Υπήρξαν γενιές που έζησαν σαν να ξερνάνε. Από τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο
Editorial

Υπήρξαν γενιές που έζησαν σαν να ξερνάνε. Από τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο

Tης μεταπολίτευσης χαμένες γενιές.

Ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, κεχαριτωμένο πρωτοπαλλίκαρο του ΠΑΣΟΚ, υπουργός και κονφερασιέ, τραμπούκος υπό αγαθή περσόνα, σε μια συνηθισμένη έξοδό του στα μπουζούκια, που τα ονόμαζε «πολιτιστικά κέντρα» (με την αλεξιπτωτίστρια Κατιάνα Μπαλανίκα)

 

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να σε ρίξουν σήμερα στον δημόσιο λόγο. Είναι σαν να μη λέει πια κανείς αυτό που αισθάνεται, αλλά εκείνο που θεωρείται επικοινωνιακά πανούργο. Αν κάποιος ανεβάσει μια φωτό του από ένα πάρτι, ενώ πριν σου έλεγε ότι δεν θα βγει, για να σε αποφύγει, του κάνεις like και του γράφεις wow, ενώ ευχαρίστως θα του έλεγες να πάει να γαμηθεί. Και πολιτικά, ο σκοπός έχει αγιάσει τα μέσα σε τέτοιο βαθμό, που κάθε τοίχος χρειάζεται διερμηνεία, αντάξια ενός Λακλό.

 

— Γιατί αυτή επαινεί συστηματικά τον Τάδε;

— Διότι ο Τάδε είναι ο μεγάλος κολλητός του Δείνα, που προσπαθεί να τον πλευρίσει για τη βάλει στην επιτροπή του υπουργείου και να λιγδώσει το άντερό της, ώστε να μπορέσει να... κ.ο.κ.

 

Κάτω από τις ατέλειωτες επιφάσεις (και των Αριστερών και των Δεξιών), αν έχεις όρεξη να σκάψεις ή, μάλλον, να ξεφλουδίσεις, θα βρεις συνήθως ταπεινά κίνητρα, απλοϊκές επιθυμίες ή άσβεστα απωθημένα. Μάλλον αναμενόμενο. Ποιος είπε ότι η Εξουσία είναι κάτι υψηλόφρον;


Τολμώ όμως να πω ότι αυτή η πανουργία (που διογκώνεται από τα γλωσσικά μοσχεύματα της Πολιτικής Ορθότητας σε βαθμό που να στουκάρουμε σε παραδοξολογίες, ισχυριζόμενοι π.χ. ότι ένας τυφλός «βλέπει πιο όμορφα από εμάς»!) είναι προτιμότερη από το χυμαδιό της δικής μου γενιάς. Γιατί έτσι γλυτώσαμε τουλάχιστον από το trash.


Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, με κορύφωση το μαρτυρικό 2000, γινόταν στην Ελλάδα του Κουτρούλη ο γάμος – κάτι μοναδικό παγκοσμίως: το trash είχε καταλάβει το επίκεντρο των media, το prime time της τηλεόρασης, σχεδόν όλα τα δημοφιλή περιοδικά και ραδιόφωνα (μιλάμε πριν την απολυταρχία του Ίντερνετ) και η λέξη-κλειδί ήταν η φράση της Μαλβίνας (που είχε κι αυτή το μερίδιό της στη χλαπάτσα, συμπεριλαμβανομένου και εμού) «Απενοχοποιηθείτε, μωρά μου». Φαντάζομαι, κάτι παρόμοιο θα γράφει και η μαρκίζα της Κόλασης.

 

Πιο πολλή σημασία έχει να έψαχνε κανείς, ιστορικά, γιατί ειδικά στην Ελλάδα η τρασαδούρα έγινε τόσο mainstream. Φταίει η έκλυση του θυμικού και η «εκδίκηση της γυφτιάς» επί ΠΑΣΟΚ; Η απασφάλιση κάθε ενοχής όταν επιτέλους οι «μη προνομιούχοι» μπήκαν με τις λάσπες στα θερινά ανάκτορα; Φταίνε τα ζεϊμπέκικα του Αντρέα, ο υπουργός Γιαννόπουλος που φωτογραφιζόταν στα μπουζουξίδικα φασκελώνοντας, με κιλότες στο κεφάλι;


Δεν έχει τόσο σημασία να ψάξει κανείς το κομπολόι αυτής της φάσης. Ξεκίνησε, βέβαια, από το «Κλικ» και το ακόμη χυδαιότερο «max», τα πρώτα κίτρινα δραματοποιημένα ρεπορτάζ με τραβεστί της Σεμίνας Διγενή στον ΑΝΤ1 (φουλ στην τσόντα, δίκην αλύπητης δημοσιογραφικής ματιάς), τα λούμπεν κανάλια με ποικιλώνυμα παιδιά της νύχτας και της βίζιτας, τον Τράγκα και τους επιγόνους του και, αφού διέγραψε έναν πλήρη κύκλο, μολύνοντας λίγο-πολύ τους πάντες και τα πάντα, κατέληξε στην Πάνια, που έκανε την έξυπνη δουλεύοντας ανθρώπους με σαφή ψυχικά προβλήματα (σε άλλο κράτος, θα την είχαν βάλει μέσα), και στον Φουρθιώτη, που άδραξε το σκατωμένο σκήπτρο με χαρά.

 

Πιο πολλή σημασία έχει να έψαχνε κανείς, ιστορικά, γιατί ειδικά στην Ελλάδα η τρασαδούρα έγινε τόσο mainstream. Φταίει η έκλυση του θυμικού και η «εκδίκηση της γυφτιάς» επί ΠΑΣΟΚ; Η απασφάλιση κάθε ενοχής όταν επιτέλους οι «μη προνομιούχοι» μπήκαν με τις λάσπες στα θερινά ανάκτορα; Φταίνε τα ζεϊμπέκικα του Αντρέα, ο υπουργός Γιαννόπουλος που φωτογραφιζόταν στα μπουζουξίδικα φασκελώνοντας, με κιλότες στο κεφάλι; Ή ήταν ένας διεθνής πειραματισμός με το Κιτς, στο πλαίσιο της ακραίας συμφιλίωσης με το Άλλο, που ήταν της μόδας τότε και μας έκανε όλους να βλέπουμε πίσω από κάθε δολοφόνο έναν βασανισμένο Άγιο (αλά Ζενέ ή Κοεμτζή), πίσω από κάθε Απόκρια τη Φρίντα Κάλο, πίσω από κάθε κόμικ έναν Ντοστογιέφσκι εν σμικρώ;


Πολύ θα ήθελα να διάβαζα μια μελέτη επ' αυτού. Γιατί τώρα που έχω ζήσει δυο-τρεις αλλαγές των ανέμων και έχω, ας πούμε, ένα κάποιο μέτρο σύγκρισης, είμαι βέβαιος για δύο πράγματα: πρώτον, η γενιά μου μεγάλωσε και έζησε σαν να ξερνάει, κληροδοτώντας κυρίως σκουπίδια στους επόμενους. Δεύτερον, προτιμώ τις τωρινές «αρρώστιες» της Πολιτικής Ορθότητας και Επικοινωνιακής Πανουργίας – συγκριτικώς, μου φαίνονται πταίσματα.


Όμως αυτά είναι ομφαλοσκοπικά ζητήματα. Αυτό που εμείς ζήσαμε ως ανακάτεμα με τα πίτουρα, ο υπόλοιπος κόσμος το έζησε ως διανοητικό ψάξιμο και πνευματική παρατολμία. Και τώρα, που μάλλον διψάμε να γυρίσουμε σε έναν κανόνα πιο μετρημένο και σοβαρό (τουλάχιστον στους τύπους), ο υπόλοιπος κόσμος ζει το λαϊκιστικό του ντελίριο, εκλέγοντας τον έναν κλόουν μετά τον άλλον...


Ως προς αυτό, βέβαια, το προσπαθούμε κι εμείς, δεν λέω...

 

 

24 Σχόλια
12
avatar
wb23 7.12.2016 | 12:12
Οταν εμεις βγαζαμε πασοκ αυτοι κοιμοντουσαν ορθιοι,πάντα διναμε τα φωτα στους βαρβαρους,ακομα και οι κωλοτουμπες στα δημοψηφισματα θα καθιερωθουν παγκοσμιως ξεκινωντας απο το brexit ενω οι βαρβαροι θα ανακαλυψουν στη συνεχεια και πάλι με καθυστερηση το υψιστο αγαθο της δημοσιουπαλληλίας
avatar
Ezel 7.12.2016 | 12:34
Πόσο ακριβής, πάντα!
Προσωπικά, όση ώρα διάβαζα το άρθρο σας, στο μυαλό μου στριφογύριζαν οι τελευταίες σκηνές της αξεπέραστης "Βιριδιάνα" του Λουίς Μπουνιουέλ.
Κύριε Στάθη, να είστε καλά.
Kornilious 7.12.2016 | 13:13
Κύριε Τσαγκαρουσιάνε, παρά την ορθή προσέγγιση της παρακμιακής αισθητικής που επικράτησε στην Ελλάδα ιδίως μετά την εμφάνιση και ανάπτυξη της ιδιωτικής τηλεόρασης, θεωρώ ότι κάνετε το λάθος να "κομματικοποιήσετε" μια οριζόντια και κάθετη, καθολική κοινωνική αισθητική. Νομίζω το παρακάτω βίντεο επιβεβαιώνει -μέσα από την συμπύκνωση σχεδόν όλων των στοιχείων που προαναφέρατε- την υπερκομματική διάχυση της παρακμής και της κατάπτωσης...
https://www.youtube.com/watch?v=mfGSM8ZdxoA
avatar
kapoia agnwsth 7.12.2016 | 23:10
"-Άννα Μαρία πώς βλέπετε τον κύριο Μειμαράκη?Εκπέμπει σεξουαλισμό, ερωτισμό?
-Εκπέμπει.. ειλικρίνεια"
Έσκασα στα γέλια!
(Και γέμισα ενοχές που αφέθηκα στην ηδονή της trashίλας)
byronwilliams 7.12.2016 | 14:00
ενταξει συμφωνω, οκ

ποτε ομως θα βαλουμε τελος στο αυτομαστιγωμα;

αφου οποιος δεν εχει κανει την αυτοκριτικη του μεχρι τωρα δεν θα την κανει ποτε...

παρακατω τι γινεται
avatar
σαλιγκάρι 7.12.2016 | 15:05
μ'αρέσει που η αυτοκριτική ταυτίζεται με το αυτομαστίγωμα...
ούτε τις έννοιες δεν ξέρουμε, πού να καταλάβουμε και την σημασία τους ε;
και μη χειρότερα.
avatar
φαγάνας 8.12.2016 | 00:23
παρακάτω (και πολύ παρακάτω μάλιστα) θα το δούμε πολύ σύντομα γιατί η κατρακύλα μας θα επιταχύνεται γεωμετρικά!
avatar
σαλιγκάρι 7.12.2016 | 14:12
ερώτηση:
οι γενιές του trash είναι ασύνδετες (δεν έχουν σχέση) με τις γενιές της Πολιτικής Ορθότητας και Επικοινωνιακής Πανουργίας;
ή οι τωρινέ γενιές της Πολιτικής Ορθότητας και Επικοινωνιακής Πανουργίας έχουν μέσα τους το trash;
avatar
ΤΝΚΣ 9.12.2016 | 06:31
καλέ αμφότεροι κάνουν ότι δεν πήγαν ποτέ με τον άλλον... :*

Τώρα, αν για τον Έναν, αυτόν τον Έναν προκύπτω αφελής, τότε ο μόνος που μπορεί να μιλάει είναι ο αρθρογράφος και οπωσδήποτς όχι (και) εγώ.
avatar
Harlan 7.12.2016 | 16:22
Η γενιά σας κ. Τσαγκαρουσιάνε μπορεί να ήταν trash, μπορεί να έζησε σαν να ξερνάει. Αλλά η σημερινή δεν είναι Ε.Π. (επικοινωνιακά πανούργα) όπως πιστεύετε. Η σημερινή είναι κι αυτή trash, και μάλιστα με πολύ χειρότερο τρόπο. Εκτός αν τους ψόφους και τον εν χορώ καννιβαλισμό στα σόσιαλ μύδια τους θεωρείτε επικοινωνιακή πανουργία.

Αν η δική σας γενιά έζησε σαν να ξερνάει, η σημερινή δεν ξέρει τίποτα άλλο από το ξερατό. Μαζί με έναν πρωτοφανή ναρκισσισμό και σταρχιδισμό, που δεν είχαν οι προηγούμενες γενιές. Το πάτημα επί πτωμάτων το ξεκίνησε μεν η δική σας γενιά, αλλά η σημερινή το τελειοποίησε και το προβίβασε σε μοναδικό τρόπο ζωής.

Το γιατί και το πως έγιναν αυτά είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα. Πολύ θα με ενδιέφερε η γνώμη σας πάνω στο γιατί.
avatar
ΤΝΚΣ 9.12.2016 | 06:37
Ο μόνος λόγος που συμφωνώ κάπως με το σχόλιο σου, είναι γιατί αντιμετωπίζω το trash εκείνο... το αλλοτινό ως Shermanικό κομψιτέχνημα. Και κάτι παραπάνω: την επικαιροποιημενα απόλυτη συγκερατική παγκόσμια ανθρώπινη αστειότητα. Να φανταστείς το σημερινό trash για το οποίο μιλάς, δεν έχω καν την ικανότητα να το εντοπίσω... γιατί δεν είναι αστείο... είναι μάλλον παραπάνω... έκδηλο
avatar
ΛΑΜΠΡΙΝΗ G 7.12.2016 | 16:54
Εαν κοιτάξεις απο ψηλά την πόλη θα δείς, εκατοντάδες χιλιάδες αστικα ακίνητα, ελάχιστα βιομηχανικά κτήρια, και καθόλου παραγωγική γή ..
Το ερωτηματα?
Ποιός φύτεψε τόσους ανθρώπους σε μια αγκαλία γης?
Με ποιο νόημα ζωής ξοδέυουν την υπάρξη τους?
Απο ποιους ανθρώπους μαθαίνουν την τέχνη της ζωής?
Για ποιους λόγους συγκράτουν τοσο κοσμό ακομή στηνπόλη ?
avatar
ΤΝΚΣ 9.12.2016 | 06:43
Για κανέναν λόγο.
Network 7.12.2016 | 17:05
Άψογη προσέγγιση όπως πάντα !

Πραγματικά διαβάζοντας την άποψη μπήκα μέσα και ταξίδεψα νοητικά στο περιεχόμενο προσπαθώντας να συνδέσω τις δικές μου ερμηνείες σε ένα τόσο περίπλοκο θέμα που για να προσδιοριστεί καλύτερα αρμόζει κοινωνιολογική ανάλυση.
Πιστεύω ότι ο κοινός παρονομαστής στην μετάλλαξη της Ελληνικής κοινωνίας από τα 80’ς και μετά είναι η επικράτηση της έννοιας του «ΕΥΚΟΛΟΥ» σε οποιοδήποτε κώδικα χαρακτηρίζει το πλαίσιο πολιτισμού και συλλογικής αισθητικής .

Μετά από χρόνια οικονομικής ανέχειας τοποθετημένοι κάπου στην περιφέρεια της Ευρώπης,ενταχθήκαμε σε ένα σύστημα(Ε.Ε.) που εξασφάλιζε εύκολη πρόσβαση σε πόρους που δεν είχαμε ποτέ φανταστεί.
Με την πολιτική του Αντρέα τεράστιοι σε αξία πόροι κατανεμήθηκαν ασύστολα σε ομάδες που δεν κατέβαλλαν καμία προσπάθεια, απλά ήταν μέλη της πολιτικής κρατικοδίαιτης νομενκλατούρας και παρατρεχάμενοι κομματίσκοι.
Το κυρίαρχο μοντέλο νεοπλουτισμού που δημιουργήθηκε με εύκολο χρήμα για 20+ χρόνια άφησε στίγμα για την υπερβολή και την άξεστη αισθητική του στα πάντα , από τη μεζονέτα τούρτα στο Πανόραμα Βούλας,τα πρωτοφανή τσούρμα Ελληνίδων για ψώνια στο Μιλάνο,μέχρι τα βρακιά στο κεφάλι του Γιαννόπουλου στα μπουζούκια .Ολα ως αποτέλεσμα αγωνιώδους ανάγκης για συμβολική επίδειξη που χαρακτηρίζει αναπτυσσόμενες κοινωνίες με ρηχό περιεχόμενο και φυσικά κλωνοποιήθηκε στο ευρύ φάσμα της Ελληνικής κοινωνίας με όσα πολύ σωστά περιγράφονται στο editorial .

Με κοινό παρονομαστή την ήσσονα προσπάθεια για το μεγαλύτερο ατομικό όφελος και προκάλυψη τον κοινό αγώνα για τον σοσιαλισμό... καταλήγουμε σε ένα μοναδικό κοινωνικό ιδιότυπο με αισθητική και πολιτικές αντανακλάσεις που έχουν ως αποκύημα την σημερινή κατάσταση .

avatar
ΤΝΚΣ 9.12.2016 | 06:42
Ο μόνος λόγο που προλαβαίνω να συνηδητοποιήσω οτι διαφωνώ μαζί σου ενόσω συμφωνείς με τον αρθρογράφο είναι αυτό το "είχαμε¨... όχι ότι δεν "είχαμε", "ειχαμε" δεμ λέω, αλλά όμως, δεν είχαμε, είχατε ίσως... "Δικό" σας ήταν λοιπόν, και έτσι συμφωνώ μόνο, και προσωπικά κανένα πρόβλημα, εμένα ωραίο μου ...φαινότανε... από τότε :*
avatar
Psineas 7.12.2016 | 17:50
Αν πάρουμε σαν δεδομένη την διαχρονική έλλειψη στοιχειώδους παιδείας, πολιτισμού και κοινωνικού ιστού, το ερώτημα τίθεται κυνικά: Decadence με λεφτά στην τσέπη ή χωρίς;
avatar
ΤΝΚΣ 9.12.2016 | 06:44
Λεφτά με decadence στην τσέπη ή χωρίς;
avatar
anoteros 7.12.2016 | 20:35
Ωραία τα γράφετε, αλλά ομφαλοσκοπείτε. Αυτά συνέβησαν και εκτός Ελλάδος 15 με 20 χρόνια πριν συμβούν σε εμάς. Ακόμα έτσι πορευόμαστε, με την ίδια καθυστέρηση και ο σημερινός Τσίπρας της Ελλάδος είναι ο Κλίντον και ο Μπλαίρ της δεκαετίας του 90, χωρίς λεφτά αλλά με βαλκανικό πρόσημο.
Όσο για το ποιός ήταν, είναι ή θα είναι κλόουν, αυτό είναι κάτι που σηκώνει πολύ συζήτηση, νά'μαστε καλά σε 20 χρόνια, να το κουβεντιάσουμε.
avatar
ΤΝΚΣ 9.12.2016 | 06:47
Το πρόβλημα είναι ότι ξέρουμε τον Κλίντον και τον Μπλαιρ καλύτερα από τον Παπανδρέου και τον Σημίτη... Ξέρεις γιατί..; γιατί όπως και τώρα ο Ομπάμα (θα-) μας (-από)γοητεύει πιο πολύ από μας...
12

PRINT ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ