«Μη σταματάς όταν κουράζεσαι, σταμάτα όταν έχεις τελειώσει τη δουλειά»: αυτό είναι το σλόγκαν που επικρατεί και συνοδεύεται με χαμογελαστό emoticon.
Δ. Πολιτάκης

Κατώτατος μισθός: Μαστίγιο, καρότο και σύνδρομο της Στοκχόλμης

Οι millennials έγιναν μεσήλικες περιμένοντας να έρθει η ανάπτυξη.

Δεν είναι μόνο καταθλιπτική αλλά και πολλαπλώς εξοργιστική σε όλες τις εκφάνσεις της αυτή η ιστορία με την αύξηση του κατώτατου μισθού που ακόμα δεν λέει να φτάσει το συμβολικό όριο που είχε τεθεί για την αείμνηστη «γενιά των 700 ευρώ» τα πρώτα χρόνια της κρίσης, όταν οι ψευδαισθήσεις ακόμα τότε βρίσκονταν σε πλήρη ανάπτυξη και οι συνθήκες παραλυτικής επισφάλειας δεν είχαν αποκαλυφθεί ακόμα στο τρομακτικό τους μέγεθος.


Μαστίγιο και καρότο σε συνδυασμό με σύνδρομο της Στοκχόλμης: αυτό βιώνουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι, κυρίως οι νέοι, οι αποκαλούμενοι «millennials», οι μεγαλύτεροι των οποίων κοντεύουν πια τα σαράντα και έχουν φάει ήδη μία δεκαετία από την επαγγελματική τους «καριέρα» (μαζί με ολόκληρα σχεδόν τα νιάτα τους) περιμένοντας να πραγματωθεί το όραμα της ανάπτυξης.


Και η σχιζοφρένεια εντείνεται, αν συνυπολογίσει κανείς σ' αυτές τις συνθήκες ένδειας και επισφάλειας τη βαθιά διείσδυση στη σύγχρονη εργασιακή κουλτούρα της λατρείας της εργασιομανίας (χωρίς τις αντίστοιχες υλικές ανταμοιβές) που προέρχεται από την Αμερική κυρίως, και –για να μην αδικούμε ολόκληρη τη χώρα– ειδικά από τους ιθύνοντες των τεχνολογικών πολυεθνικών που έχουν κατακυριεύσει το σύμπαν.

 

Δεν αρκεί να ανέχεσαι την εργασία σου ούτε απλώς να σου αρέσει, πρέπει να τη λατρεύεις. Και όχι μόνο να τη λατρεύεις, αλλά να κοινοποιείς πόσο τη λατρεύεις στα social media.


«Μη σταματάς όταν κουράζεσαι, σταμάτα όταν έχεις τελειώσει τη δουλειά»: αυτό είναι το σλόγκαν που επικρατεί και συνοδεύεται με χαμογελαστό emoticon. Η έκσταση του μόχθου δεν πρέπει να σταματά ποτέ, ούτε το πάρτι που κάνουν οι ενδορφίνες όταν βρίσκεσαι σε ντελίριο δημιουργικού κάματου (και βλέπεις κύκλους από την υπερφόρτιση του σκληρού στον εγκέφαλό σου).

 

Δεν αρκεί να ανέχεσαι την εργασία σου ούτε απλώς να σου αρέσει, πρέπει να τη λατρεύεις. Και όχι μόνο να τη λατρεύεις, αλλά να κοινοποιείς πόσο την λατρεύεις στα social media, συγχωνεύοντας έτσι απολύτως την προσωπικότητά σου (την ταυτότητά σου) με αυτήν της εργοδοσίας.

 

Δεν πρόκειται για μαρξιστικό λυρισμό αλλά για τη στεγνή πραγματικότητα. Κάποτε κοροϊδεύαμε το κορπορατικό μοντέλο των Γιαπωνέζων που θύμιζε τόσο έντονα αίρεση και τώρα το λουζόμαστε όλοι ανά τον πλανήτη.

 

Δεν φτάνει που ο μέσος εργαζόμενος έχει καταντήσει σταχανοβίτης χωρίς αιτία, χωρίς όραμα και συνήθως χωρίς προοπτική, πρέπει να συμμετέχει ενεργά και στην κουλτούρα αποθέωσης του μόχθου και παρουσιάζει σχεδόν ως «glamorous» την εμμονή με το εργασιακό αντικείμενο, ακόμα κι αν πρόκειται για την πιο ανούσια και μηχανική δουλειά του κόσμου.

 

Κι όλα αυτά σε πείσμα των επίσημων στοιχείων που δείχνουν ότι οι ατέλειωτες ώρες εργασίας δεν ενισχύουν ούτε τη δημιουργικότητα ούτε την παραγωγικότητα, το αντίθετο μάλιστα.


Δεν ήταν άγγελοι, φυσικά, αλλά μου λείπουν όλο και πιο έντονα οι παλιοί μεγιστάνες και πλουτοκράτες, όσο αμφιλεγόμενες και σκληρές κι αν ήταν οι μεθοδεύσεις τους, όχι μόνο επειδή ήταν πιο ειλικρινείς όσον αφορά τα κίνητρά τους αλλά επίσης επειδή δεν σέρβιραν διαρκώς τις δραστηριότητές τους ως «φιλανθρωπικές» και απαραίτητες για την εξέλιξη της ανθρωπότητας.


Οι σύγχρονοι κροίσοι της τεχνολογίας επιθυμούν να βλέπουμε τις εταιρείες τους ως αγαθοεργές αιρέσεις και το «κάψιμο» των εργαζομένων ως δημιουργική έκσταση.

 

Ο Έλον Μασκ δήλωσε πρόσφατα ότι «κανείς δεν άλλαξε τον κόσμο δουλεύοντας 40 ώρες την εβδομάδα... το σωστό νούμερο είναι 80 ή 100, ανάλογα με το άτομο – πάνω από τις 80 ώρες, τα επίπεδα πόνου αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο».

 

Τι είναι ο πόνος, όμως, μπροστά στην έκσταση του δημιουργικού μόχθου; Η δουλειά είναι αυτοσκοπός, η αμοιβή δεν έχει σημασία.

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

 

Shortcut
11 Σχόλια
avatar
Ανώνυμος/η 31.1.2019 | 11:27
Eλα τωρα, ο ανθρωπος το ειπε, η οικονομια ειναι το ατου του, το δυνατο του σημειο. Φατε καταληψια (αμα δεν εχετε να φατε βασικο).
avatar
atman 31.1.2019 | 13:53
Ενα συμπτωμα του Ελλαδαρισμου ειναι να κοιτας τι γινεται μονο στην Ελλαδα νομιζοντας οτι αποτελει ειδικη περιπτωση ξεχωριστη απο ολο το κοσμο.

Δεν εχω να κανει καποιο σχολιο περα οτι ειναι ενα αρθρο της γενιας των 50ρηδων που μιλαει για τους 30ρηδες. Οι 20κατι λογικα κατι θα εχουν παρατηρησει πως δουλευει ο κοσμος στη Δανια την Φιλανδια την Σουηδια την ιρλανδια και την Ολλανδια ωστε να εχουν καποιες ιδεες γιατι ο ιδεολογικος πυρηνας του αρθρου ειναι εκτος τοπου και χρονου.

Αν νομιζετε οτι η οικονομικη υστερηση της Ελλαδας και η υπαρξη της Ανταρσυας και η αντιστοιχη οικονομικη προοδος της δηθεν νεοφιλελε (με πραγματικε ςκοινωνικες παροχες ομως) Ολλανδιας και Ιρλανδιας ειναι χωρις σχέση - πάσο.
avatar
Ανώνυμος/η 1.2.2019 | 07:15
Πέραν τις αοριστολογιες που αναφέρεις πιο πάνω, σε τι διαφωνείς ακριβώς με το άρθρο;
(Να ξέρω να ψηφίσω θετικά ή αρνητικά, όχι τίποτε άλλο)
avatar
atman 1.2.2019 | 14:28
Σου αναφερω μια σειρα χωρες πόλυ συγκριμένα παραδειγματα και ειναι "αοριστολογιες". Θα μπορουσα να κανω ενα δεκαρικο λογο για τον "νεοφιλελυθερισμο" αλλα Πακης και να παρω θετικη ψηφο παντως.
avatar
atman 1.2.2019 | 10:58
και για να κανω λιγο elaborate: win - win situations στην Ελλαδα ιδιως οι μεγαλυτερης ηλικιας δεν μπορουν να το αντιληφθουν αυτο . Με τη καμια. δεν καταλαβαινουν πως η Σουηδια εχει και αναπτυξη εχει και οικολογια εχει και καπιταλισμο εχει και κοινωνικο κρατος. Δεν καταλαβαινουν την κοινωνικη αξια που μπορει να πηγαζει απο καπου αλλου περα απο ενα ολοκληρωτικης εμπνευσης λεβιαθαν-κρατος.
avatar
Harlan 1.2.2019 | 16:48
ΤΕΛΕΙΑ !!!
Ο atman βρήκε το μυστικό.
Εμπρός να γίνουμε Σουηδία.

Που σημαίνει ότι πρέπει να ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΟΥΜΕ τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, να ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΔΕΗ, λιμάνια, αεροδρόμια, αεροπορικές εταιρείες, μαγάλες βιομηχανίες και - κερασάκι - το 12% του ελληνικού ΑΕΠ να προέρχεται από κρατικές επενδύσεις.

Πραγματικά αναρωτιέμαι, αν μερικοί κάνουν τον κόπο να ανοίξουν μια βικιπέδια, πριν αυτορεζιλευτούν δημόσια.

Αλλά βλέπεις, αυτό το εντελώς ανόητο κλισεδάκι "για όλα φταίει το κράτος-λεβιάθαν, ας το καταργήσουμε" έχει ριζώσει τόσο βαθιά στα μυαλά μερικών, που αρνούνται να σκεφτούν οτιδήποτε άλλο.

Και ΦΥΣΙΚΑ, αφού θέλουμε σώνει και καλά να γίνουμε Σουηδία (εγώ προσωπικά δεν έχω καμία αντίρρηση) τι θα λέγατε να βάζαμε έναν φόρο εισοδήματος 60% στους έλληνες ολιγάρχες που σήμερα αγοράζουν ΠΑΕ και ΚΑΕ και αποθεώνονται από τους πανηλίθιους οπαδούς;

Γιατί δεν φορολογούμε με σουηδικούς συντελεστές (58,9% ) όλους αυτούς τους καλούς κύριους "θεέ πάρε την παε" που τεκμηριωμένα έχουν φράγκα - αλλιώς δεν θα έχτιζαν γήπεδα, ούτε θα έφερναν παίχτες και προπονητές για αμύθητα ποσά.

Αστερίσκος: Για τα γήπεδα παίρνουν κρατικά λεφτά βεβαίως βεβαίως. Βλέπεις το κακό κράτος-λεβιάθαν που θέλουμε να καταργήσουμε εδώ και τώρα, γίνεται μερικές φορές ιδιαίτερα γενναιόδωρο προς μερικούς. Τότε παύει να είναι κράτος-λεβιάθαν και μετατρέπεται σε κράτος-ευεργέτη.

Και τι θα λέγατε να αναγκάζαμε όλους τους εργοδότες να δίνουν "έναν μισθό" σε ασφαλιστικές εισφορές;
(για κάθε ευρώ μισθού, η εργοδοσία δίνει άλλο ένα ευρώ στο κράτος για ασφάλιση / σύνταξη του εργαζόμενου).

Εμπρός να γίνουμε Σουηδία, με μπροστάρη τον atman να κρατάει την σημαία.

Τρέχω να κάνω αίτηση πρόσληψης στο δημόσιο. Η Σουηδία έχει διπλάσιο ποσοστό δ.υ. σε σχέση με την Ελλάδα. Να δω τους ιδιοκτήτες ΠΑΕ και ΚΑΕ να δίνουν πίσω το κρατικό παραδάκι, να πληρώνουν 60% φόρο στο δικό τους εισόδημα συν 100% (επί του μισθού των υπαλλήλων τους) σε ασφαλιστικές εισφορές και θα μπορώ να κλείσω τα μάτια μου ευτυχισμένος.
avatar
atman 2.2.2019 | 20:27
Harlan αντιμετωπισε το γεγονος οτι η Σουηδια ειναι μια πληρως καπιταλιστικη οικονομια - μεχρι και το δημοσιο εκει δουλευει σε αντιστοιχους ρυθμους -και οχι αυτα που ισχυαν 50 χρονια πριν δεν ισχυουν τωρα. Εινια σαν να μου λες οτι η ΔΕΗ της Γερμανιας η ΒΜW και η VAG ειναι ... δημοσιες επιχειρησεις επειδη τυχαινει και μεγαλο πακετο μετοχων εχει η κυβερνηση της Βαυαριας.
avatar
Ανώνυμος/η 4.2.2019 | 15:38
Αγαπητέ φίλε, οικονομικός νεοφιλελευθερισμός με κοινωνικές παροχές δεν υπαρχει. Παρτο αποφαση αυτό.
Προσωπικά, δεν με χαλάει φιλελευθερισμός σαν οικονομικό μοντέλο. Το πρόβλημα είναι οι φορείς ( δεν λέω ελίτ γιατί έχετε δαιμονοποιεσει την λεξη) που καλούνται να εφαρμόσουν το μοντέλο είτε είναι ανίκανοι είτε δεν ενδιαφέρονται.
Επίσης είναι οι ίδιοι που συντηρούν το κράτος Λεβιάθαν, γιατί μόνο έτσι μπορούν να υπάρξουν. Ο καπιταλισμός δεν εφαρμόσθηκε ποτέ στην Ελλάδα όχι λόγο αριστερών φρονημάτων αλλά λόγω ανικανότητας των ιθαγενών ευνοουμενων που κατά καιρούς παρίσταναν τους αστούς. Παρόλα αυτά ακόμη δεν καταλαβαίνω την σύνδεση όλων όσων γράφεις με το άρθρο έτσι και αναφέρθηκαν σε αοριστολογιες.
avatar
Γράφων 31.1.2019 | 14:06
https://www.youtube.com/watch?v=UOlPL8wnfpg
avatar
Μαύρος Γάτος 1.2.2019 | 16:54
"Ο Έλον Μασκ δήλωσε πρόσφατα ότι «κανείς δεν άλλαξε τον κόσμο δουλεύοντας 40 ώρες την εβδομάδα... το σωστό νούμερο είναι 80 ή 100, ανάλογα με το άτομο "

Κάτω από παρόμοιες συνθήκες, ίσως και να ξαναγίνεται επίκαιρη στις μέρες μας η ετυμολογία της λέξεως σαμποτάζ : από τα σαμπό, τα ξύλινα χοντροπάπουτσα που φορούσαν οι εργάτριες και οι εργάτες που δούλευαν 12-16 ώρες την ημέρα Χ έξι ημέρες την εβδομάδα στις φάμπρικες του 19ου αιώνα.
Κάποια στιγμή εξάντλησης, μερικά σαμπό κατέληγαν ανάμεσα στα γρανάζια, μπλοκάροντας τη μηχανή...
avatar
atman 2.2.2019 | 20:29
Δεν χρειαζεται ολοι να αλλαξουν τον κοσμο - πιστευεις δηλ οτι αυτοι που αλλαξαν το κοσμο αφιερωσαν κατι λιγοτερο απο ολη τους την ζωη εκει - και οχι απλα καποιες ωρες εργασιας;;; Μιλαμε για εργασια και για πραγματικη συνεισφορα στην κοινωνια οχι για αλλαγη του κοσμου

PRINT ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ