Νύχτα στο μπαρ του καλού και του κακού

Η νεότητα δεν έχει αξία καθεαυτή. Όλα μπορούν να της συμβούν. Το παιδί να καταλήξει ποιητής ή ρεμάλι.
11.10.2015 | 00:00

 

Η Ανιές Βαρντά, υπέροχη ως το τέλος...

 

Βράδυ στα μπαρ του κέντρου. Ποδήλατα στα κάγκελα, παπιά, παιδιά στα κράσπεδα. Ιδρώτας. Βρετανική αισθητική, σε βαλκάνιο μίξερ. Αισθήματα άδηλα, θαμμένα κάτω από μια μεμβράνη βαρεμάρας. Βλέμμα ανετάριστο -η βλεφαρόπτωση του στυλ. Τα πέλματα σέρνονται, μπερδεύονται - θα 'ταν εξαίσιο να δεθεί κόμπο το σώμα μόνο του, εκεί που πάει να πάρει ένα μπιρόνι.

 

Ηρθα ν' ακούσω ένα ντι-τζέι. Σέρνω τα πόδια μου στη βερολινέζικη σάλα, την εξεζητημένα ανεκζήτητη, ανάμεσα στους νάρκισσους, που χορεύουν λίγο και μετά σωριάζονται στο πάτωμα, ανέκφραστοι μέσα στη χλαπαταγή. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι αυτά τα παιδιά είναι η φύρα της εποχής. Η παράπλευρη απώλεια μιας μπερδεμένης, άγονης κουλτούρας, που εξέφρασε μόνο άγχη και αυτισμό. Εγγόνια του Ιαν Κέρτις, ας πούμε. Συνειδήσεις τεταμένες που σνομπάρουν την κατάσταση των πραγμάτων, αλλά βαριούνται και την υπερπροσπάθεια της αρετής.

Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι αυτά τα παιδιά είναι η φύρα της εποχής. Η παράπλευρη απώλεια μιας μπερδεμένης, άγονης κουλτούρας, που εξέφρασε μόνο άγχη και αυτισμό. Εγγόνια του Ιαν Κέρτις, ας πούμε. Συνειδήσεις τεταμένες που σνομπάρουν την κατάσταση των πραγμάτων, αλλά βαριούνται και την υπερπροσπάθεια της αρετής.

 

Ομως κάτι δεν κολλάει. Χίλιοι ποιητές δεν χωράνε σε ένα δωμάτιο. Κάποιοι απ' αυτούς θα γίνουν οι αυριανοί μπρόκερς. Οι αυριανοί μαλάκες. Και αντιστρόφως: όλοι οι σημερινοί ξεφτιλισμένοι, οι κυνικοί, οι δολοφόνοι, οι απατεωνάκηδες πολιτικοί ήταν κάποτε νέοι. Με μαλλάκια ανέμελα. Με τι-σερτς νεωτερικά. Με ποιητική βλεφαρόπτωση. Κάποιοι άρρωστοι μπίζνεσμαν ήταν κάποτε στους δρόμους με δραματικά πανό υπέρ της δικαιοσύνης. Ενάντια στα αφεντικά. Ενάντια στη διαπλοκή - που τόσο ποθούσαν να τους αρπάξει μια μέρα στα χρυσά πλοκάμια της. 'Οπως τους άρπαξε. Και ήρθαν στα ίσα τους. Κι έκτοτε, ούτε ποίηση ούτε πανό. Μόνο μπίζνες. 

 

Ο Μάνος Χατζιδάκις το έλεγε. Δεν με ενδιαφέρουν όλοι οι νέοι. Από τους νέους θα ξεπηδήσουν οι αυριανοί βασανιστές, οι αυριανοί φασίστες. Με ενδιαφέρουν οι νέοι που έχουν καλό γονίδιο, ποιητική προοπτική. Ο υπέροχος Μάνος! Εννοούσε ότι η νεότητα, ασχέτως της ηδονικής της εξιδανίκευσης, δεν είναι μια αξία, καθαυτή. Οπως η τιμιότητα, η φιλία, η γενναιότητα... Η νιότη είναι ένα υλικό - όλα μπορούν να της συμβούν, όλα μπορείς μαζί της να τα κατασκευάσεις. Η αξία της κρίνεται εκ του αποτελέσματος - όχι από τα τροχιοδεικτικά της  (Αχ, πού 'σαι νιότη που δείχνεις πως θα γινόμουν άλλος... κ.λπ.).

  

Είπα υλικό. Να 'το απόψε. Η γενιά του ελαφρού υλικού. Του ανοιχτού σε όλα. Του υπολογιστικού επαμφοτερισμού. Της κλαίουσας ιτιάς (κατά προτίμηση, σε μια έπαυλη στο νυχτερινό L.A.). Κρέμονται από ένα τσιγκέλι αόρατο, άπνοοι, ξέπνοοι, και πίνουν μπίρες. Ένα κύμα από beats τούς πηγαινοφέρνει και μετά πάλι τίποτα. Πολύ θα ήθελα να ξέρω ποιος είναι ανάμεσά τους ο αυριανός Χατζιδάκις. Ο αυριανός Λάνθιμος. Να τον πλησιάσω και να πάρω από την κρυφή δροσιά του δύναμη. Είναι εκείνο το ξεήγκλωτο που κοιτάει το πάτωμα; Αυτός που σκόνταψε; Αυτός που κάνει ότι δεν με βλέπει;

 

Από αυτή την άποψη -τού ότι όλα μπορούν να συμβούν στη νιότη- αυτό το πλήθος έχει όψη ειλικρινή. Ειλικρινέστερη από τους παλιούς ιδεολόγους, τους κνίτες, τα φρικιά. Ούτε φανφάρες ούτε μεγάλα λόγια. 'Ενα έρπειν στις πολυθρόνες τού Μπάϊος -να πέσουμε στα πατώματα, ν' ακούσουμε ύπτιοι τις μουσικάρες. Αύριο για κάθε λέξη μας θα κόβουμε απόδειξη. Σκάσε ν' ακούσουμε τώρα. Το παρακούρασες.

 

Εξαϋλωμένη νύχτα. Κάπου έχει βρέξει. Υγρασία και άπνοια. Με περιμένουν σε άλλο μπαρ, αλλά δεν έχω σθένος. Ας πάμε για ύπνο, ωραία μου παιδιά, ωραίοι μου μαλάκες. Καληνύχτα, Τζον Μπόι. Καληνύχτα, Μέρι Έλεν. ΕΜΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ. ΕΜΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ.
Καλ'νύχτα Μπιλλ. Καλ'νύχτα Λου. Καλ'νύχτα Μαίη. Καληνύχτα. Γεια γεια. Καλ'νύχτα. Καλ'νύχτα. Καληνύχτα, κυρίες, καληνύχτα, γλυκιές μου κυρίες, καληνύχτα, καληνύχτα.

 

 

_____

Δημοσιεύτηκε στην έντυπη LIFO, το 2008

ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ
BIO ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
11 Σχόλια
avatar
The man who sold the world 10.11.2012 | 22:09
Protect me from what I want...
kostaps 10.11.2012 | 22:27
"Δεν με ενδιαφέρουν όλοι οι νέοι. Από τους νέους θα ξεπηδήσουν οι αυριανοί βασανιστές, οι αυριανοί φασίστες. Με ενδιαφέρουν οι νέοι που έχουν καλό γονίδιο, ποιητική προοπτική."

Με αλλα λογια ηθελε να πει οτι τον ενδιαφερουν αυτοι που κυνηγιουνται απο "δαιμονες", αλλα δεν μπορεις να το πεις ετσι, γιατι στο περισσοτερο κοσμο δεν του αρεσει να τον "κυνηγανε δαιμονες" του αρεσει απλα να πινει τη φραπεδια στην ακρογιαλια!
Πολυ ωραιο κειμενο!
Κυνικός 10.11.2012 | 22:33
Πολύ καλό Στάθη, μπορεί και να μου άρεσε επειδή είμαι της γενιάς σου, δε ξέρω..
kostaps 11.11.2012 | 02:18
Οσο για τους DJ...

"Burn down the disco
Hang the blessed DJ
Because the music that they constantly play
IT SAYS NOTHING TO ME ABOUT MY LIFE"

...δεν λεω, καλοι οι DJ, αλλα εγω σαν "παλιομοδίτης" και επειδη δεν μου περισευουν "λεφτα για πεταμα" θα προτιμουσα να ξοδεψω τα λεφτα μου στο παρακατω...

Morrissey with Iggy Pop and the Stooges
Friday March 1, 2013 @ STAPLES Center
Los Angeles, CA
07:00 PM
avatar
Ανώνυμος/η 11.11.2012 | 06:46
Γενικά πάντως οι άνω των 40 μοιράζουν πιο εύκολα τα ρολάκια, πιο νέος κρατάς και μια πισινή, λες, "δε μπορεί, θα είναι αληθινή η βλεφαρόπτωση" -να γίνω εγώ ο Bono ($$$) ή τον πρόλαβε άλλος το ρόλο;
avatar
sananthi 11.11.2012 | 07:53
Και αν τραγουδάμε φάλτσα, δεν φταίμε εμείς, αλλά οι δάσκαλοί μας."Ουδείς εκών κακός".
avatar
thhgr 11.11.2012 | 10:01
κάποιοι απ΄αυτούς τους νέους θα εξελιχθούν και σε μισάνθρωπους ενήλικες όπως ακριβώς ο συντάκτης του παραπάνω άρθρου,σίγουρα υπήρξε και ο ίδιος νέος
avatar
naias727 11.11.2012 | 10:38
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ!!!!!!!!!!
avatar
Vasvas 11.11.2012 | 13:26
Όλοι είναι κομμουνιστές μέχρι να βγάλουν λεφτά.
Όλοι είναι φεμινιστές μέχρι να παντρευτούν.
Και όλοι είναι άθεοι μέχρι να αρχίσει να πέφτει το αεροπλάνο.
salvador 11.11.2012 | 23:40
Μπράβο, καταπληκτική παρατήρηση.
avatar
i dont cheat life 12.11.2012 | 13:49
σημασια εχει οτι αυτη η σουλατσαδα ανευ λογου οφειλεται στον τροπο που μεγάλωσε η σημερινη νεολαια...μεχρι πριν 2,5 χρονια για να ειμαι ακριβης. τι θελει να γινει το παιδι? καλλιτεχνης..ε βεβαια ότι θελει το παιδι...εμεις υποφεραμε και δουλευαμε μετα την κατοχη(οι γονεις)...τωρα οτι θελει το παιδι...και σιγα μην θελει το παιδι να κουραστει τα βρηκε ετοιμα...τωρα ομως? τωρα αλλαζουν και ευτυχως τα πραγματα...με 500 ευρω (και αν) και δουλεια σε φαμπρικες ξενων πια...μια στροφη στο 1950...μια στροφη που ελπιζω να μεινει γιατι ο νεος χατζηδακης βγαινει απο φτωχολογια...και οχι απο φτωχα λογια.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ