Θέμα

Το βδέλυγμα. Ένα κείμενο του Δημήτρη Δημητριάδη για τη LIFO

Ο συγγραφέας Δημήτρης Δημητριάδης γράφει για έναν λαό που δεν μαθαίνει, δεν μπορεί να μάθει από τα λάθη του και από τα λάθη των άλλων. Έναν λαό που δεν αξίζει κανέναν οίκτο.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

 

Ο λαός αυτός πρέπει να τιμωρηθεί γι' αυτό που είναι και για όσα διαπράττει. Η τιμωρία του πρέπει να είναι ισοδύναμη με τη βδελυρότητά του: συντριπτική... Πορτρέτο: Στάθης Μαμαλάκης

 

Ανήκω σε έναν λαό τον οποίο βδελύσσομαι. Το βδέλυγμα είναι αυτός ο λαός. Ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός είναι ένα βδέλυγμα. Ο λαός αυτός είναι πλέον ικανός και πανέτοιμος για το χειρότερο. Για το χείριστο. Δεν είναι ικανός και πανέτοιμος παρά μόνο γι' αυτό. Επειδή ο ίδιος ανήκει στο χειρότερο. Στο χείριστο. Ο ελληνικός λαός ανήκει οριστικά στο μη περαιτέρω τού χείριστου.


Βρίσκεται σε πλήρη διαθεσιμότητα για να γεννάει μόνο τέρατα. Η γονιμότητά του, η μοναδική την οποία διαθέτει, είναι πλέον προγραμματισμένη γενετικώς και καθηλωμένη αποκλειστικώς στην τερατογένεση. Ο ελληνικός λαός είναι ένα τέρας προορισμένο να γεννάει μόνο τέρατα.

 

Ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός εσωτερικώς κατεστραμμένος, που όλη του η άλλοτε, χαμένη σ' ένα χαμένο παρελθόν δημιουργικότητα επιδίδεται πλέον αποκλειστικά και μόνο σε καταστροφές. Είναι ένας λαός καταστροφικός, ένας λαός καταστροφέας που, ως τέτοιος, αντιστρέφει διαστροφικά τον λόγο υπάρξεως κάθε λαού: την κατοχύρωση τής συνέχειάς του.


Πρόκειται για γενίκευση η οποία, όπως κάθε γενίκευση, θα αδικήσει κατάφωρα κάποιους που πάντα εξαιρούνται ως ελάχιστη μειονότητα, την οποία όμως επιβάλλει η ιστορική στιγμή, η ιστορική κατάσταση, η ιστορική συγκυρία: και οι τρεις αυτές συνισταμένες έχουν υποδειγματικό και καταληκτικό χαρακτήρα. Η αποδεικτική τους δύναμη είναι πανίσχυρη, διαθέτει όλα τα αδιάσειστα πειστήρια μιας απόφανσης όπως η παραπάνω, η οποία δεν παραχωρεί κανένα ελαφρυντικό ώστε να μη θεωρηθεί αυταπόδεικτη.


Ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός εσωτερικώς κατεστραμμένος, που όλη του η άλλοτε, χαμένη σ' ένα χαμένο παρελθόν δημιουργικότητα επιδίδεται πλέον αποκλειστικά και μόνο σε καταστροφές. Είναι ένας λαός καταστροφικός, ένας λαός καταστροφέας που, ως τέτοιος, αντιστρέφει διαστροφικά τον λόγο υπάρξεως κάθε λαού: την κατοχύρωση τής συνέχειάς του. Αυτός ο λαός όχι μόνο δεν κατοχυρώνει τη συνέχειά του αλλά προκαλεί ο ίδιος, με την αδίστακτη βαρβαρότητά του και την αυτάρεσκη ανεπάρκειά του, τη μη συνέχειά του, την οριστική διακοπή τής συνέχειάς του, την ιστορική παύση του, τον ολοκληρωτικό τερματισμό του μέσα σε ένα τοπίο από ανθρώπινα ερείπια.


Έχει βγάλει ο ίδιος με τα ίδια του τα χέρια τα μάτια του. Ένας λαός αόμματος που αναπαράγει αόμματους. Λαός τυφλών όπου η τύφλωση δεν έχει αφήσει απρόσβλητη καμία γενιά, κανένα φύλο, καμία τάξη, καμιά ηλικία – διεφθαρμένη ελληνική νεολαία, απερίσκεπτη, κούφια, επιπόλαιη, το χείριστο τού χείριστου, ανακυκλώνει μόνο τα ζοφερά κουσούρια των σπορέων του, αναδεικνύει μόνο την εφιαλτική ψυχική στενότητα εκείνων, ανανεώνει με τον πιο πρωτόγονο, τον πιο κτηνώδη τρόπο –τον τρόπο μη-ανθρώπων των σπηλαίων– τα ενδημικά τους χάλια, την επιδεικτική χυδαιότητα και την πρώιμη διαφθορά τους: με το ένα χέρι κάνουν τον σταυρό τους και με το άλλο, την ίδια στιγμή, σε κλέβουν ή σε δέρνουν.


Είναι καιρός, προ πολλού είναι καιρός, να εξοβελιστούν όλες οι εύφημες διακρίσεις που ανέκαθεν τού αποδίδονται: αυτός ο λαός –μόνον λαϊκιστές, λαοπλάνοι, δημαγωγοί, κολπαδόροι και πολιτικά ψώνια - τον εκτιμούν γλείφοντάς τον στα δημόσια ουρητήρια– είναι ένας λαός αγενής –απρεπής και από κακό σόι–, επιδεκτικός μόνο για την ανάδειξη και την επιβράβευση τού κάκιστου, τού αίσχιστου, τού αποκρουστικού: πώς τα καταφέρνει και καταθέτει ο ίδιος τα αδιάψευστα πειστήρια τής αγένειάς του αναδεικνύοντας και επιβραβεύοντας το αποδεδειγμένα, εξόφθαλμα, κραυγαλέα κάκιστο, το ευτελέστερο δείγμα του ανθρώπινου είδους, όταν καλείται να εκλέξει τους ηγέτες του; Πρόκειται για πρωτοφανές επίτευγμα: να επικροτεί, να υποστηρίζει, ένας λαός το τερατώδες, να χαρίζει τον στέφανο της νίκης με τα λάφυρα τής εξουσίας σ' εκείνους που, με τον δικό τους φενακιστικό αγοραίο τρόπο, τού απέδειξαν ότι, εκλέγοντάς τους, είναι όντως αγενής, όντως χυδαίος, «ένα ντουβάρι». Εδώ, επιβεβαιώνεται η τερατογένεση: οι αναδεικνυόμενοι και επιβραβευμένοι είναι τέρατα εκ τεράτων, βδελυροί ηγέτες βγαλμένοι μέσα από τα βδελυρά έγκατα των βδελυρών οπαδών τους. Η απόλυτη σύμπνοια των βδελυγμάτων, τα αλληλοκαθρεφτιζόμενα εμέσματα.


Ο λαός αυτός πρέπει να τιμωρηθεί γι' αυτό που είναι και για όσα διαπράττει. Η τιμωρία του πρέπει να είναι ισοδύναμη με τη βδελυρότητά του: συντριπτική. Δεν αξίζει κανέναν οίκτο, κανένα έλεος, καμία επιείκεια, καμία κατανόηση, ένας τέτοιος λαός· τού αξίζει το ακριβές αντίτιμο των επιπτώσεων που έχουν οι συνεχώς κλιμακούμενες προς την απόλυτη αηδία επιλογές τής εκτροχιασμένης και συσκοτισμένης νοοτροπίας του, και που η πιο εύγλωττη εικόνα της είναι το παρόν εφιαλτικό σύμπλεγμα ηγεσίας και λαού, σε συμπαγή ταύτιση, δύο πρόσωπα σε ένα, ο Λαοκόων σε σφικτό και φρικτό εναγκαλισμό με το Φίδι.

 

Πρέπει να επιβληθεί αναφανδόν αυτή η τιμωρία. Θα είναι πράξη αισχύλειας δικαιοσύνης γιατί ο λαός αυτός δεν μαθαίνει, δεν μπορεί να μάθει, από τα λάθη του και από τα λάθη των άλλων. Είναι ήδη γενεσιουργός αιτία μόνο συμφορών, διαφθοράς και ύβρεως, επείγει συνεπώς η αδήριτη ανάγκη να το πληρώσει αυτό, όχι ως χρέος σε δάνεια αλλά ως οφειλή στην ανθρωπότητα.
Η σημερινή τραγωδία διαφέρει από την αρχαία ως προς το ότι τα τραγικά πρόσωπα σ' αυτήν, αντίθετα απ' ό,τι σ' εκείνην, δεν είναι οι πρωταγωνιστές αλλά ο χορός, δηλαδή ο δήμος: αυτός είναι σήμερα το υποκείμενο και συγχρόνως το αντικείμενο τού ολέθρου – από δήμος έγινε δήμιος τού εαυτού του και άλλων. Οι ηγέτες του έχουν δευτερεύουσα σημασία, πρώτον διότι προέρχονται από αυτόν και δεν υφίστανται χωρίς αυτόν, δεύτερον διότι αυτός ο ίδιος, κυρίως όταν τον εξαπατούν και τον εμπαίζουν με τα σκουπίδια των υποσχέσεών τους, εκχωρεί σ' αυτούς την εξουσία με την οποία εν συνεχεία τον χειραγωγούν, δείχνοντάς του αυτό που αισθάνονται γι' αυτόν: περιφρόνηση, προκειμένου να τον κρατούν παντοιοτρόπως αιχμάλωτο τής δικής τους αρχομανίας.


Ο ένοχος, πλέον πασιφανέστατα, δεν είναι άλλος από τον λαό, αυτόν τον πολυκέφαλο δράστη τού οποίου τα ολέθρια λάθη –έτσι θριάμβευσε ο Χίτλερ– είναι ιστορική επιταγή να κριθούν και να καταδικαστούν, χωρίς καμία επιείκεια, με μοναδικό κριτήριο την ωμή αλήθεια – αφού ο ίδιος ο λαός μόνος του βρίσκεται σε παντελή ανικανότητα να το κάνει, τα καταφέρνει τέλεια μόνο στις κομπίνες και στη λαμογιά. Μία δημόσια Νυρεμβέργη με τις αλαλάζουσες μάζες των πλατειών στριμωγμένες τώρα στα εδώλια των σεσημασμένων.


Θα καούν, βέβαια, μαζί με τα ξερά, που είναι τα περισσότερα, και τα χλωρά, που είναι ασυγκρίτως λιγότερα, θα πάρουν τα σκάγια αδιακρίτως όλους, θα συμβεί το «μετά δικαίων και αδίκων», αλλά αυτό είναι το αναπόδραστο τίμημα που θα εξαναγκαστούν να πληρώσουν και όποιοι, εκόντες άκοντες, ανήκουν σ' αυτόν τον τόσο αφειδώς αλλά και τόσο λανθασμένα, τόσο παραπλανητικά, παινεμένο λαό.


Τώρα, αυτός ο λαός, απογυμνωμένος συλλήβδην από όλα τα χιλιόχρονα μαλάματα και τάματα με τα οποία τον έχουν φορτώσει και συγκαλύψει, ακάλυπτος από όλα τα ειδυλλιακά τερτίπια και τις ιδεοληπτικές μπαρούφες, από τα παραδοσιακά ψεύδη που υπήρξαν μέχρι τώρα η δήθεν αλήθεια του, αποκαλύπτει στα μάτια και εκείνων που τον γνώριζαν απ' την καλή και εκείνων που τώρα τον ανακαλύπτουν απ' την ανάποδη, το γνήσιον της ανορθόγραφης υπογραφής του.


Απεταξάμην!

Θέμα
32 Σχόλια
123
KoroJon 1.10.2015 | 01:18
Ντάξει ηρέμησε τώρα... Δεν λέω είμαστε τα χάλια μας. Αλλά και αυτό το αυτομαστίγωμα...Ήμαρτον, όσοι έχουν πάει και σε 5-6 χωρες και έχουν ζήσει βλέπουν ότι και οι άλλοι λαοί δεν είναι τίποτα άγιοι. Και δεν μιλάω για Σουηδίες και Δανίες. Αλλά πήγαινε ζήσε Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρωσία. Δεν είμαστε οι πρωτοι αλλά ούτε και οι τελευταίοι. Και εγω που το λέω πίστεψε με έχω κάνει πολλές φιλότιμες προσπάθειες να εγκαταλείψω αυτό το μ@@έλο που λέγεται Ελλάδα.
Καλλίμαχος 1.10.2015 | 09:56
Συμφωνώ, υπάρχει πολύς λυρισμός στο κείμενο, επίσης το ίδιο ισχύει όχι μόνο σε σύγκριση με όλους τους λαούς αλλά και με άλλες εποχές. Μη νομίζουμε πως "κάποτε ήταν καλύτερα", για ακόμη χειροτερα το κόβω. Βέβαια βόθρος είμαστε, δεν το συζητάω.
avatar
σαλιγκάρι 1.10.2015 | 10:13
ναι ρε παιδί μου, ηρέμησε, άραξε. κάνε καμιά βόλτα, πιες κάνα φραπέ, δες τον κ__ο καμιάς γκόμενας, γέλασε με κάνα αστείο που κυκλοφορεί, βρίσε κανέναν πολιτικό ή τους γερμανούς. ντάξει ηρέμησε τώρα...

παρεμπιπτόντως όσα γράφει δεν είναι αυτομαστίγωμα, αλλά κατηγορίες και διαπιστώσεις. δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις την διαφορά μεταξύ των δύο εννοιών. φαίνεται πάντως ότι δεν μπορείς να την καταλάβεις.
avatar
Dimitris Kar 1.10.2015 | 12:30
Συμφωνω μαζι σου κανενας λαος δεν είναι τελειος , αλλα αρχιζεις και 'συ τις γενικεύσεις ...αληθεια εχεις ζησεις Τσεχια ? πολύ απαξιωση βρε παιδι μου, τοσο ασχημα περασες εκει?
Vincent 1.10.2015 | 02:53
Πριν από καιρό, εμφορούμενος από παρόμοια συναισθήματα ειδικά για τη γενιά του Πολυτεχνείου, έγραψα αυτό το σχόλιο [http://www.lifo.gr/team/apopseis/49664?comment=1026897#1026897] σε ένα κείμενο του Χ. Χωμενίδη και εμμένω σε αυτό.
Εν ολίγοις, είτε το θέλετε (οι παλαιότεροι) είτε όχι, το μεγάλο κακό ξεκίνησε από τότε, πριν από δεκαετίες, που κάποιοι -πολλοί, πάρα πολλοί!- θεώρησαν καλή ιδέα να διοριστούν π.χ. σε δημόσιες επιχειρήσεις για να πληρώνονται χωρίς να κάνουν τίποτα, να σκυλεύσουν την -περιορισμένη πάντως- αντίσταση στη Χούντα ψευτοσυνδικαλιζόμενοι και κομματιζόμενοι, και να ψηφίσουν ξανά και ξανά Πρωθυπουργό κάποιον που έλεγε "να κάνει ο τάδε ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και πεντακόσια εκατομμύρια". Νομίζω ποτέ άλλοτε ο ελληνικός λαός δεν διεφθάρη σε τέτοια έκταση.
Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά επακόλουθα. Και αν περιμένετε από τα παιδιά αυτής της ολόκληρης, μέχρι τα μπούνια διεφθαρμένης γενιάς να κάνουν τη διαφορά, παιδιά που συν τοις άλλοις αποβλακώθηκαν από την κακή tv και τα emoticons στα κινητά, πλανάστε πλάνην οικτράν, αυτά πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά επειδή η ίδια η απαισιοδοξία και η μεμψιμοιρία είναι τρέλα, σας προτρέπω να σκεφετείτε α. ότι παρά τις πολλές αδικίες, συνήθως ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει, άλλοι φέυγουν στο εξωτερικό και ζουν καλύτερα, άλλοι το παλεύουν εδώ παρηγορούμενοι από ότι προσφέρει η φύση του τόπου -και όχι η συλλογική μας ζωή, β. Ότι ίσως τελικά με τόσο στραπάτσο να καταλήξουμε ωριμότεροι. Κάποια στιγμή. Και μη χειρότερα.
Καλλίμαχος 1.10.2015 | 09:49
Όταν λες την "γενιά του πολυτεχνείου εννοείς λίγες χιλιάδες νοματαίους που αντιστάθηκαν ή το 99% των Ελλήνων που είτε ιδεολογικά είτε από φόβο στήριζαν την χούντα; Γιατί μάλλον το δεύτερο είναι το αντιπροσωπευτικό οπότε καλύτερα να λες "γενιά της χούντας".
avatar
Nautikos 2.10.2015 | 14:22
αυτη η γενια ειναι ο κυριος ενοχος της καταστροφης της χωρας οι τοτε φιλελευθεροι και ιδεαλιστες και σημερα καπιταλες καλοβολεμενοι με γεματες τσεπες
Μπουχός 1.10.2015 | 07:49
Θυμάμαι που έλεγε σε παλιότερη συνέντευξη να εφορμήσει ο λαός στο κοινοβούλιο και να τους σφάξει όλους. Σίγουρα η οργή και η απελπισία για την Ελλάδα έχουν εμπνεύσει στον Δημητριάδη σημαντικά έργα ("Πεθαίνω σαν χώρα" κτλ.), αλλά ό,τι μπορεί να λειτουργήσει ως τέχνη δεν μπορεί απαραίτητα να λειτουργήσει ως κριτικός λόγος. Κάποτε μάλιστα μοιάζει με σκέτο παραλήρημα.
avatar
n1kk 1.10.2015 | 10:17
Τι έμπνευση!
Φλύαρος 1.10.2015 | 16:57
"Ο λαός αυτός πρέπει να τιμωρηθεί"

Από ποιον;

"Πρέπει να επιβληθεί αναφανδόν αυτή η τιμωρία"

Από ποιον και με ποιο δικαίωμα; Ποιος αποφασίζει κ. Δημητριάδη; Εσείς; Η "θεία δίκη";

Και σε περίπτωση που δεν καταλάβατε οι γενικόλογες αυτές απόψεις (όλοι ένοχοι και αθώοι στην πυρά) παραπέμπουν οι ίδιες στο τέρας του φασισμού.
Δάφνη Χρονοπούλου 1.10.2015 | 17:19
Ο λαός να τιμωρηθεί; Ο λαός;

Ο αναγνώστης τέτοιων κειμένων άναυδος αναφωνεί:
Απεταξάμην!!
avatar
ΜΑΡΩ ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΥ 1.10.2015 | 18:01
Ολα τα απαξιωτικά σχόλια δικαιολογούνται από αμηχανία και ξαφνική αυτογνωσία,που λειτουργεί σαν καθρέφτης μέσα από τις αλήθειες αυτού του κειμένου. Oτι πιό σπουδαίο έχω διαβάσει !!!!!!
Καλλίμαχος 1.10.2015 | 20:39
Oτι πιό σπουδαίο έχω διαβάσει !!!!!! Πηγή: www.lifo.gr

Στάσου Μάρω, τώρα (ίσως) αναιρέσεις...

Άρα μη θανόντες τώ δοκείν ζώμεν μόνον,
Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες
όνειρον εικάζοντες είναι τόν βίον;
ή ζώμεν ημείς, του βίου τεθνηκότος;

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, 4ος αιών μΧ, ταπηροκτανιώσας για την εξαφάνιση του ελληνισμού, την εποχή που ο μονοθεισμός και οι μοναρχικοί λατινόπληκτοι καισαρόδουλοι χριστιανολάγνοι "κυριάρχησαν"...
Κωνσταντίνος Αλευράς 12.10.2015 | 12:28
Ναι, τρομερή αυτογνωσία. Τον ΔΔ περιμέναμε να μας φωτίσει.

Πάντως, σε αντίθεση με την τίμια Γερμανία, εδώ νόμος που επιτρέπει το σεξ με ζώα δεν έχει περάσει (ακόμη).

Επίσης, ισχύουν οι νόμοι που τιμωρούν τους φοροφυγάδες, τους μεγαλοαπατεώνες, τους δωσιλόγους πολιτικούς. Απλώς ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ. Ποίος φταίει γι' αυτό;;; Ο ΔΔ δεν μας λέει λέξη επ' αυτού.

Ποίος έστρεψε τους πολίτες στο να ζητιανεύουν μίζερες θεσούλες στο Δημόσιο; Ποίος απεδόμησε σταδιακά την παραγωγή της χώρας -γεωργία, αλιεία, κτηνοτροφία, βιομηχανία- από το 1974 και κυρίως το 1981 και μετά;;; Σίγουρα όχι οι απλοί πολίτες, που εγκαλούνται σ' αυτό το άρθρο.

Το φρικιαστικό όμως είναι ότι ο ΔΔ (κι εσείς μαζί) δεν ενοχλείται που θα την πληρώσουν και αθώοι. Παρηγοριέται με το ότι θα είναι λίγοι. Άσε που τους μέμφεται που δέχθηκαν να ανήκουν σ' αυτόν τον "παραπλανητικά παινεμένο" λαό.

Ξεχειλίζετε -εσείς και ο ΔΔ- από εντιμότητα και ανθρωπισμό.
avatar
Ανώνυμος/η 1.10.2015 | 20:07
Αλλά έχουμε φιλότιμο (μη χέσω).
avatar
Λαμπρος Κοντος 2.10.2015 | 09:20
Εχοντας εργασθει πολλα χρονια σε "δυτικες" χωρες ειχα επισημανει αρκετους λογους οι οποιοι με εκαναν να αισθανομαι μαλλον "αβολα" που ειμαι ελληνας.Η,μαλλον,νεοελληνας.
Απο σημερα προσετεθη ενας σοβαρος λογος ο οποιος με κανει πλεον να αισθανομαι ασχημα που ειμαι ελληνας.Πολυ ασχημα.

Ειμαι συμπατριωτης του κ.Δημητρη Δημητριαδη.

Δεν μπορω,βεβαια, να κανω κατι γι αυτο,περαν του να επισημανω οτι κανει μια,και μονον μια,σωστη διαπιστωση.Οτι ο τοπος αυτος διαθετει αρκετα "βδελυγματα".Και το να τα εντοπιζει κανεις ειναι χρησιμο.
Καλο θα ηταν,βεβαια,να ξεκινησει την σχετικη ερευνα του κοιταζοντας προσεκτικα τον καθρεφτη του.
Κωτσοβασιλιάς 2.10.2015 | 09:54
Ώπα ρε φίλε, όλο ο λαός τιμωρείται σ'ολο το φάσμα της ιστορίας και δη της νεοελληνικής. Και αυτό γίνεται και σήμερα, πόσο χειρότερα πρέπει να τιμωρηθεί δηλαδή και από ποιόν(;). Λίγη είναι η τιμωρία των καταστάσεων, της εποχής...(;) Τι δηλαδή, να γινόταν κι έδω της Συρίας(;), αυτό εννοεί ο ποιητής περι τιμωρίας(;). Και όσον αφορά το παρελθόν..., ναι όταν δώσεις σε ένα πεινασμένο παιδί σοκολάτα θα την πάρει κι έτσι και έγινε... όμως δεν είχαμεε και δεν φροντίσαμε να έχουμε κι άλλες πολλές σοκαλάτες στο ψυγείο και από την πείνα φάγαμε την μια και μοναδική γρήγορα και λαίμαργα και τώρα μείναμε χωρίς σοκολάτα :(
avatar
Nautikos 2.10.2015 | 14:30
ο λαος τιμωρειται απο αυτους που ψηφιζει και την λιτοτητα που ακολουθει η οποια ειναι παραγωγο της σοκολατας που λες μονο που φαγαμε την σοκολατα αλλα δεν ειχαμε εξασφαλησει το βασικο γευμα και δεν ειμασταν πεινασμενοι ματαιοδοξος λαος ειμαστε βλεπε ακριβα σπιτια,αμαξια,κινητα,κ.α γενικως απλωναμε το χερι μας εκει που δεν φταναμε το αρθρο του Δημητριαδη απλως θελει να μας ταρακουνησει να αποκτησουμε αυτογνωσια και αν μπορουμε να αλλαξουμε προς το καλητερο
Κωτσοβασιλιάς 2.10.2015 | 18:32
Όχι φίλε διαφωνώ φτώχεια υπήρχε και πέσαμε σαν λυμασμένοι όπως και γινεται σε αυτές τις περιπτώσεις απλά εμείς το παραχεσαμε και γίαυτο φέρουμε ευθύνη. Το άρθρο εγώ προσωπικά το κρίνω υπερβολή.
123
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

PRINT ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ