Ο δίσκος της Lady Gaga: πολύ hype (και πολλή βαβούρα) για το τίποτα.

Η Lindsay Lohan κι εγώ διαφωνούμε. Και να 'ταν η πρώτη φορά...
27.5.2011 | 13:27

 

Κριτική με 62 λέξεις.

Είχε πιο πολλά τραγούδια απ' ό,τι έπρεπε. Είχε πολύ θόρυβο. Ήταν χαοτικός. Προς το τέλος είχε μια απαράδεκτη ροκ μπαλάντα, και πιο προς το τέλος ένα απαράδεκτο κάντρι τραγούδι για να πιάσει και τους 'άλλους'. Εκτός απ' τα singles (που τα είχα συνηθίσει) μόνο δύο τραγούδια μου άρεσαν πραγματικά. Λόγω της βαβούρας δεν άντεξα να τον ακούσω ολόκληρο πάνω από μια φορά.

Στη Lindsay Lohan όμως άρεσε - κι επίσης πούλησε και μερικά φανταστικομύρια αντίτυπα και πήρε ως επί το πλείστον καλές κριτικές από σοβαρά έντυπα. Ε, το Bits and Pieces δεν είναι σοβαρό έντυπο...

-----

ΜΙΝΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

Αν τον ακούσατε, πώς σας φάνηκε;

[αν δε βλέπετε το poll πατήστε το ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙΟ]

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
35 Σχόλια
1234
avatar
Ανώνυμος/η 27.5.2011 | 13:50
Διαφωνώ! Ήταν ένα πολύ καλό άλμπουμ και όχι επειδή το λέει η Lohan. Σε γενικές γραμμές το περίμενα καλύτερο, αλλά απο τα 23 (μαζί με τα ρεμιξ) τα 15 είναι αρκετά καλά. Ομολογώ πως διαφωνώ με τους κριτικούς που το αποθεώνουν, το περίμενα καλύτερο, αλλά δεν το λες και "πολύ βαβούρα για το τίποτα".
stereo 27.5.2011 | 13:53
A, μα γιατί; Δεν είναι πως μου αρέσουν όλα ή πως δεν είναι θορυβώδης ώρες ώρες, αλλά μερικά από τα τραγούδια είναι εξαιρετικά (και διαφορετικά από οτιδήποτε άλλο κυκλοφορεί).

(Αυτό σημαίνει πως συμφωνώ με τη Lindsay? Ωχ...)
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 27.5.2011 | 13:55
http://www.gq.com/entertainment/music/201105/lady-gaga-born-this-way-album-review
RedHorse 27.5.2011 | 14:00
ΔΕΝ σου άρεσε;; Ετοιμάσου να αντιμετωπίσεις την στρατιά των αγανακτισμένων fans. Ενδεικτική επιχειρηματολογία:

α) Δεν κατάλαβες τίποτα από το concept της mother monster
β) Τα ίδια λέγανε και για τη Μαντόνα και κοίτα τώρα...

και το γραφικότερο όλων:

γράφει μόνη της τους στίχους και τη μουσική, όχι σαν κάτι άλλες...
avatar
Ανώνυμος/η 27.5.2011 | 14:04
ο συντάκτης αυτου του αρθρου ως τι εκφράζει την κριτική του για τον δίσκο? είναι μουσικοκριτικός ή απλα ...κρητικός απ'τα Σφακιά? θα βοηθούσε πολυ στην οποια σοβαροτητα του εντυπου σας, αν δίνατε δουλεια/το βήμα σε έναν μουσικοκριτικό-κατα προτίμηση όχι χιπστερά μεινστριμοφοβικό- παρά να ακολουθείτε την τζαμπατζίδικη τακτικη του freelancer για όλες τις δουλειές!
avatar
Ανώνυμος/η 27.5.2011 | 14:05
Ο πληρέστερος pop δίσκος της δεκαετίας του 90.
avatar
Ανώνυμος/η 27.5.2011 | 14:07
Κατά τη γνώμη μου σε αυτό τον δίσκο έχει εξελίξει πολύ τον ήχο της και δεν επαναπαύτηκε. Ο δίσκος είναι πολύ καλός και για μένα είναι δικαιολογημένο το hype. Να σας θυμίσω ότι το αυστηρό NME, Rolling Stone, Spin, Slant Magazine και Guardian του έβαλαν 8/10.
Μπορεί να μη συμφωνώ με την υπερ-προβολή της, αλλά μουσικά κι ερμηνευτικά είναι μια χαρά.
avatar
Ανώνυμος/η 27.5.2011 | 14:12
...Οταν τελείωσε είπα πως η RIHANNA έχει βγάλει δισκάρα!
avatar
Ανώνυμος/η 27.5.2011 | 14:17
Όλα τα αγανακτισμένα little monsters μετά από αυτό το άρθρο ν μαζευτούν στο electric chapel.

Το cd είναι πράγματι "πολύ" και κάποια τραγούδια λογικό να μην αρέσουν, αλλά διαφέρει ευχάριστα από οτιδήποτε κυκλοφορεί στην ποπ τώρα και είναι ένα άλμπουμ που φαίνεται ότι δουλεύτηκε πολύ. Και υπάρχουν και εξαιρετικά κομμάτια μέσα. Τι άλλο πρέπει να κάνει ένα άλμπουμ?
Άρης Δημοκίδης 27.5.2011 | 14:21
Προς αυτόν που έγραψε το "ο συντάκτης αυτου του αρθρου ως τι εκφράζει την κριτική του για τον δίσκο? είναι μουσικοκριτικός ή απλα ...κρητικός απ'τα Σφακιά?"

Μου θυμίζεις τα γράμματα που στέλναμε ως γυμνασιόπαιδα (ή ακόμα χειρότερα του Δημοτικού) τη δεκαετία του '80 στο Ποπ Κορν για να τσακωθούμε όσοι ήμασταν με τη Μαντόνα εναντίον αυτών που ήταν με τη Γουίτνι.

Μου έφτιαξες τη μέρα όμως όταν με χαρακτήρισες " χιπστερά μεινστριμοφοβικό"! Αν ήξερες μόνο...!

ΥΓ. Τα τραγούδια που μου άρεσαν ήταν τα:

1. Judas
2. Sceisse
3. Born this Way

αλλά το καλύτερο όλων είναι νομίζω το BLOODY MARY. Θα προτιμούσα να ήταν ο δίσκος πιο εύηχος, σαν αυτό το τραγούδι, κι ας μην ήταν τόσο προχωρημένος.

Όταν η Μαντόνα έβγαλε τον πιο προχωρημένο δίσκο της καριέρας της (και τον πιο προχωρημένο ποπ δίσκο των 90ς γενικώς) το Ray Of Light φρόντισε να μπορεί να ακούγεται σα σύνολο αποφεύγοντας τυχόν κακόηχες κακοτοπιές. Θέλω να πω μπορείς να είσαι και ποπ και αβάν γκαρντ.

Ο δίσκος της Gaga, παρ' όλα τα καλά του στοιχεία νομίζω ότι χάνει απ' την ποπ άποψη.


ένας χιπστεράς μεινστριμοφοβικός

:)
1234
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ