Η Λένα Κιτσοπούλου δεν θέλει να αποδείξει ότι είναι κάτι σημαντικό (αλλά είναι)

Η συγγραφέας σε μια συνέντευξη για το LIFO.gr
24.5.2014 | 19:30

Φωτ. © Ιωάννα Χατζηανδρέου... H Λένα Κιτσοπούλου στην "Κοκκινοσκουφίτσα, Το Πρώτο Αίμα" της Στέγης

 

Η Λένα Κιτσοπούλου μιλά στο LIFO.gr για την εποχή των πιθηκανθρώπων και για εκείνους που δεν παλεύουν ν΄αποδείξουν πως είναι σημαντικοί. Που υπερασπίζονται το δικαίωμά τους στην απραξία. Που δεν υποδύονται τους ευτυχείς. Που δε φθονούν το διπλανό τους. Που συνομιλώντας με τους νεκρούς, έρχονται κοντά στους ζωντανούς. Που αποδεχομένοι τον θάνατο, έρχονται κοντά στο μεγάλο σχέδιο. Τη ζωή.

 

 

Ανάμεσα στις ερωτήσεις παρατίθενται αποσπάσματα από τα βιβλία της Κιτσοπούλου «Νυχτερίδες» (Κέδρος) και «Μεγάλοι Δρόμοι» (Μεταίχμιο).

 

_______________________

Στη λεκάνη της πραγματικότητας

«...αυτές τις μπούρδες λέω τώρα και στον γιο μου, όταν τον βάζω πάνω στη λεκάνη [...] κι έτσι λέμε για την τρύπα που πηγαίνει στη λίμνη και αρχίζουμε ολόκληρη ιστορία που δεν έχει τελειωμό. Τον τύπο με το κόκκινο τζόκεϊ τον λένε Μαρκ και ετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην κωπηλασία, η γυναίκα του είναι η Σούζαν και μένουνε στο κόκκινο σπιτάκι και [...] όση ώρα ο Μαρκ προπονείται, η Σούζαν ετοιμάζει το πρωινό με αυγά, κρουασάν και τυρογαριδάκια».(«Η τρύπα», Νυχτερίδες)

_________________________

 

Πώς μπορεί να ξεφύγει κανείς απ' την «τρύπα» της πραγματικότητας; Δε γίνεται όλο και πιο δύσκολο καθημερινά το ν' αποδράσεις, έστω και για λίγο;

Υπάρχουν τρόποι να ξεφύγεις. Υπάρχουν τα ναρκωτικά. Υπάρχει το αλκοόλ. Υπάρχει όμως και τρόπος να φτιάξεις την δική σου πραγματικότητα και είναι πολύ απλός. Κάνεις ακριβώς το αντίθετο από αυτό που η κοινωνία θεωρεί «κανονικό». Δεν ακολουθείς τη μόδα, δεν εντάσσεσαι σε ομάδες που αποτελούνται από περισσότερα από τρία με τέσσερα άτομα, δεν διαβάζεις τα ζώδια, δεν βλέπεις τηλεόραση, δεν πιστεύεις ότι ο κόσμος θα αλλάξει, απολαμβάνεις το δικαίωμά σου στην απραξία, δεν παλεύεις να αποδείξεις ότι είσαι κάτι σημαντικό, τέτοια πράγματα.

 

Με ποιον τρόπο ξεφεύγετε εσείς από αυτήν;

Διαλέγω να κάνω παρέα με ανθρώπους που δεν έχουν ηλικία. Διαλέγω να κάνω μία δουλειά μέσω της οποίας συνομιλείς με τους πεθαμένους. Όσο μπορώ, παλεύω να ευχαριστώ τον εαυτό μου. Δεν τα καταφέρνω πάντα και πολλές φορές πέφτω στα τάρταρα.

 

_________________________

Οι θείες, φωτεινά ζαχαροπλαστεία

«Οι θείοι και οι θείες παίρνουν σχήμα ξανά στο βάθος του δρόμου καθώς πλησιάζουν προς το μέρος μας. Σαν φωτεινά ζαχαροπλαστεία. Ποια θα στρώσει αύριο φύλλο, ποια θα κάνει γεμιστά. “Σήμερα θα σφάξω κόκορα”. “Γίναν και τα σύκα”». («Νυχτερίδες», Νυχτερίδες)

_______________________

 

 

Πόσο πολύτιμες είναι για έναν άνθρωπο οι εικόνες, οι αναμνήσεις των θείων, της γειτονιάς, του χωριού; Ή το αντίστροφο. Τι χάνει αυτός που δε μεγαλώνει σήμερα με τέτοιες εικόνες;

Γενικά, η παιδική ηλικία είναι καταφύγιο και πλούτος. Εισχωρεί η ζωή αφιλτράριστη μέσα στο σώμα. Γι' αυτό και είναι άτυχος αυτός που κακοποιείται στα παιδικά του χρόνια. Το χωριό και οι εικόνες της παλιάς Ελλάδας έχουν το καλό της απλότητας και της αφέλειας, αυτής της έλλειψης πανικού και της ήπιας αντιμετώπισης του θανάτου. Αυτές οι κοινωνίες είχανε μια πιο κανονική θέση μέσα στη φύση, τα πόδια των ανθρώπων πατούσανε στο χώμα, τα μάτια τους βλέπανε ορίζοντα και καιρικά φαινόμενα, οι αισθήσεις τους αναγνωρίζανε τους ανέμους, η φύση ήτανε πολύ μεγαλύτερη από αυτούς -και αυτό ασυνείδητα τους γαλήνευε.

 

_________________

Αυτό το πράγμα ο έρωτας...

«Φιληθείτε, ζώα, αφήστε με να σας κοιτάζω μέχρι να καταλάβω τι σκατά μου συμβαίνει, να δω τουλάχιστον πίσω από το τζάμι πόσο αντέχει αυτό το πράγμα, πόσο αντέχει στο φόβο του θανάτου, πότε σταματάει το φιλί. [...]Ο ένας πίνει από το στόμα του άλλου, τα κολλημένα σώματα δεν καταλαβαίνουν από βροχές...Τόση δύναμη έχουν, όλο το υπόλοιπο είναι μια αγκαλιά που αντιστέκεται στη βαρύτητα». («Έρωτας στην άσφαλτο», Μεγάλοι Δρόμοι)

___________________

 

 

Πόσο αντέχει «αυτό το πράγμα» ο έρωτας; Πότε σταματάει το φιλί;

Ο έρωτας αντέχει μέχρι να εκπληρωθεί. Ο έρωτας είναι ένα εγωιστικό, προσωπικό αυτοφτιάξιμο που τρέφεται από το αδιέξοδο και την αδρεναλίνη της κατάκτησης. Ο έρωτας είναι ένας πόλεμος με το όχι. Μόλις το όχι γίνει ναι, μάλλον τελειώνει και ο έρωτας.

 

Η χαρά κι η απόλαυση του διπλανού μπορούν να μετατρέψουν έναν άνθρωπο σε μισάνθρωπο;

Δυστυχώς, η πλειοψηφία πάσχει από αυτήν την αρρώστια. Είχανε ρωτήσει τον Σωκράτη ποιο είναι το χειρότερο χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Και είχε πει: «Ας άφηνε ο θεός όλα τα κακά πάνω στον άνθρωπο, αλλά να του έπαιρνε τη ζήλια». Προσωπικά, η χαρά του διπλανού μου με σώζει, την εκλαμβάνω ως δώρο.

 

________________________

...κι αυτός ο καταναγκασμός η ευτυχία

«Δεν είναι καταθλιπτικοί όλοι αυτοί οι ανθρώπινοι οργανισμοί που ασυνείδητα έχουν αντιληφθεί πόσο καταθλιπτικοί είναι και τρέχουν με αλματώδη ταχύτητα μακριά από τον εαυτό τους και βαφτίζονται ισορροπημένοι άνθρωποι; Κι είμαι καταθλιπτικός εγώ, που αποφάσισα να μην τρέξω μακριά κι απλώς έκατσα οκλαδόν μέσα στη μέση, περιμένοντας να δω τι θα γίνει;».

 ....

«Ο έρωτας δεν είναι σύμπτωμα κατάθλιψης; Η μεταμφίεση του προβλήματός μου σε φτερωτό έρωτα με τόξο και βέλος, η μεταμφίεση της μαλακίας του εγκεφάλου μου σε αγωνία και νοιάξιμο για το αν κάποιο άλλο πρόσωπο είναι καλά, για το αν έφαγε, αν κοιμήθηκε, αν χάρηκε, αν ξεκουράστηκε, αν έκλασε, αν με κοίταξε, αν με αγαπάει ακόμα ή μήπως του έφυγε η αγάπη, δεν είναι κατάθλιψη;», («Ο καταθλάς», Μεγάλοι δρόμοι)

_________________________

 

 

Δεν είναι ένας καταναγκασμός κι η ευτυχία; Το να αρνείσαι -ακόμη και στον εαυτό σου- πως δεν είσαι καλά;

Φυσικά και είναι καταναγκασμός. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να είναι ευτυχισμένος. Ίσως η μόνη πραγματική ευτυχία να είναι η γνώση, η οποία εμπεριέχει και την δυστυχία.

 

Τι σημαίνει για σας ισορροπία;

Το να μην έχω απαντήσεις. Να μην κατασκευάζω τσιτάτα. Να μην ξέρω τι είναι σωστό και τι λάθος. Να μπορώ να ηττηθώ. Να πεθάνω απορώντας.

 

Είναι στ' αλήθεια ο έρωτας ένα σύμπτωμα κατάθλιψης;

Είναι κάτι σαν το μεθύσι. Πώς λέμε, σήμερα θέλω να γίνω λιώμα. Μια ανάγκη για φευγιό.

 

_________________________

Χθες άνθρωπος, σήμερα χνούδι

«...και σωριάστηκε η άμοιρη η θεία μου κάτω στο χώμα, αιμόφυρτη και κατακρεουργημένη, και πέθανε εκείνο το καλοκαίρι του '89. Την έθαψα στο νεκροταφείο του χωριού μας και αμέσως μετά παραιτήθηκα από άνθρωπος. Τους βαρέθηκα, με κουράσανε οι ελπίδες τους. Παραιτήθηκα κι έγινα χνούδι. Σε χαλί. Παρέμεινα στο χωριό γιατί το αγαπούσα το χωριό μου αλλά ως χνούδι». («Άνοιξη εξ αίματος», Μεγάλοι δρόμοι)

________________________

 

 

Πότε παραιτείται κανείς απ' τον εαυτό του;

Όταν πεθαίνει μάλλον. Και είναι και πολλοί αυτοί που έχουν πεθάνει και δεν το ξέρουν.

 

___________________

Να πεθαίνεις. Κάθε μέρα. Με κάποιον τρόπο.

«Αυτοκτόνησε με πολύ ήρεμο τρόπο. Φόρεσε μια ρόμπα, ένα ζευγάρι παντόφλες, έφτιαξε έναν ελληνικό καφέ μέτριο, τον ακούμπησε στο κομοδίνο δίπλα από το μαξιλάρι του, ακριβώς κάτω από το πορτατίφ, και κατέβασε όλα τα χάπια, ένα ένα, με μικρές γουλιές ελληνικού καφέ». («Άβυσσος», Νυχτερίδες)

____________________

 

 

Το να ζεις στην Ελλάδα του '12 δε μοιάζει με το να πεθαίνεις, μ' έναν τρόπο, κάθε μέρα;

Έτσι κι αλλιώς πεθαίνεις μ’ έναν τρόπο, κάθε μέρα. Πόσο μάλλον σε μία χώρα η οποία σου τρώει το όνειρο. Αυτό δεν συμβαίνει τώρα, συνέβαινε ανέκαθεν σε αυτή τη χώρα από τότε τουλάχιστον που θυμάμαι εγώ τον εαυτό μου. Η Ελλάδα σαν χώρα μισεί την πρόοδο, μισεί τα νιάτα. Ό,τι καλό έχω καταφέρει στη ζωή μου το οφείλω στο σπίτι που γεννήθηκα και στην προσωπική μου προσπάθεια να «σπουδάζω» αυτά που αγαπάω. Το σύστημα παιδείας στην Ελλάδα είναι ικανό μόνο να δημιουργεί άρρωστους και ανελεύθερους ανθρώπους. 

 

Πότε απελπίζεται ο άνθρωπος;

Όταν περιμένει κάτι έξωθεν να τον σώσει. Όταν πιστεύει σε έννοιες όπως «η γκαντεμιά». Όταν πιστεύει σε κόμματα, σε θρησκείες, σε πρίγκηπες με άσπρα άλογα, σε πατρίδες, σε οικογένειες και σε πράσινα άλογα.

 

 __________________________

Αντίο Μόναχο

«Τέλος πια αυτή η έλλειψη του μπλε, του γαλάζιου, η έλλειψη ψαρόβαρκας από το οπτικό μου πεδίο [...] Θέλω φωνές, βρισίδια, ταξιτζήδες τρελαμένους, κλέφτες, βρώμικες μασχάλες, ανοιχτά παράθυρα με τίγκα τα ντάπα ντούπα, χαλασμένες εξατμίσεις, καυσαέριο, χαλίκι, καύσωνα, σουβλάκια, κοψίδια...[...] Θέλω αργόσχολα καφενεία και φραπόγαλα, θέλω να βάλω τα πόδια μου πάνω σε πλαστικές καρέκλες και να βρίσω, να σιχτιρίσω. Τέρμα οι σπουδές στο Μόναχο». («Στον σταθμό του Μονάχου», Μεγάλοι δρόμοι)

___________________________

 

 

Εξακολουθεί να ισχύει αυτή η περιγραφή της ελληνικής «φάρας» ή βλέπετε να 'χει αλλάξει κάτι;

Νομίζω ότι έχει λίγο αλλάξει προς το χειρότερο. Παλιότερα νομίζω ότι είχε τουλάχιστον μία πιο καθαρή αισθητική, μια πιο αυθεντική κακογουστιά. Τώρα είναι ίδιο το κουκούτσι, αλλά το περίβλημα έχει μιμηθεί την παγκόσμια κακογουστιά και το αποτέλεσμα είναι αποκρουστικό.

 

____________________

Η εποχή των πιθήκων

«..αν ποτέ πεθάνω, πάρε τη Γιούλα, να σε πάρει, λέει, κάτω στην Αθήνα, μη ζητιανέψεις ποτέ, είπε η Μαριγώ, θα σε κλέβουνε που ΄σαι τυφλός, στη Γιούλα να πας, ακούς, γαμώ τη φάρα σου». («Ο γιος μου ο γύφτος», Νυχτερίδες)

__________________

 

Τι σκέφτεστε βλέποντας όλους αυτούς τους αβοήθητους ανθρώπους στους δρόμους της πόλης, της κάθε πόλης;

Σκέφτομαι πόσο έρμαιο είναι ο άνθρωπος της κάθε εξουσίας που τον εκμεταλλεύεται. Σκέφτομαι πόσο τέρας είναι η εξουσία. Σκέφτομαι ότι την ώρα που κάποιος ψάχνει μέσα στα σκουπίδια, κάποιος άλλος τρίβει τα χέρια του. Σκέφτομαι ότι η πρόοδος από την εποχή του πιθηκανθρώπου είναι μηδαμινή.

 

 

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στις 10-03-2012

73 Σχόλια
12345
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 20:16
Τοσο συχνα που βλεπω να χρησιμοποιειται η λεξη "χουντα" φοβαμαι οτι συντομα θα ξεθωριασει η σημασια της, κατι που θα αδικει ολα οσα περασανε οι -περισσοτεροι- συμπατριωτες μας εκεινα τα χρονια.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 20:46
alos troei apo kadous ,allos exei ekatomiria=is this very xouda?
avatar
Ανώνυμος/η 11.3.2012 | 18:49
Καπιταλισμος λεγεται αυτο οχι χουντα..
avatar
Ανώνυμος/η 13.3.2012 | 22:13
Οι λεξεις έχουν χάσει το νόημά τους... κανένας δεν ξέρει για τι μιλάει ο άλλος τώρα πια, δεν υπάρχει καμμία συνεννόηση, και καμμία σχέση με το παρελθόν... "χούντα, επανάσταση, δημοκρατία"... πόσο εύκολα χρησιμοποιούνται από τους αδαεις...
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 20:29
εγω δε θα την εκανα παρεα
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 21:28

Εγώ πάλι ναι.
avatar
Ανώνυμος/η 11.3.2012 | 00:38
:-)
avatar
O_Yios_tou_Yo 26.5.2014 | 23:43
Μολις σου χω νεα!
Ουτ' εκεινη εσενα!
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 20:36
έχουμε χούντα+tromokratia
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 20:43
Όποιος ξαναπεί ότι έχουμε "χούντα", ας θυμηθεί ότι σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, τουλάχιστον 4/10 ανθρώπους που έχει γύρω του θα ρίξουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, κάτι που μάλλον θα τους εξασφαλίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση συνεργασίας.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 21:21
nai, giati h tromokratia ths tv einai epikh dystyxws...
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 21:18
Καλα ρε στα της χούντας κολλήσατε οι παραπάνω? Τόσα άλλα απείρως πιό ενδιαφέροντα έως συγκλονιστικά είπε. Αυτά ειδικά τα περί έρωτος κορυφαία, μου γ.... βέβαια την ψυχολογία, τόσο αληθινά.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 21:42
Εγώ βρίσκω ουσία μέσα στα λεγόμενα της Λένας. Πολύ θα την ήθελα για φίλη μου.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 21:44
Η κα Κιτσοπούλου σαν σκεπτόμενος ανθρωπος που ειναι ,θα έπρεπε να γνωρίζει ότι όταν πραγματικά έχουμε Χούντα και λέμε ελεύθερα την άποψη μας , μας "φιμώνουν" με διάφορους τρόπους (που δεν χρειάζεται να αναφέρω ! Τους γνωρίζουμε όλοι μας!)!
Στην περίοδο της Χούντας ,κανείς δεν μπορούσε να πει ότι έχουμε Χούντα!!!

Στις επόμενες εκλογές, όλοι όσοι ψηφίσουν ξανά ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ ή ακόμη κι όσοι συνειδητά απέχουν από τις εκλογές , δεν έχουν το δικαίωμα να μιλάνε για Χόυντα ή να έχουν οποιαδήποτε αξίωση απο το κράτος!
Η αποχή σημαίνει αδιαφορία!
avatar
Ανώνυμος/η 11.3.2012 | 22:19
Γνωρίζει όσα τουλάχιστον γνωρίζεις κι εσύ. Αλλά και πολλά άλλα που εσύ δεν μπορείς να παραδεχτείς ούτε να παρατηρήσεις. Έχουμε χούντα μεταμοντέρνα. Αλλά η λέξη δε σου λέει τίποτα. Κι αν μιλάμε δε μας ακούει κανείς. Αυτή είναι η χούντα με το ανθρώπινο πρόσωπο που έλεγε ο Ανδρέας. Και φυσικά αυτή η χούντα δεν έχει καμιά σχέση μ' εκείνη που έμαθες εσύ από τον τυφλοσούρτη. Τι είναι άραγε χούντα;
Χούντα πασόκε μου είναι η εξουσία που κάνει ακριβώς το αντίθετο από τη θέληση της πλειοψηφίας του λαού. Και τι είναι δημοκρατία; Η δημοκρατία δεν έχει καμιά σχέση με κείνο που έμαθες από τον τυφλοσούρτη. Πού να σου τα λέω. Το οξυγόνο μου τζάπα θα καταναλώσω. Υφαρπαγή της ψήφου σου λέει κάτι; Ναι καλά!! Εξαγορά συνειδήσεων σου λέει κάτι; Δύσκολα πολύ. Εκβιασμός του λαού; Κατατρομοκράτηση του λαού που τον κρατούν αμόρφωτο; Φαντάσματα του παρελθόντος που τα περιφέρουν σαν μπαμπούλες;

Και φυσικά πρέπει να πάνε να ψηφίσουν. Και φυσικά δεν πρέπει να ψηφίσουν αυτά τα δυο κόμματα. Γιατί όμως έτσι απλά ξέχασες τ' άλλα κόμματα που στήριξαν και στηρίζουν ακόμα το δντ και την τρόικα; Σου ξέφυγε; Κρυφοπασόκε, σου ξέφυγαν έτσι εύκολα; Κι ο Κουβέλης; Ο κρυφοπασόκος αυτός που από χρόνια έχει το περισπούδαστο και αφ' υψηλού υφάκι;
Η αποχή σημαίνει αδιαφορία. Αλλά δε μας λες και τίποτα σπουδαίο. Θα πάμε να ψηφίσουμε μεγάλε, αλλά να ξέρεις ότι τότε το ανθρώπινο πρόσωπο της χούντας θα το πετάξει η χούντα και θα δεις κι εσύ επιτέλους ότι είναι χούντα, καραχούντα. Μη μας κουνάς το δάχτυλο φίλε. Μην μας νουθετείς με μαλακισμένες συμβουλές. Κι είμαι βέβαιος ότι δεν είσαι ευχαριστημένος με τη χούντα που έχουμε. Εσύ θα ήθελες αίματα για να το ευχαριστηθείς.
Χούντα έχουμε γιατί δεν μπορούμε να βρούμε το δίκιο μας ενώ η εξουσία μας αδικεί κατάφορα.
Χούντα έχουμε γιατί μας πηδάνε δίχως σάλιο και δεν μπορούμε να τους πιάσουμε να τους δικάσουμε.
Χούντα έχουμε γιατί τον πρωθυπουργό δεν τον επιλέξαμε με εκλογές.
Χούντα έχουμε γιατί αντισυνταγματικά είναι όλα όσα συμβαίνουν μέσα στη βουλή τα τελευταία τρία χρόνια.
Χούντα έχουμε γιατί μόνο τάνκς δε χρησιμοποίησαν για να εμποδίσουν τους πολίτες να διαδηλώσουν να διαδηλώσουν ειρηνικά. Όταν πήγαιναν οι πολίτες στις προεκλογικές τους συγκεντρώσεις δε συνέβαινε κανένα παρατράγουδο!
Είσαι χουντικός ακριβώς γιατί ισχυρίζεσαι ότι δεν έχουμε χούντα. Είσαι τροϊκανόφιλος και διεστραμμένος. Είναι διαστροφή να θέλεις αμόρφωτε κανίβαλλε να γράψεις και να σχολιάσεις μια συγγραφέα. Πήγαινε κύριε και σχολίασε τις φοβίες του Αρναούτογλου κι άσε μας ήσυχους ν' απολαύσουμε τις προτιμήσεις μας.
avatar
Ανώνυμος/η 12.3.2012 | 12:52
Αυτό ακριβώς ειναι Χούντα ,κύριε-α! Που βγάζετε τόσα άσχετα συμπεράσματα για μένα από δύο φράσεις που είπα!
Αν σας φταίνε όλα γύρω σας , εκτός απο τον ίδιο σας τον εαυτό , βρείτε μια σπηλιά να χωθείτε και ξαναφτιάξτε τον κόσμο από την αρχή!
Καληνύχτα σας...
avatar
Ανώνυμος/η 15.3.2012 | 00:01
Φίλε μου δίκιο έχεις περί χούντας κτλ.αλλά το να βρίζεις τον τύπο που εξέφρασε την άποψή του και αυτό χούντα είναι.το ότι η γκόμενα είναι συγγραφέας χαλάρωσε ,μην ψαρώνετε με τίτλους
avatar
Ανώνυμος/η 21.3.2012 | 16:21
Οπως είπε και άλλος σχολιαστής πιο πάνω αυτό που ζούμε δεν είναι χούντα αλλά ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ! Και με τον τρόπο που εκφράζεσαι μοιάζεις πιο πολύ με τραμπούκο παρά με υπερασπιστή της δημοκρατίας.
avatar
Ανώνυμος/η 13.3.2012 | 13:14
Η κυρία Κιτσοπούλου δεν έχει γνωρίσει τι είναι η Χούντα, και γιαυτό κάνει αυτόν τον παραλληλισμό. Κρίμα, γιατί και μόνο αυτή η φράση την παρουσιάζει ως άκρως συντηρητικό άτομο και αδικεί το υπόλοιπο σκεπτικό της.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 21:59
Οταν επεσε η Χουντα, η κ. Κιτσοπουλου ηταν δυο χρονων. Κατανοητο. Καποια πραγματα δεν τα μαθαινεις ουτε στο σχολειο ουτε με το "Ενα το χελιδονι" ουτε απο τα βιβλια, οσο διαβαστερος και μουσικοφιλος και να σαι. Ετσι λειτουργουμε κι εμεις με τον Κολοκοτρωνη και τον Καραισκακη.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 22:06
Αν είχαμε χούντα δεν θα μπορούσε να το πει δημόσια η κυρία και κανείς μας. Ας σοβαρευτούμε λιγάκι. Η μόνη χούντα που βλέπω είναι των δήθεν πατριωτών που πετάνε γιαούρτια και καρέκλες σε όποιον τολμήσει να εκφράσει διαφορετική άποψη από την λαϊκίστικη αντιμνημονιακή προπαγάνδα.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 22:51
Για την μνημονιακή γραμμή που σας εκφράζει υπάρχουν ο Μπάμπης, ο Άρης, ο Γιάννης, η Όλγα κλπ Μάλλον δεν βλέπετε τηλεόραση αγαπητέ!
avatar
Ανώνυμος/η 11.3.2012 | 11:25
Αγαπητέ, με το σχόλιο σας μόλις επιβεβαιώσατε ακριβώς αυτό για το οποίο μιλά ο 22.06!!! Συγχαρητήρια!!!
avatar
Ανώνυμος/η 11.3.2012 | 12:09
Ανώνυμε 11:25
Αν σας ικανοποιεί το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου είναι δικό σας πρόβλημα. Προφανώς είναι θέμα αντίληψης και εμπειρίας.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2012 | 22:19
Η πρόοδος απο την εποχή του πιθηκανθρώπου είναι ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ !!!

Όποιος το αγνοεί αυτό, αγνοεί την πραγματικότητα γύρω του.

Η αίσθηση της παραίτησης μυρίζει φθορά και εξαθλίωση, προσωπική...
12345
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ