11 ενδιαφέροντα πράγματα για την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Oι κυριότερες στιγμές, οι λεπτομέρειες και τα ανατριχιαστικά τρίβια
16.11.2014 | 22:26

ΑΡΧΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ/FLIPPRESS © - Βασίλης Καραγεώργος, www.flippress.gr
 

1.

O ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 

Οι αναταραχές είχαν ξεκινήσει αρκετούς μήνες νωρίτερα, στις 5 Φεβρουαρίου 1973, όταν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματά τους. Στις 13 Φεβρουαρίου γίνεται διαδήλωση μέσα στο Πολυτεχνείο και η χούντα παραβιάζει το πανεπιστημιακό άσυλο, δίνοντας εντολή στην αστυνομία να επέμβει. 11 φοιτητές συλλαμβάνονται και παραπέμπονται σε δίκη. Με αφορμή αυτά τα γεγονότα, στις 21 Φεβρουαρίου, περίπου τρεις με τέσσερις χιλιάδες φοιτητές της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κατέλαβαν το κτίριο της σχολής στο κέντρο της Αθήνας επί της οδού Σόλωνος, ζητώντας ανάκληση του νόμου 1347 που επέβαλε την στράτευση «αντιδραστικών νέων», καθώς 88 συμφοιτητές τους είχαν ήδη στρατολογηθεί με τη βία. Από την ταράτσα του κτιρίου απαγγέλλουν τον ακόλουθο όρκο: «Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στo όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση: α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών, β)του πανεπιστημιακού ασύλου, γ) της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων.» Η αστυνομία έλαβε εντολή να επέμβει και πολλοί φοιτητές σε γύρω δρόμους υπέστησαν αστυνομική βία, χωρίς όμως τελικά να παραβιαστεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Τα γεγονότα στη Νομική αναφέρονται συχνά ως προάγγελος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

 

2.

 

Στις 14 Νοεμβρίου 1973 φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα και άρχισαν διαδηλώσεις εναντίον του βάναυσου στρατιωτικού καθεστώτος. Οι φοιτητές που αυτοαποκαλούνταν «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», οχυρώθηκαν μέσα στο κτίριο της σχολής επί της οδού Πατησίων και ξεκίνησαν τη λειτουργία του ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Ο πομπός κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από τον Γιώργο Κυρλάκη. Το, πλέον ιστορικό, μήνυμά τους ήταν: «Εδώ Πολυτεχνείο! Λαέ της Ελλάδας το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία». Εκφωνητές του σταθμού ήταν η Μαρία Δαμανάκη, ο Δημήτρης Παπαχρήστος και ο Μίλτος Χαραλαμπίδης.

 

3.

 

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΤΑΣΣΟΥ 

Ο εικαστικός Τάσσος (Αλεβίζος) τιτλοφόρησε το έργο του απλώς "17 Νοέμβρη 1973"

 

 

4.

Στις 3 π.μ. της 17ης Νοεμβρίου, και ενώ οι διαπραγματεύσεις για ασφαλή αποχώρηση των φοιτητών είναι σε εξέλιξη, αποφασίζεται από την μεταβατική κυβέρνηση η επέμβαση του στρατού και ένα από τα τρία άρματα που είχαν παραταχθεί έξω από τη σχολή, γκρεμίζει την κεντρική πύλη. Κατά την είσοδο του άρματος συνθλίβονται 2-3 φοιτητές που βρίσκονταi πίσω από την πύλη (γεγονός "λίαν πιθανό αλλά ανεπιβεβαίωτο" σύμφωνα με το πόρισμα του εισαγγελέα Τσεβά).[7] Επίσης, από τα συντρίμμια τραυματίζεται σοβαρά (συντριπτικά κατάγματα στα πόδια) η φοιτήτρια Πέπη Ρηγοπούλου.[8] Ο σταθμός του Πολυτεχνείου έκανε εκκλήσεις στους στρατιώτες να αψηφήσουν τις εντολές των ανωτέρων τους και στη συνέχεια ο εκφωνητής απήγγειλε τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο. Η μετάδοση συνεχίστηκε ακόμα και μετά την είσοδο του άρματος στον χώρο της σχολής. Οι φοιτητές που είχαν παραμείνει στο Πολυτεχνείο, μαζεύτηκαν στο κεντρικό προαύλιο, ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο. Οι εκφωνητές του σταθμου του Πολυτεχνείου παρέμειναν στο πόστο τους και συνέχισαν να εκπέμπουν το ιστορικό μήνυμα για 40 λεπτά μετά την έξοδο, οπότε συνελήφθησαν

 

  

5.

Τζίμης Πανούσης – 17 Νοέμβρη απόγευμα

 

 

 

6.

ΤΙ ΕΓΡΑΦΑΝ ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ:

 

 

 

 

 

 

 

7. 

Το «Ημερολόγιο μιας εβδομάδας»

Το «Ημερολόγιο μιας εβδομάδας» του Πολυτεχνείου γράφτηκε από τον Γιάννη Ρίτσο τις ημέρες των γεγονότων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973.

Η 15 Νοέμβρη θα βρει τον Ρίτσο στις πρώτες γραμμές της μεγάλης διαδήλωσης που ξεκίνησε από το Πολυτεχνείο και έφτασε ως την πλατεία Κλαυθμώνος. Η διαδήλωση θα διαλυθεί από την αστυνομία με βία με τον Ποιητή να μπλοκάρεται ανάμεσα στους φράχτες που έχει στήσει η αστυνομία αλλά δεν θα χτυπηθεί. Ίσως τον αναγνώρισαν και τον σεβάστηκαν. Διαφεύγει και βρίσκει καταφύγιο στα τότε γραφεία του εκδοτικού οίκου Κέδρος σε μια στοά (Πανεπιστημίου και Χαριλάου Τρικούπη). Το ίδιο βράδυ κλείνει η Πατησίων από διαδηλωτές.

Στις 16 Νοεμβρίου επισκέπτεται το σπίτι της Νανάς Καλιανέση όπου ακούν τον παράνομο ερασιτεχνικό σταθμό που έχει στηθεί στον ΕΜΠ των «Ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων.» Με ρίγη συγκίνησης συνεχίζει την ακρόαση στο σπίτι του, έχει ξεκινήσει η επίθεση στους συγκεντρωμένους με δακρυγόνα και έπειτα με σφαίρες... κατεβαίνουν τα τανκς... ένα από αυτά γκρεμίζει την πύλη... παντού νεκροί και τραυματίες...

Ο ποιητής με δάκρυα στα μάτια φεύγει για τον Κάλαμο.. εν θερμώ έχει ήδη ξεκινήσει το «Ημερολόγιο μιας εβδομάδας»...

 

 

8.

Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ

Στις 30 Δεκεμβρίου του 1975 και μετά από ακροαματική διαδικασία διόμισυ μηνών και διάσκεψη 6 ημερών ενώπιον του πενταμελούς εφετείου Αθηνών, εκδόθηκε η απόφαση του δικαστηρίου το οποίο κήρυξε ένοχους τους 20 από τους 32 κατηγορούμενους, ενώ αθώωσε άλλους 12. Οι κύριες ποινές που επιβλήθησαν:

Δημήτριος Ιωαννίδης (αρχηγός της ΕΣΑ την περίοδο της εξέγερσης): 7 φορές ισόβια για ηθική αυτουργία σε 7 ανθρωποκτονίες από πρόθεση και 25 χρόνια κάθειρξη κατά συγχώνευση για ηθική αυτουργία σε 38 απόπειρες ανθρωποκτονιών και πρόκληση διάπραξης κακουργημάτων, καθώς και διαρκής στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
Γεώργιος Παπαδόπουλος (εν ενεργεία δικτάτορας την περίοδο της εξέγερσης): 25 χρόνια κάθειρξη για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονίες από πρόθεση και απόπειρες ανθρωποκτονιών, καθώς και δεκαετής στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
Σταύρος Βαρνάβας (αντιστράτηγος Ε.Α.): 3 φορές ισόβια για ηθική αυτουργία σε 3 ανθρωποκτονίες από πρόθεση και 25 χρόνια κάθειρξη κατά συγχώνευση για ηθική αυτουργία σε 17 απόπειρες ανθρωποκτονιών και πρόκληση διάπραξης κακουργημάτων, καθώς και διαρκής στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
Νικόλαος Ντερτιλής (ταξίαρχος Ε.Α.): Ισόβια κάθειρξη και διαρκής στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για ανθρωποκτονία από πρόθεση του φοιτητή Μυρογιάννη.
Άλλοι τέσσερις ανώτατοι αξιωματικοί σε 25 χρόνια κάθειρξη κατά συγχώνευση για ηθική αυτουργία σε συνολικά 12 ανθρωποκτονίες και 56 απόπειρες ανθρωποκτονιών, καθώς και δεκαετής στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων.
Άλλοι 12 κατηγορούμενοι σε μικρότερες ποινές, από 5 μήνες έως 10 χρόνια κάθειρξη για διάφορες κατηγορίες, κυρίως για ηθική αυτουργία σε επικίνδυνες σωματικές βλάβες. Οι ποινές κάτω του ενός έτους, ήταν εξαγοράσιμες.

 

9. 

ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ενέπνευσαν την "Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη" που πήρε φυσικά το όνομά της από την 17η Νοεμβρίου, ημέρα που γιορτάζεται η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Αυτοπροσδιορίστηκε ως μαρξιστική και αντιιμπεριαλιστική, ενώ οι προκηρύξεις της είχαν έντονο αντιαμερικανικό χαρακτήρα. Η "17 Νοέμβρη" ξεκίνησε την δράση της την νύχτα της 23 Δεκεμβρίου 1975 με τη δολοφονία του «σταθμάρχη» της CIA στην Αθήνα, Pίτσαρντ Γουέλς, έξω από το σπίτι του στο Ψυχικό. Είχε 27 χρόνια δράσης με δολοφονικές επιθέσεις που προκάλεσαν 23 νεκρούς και πολλούς τραυματίες, πολυάριθμες εκρήξεις βομβών, εκτοξεύσεις ρουκετών και ληστείες τραπεζών, και αποστολή προκηρύξεων με τις πολιτικές της θέσεις σε εφημερίδες μετά από κάθε ενέργεια.

 

10.

 

Δεν θεωρούν πάντως όλοι ότι οι Αμερικανοι ήταν πίσω απ' την χούντα του Παπαδόπουλου.

Λέει ο Μιχάλης Νταγγίνης, συνιδρυτής του Μοντέλου της Βουλής των Ελλήνων


Λένε πολλοί ότι η Χούντα είναι αμερικανοκίνητη- το θυμήθηκα καθώς η φετινή ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για το Πολυτεχνείο, σε αντίθεση με την περσινή, ΔΕΝ το αναφέρει (οι λόγοι προφανείς αλλά άσχετοι με αυτό που θέλω να πω). Δεν αμφισβητώ ότι πιθανόν να είναι έτσι. Αυτοί που το λένε όμως έχουν διαβάσει Ιστορία; Το στηρίζουν δηλαδή σε ιστορικά γεγονότα, στοιχεία και αξιόπιστες πηγές ή είναι ο αντιαμερικανισμός που τους οδηγεί σε ιδεολογική ανάγνωση της Ιστορίας; Με άλλα λόγια, το υποστηρίζουν γιατί έτσι είναι ή γιατί έτσι θα ήθελαν να είναι;
Το λέω αυτό γιατί όλα τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των Υπουργείων και των Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ) της εποχής λένε το ακριβώς αντίθετο:
1) Ότι για χρόνια οι ΗΠΑ απέτρεπαν στρατιωτικούς (πχ Παπαδόπουλος) από την τέλεση πραξικοπήματος, εμμένοντας στη "δημοκρατική λύση".
2) Ότι όταν η κατάσταση είχε φτάσει σε αδιέξοδο από αυτά που μας κάνουν να προβληματιστούμε για το αν "Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα", οι ΗΠΑ προέκριναν ένα σύντομο "θεσμικό" πραξικόπημα με το όνομα "ΙΕΡΑΞ 2", υπό τον Βασιλέα και τον αρχηγό του Στρατού.
3) Ότι οι μεσαίας κλίμακας στρατιωτικοί πρόλαβαν το "θεσμικό" πραξικόπημα, με το σχέδιο "ΙΕΡΑΞ 2 + 20%" όπως χαρακτηριστικά ονομάστηκε.
4) Ότι οι ΗΠΑ τις πρώτες ώρες του πραξικοπήματος έψαχναν στα τηλέφωνα την Πρεσβεία για να βρουν ΠΟΙΟΙ έκαναν πραξικόπημα!
5) Πέραν αυτών, υπάρχει και κάτι άλλο. Οι μυστικές υπηρεσίες γνώριζαν για τις συνωμοτικές κινήσεις ορισμένων στρατιωτικών (όπως του Παττακού και του Παπαδόπουλου), τις υποβάθμιζαν όμως καθώς εκτιμούσαν (λανθασμένα) ότι... τίποτα δε θα γίνει χωρίς να ενημερωθούν.
Προσοχή: αυτό δε σημαίνει ότι οι ΗΠΑ δεν προσπάθησαν να χειραγωγήσουν το καθεστώς ώστε να έχουν "δορυφόρο" στη Μεσόγειο. Διαφέρει όμως πολύ από τον όρο "αμερικανοκίνητη", που συνεπάγεται σχέδιο εξαρχής δοσμένο και λεπτομερειακά προετοιμασμένο από τις ΗΠΑ. Καλή και η ιδεολογία, αλλά η Ιστορία δεν μπορεί να χρησιμοποείται "εργαλειακά", ώστε να επιβεβαιώνει ευσεβείς μας πόθους. Γνωρίζουμε ότι στις εργοστασιακές ρυθμίσεις του Έλληνα είναι το να βρίζει τους "κωλοαμερικάνους", αλλά τουλάχιστον ας το κάνει με επαληθεύσιμες πληροφορίες και τεκμήρια.

 

11.

 

O στρατιώτης - οδηγός του τανκ που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου μίλησε στο ΒΗΜΑ το 2003:

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ημουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι "μαυροσκούφηδες" ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. "Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα" μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. "Παλιοκουμμούνια" θα καλοπεράσετε!" λέγαμε».

«Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά – δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Οταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε "είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια". Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα»!

H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Εδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!

Με ολοένα μεγαλύτερη ένταση και αγωνία οι φοιτητές φωνάζουν προς τους στρατιώτες «είμαστε αδέλφια, αφήστε τα άρματα», ενώ ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου καλεί το πλήθος να δείξει αυτοσυγκράτηση. «Απομονώστε τους προβοκάτορες. Δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα με το στρατό. Δεν θέλουμε να χυθεί ελληνικό αίμα». Ο Δημήτρης Παπαχρήστος ψάλλει τον εθνικό ύμνο. Το ίδιο κάνουν και οι χιλιάδες νέοι που βρίσκονται στο Πολυτεχνείο.

«Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: "Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!"» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».

Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με μοναδική ειλικρίνεια.

Μέσα στο Πολυτεχνείο ο A. Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: "Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;". Αφήνιασα. Εβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: "Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω". Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή... Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ενας φασίστας».

Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Οπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Οταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Οσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ' όσα τους κάναμε... Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

Οταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο κ. Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ηταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Οταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μου έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα "παλιοκουμμούνια", όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ενιωθα περήφανος. Ημουν και εγώ φασίστας».

1973-2003. Με μια αυτοκριτική διάθεση που σπανίζει, ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα διστάσει να πει: «Ντρέπομαι γι' αυτό που ήμουν, γι' αυτό που έκανα. Στη θέση μου θα μπορούσε να βρεθεί ο καθένας, έφεδρος στρατιώτης ήμουν άλλωστε. Δεν με απαλλάσσει όμως αυτό. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου».

Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο κ. Σκευοφύλαξ θα μιλήσει με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ηταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια – σήμερα – του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να τη συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω... Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».

 

ΑΡΧΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ/FLIPPRESS © - Βασίλης Καραγεώργος, www.flippress.gr

 

ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
BIO ΑΡΘΡΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
16 Σχόλια
Vernedead 17.11.2014 | 14:16
Ανεξαρτήτως το αν κάποιος ενίσταται για το αν η χούντα ήταν εξ'αρχής αποτέλεσμα αμερικάνικου δάκτυλου,κανείς δεν αμφισβητεί την μετέπειτα στήριξης τους ως προ το καθεστώς.Εξ'ου και το «αμερικανοκίνητη».Αν κόπτονταν τόσο πολύ μπορούσαν να διακόψουν διπλωματικές σχέσεις.Αντιθέτως ο Τζόνσον τις αποκατέστησε πλήρως.Ήταν πολλά τα αμερικάνικα επενδυτικά κεφάλαια στην Ελλάδα για να τα αφήσουν έτσι.

Παρ'όλα αυτά ενδιαφέρον έχει το να παρακολουθήσει κανείς τις κινήσεις των ΗΠΑ ήδη από το '66 με την χρηματοδότηση διαφόρων «μετριοπαθών» πολιτικών,με απώτερο σκοπό την αλλοίωση του πολιτικού σκηνικού.

Όσον αφορά την εμπλοκή των ΗΠΑ στο πραξικόπημα της Κύπρου και την συνεργασία τους με την χούντα,δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος να το αμφισβητεί.
VASILY ZAITSEV 17.11.2014 | 15:38
Ας είναι 'καλά' ο Κίσσινγκερ!
JohnnyP 17.11.2014 | 18:46
Κι ο Θεοδωράκης στην ομιλία του στο Ρεξ είπε ότι είχαν επαφές. Με τον Καραμανλή θα ελέγχαμε το 50% ενώ πριν είχαν το 100%
avatar
Μιχάλης Ντ. 17.11.2014 | 19:03
Καλησπέρα, μία διευκρίνιση. Το όνομα του Ιωαννίδη συμπεριλήφθηκε καταλάθος στην ανάρτηση. Μίλησα μόνο για τη Χούντα του Παπαδόπουλου και δη για την αρχή της- το σχέδιο και η εκτέλεσή της ήταν αυτόνομη κίνηση των στρατιωτικών, μακριά από την επίσημη βούληση των ΗΠΑ για το πολιτικό μέλλει γενέσθαι της χώρας. Για την ακρίβεια, όταν έγινε το πραξικόπημα, ο σταθμάρχης της CIA ήταν με την ερωμένη του στο Σούνιο και ο πρέσβης Φίλιπ Τάλμποτ δεν ήξερα καν τα ονόματα που τέλεσαν το πραξικόπημα. Το καθεστώς κατόπιν χειραγωγήθηκε, δείχνοντας μάλιστα το ίδιο ιδιαίτερο ζήλο να αναγνωριστεί από τις ΗΠΑ. Αυτό όμως άρδην διαφέρει από τον όρο "αμερικανοκίνητη" που συνεπάγεται σχέδιο των ΗΠΑ για την κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα. Τέτοιο πράγμα δεν υπήρξε, ασχέτως του αν κάποια στελέχη της CIA ενδέχεται να ανέπτυξαν συνωμοτική δράση εν αγνοία της διοικητικής ιεραρχίας των ΗΠΑ.

Είναι χαρακτηριστικό πως η Αμερική αρνείτο μέσω της πρεσβείας ακόμη και την προοπτική του "θεσμικού πραξικοπήματος", η δε έγκριση που εντέλει έδωσε είχε την εξής μορφή: Δεν εγκρίνουμε καμια τέτοια πράξη, ωστόσο στο μέλλον θα αξιολογήσουμε την κατάσταση βάσει των συνθηκών που θα διαμορφωθούν.

Για τον Ιωαννίδη δεν υπάρχει ιστορική αμφιβολία, το καθεστώς του ήταν αμερικανοκίνητο και συνδεόταν με τα όσα τραγικά συνέβησαν κατόπιν στην Κύπρο.

Μιχάλης Νταγγίνης
Vernedead 17.11.2014 | 21:35
Εν αγνοία το να ασχολείται με τα πολιτικά γεγονότα της Ελλάδας ολόκληρη επιτροπή του Λευκού οίκου,δεν το λέμε κύριε Νταγγίνη.
avatar
Μιχάλης Ντ. 18.11.2014 | 01:00
Γενικώς, οι ΗΠΑ προφανώς και ασχολούνταν με τα εσωτερικά της Ελλάδας, ως οχυρό ανάσχεσης του Κομουνισμού στη Μεσόγειο. Η Ελλάδα είχε άλλωστε τον 3ο μεγαλύτερο σταθμό CIA στην Ευρώπη. Εδώ σχολιάζουμε το αν ΕΙΔΙΚΩΣ κατηύθυναν τις κινήσεις της ομάδας του Παπαδόπουλου. Κι όπως ήδη υποστήριξα κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τις ιστορικές πηγές. Και δεν είναι και λογικό: αν οι ΗΠΑ σχεδίαζαν κάτι, δε θα το έκαναν με 3 στρατιωτικούς μεσαιας κλίμακας, αλλά με τους κορυφαίους εκπρόσωπους των συντηρητικών θεσμών της χώρας- το Βασιλιά, τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων (τον Σπαντιδάκη) κλπ.
Vernedead 18.11.2014 | 04:27
Επειδή μάλλον εδώ προσπαθούμε να παίξουμε με τις λέξεις και με το αν οι ΗΠΑ έδωσαν εντολή την προηγουμένη του πραξικοπήματος απ'ευθείας στον Παπαδόπουλο ενώ στην ουσία μιλάμε για συνολικότερη ενορχήστρωση ενός σχεδίου εκ μέρους του State Department για να χωθεί στα της Ελλάδας

"Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η παράθεση των εγγράφων, κυρίως από τα μέσα του 1966, όπου
αποκαλύπτεται η δράση της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, της CIA ώστε να αλλοιωθεί το πολιτικό σκηνικό με
την «μυστική επιχείρηση χρηματοδότησης μετριοπαθών υποψηφίων». Η επιχείρηση είναι ήδη γνωστή όχι όμως και το
γεγονός ότι αποτελούσε κύριο ζήτημα της επιτροπής του Λευκού Οίκου, «Επιτροπή 303», με κύρια ενασχόλησή της,
τη «μυστική επιχείρηση επηρεασμού των ελληνικών εκλογών», όπου προβλέφτηκε και η παροχή 200.000 έως και
300.000 δολαρίων προς διάφορους πολιτικούς... Ο τότε σταθμάρχης της CIA, Τζακ Μόρι, εκτιμούσε και υποστήριζε
ότι «η αμερικανική ανάμειξη μπορεί να μην εξασφάλιζε τη νίκη σε κάποιον συγκεκριμένα, οπωσδήποτε όμως θα
επηρέαζε το αποτέλεσμα».
Μερικούς μήνες αργότερα τηλεγράφημα με ημερομηνία 9 Μαρτίου 1967, αναφέρει ότι Αμερικανός πράκτορας ήρθε
σε επαφή με το στρατηγό Γρηγόρη Σπαντιδάκη, τότε αρχηγό ΓΕΣ, ο οποίος αποκάλυψε ότι «τις τελευταίες δέκα
ημέρες διάφοροι αξιωματικοί σε θέσεις κλειδιά βρίσκονταν σε άτυπη επιφυλακή, στο πλαίσιο της πρώτης φάσης
εφαρμογής του σχεδίου Ιέραξ 2». Το σχέδιο «Ιέραξ 2» ήταν αυτό ακριβώς που εφήρμοσε η χούντα το βράδυ της
21ης Απριλίου και το οποίο όπως αποκαλύπτει το τηλεγράφημα «είχε τεθεί σε εφαρμογή λόγω της ανησυχίας του
παλατιού γύρω από την πολιτική κατάσταση»...
Ακόμη πιο συγκεκριμένα για τον ρόλο που διαδραμάτισε το παλάτι, επείγον τηλεγράφημα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ της
3ης Απριλίου 1967 και πιο συγκεκριμένα του υφυπουργού Στιούαρτ Ρόκγουελ προς τον πρέσβη Φίλιπ Τάλμποτ
για το ενδεχόμενο της συνταγματικής εκτροπής εκ μέρους του Κωνσταντίνου, είναι ένα «ασαφές μήνυμα» καθώς
διατρανώνεται η θέληση της αμερικανικής κυβέρνησης για κινήσεις εντός των συνταγματικών ορίων αλλά
υπογραμμίζεται ότι «η αμερικανική αντίδραση δεν μπορεί να προκαθοριστεί αλλά θα εξαρτηθεί από τις συνθήκες που
θα ισχύουν εκείνη τη στιγμή».
Εξάλλου, το πραξικόπημα προετοιμαζόταν από τον Σπαντιδάκη εν γνώσει και ενορχηστρώσει των Αμερικανών και
ξέσπασε τη νύχτα της 21ης Απριλίου. Το πρώτο τηλεγράφημα της αμερικανικής κυβέρνησης μετά την εκδήλωση του
πραξικοπήματος, στάλθηκε στον Λευκό Οίκο από τον Τάλμποτ και αναφέρει ότι «βάσει των πληροφοριών, που
εξακολουθούν να είναι αποσπασματικές, σχημάτισα την εντύπωση ότι το πραξικόπημα εκδηλώθηκε σήμερα το πρωί
από μικρή ομάδα στρατιωτικών, στην οποία δε μετείχαν το Ανώτατο Επιτελείο, ο Βασιλεύς ή οι πολιτικοί ηγέτες».
Η πρώτη συνάντηση του Τάλμποτ με κάποιον εκ της τριανδρίας των πραξικοπηματιών, τον Στυλιανό Παττακό,
γίνεται μία εβδομάδα μετά, στις 28 Απριλίου όπου επιβεβαιώνεται ότι η χούντα επιθυμεί τη φιλία με την Αμερική και
όπως σημειώνει ο Τάλμποτ «θα είναι φίλος μας ακόμη και εάν εμείς δεν ήμασταν φίλοι του».
Αναφορικά με τη στάση της Ουάσιγκτον στη χούντα των συνταγματαρχών, πιο αποκαλυπτικό είναι το τηλεγράφημα
της 13ης Ιανουαρίου 1968, όπου υπογραμμίζεται:
«1. Αποφασίσαμε να κινηθούμε βραχυπρόθεσμα προς μία σχέση συνεργασίας με το καθεστώς της Αθήνας. Το σχέδιό
μας είναι πρώτον να συμβουλευτούμε εντός της βδομάδας στην Ουάσιγκτον με τους εκπροσώπους του ΝΑΤΟ και
έπειτα να σας εξουσιοδοτήσουμε να κάνετε επίσημο τηλεφώνημα στον Πιπινέλι. Η τυπική επαφή με τους υπουργούς
της χούντας δε θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για την ώρα αλλά είναι ορατή ως το επόμενο βήμα.
2.Η απόφαση βασίζεται στο γεγονός πως το καθεστώς που έχει τον έλεγχο της χώρας, και στην πεποίθηση πως θα
πρέπει τώρα εμείς να επωφεληθούμε τα μέγιστα απ' την παρούσα πολιτική και απ' το γεγονός πως έχουμε συμφέροντα
στην Ελλάδα που χρήζουν προσοχής.
3.Δε σκοπεύουμε να κάνουμε επίσημες ανακοινώσεις, και θα φροντίσουμε να αποφύγουμε δημοσίως συζητήσεις για το
εάν θα αναγνωρίσουμε το καθεστώς. Σχεδιάζουμε να αναλάβουμε τις σχέσεις εργασίας στη βάση της ντε φάκτο
κατάστασης ελέγχου...»."

Η ρευστότητα που παρουσίαζε η ελληνική πολιτική σκηνή από τον εμφύλιο και έπειτα ήταν συνισταμένη 4 δυνάμεων σε σύμπλευση:Παλατιού-ΗΠΑ-στρατού-παρακρατικών οργανώσεων.Το κοινοβούλιο δρούσε απλά σε ρόλο δευτερεύοντα,συμπληρωματικά.Σε μια χώρα που και ένα κράτος που είχε κύρια γραμμή τον αντικομμουνισμό.

Σχέδια είχαν καταστρώσει ήδη.Το ότι μετά την εφαρμογή του Ιέραξ επιβλήθηκαν στρατιωτικοί και όχι το παλάτι,τους ήταν αδιάφορο,όπως προκύπτει και από το απόσπασμα που παρέθεσα καθώς επίσης και από το γεγονός πως δεν αναμείχθηκαν περαιτέρω για την την επικράτηση του,ούτε καν να βοηθήσουν στο «αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου» που οργάνωσε και στο οποίο συμμετείχαν υψηλότερα κλιμάκια.Απλά θέλανε να επιβάλλουν την δική τους πολιτική και να εξασφαλίσουν τις βάσεις και τα κεφάλαια τους,με οποιοδήποτε κόστος.Την δουλειά τους την είχαν κάνει,η συμμαχία τους με τους φιλοατλαντικούς ακροδεξιούς στρατιωτικούς ήταν ήδη εξασφαλισμένη.
VASILY ZAITSEV 17.11.2014 | 15:37
Εξαιρετικό αφιέρωμα... Θα μπορούσε να είναι η τέλεια απάντηση σε οσους ψελλιζουν οτι εκεί μέσα 'δεν έγινε και τίποτα'!
Κελεπούρι 17.11.2014 | 16:20
Επειδή δε γνωρίζω καλά απο ιστορία μπορεί να μου πει κάποιος αν τα ΜΜΕ εκείνης της περιόδου είχαν πει ψέματα για τον αριθμό των νεκρών; Επειδή η εφημερίδα εδώ γράφει για 5 νεκρούς μόνο. Γενικά το είχα πάντα απορία όπως επίσης και για τον αριθμό των νεκρών της 11ης Σεπτεμβρίου. Κάπου διάβασα πως και εκεί είχαν πει ψέματα.
VASILY ZAITSEV 17.11.2014 | 19:00
Για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B5%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%AF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85
Κελεπούρι 18.11.2014 | 02:57
Σε ευχαριστώ...
14:17 18.11.2014 | 01:11
Καπου διαβασα, καποιος ελεγε, καπου πηγα, κατι ειδα, κατι μου ειπαν να σας πω.
Τοτός 17.11.2014 | 16:37
Με το ημερολογιο του ριτσου "την ακουσα" εγω...!
mooncat 17.11.2014 | 17:31
Η 11η παράγραφος είναι συγκλονιστική.
avatar
mouse 17.11.2014 | 19:01
Σας ευχαριστούμε κύριε Δημοκίδη. Την εξομολόγηση του οδηγού του τανκ επιτρέψτε μου να την αφιερώσω εξαιρετικά στην κα Έλλη Παπαγγελή - με αφορμή το σημερινό της ποστ - και σε όσους κουβαλούν τα ίδια μυαλά. Καληνύχτα και καλή τύχη σε όλους αυτούς.
MisterMitse 17.11.2014 | 20:19
Δεν έχει σημασία αν πέθαναν μέσα ή απ'έξω από το πολυτεχνείο. Δεν έχει σημασία αν είχαν διαφορετικές πολιτικές απόψεις. Σημασία έχει ότι πέθαναν από τα πυρά της Χούντας. Σταματήστε να μαλώνετε λοιπόν για το που πέθαναν και να καπηλεύεστε την μνήμη τους, γιατί χάνεται η ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ του θέματος. ΠΕΘΑΝΑΝ ΓΙΑ ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Οπότε αφήστε τους να λένε. Εσείς απλά απαντήστε τους ότι έδωσαν ότι πολυτιμότερο, την ζωή τους, αυτοί οι ελεύθεροι άνθρωποι εκείνη την νύχτα και αυτό είναι που μετράει. Το αίμα είναι στα χέρια εκείνων αλλά όλων όσων σήμερα συνεχίζουν να ονειρεύονται και να αναπολούν εκείνες τις μαυρες μέρες. ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ