Res Ratio: To νέο θεάτρο των τεσσάρων (+το φετινό τους πρόγραμμα)

Tέσσερις καλλιτέχνες ( Άρης Σερβετάλης, Έφη Μπίρμπα, Μιχαήλα Πλιαπλιά και Νίκος Ηλίας) ενώνουν τις δυνάμεις τους
7.9.2015 | 12:00

Res Ratio. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Το Θέατρο Ροές θα είναι φέτος η έδρα ενός νέου δικτύου καλλιτεχνών, Res Ratio, που φιλοδοξεί να ελκύσει δημιουργούς με κοινή αφετηρία την έρευνα στην παραγωγή έργων παραστασιακής τέχνης και σκηνικής γραφής. Η βασική δραστηριότητα του Δικτύου είναι να σχετίζει δημιουργούς οι οποίοι δεν εμφανίζονται με τυχαία επιλογή αλλά έχουν επιλέξει ο δρόμος της εργασίας τους να είναι η έρευνα στα παραστασιακά. Ακόμα και αν αυτό αφορά σε ενεργήματα εκτός θεάτρου όπως μια in situ παράσταση σε ένα συγκεκριμένο χώρο των Αθηνών, ο οποίος να είναι εξωθεατρικός ως προς την καταγωγή του. Για την περίοδο 2015-16, οι καλλιτέχνες-πυρήνας του Δικτύου  Άρης Σερβετάλης, Έφη Μπίρμπα, Μιχαήλα Πλιαπλιά και Νίκος Ηλίας, επέλεξαν να παρουσιάσουν στο Θέατρο Ροές που αποτελεί τη στέγη των δραστηριοτήτων τους τα έργα Vasistas – DOMINO, του Δημήτρη Καραντζά - Τέφρα και Σκιά, του Kινητήρας / ΕΚ ΠΛΗΞΗ - Το δικό μου Ψάρι και του Ευθύμη Φιλίππου- Τα ωραία χέρια μας.

 

Αφετηρία μας ήταν η περσινή συνάντηση στον «Σωσία» και πέρα από την επαγγελματική συναναστροφή, μπορέσαμε και μοιραστήκαμε τις ανάγκες και τις ανησυχίες μας. Και ότι αυτή η ανησυχία θα μπορούσε να δημιουργήσει μια πορεία.

 

Τους συναντήσαμε στο θέατρο Ροές και μας μίλησαν για το εγχείρημά τους.

 

— Πως αποφασίσατε αυτό το εγχείρημα και ποιούς αφορά;

Έφη: Αυτό που κινητοποίησε τη δράση εντός αυτού που ονομάσαμε δίκτυο είναι μια δραστηριότητα που σχετίζεται με ένα δίκτυο καλλιτεχνών και όχι θεατρικών παραγωγών ή έργων. Είναι ένα σημείο που διαφοροποιεί ίσως την συνεργασία μας. Είναι μια συνεργασία δημιουργών και όχι μια ομάδα που κάνει παραγωγή των έργων.

Άρης: Από τον τρόπο που θέλουμε να δουλεύουμε έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ο κάθε δημιουργός που παίρνει μέσα στα χέρια του ένα έργο θέλει να δημιουργήσει την προσωπική του ανάγνωση μές από αυτό και να μην είναι τόσο περιοριστική. Θέλουμε κυρίως να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε ο δημιουργός να έχει τα εφόδια και τις συνθήκες και να κάνει τη δική του ερμηνεία πάνω σε ένα έργο, ένα ερέθισμα, μια αφορμή ή οτιδήποτε.

Έφη: Ουσιαστικά υπάρχουν δυο αφετηρίες: Η τάση να συσχετίσει δημιουργούς και να τους φέρει σε μια κοινή έδρα και η δεύτερη τάση να αφορά σε ερευνητικές στάσεις δημιουργών απέναντι στα παραστασιακά.

 

Άρης Σερβετάλης: Εδώ μας ενδιαφέρει πολύ και το σημειώνουμε, να γνωρίσουμε ανθρώπους από άλλες χώρες και να έρθουμε σε επαφή με καλλιτέχνες που δε γνωρίζουμε την πολιτιστική τους καταγωγή. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

— Ποιά είναι η αφετηρία της συνεργασίας αυτής;

Νίκος: Αφετηρία μας ήταν η περσινή συνάντηση στον «Σωσία» και πέρα από την επαγγελματική συναναστροφή, μπορέσαμε και μοιραστήκαμε τις ανάγκες και τις ανησυχίες μας. Και ότι αυτή η ανησυχία θα μπορούσε να δημιουργήσει μια πορεία. Το Res Ratio είναι ένα δίκτυο που θέλουμε να λειτουργήσει σαν ένας πόλος έλξης, δεν είμαστε μια ομάδα. Είμαστε διαχωρισμένοι σε επίπεδο καλλιτεχνικό και προερχόμαστε από διαφορετικά τοπία. Ο καθένας από εμάς έχει το δικό του χρωματισμό. Οπότε από διαφορετικές ανάγκες προερχόμενοι δημιουργούμε μια κοινή πορεία. Όλοι πιστεύουμε ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και έτσι έχουμε σταθεί αρκετά στο γιατί ξεκινάμε. Αλλιώς θα κάναμε ακριβώς αυτό που δεν είμαστε: θα κάναμε μόνο παραγωγές. Η δική μας βάση και αφετηρία είναι η έρευνα.

 

— Η έρευνα είναι η λέξη που σας χαρακτηρίζει;

Έφη: Είναι στόχευση μέσα από τα έργα των συγκεκριμένων καλλιτεχνών.

Άρης: Εδώ μας ενδιαφέρει πολύ και το σημειώνουμε, να γνωρίσουμε ανθρώπους από άλλες χώρες και να έρθουμε σε επαφή με καλλιτέχνες που δε γνωρίζουμε την πολιτιστική τους καταγωγή. Μας ενδιαφέρει αυτός ο διάλογος που υπάρχει μέσα από τις παραστατικές τέχνες και με άλλους ανθρώπους έχει να δώσει πολλά και έχει έναν πολύτιμο εκπαιδευτικό χαρακτήρα για εμάς.

 

Έφη Μπίρμπα: Θέλουμε να συνυπάρξουμε δημιουργικά με άλλους δημιουργούς. Να συνομιλήσουμε δημιουργικά μαζί τους. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

— Σας επηρέασε στην απόφασή σας το γεγονός ότι ξεκινάμε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο;

Νίκος: Σίγουρα κάθε δράση πρέπει να έχει μια βάση. Σίγουρα το οικονομικό κομμάτι είναι σημαντικό παρόλα αυτά επειδή μιλάμε για ένα δίκτυο καλλιτεχνών που χτίζεται, αυτό δεν λειτούργησε ανασταλτικά. Τελικά σίγουρα πρέπει να 'χει παρουσία οικονομική όλο αυτό, αλλά η στιγμή δεν πρέπει να αφήσουμε να μας επηρεάσει.

Έφη: Αν διακόψουμε αυτή τη λειτουργία μας, είναι όπως το παρασυμπαθητικό. Εμφανώς συμβαίνει αυτόματα. Εμφανίζεται ένας μηχανισμός που πυροδοτείται και τροφοδοτείται αυτόματα από την ίδια την ανάγκη. Εκεί γεννιέται ένα έργο. Και εγκαθίσταται στην τοπιογραφία της ανάγκης.  Η συγκεκριμένη χρονική συνθήκη είναι αυτή που δημιούργησε αυτό το επίπεδο μεταξύ μας. Και θεωρώ ευτυχή ως προς τον εαυτό της και τις προθέσεις της, αυτή τη γέννηση, όντως σε μια δύσκολη στιγμή τουλάχιστον ως κέλυφος και εύχομαι να εξελιχθεί εσωτερικά πιά. Να εμφανιστεί κάτι μέσα από αυτό.

 

— Μιλήστε μου για τον άξονα των φετινών σας επιλογών. Τι καλύπτει;

Νίκος: Υπήρξε ένας προβληματισμός γύρω από μια θεματική.

Μιχαήλα: Μας ενδιαφέρουν αρχικά οι άνθρωποι που δεν εκπλήσσονται. Υπάρχει ένας πόθος. Προς αυτό τον πόθο χρησιμοποιούνται εργαλεία που είναι διανύσματα, γνωρίζουν λοιπόν ήδη ή είναι υποψιασμένοι ότι δουλεύοντας με τα εργαλεία, δουλεύουν με πράγματα.

Έφη: Για παράδειγμα ο Δημήτρης Καραντζάς έχει αποδείξει μέσα από τις δουλειές του ότι η εσωτερική ρυθμολογία ενός έργου αρθρώνεται μουσικολεκτικά. Η ρυθμολογία έχει βρει τόπο να εγκατασταθεί μέσα στη δουλειά του μέσω του ήχου. Μιλάει για μια ηχητική δραματουργία που προέκυψε από ένα ερευνητικό πεδίο. Οι Vasistas έχουν δείξει την μονοδρομική κατεύθυνσή τους στην έρευνα μέσα από το σώμα και το λόγο. Η Αντιγόνη Γύρα με την παιδική αυτή δράση, την οποία εντάξαμε γιατί το παιδί είναι το μόνο πάσχον στα καλλιτεχνικά του τόπου, είναι ένα αποφάγι με ένα τρόπο ενός δείπνου, ασχολείται πολύ πυρηνικά με το ζητούμενο της έκπληξης του παιδιού και της συναισθηματικής αποφόρτισης. Και αυτή ασχολείται με την έρευνα στο συγκεκριμένο κομμάτι και εγώ από τη μεριά μου έχοντας καταγωγή και αφετηρία τα εικαστικά προσπαθώ να προσεγγίσω όλο το εύρος της εικόνας και της δράσης, ενώ αποτάσσομαι την πυρηνική θεατρική σύμβαση του αφηγήματος, κάνοντας μια άλλη δραματουργία και λειτουργώντας εξωθεατρικά. Δεν είναι ας πούμε ένα κείμενο του Ευθύμη Φιλίππου που προσαρμόζω. Δημιουργείται αμφίδρομα ακριβώς αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Θα συγκροτείται μέχρι τη στιγμή που θα παρουσιαστεί. Οπότε ο κοινός παρονομαστής όλων των δημιουργών είναι η έρευνα με τον τρόπο και την οπτική καθενός. Κάθε χρόνο, αυτή είναι η ευχή μας θέλουμε να εμπλουτίζεται αυτό το Δίκτυο με νέες οπτικές. Για όλους εμάς είναι σημαντικό να εκπαιδευόμαστε και εμείς μέσω των καλλιτεχνικών ανταλλαγών.

 

Νίκος Ηλίας: Σίγουρα το οικονομικό κομμάτι είναι σημαντικό παρόλα αυτά επειδή μιλάμε για ένα δίκτυο καλλιτεχνών που χτίζεται, αυτό δεν λειτούργησε ανασταλτικά. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

— Έχετε ένα κομμάτι σεμιναρίων και εκπαίδευσης

Έφη: Θέλουμε να συνυπάρξουμε δημιουργικά με άλλους δημιουργούς. Να συνομιλήσουμε δημιουργικά μαζί τους. Το σεμιναριακό κομμάτι που σχετίζεται με αυτό είναι περισσότερο εκπαιδευτικό για τον ίδιο τον δημιουργό. Είναι σαν πρόσκληση σε δημιουργούς για να συνυπάρξουμε, να ανοίξουμε λίγο το βλέμμα. Αυτή είναι η αφετηρία κόμμα και του εκπαιδευτικού κομματιού που θα σχετίζεται με τα σεμινάρια.

 

— Με το κοινό τι είδους συνομιλία θα θέλατε να έχετε;

Έφη: Έχω την αίσθηση ότι έχει απαξιωθεί πλήρως η πλατεία. Έχει απαξιωθεί πνευματικά, ηθικά και οντολογικά και ηθικά. Και σε αυτό δε φταίει η πλατεία. Πρέπει να κοιτάξουμε εμάς, μέσα μας σε σχέση με αυτό για να μιλήσουμε για το πρόβλημα. Γιατί το πρόβλημα δεν υφίσταται χωρίς το δικό μας συσχετισμό και οφείλω να δω πώς δρω απέναντί του. Γιαυτό έχω χαρά όταν έρχομαι σε επαφή για παράδειγμα με μια ξένη ομάδα που με θεωρεί αντάξιο του εγχειρήματός της με ένα τρόπο.

 

— Το ερευνητικό ή το πειραματικό θέατρο είναι οικείο στον κόσμο;

Άρης: Αυτό όλο έχει μια προέκταση του πως να αντισταθεί κάποιος σε μια μαζοποίηση. Να προχωρήσει και να βγάλει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, ή μια ιδιαίτερη ανάγνωση. Και να βγει από το άτομο. Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι τον πειραματισμό και την έρευνα. Ότι μιλάμε για κάτι πολύ φυσιολογικό. Να ανακαλύψουμε ποιοί είμαστε και να το επικοινωνήσουμε. Έχουμε φτάσει στο σημείο να λέμε το φυσιολογικό πειραματικό και έχουμε φτάσει να λέμε φυσιολογικό και κανονικό μια τυποποίηση. Εκεί εμφανίζεται ο δικός μας προβληματισμός και η δική μας ανάγκη.

 

Μιχαήλα Πλιαπλιά: Μας ενδιαφέρουν αρχικά οι άνθρωποι που δεν εκπλήσσονται. Υπάρχει ένας πόθος. Προς αυτό τον πόθο χρησιμοποιούνται εργαλεία που είναι διανύσματα, γνωρίζουν λοιπόν ήδη ή είναι υποψιασμένοι ότι δουλεύοντας με τα εργαλεία, δουλεύουν με πράγματα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Το πρόγραμμα για την θεατρική περίοδο 2014-15

 

Οκτώβριος - Νοέμβριος 2015

 

Vasistas - DOMINO

 

Μια βουβή χορογραφία για το παρόν που μας διαφεύγει και για το αόριστο μέλλον. Το Domino πραγματεύεται το θέμα της επιδημικής κατάρρευσης, μιας αλυσιδωτής αντίδρασης που οδηγεί σε γενικευμένη κατάσταση «επείγοντος», εστιάζοντας στους επιζώντες.

 

Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη

Δραματουργία: Vasistas, Χριστιάνα Γαλανοπούλου

Σκηνικός χώρος: Εύα Μανιδάκη

Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Βοηθός σκηνοθέτη: Δάφνη Κούτρα

Προσαρμογή και διδασκαλία του “Cold song”: Κορνήλιος Σελαμσής

Ερμηνευτές: Ελένη Βεργέτη, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη, Αντώνης Αντωνόπουλος, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Ευθύμης Θέου, Ματίνα Περγιουδάκη, Μπάμπης Γαλιατσάτος, Ρίτα Λυτού, Νατάσα Παπανδρέου, Αναστασία Ζαγκλή, Φιντέλ Ταλαμπούκας

 

 

Οκτώβριος 2015 - Φεβρουάριος 2016

 

Δημήτρης Καραντζάς - Τέφρα και Σκιά

Χάρολντ Πίντερ

 

Το έργο του Χάρολντ Πίντερ αποτελεί μια κρυπτογραφημένη παραβολή για τη συναίνεση στη βία, για την υπακοή και την ατομική ευθύνη. Στο μέσον ενός τόπου, δύο ηθοποιοί-αφηγητές κατοικούν μια φαινομενικά ασφαλή, αλλά και αυστηρή συνθήκη ενώ σταδιακά εγκλωβίζονται μέσα σε μνήμες από οδυνηρά γεγονότα. Ο τόπος γίνεται αναπόδραστος και οι δυο φωνές είναι υποχρεωμένες να φτάσουν μέχρι το τέλος.

 

Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς

Σκηνικά-κοστούμια: Ιώαννα Τσάμη

Κίνηση: Σταυρούλα Σιάμου

Ηχητική δραματουργία: Ανρί Κεργκομάρ

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ελίνα Ρίζου

Ερμηνευτές: Χρήστος Λούλης , Εύη Σαουλίδου

 

 

Οκτώβριος 2015 - Απρίλιος 2016

 

Kινητήρας / ΕΚ ΠΛΗΞΗ - Το δικό μου Ψάρι

 

Η ΕΚ ΠΛΗΞΗ μπαίνει μέσα στο σχολείο ξαφνικά, εκεί που τα παιδιά δεν το περιμένουν και λειτουργεί με τη «δύναμη φυσικού φαινομένου» με αποτέλεσμα να μπορεί να εντυπωθεί στις μνήμες των παιδιών και να τους αλλάξει την καθημερινότητα, εμπνέοντας κέφι και όρεξη. Σκοπός της είναι να βγάλει τα παιδιά από την πλήξη της σχολικής ρουτίνας και να τα φέρει κοντά στη σωματικότητά τους μέσα από θέματα που μας απασχολούν όλους - μικρούς και μεγάλους.

 

Σύλληψη: Αντιγόνη Γύρα

Ομάδα σκηνοθεσίας-χορογραφίας: Αντιγόνη Γύρα, Johnny O., Ιωάννα Καμπυλαυκά

Ομάδα εικόνας: Ιάσονας Βενετσανόπουλος, Κωνσταντινιά Βαφειάδου, Αγγελική Χατζή

Μουσική: Ορέστης Τάνης

Σύμβουλος δραματουργίας: Χαρά Γιαννακοπούλου

Φωτισμοί: Anti Steve

Βοηθός σκηνοθέτη: Άντζη Βαλσαμή

Παίρνουν μέρος σε διπλή διανομή: Johnny O., Ανθή Θεοφιλίδου, Κάντυ Καρρά, Κωστής Δασκαλάκης ή Άρτεμις Λαμπίρη, Βλάσης Πασιούδης, Λία Χαμηλοθώρη, Βασίλης Γιαννέλος

 

 

Νοέμβριος 2015 - Απρίλιος 2016

 

Έφη Μπίρμπα - Τα ωραία χέρια μας

Ευθύμης Φιλίππου

 

Η εργασία επικεντρώνεται στη σύνθεση εικόνων που ανασύρονται από περιοχές μνήμης κατά τη μυσταγωγική και καθαρτήρια συνάντηση προσώπων γύρω από την τελετουργία ενός νεκρικού συμποσίου. Ένα πέρασμα μέσα από συμπεριφορικά πρωτόκολλα που συνδέουν τη χωμάτινη σύσταση με το ιερό της ύπαρξης. Μια καλλιτεχνική διάδραση με τον Ευθύμη Φιλίππου, μ' ένα κείμενο που δομείται και συναρθρώνεται μέχρι την πρώτη παρουσίαση του έργου.

 

Σύλληψη, σκηνοθεσία, σκηνογραφία, κοστούμια: Έφη Μπίρμπα

Κείμενο: Ευθύμης Φιλίππου

Ηχητικός σχεδιασμός: CotiK

Φωτισμοί: Θύμιος Μπακατάκης

Καλλιτεχνικός συνεργάτης: Μιχαήλα Πλιαπλιά

Καλλιτεχνικός συνεργάτης-βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Γιωργοβασίλη

Καλλιτεχνικός συνεργάτης-επιμέλεια σκηνογραφίας και κοστουμιών: Αλεξία Χρυσοχοΐδου

Ερμηνευτές: Ιπποκράτης Δελβερούδης, Νίκος Καμόντος, Ελένη Μολέσκη, Αγγελική Παπαθεμελή, Άρης Σερβετάλης, Αχιλλέας Χαρίσκος

ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
BIO ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ