Δεν θα πρέπει να υπάρχει κι ένας επίσημος «μπάτσος κουλτούρας» που να τιμωρεί όπως ο διαιτητής στο ποδόσφαιρο τη διαφαινόμενη πρόθεση, ανακαλώντας στην τάξη όσους γράφουν με το μάτι γυρισμένο ανάποδα;
Shortcut

Βλαβεροί προβοκάτορες ή μάρτυρες της ελεύθερης έκφρασης;

Ρητορική του μίσους, ελευθερία της έκφρασης και το κακό τους συναπάντημα με αφορμή τις διώξεις αρθρογράφων από το Παρατηρητήριο Πολιτικής Ορθότητας και τον κ. Δημητρά.

Δεν γνωρίζω ακριβώς (ούτε περίπου) τα βαθύτερα κίνητρα και κριτήρια που ωθούν κάθε τόσο αυτόν τον περιβόητο κ. Δημητρά, υπό την ιδιότητα του εκπροσώπου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), να ζητά τη δίωξη επιφανών αρθρογράφων κατά κανόνα νέο-συντηρητικής/νέο-αντιδραστικής αντίληψης με την αιτιολογία της ρητορικής μίσους και του ερεθισμού ρατσιστικών ενστίκτων. Τον σκέφτομαι, πάντως, καμιά φορά να τσεκάρει από το πανοπτικόν σύστημα που έχει εγκαταστήσει, από έναν πύργο ελέγχου ορθότητας, τις τυχόν παραβιάσεις στις οποίες υποπίπτουν γραφιάδες-αναλυτές του σύγχρονου πολιτισμικού ναρκοπέδιου.

 

Και είναι μεγάλος ο πειρασμός να τον εκτιμήσεις τελικά, ακόμα κι αν διαφωνείς με το διωκτικό έργο του, όπως μπορείς να εκτιμήσεις ως εκκεντρική, εμμονική περίπτωση κάποιον στην Ελλάδα, ειδικά που έχει βρεθεί εντεταλμένος να κάνει μια αναγκαία βρομοδουλειά και του την έχουν πέσει όλοι. Και όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι. Από το κέντρο ως την περιφέρεια, από το indymedia ως τα ποικίλα, πολυπλόκαμα εθνικιστικά/ακροδεξιά μέσα που λυμαίνονται κάθε υποφωτισμένη γωνιά του ελληνικού Ίντερνετ. Αυτή είναι άλλωστε η μοίρα ενός εισαγγελέα ορθότητας στον σύγχρονο κόσμο: να εγκαλείται είτε ως ημιπαράφρων «δικαιωματάκιας» είτε ως εγκάθετη μαριονέτα global σκοτεινών δυνάμεων τύπου George Soros.

 

Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός δεν είναι αστεία πράγματα ούτε ιδεολογικά κολλήματα δικαιωματιστών της πολυθρόνας που αδιαφορούν για τα αληθινά δράματα του κοσμάκη και όποιος ρίχνει λάδι στη φωτιά, πετώντας ευκόλως παρεξηγήσιμες ατάκες, οφείλει να φέρει και κάποια ευθύνη.


Σαφώς και αποτελεί υπερβολή και πολυτέλεια −και ορθώς εγείρει ζήτημα ελευθερίας του λόγου− η ποινική δίωξη αρθρογράφων σε mainstream έντυπα, οι οποίοι ενδεχομένως ενεργούν εμπρηστικά ή/και κακόβουλα, δεν υπερβαίνουν όμως τα όρια, όπως τα υπερβαίνουν καθημερινά άπειρες ρατσιστικής έμπνευσης δημοσιεύσεις σε πάσης φύσεως «εναλλακτικά» μέσα εθνικοπατριωτικής παραφιλολογίας.

Αναρωτιέμαι όμως... Δεν θα πρέπει να υπάρχει κι ένας επίσημος «μπάτσος κουλτούρας» που να τιμωρεί όπως ο διαιτητής στο ποδόσφαιρο τη διαφαινόμενη πρόθεση, ανακαλώντας στην τάξη όσους γράφουν με το μάτι γυρισμένο ανάποδα (ειδικά σε «σοβαρά» μέσα) και χαϊδεύουν τις επικίνδυνες εμμονές που τρέφουν τόσο πολλές φασιστοειδείς σκατοψυχούλες οι οποίες έχουν αναδυθεί στην επιφάνεια λόγω των έκτακτων και δυσμενών περιστάσεων; Δεν ενοχλούν τους –ακραιφνείς ευρωπαϊστές υποτίθεται− συγγραφείς των εν λόγω κειμένων η οικειοποίηση και η πανηγυρική αναδημοσίευσή τους από τέτοιους κύκλους; Και κυρίως, δεν τους ενοχλεί το γεγονός ότι τα επίμαχα αποσπάσματα μοιάζουν στεγνά προβοκατόρικα, επιμελώς αμφιλεγόμενα και γραμμένα πάνω σε μια φούρια να την πουν σώνει και καλά στην αποκαλούμενη, και από τους ίδιους, κυρίαρχη προοδευτική «θολοκουλτούρα» (αυτό τον υποτιμητικό όρο τον θυμάμαι από μικρός ως το πιο ξεκάθαρο δείγμα επιθετικής δεξιάς αναφορικά με οτιδήποτε αμφισβητούσε τα πατροπαράδοτα δόγματα) ενός αφηρημένου δικαιωματισμού;


Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός δεν είναι αστεία πράγματα ούτε ιδεολογικά κολλήματα δικαιωματιστών της πολυθρόνας που αδιαφορούν για τα αληθινά δράματα του κοσμάκη και όποιος ρίχνει λάδι στη φωτιά, πετώντας ευκόλως παρεξηγήσιμες ατάκες, οφείλει να φέρει και κάποια ευθύνη. Δεν είναι για να τον τρέχουν στα δικαστήρια άμα δεν γράφει κανονικές ακρότητες αλλά ούτε δικαιούται και να εμφανίζεται ως εξιλαστήριο θύμα και οσιομάρτυρας μιας καταπιεστικής περιρρέουσας κορεκτίλας που έχει επικρατήσει και λογοκρίνει την ελεύθερη έκφραση. Αστεία πράγματα. Πρόκειται για αντίληψη που μοιάζει με μανία καταδιώξεως και αποτελεί την αντίστροφη (και εξίσου στρεβλή) όψη τού να αποκαλείς φασίστα όποιον δεν συμφωνεί μαζί σου και επιχειρεί να εκφράσει κάτι πιο σύνθετο.

Η ηλικιωμένη κυρία εδώ δίπλα έχει το δικαίωμα να νοσταλγεί τις παλιές καλές εποχές ησυχίας, τάξης και ασφάλειας πριν από την εμπειρία συνύπαρξης με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Είναι φασίστρια; Είναι ρατσίστρια; Όχι. Είναι απλώς μεγάλη γυναίκα. Δεν έχει όμως ανάγκη να δηλητηριάζει κι άλλο την ύπαρξή της ούτε να κανονικοποιεί τα πιο ξενοφοβικά της ένστικτα, διαβάζοντας τις «αιρετικές» απόψεις έγκριτων αρθρογράφων, οι οποίοι, έτσι κι αλλιώς, «θα έχουν πάντα το Παρίσι».

 

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

 

3 Σχόλια
Χαρμίδης 14.12.2017 | 12:00
Επικαλείστε άγνοια για "τα βαθύτερα κίνητρα" του εθνικού λογοκριτή αλλά παρακάτω αναφέρεστε περιπαικτικά σε "εγκάθετες μαριονέτες global σκοτεινών δυνάμεων". Παραμένει λοιπόν το ερώτημα περί πραγματικών κινήτρων αλλά και πηγών χρηματοδότησης όλων αυτών των αγωγών για τα οποία δεν μας διαφωτίζετε.

Σκοπός των συγκεκριμένων αγωγών είναι να δημιουργηθεί μία "υγειονομική ζώνη" που θα εξασφαλίζει ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει καριέρα σε "σοβαρά" μέσα αν δεν είναι πρόθυμος να παπαγαλίζει συγκεκριμένα θέσφατα και τσιτάτα. Εκτός από την ξενοφοβία και τον ρατσισμό που αναφέρετε, υπάρχουν και άλλα πράγματα που δεν είναι καθόλου αστεία όπως ο ολοκληρωτισμός της μοναδικής σκέψης και ο εξοβελισμός του πραγματικού διαλόγου από τη δημόσια ζωή. Εκτός βέβαια αν πρόκειται για σεσημασμένα ακραίους των οποίων η εμπρηστική ρητορική είναι πολύ χρήσιμη ώστε να λειτουργούν ως παράδειγμα προς αποφυγή για τους υπόλοιπους.
λukum (το) 14.12.2017 | 12:40
Η "ξενοφοβία" και ο "ρατσισμός" όπως πολλοί των βαφτίζουν είναι φυσιολογικότατο ανθρώπινο ένστικτο που βοήθησε τον άνθρωπο εξελικτικά να επιβιώσει.


Ο άνθρωπος αρέσκεται στο να κάνει παρέα με ομοίους του, νιώθει ασφάλεια, και η αίσθηση του συνόλου και η συνοχή της ομάδας τον κάνει να αισθάνεται δυνατότερος.

Γι'αυτό και ιδρύονται οι ομάδες και τα σωματεία, πάμε σε μπαρ που έχει κόσμο που μας μοιάζει ή θα θέλαμε να μας μοιάζει...

Γι'αυτό οι Έλληνες της Νέας Υόρκης έχουν την περιοχή τους, την Αστόρια. Όπως εξάλλου οι Ισπανόφωνοι, οι Εβραίοι, οι Κινέζοι κ.τ.λ...

Όμοιος ομοίω αεί πελάζει

Μας αρέσει να βρισκόμαστε με ανθρώπους με τους οποίους έχουμε κοινά, νιώθουμε άνετα και δεν αισθανόμαστε πως θα πρέπει να είμαστε σε άμυνα είτε ενσυνείδητα είτε υποσυνείδητα.

Γι'αυτό εξάλλου υπάρχει και η λέξη "ξένος".
Τι σημαίνει "νιώθω ξένος";
Τι διαχωρίζει ή ενώνει τους ανθρώπους;

Το χρώμα, η γλώσσα, η Θρησκεία, τα έθιμα, τα ήθη, η οικονομική κατάσταση, το γούστο, τα ρούχα, η ηλικία... κ.τ.λ...

Γιατί υπάρχει και η έκφραση "Μιλάμε την ίδια γλώσσα";
Τι σημαίνει;

Σημαίνει έχουμε κοινά.

Μοιραία λοιπόν κάποιος που για παράδειγμα μπαίνει στον Ηλεκτρικό και ακούει 12 διαφορετικές γλώσσες πέραν της δικής του αισθάνεται σε πρώτο επίπεδο ξένος. Όπως όταν βρίσκεται σε μια χώρα που δεν μιλάει την γλώσσα. Δεν αισθάνεται μέρος της ομάδας, βρίσκεται διαρκώς σε άμυνα ακόμα και αν δεν θέλει να το παραδεχθεί. Μας είναι εξαιρετικά άβολο να μην καταλαβαίνουμε τι λένε οι γύρω μας.

Από την άλλη όταν τα μέλη της ομάδας μας (ίδιου χρώματος, θρησκείας, οικονομικής κατάστασης.κ.τ.λ...) δέχονται ενός είδους επίθεση (π.χ. οικονομική, αυξήσεις φόρων, μειώσεις μισθών) ή μειώνονται σε αριθμό (π.χ. υπογεννητικότητα) μοιραία εναντιωνόμαστε στην ανταγωνιστική ομάδα με την οποία δεν έχουμε κοινά και δεν ανήκουμε σε αυτήν που διεκδικεί τον δικό της χώρο στην δική μας περιοχή.

Πότε τσακώνονται δύο άνθρωποι; Συνήθως όταν έχουν κάτι να χωρίσουν.
Διαφορετικά δεν έχει κανείς τίποτα με κανέναν.
ημίθεος 14.12.2017 | 17:13
πέστα χρυσόστομε!
- σύλλογος μπαχαλάκηδων Εξαρχείων
- γκέτο Πακιστανών Ομονοίας
- πορτιέρηδες που απαγορεύουν την είσοδο σε θηλυπρεπείς
- λέσχες ανδρών
- χουλιγκάνοι πασών ομάδων
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

PRINT ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ