Μέσα σε ένα κουτί εμφανίστηκε το όνομα του μυστηριώδους εραστή του Λόρκα

Το αντικείμενο της συλλογής « Έντεκα σονέτα του σκοτεινού έρωτα», εβδομήντα χρόνια μετά
11.5.2012 | 13:00

 

Η ταυτότητα του ανθρώπου στον οποίο ο Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα έγραφε παθιασμένους στίχους αποκαλύφθηκε τώρα, εβδομήντα χρόνια μετά. Ο κριτικός τέχνης και δημοσιογράφος Juan Ramirez κρατούσε ένα κουτί με αναμνηστικά της σχέσης, μαζί με ένα άγνωστο ως τώρα ποίημα κι ένα ημερολόγιο, τα οποία έκρυβε όλη του τη ζωή. Έδωσε το κουτί στην αδερφή του λίγο πριν πεθάνει, το 2010.

Το κουτί αποκαλύπτει ότι ο Λόρκα και ο τότε 19χροος Ramirez σχεδίαζαν να πάνε στο Μεξικό. Όμως ο νεαρός Ramirez δε μπορούσε να ταξιδέψει χωρίς την συγκατάθεση των γονιών του, οπότε γύρισε στην πατρίδα του, στο Albacete για να τους μιλήσει, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος. Η οικογένεια του Ramirez του απαγόρεψε το ταξίδι, σοκαρισμένη από την ιδέα. Ο Λόρκα βρισκόταν στη Γρανάδα και του ζήτησε να μην παρακούσει την οικογένειά του. Τα Σονέτα του Σκοτεινού Έρωτα γράφτηκαν εκείνη την εποχή, τα οποία διόρθωνε προσεχτικά μέχρι το θάνατό του τον Αύγουστο του 1936. [via guardian]

 

Το 1968 ο Πάμπλο Νερούδα έγραφε πως του τα είχε διαβάσει ο Λόρκα την τελευταία φορά που τον είχε δει και πως ήταν ποιήματα "απίστευτου κάλλους". Το 1937 ο Βιθέντε Αλεϊχάντρε γράφει γι' αυτά: "Μου διάβασε τα "Σονέτα τον σκοτεινού έρωτα". Ένα φαινόμενο πάθους, ενθουσιασμού, ευτυχίας, βασάνου. Μνημείο αγνό και φλογερό αφιερωμένο στον έρωτα, που για πρώτη ύλη έχει τη σάρκα, την καρδιά, την ψυχή του ποιητή στην κρίσιμη στιγμή της καταστροφής του". Ξέρουμε πως αντίγραφο των σονέτων κρατούσε ο Ραφαέλ Ροδρίγκεθ Ραπούν, γραμματέας της περίφημης "Μπαράκας". Αυτός, όμως, σκοτώθηκε στο μέτωπο του Μπιλμπάο και το σπίτι του βομβαρδίστηκε στον εμφύλιο. Αν, λοιπόν, δεν υπάρχουν στην οικογένεια Λόρκα τα πρωτότυπα, τότε ελάχιστες ελπίδες υπάρχουν να βρεθούν ποτέ. 

Από το 1965 -τουλάχιστον απ' τα στοιχεία που έχω στα χέρια μου- κυκλοφορούν επίσημα και σωστά δύο απ' τα σκοτεινά σονέτα: Το "Σονέτο του γλυκού παράπονου", αλλά με τίτλο τον πρώτο του στίχο ("Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα") και το "Σονέτο της επιστολής" με τίτλο "Ο ποιητής ζητά από τον έρωτά του να του γράψει". Και να που ξαφνικά το παραπέτασμα σκίζεται σε μιαν άκρη και μπορούμε, αν όχι να εισχωρήσουμε, να κοιτάξουμε λίγο. Ήδη από το 1979 ο Jan Gibson, ο Francisco Ginor de los Rios, η Marie Laffranque, ο Eutimio Martin και η Antonina Rodrigo διαβεβαίωναν από τις σελίδες της εφημερίδας "ΕΙ Pais" πως το αρχείο της οικογένειας του ποιητή από χρόνια παρέμενε ανοιχτό και πάντα στη διάθεσή τους για τη δουλειά που πραγματοποιούσαν. [...] 

[Μαρία Ρούσσου, από το εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου]

 

 

Νύχτα του Άγρυπνου Έρωτα 


Νύχτα πάνω από τους δυο με πανσέληνο, 
εγώ βάλθηκα να κλαίω κι εσύ γελούσες. 
Η καταφρόνια σου ήταν ένας Θεός, τα δικά μου παράπονα 
στιγμές και περιστέρια αλυσοδεμένα. 

Νύχτα κάτω από τους δυο. Κρύσταλλο οδύνης, 
έκλαιγες εσύ από βάθη απόμακρα. 
Ο πόνος μου ήταν ένας σωρός από αγωνίες 
πάνω στην αδύναμη καρδιά σου από άμμο. 

Η αυγή μας έσμιξε πάνω στο κρεβάτι, 
τα στόματα βαλμένα πάνω στο παγωμένο σιντριβάνι 
του αίματος τ αστείρευτου που χύνεται. 

Κι ο ήλιος μπήκε απ το κλειστό μπαλκόνι 
και το κοράλλι της ζωής άπλωσε το κλαδί του 
πάνω στην καρδιά μου τη σαβανωμένη. 

 

 

Σονέτο του γλυκού παραπόνου – Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα

 

Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα

των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία
που μου αποθέτει τη νύχτα στο μάγουλο
το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου

Πονώ που είμαι σε τούτη την όχθη
κορμός δίχως κλαδιά μα πιότερο λυπάμαι
που δεν έχω τον ανθό, πόλφο ή πηλό
για το σκουλήκι του μαρτυρίου μου.

Αν είσαι εσύ ο κρυμμένος μου θησαυρός

αν είσαι εσύ ο σταυρός και ο υγρός μου πόνος,
αν είμαι το σκυλί της αρχοντιάς σου
μη με αφήσεις να χάσω ό,τι έχω κερδίσει

και στόλισε τα νερά του ποταμού σου
με φύλλα από το φρενοκρουσμένο μου φθινόπωρο.

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
9 Σχόλια
avatar
Ανώνυμος/η 11.5.2012 | 16:26
όσο σχηματικό κι αν ακούγεται ο πολιτισμός ανήκε πάντα στην επιρροή της ομοφυλοφυλίας, άλλωστε οι χώρες που επιδεικνύουν ανώτερα πολιτισμικά επίπεδα σέβονται περισσότερο την ομοφυλοφιλία

τα ποιήματα του Λόρκα βέβαια μπορεί να μην έχουν σεξουαλικότητα και δε χρειάζεται να μπουν σε κανένα τέτοιο πλαίσιο

απλά αναφέρω πόσο σημαντική ήταν η πηγή έμπνευσής τους και τι στάση θα πρέπει να κρατά κάθε κοινωνία απέναντι στον ομοερωτισμό αν θέλει να δημιουργεί πολιτισμικά θαύματα
avatar
Ανώνυμος/η 11.5.2012 | 18:06
Love is just Love...It can never be explained...

Human nature works in more ways than one...
We do not know what our nature permits us to be...
We will learn, eventually ? That is the question...
avatar
Ανώνυμος/η 12.5.2012 | 18:10
δεν το βρισκω δικαιο ο πολιτισμος να ανηκει ή να επηρεαζεται απο μια ομαδα ανθρωπων ή βασει οποιασδηποτε σεξουαλικης ταυτοτητας. το βρισκω ρατσιστικο. η τεχνη και ο πολιτισμος εχουν να κανουν με τη ψυχη. τι κανει αυτη η ψυχη στο κρεβατι της λιγο πρεπει να ενδιαφερει. ουτε μπαινουν σε μια ψυχη ονοματα οπως ομοφυλοφιλη, ετεροφυλοφιλη ή ασεξουαλικη ψυχη. πολιτισμικα θαυματα παραγουν οι ανθρωποι με ψυχη γενικοτερα. δεν βρισκω τους ομοφυλοφιλους περισσοτερο ή λιγοτερο ευαισθητους απ τους ετεροφυλοφιλους ή τους ασεξουαλικους και το αντιστροφο. για να υπαρξει μια δικαιη κοινωνια θα πρεπει πρωτα απ ολα να πεταξουμε τα κομπλεξ ολοι απο πανω μας οποια σεξουαλικη ταυτοτητα κι αν εχουμε. πολλες φορες το διαφορετικο (?) γκετοποιειται απο μονο του (οπως ηδη εκανες στο σχολιο σου).
avatar
Ανώνυμος/η 16.5.2012 | 13:02
μάλλον δε διάβασες καθόλου προσεχτικά το σχόλιό μου και απλά αραδιάζεις κάποια πράγματα που έχεις στο μυαλό σου

διαβάστε πριν απαντήσετε παρακαλώ με τις ιδεοληψίες σας


"τα ποιήματα του Λόρκα βέβαια μπορεί να μην έχουν σεξουαλικότητα και δε χρειάζεται να μπουν σε κανένα τέτοιο πλαίσιο"

τι ακριβώς δεν κατάλαβες;
avatar
Nandja 11.5.2012 | 23:37
Πολύ όμορφα διατυπωμένα σχόλια, μπράβο παιδιά..!!
avatar
Ανώνυμος/η 14.5.2012 | 21:17
πρώτη φορά δακρύζω με ποίημα, το 2ο είναι....
avatar
Ανώνυμος/η 16.5.2012 | 04:31
Σίγουρα από τη μια οι άνθρωποι αυτοί κρύβουν ιδιαίτερες ευαισθησίες.
Από την άλλη όμως ας μην ξεχνούμε πως κάθε τι ''ξεχωριστό'' και ''απαγορευμένο'' μαζί με τον πόνο , φέρνει και την ανάγκη για έκφραση και δημιουργία , άρα και τεράστιες δημιουργίες .
avatar
Ανώνυμος/η 16.5.2012 | 13:51
Σε πολλούς ομοφυλόφιλους μας αρέσει να θεωρούμε ότι είμαστε κάτι ξεχωριστό. Το κατανοώ, μιας και από παντού, πριν ακόμα καταλάβουμε και πριν συμφιλιωθούμε ότι μας αφορούν, ακούμε βρισιές και αναθέματα, άντε το πολύ-πολύ μια αποδοχή για κάποιους που είχαν κάτι πει ή δώσει σε αυτόν τον κόσμο.
Παρεμπιπρόντως έτσι βλέπω το Pride. Δεν είμαι περήφανος επειδή είμαι ομοφυλόφιλος, αλλά μπορώ να είναι περήφανος, παρ' όλο που πολλοί μου έχουν πει ότι δεν μπορώ να είμαι, επειδή είμαι ομοφυλόφιλος. Το pride θα γίνει πριν τις εκλογές, μάλλον, οπότε θα πρέπει και οι νεόκοποι Ευρωπαϊστές να συνειδητοποιήσουν, ότι μόνο για τη ζύμωση της Ελληνικής κοινωνίας με τις αξίες που πρυτανεύουν στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, δεν εργάζονταν τόσα χρόνια.
Κλείνει η παρένθεση. Πολλοί άνθρωποι μπορούν να αρθρώσουν τέχνη και μεγάλη τέχνη μάλιστα. Ανεξάρτητα σεξουαλικού προσανατολισμού. Γενικά, κοινωνίες που καταπιέζουν τη σεξουαλικότητα, καταπιέζουν και την τέχνη. Εγώ, καίτοι ομοφυλόφιλος, δε νομίζω ότι έχω καλλιτεχνική φλέβα. Μου αρέσει το πεζό, το δοκίμιο, το συνεκτικό και αποδεικτικό κείμενο και δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω την ποιήση.
avatar
Ανώνυμος/η 16.5.2012 | 13:55
Θέλω πάντως να καταδικάσω δημόσια τη στάση της Οικογένειας του Λόρκα και του Ισπανικού Κράτους παλιότερα, που αποσιωπούσαν και φίμωναν κάθε έκφανση της ομοφυλοφιλίας του, επειδή, κακώς εννοουμένως, θίγονταν. Με αυτόν τον τρόπο ο Λόρκα είχε όχι μόνο δολοφονηθεί και βασανισθεί και κακοποιηθεί πριν πεθάνει, αλλά είχε επίσης κατά κάποιο τρόπο ταφεί φιμωμένος και δεμένος και αυτό δεν περιποιεί τιμή ούτε για την οικογένεια, ούτε για την Πολιτεία.
Και για το αμέσως προηγούμενο, Dimitris T
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ