Ο Λαμπράκης ζει, ναι. Εκεί όπου αναπνέουν πιο ελεύθερα ακόμα και αυτά τα παιδιά που μπορεί να αγνοούν το όνομά του.
Δεύτερες Σκέψεις

Τι πρέπει να θυμούνται οι 17χρονοι;

Και τι να προσέχουν οι μεγάλοι που φορτώνουν στις πλάτες τους τούς αδικαίωτους καημούς τους

Ας υποθέσουμε έναν νέο γεννημένο το 2000 ή το 2001. Οι γονείς του, αν υπολογίζουμε τους μέσους όρους, θα έχουν γεννηθεί εκεί γύρω στο 1970. Μπορεί και το φορτισμένο και πολυσυζητημένο φέτος 1968. Αν οι γονείς αυτοί μεγάλωσαν τις δεκαετίες του '80 και του '90, είναι πολύ πιθανό να μην είχαν κάποια πολιτική ένταξη.

 

Ενδεχομένως να ψήφισαν ένα αριστερό σχήμα στις φοιτητικές εκλογές, να ξέρουν το όνομα Μιχάλης Καλτεζάς (γενιά τους ήταν) που σκοτώθηκε στα Εξάρχεια του 1986, να θυμούνται τις λαοθάλασσες ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, τον Κοσκωτά και το «Κλικ». Το πιθανότερο είναι φυσικά να υπήρξαν ψηφοφόροι του ιστορικού, μεγάλου δικομματισμού, πολίτες που αποτέλεσαν μέρος του «εθνικού κορμού» των χρόνων της ευημερίας και της κοινωνικής αναρρίχησης.


Αν, λοιπόν, ο γεννηθείς το 2000 δεν έχει γονείς ή κοντινούς συγγενείς φορείς της αριστερής μνήμης, είναι εξαιρετικά πιθανό να μην ξέρει ποιος είναι ο Λαμπράκης. Πόσο μάλλον ο Νικηφορίδης, ο Χαλκίδης, ο Μιχάλης Μυρογιάννης. Από τους εορτασμούς στο σχολείο έχει ίσως ακούσει για τον Παναγούλη και κάπου έχει δει την εικόνα του Μπελογιάννη.

 

Οι νέοι, με άλλα λόγια, δεν είναι όσο μελλοντολάγνοι και μοντέρνοι τους θέλουν οι αφηγήσεις αυτών που θαυμάζουν το ξακουστό MIT και μπορεί να διάβαζαν και το περιοδικό RAM τη δεκαετία του '90.


Δεν είναι, όμως, και ένα κοινό που περιμένει τη θεϊκή επιμόρφωση της αριστεράς, τη συνείδηση που θα τους δείξει τι ακριβώς έκανε ο φασισμός, πώς υπέφερε ο αριστερός κόσμος, ποιους θανάτους αξίζει να τιμούμε και για ποιους να αδιαφορούμε.


Φυσικά, υπάρχει και η πιθανότητα αυτός ο δεκαεφτάχρονος ή δεκαοχτάχρονος να είναι σε κάποιον ριζοσπαστικό χώρο, οπότε μπορεί να έχει μάθει λεπτομέρειες τις οποίες αγνοούν ακόμα και οι γονείς του. Μπορεί να αραδιάζει ονόματα, να ξέρει ποιος είναι ο Ντουρούτι, να γνωρίζει αρχικά οργανώσεων και γεγονότα που ανατρέχουν πολλές δεκαετίες πριν. Αλλά αυτό το τμήμα της γενιάς των νέων είναι πολύ μικρό. Έχει τα σημεία έντασης και τους τόπους της δικής του κοινωνικοποίησης, όμως οι κώδικές του, κληρονομημένοι ή επίκτητοι, δεν αφορούν την πλειονότητα.

 

Ο γονιός, ο γεννημένος το '68 ή το '70, είναι πιθανό να γνωρίζει τον Γρηγόρη Λαμπράκη. Και τη λέξη «παρακράτος». Ακόμα και σε αυτόν όμως που κάπως πρόλαβε να μυρίσει τον αέρα της Μεταπολίτευσης (ειδικά αν έτυχε να είναι παιδί της μεγαλούπολης με τις διαδηλώσεις και τα μεγάλα, κάποτε, πλήθη τους), τα γεγονότα και τα ονόματά τους δεν έχουν συναισθηματική βαρύτητα.

 

Είναι δεύτερης τάξης αναμνήσεις ή εικόνες από κάποιο ντοκιμαντέρ: κάτι σαν τις εικόνες από την εκπομπή «Παρασκήνιο» ή τα αφιερώματα-προσφορές στις κυριακάτικες εφημερίδες. Και αυτές, βέβαια, από χρόνια τις έχει εγκαταλείψει το μεγάλο κοινό, αν και υπάρχει μια μεγάλη δευτερογενής αγορά αφιερωμάτων μνήμης στο Διαδίκτυο.


Περιττό να πούμε, λοιπόν, ότι για έναν δεκαεφτάχρονο γιο ή κόρη το συνολικό πεδίο δεν λέει πολλά πράγματα. Όχι μόνο τα πρωτογενή γεγονότα και ονόματα αλλά και οι αναπαραστάσεις και οι εκλαϊκευμένες αφηγήσεις τους. Το παρελθόν των μεγάλων στιγμών, το μαρτυρολόγιο της αριστεράς ή τα θύματα των άλλων, του «αστικού καθεστώτος», είναι μια φασματική ύπαρξη. Ηχούν σαν αλήθειες ενός κόσμου που δεν είναι ο ίδιος κόσμος με αυτόν όπου κατοικεί ο δεκαεφτάχρονος της εποχής.


Σημαίνει μήπως αυτό πως ο δεκαεφτάχρονος ασχολείται με το μέλλον; Ότι ανταποκρίνεται στο πορτρέτο του καινοτόμου νεαρού, αυτού που τον εμπνέει κυρίως η ιδέα της ατομικής επιτυχίας; Λυπάμαι αν θα απογοητεύσω κάποιους φιλελεύθερους και φουτουριστές των start-ups, όμως κι αυτή η εικόνα μοιάζει ξεχειλωμένη.

 

Παραβλέπει το ότι αν οι περισσότεροι νέοι «δεν έχουν μνήμη», κάπου μέσα τους θα ήθελαν να θυμούνται. Θα ήθελαν να γνωρίζουν τα ονόματα, να τους συγκινούν κάποιες παλιές ιστορίες, να έχουν ένα μερίδιο στους αγώνες κι αυτοί. Να έχουν κάτι από την Ιστορία και να μην ανήκουν απλώς σε ένα διογκωμένο ορφανό παρόν. Το μέλλον, εξάλλου, γι' αυτούς είναι μια απίθανη υπόθεση πια, μια αφηρημένη σκέψη. Το «μέλλον» υπάρχει μέχρι τη διορία της συστατικής επιστολής, μέχρι το τέλος του εξαμήνου, την επόμενη τρίμηνη σύμβαση.

 

Οι νέοι, με άλλα λόγια, δεν είναι όσο μελλοντολάγνοι και μοντέρνοι τους θέλουν οι αφηγήσεις αυτών που θαυμάζουν το ξακουστό MIT και μπορεί να διάβαζαν και το περιοδικό RAM τη δεκαετία του '90.


Δεν είναι, όμως, και ένα κοινό που περιμένει τη θεϊκή επιμόρφωση της αριστεράς, τη συνείδηση που θα τους δείξει τι ακριβώς έκανε ο φασισμός, πώς υπέφερε ο αριστερός κόσμος, ποιους θανάτους αξίζει να τιμούμε και για ποιους να αδιαφορούμε.


Κανένας, με άλλα λόγια, δεν μπορεί να δημιουργήσει τεχνητή πολιτική μνήμη και να την εμφυτεύσει στους σημερινούς. Η αποκοπή και ένας βαθμός αποξένωσης είναι εμπειρίες αναπόδραστες, πέρα από το αν μας λυπεί ή μας πειράζει αυτό το γεγονός.


Από κει και πέρα ανοίγεται ένα δύσκολο καθήκον της μνήμης: ο αγώνας εναντίον της λήθης των μεγάλων δεινών, του ολοκληρωτισμού, των στρατοπέδων και των γενοκτονιών. Αυτός όμως ο αγώνας εναντίον της λήθης δεν είναι το ίδιο με το να μεταφέρουμε τα ιδεολογικά και πολιτικά υλικά του 1960 στο 2018. Δεν είναι το να χρησιμοποιεί κανείς τη λέξη «παρακράτος» για να περιγράψει έναν τύπο με σκισμένα τζιν που πάει να χτυπήσει τον Μπουτάρη.


Το καθήκον της μνήμης χτίζεται καλύτερα εκεί που κάποιος σταματάει να επιδεικνύει τις πληγές των δικών του, τα τραύματα της δικής του «κοινότητας». Όταν αγκαλιάζει τα θύματα χωρίς να ξεχνάει τις διαφορετικές ιστορίες που κουβαλούν. Όταν, κυρίως, δεν φορτώνονται οι ώμοι των δεκαεφτάχρονων με τους αδικαίωτους καημούς και, ακόμα χειρότερο, με τα πονηρά εκλογικά παιχνίδια μας.


Ο Λαμπράκης ζει, ναι. Εκεί όπου αναπνέουν πιο ελεύθερα ακόμα και αυτά τα παιδιά που μπορεί να αγνοούν το όνομά του.

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LIFO.

 

Δεύτερες Σκέψεις
42 Σχόλια
Βαγγέλης 31.5.2018 | 14:35
Η Αριστερά είχα ανέκαθεν περίεργη σχέση με την Ιστορία. Την αγαπούσε μεν, βάσιζε τις αναλύσεις της επάνω της, το ιστορικό προτσές κτλ, αλλά για να την αγαπάει ακόμη περισσότερο, προτιμούσε να την κατασκευάζει. Τα μέλη του Κόμματος που διαφώνησαν και εξαφανίστηκαν μέχρι κι απ' τις φωτογραφίες, το μάθανε καλά.

Αν το 1963 είναι σχετικά πρόσφατο και οφείλει ένα πολίτης να το θυμάμαι, το 1945 οπότε ο Τίτο δίνει το όνομα Μακεδονία, σε χρόνους εθνών, είναι μόλις χθες. Λέω εγώ τώρα...
avatar
atman 1.6.2018 | 10:53
η πλάκα ειναι οτι προτιμά να κοιτάει ένα νεκρο και περιθωριακό από χρόνια παρακρατος αντί να βλεπει το ολοζώντανο παράδειγμα του σημερινού παρακράτους.
Βαγγέλης 1.6.2018 | 20:33
Μα το βλέπει το σημερινό παρακράτος. Μάλιστα το βλέπει κατ' ιδίαν.
avatar
Μαύρος Γάτος 2.6.2018 | 11:26
Η αριστερά δεν ταυτίζεται αυτόματα με τα κομμουνιστικά κόμματα και την ιστορία τους, όσο και αν αυτά αποτελούν όντως σημαντικό κομμάτι της.
Οσο για την "κατασκευή της ιστορίας" που λές, πρόκειται ουσιαστικά κυρίως για "αλλοίωση της υπαρκτής ιστορίας" και όχι για κατασκευή. Μικρή η διαφορά αλλά όχι αμελητέα...
kosko 31.5.2018 | 15:23
Κοινό γνώρισμα ΟΛΩΝ των (ακρο) δεξιών χριστιανοταλιμπαν ουγκανων:όλοι είναι ανιστόρητοι. Αν δε θέλετε το παιδί σας να καταντήσει σαν τους τύπους που βαρουσε τον Μπουτάρη, μάθετε τους ιστορια
Scotland for Holidays 31.5.2018 | 19:45
Θα ελεγα κοινο γνωρισμα Ολων των ακραιων ουγκανων ειναι οτι ειναι ανιστορητοι ή οτι σκοπιμα αδιαφορουν για την ιστορια.

Η επιθετικη διευθετηση στη διαφωνια, ως επακολουθο του ξερεις ποιος ειμαι εγω ρε, ειναι αναποσπαστο μερος της ψυχολογιας μιας τεραστιας μεριδας ανθρωπων σ'αυτη την πανεμορφη χωρα. Με τα γνωστα αποτελεσματα: να βαρανε δημαρχους και δη 75 χρονων με προβληματα υγειας, να λενε σε γραφω στ' @ρχιδι@ μου αν τους πεις οτι παρκαραν παρανομα/σε θεση για ατομα με ΑμεΑ και αλλα ετσι ομορφα.

Ελπιζω οτι θα μαθουμε μια μερα. Και ιστορια και τροπους. Ελπιζω πριν να γινουν ολα σταχτη και μπουρμπερη που γραφει παρακατω και ο Αρης Κωνσταντινιδης.
VASILY ZAITSEV 31.5.2018 | 22:10
"Αν δε θέλετε το παιδί σας να καταντήσει σαν τους τύπους που βαρουσε τον Μπουτάρη, μάθετε τους ιστορια Πηγή: www.lifo.gr"

Δηλαδή το παιδί μου για να γνωρίζει ιστορία ποιανού τις απόψεις οφείλει να γνωρίζει... του Μπουτάρι; του Ζουράρι; ή της Ρεπούση

Εγώ πάντως είχα παππού απο τη μια μεριά που είχε έρθει κολυμπώντας από τη Σμύρνη το 1922, από την άλλη μεριά παππού που ήταν αντιστασιακός στρατιωτικός ιερέας(που αρνήθηκε να πολεμήσει στον εμφύλιο) και αδερφό της γιαγιάς που ήξερε τα κτήρια της Μακρονήσου πέτρα- πέτρα! Έτσι έμαθα Ιστορία θέλοντας και μη!
avatar
atman 1.6.2018 | 10:51
η αριστερα μπερδεύει λίγο την ιστορία με την λατρεία των προγόνων. Οι αγώνες των ανθρώπων είναι σεβαστοί στο πλαίσιο της εποχής τους. 70 χρόνια μετά, μετά τη καθαίρεση του σταλινισμου στην ΕΣΣΔ, μετά το 1991 μετά την Βουδαπέστη την Πράγα και το τείχος θα πρέπει να ξέρουμε σήμερα λίγο καλυτερα.
avatar
Γράφων 1.6.2018 | 15:28
Έτσι έμαθες την ιστορία της οικογένειάς σου. Όχι ιστορία.

Αντίστοιχα με ό,τι ξέρουν ψηφίζουν οι Έλληνες. Αλλά -ω του θαύματος- δεν ψηφίζουν με γνώμονα το καλό της χώρας αλλά της οικογένειάς τους...
VASILY ZAITSEV 1.6.2018 | 18:40
@Γράφων

"Έτσι έμαθες την ιστορία της οικογένειάς σου. Όχι ιστορία. Πηγή: www.lifo.gr"

Και ανησυχείς μην αισθάνομαι μοναξιά;
Μη φοβάσαι λοιπόν .. όταν ο παπάς έσκαψε το λάκκο του και τελευταία στιγμή τον γλίτωσε ο Μητροπολίτης δεν ήταν μόνος του. Ούτε ο άλλος που κολύμπησε από τη Σμύρνη ως τη βάρκα ανοιχτά ήταν μόνος του (τέτοιος "συνωστισμός" άλλωστε) ... ούτε ο μπάρμπα-Νίκος στο Μακρονησι ήταν μόνος ... με πολλούς άλλους το χτίσανε!!!

Και αυτό το "οικογένεια" γράψτο για αλλού ... !!!!

avatar
Γράφων 1.6.2018 | 21:58
Αγαπητέ Βασιλειε,

Δεν επιθυμούσα να ακουστεί κάτι αρνητικό για την οικογένεια σου. Αν ακούστηκε έτσι, απολογουμαι. Στον γραπτό λόγο χάνεται η αμεσότητα του προφορικού.

Δεν αλλάζει τίποτα στο τι πιστεύω για τον μέσο Έλληνα ψηφοφορο. Ψηφίζει τα ιερά και τα όσια της οικογένειας του και για το συμφέρον της οικογένειας του. Αποκλειστικά.

ΥΓ Άσχετο. Ο τσιπραλεξης μετακόμισε. Έφυγε από Κυψέλη διότι ήταν λέει ακριβό το νοίκι. Πήγε Διόνυσο...
avatar
Μαύρος Γάτος 2.6.2018 | 11:36
Απλό: μαθαίνεις όλες (ή τις περισσότερες) εκδοχές της ιστορίας, τις επεξεργάζεσαικαι
α) υιοθετείς μια από αυτές
β) θεωρείς ότι η (υποκειμενική σου πάντα) αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα, το οποίο προσπαθείς να εντοπίσεις όσο το δυνατόν καλύτερα.
Συνήθως ισχύειτο β. Γιατί, ελάχιστα πράγματα είναι εντελώς άσπρα ή εντελώς μαύρα (με χαρακτηριστικότερερς περιπτώσεις όσον αφορά το τελευταίο τον ναζισμό και τους κατάμαυρους γάτους)
avatar
Μαύρος Γάτος 2.6.2018 | 11:44
Έτσι έμαθες την ιστορία της οικογένειάς σου. Όχι ιστορία. Αντίστοιχα με ό,τι ξέρουν ψηφίζουν οι Έλληνες. Αλλά -ω του θαύματος- δεν ψηφίζουν με γνώμονα το καλό της χώρας αλλά της οικογένειάς τους... Πηγή: www.lifo.gr

Γιατρέ, συμφωνώ με το Γράφοντα.
Είναι σοβαρό; Πείτε μου! Μην με κρατάτε σε αγωνία!
Βέβαια, ως αθεράπευτος ενστασιολάγνος, θα πρόσθετα δύο λέξεις:
"οι περισσότεροι" δεν ψηφίζουν με γνώμονα το καλό της χώρας αλλά της οικογένειάς τους.
Δεν μου αρέσει το τσουβάλιασμα και η ισοπέδωση. Την θεωρώ αρχή του φασισμού: "Ολοι οι... είναι..."
Ας μάθουμε να χρησιμοποιούμε φράσεις όπως "οι περισσότρεροι", "η συντριπτική πλειοψηφία", "με ελάχιστες εξαιρέσεις"...
VASILY ZAITSEV 2.6.2018 | 20:32
@ Γράφων

Α ναι;;; πήγε Διόνυσο το παιδί τελικά; Γιατί τελευταία φορά που άκουσα κάτι θα πήγαινε Π. Ψυχικό ... για μάθε και πες μας να ξέρουμε για την επόμενη πορεία διαμαρτυρίας!!!!
avatar
Γράφων 3.6.2018 | 00:27
@ vasily zaitsev

Παρεπιδημώ τριγύρω και παρετήρησα ότι απεσύρθη η κλούβα που τον φυλούσε.

Η πληροφορία της μετακόμισης προήλθε από όμορο της κλούβας βενζινοπωλη. Προσέθεσε δε ότι "μετακόμισε στο πατρικό του στο Διόνυσο διότι το ενοίκιο στην Κυψέλη ήταν ακριβο".

Και πώς θα κατεβαίνει στη Hill ο μικρός Ερνέστο τώρα... Δράμα...
avatar
Γράφων 24.6.2018 | 17:05
Για λόγους ιστορικής ακριβείας και επειδή απεχθάνομαι να διασπειρω ψευδείς ειδήσεις.

Ο Τσίπρας είναι ακόμη Κυψέλη. Το διασταυρωσα.
avatar
Μαύρος Γάτος 2.6.2018 | 11:30
Κατά προτίμηση, πριν την ιστορία, θα έπρεπε να δοθεί έμφαση στην "κατανόηση κειμένου". Οι περισσότεροι από αυτούς μάλλον δεν θα πρέπει να κατανοούν οτιδήποτε υπερβαίνει το γεμάτο μινελίκια ή υστερικά ζήτ σχόλιο Facebook
Scotland for Holidays 31.5.2018 | 15:39
Να διαβασουν το "Ζ" του Β. Βασιλικου. Θα συνειδητοποιησουν διαφορα και θα αισθανθουν πολλα.

Γνωριζοντας το παρελθον μπορεις να κατανοησεις το παρον λιγο καλυτερα.
VASILY ZAITSEV 31.5.2018 | 22:16
Και τη "Γαλήνη" του Βενέζη, και την "Αναφορά στον Γκρέκο" του Καζαντζάκη αλλά και τα πάντα επίκαιρα σσατυρικά ποιήματα του Σουρή!
VASILY ZAITSEV 3.6.2018 | 22:08
@Aλιόσα

Εγώ το μόνο που είπα είναι πως δεν ξέρω κανένα Γκατζογιάννη και κανένα βιβλίο η κάτι άλλο δικό του.

Απλά ανέφερα αυτά που θυμάμαι από το 1989 - τότε ήμουν γύρω στα είκοσι.

Για όλα τα άλλα εξισώσεις ανισώσεις και λοιπά "συ είπας" !
Αλιόσα 1.6.2018 | 22:45
Και την "Ελένη" του Γκατζογιάννη, βεβαίως βεβαίως..
VASILY ZAITSEV 2.6.2018 | 20:29
@Aλιόσα

Ποιος είναι αυτός ο Γκατζογιάννης;
Αλιόσα 3.6.2018 | 00:34
Τί να σου πώ, για να μην αφήσουν να προβληθεί στα σινεμά η ταινία (του βιβλίου, μέτρια κατ εμέ) ή κανας ατάλαντος θα ήταν και όρμηξαν οι λάτρεις του ποιοτικού ή κάποιαν ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ιστορική αλήθεια θα είπε ο άνθρωπος και έπεσαν οι ενδιαφερόμενοι να τον φάνε... Εσύ τι λές;
Πάντως εδώ, λέμε να διαβάσουν κάτι οι νέοι για την πρόσφατη ιστορία και όχι για λογοτεχνία οπότε δεν αντιλαμβάνομαι την ένσταση.
Και λογοτεχνικά πάντως δεν με χάλασε καθόλου ο κύριος. Πολύ καλή γραφή και φορτισμένη.
VASILY ZAITSEV 3.6.2018 | 14:26
@Αλιόσα
Κάτι μου θύμιζει αυτό που γράφεις ... ναι!!! Κατά 1989 μεριά που παίχτηκε ( λέμε τώρα)(πρακτικά για πολύ λίγο) στον κινηματογράφο ο "Τελευταίος πειρασμός" σε σκηνοθεσία Μ. Σκορτσέζε και με μουσική του P. Gabriel , προσπάθεια μεταφοράς του ομώνυμου βιβλίου του Ν. Καζαντζάκη με τους υγιείς ακροδεξιούς πολίτες απ' έξω να προπηλακίζουν όσους πήγαιναν να το δουν (ένας απο αυτούς που το είδαν και εγώ). Δε θα ξεχάσω μια πιστή κυριούλα με κότσο να μου φωνάζει "θα ανοίγεις τη βρύση σου και θα τρέχει αίμα αντί για νερό" . Δίπλα της ένας συμπαθής φουσκωτός homo xeftilious , δεν ήξερα με ποιόν να πρωτογελάσω!!!!!!
ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΝΝΟΕΙΣ!!!!
Αλιόσα 3.6.2018 | 18:13
Χα, χα! Ήμουν εντελώς σίγουρος πως θα αναφέρεις τα γεγονότα του Καζαντζάκη! Οπότε, εξισώνεις του φονταμενταλιστές Χ.Ο. με τους αριστερούς της Ελένης. Σαφώς και τα άκρα ταυτίζονται. Ευχαριστώ που το παραδέχεσαι. Επίτηδες πάντως στο πρώτο σχόλιο μου μίλησα για ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ αλήθεια του Γκατζογιάννη, σε αντίθεση με μυθοπλασίες του Καζαντζάκη. Οπότε, άλλο να σπας σινεμά επειδή δεν σε βολεύει η ιστορία για την μάνα ενός ανθρώπου και άλλο να θεωρείς αυθαίρετα πως σου προσβάλαν τον Θεό. Το πρώτο κρύβει φαιδρή απόπειρα κουκουλώματος. Για τον δε Καζαντζάκη και την εμμονή του με Βούδες, Χριστούς, Αλλάχ και Άγιους Φραγκίσκους τα έχει πει καλύτερα ο Ρένος Απστολίδης… Ψάξτον.
Όπως και να έχει ποιο το πρόβλημα σου; Το ταλέντο του Γκ. Ή τα γραφόμενα υπ΄αυτόν;
avatar
Άρης Κωνσταντινίδης 31.5.2018 | 16:07
Ο σημερινός 17χρονος προετοιμάζεται εντατικά απο τον 45χρονο γονιό του για να εγκαταλείψει τη χώρα. Όταν καίγεται το σπίτι σου, δεν έχεις χρόνο για παρελθόν, ακόμα και αν αυτό κουβαλάει συγκίνηση. Όταν καίγεται το σπίτι σου κοιτάς να ξεφύγεις, να σωθείς. Και αν δεν καταφέρνεις να σώσεις τον εαυτό σου, προσπαθείς να γλιτώσεις τα παιδιά σου τουλάχιστον.

Ας γλιτώσουν εκείνα λοιπόν. Και μετά εμείς, οι καμένου, ας κάτσουμε με τις ώρες πάνω στις στάχτες να μιλάμε για τον Λαμπράκη, τη μεταπολίτευση και το Πολυτεχνείο. Αμφιβάλλω ότι θα έχουμε και τίποτα καλύτερο να κάνουμε άλλωστε....
He-Man 31.5.2018 | 21:49
Οταν καιγεται το σπίτι σου,προσπαθείς να σβήσεις την φωτιά,μηπως κ μεινει κατι να ξαναχτίσεις κ να ζησεις κ αυριο.
avatar
Μαύρος Γάτος 2.6.2018 | 11:47
Θα έχεις ακούσει τον όρο της δημοσιογραφικής πιάτσας:
"Η φωτιά μαίνεται ανεξέλεγκτη"
VASILY ZAITSEV 31.5.2018 | 22:14
Ο σημερινός 17χρονος προετοιμάζεται εντατικά απο τον 45χρονο γονιό του για να εγκαταλείψει τη χώρα. Όταν καίγεται το σπίτι σου, δεν έχεις χρόνο για παρελθόν, ακόμα και αν αυτό κουβαλάει συγκίνηση. Πηγή: www.lifo.gr

Ναι μόνο που ο σημερινός 45χρονος έβαλε τη φωτιά από μόνος του, με τη βοήθεια του 65 γονιού του (της πιο κακομαθημένης γενιάς νυν συνταξιούχων)!
avatar
apdm 31.5.2018 | 17:48
Μην ανησυχείτε. Οι σημερινοί 17χρονοι μαθαίνουν για τους μάρτυρες της αριστεράς από πολύ μικρή ηλικία.
Το τσουνάμι για την αριστερά δεν θα έρθει λόγω κακού μάνατζμεντ και ελλιπούς προπαγάνδας. Θα έρθει από τους σημερινού 70χρονους που θυμούνται πολύ καλά τα πάντα. Ψηφίσανε για να μην κοπούν οι συντάξεις. Όχι για να τιμήσουν τους αγωνιστές.
avatar
atman 1.6.2018 | 10:50
απο όλα τα άρθα του κ. Σεβαστάκη αυτό με όλο το σεβασμό με απογοήτευσε τον περισότερο.

Γιατι μιλάμε για τα σύμβολά μιας περασμένης εποχής ξεχνώντας ότι η ουσια της είναι εδώ παρούσα ζωντανή και απειλητική.

Και εξηγούμαι. Το φάινόμενο Γκοτζαμάνη μπορει να εξηγηθεί ως φαινόμενο "Ιερής Αγανάκτησης". Μιλάει ο κάθε Λαμπράκης εναντίον του Έθνους, υπερ του Κομουνισμού, κατά της Εκκλησίας κλπ κλπ , Ιερη Αγανάκτηση μπαίνει on οτιδήποτε είναι δικαιολογήμενο, οποιοσδήποτε τραμπουκισμος ανεκτός από μεγάλη μερίδα συμπολιτών και το κράτος. O κ. Σεβαστάκης όντως φαίνεται να τα θυμάται πολύ καλά όλα αυτά.

Fast forward στο 2018 και ακόμα εχουμε φαίνόμενα "Ιερής Αγανάκτησης". Τολμάς και μιλάς υπερ του οικονομικού φιλελευθερισμού, υπερ της αστικής δημοκρατίας, κατά των ολοκληρωτικοαναρχικών γκρουπούσκουλών (καλά μη πουμε για την μη νομιμη μεταναστευή...);;; ΙΕΡΗ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ, πετρες μολότωφ ξύλο ενθαρυμένο από μερίδα του κόσμου και με την επίσημη ανοχή του κρατους (μεχρι και νομοι έχουν αλλαξει για να πεσουν στα μαλακα) Ρωτηστε το Νικητα Κλιντ αν μπορεί να παει βολτα εξάρχεια ή ρωτηστε αυτόν τον ατυχο εκλεγμενο απο την Ελληνικη Βουλή πρωθυπουργο Παπαδήμο...

Επομένως τον 17χρονο θα επρεπε να τον νοιαζει σήμερα ότι οπως και 50 χρονια πριν (ισως περισσότερο) δεν μπορεί να μιλήσει ελευθερα και χωρίς κίνδυνο σε μια φοιτητική συνελευση σε μια πλατεία σε ενα δημοσιο χωρο. Οι συγχρονοι Γκοτζαμανηδες παραμονευουν. Αλλά όχι δεν καταλαβαίνουμε ότι οι μαγνητικοι πόλοι των άκρων άλλαξαν αλλά ο ολοκληρωτισμός τους παραμένει ο ίδιος χέρι χέρι με το (σύγχρονο) παρακράτος.
avatar
Γράφων 1.6.2018 | 15:30
Το χειρότερο είναι ότι η λογοκρισία σήμερα γίνεται εθελοντικά σε ένα κλίμα ελευθεριότητας αλλά βαφτίζεται -συνήθως- political correctness.

Η κατεστραμμένη ελευθερία της έκφρασης έχει άμεση σχέση με την καταστροφή της ελευθερίας της σκέψης.
avatar
atman 4.6.2018 | 01:01
οχι δεν γινεται και τοσο εθελοντικα.

Οπου δεν πιπτει λογος και καροτο - επιδοτουμενα διδακτορικα - θεσεις νομεκλατουρας κλπ - πιπτει ραβδος Ρουβικωνες εμπρησμοι και τα λοιπα.
avatar
Μαύρος Γάτος 2.6.2018 | 11:53
Οταν δε η "Ιερή αγανάκτηση" του Ατμαν έχει και την γεμάτη ζήλο ενθάρρυνση και κάλυψη (και το πιθανότερο ηθική αυτουργία)κρατικών, παρακρατικών και δωσιλογικών μηχανισμών, τότε "μεγαλουργεί"
avatar
Lolidas 1.6.2018 | 11:30
Θυμάμαι από το μάθημα ιστορίας του σχολείου ότι η ιστορία γράφεται κάθε 50 χρόνια. Με άλλα λογια για τη περίοδο των 50 χρόνων το κράτος και όλοι οι φορείς (ακαδημαϊκοί δεξιοί αριστεροί ερευνητές) καταλήγουν σε ένα κείμενο που σκοπό έχει να παρουσιάζει όσο πιο αντικειμενικά γίνεται τα γεγονότα χωρίς πολιτικούς χρωματισμούς , με σκοπό ο μαθητής αναγνώστης να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα.

Θυμάμαι οτι η πιο σύγχρονη ιστορία μας περιγράφεται στο βιβλίο 3ης λυκείου και φτάνει μέχρι το έτος 1910. Πολλές φορές το μάθημα της ιστορίας θεωρείται και περιττό με αποτέλεσμα να αγνοείται από τους μαθητές καθηγητές.

Που θέλω το πάω ? Μέχρι τώρα δεν υπάρχει μια συμφωνημένη αντικειμενική παρουσίαση των γεγονότων όπου οι αριστεροί κομμουνιστές θα λένε εμείς διαπραξαμε αυτά τα γεγονότα στη διάρκεια του εμφυλίου και μεταπολίτευσης . Το ίδιο ισχύει και για τους δεξιούς ακροδεξιούς , με αποτέλεσμα μια ροή γεγονότων που θα δείχνει τα αίτια και τα αποτελέσματα αντικειμενικά.

Διότι η δολοφονία του Λαμπράκη είναι γεγονός όχι ιστορία. Υπάρχει ροή γεγονότων που οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα που σκόπιμα αγνοείται.

Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ενα γεγονός για να κατηγορείται ο δεξιός φασισμός και να ηρωποιειται το αριστερό πλεονεκτήμα.

Ιστορία που χρωματίζεται από αριστερούς δεξιούς γονείς , συγγραφείς ή πολιτικούς δεν είναι ιστορία. Και νομίζω ότι όλοι συμφωνούν ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεις αντικειμενικές απόψεις ή καταγραφή γεγονότων για τη περίοδο από το 40 και μετά.

Άρα γιατί ο 17 χρόνος να ενδιαφερθεί για κάτι ποθ είναι τόσο θολό και πολιτικο-ιδεολογικα συσχετισμένο , αδυνατώντας να σχηματίσει άποψη ?

Θα αφήσει τους 70ηδες να σκοτώνονται ακομα μεταξύ τους για τα γεγονότα του εμφυλίου , τους 50 ηδες να τσακώνονται για το δίλημμα αριστερά δεξιά και τους 30-40ηδες να μαλώνουν για τα οφέλη όλων των παραπάνω.

Ούτως ή άλλως η συγκεντρωμένη δύναμη όλων των παραπάνω ομάδων καθιστούν αδύνατη οποιαδήποτε αλλαγή καθώς το πολιτικό και δημόσιο σύστημα ελέγχεται και στοχεύει σ αυτους.

Μονή λύση όπως είπαν οι παραπάνω να φύγουν έξω , να παψουν να ανησυχούν είμαι άνεργος δεν ειμαι και να αφήσουν τις άλλες ηλικιακές ομάδες να συνεχίσουν να μαλώνουν.
avatar
Lolidas 1.6.2018 | 11:36
Και γαι το θέμα της συμπεριφοράς ο 15-20-30-40 που δεν δίνει τη θέση του στα μέσα μαζικής μεταφοράς στην έγκυο ή στον ηλικιωμένο , παρκάρει στις θέσεις των ΑΜΕΑ όσο ιστορία και να μάθει ή ότι ιδεολογικό πρόσημο και να έχει πάντα γαϊδούρι θα είναι.

Διότι για μερικά πράγματα υπάρχουν οι γραπτές και άγραφες αξίες που καθορίζουν την συνείδηση σου και τη συμπεριφορά σου. Αν δεν τις καταλάβεις μόνος σου τότε καμία ιστορία και διαπαιδαγώγηση δε σε σώνει.
avatar
atman 1.6.2018 | 17:09
Και να οι γκοτζαμανηδες του σημερα επιθεση στο Ενναλακτικο Βιβλιοπωλειο - φαινεται ειχαν καποια Ιερη Αγανακτηση https://www.facebook.com/ardin.gr/posts/1779794982104836
avatar
Μαύρος Γάτος 2.6.2018 | 12:10
Νικόλα, ένα από τα καλύτερα άρθρα σου.
Με έκανε να σκεφτώ ορισμένα πράγματα.
Οταν ήμουνα 18 ετών, το 50-60 πριν (συν-πλην) σήμαινε εποχή "εθνικού διχασμού-μικρασιατική καταστροφή-δεκαετία του 30 και ταραγμένα χρόνια του ελληνικού μεσοπολέμου".
Αν και ανήκα σε μια ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη γενιά, μου φαίνονταν απίστευτα μακρινά (πόσο μάλλον που η ιστορία στο σχολείο σταματούσε στο 1830) και, παρόλο που στη συνέχεια ασχολήθηκα αρκετά με όλα αυτά, δεν μπορώ να πω ότι σχηματίσει την ολοκληρωμένη γνώμη που θα επιθυμούσα να έχω. Μάλλον γνωρίζω περισσότερα για την Παρισινή Κομμούνα, τον μάη του 68, την Γαλλική Επανάσταση και την Οκτωβριανή Επανάσταση.
οσο μεγαλώνουμε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, όσο κι αν τα γεγονότα που ζήσαμε (ή ζήσαμε τον απόηχό τους) είναι όντως εξαιρετικά σημαντικά, τα 60 χρόνια δεν παύουν να αντιστοιχούν σε δυο γενιές, δηλαδή αυτόματα την ηλικία του παπού για έναν νέο 18 ετών. Και σε αυτήν την ηλικία, αυτό είναι σπάνια ελκυστικό.
avatar
atman 4.6.2018 | 00:59
ολα αυτα θα ηταν αποδεκτα αν η γενια του 68 μια με το καροτο, επιδοτουμενα διδακτορικα θεσεις καθηγητηλικια, αναπαραγωγή νομεκλατουρας (διολου τυχαιο που κορυφαιος υπουργος - Γαβρογλου;- χωρις ιδιαιτερο επιστημνικο εργο ειναι μελος ΔΣ Ιδρυματος Νιαρχου!!!!) - ή με το μαστιγιο, επιθεσεις απο παρακρατικους, αναπαραγαγει τις θεσεις και ιδεοληψιες της με το χρημα ή την βια.

Η γεροντολατρεια (σε ιδεες) στο μεγαλειο της.
avatar
Μαύρος Γάτος 4.6.2018 | 02:01
Σε παραπέμπω σε εξίσου εξαιρετικό παλαιότερο άρθρο του Νικόλα Σεβαστάκη για τον Μάη του 68.
Παρεμπιπτόντως, όταν μιλάμε για Μάη του 68 μιλάμε για Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία...
Εσύ κάπου έπρεπε ντε και καλά να κολλήσεις τον Γαβρόγλου. Στη γλώσσα των εκπαιδευτικών αυτό λέγεται "εκτός θέματος". Και μάλιστα καραμπινάτο...
avatar
atman 4.6.2018 | 13:01
@μαυρε γατε, καμια σχεση για Γαβρογλου, ανεφερε οτι η κυριαρχη συστημικη θεωρηση (και καλα αντισυστημικη βεβαια) απο τη μια χρησιμοποιει θεσεις και αξιωματα (Γαβρογλου στο ιδρυμα Νιαρχος!!!!) απο την αλλη μολοτωφ και ξυλο - οπου δεν πιπτει λογος πιπτει ραβδος. Αν η πραγματικοτητα βεβαιωνει την αποψη μου δεν φταιει ουτε η αποψη μου ουτε σιγουρα η πραγματικοτητα.
avatar
atman 4.6.2018 | 13:09
διορθωση ο Γαβρουγλου ειναι στο Latsis Foundation οχι στου Νιαρχου

PRINT ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ