Τι είχε πει ο Γιάννης Πετρίδης όταν πρωτοβγήκε η Madonna;

(Και η παραδοχή του: "Εδώ έχω αποτύχει πλήρως")
15.8.2015 | 12:00

  

Όταν ξεπεράσετε το τρελό flashback (Ο Πετρίδης, ο Ευθυμίου, οι Πρωταγωνιστές του Θεοδωράκη, η παλιά ΝΕΤ), προσέξτε αυτό που λέει ο Πετρίδης για τη Μαντόνα. 

 

 

 

 

Δεν ήταν φυσικά ο μόνος. 

 

Αλλά, μιας και είναι ο σπουδαιότερος μουσικός παραγωγός και γνώστης της ξένης μουσικής (ένας μεγάλος δάσκαλος για όλους) βρήκα εξαιρετική την παραδοχή του. 

Ποιος θα θυμόταν τι είχε πει και θα έβγαινε να τον διαψεύσει, και με τι στοιχεία; Θα μπορούσε να το αποσιωπήσει ή να πει ότι δε θυμάται. 

 

Καθώς όμως η Μαντόνα ετοιμάζει νέο άλμπουμ, έχει ενδιαφέρον το πώς -31 χρόνια μετά την πρώτη μεγάλη επιτυχία της- διαψεύδονται οι προβλέψεις περί ποπ σαπουνόφουσκας. 

Μ' αυτήν την αφορμή θυμήθηκα κάτι που είχα γράψει στο Muzine, πριν από χρόνια, στη στήλη με τις Λανθασμένες Προβλέψεις, και το ξαναβάζω εδώ.

 

Cyndi Lauper will be around for a long time. Madonna will be out of the business in six months – Paul Grein, Time Magazine, 1985.

 

Η παραπάνω φράση απ’ το Time, ανήκει στον έγκυρο (τότε) δημοσιογράφο του περιοδικού Billboard, Paul Grein, και είναι βέβαια απ’ τις πιο λανθασμένες προβλέψεις που έγιναν ποτέ. Κι αυτό δεν το ξέρουμε μόνο τώρα, εκ του ασφαλούς, είχε αποδειχτεί και έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του απολαυστικά παραπλανητικού άρθρου στο Time. Ψάχνοντας τα δημοσιεύματα της εποχής, με έκπληξη ανακάλυψα ότι η άποψη του Grein δεν αποτελούσε καθόλου εξαίρεση.

 

Όλοι είχαν την ίδια αίσθηση: η Cyndi Lauper ήταν το μέλλον κι η Madonna μια σαπουνόφουσκα. Ήταν αναπόφευκτο να τις συγκρίνουν: και οι δύο ήταν δυναμικές, ξανθιές κι εξαντρίκ, με πρωτότυπα do-it-yourself λουκ, είχαν ψιλή Μίνι Μάους φωνή και δε μασούσαν τα λόγια τους για τη θρησκεία ή την πολιτική. Και  βέβαια τραγουδούσαν πικάντικες επιτυχίες, τo She Bop, μιλούσε για τον γυναικείο αυνανισμό, το Like A Virgin για την χαμένη -και ξανακερδισμένη- παρθενιά.

 

 

Είχαν όμως και αρκετές διαφορές. Η Lauper θεωρούνταν πολύ πιο πετυχημένη και εμπορικά [ο δίσκος της She’s So Unusual είχε βγάλει τέσσερα Τοπ-5 singles, σπάζοντας τα ρεκόρ όλων των εποχών και για γυναίκα καλλιτέχνη και για ντεμπούτο άλμπουμ] αλλά και καλλιτεχνικά [με εξαιρετικές κριτικές στον Τύπο και 5 υποψηφιότητες Γκράμι για τραγούδια που έγραψε η ίδια -όπως το κλασικό Time After Time]. Επίσης το φεμινιστικό κίνημα θεωρούσε τη Lauper σωτήρα του: το Girls Just Wanna Have Fun ήταν ένας ύμνος στη γυναικεία ανεξαρτησία.

 

Απ’ την άλλη η Madonna πουλούσε μεν, αλλά ταυτόχρονα κέρδιζε ‘βραβεία’ για την χειρότερη τραγουδίστρια όλων των εποχών, βασιζόταν κυρίως σε άλλους για τη μουσική της η οποία έπαιρνε φριχτές κριτικές από παντού κι οι φεμινίστριες ήταν έξαλλες για την εικόνα του συμβατικού sex-object που η ίδια είχε υιοθετήσει.  

  

Το Newsweek σε άρθρο που κυκλοφόρησε το ’85 (λίγο πριν απ’ αυτό του Time) υποστήριζε ότι η Lauper ήταν κάτι ξεχωριστό, μια καλλιτέχνις με τα όλα της, «μια new-wave Betty Boop, με την καρδιά της Janis Joplin, τα δυνατά πνευμόνια ενός πανκ τραγουδιστή και το πνεύμα σκληροπυρηνικής φεμινίστριας, ενώ η Madonna είναι μια παραδοσιακή στάρλετ της σειράς». Ο δημοσιογράφος Dave Marsh χαρακτήριζε τη δεύτερη «προϊόν της κουλτούρας των εμπορικών κέντρων», ενώ το ανέκδοτο της μουσικής βιομηχανίας τότε ήταν το «McDonna: Over 1 million served».

 

 

Ο Irving Azoff, πρόεδρος της δισκογραφικής MCA, τόνιζε: «Για μένα η Lauper, σε αντίθεση με τη Madonna είναι πραγματική καλλιτέχνης». Κι ο δημοσιογράφος Greil Marcus πρόσθετε: «Δε νομίζω ότι η Madonna ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη μουσική. Θα παρατήσει τελικά το τραγούδι και θα γίνει μια διάσημη σούπερσταρ του σινεμά!» (δεν την είχε δει ακόμα να παίζει).

 

Το Time κατέληγε πάντως λέγοντας ότι μάλλον καμία απ’ τις δύο δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει ποτέ ούτε την Tina Turner ούτε την Linda Thompson (!).

 

Η συνέχεια, φυσικά, διέψευσε φυσικά όλες τις προβλέψεις. Δεν πέρασαν τρεις μήνες και η Madonna ήταν εξώφυλλο στο Time, που πριν αμφισβητούσε και την αξία και τη διάρκειά της. Τα χιλιάδες πεντάχρονα κοριτσάκια που ντύνονταν Cyndi Lauper πέταξαν τα τσιγγανοπάνκ ρούχα και τα αντικατέστησαν με τα σκισμένα μαύρα της Madonna, με τους τεράστιους σταυρούς και τα φτηνοαξεσουάρ.

 

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά: η Madonna έγινε η γνωστή Madonna και η Lauper έκανε μερικές ακόμα επιτυχίες στα ’80ς και μετά τράβηξε τον δικό της ανήφορο. Και το 2002 έγραψε ένα τραγούδι που λεγόταν Madonna Whore:

 


(ΟΚ, δεν αναφέρεται στην τραγουδίστρια, αλλά στο γνωστό σύνδρομο) 

 

 

Κι όλοι αυτοί που προέβλεπαν το αντίθετο; Δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε - με τον τρόπο τους είχαν δίκιο: ο αυθορμητισμός και ο αντιεπαγγελματισμός της Lauper, σε συνδυασμό με τα υψηλότερα καλλιτεχνικά της στάνταρ δεν μπόρεσαν να ανταγωνιστούν την πολύχρωμή, πληθωρική (και συνήθως υπολογισμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια) εμπορικότητα της Madonna, που ήθελε να είναι mainstream πολύ περισσότερο απ’ ό,τι η ‘αντίζηλός’ της

 

To 1985 Mαντόνα θεωρούνταν χίλιες φορές πιο επιφανειακή – και τελικά αυτή η (επιφανειακή!) επιφανειακότητά της την έσωσε και την κράτησε για πάνω από 30 χρόνια (και συνεχίζει).

 

«Σ’ ένα εξάμηνο η Μαντόνα θα ’χει εξαφανιστεί», έλεγε ο Paul Grein κι από τότε έχουν περάσει πάνω από 60 εξάμηνα. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να διαβάζαμε κι άλλες προβλέψεις αυτού δημοσιογράφου. Δυστυχώς δεν βρήκα καμία μεταγενέστερη – και εικάζω ότι από τότε προτιμά να κρατάει το στόμα του κλειστό.

 

 

ΥΓ. Πέρσι, κάποιος ρώτησε τη Cindy Lauper στο CNN αν θα συνεργαζόταν τώρα με την "evil cousin" της, τη Madonna. 

 

Η απάντησή της είναι αναμενόμενη:

 


 

  

 

ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
BIO ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
15 Σχόλια
avatar
ثانوس 12.6.2014 | 21:21
Δηλαδή ο σκοπός, αν κατάλαβα καλά, είναι "ποιά νίκησε", "ποια πήρε την εκδίκησή της ενώ την νόμιζαν ξεγραμμένη".

MDNA 12.6.2014 | 21:52
Η μουσικη της Μαντονα ειναι κατι παραπανω απο καλη, το οτι προκαλει δεν εχει καμια σχεση με τη μουσικης που μας δινει. Η Μαντονα σε μουσικο επιπεδο την Cyndi Lauper την εχει αφησει πααααρα πολυ πισω...
Double Helix 12.6.2014 | 23:11
Κοίτα ποτέ δεν περιορίστηκε στα έξι τραγούδια και τον ένα δίσκο. Ακόμα και δισκογραφικά να το πάρεις έχει αρκετά καλά άλμπουμ με αποκορύφωμα το "Ray of light" (και το "Bedtime stories"). Το σημαντικό είναι ότι κατάφερε να επιβιώσει 30 χρόνια μέσα σε μια δύσκολη μουσική βιομηχανία την στιγμή που άλλες ξεχνιούνται μετά από δύο, τρία χρόνια.
τυχεράκιας 13.6.2014 | 09:03
Η Madonna εδώ και μερικά χρόνια είναι στο Rock & Roll Hall of Fame. Φυσικά δεν είναι υποχρεωτικό να αρέσει σε όλους αλλά η αξία της είναι αδιαμφισβήτητη.
Καλή είναι και η Cyndi Lauper αλλά όχι στην ίδια κατηγορία. Δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει το πρώτο της album, ούτε έστω να το επαναλάβει.
avatar
βασιλης βασιλειαδης 13.6.2014 | 03:06
Tιτανoμαχία μ' όλη την σημασία της λέξεως! Αναφέρομαι, βεβαίως, στα καλλιτεχνικά ύψη και μεγέθη.
Τα μ.μ.ε έχουν επινοήσει κατά καιρούς τέτοιες ψευδοσυγκρούσεις με σκοπό να επωφελoύνται οι καλλιτέχνες, οι εταιρείες τους και τα περιοδικά που τις αναπαράγουν.
Συγκρούσεις τύπου beatles vs rolling stones, blur vs oasis. Βεβαίως και δεν θα δω ποτέ το Bela Tarr vs Nuri Bilge Ceylan κι ο νικητής παλεύει με τον Αγγελόπουλο, αλλά αυτά έχει η καλλιτεχνική βιομηχανία...
avatar
altona 13.6.2014 | 04:24
Εμένα μου αρέσουν και οι δύο.
Paris1980 13.6.2014 | 13:40
Τι δεν έχει συμβεί στην καριέρα της Madonna:

Να μπλέξει με ναρκωτικά και αλκοόλ σε σημείο αυτοκαταστροφής.

Να εμφανιστεί ράκος ή απροετοίμαστη για κάποιο σημαντικό live event.
Μοναδική εξαίρεση κάποιες paparazzi φωτογραφίες την περίοδο που έπαιρνε διαζύγιο από τον Guy Richie. Και πάλι η on stage persona της έμοιαζε αλώβητη.

Έχει στο ενεργητικό της κάποιες ηχηρές αποτυχίες μα ποτέ δεν πτοήθηκε, απολογήθηκε έστω δημόσια.

Είχε παραγωγούς που της χάρισαν τεράστιες επιτυχίες μα η ίδια στο επόμενο βήμα της είτε θα τους είχε σε δεύτερο ρόλο είτε θα πειραματιζόταν από την αρχή με καινούργιο παραγωγό. Αυτή της η απόφαση - ρίσκο της χάρισε για αρκετά χρόνια φρέσκο ήχο.

Τι έχει συμβεί στην καριέρα της Madonna:

Μέχρι και το Hard Candy υπήρχε μία σταθερή εξέλιξη στον ήχο της.

Τα video clip της δεν είχαν ποτέ εξωφρενικά κόστη (με εξαίρεση Express Yourself, Bedtime Stories, Take A Bow, 4 Minutes) μα ήταν και είναι εθιστικά και συγκεντρώνουν εκατομμύρια views στο youtube ακόμη και σήμερα. Αυτό είναι κατόρθωμα διότι όσο δύσκολο είναι να το πιστέψει κάποιος η POP μουσική είναι για έναν καλλιτέχνη το ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ μουσικό είδος διότι απαιτεί ένα σύνολο από δεξιότητες. Τα 32 (τυπικά) χρόνια πορείας της σε hollywood και mtv "χρόνια" είναι μία χιλιετία.

Ναι, το MDNA δεν είναι αξιόλογο album, ναι, τα video clip της τα τελευταία 3 χρόνια είναι το λιγότερο τετριμμένα και δίχως αντοχή στο χρόνο. Ίσως όσοι την ακολουθούμε έχουμε "μεγαλώσει" περισσότερο από την ίδια και δεν συμβαδίζουμε με την αισθητική του σήμερα.

Αν καταλάβει πως είναι larger than life persona και εγκαταλείψει instagram και twitter θα επιστρέψει σε ένδοξα project.

Η πιο πρόσφατη κορυφή της ήταν το COAD, η περιοδεία που προώθησε το εν λόγω album, τα video clip που επέλεξε για τα κομμάτια και οι τότε φωτογραφήσεις που έκανε.

Δεν θέλω να κάνει κάτι παρόμοιο - ποτέ της δεν επαναλαμβάνει - μία συνταγή. Αυτό που χρειάζεται είναι να αφιερώνει περισσότερο χρόνο στη μουσική και μόνο.

Η προκλητική της συμπεριφορά και τα σκάνδαλα είναι καθαρά προσωπικές της εμμονές.

Υ.Γ. Η high pitched φωνή της Lauper όταν τη ρωτάνε για τη Madonna φανερώνει την πικρία και το αίσθημα ήττας ενός πάλαι ποτέ εμπορικού καλλιτέχνη. Όσο επαναστατική και alternative ήταν, θα ήθελε και στο σήμερα οι σταθμοί και τα clubs να παίζουν ένα κομμάτι που μόλις κυκλοφόρησε και όχι κάτι από το ένδοξο παρελθόν της.

avatar
geoko86 13.6.2014 | 15:02
μην ξεχνάς σε παρακαλώ το βίντεο κλιπ die another day - ήταν και είναι το δεύτερο πιο ακριβό βίντεο όλων των εποχών
Paris1980 13.6.2014 | 17:24
αγαπητέ geoko86 σ'ευχαριστώ για αυτή την πληροφορία σχετικά με το Die Another Day. Ακόμη και εκεί ξέφυγε από την παράδοση των "bond" τραγουδιών και τη femme fatale αισθητική. Μόλις πρόσφατα έγινε παράδειγμα για τους επιχειρηματίες baby boomers. Άνθρωποι οι οποίοι μετά τα 55 επαναπροσδιορίζονται επιχειρηματικά.
WhateverGetsYouGoing 13.6.2014 | 16:53
συμφωνώ απόλυτα με τον Paris1980 (με μια μικρή διαφορά στο τελευταιο peak της που θεωρω το american life, αλλά δεν έχει σημασία).
θελω να προσθέσω και τις κοινωνικές προεκτάσεις της περσόνας της Μαντονα και το τι έχει καταφέρει και για τις γυναίκες και φυσικά για τους γκει.
Paris1980 13.6.2014 | 17:30
Αγαπητέ φίλε έχεις δίκιο για το American Life. Πράγματι είναι ένα album το οποίο ακούω συχνά μέχρι και σήμερα. Πιστεύω πως ακουστικά το πλέον διαχρονικό album της στο οποίο δεν "περισσεύει" τίποτα είναι το Bedtime Stories. Μετά την υπερβολική έκθεση της στα media με το Sex και τον σκληρό ήχο του Erotica επέστρεψε με "καθαρό" βλέμμα (το εξώφυλλο του Bedtime Stories) και αισθησιασμό τόσο σε φωνητικά όσο και στα video clip για το Secret και το Take A Bow.
avatar
geoko86 13.6.2014 | 15:21
Η Μαντόνα στο να μανατζάρει τον εαυτό της και την δουλειά της ήταν, είναι και πιστεύω πως θα είναι μανούλα!!! Εδώ σε πανεπιστήμια υπάρχει κεφάλαιο Μαντόνα σε θέματα management το οποίο διδάσκεται κιόλας.
Αναφορικά με την μουσική της, αυτό που την κράτησε στο χρόνο είναι ότι δεν έβγαζε ίδιο άλμπουμ με το προηγούμενο. Εάν πάρεις τα τρία πιο πετυχημένα της άλμπουμ - Like a Prayer, Ray of Light και Confessions on a Dancefloor - χωρίς ιδιαίτερα μουσικό αυτί ο καθένας καταλαβαίνει ότι πρόκειται για εντελώς διαφορετικά στυλ, τα οποία τα εκπροσώπησε με το παραπάνω, ακόμα και αυτά που δεν είχαν εμπορική επιτυχία όπως το American Life. Το πιο underestimated της αλμπουμ.
Είναι επαγγελματίας.- Η τελειομανία της φαίνεται σε κάθε της δουλειά και ιδιαίτερα στις live εμφανίσεις της. Αλήθεια, πατήστε στο youtube να δείτε την Re-invention tour, την Confessions tour, ή ακομα και την εμφάνιση της στο Super Bowl. Το έχει αναγάγει σε επιστήμη και δεν συγκρίνεται με αντίστοιχες της.
Τέλος μην ξεχνάτε κάτι. Η Μαντόνα για πολλούς δεν αποτελεί απλά μία τραγουδίστρια αλλά ιδεολογία. Πρωτοστάτησε και συνεχίζει να υποστηρίζει τα διακιώματα της LGBT community, όχι μόνο στην Αμερική αλλά και στο κέντρο της ομοφοβίας στη Ρωσία, και όχι μόνο τώρα αλλά από την δεκαετία του 80 που το μίσος και οι εκφράσεις αντιπάθειας ήταν μεγαλύτερες και πιο ανοιχτές. Αποτελούσε την εκπρόσωπο της σεξουαλικής απελευθέρωσης αλλά ταυτόχρονα ήταν στο πλάι των ανθρώπων με AIDS. Υποστήριξε δλδ νωρίς ομάδες ατόμων που ήταν (και είναι ακόμη βέβαια) στο περιθώριο χωρίς να φοβάται την δημόσια εικόνα της. Εκφράζει επίσης την ελευθερία έκφρασης χωρίς φόβο και πάθος. Ρισκάρει στο όνομα των απόψεων της. Αλήθεια, ποια άλλη τραγουδιάρα θα έβγαζε άλμπουμ που θα στηλίτευε και κατέκρινε τον αμερικάνικο τρόπο ζωής κτλ κτλ (βλ. American Life).
Δεν χρειάζεται και πολυ μυαλό να καταλάβει κάποιος γιατί η Μαντόνα διήρκεσε τόσο πολύ και γιατί θεωρείται η Βασίλισσα της Ποπ.
moloko_Vellocet 15.8.2015 | 22:06
Τι τρελό geek γκομενάκι ο Θεοδωράκης ε;
avatar
Faceless 16.8.2015 | 10:30
Ο Πετρίδης τον είχε πάρει πολύ ψηλά τον αμανέ κι όλο κάτι τέτοιες προβλέψεις έκανε. Θεωρούσε τρομερό τραγούδι το Last Christmas των Wham και πριν καμμιά 20αριά χρόνια τον θυμάμαι να βάζει ένα ψυχεδελικό και να λέει με υφάκι " ποιός ξέρει, μια μέρα έτσι θα ναι η μουσική". Ολο ενθουσιάζονταν και έκανε βαρύγδουπες προβλέψεις που πήγαιναν άκλαφτες.
avatar
Estranged 16.8.2015 | 17:27
Εντάξει, εδώ που τα λέμε, όταν τις βλέπεις τις 2 στο ξεκίνημα, από τη μια βλέπεις μια με φωνάρα που γράφει δικά της τραγούδια τα οποία είναι και γαμάτα, κι απ'την άλλη βλέπεις μια που τραγουδάει ελαφροχαζουλιές σα να ξύνεις τα νύχια σου πάνω σε δίσκο. Λογικότατες ήταν οι κρίσεις που έκαναν.

Που να ξέρεις ότι η 2η είχε την ικανότητα και τα @@ να μανατζάρει τον εαυτό της με τρόπο που και οι καθηγητάδες μάνατζμεντ θα ζηλεύανε;

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ