέση με αυτά που οραματίζεστε; Γιατί το κίνημά σας βρίσκεται σε ατελή μορφή. Αν σε 500 χρόνια φτάσετε εκεί που θέλετε, συγχαρητήρια, αλλά δεν δικαιολογείστε να ζείστε στο 2013 και να είστε πολίτες που διαλέγουν τι θα πάρουν από τη δημοκρατία και αντιδρούν σε αθτά που δεν τους ταιριάζουν. Γιατί ακόμα έχουμε δημοκρατία και η προσπάθεια κατάλυσής της για κάτι που δεν έχει ακόμα μορφοποιηθεί ως φιλοσοφική υπόσταση με μόνο γνώμονα ότι ΕΣΕΙΣ θεωρείτε τους εαυτούς σας κατόχους αρετής και μιας επιυθμίας για έναν καλύτερο κόσμο είναι άκρως φασιστικό, εγωιστκό και σε τελευταία ανάλυση, ακράτως αφελές.
avatar
Ανώνυμος/η 9.2.2013 | 05:10
@ria10

Οι ανθρωποι ζουσαν το συντριπτικα μεγαλυτερο κομματι της ιστοριας τους σε εξισωτικες κοινωνιες χωρις ιδιοκτησια. Ψαξε το, γιατι η παιδεια μας το εχει κρατησει αυτο πολυ καλα κρυμενο. Και βεβαια γινεται, απλα πρεπει να βρεθουν οι διαδικασιες να φτασει ξανα ο ανθρωπος εκει χωρις να γυρισει "πισω" στο χρονο. Οσο για την βια, κανεις δεν αρεσκεται ουτε στην εικονα, ουτε στην πραξη, απλα μια ιστορικη μελετη δειχνει πως ολα τα καθεστωτα ανατραπηκαν μεσω βιαιης μαζικης κοινωνικης διεργασιας. Αυτο ομως βεβαια ειναι πολυ μακρια απο τις κλειστες γκρουπες ανταρτικων πολεων και πολλα αλλα παρομοια.
G.Goo 6.2.2013 | 16:48
angel exterminador: Δεν φαντάζεσαι πόσο συμφωνώ. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η πολιτική αμάθεια της απολιτίκ αμήχανης σιωπηλής πλειονότητας, αλλά και η πολιτική αμάθεια τεράστιας μερίδας των πολιτικοποιημένων.
Η Ελλάδα ζει σε ένα πολιτικό δίπολο του Εμφυλίου και του Ψυχρού πολέμου. Οι Αριστεροί σου παίρνουν τα σπίτια και οι Δεξιοί είναι Πατριώτες. Οι ακραίοι αριστεροί (ποιοι είναι αυτοί; γιατί ο αναρχισμός δεν είναι άκρα αριστερά) εκτός από σπίτια είναι και τρομοκράτες και οι ακραίοι δεξιοί (που θεωρητικά ως εθνικο-"σοσιαλισταί", δεν είναι οι ναζιστές) είναι σούπερ-πατριώτες.
Ο πολιτικός άξονας Φιλελευθερισμός/Συντηρητισμός, που στον πολιτισμένο κόσμο τον έχουν υιοθετήσει και γίνονται πιο σαφείς οι θέσεις του καθένα, δεν υπάρχει σ'αυτή τη χώρα, και φυσικό επακόλουθο η κοινή γνώμη - είτε η σιωπηλή είτε η φωνασκούσα σε μεγάλο μέρος - καλείται να υποστηρίξει κάποια απ'τις μπούρδες που με μαεστρία τους ταίζει ο κάθε στρατευμένος των media.
Παιδεία χρειάζεται στο θεοκρατικό Ιράν της Ευρώπης.
ikrits 6.2.2013 | 13:50
Και ακριβως επειδη κυριαρχει η ψυχολογια της μαζας και η τακτικη της πολωσης, η λυση στο προβλημα δεν ερχεται ποτε.

Ολοι τραβανε το σκοινι μεχρι αυτο να σπασει και οσοι περνουν μερος σε αυτη την παραξενη διελκυστινδα να βρεθουν πεσμενοι κατω.

Εχει κανεις αναρωτηθει γιατι ποτε τα τελευταια χρονια δεν εχουν επικρατησει ανθρωποι και πολιτικες που συγκεραζουν αποψεις και προσφερουν διεξοδους και οραμα με οριζοντα 10ετιων και οχι εβδομαδων?

Αραγε η στειρα αντιπαραθεση ειναι τοσο ελκυστικη?
Ετσι φαινεται, αλλα ας σκεφτουμε ποσοι, και ποιοι, κερδιζουν οσο τα κοκκορια τσακωνοντε.
sklitsdaulus 6.2.2013 | 13:58
Πολύ εύστοχο κείμενο Αρη! Πολλές φορές αυτες τις ημερες μπηκα στον πειρασμο να εκφρασω την ταπεινη μου αποψη αλλα το απεφυγα! Ασε που εχει ξεσπασει κ ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΤΡΟΛ. Ενα σχολιο πως μπορει να βρισκει μεσα σε λιγα μονο λεπτα 300+ υποστηρικτες?
avatar
dim_m 6.2.2013 | 14:18
Δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο, και δεν έχω την ελπίδα ότι θα βρεθεί λύση χωρίς αίμα.
ImmortalWind 6.2.2013 | 14:24
Πολύ σημαντικό θέμα άνοιξες Άρη, και καλά έκανες. Η πόλωση σε κάθε μορφή της αποτελεί για εμένα την χειρότερη μορφή κοπαδοποίησης (ανάθεμα αν υπάρχει η λέξη) όπου ο κάθε ανόητος δεν μπαίνει καν στην διαδικασία να σκεφτεί και να κρίνει, απλά διαλέγει την μία ή την άλλη πλευρά σκεψής, πολλές φορές μάλιστα σαν να παίζει κορώνα γράμματα. Άλλωστε και στον αθλητισμό τα ίδια δεν κάνετε; "Διαλέγω να είμαι θρύλος γιατί μ'αρέσει το κόκκινο και όλοι οι άλλοι γα@@#$στε".

Ναι Άρη, δεν υπάρχει μόνο Άσπρο και Μαύρο (όπως λέει και ο κ. Δήμου στο σχετικό άρθρο), υπάρχουμε και εμείς οι 50 αποχρώσεις του Γκρίζου που δεν υποστηρίζουμε καμία ομάδα, και κατ'επέκταση καμία σχολή σκέψης και έτσι σιωπάμε στην αρένα των σχολίων, forums, chats κλπ. Θα μου επιτρέψεις όμως να διαφωνίσω ότι δεν είμαστε η πλειοψηφεία. Η πλειοψηφεία είναι πολωμένη. Αποδυκνείεται ακραδαντα από τα εκλογικά αποτελέσματα.
avatar
scotto 6.2.2013 | 14:42
Δυστυχως ειναι γεγονος οτι μπροστα στα ματια μας φαινεται να ξεσπαει ενας(ευτυχως προς το παρον ηπιος) εμφυλιος. Οι μισοι απο τη μια μερια-οι αλλοι μισοι απο την αλλη. Θελω να πιστευω πως ειναι και αυτο χαρακτηριστικο της κρισης. Εχει φερει πολλη παραλογισμο, ενταση, εμπαθεια. Δεν ειμαι σιγουρος για το ποιες ειναι οι αντοχες της ελληνικης κοινωνιας, ελπιζω ομως οτι θα ξεπεραστει και αυτο. Οταν τα πραγματα θα αρχισουν να βελτιωνονται θα περιοριστουν και τα παθη...
Μεχρι τοτε συστηνω ηρεμια και αυτοσυγκρατηση!
avatar
kostassot 6.2.2013 | 14:56
Αγαπητέ Άρη,
συνεχίζεις να με εντυπωσιάζεις με τις απορίες σου.

Αναρωτιέσαι αν ζεις σε άλλο κόσμο. Σε αυτόν που "πολύ κακώς οι συλληφθέντες ήταν μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης (αν ήταν)".

Ο τίτλος άλλου άρθρου ακριβώς δίπλα στο κείμενο σου, αρκεί για να δώσει απάντηση στο ερώτημά σου (ναι ήταν μέλη και δεν το αρνήθηκαν ποτέ)

3. ΠΟΛΙΤΙΚΗ Ρωμανός: «Είμαι αιχμάλωτος πολέμου»

Άραγε είσαι αφελής, ή συνεχιζεις την προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων;
avatar
dim_m 6.2.2013 | 15:35
Πρέπει να βρεθεί λόγος για αλληλοφάγωμα ακόμα και σε ένα κείμενο βασική θέση του οποίου ήταν το ότι πρέπει να μείνουμε ψύχραιμοι και να μη σπεύδουμε να βάλουμε ο ένας τον άλλο σε κουτάκια;

"Υπάρχουν δεκάδες διαβαθμίσεις: ούτε κάθε μορφή βίας είναι ίδια, ούτε η αλήθεια είναι πάντα στη μέση."

Δεν αρνήθηκε το υποκειμενικό της οπτικής του ο άνθρωπος, λίγη ψυχραιμία και λιγότερη ετικετοποίηση συνέστησε.
avatar
Evil_Spawn 7.2.2013 | 09:03
Μετά από 5 ημέρες που η LIFO κάνει τα αδύνατα-δυνατά να δικαιολογήσει τους 4 συλληφθέντες και να μειώσει την βαρύτητα των πράξεων τους-σε σημείο που αναγνώστες να αναρωτιούνται αν αποτελεί γραφείου Τύπου επίδοξων "ανταρτών πόλεων" (για να το θέσω κομψά), ενώ παράλληλα στοχοποιεί την Αστυνομία για κυριολεκτικά ο,τιδήποτε συμβαίνει, ήρθε η ώρα και για ένα άρθρο που προτείνει ψυχραιμία και σύνεση.
Λίγο αργά δε νομίζετε?


[Απ. Ως πολυφωνικό μέσο, δεν είναι όλοι οι συντάκτες ίδιοι ούτε υπάρχει μία γραμμή ούτε συμφωνούν όλοι με μία γραμμή. . Αυτό ακριβώς είναι και το ζουμί του άρθρου: ότι οι ψύχραιμοι, όπως είναι λογικό, δεν φωνάζουν κι έτσι μένουν οι εντυπώσεις που λέτε...]


chris chris 7.2.2013 | 13:56
Άρη, το κείμενό σου αποτυπώνει, κατά μία έννοια, τους λόγους αποχώρησής μου απ'το fb. Να μου πεις, "επιλέγεις το 'flight' απ'το 'fight'"; Ναι, εγώ δεν το άντεξα.
Για μένα, το εμφυλιακό σύνδρομο που ξετυλίχθηκε σε όλη του την έκταση και ένταση, είναι μια μορφή κοινωνικού αυτισμού.
Και μάλιστα ιδιαιτέρως βολική! Για τους μεν 'αντιπάλους', οι φανατικές κορώνες εδραιώνουν και καταξιώνουν την ένταξή τους στην ομάδα, όπου επιλέγουν να ανήκουν.
Για το δε πολιτικό κατεστημένο, η διαίρεσή μας σε στρατόπεδα είναι το καλύτερο βούτυρο στο ψωμί τους. Ξέρουν καλά πως η ένθεν κακείθεν εμπάθεια είναι πολύτιμο εργαλείο χειραγώγησης γιατί όσο διασπώμαστε, παραμένουμε λίγοι, μικροί κι αδύναμοι απέναντί τους. Κι έτσι αυτοί θα συνεχίσουν να τρίβουν, με σατανικό γελάκι, τα χεράκια τους..."Like"?
12
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια