Το τέρας μέσα μας

Οι ακραία ανθρωποφαγικές αντιδράσεις μας απέναντι σε δράστες ειδεχθέστατων, έστω, εγκλημάτων παραβλέπουν ότι δικαιοσύνη δεν σημαίνει εκδίκηση, βεβαιώνουν όμως ότι «θηρίο» μπορεί τελικά να γίνει ο καθένας.
9.5.2015 | 09:23

Δεν λείπουν, φυσικά, οι απαραίτητες ρατσιστικές πινελιές... Τι κι αν ο παιδοκτόνος των Δουνεΐκων Μανώλης Δουρής, ο Παναγιώτης Φραντζής που τεμάχισε τη νεαρή γυναίκα του Ζωή, ο «δράκος» Παπαχρόνης και τόσοι άλλοι απεχθείς δολοφόνοι είναι Έλληνες με τη... βούλα; Φωτο: Menelaos Myrillas / SOOC

 

Είναι μερικές φορές που το μυαλό σταματά μπροστά στην απύθμενη κακία και μοχθηρία που κρύβουν οι πιο φρικαλέες όψεις της ανθρώπινης φύσης. Που η φιλοσοφία, η ποίηση, η τέχνη και τα άλλα λαμπρά επιτεύγματα της ανθρώπινης διάνοιας αδυνατούν να ερμηνεύσουν ή να διαχειριστούν ικανοποιητικά τέτοια φαινόμενα, μην πω ότι φαντάζουν εντελώς μάταια, όπως συνέβη π.χ. με το Ολοκαύτωμα. Που η ψυχολογία σηκώνει τα χέρια ψηλά, η ηθική στέκει αμήχανη, η λογική αυτοακυρώνεται – και είναι αυτό ακριβώς το συναίσθημα που μαζί με τον φόβο του θανάτου γέννησαν τις θρησκείες και τις λοιπές μεταφυσικές αναζητήσεις, παραμένοντας ωστόσο ανικανοποίητο, εφόσον μήτε εκείνες εγγυώνται τη λύτρωση από το ανείπωτο, αντίθετα, χιλιάδες εγκλήματα έγιναν και γίνονται στο όνομα κάποιου δόγματος. Παρότι λίγοι αναλογικά φτάνουμε σε τέτοιο έσχατο σημείο απανθρωπιάς, είμαστε, βλέπεις, πολύ περισσότεροι όσοι θα μπορούσαμε να πράξουμε τα ίδια και χειρότερα, αν το μυαλό μας «θόλωνε» ή αν απλώς απουσίαζαν εκείνοι οι ηθικοί και κοινωνικοί κανόνες που μας αποτρέπουν. Αυτό απέδειξε και το πείραμα του Μίλγκραμ (1963), όπου «καθηγητές» εφάρμοζαν ηλεκτροσόκ σε «μαθητευόμενους», ξεπερνώντας, στην πλειονότητά τους, πρόθυμα τα όρια, αλλά και η βασισμένη σε αντίστοιχο επιστημονικό πείραμα ταινία Το Κύμα (2008), όπου με την κατάλληλη ενθάρρυνση αθώα σχολιαρόπαιδα μεταμορφώνονται σε σαδιστές μελανοχίτωνες μέσα σε λίγες μόνο βδομάδες.

 

Αν οι ίδιοι άνθρωποι που φρίττουμε με τους αποκεφαλισμούς των τζιχαντιστών του ISIS ζητάμε κεφαλές επί πίνακι, πόσο τελικά διαφέρουμε από εκείνους;


Η είδηση-σοκ που υπερκάλυψε κάθε άλλη τα τελευταία 24ωρα ήταν η άγρια δολοφονία της 4χρονης Άννυ, που ο βιολογικός της πατέρας σκότωσε, τεμάχισε και στη συνέχεια έβρασε με ρύζι και πέταξε στα σκουπίδια. Ως δικαιολογία πρόβαλε την παθολογική του ζήλια για τη φίλη του και μητέρα του παιδιού, που πίστευε, λέει, ότι έκλεβε πολύ από το ενδιαφέρον της για εκείνον. Μια μητέρα που επίσης δεν φαίνεται άμοιρη ευθυνών, αυτά όμως ας τα κρίνει η δικαιοσύνη. Εκείνο που απασχολεί εμένα περισσότερο τόσο σε αυτή, όσο και σε άλλες περιπτώσεις μικρότερων ή μεγαλύτερων εγκλημάτων, είναι η κανιβαλιστική διάθεση με την οποία εμείς, οι κατά τα άλλα αγαθοί, νομοταγείς και φιλήσυχοι πολίτες αντιμετωπίζουμε τους θύτες. «Να τον βιάζουν και να τον βασανίζουν καθημερινά», «να τον γδάρουν ζωντανό», «να τον παλουκώσουν», «να έχει έναν αργό και βασανιστικό θάνατο», «στην κρεμάλα τώρα» είναι μερικά μόνο από τα σχόλια που συνοδεύουν το δημοσίευμα σε ΜΜΕ και κοινωνικά δίκτυα. Και αν τέτοιες παρορμητικές αντιδράσεις δικαιολογεί, τρόπον τινά, η ασύλληπτη κτηνωδία της συγκεκριμένης πράξης, τα ίδια και χειρότερα λέγονται και γράφονται σε πολλές άλλες περιπτώσεις παραβατικών συμπεριφορών, όπως π.χ. συνέβη προ διμήνου με τον 40χρονο παιδεραστή με το βανάκι, που, όσο αποτρόπαια και αν δρούσε, δεν είχε καν απειλήσει κάποια ζωή.

 

Δεν λείπουν, φυσικά, οι απαραίτητες ρατσιστικές πινελιές: «Βουλγαρόγυφτος είναι το πρεζάκι, τι περίμενες», «γαμώ τις Αλβανίες, τις Βουλγαρίες και τις Ρουμανίες που μας κουβαλήθηκαν εδώ», «κρύβουν την εθνικότητα του φονιά τα ΜΜΕ για να ρίξουν στάχτη στα μάτια (!)» διάβασα σε μερικά σχόλια. Τι κι αν ο παιδοκτόνος της Ερμιόνης Μανώλης Δουρής, ο Παναγιώτης Φραντζής που τεμάχισε τη νεαρή γυναίκα του Ζωή, ο «δράκος» Παπαχρόνης και τόσοι άλλοι απεχθείς δολοφόνοι είναι Έλληνες με τη... βούλα; Για κάποιους φυρόμυαλους ιθαγενείς, το DNA της φυλής είναι καθαγιασμένο, ο «κακός» είναι –πρέπει να είναι– πάντοτε ο ξένος, ο αλλότριος, ο διαφορετικός, η πόρνη, ο χρήστης κ.λπ. Αλλά ούτε για την –τουλάχιστον ανεύθυνη, όμως εδώ δεν κρίνουμε αυτό– μάνα έλειψαν οι ρατσιστικές αλλά και οι μισογύνικες, σεξιστικές εκφράσεις τύπου «κοίτα την τσούλα πόσο προκλητικά στήνεται στον φακό». Τέτοια είναι δυστυχώς η «εκ βαθέων» κουλτούρα μας κι ύστερα ψάχνουμε τι φταίει που ένας στους δέκα Έλληνες ψήφισε Χρυσή Αυγή. Αλλά εδώ είδαμε εγκληματολόγο υπουργό να προαναγγέλλει αυτοδικία κατά υπόδικου (κιόλας).


«Και τι θες να κάνουμε με τους εγκληματίες, να τους χαϊδεύουμε τρυφερά, όλο κατανόηση; Κι αν το θύμα ήταν συγγενής σου;» θα πει κάποιος. Μεγάλα λόγια δεν λέω, ελπίζω ωστόσο να μη φανώ πιο βάρβαρος από εκείνη την Ιρανή μάνα που έσωσε τον φονιά του γιου της από την κρεμάλα με ένα συμβολικό χαστούκι. Εννοείται, τώρα, ότι κάθε εγκληματίας οφείλει να λογοδοτεί για τις πράξεις του και να τιμωρείται ανάλογα. Όμως σε Ελλάδα και Ευρώπη απαγορεύονται δεκαετίες τώρα τα βασανιστήρια και η θανατική ποινή, ακριβώς επειδή η ωμή εκδικητικότητα ούτε σωφρονίζει, ούτε είναι πολιτισμικά συμβατή. Αναρωτιέμαι πώς θα ήταν οι κοινωνίες μας δίχως νόμους και θεσμούς που να εξασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία τους, τιθασεύοντας, ταυτόχρονα, τα χαμηλότερα ανθρώπινα ένστικτα. Αν οι ίδιοι άνθρωποι που φρίττουμε με τους αποκεφαλισμούς των τζιχαντιστών του ISIS ζητάμε κεφαλές επί πίνακι, πόσο τελικά διαφέρουμε από εκείνους;

ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
BIO ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
8 Σχόλια
avatar
Ανώνυμος/η 9.5.2015 | 18:45
''Αν οι ίδιοι άνθρωποι που φρίττουμε με τους αποκεφαλισμούς των τζιχαντιστών του ISIS ζητάμε κεφαλές επί πίνακι, πόσο τελικά διαφέρουμε από εκείνους;''

Η μεγαλύτερη αλήθεια που έχω διαβάσει εδώ μέσα!

Η μεγαλύτερη επανάσταση που μπορεί ? να κάνει το ανθρώπινο είδος = να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ιρανής!

Προφανώς δεν θέλει... Σκεφτείτε, όμως, να ήθελε!

Oι άνθρωποι δεν συγχωρούν γιατί η αλαζονεία της εξουσίας που έχει πάνω τους το μίσος, εξυπηρετεί την ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας...!

-ΓΕΝΙΚΑ ΜΙΛΑΩ-
WLGFQ 9.5.2015 | 20:11
Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να συμφωνήσω με την come il faux/ politically correct αντιμετώπιση του θέματος.
Στο συγκεκριμένο έγκλημα δεν μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Τελεία.
Απομένει η τιμωρία. Η ουσιαστική τιμωρία. Αυτή που θα εξασφαλίζει πως ο εγκληματίας δεν θα μπορέσει ποτέ ξανά να εγκληματήσει εναντίον όχι μόνο της ανθρώπινης κοινωνίας (όπως –ας μη γελιόμαστε- έκανε) αλλά και της έννοιας «άνθρωπος» έτσι όπως τη θεωρεί η ίδια η κοινωνία.
Όταν λοιπόν η θανατική ποινή είναι εκτός ..μενού και τα ισόβια είναι το πολύ εικοσαετία με απόφαση μόνο μερικών κι όχι της κοινωνίας, οι αντιδράσεις είναι αναμενόμενες αν όχι ήπιες.

Κατά τη γνώμη μου η σωστή αντίδραση θα ήταν μια δημόσια συζήτηση – αναζήτηση των τρόπων με τους οποίους οφείλει να προστατεύει η οργανωμένη κοινωνία τον εαυτό της από εγκλήματα που ξεπερνούν τα όριά της ώστε να ικανοποιείται το κοινό αίσθημα περί απόδοσης δικαιοσύνης και αρμόζουσας τιμωρίας των ενόχων. Ακριβώς δηλαδή ό,τι έγινε μετά την εμπειρία του Ολοκαυτώματος που χρειάστηκε να οριστούν νέοι δικαστικοί όροι («έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας» κ.ά.) με αντίστοιχες ποινές.
Franny 10.5.2015 | 13:04
υπαρχει ενα μεγαλο προβλημα στο ελληνικο δικαστικο συστημα.
σε καποιες περιπτωσεις, που δεν ειναι και λιγες, τα ισοβια πρεπει να σημαινουν ΙΣΟΒΙΑ.
οποιος σκεφτεται οτι αυτο το ον σε μερικα χρονια θα ειναι εξω ο'τι ποινη κι αν φαει, παραλυει...
τα εκτροπα τα καταδικαζω φυσικα, αλλα υπαρχει ατιμωρισια .
Verve de vie 11.5.2015 | 01:57
Συγχαρητήρια για τη διαυγή ματιά. Ό,τι νηφαλιότερο έχω διαβάσει, ό,τι σκεφτόμουν ψύχραιμα και από απόσταση διατυπωμένο.
avatar
ΔημήτρηςΑ 12.5.2015 | 14:24
Ο παιδοκτόνος Μανώλης Δουρής ήταν από την Ερμιόνη και όχι από τα Δουνέικα.
Στα Δουνέικα δεν είχε γίνει έγκλημα.
Area51 13.5.2015 | 00:16
Το κάθε αποτέλεσμα έχει και το αίτιο του .Υπάρχει πάντα η δράση και η αντίδραση .Νομίζω ότι εκ του ασφαλούς κηρύττεται η πολιτισμένη τιμωρία των εν λόγω περιπτώσεων, εδώ με συγχωρείτε μιλάμε για ακραίες καταστάσεις που αν δεν κάνω λάθος στον ονειρικό κόσμο που ζείτε και με τις φιλάνθρωπες και πολιτισμένες δήθεν στάσεις δεν θα έπρεπε να υπάρχουν καν .Πως συγκρίνετε λοιπόν τον άνθρωπο που είναι γεγονός ότι έκανε πράξη κάτι τόσο ασύλληπτο με αυτόν που πάνω στην οργή του για κάτι τέτοιο θα πει σου αξίζουν τα χειρότερα???Θα το πει δεν θα το κάνει .
Ξέρετε κάτι κατά την ταπεινή μου γνώμη και άποψη τέτοιου είδους απόψεις καλό θα ήταν να τις κρατάτε για εσάς διότι επαναπαύουν τα άρρωστα μυαλά για 'ευγενή ' αντιμετώπιση της όποιας ακρότητας λόγω ''πολιτισμού '' και θεωρώ τουλάχιστον υποκριτικό να κρίνετε την οργή σε τέτοια φρικτά πράγματα όταν αυτά δεν πρέπει καν να υπάρχουν .
Δε σας βλέπω να μιλάτε για πρόληψη όμως ,η κάθε ελαφρόμυαλη να γίνεται μάνα πχ ,η πρέζα να υπάρχει παντού ,η βία να έχει γίνει πρώτη φύση του ανθρώπου πλέον κ.ο.κ .
Δεν ξέρω τελικά λοιπόν τι είναι πιο φρικαλέο το να είσαι τέτοιου τύπο εγκληματίας ή εν δυνάμει τελικά προστάτης του στο βωμό της δήθεν πολιτισμένης αντιμετώπισης φαινόμενων που πραγματικά ξεπερνάνε και τη πιο νοσηρή φαντασία ...ας του δώσουν λοιπόν ένα χαστουκάκι λοιπόν και αυτού να μάθει το παλιόπαιδο .Γιατί είμαστε και πολύ υπεράνω βρε παιδί μου.....

avatar
Ανώνυμος/η 13.5.2015 | 13:07
Οι ψυχίατροι και εγκληματολόγοι λένε οι γονείς που σκοτώνουν τα παιδιά τους έχουν την τάση να εντάσσονται σε μία από τις πέντε κατηγορίες:

Ο γονέας που που πάσχει από ψύχωση.
Ο γονέας που νομίζει ότι σκοτώνει από αλτρουισμό , επειδή δεν θέλει ένα παιδί να μεγαλώσει χωρίς αυτόν.
Ο γονέας που ενεργεί για εκδίκηση ενάντια σε έναν σύζυγο ή σύντροφο.
Ένας γονέας που σκοτώνει ένα ανεπιθύμητο παιδί.
Ο γονέας που σκοτώνει από αμέλεια ή από απερισκεψία.

Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών-θυμάτων - τρεις στους τέσσερις - είναι κάτω από 5. Περισσότερο από το ένα τρίτο του συνόλου των θυμάτων είναι κάτω του ενός έτους. Σχεδόν το ήμισυ του συνόλου των θυμάτων πέθαναν από φυσικές ξυλοδαρμούς ή άλλες βλάβες στα χέρια ενός γονέα.
Οι μητέρες είναι πιο πιθανό να σκοτώσουν νεογέννητα λόγω της ψυχικής ασθένειας , όπως η κατάθλιψη μετά τον τοκετό ή επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν το άγχος της φροντίδας για ένα μωρό.

''Δε σας βλέπω να μιλάτε για πρόληψη όμως ,η κάθε ελαφρόμυαλη να γίνεται μάνα πχ ,η πρέζα να υπάρχει παντού ,η βία να έχει γίνει πρώτη φύση του ανθρώπου πλέον κ.ο.κ''

Preventing those that would be bad parents from becoming parents

Take a survey of our thousand most successful people about the parenting they received as children; then compare those experiences with the parenting received from our thousand worst criminals. The successful people will tell stories mostly of decent to great parenting, while the criminals will be telling stories about abandonment, abuse and neglect. Also, all those stories we read about people that were about to overcome the obstacles of poverty to go on to do great thing, they all had some good parenting in their past. Society’s worst problem is bad parenting.

http://www.ted.com/conversations/19499/preventing_those_that_would_be.html
Area51 14.5.2015 | 14:09
Aυτό που λες είναι μια διαπίστωση που κρύβει μεγάλη αλήθεια ,στην πράξη γίνεται τίποτα????
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ