8*[beforeiKNOCKEDandfleshletenter}

3.2.2011 | 19:11

 

 

 

 

 

 

μα αφου

 

 

 

εχεις φιλους.

εχεις πολλους φιλους.

τι προσφερεις στους φιλους

σου

και σε στηριζουν τοσο;

 

 

σωμα


και


ψυχη

 

 

 

 

 

 

 

ποτε

 

δε παντρευονται.

 

εχω αναγκη να γινω

 

αυτη που ειμαι τωρα

 

και θα γαυγιζω ασταματητα

 

μπροστα σ'αυτο το ασυναρτητο

 

που με ριξε στη κολαση.

 

 

 

 

 

 

 

 

απελπισμενες

 

ελπιδες δε μπορουν

 

να με στηριξουν

 

πια.


 

 

 

θα βουλιαξω

στη δυσφορια στη

μαυρη κρυα λιμνουλα

του εαυτου μου,

στο λακο

 

 


του αυλου
μυαλου μου.

 

 

 

 

 

πως

να επιστρεψω

στη μορφη τωρα

που χαθηκε η τυπικη μορφη

της σκεψης μου;


 

 

μια

τετοια

ζωη

δε θα την ανεχομουν.

 

 

 

 

θα με

αγαπησουν για

αυτο που με ρημαζει

το ξιφος στα ονειρα μου

τη σκονη στις σκεψεις μου

την αρρωστια που τρεφεται

στις διπλες του μυαλου μου.

 

 

 

 

 

 

καθε

κοπλιμεντο

κλεβει κι ενα κομματι

απο τη ψυχη μου.

 

μια εξπρεσιονιστικη

γλωσσου να βολοδερνει

αναμεσα σε δυο τρελλους.

 

 

 

 

 

 

 

δε ξερουν τιποτα.

 

παντα εκανα

του κεφαλιου μου

 

 

 

 

 

 

τελευταια

μιας μακρας

σειρας λογιων

κλεπτομανων

 

 

 

 

 

η κλοπη

ειναι η ιερη

πραξη σε ενα

στρεβλο μονοπατι

για την εκφραση.

 

πληθωρα

θαυμαστικων

σημειων στιξης

προειδοποιει για

επερχομενο νευρικο

κλονισμο.

 

απλως

μια λεξη

στο χαρτι

και να το δραμα.

 

 

 

 

 

 

γραφω

για τους νεκρους

τους αγεννητους.

 

 

 

 

 

μετα

τις 4.48

δε θα ξαναμιλησω

ποτε.

 

 

 

 

εφτασα

στο τελος της θλιβερης και αηδιαστικης ιστοριας

ενος μυαλου που ενταφιαστηκε σ'ενα ξενο κουφαρι

και εξαθλιωθηκε απο το κακοβουλο πνευμα της ηθικης

των πολλων.

 

ειμαι

νεκρη

πολυ

καιρο

τωρα.

 

 

 

 

πισω

στις ριζες

μου.

 

χωρις

ελπιδα

τραγουδω

στο αυριο.

 

με

τι

μοιαζω εγω;

φτυστη ο πατερας μου.


μια

ασπρομαυρη

ταινια ολο

ναι η οχι

ναι η οχι ναι η οχι

ναι η οχι ναι η οχι ναι η οχι

ναι η οχι ναι η οχι ναι η οχι ναι η οχι ναι η οχι

ναι η οχι ναι η οχι ναι η οχι

ναι η οχι ναι η οχι

ναι η οχι

 

 

 

 

παντα

θα εχεις

ενα κομματι απο μενα

γιατι κρατησες τη ζωη μου

στα χερια σου.

 

η λογικη

εντοπιζεται

στη καρδια του

παροξυσμου εκει οπου

η τρελλα το σκαει

τρεχοντας μεσα απο τη διχοτομημενη

ψυχη.

 

 

 

 

 

 

 

στις

4.48.

[θα κοιμηθω]

ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
BIO ΑΡΘΡΑ
7 Σχόλια
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 3.2.2011 | 19:18
3/2/1952

γεννιέται η Μαλβίνα Κάραλη
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 3.2.2011 | 19:21
λέξεις: 4.48 Psychosis της Σάρα Κέην

μουσική: Ζεϊμπέκικο του Διονύση Σαββόπουλου με την Λένα Πλάτωνος
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 3.2.2011 | 19:56
3/2/1971

γεννιέται η Σάρα Κέην

(δεν το θυμομουν οταν εφτιαχνα το ποστ , αλλα i like it:-)
avatar
Βαγγέλης Μακρής 4.2.2011 | 15:36
Συγκλονιστικό ποστ
avatar
Ανώνυμος/η 30.4.2011 | 11:52
Αλήθεια, πόσο μοιάζει με το γλυκό Μελιτάκι!!!
avatar
AlexandrosPolis 7.6.2011 | 19:08
Η Λένα Πλάτωνος και η Μαλβίνα Κάραλη κάθονταν στο ίδιο θρανίο στο σχολείο. Ευφυές σάουντρακ.
Ιωάννα 7.6.2011 | 20:04
Υπέροχο post και εξαιρετική η επιλογή του 4.48 της Sarah Kane. Το είδα πριν δύο καλοκαίρια στο Young Vic στο Λονδίνο, με μία ηθοποιό, όρθια στην ίδια θέση καθ' όλη τη διάρκεια της παράστασης. Μαγεία.

Τα λόγια που με έκαναν να το θυμηθώ ξανά και να αναρωτηθώ αν όντως πρόκειται για το θεατρικό ήτανε αυτά: παντα

θα εχεις

ενα κομματι απο μενα

γιατι κρατησες τη ζωη μου

στα χερια σου.

Υπέροχη η Μαλβίνα. Συνδύασες άψογα λόγια και πρόσωπο.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ