Aναγνώσεις

«Σαν ένα άρωμα απ’ τη νιότη μας»: Ο ηθοποιός Μιχαήλ Ταμπακάκης απαγγέλλει Τάσο Λειβαδίτη

Το ποίημα «Περιμένοντας το βράδυ»

«Περιμένοντας το βράδυ»
του Τάσου Λειβαδίτη

 

Δεν ξέρω πῶς, δεν ξέρω ποῦ, δεν ξέρω πότε, ὅμως τα βράδια
κάποιος κλαίει πίσω ἀπὸ την πόρτα
κι ἡ μουσικὴ εἶναι φίλη μας – καὶ συχνὰ μέσα στον ὕπνο
ἀκοῦμε τὰ βήματα παλιῶν πνιγμένων ἢ περνοῦν μες
στον καθρέφτη πρόσωπα
ποῦ τὰ εἴδαμε κάποτε σ᾿ ἕνα δρόμο ἡ ἕνα παράθυρο
καὶ ξανάρχονται ἐπίμονα

σαν ἕνα ἄρωμα ἀπ᾿ τὴ νιότη μᾶς – τὸ μέλλον εἶναι ἄγνωστο
τὸ παρελθόν ἕνα αἴνιγμα
ἡ στιγμὴ βιαστικὴ κι ἀνεξήγητη.

Οἱ ταξιδιῶτες χάθηκαν στὸ βάθος
ἄλλους τοὺς κράτησε γιὰ πάντα τὸ φεγγάρι
οἱ καγκελόπορτες τὸ βράδυ ἀνοίγουνε μ᾿ ἕνα λυγμὸ
οἱ ταχυδρόμοι ξέχασαν τὸ δρόμο
κι ἡ ἐξήγηση θὰ ᾿ρθεῖ κάποτε
ὅταν δὲν θὰ χρειάζεται πιὰ καμία ἐξήγηση

Ά, πόσα ρόδα στὸ ἡλιοβασίλεμα – τί ἔpωτες Θέε μου, τί ἡδονές
τί ὄνειρα,
ἂς πᾶμε τώρα νὰ ἐξαγνιστοῦμε μες στὴ λησμονιά.

 

i. Ο Μιχαήλ Ταμπακάκης παίζει στην παράσταση «Η Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια;» του Έντουαρντ Άλμπι σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη στο Θησείον, Ένα θέατρο για τις Τέχνες.

 

 

Κόσμος