Oι συγκλονιστικές φωτογραφίες του Τέρι Ρίτσαρντσον, της μητέρας του που πεθαίνει σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης

Δεν παλεύεται η αγάπη προς τη μάνα, ούτε και από τα πιο κυνικά παιδιά. Ιδίως από αυτά. Από τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο
10.5.2014 | 11:00

 

Θεωρείται από τους φωτογράφους με την μεγαλύτερη επιρροή στην εποχή μας. Ακραίος, ωμός, σκληρός, στα όρια της πορνογραφίας. Πρόσφατα κατηγορήθηκε ότι εκβίαζε μοντέλα, και προκειμένου να τα προωθήσει, τα εξανάγκαζε να κανουν σεξ μαζί του. Από την εικονογραφία του δεν λείπει καμμία από τις υπερβολές του κόσμου της μόδας: ναρκωτικά κ.λπ.

 

Κι όμως. Όταν ο Τerry Richardson έβγαλε αυτά τα πορτρέτα της μάνας του να πεθαίνει σε ένα νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, το 2012, η ωμότητα του βλέμματός του απέκτησε κάτι αδιόρατα ποιητικό. Αφού ποιητής είναι εκείνος που δείχνει πόσο κενός ή απελπισμένος είναι απέναντι στον κόσμο και τη ζωή, δίχως κλάψες ή διακοσμήσεις, με καθαρό μάτι και δημιουργική γενναιότητα.

 

Το γεγονός ότι αντιπαρέβαλλε τις στιγμές του θανάτου της με δυό εικόνες ενός ταξιδιού τους στην Ελλάδα (κάτι ιδανικό -στον αντίποδα καθε γκλαμουριάς που τον έκανε διάσημο) δείχνει κάτι ακόμα: ότι οι κυνικοί είναι ίσως οι τελευταίοι άνθρωποι στον κόσμο της μόδας που πιστεύουν στην τρυφερότητα,. 

 

Τελικά, σχεδόν κανείς, δεν είναι αυτό που δείχνει... -Σ.Τ.

 

Τέρι Ρίτσαρντσον: Με τον πατριό μου και τη μαμά

Τέρι Ρίτσαρντσον: Εγώ και η μαμά στην Ελλάδα, 1969

 

Τέρι Ρίτσαρντσον: Εγώ και η μαμά στην Ελλάδα, 1969
 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
20 Σχόλια
MarianthiD 4.11.2012 | 09:47
Με τσακίσατε...
Evoaz 10.5.2014 | 18:03
Δλδ πως αντεχεις να καθεσαι να φωτογραφιζεις την μαμα σου στα τελευταια της. Η τεχνη πρεπει να σταματα οταν καπου χανεις την ανθρωπια σου.
avatar
Αλέκας 13.5.2014 | 01:23
Απλό. Η ανθρωπιά δεν χάνεται επειδή ΕΣΥ νομίζεις ό,τι χάνεται.
Breena 10.5.2014 | 20:37
Το δα και αστραπιαία μου 'ρθε η αίσθηση και η εικόνα των ορών στα χέρια της μητέρας μου. ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ; ΧΕΛΠ
avatar
Volkodav 10.5.2014 | 21:46
δεν σέβεται ούτε τον άνθρωπο, ούτε την τέχνη.
Psychodynh 10.5.2014 | 22:41
Για να καταλάβω , κάποιος άνθρωπος εκεί έξω θεωρεί τέχνη το να κρατήσει παγερά τα συναισθήματα του την ώρα που η γυναίκα που τον έφερε στη ζωή μας αφήνει , και να φωτογραφηθεί μαζί της. οι φωτογραφίες αυτές δε τον στοιχειώνουν ? δε μετάνιωσε γ αυτό?
avatar
Από' δω παν' κι άλλοι 11.5.2014 | 00:58
Μόλις αποτύπωσες γραπτά τη σκέψη μου...
avatar
sara mara kako synapanthma 11.5.2014 | 02:32
Μια απ τα ίδια. Δεν έχουν καμία εικαστική ή συγκινησιακή αξία. Μοναδικό κίνητρό του είναι το να ασχοληθούμε με τον ίδιο (για άλλη μια φορά). Η πρόκληση ως αυτοσκοπός. Εν τάξει ρε Τέρι, είσαι τρέντυ!
ge0p 11.5.2014 | 02:46
ε οχι και τεχνη η μανα σου στα τελευταια της....!
Anonymous Liberty 11.5.2014 | 04:41
Είναι μόνο στιγμές μιας ολόκληρης ζωής. Ο επαγγελματίας φωτογράφος δεν μπορεί να γίνει Θεός και να σώσει το θέμα του φακού του, μπορεί όμως να ανοίξει διάπλατα τα μάτια και τον νου του κοινού του. Το ότι είναι μητέρα του ακόμη πιο σημαντικό. Σου δίνει να καταλάβεις πόσο σημαντικό είναι το μήνυμα για τον ίδιο.
Ο Θάνατος. Δεν μπορούμε να ζούμε σαν να μην υπάρχει. Κάθε μια μέρα που έρχεται είναι πιο σημαντική από την προηγούμενη και δεν μπορούμε να την σπαταλούμε.

Είναι καλύτερη κίνηση οι φωτογραφίες του από μια παθητική στάση αποφυγής της πραγματικότητας.
chrisva 11.5.2014 | 22:44
Μπορεί να την είχε ρωτήσει, μπορεί και όχι. 'Οπως το σκέφτομαι τώρα δεν θα ήθελα να μου το κάνει κανείς αυτό, όσο μάταια και αν φαντάζουν όλα μπροστά στον θάνατο
Μπιρμπίλω 10.5.2015 | 17:51
Ασχέτως με το αν θα επιλέγαμε ή όχι να τραβήξουμε αντίστοιχες φωτογραφίες, θεωρώ πως ο τρόπος που ο καθένας προσεγγίζει και αντιμετωπίζει τον χαμό ενός δικού του (και πόσο μάλλον της μητέρας του) είναι προσωπική υπόθεση. Μπορεί για τον ίδιο τον φωτογράφο αυτή να είναι μια θεραπευτική διαδικασία, δεν είμαστε σε θέση να το ξέρουμε.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ