Cut_The_World* Από τον Πάνο Μιχαήλ

{για σένα ανθίζουν κόκκινα ρόδα}
9.9.2013 | 13:00

 

 

 

 

 

Είπε μέσα της:

 

 

 

μιά μέρα, όταν η έφοδος της ασχήμιας θα έχει γίνει εντελώς ανυπόφορη, θα αγοράσει από ένα ανθοπωλείο ένα βλασταράκι μυοσωτίδας,

 

  

ένα μόνο βλασταράκι μυοσωτίδας, ένα λεπτό κοτσάνι που καταλήγει σ'ένα λουλούδι μικροσκοπικό.

 

 

 

Θα βγεί μ αυτό στο δρόμο κρατώντας το μπροστά στο πρόσωπό της, με το βλέμμα απάνω του ώσπου να μη βλέπει τίποτα άλλο απ'αυτό το ωραίο γαλάζιο σημείο,

 

 

 

 

ύστατη εικόνα που θέλει να διατηρήσει από έναν κόσμο που έχει πάψει να τον αγαπάει.

 

 

 

Θα πάει έτσι μέσα στους δρόμους του Παρισιού, οι άνθρωποι σύντομα θα μάθουν να την αναγνωρίζουν, τα παιδιά θα την παίρνουν από πίσω,

  

  

θα την κοροϊδεύουν, θα της πετούν σαϊτες,

 

 

 

και όλο το Παρίσι θα την φωνάζει
"η τρελλή με την μυοσωτίδα".

 


Μίλαν Κούντερα/ Η Αθανασία

ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
BIO ΑΡΘΡΑ
5 Σχόλια
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 9.9.2013 | 13:32
You give, you scatter gifts, you need to give,
But your gift was given by Him, like all;
And it is a Nothing, the gift of No one;
I feign receiving;
I thank you, sincerely grateful;
But the weak, fleeting smile
Is born not of shyness;
It is the dismay, more terrible, far more terrible,
Of having a separate body, in the realms of being—
If it is a sin,
If it’s not simply an accident; but in place of the Other
For me there is a void in the cosmos,
A void in the cosmos,
And from there, you sing.

Pier Paolo Pasolini - “Timor di me?”—“Fear for me?”
(ποιήμα γραμμένο για την Μαρία Κάλλας)
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 9.9.2013 | 13:34
Allow the little girl to be queen,
to open and close windows as if in a ritual
respected by guests, servants, faraway spectators.
And yet she, she, the little girl—
if she is neglected for only one moment,
she feels lost forever;
ah, not upon motionless islands
but upon the terror of not being,
the wind streams,
the divine wind
that brings not healing, but ever more sickness;
and you seek to stop her, she who would turn back,

“La presenza” (ακόμα ένα ποιήμα γραμμένο για την Κάλλας)
there isn’t a day, an hour, an instant
in which this desperate effort can cease;
you cling to almost anything,
begetting the desire to kiss you.
zkonmarine 9.9.2013 | 14:05
Κύριε Μιχαήλ, κάθε σας ανάρτηση με ενθουσιάζει. Τα ταπεινά μου σέβη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 9.9.2013 | 14:17
σας ευχαριστω! :-)
avatar
Ανώνυμος/η 11.9.2013 | 09:42
Τα εχεις κανει αχταρμα παλι...Πως σου κολλαει ο Παζολινι τωρα με τον Κουντερα, ενας θεος το ξερει!!!
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ