Eurokinissi
Ελλάδα

Αυξάνεται η ηλικία των ζευγαριών που κάνουν παιδιά στην Ελλάδα

Σύμφωνα με νέα μελέτη

Στο συμπέρασμα ότι αυξάνει η ηλικία των Ελλήνων που αποκτούν παιδιά καταλήγει νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.


Η απόκτηση ενός παιδιού σε όλο και πιο «ώριμη» ηλικία έχει πλέον ως αποτέλεσμα την υψηλότερη συχνότητα απόκτησης παιδιών στις ηλικίες 30-34 ετών.

 

Πρόκειται για στοιχεία έρευνας του Δημητρίου Καρκάνη, μεταδιδακτορικού ερευνητή στο Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων (ΕΔΚΑ) του Παν. Θεσσαλίας, ο οποίος εξετάζει την αύξηση της μέσης ηλικίας στην απόκτηση των παιδιών -και ειδικότερα του πρώτου- στην Ελλάδα σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο (2007-2016).


Σε μια πρώτη ομάδα νομών, αναφέρει ο ερευνητής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον νομό Αττικής, ήδη από το 2007-08, τα ποσοστά γονιμότητας στα 30-34 έτη ήταν υψηλότερα από αυτά των 25-29 ετών.

 

 

Μια δεύτερη ομάδα συγκέντρωνε το 2007-08 νομούς (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ν. Φθιώτιδας) που βρίσκονταν σε φάση μετάβασης και στους οποίους, όπως αναμενόταν, μια δεκαετία αργότερα, η γονιμότητα στα 30-34 έτη είναι πλέον υψηλότερη από αυτήν στα 25-29 έτη.

 

Τέλος, σε πλήρη αντιδιαστολή με την πρώτη ομάδα, στην τρίτη συγκεντρώνονταν ως επί το πλείστον, κάποιοι παράκτιοι (πχ. Ν. Χαλκιδικής,) και νησιωτικοί νομοί της χώρας στους οποίους η γονιμότητα το 2007-08, ήταν υψηλότερη στις νεαρότερες μητέρες (25-29 ετών).

 

Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί, σύμφωνα με τον ίδιο, ότι στην τρίτη ομάδα συγκεντρώνονταν κυρίως νομοί όπου το 2011, καταγράφονται ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά αλλοδαπών (οικονομικοί μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στη χώρα μας τις προηγούμενες δύο δεκαετίες).

 

Στους νομούς αυτούς φαίνεται ότι η περιορισμένη και χρονικά μετατιθέμενη, αναπαραγωγική δραστηριότητα του ημεδαπού πληθυσμού αντισταθμίζεται έως έναν βαθμό, από την παραδοσιακά εντατικότερη και «νεανικότερη» αναπαραγωγική δραστηριότητα των αλλοδαπών (οι αλλοδαπές γυναίκες φέρνουν στον κόσμο τα παιδιά τους σε πολύ μικρότερη ηλικία από τις Ελληνίδες).

 

Ωστόσο, η προσεκτική μελέτη των τάσεων, ακόμη και στους νομούς αυτούςκ, υποδεικνύει ότι το πρότυπο διατήρησης της υψηλότερης γονιμότητας στις ηλικίες 25-29 ετών σύντομα θα ανατρέπετο, όπως και έγινε, διευκρινίζει ο κ. Καρκάνης.

 

Έτσι, τόσο σε εθνικό, όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, το 2016-17, οι γεννήσεις στις ηλικίες 30-34 ετών, είναι πλέον περισσότερες από τις αντίστοιχες των 25-29 ετών, σε όλους τους νομούς της χώρας μας, σε αντίθεση με το 2007, όπου αυτό ίσχυε για μόλις 23.

 

Συμπερασματικά, αναφέρει ο ερευνητής, η τελευταία δεκαετία χαρακτηρίζεται από τη συνέχιση της μετάθεσης της αναπαραγωγικής δραστηριότητας των γυναικών προς τις μεγαλύτερες ηλικίες, η δε πρόσφατη οικονομική κρίση ενίσχυσε απλώς την τάση αυτή.

 

Τίθεται όμως, σύμφωνα με τον κ. Καρκάνη, ταυτόχρονα και ένα άλλο ερώτημα: Η μετατόπιση αυτή της συχνότητας τεκνοποίησης σε μεγαλύτερες ηλικίες, που είχε ως αποτέλεσμα σήμερα σε όλους τους νομούς της χώρας μας οι γεννήσεις στα 30-34 έτη να είναι περισσότερες από τις αντίστοιχες στα 25-29 έτη, αφορά όλες τις γεννήσεις και τις πρώτες γεννήσεις;

 

Για να απαντηθεί το ερώτημα, εξετάσθηκαν οι μεταβολές την τελευταία δεκαετία της συχνότητας έλευσης των πρώτων και των δευτέρων γεννήσεων στις ηλικίες 25-29 και 30-34 και διαπιστώθηκε ότι το 2017 σε 25 νομούς της χώρας μας, οι πρώτες γεννήσεις είναι πλέον περισσότερες από τις δεύτερες στα 30-34 έτη, ενώ το 2007-08 αυτό ίσχυε σε μια μικρή μειοψηφία νομών (μόλις σε 6).

 

Είναι επομένως σαφές, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών στην χώρα μας κάνει σήμερα και το πρώτο της παιδί πολύ αργότερα απ'ό,τι στο παρελθόν, καθώς πριν από μια μόλις εικοσαπενατετία, όλες σχεδόν οι πρώτες γεννήσεις προέρχονταν από πολύ νεότερες μητέρες (<30 ετών).Οι αλλαγές αυτές, σε μεγάλο βαθμό, εξηγούν και την αύξηση της μέσης ηλικίας των γυναικών στην απόκτηση των παιδιών τους κατά 3,3 έτη ανάμεσα στο 1990 και το 2017 (27, 2 έναντι 31,5).

 

Σχολιάζοντας ο καθηγητής στο Παν. Θεσσαλίας και διευθυντής του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων Βύρων Κοτζαμάνης αναφέρει ότι η συρρίκνωση του μεγέθους της οικογένειας και η αργότερη άφιξη του πρώτου (αλλά και του δεύτερου παιδιού) μετέβαλαν και στη χώρα μας την ηλικιακή κατανομή των μητέρων, καθώς στο παρελθόν πολύ λίγες γυναίκες έκαναν το πρώτο ή το δεύτερο παιδί τους σε ηλικία μεγαλύτερη των 30 ετών.

 

Η καθυστερημένη αυτή έλευση των γεννήσεων δεν παρατηρείται όμως μόνον στην Ελλάδα, αλλά και σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων όπως η επιμήκυνση των σπουδών των νέων, οι αλλαγές στο status των γυναικών και στις σχέσεις ανάμεσα στα δυο φύλα, οι αλλαγές στον κύκλο ζωής των ζευγαριών (γάμος ή συμβίωση σε όλο και μεγαλύτερες ηλικίες, συχνότερα διαζύγια και δημιουργία μιας δεύτερης σχέσης όλο και πιο αργά) όπως και η αυξανόμενη οικονομική αβεβαιότητα μεταξύ των νέων ενηλίκων.

 

Ταυτόχρονα, αναφέρει ο ίδιος, η«εικόνα»μιας καθυστερημένης γονιμότητας έχει αλλάξει και στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς έχει γίνει πιο ορατή και καλύτερα αποδεκτή από την κοινωνία και το οικογενειακό περιβάλλον.

 

Η έλευση των παιδιών σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία τόσο την Ελλάδα όσο και στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες δεν αναμένεται να ανακοπεί σύντομα, «ευνοούμενη» από τις κοινωνικοοικονομικές και πολιτιστικές αλλαγές (στην Ελλάδα και από την οικονομική κρίση) καθώς οι γυναίκες που καθυστερούν την αναπαραγωγή τους, έχουν περισσότερα έτη εκπαίδευσης και επαγγελματικής εμπειρίας από τις γυναίκες που φέρνουν νωρίτερα στη ζωή τα παιδιά τους, η επαγγελματική σταδιοδρομία τους εξελίσσεται πιο ομαλά και η απώλεια μισθού που σχετίζεται με τη μητρότητα είναι μικρότερη.

 

 Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ 

 

Ελλάδα
5 Σχόλια
avatar
pane 2.3.2019 | 12:33
πολύ θα ήθελα να ξέρω τι συμβαίνει και με τις ηλικίες που γίνονται γονείς οι άντρες. Σε ένα κοινωνικό σύστημα αυστηρά πυρηνικό (άντρας - γυναίκα -παιδί) μου φαίνεται λειψή μια έρευνα που δεν εξετάζει εξίσου και τα δύο μέλη αυτού του πυρήνα που είναι υπεύθυνα για την τεκνοποιία.
Αυτό που διάβασα είναι μια από τα ίδια που διαβάζουμε πολλά χρόνια τώρα
Ο Νοών... νοείτω 2.3.2019 | 21:46
Και όμως όχι, δεν είναι εξ ίσου υπεύθυνα και τα δύο φύλα για την τεκνοποιία. Τονίζω, την τεκνοποιία.

Αυτό συμβαίνει επειδή η γυναίκα περιορίζεται ηλικιακά, εν πλήρη αντιθέσει με τον άντρα, όσο αφορά, αποκλειστικά και μόνο, τις οργανικές λειτουργίες της βάσει των οποίων δεσμεύεται χρονικά για την απόκτηση τέκνου και την σωστή-υγιή εγκυμοσύνη, ειδικότερα όσο πλησιάζει την εμμηνόπαυση-κλιμακτήριο.
Βάσει πολύχρονων, κλινικών ερευνών (γι΄αυτό διάβασες μία από τα ίδια που διαβάζουμε χρόνια τώρα - και αυτό δεν θα αλλάξει), μετά το πέρας της των 35 ετών σε μία γυναίκα (όσο παράξενο και αν φαίνεται, εφόσον μια γυναίκα στα 35 χρόνια είναι ακμαιότατη), οι πιθανότητες ανωμαλιών και δυσκολιών της εγκυμοσύνης αυξάνονται κατά πολύ. Όπως επίσης αυξάνεται κατά πολύ και η αναποτελεσματικότητα σύλληψης (συνένωση ωαρίου και σπερματοζωαρίου).

Ο άντρας οργανικά μπορεί να παράγει σπέρμα μέχρι μεγάλη ηλικία, ακόμη και τα βαθιά γεράματα, σίγουρα σε πολλές περιπτώσεις με αντίστοιχα προβλήματα ή ανωμαλίες του σπέρματος όσο μεγαλώνει (βλέπε προστάτη), όμως σε καμία περίπτωση, εκτός προβλημάτων υγείας, δεν δεσμεύεται όπως η γυναίκα η οποία έχει πολύ συγκεκριμένο, ηλικιακό περιθώριο, όσο αφορά τον οργανισμό της, να τεκνοποιήσει.

Ακόμη και αν ο άντρας δεν μπορεί (για διάφορους λόγους), να λειτουργήσει σεξουαλικά ώστε να επιτευχθεί η φυσιολογική σεξουαλική πράξη βάσει της οποίας μεταδίδει το σπέρμα του στον κόλπο της γυναίκας, ενώ αυτό συνεχίζει να παράγεται κανονικά εντός του αναπαραγωγικού του συστήματος, υπάρχουν ιατρικοί-επεμβατικοί τρόποι, το σπέρμα του να αφαιρεθεί και είτε άμεσα, είτε μετά από την συντήρηση του, να μεταφερθεί στην μήτρα.
(Βέβαια το ίδιο ισχύει με την αφαίρεση ωραρίων και συντήρησή τους ώστε να γονιμοποιηθούν αργότερα, ΜΟΝΟ όμως σε περιπτώσεις που η γυναίκα βρίσκεται σε ηλικία ωορρηξίας).

Οπότε προφανώς (και είναι προς τιμής της γυναικείας φύσης) που ο κύριος λόγος της έρευνας εστιάζει στην γυναίκα και όχι στον άντρα.

Ένα άλλο ζήτημα, κυρίως ηθικό και ψυχολογικό, που αφορά την απόκτηση τέκτων, πέρα του στερεότυπου, «άντρας - γυναίκα -παιδί», είναι το κατά πόσο ένα ζευγάρι, ετερόφυλο, ομοφυλόφιλο ή μόνο ένας γονέας, άντρας ή γυναίκα, είτε μέσω της παρένθετης μητρότητας, είτε της υιοθεσίας, μετά το πέρας μιας ηλικίας (πολύ συχνό φαινόμενο στις δυτικές κοινωνίες), μπορεί να αποκτήσει τέκνα με (ηλικιακή) ικανότητα (γιατί ως σύγχρονο ζήτημα τίθεται πολύ συχνά και με εμπεριστατωμένα επιχειρήματα), να ανταπεξέλθει στην ανατροφή έως ότου το τέκνο να ενηλικιωθεί και αυτονομηθεί.
avatar
pane 3.3.2019 | 01:54
Δεν διαφωνώ με αυτά που λες (πλέον και οι άντρες από τα σαράντα και μετά κάνουν αντίστοιχες εξετάσεις για ανωμαλίες που προκαλούν σύνδρομα όταν περιμένουν παιδί), αλλά είναι έρευνα κοινωνιολογικού περιεχομένου, που θέτει και πάλι τα ίδια ερωτήματα καταδικασμένη να πάρει τις ίδιες απαντήσεις.
Ως κοινωνική έρευνα θα περίμενα να θέσει και κάποια ερωτήματα που θα βοηθούσαν ίσως να βρεθούν λύσεις. Και γι' αυτό θα πρέπει το όλο ζήτημα να ερευνηθεί σφαιρικά και από περισσότερες οπτικές γωνίες.
Δεν ξέρεις πόσο συμφωνώ με την τελευταία παράγραφο. Πλέον τα παιδιά δεν θα έχουν γονείς αλλά παππούδια. Πέρα των μειωμένων αντοχών υπάρχει και το μέγα πρόβλημα της αποκρυσταλλωμένης άποψης που έχουμε οι πιο ώριμοι. Είναι τρομακτικά ασφυκτικό αυτό για ένα παιδί
Ο Νοών... νοείτω 3.3.2019 | 18:26
@pane 3.3.2019 | 01:54

Άλλο πράγμα είναι οι εξετάσεις που αναφέρεις, οι οποίες γίνονται σε όλες τις ηλικίες υποψήφιων γονέων, αντρών και γυναικών, κάποιες εκ των οποίων είναι υποχρεωτικές, σχετικών με την πρόληψη και αποφυγή πιθανής δημιουργίας συνδρόμων - μη υγειών εμβρύων.

Η συγκεκριμένη έρευνα περικλείει και τα δύο φύλλα, όμως για κατανοητούς λόγους (που ανάφερα στο προηγούμενο σχόλιο), είναι φυσικό να εστιάζει περισσότερο στις γυναίκες, επειδή εκείνες είναι που δεσμεύονται χρονικά, οι οποίες όλο και περισσότερο κυοφορούν οριακά, εντός του ηλικιακού τους περιθωρίου ικανότητας εγκυμοσύνης.

Είναι σαφές το συμπέρασμα:

«Η καθυστερημένη αυτή έλευση των γεννήσεων δεν παρατηρείται όμως μόνον στην Ελλάδα, αλλά και σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων όπως η επιμήκυνση των σπουδών των νέων, οι αλλαγές στο status των γυναικών και στις σχέσεις ανάμεσα στα δυο φύλα, οι αλλαγές στον κύκλο ζωής των ζευγαριών (γάμος ή συμβίωση σε όλο και μεγαλύτερες ηλικίες, συχνότερα διαζύγια και δημιουργία μιας δεύτερης σχέσης όλο και πιο αργά) όπως και η αυξανόμενη οικονομική αβεβαιότητα μεταξύ των νέων ενηλίκων.»

............

«Η έλευση των παιδιών σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία τόσο την Ελλάδα όσο και στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες δεν αναμένεται να ανακοπεί σύντομα, «ευνοούμενη» από τις κοινωνικοοικονομικές και πολιτιστικές αλλαγές (στην Ελλάδα και από την οικονομική κρίση) καθώς οι γυναίκες που καθυστερούν την αναπαραγωγή τους, έχουν περισσότερα έτη εκπαίδευσης και επαγγελματικής εμπειρίας από τις γυναίκες που φέρνουν νωρίτερα στη ζωή τα παιδιά τους, η επαγγελματική σταδιοδρομία τους εξελίσσεται πιο ομαλά και η απώλεια μισθού που σχετίζεται με τη μητρότητα είναι μικρότερη. »

Όσο αφορά τις λύσεις, αυτές προκύπτουν μέσα από τα συμπεράσματα της έρευνας.
Η λύση δυστυχώς δεν είναι τόσο απλή από τη στιγμή που οι παράγοντες του όλου ζητήματος είναι πολυσύνθετοι, οικονομικοκοινωνικοί, αλληλοεπιδρώμενοι μεταξύ τους και οφείλονται στην μεταπολεμική, ριζική διαφοροποίηση, όλο και αυξανόμενης αρνητικά, δυτικής κουλτούρας, σχεδόν αυτοεπιβαλλόμενου-αυτοματοποιημένου τρόπου ζωής. Κυρίως, όμως ,τροχοπέδη της κατάστασης αυτής είναι η συγκεκριμένη μορφή και σύστημα οικονομίας (ο καπιταλισμός στην προκειμένη περίπτωση - που μας αφορά), πάνω στην οποία, αποκλειστικά και μόνο, στηρίζεται η ευμάρεια, βάσει της οποίας λειτουργούν οι δυτικές κοινωνίες και τα μέλη τους επηρεαζόμενα σε τεράστιο βαθμό, σχεδόν αλλιώτικα, όσο αφορά την φυσική μας ταυτότητα και ποικίλα ζητήματα που άπτονται ηθικής υπόστασης και υποχρέωσης, με όλα τα αρνητικά συνεπακόλουθα όταν υποβαθμίζεται (στο «βωμό» της οικονομικής και υλιστικής ευμάρειας).


Υ.Γ.: Και ναι, ακούγεται (και είναι) άσχημο, που η διαφορά ηλικίας των περισσότερων γονέων με τα παιδιά τους σε μερικά χρόνια θα είναι μεγάλη. Δεν είναι και ό,τι καλύτερο, για ποικίλους λόγους, όταν τα παιδιά βρίσκονται σε ηλικία εφηβείας, οι γονείς θα έχουν περάσει στην τρίτη ηλικία, όχι τόσο εμφανισιακά, αλλά κυρίως ενεργειακά, με μεγαλύτερη δυσκολία αντιληπτικής ικανότητα μεταξύ τους (κακά τα ψέματα...), καθώς η μεγάλη διαφορά ηλικίας αυξάνει κατά πολύ το χάσμα νοοτροπίας των γενεών. Οι δε πραγματικοί παπούδες και γιαγιάδες, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, θα έχουν αποδημήσει εις Κύριον...!

Υ.Γ.2: Σε συζήτηση με φίλο, ηλικίας 53 ετών σήμερα (ακμαιότατος κατά τ΄άλλα), μου ανέφερε το άγχος του, από τώρα, εάν προλάβει να ζήσει και απολαύσει τον γιό του (έξι μηνών σήμερα), στην ηλικία των 20, καθώς εκείνος τότε θα είναι 73 και στα 30 του γιού του θα είναι 83!...
Ακούγεται, τουλάχιστον, θλιβερό!
avatar
Μαύρος Γάτος 7.3.2019 | 16:43
Αυξάνεται επίσης η ηλικία στην οποία τα ζευγάρια κατορθώσουν να αποκτήσουν μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή θέση εργασίας με ασφάλιση, και μάλιστα όχι τρομερά επισφαλή...
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια