Πράγματα που ήταν τότε βολικά και άλλα, που δεν θέλω να θυμάμαι

Ένα σωρό σαχλαμάρες από τα eighties, που δεν ξεχνιούνται με τίποτε. Από την Σίσσυ Καραβία
19.11.2011 | 13:09

Νομίζω ότι ακόμη κι αυτό το μαλλί ήταν καλύτερο από το δικό μου (αν και στο ίδιο πνεύμα).

 

Από τη δεκαετία του ’80, περισσότερο θυμάμαι αυτά που δεν είχαμε ή μάλλον τον περιορισμό των επιλογών μας. Και δεν μιλάμε βέβαια μόνο για τα μεγάλα και σοβαρά. Στους φούρνους, ας πούμε δεν υπήρχε ούτε το ένα εκατοστό από τα προϊόντα που παρέχονται σήμερα. Πήγαινες για ψωμί, άντε παξιμάδι, βούτημα και κουλούρι Θεσσαλονίκης, σε καταστήματα που σε τίποτε δεν έμοιαζαν με τα σημερινά. Μαγαζιά με μικρογεύματα σχεδόν δεν υπήρχαν. Θυμάμαι ένα στην Πατησίων, στον Άγιο Λουκά, που πουλούσε πίτσα ατομική, φρικτή, που αγαπούσαμε με πάθος κι εγώ και ο αδελφός μου, αν και σπάνια μας άφηναν να τη φάμε. Το πρώτο μας junk. Α, και μια τζελατέρια πάλι στην Πατησίων, που πήγαινα με μια φίλη μου για παγωτό πικραμύγδαλο, που δεν υπήρχε πουθενά αλλού.

 

Παγωτά άλλωστε δεν πολυκυκλοφορούσαν το χειμώνα. Τα ρούχα ήταν περίεργη υπόθεση, καθώς οι μάρκες που θεωρούσαμε αξιοπρεπείς ήταν πολύ συγκεκριμένες και τα καταστήματα που τις είχαν μετρημένα στα δάκτυλα. Έπαιζε πολύ και η παραγγελία στους συγγενείς στην Αμερική. Στην τηλεόραση τα κανάλια ήταν δύο και οι επιλογές μας ακόμη λιγότερες. Μουσικές εκπομπές, η εξής μία, το Μουσικόραμα.

 

Από την άλλη, σήμερα δε μπορούν τα παιδιά να φανταστούν πώς ζούσαμε χωρίς διαδίκτυο -και σχεδόν δεν μπορώ κι εγώ δηλαδή. Ζηλεύω που μπορούν να βρουν τόσο εύκολα αυτό που θέλουν και είναι τόσο δύσκολο να ξεγελαστούν. Τα ‘80ς ήταν πολύ μονοκόμματα, πολύ απόλυτα, πολύ κλεισμένα. Για να βρεις το διαφορετικό έπρεπε να ψάξεις πολύ, να είσαι τολμηρός. Εγώ τότε τολμηρή ήμουν μόνο στο μαλλί. Κυκλοφορούσα με ένα τερατούργημα στο κεφάλι, με το οποίο ακόμη και σήμερα απορώ...

 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
24 Σχόλια
12
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 13:23
ίδια η Sarah Jessica Parker!

ο spyros
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 13:36
δεν το'χω πολυ με θεματα μνημης, αλλα σε σχεση με αυτο που περιγραφεις, η Θεσσαλονικη μαλλον εζησε σε αλλη δεκαετια τα 80ς. Γιατι στα 80ς θυμαμαι κατι απιστευτους φουρνους. αυτος διπλα στο σχολειο μου ειχε κορυφαιο κουρου κ αλλα πιττακια, ενα στην Τσιμισκη παρα το οτι μικρος ειχε απιστευτη ποικιλια βουτηματων κ επιλογων να φας στο χερι, και αλλους πολλους τετοιους. μπουγατσαδικα. τα πρωτα Goodys που εκανα δειλες εξοδους με το εφηβικο χαρτζηλικι - κ μας εφταναν τα λεφτα! πιτσαριες απο την προηγουμενη ακομα δεκαετια, με ατομικες παιδικες πιτσες. παγωτο δε θυμαμαι χυμα το χειμωνα, αλλα το εβρισκες στα καλα ζαχαροπλαστεια οπως στον Τοτη της αριστοτελους, στον κεδρηνο λοφο. υπηρχε κ μια μεγαλειωδης τουρτα παγωτο χαμηλα στο τελους της διαγωνιου - δε θυμαμαι το ονομα του ζαχαροπλαστειου. για προχω ρουχα εχεις ισως ενα καποιο δικιο, αν κ τοτε δεν ειχα ιδεα απο μαρκες. θυμαμαι κατι ακριβα καταστηματα στη μητροπολεως κ εκει γυρω που ειχαν κ κυριλε κ προχω, αλλα οι επιλαγες ηταν περιορισμενες. οσο για τα 2 καναλια , θυμαμαι κ το mtv. "Τα ‘80ς ήταν πολύ μονοκόμματα, πολύ απόλυτα, πολύ κλεισμένα. " - εγω ετσι βιωσα την εφηβικη μου ηλικια στη Θεσσαλονικη,κ γι αυτο μολις μου δοθηκε η ευκαιρεια, την εκανα. αναρωτιεμαι ομως αν αυτη η αισθηση ειχε περισσοτερο να κανει με τον εαυτο μου σε εκεινη ηλικια περισσοτερο απ'οτι με την περιρρεουσα πραγματικοτητα. αναρωτιεμαι επισης αν αυτο περιγραφει λιγο η πολυ την εικονα που εχω γενικα για την ελληνικη πραγματικοατητα ακομη κ τωρα - απολυτη, μονοκομματη, κλεισμενη μεσα στον απειρο κατακερματισμο της..
Meni 30.12.2012 | 05:38
εμείς βλέπαμε Mtv,SKY κτλ λόγω μαμουνιάς εδώ,στην Αθήνα δεν τα είχαν,καλό μου.από παγωτό ξεχνάς την "Ωραία". :)
van der boka 25.6.2013 | 20:29
αχ, η Ωραία...
αμύριστο λουλούδι 25.6.2013 | 21:05
και κάτι πενιρλί που έκανε ο φούρνος έξω από το γυμνάσιο!
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 13:38
Χαίρομαι πραγματικά που ήταν η νεανική 10ετία μου,
ειδικά μ'ό,τι ακολούθησε...
γκέτες,άσπρα μποτίνια,κλος καρώ φούστες,βάτες,φράντζες...
φρίκη! δε λέω...
υπέροχη φρίκη όμως...
ανάσαινες κάτι καινούριο...τολμώ να πω...αθώο...
χωρίς το ατέλειωτο ντοπάρισμα των προηγουμένων ή
το υπεροπτικό ''τα ξέρω όλα'' των επόμενων...
όπως πάντα...μετά...βλέπεις πιο καθαρά...
εξ ου και όλοι τη δεκαετία αυτή ανακυκλώνουν!
αναζητώντας την έμπνευση!
Μπράβο για το αφιέρωμα!
μας αρέσει πολύ!
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 14:06
Mα καλά η Parker ούτε στα νιάτα της δεν ήταν ωραία;!!!
Παπ-Άριος 26.6.2013 | 17:56
Η Sara Jesica Parker δεν ήταν ωραία ποτέ. Ούτε όταν έκανε ρόλους ωραίας, ουτε ποτέ!
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 15:28
στη δεκαετια του 80 θυμαμαι....ο κοσμος εβγαινε και το διασκεδαζε...ερωτευοταν..δεν εκανε γνωριμιες μεσω chat...πηγαινες στα μπαρακια κι εκανες γνωριμιες ,φιλους ,γελουσες ...μπορει και κατι παραπανω...σημερα στα μπαρακια ενα ποτο στο χερι...κοιταμε το καινο...και μετα στο διαδικτυο ικανοποιουμε τις αναγκες μας...για γνωριμιες και ανθρωπινες επαφες...στη δεκαετια του 80 εψαχνες παγωτο μεσα στο χειμωνα ,μα σημερα ψαχνεις να διασκεδασεις αληθινα...στη δεκαετια του80 δεν ειχαμε κινητα αλλα βρισκομασταν...σημερα εχουμε κινητα..αλλα ειμαστε χαμενοι...
eclaire 30.12.2012 | 00:09
Sorry αλλά και τη 10ετία του 90 πάλι το κενό κοιτούσαμε με το ποτό στο χέρι...
Ο Νοών... νοείτω 26.6.2013 | 15:17
Ναι αλλά είχαμε την οικονομική αξιοπρέπεια να είναι περισσότερα από ένα...
avatar
Κωνν 25.6.2013 | 20:51
Στη δεκαετία τη σημερινή ο νέος/έφηβος ακόμα βγαίνει, διασκεδάζει, ερωτεύεται, κάνει γνωριμίες, φίλους, γελά κι ας κρατά ένα κινητό στο χέρι, κι ας κάνει γνωριμίες μέσω chat. Ο νέος/έφηβος πάντα θα ερωτεύεται, θα διασκεδάζει, θα κάνει φίλους και θα ψάχνει με μανία ό,τι τον ενδιαφέρει. Κι ο μεγαλύτερος σε κάθε εποχή θα αναπολεί τις μέρες της (πρώτης)νεότητάς του. "Τι ωραία που ήτανε τότε στην κατοχή" "Τι αθωότητα αυτή το 60" "Αχ μετά το 80 οι νέοι σταμάτησαν να διασκεδάζουν". Μετά από 20-30-50 χρόνια το ίδιο θα λέω κι εγώ για το 2010.
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 16:03
Συγνώμη, ήταν πιο λίγα και μετρημένα τα πράγματα γιατί ήταν πιο απλά. Πάντα οι πολλές επιλογές κάνουν τα πράγματα σύνθετα, φέρνουν σύγχυση και κακό ανταγωνισμό. Εγώ χαίρομαι που τότε χρειάστηκε να ψάχνω μέρες για να βρώ ένα τραγούδι που μου άρεσε, που έκανα οικονομίες για να αγοράσω μια κασέττα να το γράψω από το ραδιόφωνο πχ, γιατί η ευχαρίστηση ήταν πολύ μεγαλύτερη μετά από κόπο για κάτι ("α, το βρήκααα!!!") παρά τώρα με τη σιγουριά του ενός κουμπιού ("θα το βρω στο youtube") ένα παράδειγμα δίνω. Όσον αφορά τα παγωτά το χειμώνα, εγώ προσωπικά αν έτρωγα, θα ήμουν στο κρεβάτι με αμυγδαλίτιδα για μια εβδομάδα! Όλα υπήρχαν και τότε όπως και τώρα, και κομπιουτερ, και δίκτυα απλά δεν ήταν ευρέως διαδεδομένα. Τώρα τα πράγματα είναι πιο ασφαλή και ταυτόχρονα πιο επικίνδυνα...
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 18:55
Να θυμίσω ορισμένα ηρωικά πράγματα: την Φωκιωνος Νεγρη. Τα ηλεκτρονικά και μπίλιαρδαδικα γενικώς. Το φαστ φουντ Ριμπο στην Αχαρνων. Τα ρολλερς στο Κεφαλαρι. Κοπανες σε Κηφισιά και Κεφαλαρι αααχχχ η καφετέρια Αλεξαντερ κοντά στην Αχαρνων, πολυ προχω, έπαιζε συνεχώς βιντεοκασσεττες με βίντεο κλιπ. Ραντεβού σε πατάρια καφετεριών. Καφετέρια λα ροζ στον Άγιο Νικόλαο. Πολλά υπάρχουν ακόμα, αλλα εμείς έχουμε αλλάξει.
avatar
Θέμης 25.6.2013 | 23:06
Και εσύ, όπως και ο/η συντάκτης, πρέπει να είμαστε γειτονάκια... Στο 20ο ή στο 19ο;
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 22:02
Ευτυχώς που ήμουν πολύ μικρή στα 80's και δεν τα θυμάμαι καθόλου γιατί όπως φαίνεται εκεί βρίσκονται οι απαρχές του κιτς.
Zahir 26.6.2013 | 12:31
Οταν λες μικρη δηλαδη ποσο μικρη? Γιατι κ γω του 78 ειμαι κ αρα μεχρι το 88 πολλα δε προλαβα να ζησω απο τα εφηβακια του τοτε αλλα κ τωρα κιτς και ξενερωτο ειναι να κανεις σεξ μεσω υπολογιστη, να κατουρας κ να το κανεις ποστ στο φεις, και τα παιδακια να κλεινονται σε αποπνικτικους παιδοτοπους για να μαθουν τι ειναι παγνιδι στην ηλικια τους. Δε μιλαμε για την εφηβεια του τωρα, αυτη ειχε πεθανει προ πολλου.
Και μονο οτι σα παιδια παιζαμε με τις κουκλες μας στα σκαλια των πολυκατοικιων κι σε 5-6 αλανες θα πρεπε να σου λεει κατι...υπηρχαν τοσα οσα επρεπε να υπαρχουν και δε μπουχτηζε ουτε το μυαλο ουτε το ματι...Υπηρξαμε ΠΑΙΔΙΑ
Ο Νοών... νοείτω 26.6.2013 | 21:55
Για ψάξε καλύτερα... Κάπου εκεί στις μωρουδίστικες φωτογραφίες σου μπορεί να ανακαλύψεις πάνες λαμέ...
avatar
Ανώνυμος/η 19.11.2011 | 22:34
υπάρχει μια ωραία ταινία του Γιώργου Πανουσόπουλου, οι "Απέναντι" που αν και είναι λίγο περισσότερο 70s, καθότι είναι του 81, δείχνει τη μαγεία των 80ς στην Ελλάδα (που ήταν και λίγο 70ς, τουλάχιστον στην επαρχία) http://www.youtube.com/watch?v=7qNoIMZk0lw
Φιλιά
avatar
dio7 29.12.2012 | 21:32
Όχι ότι όλα ηταν τέλεια τότε, αλλά αυτος ο λιγότερος καταναλωτισμος, έστω και από ανάγκη είχε μια ωραία αξία.. Εγω θυμάμαι τα 80ς με μια μπάλα στο χέρι, και φίλους όλη μέρα στα γηπεδάκια
12
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ