Η Ανατολή του James

Η πολυσυλλεκτική Ανατολή του Αμερικανού James.
28.5.2014 | 07:22

Εβραία νύφη της Υεμένης

 

Από τον Νικόλα - Νταμόν Παπαδημητρίου

 

Η καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Αθηνών, Πολύμνια Αθανασιάδη ξεκινάει την εισαγωγή του έργου της "Στο Σύνορο του Ευφράτη'' με την ακόλουθη παράθεση. "Στην ακριτική περιοχή που Ρωμαίοι και Βυζαντινοί ονόμαζαν ''σύνορο του Ευφράτη'', οι τρόποι και η ένταση της πνευματικής ζωής δεν χάνονταν κάθε φορά που η πολιτική και θρησκευτική εξουσία άλλαζε χέρια. Αντίστροφα ο νέος σπόρος γονιμοποιούσε την παράδοση εξασφαλίζοντας κάτω από τη φαινομενική ροή της αλλαγής την ποιοτική συνέχεια ενός πολυσήμαντου αλλά ενιαίου πολιτισμού''.

Κατά κάποιον τρόπο η βιογραφία του Ισλάμ αποτελεί μέρος της αέναης ιστορίας της Εγγύς Ανατολής και όλες αυτές οι ετερότητες που συναποτελούν την Ανατολή, το αμάλγαμα των διαφορετικών αισθητικών προτιμήσεων και οι εικόνες που αντικρίζουμε ως συνέπεια πολύχρονων ζυμώσεων, δηλώνονται περίτρανα στην Ανατολή του James. 

O James Stanfield υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς φωτογράφους παγκοσμίως. Εργάστηκε ασίγαστα για περισσότερο από τρεις δεκαετίες πίσω από τον φωτογραφικό φακό και διασχίζοντας ασυνήθιστα μέρη. Βρέθηκε σε ορυχεία, ερήμους, οροσειρές όπως τα Ιμαλάια, καταυλισμούς νομάδων των Λατινικών Άνδεων και πολύχρωμες ανατολίτικες αγορές. Ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο όχι μόνο για να απαθανατίσει τον ανθρωπολογικό πλουραλισμό αλλά και για να καταγράψει γεγονότα αμύθητης χλιδής όπως η Στέψη του Σάχη του Ιράν το 1967, οι θησαυροί του Βατικανού και ο μεγαλόπρεπος Πύργος του Γουίντσορ.

Ο Stanfield δεν αγνόησε την Ανατολή και την μακραίωνη παράδοση που φέρει. Ίσα ίσα που πιστεύω ότι αποτύπωσε πολλές γλυκιές στιγμές της ζωής στην Ανατολή και μεγαλεπίβολα τοπία.

Η Ένωση Φωτογράφων του Λευκού Οίκου τον ανακήρυξε  Φωτογράφο της Χρονιάς το 1970, το 1977, το 1982 και το 1984. Ο Stanfield εργάστηκε για μια πενταετία στο έντυπο Milwaukee Journal προτού συνεργαστεί με το National Geographic ως μόνιμο μέλος της φωτογραφικής ομάδας και καλύψει 60 άρθρα του περιοδικού.

 

Πωλήτρια στο Ουζμπεκιστάν

Φυλή Κάλας στο Πακιστάν, οι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Όρος Αλαμούτ ή αλλιώς ''Η αετοφωλιά'' στο βορειοδυτικό Ιράν. Προπύργιο της δολοφονικής σέχτας των Ασσασίνων. Πρόκειται για την εξτρεμιστική ισλαμική αίρεση που πρώτη εισήγαγε τις επιθέσεις αυτοκτονίας στον ισλαμικό κόσμο. Στην Ανατολή έχουν επικρατήσει με την ονομασία ''Νιζαροί'' ενώ οι δυτικοί τους αποκαλούν ''Ασσασίνους'' από την μεσαιωνική λατινική λέξη, assasinus, δηλαδή ''δολοφόνος''. Ωστόσο παραμένει και η εκδοχή της ονομασίας τους να προέρχεται από την αραβική λέξη Hashīshiyyīn = χασισοπότες καθώς κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες χασίς προκειμένου να καταλήξουν σε αυταπάρνηση και τελικώς δολοφονήσουν τους εχθρούς αυτοκτονώντας.

Γυναίκα από το Ομάν

Γυναίκα από το Ομάν

Οι νύφες αποκαλύπτουν πολλά για μια χώρα ή έναν πολιτισμό. Περίπλοκα σχέδια φτιαγμένα με χένα κοσμούν τα χέρια μιας νύφης στο Ομάν, ένα σουλτανάτο με βαθιά παράδοση και πολύ πλούτο. Χίλιες γυναίκες παρακολούθησαν την τελετή λαϊλάτ αλ χενά, την παραμονή του γάμου ενώ ο Stanfield ήταν ο μοναδικός άντρας μεταξύ τους.

Πυραμίδες στην Αίγυπτο.

Ένας Αιγύπτιος με την ομπρέλα του.

Δύο μέλη της ισραηλινής χορευτικής ομάδας Ίνμπαλ.

Μεβλεβί δερβίσηδες εκτελούν τον περιστρεφόμενο χορό, σεμά, στην Κωνσταντινούπολη. Τα ισλαμικά μοναστικά τάγματα ή ταρικάτ τέθηκαν εκτός νόμου το 1923 με την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας. Κατηγορήθηκαν για οπισθοδρόμηση και δεισιδαιμονικό πνεύμα αγνοώντας τη διάσταση του λαϊκότροπου Ισλάμ που εξέφραζαν και ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με την ανεπίσημη εκδοχή του ετερόδοξου Ισλάμ των λαϊκών τάξεων.

Ένα κοριτσάκι στο χωριό Σεγκίτ στην ενδοχώρα της Τουρκίας.

Ένας θεοσεβούμενος μουσουλμάνος προσεύχεται σκυμμένος στο Κοράνι, στο Σαφράνμπολου της Τουρκίας.

Τούρκος χωρικός σε συγκέντρωση προς τιμήν του Ερτογρούλ, πατέρα του Οσμάν Α' που ίδρυσε την δυναστεία των Οθωμανών.

Νομάς στην όαση Fachi της Νιγηρίας.

Ο σάχης του Ιράν, Μοχάμμαντ Ρεζά Παχλαβί καθισμένος στον θρόνο Ναντερί (επενδυμένος με 26.773 πολύτιμους λίθους εκ των οποίων το μεγαλύτερο διαμάντι είναι 65 καρατίων και το μεγαλύτερο σμαράγδι 225 καρατίων. Έχει ύψος 2, 25 μέτρα και φυλάσσεται στο θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας του Ιράν). Δεξιά, ο διάδοχος Ρεζά και αριστερά η αυτοκράτειρα Φαράχ. Από την στέψη του ζεύγους Παχλαβί το 1967.

Η Αυτοκράτειρα του Ιράν, Φαράχ Παχλαβί στη στέψη του 1967. Ανάκτορα Γκολεστάν, Τεχεράνη.

James L. Stanfield

 

 

 

 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ