Ποιήματα

Ο Ερρίκος Σοφράς διαλέγει ένα ποίημα

Άγγελος Σικελιανός, «Άγραφον» (στ. 40-56), Λυρικός Βίος, τ. Ε', Ίκαρος, 1968

ΑΓΡΑΦΟΝ

 

[...] Α!... δώσε,
δος και σ' εμένα, Κύριε, ενώ βαδίζω
ολοένα ως έξω απ' της Σιών την πόλη,
κι από τη μια της γης στην άλλην άκρη
όλα είναι ρείπια κι όλα είναι σκουπίδια,
κι όλα είναι πτώματα άθαφτα που πνίγουν
τη θεία πηγή τ' ανασασμού, ή στη χώρα
είτ' έξω από τη χώρα· Κύριε, δος μου,
μες στη φριχτήν οσμήν όπου διαβαίνω,
για μια στιγμή την άγια Σου γαλήνη,
να σταματήσω ατάραχος στη μέση
απ' τα ψοφίμια, και ν' αδράξω κάπου
και στη δική μου τη ματιάν έν' άσπρο
σημάδι, ως το χαλάζι, ωσάν το κρίνο·
κάτι να λάμψει ξάφνου και βαθιά μου,
έξω απ' τη σάψη, πέρα από τη σάψη
του κόσμου, ωσάν τα δόντια αυτού του σκύλου.

 

― Άγγελος Σικελιανός, «Άγραφον» (στ. 40-56), Λυρικός Βίος, τ. Ε', Ίκαρος, 1968

____________________

«Οι στίχοι αυτοί είναι η προσευχή μου».
— Eρρίκος Σοφράς, μεταφραστής

PRINT ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ