Ιωάννα Κιούση. Η Ελασσόνα και ο Bob Marley.

Και ενώ όλοι φεύγουν από την Αθήνα για μικρότερες πόλεις και χωριά λόγω της κρίσης, η 26χρονη Ιωάννα εγκατέλειψε τη «στρωμένη» ζωή της στην πρωτεύουσα, επειδή ερωτεύτηκε. Δυνατά. Πολύ δυνατά. Ο αγαπημένος της, μένει στην Ελασσόνα και αποφάσισε να πάει να ζήσει εκεί. Όλη την ημέρα, ασχολείται με τον 9 μηνών γιο της… Τις νύχτες, κλείνεται στο εργαστήριό της και ζωγραφίζει μπαούλα, κλειδοθήκες, κορνίζες...
26.3.2012 | 23:32


 

«Πολλές φορές προσπάθησα να δώσω απάντηση στον εαυτό μου για το λόγο που εγκατέλειψα τόσο εύκολα σπίτι, φίλους, δουλειά με καλά λεφτά … Νόμιζα πως, μάλλον, κάτι έλειπε στη φαινομενικά ιδανική ζωή μου στην Αθήνα. Μάλλον, όμως, τίποτα δεν έλειπε... Απλώς ερωτεύτηκα τόσο δυνατά, που τα εμπόδια μού φαίνονταν ανύπαρκτα. Άξιζε τον κόπο, να φέρω τη ζωή μου πάνω κάτω». 

 ______

«Όταν άφησα την Αθήνα για να ζήσω στην Ελασσόνα, έπρεπε να κάνω κάτι άλλο εκτός από το να προσπαθώ να προσαρμοστώ στον κόσμο του άντρα μου. Να κάνω κάτι για τον εαυτό μου που θα ικανοποιεί τον εγωισμό μου, την ανάγκη για δημιουργία, την ανάγκη  να πατήσω στα πόδια μου ...όχι μόνο οικονομικά! Έτσι ξέθαψα το ταλέντο μου στη ζωγραφική! Υπήρχε ήδη ένα μαγαζί που ο Βαγγέλης, ο άντρας μου, δούλευε ως φωτογράφος, όπως κι ένας τεράστιος χώρος τον οποίο μετατρέψαμε σε εργαστήριο! Ξύλα, πέτρες, υφάσματα, παλιά έπιπλα, μπουκάλια, είναι η πηγή έμπνευσής μας. Φτιάχνουμε μπαούλα, πίνακες, κορνίζες, κλειδοθήκες κι ό,τι άλλο κατεβάσει η κούτρα μας! Τις νύχτες, όταν ο μικρός κοιμάται, δημιουργούμε».

______ 

«Εδώ, μπορώ να κυκλοφορώ με μεγαλύτερη ασφάλεια, είτε με τα πόδια είτε με το ποδήλατό μου σε σχέση με την Αθήνα. Έχω αγαπήσει τους δρόμους της Ελασσόνας μιας και τους περπατάω κάθε μέρα μαζί με το γιο μου».

______ 

«Δεν υπάρχουν πολλές επαγγελματικές ευκαιρίες στην επαρχία σε σχέση με την πόλη, ωστόσο πιστεύω πως όποιος θέλει να δουλέψει κι έχει όραμα θα τα καταφέρει. Η κρίση είναι ένα παιχνίδι των κυβερνήσεων για να μας λυγίσουν και να μας αποχαυνώσουν».

 ______

«Η μητρότητα είναι ο πιο σπουδαίος και δύσκολος, αλλά ταυτόχρονα και εύκολος ρόλος που έπαιξα ποτέ. Στην εγκυμοσύνη φοβόμουν κατά καιρούς ότι η ζωή μου θα περιοριστεί με το παιδί και ότι θα πρέπει να ξεχάσω την άνεση και τα όνειρά μου. Τελικά, ο μικρός είναι συνοδοιπόρος μας μέχρι να διαλέξει κι αυτός το δρόμο του. Είναι παντού μαζί μας. Στο μαγαζί, στις βόλτες, στα ταξίδια. Τώρα που άρχισε να κάθεται και να βγάζει διάφορους ήχους είναι τρέλα! Ό,τι και να κάνει ενθουσιάζομαι σα μικρό παιδί».

______ 

«Δε θα επέστρεφα στην Αθήνα, παρά μόνο αν το αποφασίζαμε με τον άντρα μου για το καλό της οικογένειάς μας. Ως άνθρωποι που έχουμε ανάγκη να είμαστε κοντά στη φύση, κάτι τέτοιο ακούγεται σενάριο επιστημονικής φαντασίας, οπότε πιο πιθανό φαντάζει να πάρουμε τα βουνά!»

 ______

«Η αγάπη μας για έκφραση και τέχνη έγινε δουλειά. Ποτέ δεν κοστολογήσαμε ακριβά τις δημιουργίες μας όχι γιατί δεν τις εκτιμούμε αλλά γιατί είναι η ψυχοθεραπεία μας. Είναι ευλογία να βγάζεις σε τέτοιους καιρούς μεροκάματο από κάτι που αγαπάς πραγματικά».

 ______

«Λατρεύω τη βόλτα στον ποτάμι που είναι μόλις 10 λεπτά με τα πόδια! Υπέροχη φύση! Το καλοκαίρι κάνουμε και μπάνιο εκεί»!

 ______

«Είναι φοβερό το πόσο ενέργεια μπορεί να σου προσφέρει ένα παιδί! Από την ημέρα που γεννήθηκε μέχρι σήμερα που κοντεύει 9 μηνών, κοιμάμαι πολύ λίγες ώρες κι αυτές σπαστές, μιας και τον θηλάζω. Το μητρικό γάλα είναι γι’ αυτό τροφή, νερό, ηρεμιστικό, καταπραϋντικό και ως εκ τούτου κάνει τη σχέση μας αρκετά εξαρτημένη -με την καλή έννοια».

 ______

«Ακούμε μουσική όλη την ημέρα, κυριολεκτικά! Τον μικρό τον κοιμίζω με μουσική, προτιμάει τον Bob Marley»!

 

[Οι όμορφες δημιουργίες της Ιωάννας εδώ]

 

 

 

ΛΑΜΠΡΟΣ ΑΡΑΠΑΚΟΣ
BIO ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
25 Σχόλια
12
avatar
Βαγγέλης Μακρής 27.3.2012 | 00:19
Mπράβο και γι αυτό το ποστ. Μου αρέσει που παρουσιάζεις διαφορετικές περιπτώσεις ανθρώπων, οι οποίοι έχουν επικεντρωθεί στα θετικά της επαρχίας.
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 00:30
μετά το μπάμ της πρώτης ιστορίας, αυτή είναι πιο εύκολη, πιο γλυκειά. μια χαρά. αφού είναι ευτυχισμένοι και οι τρεις, κανένα πρόβλημα. και μπράβο τους που είναι και στην επαρχία. η ζωή, οι ευκαιρίες δεν βρίσκονται μόνο στην Αθήνα.
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 00:33
όμορφο, αισιόδοξο, δημιουργικό. τέτοια άρθρα χρειάζονται. Αυτά με ελπίδα..Ευχαριστούμε!
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 02:22
Πόλυ όμορφη και ξεχωριστη ιστορία η ζωή της Ιωάννας.Μακάρι όλοι να ερωτευόμασταν τόσο πολύ! Ιωάννα τις ευχές μου, και να περνάτε όμορφα και αγαπημένοι πάντα με τον μικρούλη!, τα φιλια μου...!
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 13:34
[...] Μπράβο Ιωάννα! Μια πραγματικά αισιόδοξη ιστορία!
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 13:45
υπέροχη ιστορία, υπέροχοι - μοναδικοί άνθρωποι!!!!!! τους εύχομαι ότι καλύτερο!!!!!!!!
John Rambo 27.3.2012 | 14:55
"Υπέροχοι-Μοναδικοί άνθρωποι!!!"

Παρακαλώ μην ενθουσιάζεστε τόσο πολύ, τι διαφορά έχουν δηλαδή από τους γείτονές τους; Και αυτοί στην Ελασσόνα μένουν, έχουν παιδιά, ενδιαφέροντα χόμπι και κάποιοι από αυτούς θα δηλώνουν και ερωτευμένοι.

Τώρα που το σκέφτομαι βέβαια ο ενθουσιασμός σας δεν βλάπτει κανέναν και πιθανώς να είναι και μέρος της γοητείας σας, αν είστε γυναίκα.
avatar
Ανώνυμος/η 28.3.2012 | 01:04
μπορεί να έχουν. ο γείτονας μη έχοντας ζήσει στην Αθήνα δεν μπορεί ίσως να εκτιμήσει αυτό που έχει. μια υπόθεση κάνω.
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 14:04
mprabw xilia mprabw 3elhsh na yparxh
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 15:27
τι γλώσσα μιλάς ακριβώς?
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 16:47
Well done my dear girl.Family is everything in life.
All the best

L'Aquila

Roma
avatar
Ανώνυμος/η 27.3.2012 | 17:48
ωραιοι!
avatar
Ανώνυμος/η 28.3.2012 | 11:34
Απο τον πολυ μικρό αριθμο σχολίων, η πλειοψηφια των οποιων ηταν γλυκαναλατα, συμπεραινω οτι η ιστορία της κυριας Ιωαννας ήταν επιεικως βαρετη και αδιαφορη για τους αναγνωστες.
avatar
Ανώνυμος/η 28.3.2012 | 12:55
θέλεις πόνο βία για να θεωρήσεις μια ιστορία ενδιαφέρουσα? Επιτέλους μια ωραία ζωή που μας έκανε να χαμογελάσουμε. Αισιοδοξία ρε φίλε
avatar
Βαγγέλης Μακρής 31.3.2012 | 18:33
H ομορφιά είναι στα μάτια του παρατηρητή. Εσύ ίσως αναζητάτε την ομορφιά σε άλλα πράγματα, όχι τόσο ταπεινά. Ποιος ξέρει...
12
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ