Ο μοναδικός οδηγός του Hula είναι το πάθος

Ο ζωγράφος απο την Χαβάη που κρύβεται πίσω από τα viral έργα των τελευταίων ημερών, μιλά στο LIFO.gr
25.5.2015 | 11:26

 

Η μετακόμιση μου στην Νέα Υόρκη από την Χαβάη μόνο με ελάχιστα χρήματα και τα σύνεργα ζωγραφικής ήταν το πιο τρομακτικό πράγμα που έκανα στην ζωή μου μέχρι τώρα, και έκανα τα πάντα για να μην χρειαστεί να γυρίσω πίσω. Τελικά έμεινα...

  

O ζωγράφος που αγάπησε το ίντερνετ την τελευταία εβδομάδα είναι ο Hula. Τα γυναικεία πρόσωπα που ζωγράφισε κάπου στην Χαβάη, το μέρος από όπου κατάγεται, καθισμένος σε μια σανίδα του σερφ έγιναν  γρήγορα viral. Στην συνέντευξη που παραχώρησε στο LIFO.gr δίνει την εντύπωση ενός παθιασμένου με την τέχνη του ανθρώπου. Περιμένω ήδη για το επόμενο  καλλιτεχνικό «χτύπημα» εντός ή εκτός στούντιο. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα περάσει απαρατήρητο.

 

Πες μας λίγα πράγματα για εσένα.

Το όνομα μου είναι Sean Yoro(Hula) γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Χαβάη στο ανατολικό κομμάτι του Oahu. Μετακόμισα στην Νέα Υόρκη το 2012 για να ακολουθήσω καριέρα στις τέχνες. Δεν είχα ορίσει ένα δρόμο καριέρας στο μυαλό μου, όμως ήθελα να λειτουργήσω με τα πάθη μου και να δω που θα με πήγαινε.

 

Η ζωή μου παραμένει πιστή στα πάθη μου, όπου και να με οδηγήσουν.

 

Τι επηρεάζει περισσότερο την δουλειά σου;

H δουλειά μου, είτε είναι σε καμβά ή σε τοίχο, έχει ως πηγή έμπνευσης τον ωκεανό και τα νησιά από τα οποία κατάγομαι.

 

 

Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνηση που έχεις από την παιδική σου ηλικία;

Για κάποιο λόγο είναι η πρώτη φορά που με τσίμπησε τσούχτρα. Ήμουν 7 ή 8 ετών και δεν θυμάμαι να γνώριζα  πόσο πολύ θα πονούσα. Πετάχτηκα πάνω και άρχισα να ξύνομαι σε όλο μου το σώμα προσπαθώντας να αφαιρέσω τα κεντριά από πάνω μου. Εξαπλώθηκαν σε όλο μου το σώμα και κατέληξα ξαπλωμένος για το υπόλοιπο της ημέρας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την στιγμή χάους.

 

Σου λείπει σήμερα κάτι από την Χαβάη στην νέα σου ζωή στην Νέα Υόρκη;

Το προφανές είναι οι παραλίες και τα κύματα, όμως σε ένα βαθύτερο επίπεδο, μου λείπει το «Aloha» πνεύμα για το οποίο είμαστε γνωστοί οι Χαβανέζοι. Δεν είναι κάτι το οποίο μπορώ να εξηγήσω ακριβώς όμως μεγαλώνοντας αισθάνεσαι ότι σε περικλείει μια ζεστή αγκαλιά από τους ανθρώπους και το μέρος σου. Μια εμπιστοσύνη κοινή με αυτούς που είτε γνωρίζεις προσωπικά είτε όχι.

 

Μίλησε μου λίγο για την τελευταία σου δουλειά, τα πορτραίτα γυναικών κοντά στον ωκεανό και το μέρος στο οποίο τα δημιούργησες.

Το πρότζεκτ εξελίχθηκε αργά. Δούλευα με διαφορετικά concepts που είχαν να κάνουν με το νερό, και μετά από κάποιες υποβρύχιες φωτογραφήσεις που είχα με τα μοντέλα, μου ήρθε η ιδέα. Σκέφτηκα ότι χρειαζόμουν ένα σκάφος για να ζωγραφίσω τα  murals, όμως μετά από κάποιες δοκιμές και λάθη βρήκα έναν τρόπο να χρησιμοποιώ το κουπί πάνω στην σανίδα μου. Δεν μπορώ να σου δώσω συγκεκριμένες πληροφορίες για τις περιοχές των έργων μου, αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι είναι εγκαταλελειμμένες περιοχές. Αυτό με βοήθησε τόσο αισθητικά όσο και λειτουργικά, ώστε να ζωγραφίσω με ασφάλεια χωρίς να έχω πρόβλημα.

 

Πιστεύεις ότι ο καλλιτέχνης έχει κάποια υποχρέωση στην κοινωνία;

Αν και δεν νομίζω ότι κάθε καλλιτέχνης έχει κάποια υποχρέωση στην κοινωνία( αφού όλοι κάνουμε τέχνη για διαφορετικούς λόγους) προσωπικά αισθάνομαι υποχρεωμένος να αναφερθώ σε θέματα που χρειάζεται να αντιμετωπιστούν, όπως η κλιματική αλλαγή.

 

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου μέρος στην Χαβάη;

Χωρίς αμφιβολία η Βόρεια Ακτή του Oahu. Είναι το μέρος όπου μεγάλωσα και πέρασα τον περισσότερο χρόνο της ζωής μου και είναι ένα μοναδικό μέρος. Κατά την διάρκεια του χειμώνα το μέρος είναι γεμάτο κύματα και τουρίστες. Το καλοκαίρι είναι έρημο και θυμίζει λίμνη. Είχα τις καλύτερες(και χειρότερες) στιγμές μου εδώ, μέσα και έξω από το νερό

 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα στην Χαβάη σήμερα;

To Oahu, το νησί στο οποίο μεγάλωσα έχει αλλάξει προς το χειρότερο τα τελευταία χρόνια που μετακόμισα στην Νέα Υόρκη, εξαιτίας του υπερπληθυσμού του. Η γη του δεν μπορεί να αντέξει τόσους πολλούς ανθρώπους αλλά ούτε και την ανάπτυξη που συμβαίνει αυτή την στιγμή. Το traffic και το υψηλό κόστος ζωής είναι μόνο μερικά από τα προβλήματα που έχουν προκύψει από την ανάπτυξη της περιοχής. Εύκολη λύση δεν υπάρχει για αυτά τα προβλήματα, όμως ανησυχώ για το βαρύ τίμημα που θα χρειαστεί να πληρώσει το μέρος τα χρόνια που έρχονται.

 

Ένα top5 με τους αγαπημένους σου καλλιτέχνες και ένα σύντομο σχόλιο για τον καθένα;

Είναι μόνο δύο αλλά έχω πραγματική εμμονή με αυτούς.

 

Istaavan Sandorfi- Μου αρέσει η μίξη υπερρεαλισμού με ένα άγγιγμα σουρεαλισμού που έχει η δουλειά του...

 

Richard Schmidt- Τα βιβλία του ήταν η Βίβλος μου τα πρώτα χρόνια που μάθαινα πώς να ζωγραφίζω

 

Ολοκλήρωσε τις φράσεις:

To Surfing είναι η κύρια σχέση μου με τον ωκεανό

Η ζωγραφική είναι ο φυσικός μου τρόπος να επικοινωνώ με ιδέες και συναισθήματα

Η ζωή μου παραμένει πιστή στα πάθη μου όπου και να με οδηγήσουν

 

Κάνε μια ερώτηση στον εαυτό σου(απάντησε την εάν θες!)

Ποιος σε εμπνέει περισσότερο από όλους;

Θα έλεγα o Danny Way, o μύθος του skateboarding, και ο Arnold Schwarzenegger. Και οι δύο με εμπνέουν καθημερινά με την ικανότητα που διαθέτουν να μην τα  παρατούν ποτέ και να εμπιστεύονται τον εαυτό τους στο άγνωστο. Η μετακόμιση μου στην Νέα Υόρκη από την Χαβάη μόνο με ελάχιστα χρήματα και τα σύνεργα ζωγραφικής ήταν το πιο τρομακτικό πράγμα που έκανα στην ζωή μου μέχρι τώρα, και έκανα τα πάντα για να μην χρειαστεί να γυρίσω πίσω. Τελικά έμεινα. Έχω να ευχαριστήσω για αυτό, αυτούς τους δυο, για την έμπνευση που μου έδωσαν.

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου καλοκαιρινό κομμάτι;

Μπορεί να φανεί  ως μια τυπική Χαβανέζικη απάντηση, όμως είναι το “Brushfire Fairytales” του Jack Johnson. Ολόκληρο το άλμπουμ έχει ένα γλυκό καλοκαιρινό vibe και με κάνει να επιστρέφω στην παραλία όποτε και όπου το ακούσω.

 

 

 

Μπορείς να μας στείλεις μια φωτογραφία με κάτι που αγαπάς;

 

Η πρώτη μου παλέτα. Δεν την χρησιμοποιώ πια, όμως έχω περάσει μέρες στην άμμο με αυτή προσπαθώντας να βρω για τον αντίχειρα μου την κατάλληλη γωνία. Έτσι δεν θα μπορούσα να την πετάξω, αν και πολυχρησιμοποιημένη.

 

 

Στην Νέα Υόρκη μου λείπει το «Aloha» πνεύμα για το οποίο είμαστε γνωστοί οι Χαβανέζοι. Δεν είναι κάτι το οποίο μπορώ να εξηγήσω ακριβώς όμως μεγαλώνοντας αισθάνεσαι ότι σε περικλείει μια ζεστή αγκαλιά από τους ανθρώπους και το μέρος σου. Μια εμπιστοσύνη κοινή με αυτούς που είτε γνωρίζεις προσωπικά είτε όχι...

 

 

Δεν μπορώ να σου δώσω συγκεκριμένες πληροφορίες για τις περιοχές των έργων μου, αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι είναι εγκαταλελειμμένες περιοχές. Αυτό με βοήθησε τόσο αισθητικά όσο και λειτουργικά, ώστε να ζωγραφίσω με ασφάλεια χωρίς να έχω πρόβλημα...

 

 

 

 

 

 

 

 

H δουλειά μου, είτε είναι σε καμβά ή σε τοίχο, έχει ως πηγή έμπνευσης τον ωκεανό και τα νησιά από τα οποία κατάγομαι...

 

 

 

 

 

Η ζωγραφική είναι ο φυσικός μου τρόπος να επικοινωνώ με ιδέες και συναισθήματα...

 

 

 

 

 

Περισσότερα για τον Hula στο site του

 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
BIO ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ